Lovamectin
Leki z tą samą substancją czynną
Te leki zawierają tę samą substancję czynną (Ivermectinum 10 mg/ml), kod ATC QP54AA01 i mogą być stosowane zamiennie po konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.
B. ULOTKA INFORMACYJNA
ULOTKA INFORMACYJNA
Nazwa weterynaryjnego produktu leczniczego
Lovamectin 10 mg/ml roztwór do wstrzykiwań dla bydła, owiec i świń
Skład
Każdy ml zawiera: Substancje czynne: iwermektyna
10 mg
Klarowny, bezbarwny roztwór, bez widocznych, zawieszonych cząsteczek.
Docelowe gatunki zwierząt
Bydło, owca, świnia.
Wskazania lecznicze
Leczenie i zwalczanie inwazji wywołanych przez następujące gatunki pasożytów u bydła, owiec i świń: Bydło: Nicienie żołądkowo-jelitowe: Ostertagia ostertagi Ostertagia lyrata Haemonchus placei Trichostrongylus axei Trichostrongylus colubriformis Cooperia oncophora Cooperia punctata Cooperia pectinata Nematodirus helvetianus Nematodirus spathiger Strongyloides papillosus Bunostomum phlebotomum Oesophagostomum radiatum Trichuris spp
Dojrzałe X X X X X X X X X X X X X X
Stadium L4 X X X X X X X X
Drzemiące L4 X
X X
Nicienie płucne: Dictyocaulus viviparus (dojrzałe, L4) Nicienie oczne: Thelazia spp. (tylko dojrzałe) Gzy: Hypoderma bovis, Hypoderma lineatum (stadia pasożytnicze) Wszy: Linognathus vituli, Haematopinus eurysternus, Solenopotes capillatus. Świerzbowce: Psoroptes bovis, Sarcoptes scabiei var. bovis Produkt jest także pomocny w zwalczaniu:
Wszołów: Damalinia bovis Świerzbowca pęcinowego: Chorioptes bovis Weterynaryjny produkt leczniczy podany w zalecanej dawce 1 ml/50 kg masy ciała zapobiega ponownej inwazji Haemonchus placei, Cooperia spp. i Trichostrongylus axei przez 14 dni od podania leku, inwazji Ostertagia ostertagi i Oesophagostomum radiatum przez 21 dni od podania leku, a inwazji Dictyocaulus viviparus przez 28 dni od podania leku. Zaleca się podawanie produktu cielętom wychodzącym pierwszy raz na pastwisko. Weterynaryjny produkt leczniczy należy zastosować w 3., 8. i 13. tygodniu od momentu wyjścia na pastwisko. W celu ochrony przed reinwazją produkt należy podawać wszystkim zwierzętom przebywającym na pastwisku. Owce: Nicienie żołądkowo-jelitowe: Dojrzałe Stadium L4 Drzemiące L4 *Haemonchus contortus X X X *Ostertagia circumscripta X X X Ostertagia trifurcata X X Trichostrongylus axei X Trichostrongylus colubriformis X X Trichostrongylus vitrinus X Nematodirus filicolis X X Cooperia curticei X X Oesophagostomum columbianum X X Oesophagostomum venulosum X Chabertia ovina X X Trichuris ovis X *Weterynaryjny produkt leczniczy zwalcza także szczepy Haemonchus contortus i Ostertagia circumcincta, oporne na benzoimidazole. Nicienie płucne: Dictyocaulus filaria (dojrzałe, L4), Prostostrongylus rufescens (tylko dojrzałe) Giez owcy (stadia pasożytnicze): Oestrus ovis Świerzbowce owiec: Psorergates ovis Świnie: Nicienie żołądkowo-jelitowe: Ascaris suum (dojrzałe, L4), Hyostrongylus rubidus (dojrzałe, L4), Strongyloides ransomi (tylko dojrzałe)*, Oesophagostomum spp. (dojrzałe, L4) Nicienie płucne: Metastrongylus spp. (tylko dojrzałe) Wszy: Haematopinus suis Świerzbowce: Sarcoptes scabiei var. suis *Weterynaryjny produkt leczniczy podany lochom na 7-14 dni przed porodem zapobiega inwazji drogą laktogenną Strongyloides ransomi u prosiąt. **Weterynaryjny produkt leczniczy może być stosowany w celu zwalczania inwazji wywoływanych przez dojrzałe formy Trichuris suis.
Przeciwwskazania
Nie stosować u innych gatunków zwierząt. Przypadki nietolerancji ze skutkiem śmiertelnym były notowane u psów, zwłaszcza rasy collie, owczarków staroangielskich, ras pokrewnych i mieszańców, oraz u żółwi. Nie podawać dożylnie lub domięśniowo. Nie stosować w przypadkach nadwrażliwości na iwermektynę lub na dowolną substancję pomocniczą.
Specjalne ostrzeżenia
Specjalne ostrzeżenia: Należy unikać następujących praktyk ponieważ podnoszą one ryzyko rozwoju oporności i mogą w efekcie prowadzić do braku skuteczności terapii: – zbyt częste i powtarzające się użycie produktów przeciwpasożytniczych należących do tej samej grupy przez długi okres czasu, – użycie zbyt małych dawek weterynaryjnych produktów leczniczych wynikające z niewłaściwego oszacowania masy ciała, nieprawidłowego podania produktu lub niewłaściwej kalibracji urządzenia dozującego (jeśli dotyczy). Przypadki kliniczne podejrzeń wystąpienia oporności na produkty przeciwpasożytnicze powinny zostać zbadane przy użyciu właściwego testu (np. test redukcji jaj wydalanych w kale). Jeśli wyniki badań jednoznacznie wskazują na oporność na określony produkt przeciwpasożytniczy należy zastosować produkt przeciwpasożytniczy należący do innej grupy farmakokinetycznej i posiadający inny mechanizm działania. Istnieją doniesiena o oporności na makrocykliczne laktony (do których należą awermektyna, iwermektyna) Teladorsagia spp. u owiec i Cooperia spp. u bydła na terenie Unii Europejskiej. Dlatego też użycie tego produktu powinno być zgodne z lokalnymi (dotyczącymi regionu lub gospodarstwa) doniesieniami epidemiologicznymi dotyczącymi wrażliwości nicieni i zaleceniami o przeciwdziałaniu powstawania oporności na leki przeciwpasożytnicze. Specjalne środki ostrożności dotyczące bezpiecznego stosowania u docelowych gatunków zwierząt: Aby uniknąć skutków ubocznych związanych z obumieraniem larw gzów w kanale kręgowym i przełyku, zaleca się stosowanie weterynaryjnego produktu leczniczego w czasie zimy. Specjalne środki ostrożności dla osób podających weterynaryjny produkt leczniczy zwierzętom: Nie palić, nie jeść i nie pić podczas podawania weterynaryjnego produktu leczniczego. Umyć ręce po zabiegu. Zachować ostrożność, aby uniknąć samoiniekcji. W miejscu samoiniekcji produkt może wywołać miejscowe podrażnienie i/lub reakcję bólową. W razie przypadkowej samoiniekcji należy zwrócić się o pomoc lekarską oraz przedstawić lekarzowi ulotkę informacyjną lub opakowanie. Weterynaryjnego produktu leczniczego nie wolno przechowywać razem z pożywieniem przeznaczonym dla ludzi lub zwierząt. Ciąża, laktacja i płodność: Produkt może być stosowany u samic podczas ciąży i laktacji (Patrz „Okresy karencji”). Produkt może być stosowany u świń podczas ciąży. Produkt może być stosowany u zwierząt hodowlanych, nie wpływa na ich płodność. Produkt może być stosowany u zwierząt w każdym wieku. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji: Nieznane. Przedawkowanie: Bydło, owce: po jednokrotnym podaniu podskórnym iwermektyny w dawce 4,0 mg substancji czynnej na 1 kg masy ciała (tzn. 20-krotność dawki zalecanej) obserwowano niezborność ruchów oraz osowiałość.
Świnie: dawka 30 mg iwermektyny na 1 kg m.c. (100-krotność dawki zalecanej) podana podskórnie prowadziła do wystąpienia niezborności ruchowej, letargu, drgawek, trudności w oddychaniu oraz zalegania w pozycji bocznej. Nie są znane odtrutki stosowane przy przedawkowaniu iwermektyny. Główne niezgodności farmaceutyczne: Nieznane.
Zdarzenia niepożądane
Bydło, świnie: Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych): 1 Przemijający. 2 Ustępuje samoistnie. Owce: Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych): 1 Przemijający. 2 Ustępuje samoistnie. 3 Spowodowana działaniem leku.
Obrzęk w miejscu iniekcji1;2
Obrzęk w miejscu iniekcji1,2 Reakcja bólowa2,3
Zgłaszanie zdarzeń niepożądanych jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie bezpieczeństwa stosowania weterynaryjnego produktu leczniczego. W razie zaobserwowania zdarzeń niepożądanych, również niewymienionych w ulotce informacyjnej, lub w przypadku podejrzenia braku działania produktu, w pierwszej kolejności poinformuj o tym lekarza weterynarii. Można również zgłosić zdarzenia niepożądane do podmiotu odpowiedzialnego lub jego lokalnego przedstawiciela przy użyciu danych kontaktowych zamieszczonych w końcowej części tej ulotki lub poprzez krajowy system zgłaszania: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C PL-02-222 Warszawa Tel.: +48 22 49-21-687 Faks: +48 22 49-21-605 Adres e – mail: [email protected] Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Dawkowanie dla każdego gatunku, drogi i sposób podania
Podanie podskórne. Weterynaryjny produkt leczniczy podawać wyłącznie drogą podskórną. Bydło i owce Weterynaryjny produkt leczniczy należy podawać w dawce 1 ml produktu na 50 kg masy ciała (co odpowiada 200 µg iwermektyny na 1 kg masy ciała). Świnie 5
Weterynaryjny produkt leczniczy należy podawać w dawce 1 ml produktu na 33 kg masy ciała (co odpowiada 300 µg iwermektyny na 1 kg masy ciała).
Zalecenia dotyczące prawidłowego podania
W celu dokładnego dawkowania należy w miarę możliwości dokładnie oszacować masę ciała zwierzęcia; należy sprawdzić dokładność urządzenia dozującego. Gumowy korek można bezpiecznie przebijać do 15 razy. Bydło: weterynaryjny produkt leczniczy należy wstrzykiwać w fałd luźnej skóry przed lub za łopatkami. Owce: weterynaryjny produkt leczniczy należy wstrzykiwać w kark. U zwierząt z długim i obfitym runem należy upewnić się, że igła przedostała się przez okrywę i przebiła skórę. Świnie: wstrzykiwać w szyję, za uszami. Zalecany program odrobaczania trzody chlewnej produktem: Programem zwalczania inwazji pasożytów należy objąć wszystkie zwierzęta w stadzie. Po pierwszym podaniu weterynaryjnego produktu leczniczego zaleca się systematyczne stosowanie produktu w dawce 1 ml na 33 kg masy ciała według następującego programu: – Lochy: 7-14 dni przed porodem, aby zminimalizować inwazję pasożytów u prosiąt, – Loszki: 7-14 dni przed kryciem i następnie (jak u loch) 7-14 dni przed porodem, – Knury: 2 razy do roku. Warchlaki przed wprowadzeniem na tucz powinny być odrobaczone i umieszczone w czystych kojcach. U świń przebywających na wybiegu może wystąpić reinwazja pasożytów (nicieni). W razie wystąpienia reinwazji należy zastosować weterynaryjny produkt leczniczy po 6 miesiącach od ostatniego podania produktu. Psoropteis ovis jest wysoce inwazyjnym pasożytem zewnętrznym owiec, dlatego w przypadku inwazji należy podawać produkt wszystkim zwierzętom w stadzie. Nie dopuszczać do kontaktu zwierząt leczonych z nieleczonymi przez co najmniej 7 dni. W przypadku inwazji świerzbowcami z rodzaju Psoroptes jedna iniekcja produktu może spowodować poprawę kliniczną, ale nie doprowadzi do eliminacji pasożytów.
Okresy karencji
Tkanki jadalne: Bydło: 49 dni Owce: 22 dni Świnie: 14 dni Nie stosować u krów i owiec produkujących mleko przeznaczone do spożycia przez ludzi. Nie stosować u krów mlecznych poza okresem laktacji, w tym u ciężarnych jałówek, co najmniej 60 dni przed wycieleniem.
Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania
Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu. Chronić przed światłem. Nie używać tego weterynaryjnego produktu leczniczego po upływie terminu ważności podanego na etykiecie po oznaczeniu „Exp”. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.
Okres ważności po pierwszym otwarciu opakowania bezpośredniego: 28 dni.
Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania
Leków nie należy usuwać do kanalizacji ani wyrzucać do śmieci. Produkt bardzo niebezpieczny dla ryb i organizmów wodnych. Nie zanieczyszczać produktem lub opakowaniami wód powierzchniowych i rowów melioracyjnych. Należy skorzystać z krajowego systemu odbioru odpadów w celu usunięcia niewykorzystanego weterynaryjnego produktu leczniczego lub materiałów odpadowych pochodzących z jego zastosowania w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami oraz właściwymi krajowymi systemami odbioru odpadów. Pomoże to chronić środowisko. O sposoby usunięcia niepotrzebnych leków zapytaj lekarza weterynarii.
Klasyfikacja weterynaryjnych produktów leczniczych
Wydawany na receptę weterynaryjną.
Numery pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i wielkości opakowań
Nr pozwolenia: 2885/19 Wielkości opakowań: Fiolki z bezbarwnego szkła typu II zamknięte korkiem z gumy bromobutylowej i uszczelnieniem aluminiowym lub kapslem typu flip-off, w tekturowym pudełku.
Data ostatniej aktualizacji ulotki informacyjnej
03/2026 Szczegółowe informacje dotyczące powyższego weterynaryjnego produktu leczniczego są dostępne w unijnej bazie danych produktów (https://medicines.health.europa.eu/veterinary).
Dane kontaktowe
Podmiot odpowiedzialny: Lovapharm Consulting B.V. Rijsven 3 5645 KH Eindhoven Holandia [email protected] Wytwórca odpowiedzialny za zwolnienie serii: Interchemie werken “De Adelaar” Eesti AS Vanapere tee 14, Püünsi village, Viimsi municipality Harju county 74013 Estonia Interchemie werken “De Adelaar” B.V.
Metaalweg 8 5804 CG Venray Holandia Lokalny przedstawiciel oraz dane kontaktowe do zgłaszania podejrzeń zdarzeń niepożądanych: Ravet sp. z o. o. ul. Księgarska 1, 51-180 Wrocław [email protected] +48 532 402 517 W celu uzyskania informacji na temat niniejszego weterynaryjnego produktu leczniczego, należy kontaktować się z lokalnym przedstawicielem podmiotu odpowiedzialnego.
Inne informacje
Podobnie jak inne makrocykliczne laktony iwermektyna może wywoływać niekorzystne efekty u organizmów niedocelowych. Odchody zawierające iwermektynę wydalone na pastwisko przez zwierzęta poddane terapii mogą obniżać liczebność organizmów koprofagowych i tym samym wpływać na rozkład obornika.
Źródło: oficjalna ulotka w Rejestrze Produktów Leczniczych (URPL)
Najczęściej zadawane pytania o Lovamectin
Jaka jest substancja czynna leku Lovamectin?
Substancją czynną leku Lovamectin jest Ivermectinum 10 mg/ml. Kod ATC: QP54AA01.
Jak stosować lek
Iwermektyna jest endektocydem należącym do klasy laktonów makrocyklicznych. Laktony makrocykliczne mają unikalny sposób działania. Związki należące do tej klasy łączą się selektywnie i z dużym powinowactwem z kanałami chlorkowymi bramkowanymi glutaminianem, występującymi we włóknach nerwowych i komórkach mięśniowych bezkręgowców. Pełne dawkowanie znajduje się w punkcie 4.2 ChPL.
Kiedy nie stosować leku Lovamectin?
Maksymalne stężenie w osoczu: Bvdło: po podaniu iwermektyny w dawce 0,2 mg/kg, jej maksymalne stężenie w osoczu krwi, wynoszące 35-50 ng/ml, obserwowano po około 2 dniach, okres półtrwania w osoczu wynosi 2,8 dnia. Ustalono także, że iwermektyna jest dystrybuowana głównie z osoczem krwi (80%), proporcja zawartości iwermektyny w osoczu i krwinkach jest stosunkowo stała.
Odpowiedzi pochodzą z oficjalnej ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego (URPL). Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.
⚕Dla profesjonalistów — Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)Pełna charakterystyka: dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia+
4.1. Wskazania do stosowania
Kod ATCvet: QP54AA01
4.2. Dawkowanie i sposób podawania
Dane farmakodynamiczne
Iwermektyna jest endektocydem należącym do klasy laktonów makrocyklicznych. Laktony makrocykliczne mają unikalny sposób działania. Związki należące do tej klasy łączą się selektywnie i z dużym powinowactwem z kanałami chlorkowymi bramkowanymi glutaminianem, występującymi we włóknach nerwowych i komórkach mięśniowych bezkręgowców. W wyniku tego
dochodzi do wzrostu przepuszczalności błony komórkowej dla jonów chlorkowych i hiperpolaryzacji błony komórkowej włókien nerwowych i komórek mięśniowych. Prowadzi to do paraliżu i śmierci pasożyta. Związki z tej grupy mogą również blokować kanały chlorkowe bramkowane innymi ligandami, np. neuroprzekażnikiem kwasem gammaaminomasłowym (GABA). Szeroki margines bezpieczeństwa związków z tej grupy wynika z faktu, że ssaki nie posiadają kanałów chlorkowych bramkowanych glutaminianem, a laktony makrocykliczne mają niskie powinowactwo do kanałów chlorkowych bramkowanych innymi ligandami, występujących u ssaków. Ponadto związki te nie przenikają przez barierę krew - mózg, co dodatkowo zwiększa ich bezpieczeństwo.
4.3. Przeciwwskazania
Dane farmakokinetyczne
Maksymalne stężenie w osoczu: Bvdło: po podaniu iwermektyny w dawce 0,2 mg/kg, jej maksymalne stężenie w osoczu krwi, wynoszące 35-50 ng/ml, obserwowano po około 2 dniach, okres półtrwania w osoczu wynosi 2,8 dnia. Ustalono także, że iwermektyna jest dystrybuowana głównie z osoczem krwi (80%), proporcja zawartości iwermektyny w osoczu i krwinkach jest stosunkowo stała. Owce: po podaniu dawki iwermektyny wynoszącej 0,3 mg/kg, jej maksymalne stężenie w osoczu, wynoszące średnio 16 ng/ml, osiągane jest dzień po iniekcji. Świnie: w badaniach, w których podawano dawkę iwermektyny 0,2 mg/kg, jej stężenie w osoczu, wynoszące 10-20 ng/ml osiągnięte zostało po około 2 dniach po iniekcji, czas półtrwania w osoczu wyniósł 0,5 dnia. Wpływ na środowisko Podobnie jak inne makrocykliczne laktony iwermektyna może wywoływać niekorzystne efekty u organizmów niedocelowych. Odchody zawierające iwermektynę wydalone na pastwisko przez zwierzęta poddane terapii mogą obniżać liczebność organizmów koprofagowych i tym samym wpływać na rozkład obornika.