Interflox
Leki z tą samą substancją czynną
Te leki zawierają tę samą substancję czynną (Enrofloxacinum 100 mg/ml), kod ATC QJ01MA90 i mogą być stosowane zamiennie po konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.
Znaleziono 12 leków z tą samą substancją.
B. ULOTKA INFORMACYJNA
ULOTKA INFORMACYJNA 1.
Nazwa weterynaryjnego produktu leczniczego
Interflox 100 mg/ml roztwór do wstrzykiwań dla bydła, owiec, kóz i świń 2.
Skład
Każdy ml zawiera: Substancje czynne: Enrofloksacyna
100,0 mg
Substancje pomocnicze: n – butanol
30,0 mg
Przejrzysty, jasnożółty roztwór, wolny od widocznych cząstek. 3.
Docelowe gatunki zwierząt
Bydło, owce, kozy, świnie
Wskazania lecznicze
Bydło Leczenie zakażeń dróg oddechowych wywołanych przez wrażliwe na enrofloksacynę szczepy Pasteurella multocida, Mannheimia haemolytica i Mycoplasma spp. Leczenie ostrego ciężkiego zapalenia gruczołu mlekowego wywołanego przez wrażliwe na enrofloksacynę szczepy Escherichia coli. Leczenie zakażeń przewodu pokarmowego wywołanych przez wrażliwe na enrofloksacynę szczepy Escherichia coli. Leczenie posocznicy wywołanej przez wrażliwe na enrofloksacynę szczepy Escherichia coli. Leczenie ostrego mykoplazmowego zapalenia stawów u bydła w wieku poniżej 2 lat, wywołanego przez szczepy Mycoplasma bovis wrażliwe na enrofloksacynę. Owce Leczenie zakażeń przewodu pokarmowego wywołanych przez wrażliwe na enrofloksacynę szczepy Escherichia coli. Leczenie posocznicy wywołanej przez wrażliwe na enrofloksacynę szczepy Escherichia coli. Leczenie zapalenia gruczołu mlekowego wywołanego przez wrażliwe na enrofloksacynę szczepy Staphylococcus aureus i Escherichia coli. Kozy Leczenie zakażeń dróg oddechowych wywołanych przez wrażliwe na enrofloksacynę szczepy Pasteurella multocida i Mannheimia haemolytica. Leczenie zakażeń przewodu pokarmowego wywołanych przez wrażliwe na enrofloksacynę szczepy Escherichia coli. Leczenie posocznicy wywołanej przez wrażliwe na enrofloksacynę szczepy Escherichia coli. Leczenie zapalenia gruczołu mlekowego wywołanego przez wrażliwe na enrofloksacynę szczepy Staphylococcus aureus i Escherichia coli.
Świnie Leczenie zakażeń dróg oddechowych wywołanych przez wrażliwe na enrofloksacynę szczepy Pasteurella multocida, Mycoplasma spp. i Actinobacillus pleuropneumoniae. Leczenie zakażeń dróg moczowych wywołanych przez wrażliwe na enrofloksacynę szczepy Escherichia coli. Leczenie zespołu bezmleczności poporodowej, PDS (syndrom MMA) spowodowanego przez wrażliwe na enrofloksacynę szczepy Escherichia coli i Klebsiella spp. Leczenie zakażeń przewodu pokarmowego wywołanych przez wrażliwe na enrofloksacynę szczepy Escherichia coli. Leczenie posocznicy wywołanej przez wrażliwe na enrofloksacynę szczepy Escherichia coli. 5.
Przeciwwskazania
Nie stosować w przypadkach nadwrażliwości na substancję czynną lub inne fluorochinolony lub na dowolną substancję pomocniczą. Nie stosować u rosnących koni ze względu na możliwe szkodliwe uszkodzenie chrząstki stawowej. 6.
Specjalne ostrzeżenia
Specjalne środki ostrożności dotyczące bezpiecznego stosowania u docelowych gatunków zwierząt: Podczas podawania weterynaryjnego produktu leczniczego należy uwzględnić oficjalne i regionalne wytyczne dotyczące leków przeciwbakteryjnych. Stosowanie fluorochinolonów należy ograniczyć do leczenia chorób, w których występuje słaba odpowiedź lub przypuszcza się, że wystąpi słaba odpowiedź na leki przeciwbakteryjne innych klas. Jeżeli tylko jest to możliwe, stosowanie fluorochinolonów powinno opierać się na badaniach antybiotykowrażliwości. Stosowanie weterynaryjnego produktu leczniczego niezgodnie z zaleceniami podanymi w CHPL może prowadzić do zwiększenia występowania bakterii opornych na fluorochinolony i zmniejszyć skuteczność leczenia innymi fluorochinolonami z powodu potencjalnej oporności krzyżowej. Zmiany zwyrodnieniowe chrząstki stawowej obserwowano u cieląt leczonych doustnie 30 mg enrofloksacyny/kg masy ciała w ciągu 14 dni. Stosowanie enrofloksacyny u rosnących jagniąt w zalecanej dawce przez 15 dni powodowało zmiany histologiczne w chrząstce stawowej, niezwiązane z objawami klinicznymi. Enrofloksacyna jest wydalana przez nerki. Tak jak w przypadku wszystkich fluorochinolonów, można spodziewać się opóźnionego wydalania przy istniejącym uszkodzeniu nerek. Specjalne środki ostrożności dla osób podających weterynaryjny produkt leczniczy zwierzętom: Osoby o znanej nadwrażliwości na fluorochinolony powinny unikać kontaktu z weterynaryjnym produktem leczniczym. Unikać kontaktu ze skórą i oczami. Natychmiast zmyć wodą wszelkie zanieczyszczenia ze skóry lub oczu. Po użyciu umyć ręce. Nie jeść, nie pić i nie palić podczas pracy z weterynaryjnym produktem leczniczym. Należy zachować ostrożność, aby uniknąć przypadkowej samoiniekcji. Po przypadkowej samoiniekcji należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc lekarską oraz przedstawić lekarzowi ulotkę informacyjną lub opakowanie. Inne środki ostrożności:
W krajach, w których karmienie ptaków padlinożernych tuszami padłych zwierząt gospodarskich jest dozwolone w ramach działań konserwacyjnych (patrz Decyzja Komisji 2003/322/EC), przed karmieniem tuszami zwierząt gospodarskich ostatnio leczonych tym produktem, należy rozważyć potencjalne ryzyko związane z powodzeniem wylęgu. Ciąża i laktacja: Bydło: Bezpieczeństwo weterynaryjnego produktu leczniczego zbadano u ciężarnych krów w pierwszym kwartale ciąży. Weterynaryjny produkt leczniczy może być stosowany u ciężarnych krów w pierwszym kwartale ciąży. Stosowanie weterynaryjnego produktu leczniczego u krów podczas 3 ostatnich kwartałów ciąży powinno być oparte na ocenie korzyści do ryzyka przeprowadzonej przez lekarza weterynarii. Może być stosowany u krów w okresie laktacji. Owce i kozy: Bezpieczeństwo weterynaryjnego produktu leczniczego nie zostało określone podczas ciąży i laktacji. Stosować wyłącznie zgodnie z oceną korzyści do ryzyka przeprowadzoną przez lekarza weterynarii. Świnie: Bezpieczeństwo weterynaryjnego produktu leczniczego nie zostało określone podczas ciąży. Stosować wyłącznie zgodnie z oceną korzyści do ryzyka przeprowadzoną przez lekarza weterynarii. Może być stosowany u loch podczas laktacji. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji: Nie należy stosować enrofloksacyny jednocześnie z substancjami przeciwbakteryjnymi działającymi antagonistycznie do chinolonów (np. makrolidy, tetracykliny lub fenikole). Nie stosować równocześnie z teofiliną, ponieważ eliminacja teofiliny może być opóźniona. Przedawkowanie: W razie przypadkowego przedawkowania mogą wystąpić zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (np. wymioty, biegunka) i zaburzenia neurologiczne. U świń nie odnotowano żadnych działań niepożądanych po podaniu dawki 5-krotnie większej niż zalecana. U bydła, owiec i kóz przedawkowanie nie zostało udokumentowane. W razie przypadkowego przedawkowania nie ma antidotum, a leczenie powinno być objawowe. Główne niezgodności farmaceutyczne: Ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności, weterynaryjnego produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi weterynaryjnymi produktami leczniczymi. 7.
Zdarzenia niepożądane
Bydło, owce, kozy, świnie: Bardzo rzadko
Wstrząs1
(< 1 zwierzę/10 000 leczonych zwierząt, włączając pojedyncze raporty):
Zaburzenia przewodu pokarmowego (np. biegunka)2
Nieokreślona częstotliwość
Zapalnie w miejscu wstrzyknięcia3
(nie można oszacować na podstawie dostępnych danych): 1 U bydła, po podaniu dożylnym, prawdopodobnie w wyniku upośledzenia krążenia.
Na ogół łagodne i przemijające. U świń po podaniu domięśniowym może utrzymywać się do 28 dni po wstrzyknięciu. Zgłaszanie zdarzeń niepożądanych jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie bezpieczeństwa stosowania weterynaryjnego produktu leczniczego. W razie zaobserwowania zdarzeń niepożądanych, również niewymienionych w ulotce informacyjnej, lub w przypadku podejrzenia braku działania produktu, w pierwszej kolejności poinformuj o tym lekarza weterynarii. Można również zgłosić zdarzenia niepożądane do podmiotu odpowiedzialnego lub jego lokalnego przedstawiciela przy użyciu danych kontaktowych zamieszczonych w końcowej części tej ulotki lub poprzez krajowy system zgłaszania: 2 3
Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C PL-02-222 Warszawa Tel.: +48 22 49-21-687 Faks: +48 22 49-21-605 Adres e – mail: [email protected] Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Dawkowanie dla każdego gatunku, drogi i sposób podania
Bydło: podanie dożylne. Bydło, owce, kozy: podanie podskórne. Świnie: podanie domięśniowe. Powtórne iniekcje należy wykonywać w różnych miejscach wstrzyknięcia. Bydło: 5 mg enrofloksacyny na 1 kg m.c., co odpowiada 1 ml produktu na 20 kg m.c., raz dziennie przez 3–5 kolejnych dni. Ostre mykoplazmowe zapalenie stawów wywołane szczepami Mycoplasma bovis wrażliwymi na enrofloksacynę u bydła w wieku poniżej 2 lat: 5 mg enrofloksacyny na 1 kg m.c., co odpowiada 1 ml produktu na 20 kg m.c., raz dziennie przez okres do 5 kolejnych dni. Produkt można podawać powoli dożylnie lub podskórnie. Ostre zapalenie gruczołu mlekowego wywołane przez Escherichia coli: 5 mg enrofloksacyny na 1 kg m.c., co odpowiada 1 ml produktu na 20 kg m.c., przez powolne wstrzyknięcie dożylne raz dziennie przez okres do 2 kolejnych dni. Druga dawka może być podana drogą podskórną. W takim przypadku obowiązuje okres karencji po wstrzyknięciu podskórnym. Nie podawać więcej niż 10 ml podczas jednego wstrzyknięcia podskórnego. Owce i kozy: 5 mg enrofloksacyny na 1 kg m.c., co odpowiada 1 ml produktu na 20 kg m.c., raz dziennie we wstrzyknięciu podskórnym przez okres do 3 kolejnych dni. Nie podawać więcej niż 6 ml podczas jednego wstrzyknięcia podskórnego. Świnie: 2,5 mg enrofloksacyny na 1 kg m.c., co odpowiada 0,5 ml produktu na 20 kg m.c., raz dziennie we wstrzyknięciu domięśniowym przez okres do 3 kolejnych dni.
Zakażenie przewodu pokarmowego lub posocznica wywołana przez Escherichia coli: 5 mg enrofloksacyny na 1 kg m.c., co odpowiada 1 ml produktu na 20 kg m.c., raz dziennie we wstrzyknięciu domięśniowym przez okres do 3 kolejnych dni. U świń wstrzyknięcie należy wykonać w szyję przy podstawie ucha. Nie należy podawać więcej niż 3 ml w jedno miejsce wstrzyknięcia domięśniowego. Gumowy korek może być bezpiecznie przekłuty do 15 razy. 9.
Zalecenia dotyczące prawidłowego podania
Aby zapewnić prawidłowe dawkowanie, należy jak najdokładniej określić masę ciała zwierzęcia. 10.
Okresy karencji
Bydło:
Po podaniu dożylnym: Tkanki jadalne: 5 dni. Mleko: 3 dni. Po podaniu podskórnym: Tkanki jadalne: 12 dni. Mleko: 4 dni.
Owce:
Tkanki jadalne: 4 dni. Mleko: 3 dni.
Kozy:
Tkanki jadalne: 6 dni. Mleko: 4 dni.
Świnie:
Tkanki jadalne: 13 dni.
Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania
Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Brak specjalnych środków ostrożności dotyczących przechowywania weterynaryjnego produktu leczniczego. Po pierwszym otwarciu opakowania bezpośredniego nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Nie używać tego weterynaryjnego produktu leczniczego po upływie terminu ważności podanego na etykiecie. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca. Okres ważności po pierwszym otwarciu opakowania bezpośredniego: 28 dni. 12.
Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania
Leków nie należy usuwać do kanalizacji ani wyrzucać do śmieci. Należy skorzystać z krajowego systemu odbioru odpadów w celu usunięcia niewykorzystanego weterynaryjnego produktu leczniczego lub materiałów odpadowych pochodzących z jego zastosowania w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami oraz właściwymi krajowymi systemami odbioru odpadów. Pomoże to chronić środowisko. O sposoby usunięcia niepotrzebnych leków zapytaj lekarza weterynarii.
Klasyfikacja weterynaryjnych produktów leczniczych
Wydawany na receptę weterynaryjną.
Numery pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i wielkości opakowań
Numer pozwolenia: 2886/19 Wielkość opakowania: 100 ml
Data ostatniej aktualizacji ulotki informacyjnej
04/2026 Szczegółowe informacje dotyczące powyższego weterynaryjnego produktu leczniczego są dostępne w unijnej bazie danych produktów (https://medicines.health.europa.eu/veterinary).
Dane kontaktowe
Podmiot odpowiedzialny oraz wytwórca odpowiedzialny za zwolnienie serii oraz dane kontaktowe do zgłaszania podejrzeń zdarzeń niepożądanych: Interchemie Werken De Adelaar Eesti AS Vanapere tee 14, Püünsi, Viimsi Harju County 74013 Estonia Tel.: +372 6 005 005 E – mail: [email protected] Lokalny przedstawiciel oraz dane kontaktowe do zgłaszania podejrzeń zdarzeń niepożądanych: Scan Vet Poland Sp. z o.o. Skiereszewo, ul. Kiszkowska 9 62-200 Gniezno Polska Tel.: +48 61 426 49 20 E – Mail:[email protected] W celu uzyskania informacji na temat niniejszego weterynaryjnego produktu leczniczego, należy kontaktować się z lokalnym przedstawicielem podmiotu odpowiedzialnego.
Źródło: oficjalna ulotka w Rejestrze Produktów Leczniczych (URPL)
Najczęściej zadawane pytania o Interflox
Jaka jest substancja czynna leku Interflox?
Substancją czynną leku Interflox jest Enrofloxacinum 100 mg/ml. Kod ATC: QJ01MA90.
Jak stosować lek
Sposób działania Dwa enzymy niezbędne do replikacji i transkrypcji DNA, gyraza DNA i topoizomeraza IV zostały zidentyfikowane jako cele molekularne fluorochinolonów. Docelowe hamowanie jest spowodowane przez niekowalencyjne wiązanie cząsteczek fluorochinolonu z tymi enzymami. Pełne dawkowanie znajduje się w punkcie 4.2 ChPL.
Kiedy nie stosować leku Interflox?
Enrofloksacyna jest szybko wchłaniana po iniekcji parenteralnej. Biodostępność jest wysoka (około 100% u świń i bydła) z niskim do umiarkowanego wiązaniem z białkami osocza (około 20 do 50%). Enrofloksacyna jest metabolizowana do substancji czynnej cyprofloksacyny w ilości około 40% u przeżuwaczy i poniżej 10% u świń. Enrofloksacyna i cyprofloksacyna są dobrze rozprowadzane we wszystkich tkankach docelowych, np.
Odpowiedzi pochodzą z oficjalnej ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego (URPL). Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.
⚕Dla profesjonalistów — Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)Pełna charakterystyka: dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia+
4.1. Wskazania do stosowania
Kod ATCvet: QJ01MA90
4.2. Dawkowanie i sposób podawania
Dane farmakodynamiczne
Sposób działania Dwa enzymy niezbędne do replikacji i transkrypcji DNA, gyraza DNA i topoizomeraza IV zostały zidentyfikowane jako cele molekularne fluorochinolonów. Docelowe hamowanie jest spowodowane przez niekowalencyjne wiązanie cząsteczek fluorochinolonu z tymi enzymami. Widełki replikacyjne i kompleksy translacyjne nie mogą wykraczać poza takie enzymy-DNA-kompleksy fluorochinolonowe, a hamowanie syntezy DNA i mRNA wywołuje zdarzenia powodujące szybkie, zależne od stężenia leku, zabijanie bakterii chorobotwórczych. Enrofloksacyna wykazuje działanie bakteriobójcze i aktywność bakteriobójczą zależną od stężenia. Spektrum przeciwbakteryjne Enrofloksacyna w zalecanych dawkach terapeutycznych jest aktywna przeciwko wielu bakteriom Gram-ujemnym, takim jak Escherichia coli, Klebsiella spp., Actinobacillus pleuropneumoniae, Mannheimia haemolytica, Pasteurella spp. (np. Pasteurella multocida) przeciwko bakteriom Gramdodatnim, takim jak Staphylococcus spp. (np. Staphylococcus aureus) i przeciwko Mycoplasma spp. Typy i mechanizmy oporności Stwierdzono, że oporność na fluorochinolony pochodzi z pięciu źródeł: (i) mutacje punktowe w genach kodujących gyrazę DNA i/lub topoizomerazę IV, prowadzące do zaburzeń w funkcjonowaniu odpowiedniego enzymu, (ii) zmiany przepuszczalności błony komórkowej bakterii Gram-ujemnych dla leków, (iii) mechanizmy usuwania leków, (iv) oporność przenoszona przez plazmidy oraz (v)
białka chroniące gyrazę. Wszystkie wymienione mechanizmy prowadzą do zmniejszenia wrażliwości bakterii na fluorochinolony. Często obserwuje się oporność krzyżową na antybiotyki z klasy fluorochinolonów. Określono następujące minimalne stężenia hamujące (MIC) dla enrofloksacyny dla europejskich izolatów docelowych bakterii, izolowanych od chorych zwierząt: Bydło Gatunek
Państwo
Okres
Liczba izolatów
MIC50 (µg/ml)
MIC90 (µg/ml)
Oporność (%)
Pasteurella multocida
EU
2009 – 2012
0,015 · 0,03 · 3,0
(1)
Rep. Czeska
2017
≤ 0,06
0,25 · 2,4
(2)
Mannheimia haemolytica
EU
2009 – 2012
0,03 · 0,25 · 0,7
(1)
Rep. Czeska
2017
≤ 0,06
1,0 · 7,7
(2)
EU
2010 – 2012
0,25 · 4,0
nd
(3)
Francja
2010 – 2012
143 (136 oddechowe, 3 zapalenie stawów, 3 zapalenie ucha 1 mastitis)
0,5 · 0,5
nd
(4)
Escherichia coli (mastitis)
EU
2009 – 2012
0,03 · 0,06
nd
(5)
Rep. Czeska
2017
≤ 0,03
0,06
nd
(6)
Escherichia coli
Rep. Czeska
2017
≤ 0,03
> 4,0
nd
(6)
Gatunek
Państwo
Okres
Liczba izolatów
MIC50 (µg/ml)
MIC90 (µg/ml)
Oporność (%)
Pasteurella multocida
EU
2009 – 2012
0,008 · 0,03 · 0,0
(1)
Rep. Czeska
2017
≤ 0,06
0,125 · 0,0
(2)
Actinobacillus pleuropneumoniae
EU
2009 – 2012
0,03 · 0,06 · 1,3
(1)
Mycoplasma bovis (oddechowe)
Mycoplasma bovis (różne infekcje)
Odnośnik/ Źródło
Świnie Odnośnik/ Źródło
Rep. Czeska
2017
≤ 0,06
0,25 · 0,0
(2)
Mycoplasma hyopneumoniae
EU
2010 – 2012
0,03 · 0,5
nd
(3)
Escherichia coli
Rep. Czeska
2017
≤ 0,03
0,5
nd
(6)
Gatunek
Państwo
Okres
Liczba izolatów
MIC50 (µg/ml)
MIC90 (µg/ml)
Oporność (%)
Staphylococcus aureus (mastitis)
Spain
nw
0,25 · 0,5
nd
Gatunek
Państwo
Okres
Liczba izolatów
MIC50 (µg/ml)
MIC90 (µg/ml)
Oporność (%)
Staphylococcus aureus (mastitis)
Spain
nw
0,125 · 0,18
nd
Owce Odnośnik/ Źródło (7)
Kozy Odnośnik/ Źródło (7)
nd – nie dotyczy; nw – nie wykryto; (1) Veterinary Microbiology 2016, 194:11-22; (2) State Veterinary Institute Jihlava, Czech Republic. Národní program sledování rezistencí k antimikrobikům u veterinárně významných patogenů za rok 2017 část I; (3) Veterinary Microbiology 2017, 204:188-193; (4) PLOS One, 2014, 9:e87672; (5) Veterinary Microbiology 2018,
213:73-81; (6) State Veterinary Institute Jihlava, Czech Republic. Národní program sledování rezistencí k antimikrobikům u veterinárně významných patogenů za rok 2017 část II; (7) Veterinary Record 2017, 180:376.
Stężenia graniczne dla enrofloksacyny (R) są dostępne dla Mannheimia haemolytica i Pasteurella multocida izolowanych od bydła (R ≥ 2 µg / ml, dokument CLSI VET08, wydanie 4, 2018) oraz dla Pasteurella multocida i Actinobacillus pleuropneumoniae izolowane od świń (R ≥ 1 µg / ml, dokument CLSI VET08, wydanie 4, 2018).
4.3. Przeciwwskazania
Dane farmakokinetyczne
Enrofloksacyna jest szybko wchłaniana po iniekcji parenteralnej. Biodostępność jest wysoka (około 100% u świń i bydła) z niskim do umiarkowanego wiązaniem z białkami osocza (około 20 do 50%). Enrofloksacyna jest metabolizowana do substancji czynnej cyprofloksacyny w ilości około 40% u przeżuwaczy i poniżej 10% u świń. Enrofloksacyna i cyprofloksacyna są dobrze rozprowadzane we wszystkich tkankach docelowych, np. płuc, nerek, skóry i wątroby, osiągając 2- do 3-krotnie wyższe stężenia niż w osoczu. Substancja macierzysta i aktywny metabolit są usuwane z organizmu z moczem i kałem. Akumulacja w osoczu nie następuje po 24-godzinnych odstępach leczenia. W mleku na większość aktywności leku składa się cyprofloksacyna. Całkowite stężenie leku osiąga szczyt w 2 godziny po podaniu i wykazuje około 3-krotnie wyższą całkowitą ekspozycję w ciągu 24godzinnego odstępu w dawkowaniu w porównaniu z osoczem.
Dawka (mg/kg mc) Droga podania Tmax (h) Cmax (µg/ml) AUC (µg∙h/ml) Końcowy okres półtrwania (godz) Okres półtrwania w fazie eliminacji (godz) F (%)
