Fampridine Teva

4.1. Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy Fampridine Teva jest wskazany w celu poprawy chodu u dorosłych chorych na stwardnienie rozsiane z niesprawnością w zakresie chodu (skala EDSS 4-7).

4.2. Dawkowanie i sposób podawania

Produkt leczniczy Fampridine Teva dostępny jest wyłącznie na receptę i powinien być podawany pod nadzorem lekarza mającego doświadczenie w leczeniu stwardnienia rozsianego. Dawkowanie Zalecana dawka to jedna 10 mg tabletka dwa razy na dobę, w odstępach co 12 godzin (jedna tabletka rano i jedna wieczorem). Produktu Fampridine Teva nie należy podawać częściej ani w większych dawkach niż jest to zalecane (patrz punkt 4.4). Tabletki należy przyjmować bez posiłku (patrz punkt 5.2). Rozpoczęcie i ocena terapii produktem Fampridine Teva

• Leczenie wstępne powinno być ograniczone do 2-4 tygodni, gdyż w czasie dwóch do czterech tygodni powinny już ujawnić się korzyści kliniczne ze stosowania produktu Fampridine Teva.
• W celu oceny poprawy jaka nastąpiła w ciągu 2-4 tygodni, zaleca się sprawdzenie zdolności chodzenia, np. za pomocą testu szybkości chodzenia na odcinku 7,5 m (25 stóp) (ang. Timed 25 Foot Walk, T25FW) lub 12-czynnikowej skali oceny chodu w stwardnieniu rozsianym (ang. Twelve Item Multiple Sclerosis Walking Scale, MSWS-12). W przypadku braku zaobserwowanej poprawy, leczenie produktem Fampridine Teva należy przerwać.
• Jeśli pacjent nie zgłasza korzyści klinicznych, terapię produktem Fampridine Teva należy przerwać. Ponowna ocena terapii produktem Fampridine Teva

Jeśli stwierdzono pogorszenie chodu, lekarz powinien rozważyć wstrzymanie leczenia, celem ponownej oceny korzyści wynikających ze stosowania famprydyny (patrz. powyżej). Ocena ta powinna obejmować odstawienie produktu Fampridine Teva i zbadanie zdolności chodzenia. Jeśli nie będzie poprawy chodu, terapię produktem Fampridine Teva należy przerwać. Pominięcie dawki Należy przestrzegać ustalonego schematu dawkowania. W razie pominięcia dawki nie należy przyjmować podwójnej dawki. Osoby w podeszłym wieku Przed rozpoczęciem leczenia famprydyną u osób w podeszłym wieku należy sprawdzić czynność nerek. Zaleca się regularne kontrolowanie czynności nerek u tych pacjentów w celu wykrycia jakiegokolwiek zaburzenia czynności nerek (patrz punkt 4.4). Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Famprydyna jest przeciwwskazana u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <50 ml/min) (patrz punkty 4.3 i 4.4). Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby W przypadku pacjentów z zaburzeniami wątroby dostosowanie dawki nie jest wymagane. Dzieci i młodzież Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania famprydyny nie jest określone u dzieci i młodzieży w wieku od 0 do 18 lat ze względu na brak dostępnych danych. Sposób podawania Produkt Fampridine Teva przeznaczony jest do stosowania doustnego. Tabletki należy połykać w całości. Tabletek nie wolno dzielić, kruszyć, rozpuszczać, ssać ani żuć.

4.3. Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Jednoczesne stosowanie innych produktów leczniczych zawierających famprydynę (4-aminopirydynę).

Napady drgawkowe w wywiadzie lub obecnie występujące.

Umiarkowane lub ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <50 ml/min).

Jednoczesne stosowanie famprydyny z produktami leczniczymi będącymi inhibitorami transportera kationów organicznych 2 (OCT2), na przykład cymetydyną.

4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Ryzyko napadów drgawkowych Stosowanie famprydyny wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia napadów drgawkowych (patrz punkt 4.8). Należy zachować ostrożność podczas stosowania famprydyny, jeśli występują jakiekolwiek czynniki mogące obniżać próg drgawkowy.

W razie wystąpienia napadu drgawkowego w trakcie leczenia, należy zaprzestać stosowania famprydyny. Zaburzenia czynności nerek Famprydyna jest wydalana w postaci niezmienionej głównie przez nerki. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek obserwuje się wyższe stężenie famprydyny w osoczu, co wiąże się z występowaniem bardziej nasilonych działań niepożądanych, a zwłaszcza działań o charakterze neurologicznym. U wszystkich pacjentów (a w szczególności u osób w podeszłym wieku, u których czynność nerek może być zaburzona) zaleca się ocenę czynności nerek przed rozpoczęciem leczenia oraz regularne jej monitorowanie w trakcie leczenia. Klirens kreatyniny można oszacować na podstawie wzoru CockroftaGaulta. Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania famprydyny u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek oraz u pacjentów stosujących produkty będące substratami OCT2, takie jak karwedylol, propranolol czy metformina. Reakcje nadwrażliwości Po dopuszczeniu famprydyny do obrotu zgłaszano przypadki ciężkich reakcji nadwrażliwości (w tym reakcje anafilaktyczne), których większość wystąpiła w pierwszym tygodniu leczenia. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z reakcjami alergicznymi w wywiadzie. Jeśli wystąpi reakcja anafilaktyczna lub inna ciężka reakcja alergiczna, należy zaprzestać stosowania produktu Fampridine Teva i nie wprowadzać go ponownie. Inne ostrzeżenia i środki ostrożności Należy zachować ostrożność w przypadku podawania famprydyny pacjentom z sercowo-naczyniowymi objawami zaburzeń rytmu oraz zaburzeń przewodzenia zatokowo-przedsionkowego lub przedsionkowokomorowego (te działania obserwuje się po przedawkowaniu). Dostępnych jest niewiele danych na temat bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego u tych pacjentów. Zwiększona częstość zawrotów głowy i zaburzeń równowagi obserwowana podczas leczenia famprydyną może wiązać się z większym ryzykiem upadków. Z tego względu w razie konieczności pacjenci powinni posługiwać się pomocami do chodzenia. W badaniach klinicznych stwierdzono zmniejszenie liczby białych krwinek u 2,1% pacjentów przyjmujących famprydynę wobec 1,9% pacjentów przyjmujących placebo. W badaniach klinicznych obserwowano zakażenia (patrz punkt 4.8) i nie można wykluczyć zwiększenia częstości zakażeń i zaburzeń odpowiedzi immunologicznej.

4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Badania dotyczące interakcji przeprowadzano wyłącznie u dorosłych. Równoczesne leczenie innymi produktami zawierającymi famprydynę (4-aminopirydynę) jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Famprydyna jest wydalana głównie przez nerki – około 60% produktu eliminowane jest w drodze aktywnego wydalania przez nerki (patrz punkt 5.2). OCT2 jest białkiem transportującym biorącym udział w aktywnym wydzielaniu famprydyny, w związku z czym jednoczesne stosowanie famprydyny z produktami leczniczymi będącymi inhibitorami OCT2, na przykład cymetydyną, jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3), a w przypadku jednoczesnego stosowania famprydyny z produktami leczniczymi będącymi substratami OCT2, takimi jak karwedylol, propranolol czy metformina, zaleca się zachowanie ostrożności.

Interferon: przy jednoczesnym podawaniu famprydyny z interferonem-beta nie stwierdzono interakcji farmakokinetycznych. Baklofen: przy jednoczesnym podawaniu famprydyny z baklofenem nie stwierdzono interakcji farmakokinetycznych.

4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania famprydyny u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). W celu zachowania ostrożności, zaleca się unikanie stosowania famprydyny w okresie ciąży. Karmienie piersią Brak wystarczających danych dotyczących przenikania famprydyny do mleka ludzkiego i mleka zwierząt. Famprydyna nie jest zalecana do stosowania podczas karmienia piersią. Płodność Badania na zwierzętach nie wykazały wpływu na płodność.

4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Famprydyna wywiera umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, gdyż może powodować zawroty głowy.

4.8. Działania niepożądane

Bezpieczeństwo famprydyny oceniano w randomizowanych kontrolowanych badaniach klinicznych, w długotrwałych badaniach otwartych oraz po jej dopuszczeniu do obrotu. Zidentyfikowane działania niepożądane obejmowały głównie działania neurologiczne, w tym napady drgawkowe, bezsenność, lęk, zaburzenia równowagi, zawroty głowy, parestezje, drżenie, ból głowy i astenię. Związane są one z aktywnością farmakologiczną famprydyny. Najczęstszym działaniem niepożądanym obserwowanym w badaniach klinicznych kontrolowanych placebo z udziałem chorych na stwardnienie rozsiane, którym podawano zalecaną dawkę famprydyny, było zakażenie układu moczowego (u około 12% pacjentów). Działania niepożądane przedstawiono zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz częstościami występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W każdej kategorii częstości działania niepożądane przedstawione są w kolejności od najcięższych do najłagodniejszych. Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Zakażenia i zarażenia pasożytnicze

Działania niepożądane

Kategoria częstości

Zakażenia układu moczowego1 Grypa1 Zapalenie jamy nosowo-

Bardzo często Często

gardłowej1 Zakażenie wirusowe1 Zaburzenia układu immunologicznego

Anafilaksja Obrzęk naczynioruchowy Nadwrażliwość Zaburzenia psychiczne Bezsenność Lęk Zaburzenia układu nerwowego Zawroty głowy Bóle głowy Zaburzenia równowagi Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego Parestezje Drżenie Napady drgawkowe3 Zaostrzenie neuralgii nerwu trójdzielnego Zaburzenia serca Kołatanie serca Tachykardia Zaburzenia naczyniowe Hipotensja2 Zaburzenia układu oddechowego, Duszność klatki piersiowej i śródpiersia Ból w okolicy gardłowokrtaniowej Zaburzenia żołądka i jelit Nudności Wymioty Zaparcia Dyspepsja Zaburzenia skóry i tkanki Wysypka podskórnej Pokrzywka Zaburzenia mięśniowoBól pleców szkieletowe i tkanki łącznej Zaburzenia ogólne i stany w Astenia miejscu podania Dyskomfort w klatce piersiowej2 Patrz punkt 4.4 Te objawy były obserwowane w ramach reakcji nadwrażliwości Patrz punkty 4.3 i 4.4

Często Często Niezbyt często Niezbyt często Niezbyt często Często Często Często Często Często Często Często Często Niezbyt często Niezbyt często Często Niezbyt często Niezbyt często Często Często Często Często Często Często Niezbyt często Niezbyt często Często Często Niezbyt często

Opis wybranych działań niepożądanych Reakcje nadwrażliwości Po dopuszczeniu famprydyny do obrotu zgłaszano przypadki ciężkich reakcji nadwrażliwości (w tym reakcje anafilaktyczne), którym towarzyszył jeden lub więcej z następujących objawów: duszność, dyskomfort w klatce piersiowej, hipotensja, obrzęk naczynioruchowy, wysypka i pokrzywka. Dodatkowe informacje dotyczące reakcji nadwrażliwości znajdują się w punktach 4.3 i 4.4. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, PL-02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309

4.9. Przedawkowanie

Objawy Objawy ostrego przedawkowania famprydyny są charakterystyczne dla pobudzenia ośrodkowego układu nerwowego i obejmują splątanie, drżenia, obfite pocenie się, napady drgawkowe i amnezję. Działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego po dużych dawkach 4-aminopirydyny obejmują: zawroty głowy, splątanie, napady drgawkowe, stan padaczkowy, ruchy mimowolne i choreoatetotyczne. Do innych działań niepożądanych po dużych dawkach zalicza się zaburzenia rytmu pracy serca (na przykład częstoskurcz nadkomorowy i rzadkoskurcz) oraz częstoskurcz komorowy w rezultacie potencjalnego wydłużenia odcinka QT. Zgłaszano także przypadki nadciśnienia tętniczego. Postępowanie po przedawkowaniu W razie przedawkowania należy zapewnić pacjentom odpowiednie leczenie wspomagające. W przypadku powtarzających się napadów drgawkowych pacjentowi należy podać benzodiazepinę, fenytoinę lub inne odpowiednie produkty lecznicze przeciwdrgawkowe stosowane w stanach ostrych.