Cabazitaxel Fresenius Kabi
Leki z tą samą substancją czynną
Te leki zawierają tę samą substancję czynną (Cabazitaxelum 20 mg/ml), kod ATC L01CD04 i mogą być stosowane zamiennie po konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.
Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta Cabazitaxel Fresenius Kabi, 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji Cabazitaxelum Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta. − Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać. − W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki. − Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Patrz punkt 4.
Co to jest Cabazitaxel Fresenius Kabi i w jakim celu się go stosuje
Nazwa leku to Cabazitaxel Fresenius Kabi. Nazwa zwyczajowa to kabazytaksel. Należy on do grupy leków zwanych „taksanami”, które są stosowane w leczeniu raka. Cabazitaxel Fresenius Kabi stosuje się w leczeniu raka gruczołu krokowego (prostaty), gdy stwierdzono postęp choroby po zastosowaniu innego rodzaju chemioterapii. Lek działa poprzez zatrzymanie wzrostu i podziału komórek. Częścią leczenia jest również codzienne, doustne przyjmowanie kortykosteroidu (prednizon lub prednizolon). Należy zwrócić się do lekarza w celu uzyskania informacji na temat tego leku. 2.
Informacje ważne przed zastosowaniem leku
Kiedy nie stosować leku Cabazitaxel Fresenius Kabi − jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na kabazytaksel, inne taksany lub polisorbat 80, lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6); − jeśli liczba białych krwinek jest za mała (liczba neutrofilów mniejsza lub równa 1500/mm3); − jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia czynności wątroby; − jeśli pacjent otrzymał ostatnio lub ma otrzymać szczepionkę przeciwko żółtej gorączce. Nie należy stosować leku Cabazitaxel Fresenius Kabi, jeżeli którekolwiek z powyższych sytuacji dotyczą pacjenta. W razie wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem przed zastosowaniem leku Cabazitaxel Fresenius Kabi. Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed każdym podaniem leku Cabazitaxel Fresenius Kabi przeprowadza się badania krwi pacjenta, aby sprawdzić, czy liczba komórek krwi oraz czynność wątroby i nerek są odpowiednie. Należy natychmiast poinformować lekarza w przypadku: − wystąpienia gorączki. Podczas stosowania leku Cabazitaxel Fresenius Kabi istnieje
prawdopodobieństwo zmniejszenia liczby białych krwinek. Lekarz będzie badał krew i monitorował ogólny stan pacjenta w kierunku wystąpienia objawów zakażenia. Może także zlecić zastosowanie innych leków w celu utrzymania prawidłowej liczby białych krwinek. U pacjentów z niskimi parametrami morfologii krwi mogą pojawić się zakażenia zagrażające życiu. Najwcześniejszym objawem zakażenia może być gorączka, dlatego jeżeli wystąpi, należy natychmiast poinformować lekarza. − wcześniejszego występowania jakichkolwiek uczuleń (alergii). Podczas stosowania leku Cabazitaxel Fresenius Kabi mogą wystąpić ciężkie reakcje uczuleniowe. − wystąpienia ciężkiej lub długotrwałej biegunki, nudności lub wymiotów. Wszystkie z wymienionych objawów mogą prowadzić do ciężkiego odwodnienia. Mogą także wymagać leczenia. − uczucia drętwienia, mrowienia, pieczenia lub zmniejszenia czucia w dłoniach lub stopach. − wystąpienia jakiegokolwiek krwawienia z jelit, zmiany zabarwienia stolca lub bólu brzucha. Jeśli krwawienie lub ból są ciężkie, lekarz zakończy leczenie lekiem Cabazitaxel Fresenius Kabi. Wynika to z tego, że kabazytaksel może zwiększać ryzyko krwawień lub przedziurawienia ściany jelit. − zaburzeń nerek; − wystąpienia zażółcenia skóry i oczu, ciemnej barwy moczu, silnych nudności (mdłości) lub wymiotów, które mogą być objawami choroby wątroby. − znacznego zwiększenia lub zmniejszenia objętości moczu wydalanego w ciągu doby. − pojawienia się krwi w moczu. Należy natychmiast poinformować lekarza, jeżeli którekolwiek z powyższych dotyczy pacjenta. Lekarz może zmniejszyć dawkę leku Cabazitaxel Fresenius Kabi albo przerwać leczenie. Cabazitaxel Fresenius Kabi a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, również tych, które wydawane są bez recepty. Wynika to stąd, że niektóre leki mogą wpływać na działanie leku Cabazitaxel Fresenius Kabi albo Cabazitaxel Fresenius Kabi może wpływać na działanie innych leków. Dotyczy to następujących leków: − ketokonazol, ryfampicyna (stosowane w leczeniu zakażeń); − karbamazepina, fenobarbital lub fenytoina (stosowane w leczeniu drgawek); − ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) (ziołowy lek na depresję i inne stany); − statyny (jak na przykład symwastatyna, lowastatyna, atorwastatyna, rozuwastatyna lub prawastatyna) (obniżające stężenie cholesterolu we krwi); − walsartan (stosowany w leczeniu nadciśnienia); − repaglinid (stosowany w leczeniu cukrzycy). Przed poddaniem się szczepieniom należy poinformować lekarza o stosowaniu leku Cabazitaxel Fresenius Kabi. Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Cabazitaxel Fresenius Kabi nie jest wskazany do stosowania u kobiet. Pacjent powinien używać prezerwatyw podczas stosunków płciowych, jeżeli jego partnerka jest w ciąży lub może zajść w ciążę. Cabazitaxel Fresenius Kabi może być obecny w nasieniu i może wpływać na płód. Pacjent stosujący Cabazitaxel Fresenius Kabi nie powinien zostawać ojcem w okresie do 4 miesięcy od zakończenia leczenia, a przed rozpoczęciem leczenia powinien poradzić się w sprawie przechowywania swojego nasienia, ponieważ Cabazitaxel Fresenius Kabi może zmieniać płodność u mężczyzn. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Podczas stosowania leku może wystąpić uczucie zmęczenia lub zawroty głowy. W takim przypadku nie należy prowadzić pojazdów i obsługiwać maszyn ani posługiwać się narzędziami do czasu ustąpienia tych objawów.
DK/H/3243/001/IB/009
Cabazitaxel Fresenius Kabi zawiera etanol (alkohol) Ten lek zawiera 395 mg alkoholu (etanolu) w 1 ml, co odpowiada 39,5 % w/v. Ilość alkoholu w 2,25 ml dawki jest równoważna 23 ml piwa lub 9 ml wina. Mała ilość alkoholu w tym leku nie będzie powodowała zauważalnych skutków. Jeśli pacjent jest uzależniony od alkoholu, ma chorobę wątroby lub padaczkę powinien poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Cabazitaxel Fresenius Kabi zawiera polisorbat 80 Ten lek zawiera 540 mg polisorbatu 80. Polisorbaty mogą powodować reakcje alergiczne. Polisorbaty mogą wpływać na czynność serca i krążenie krwi (np.: nieregularne lub nieprawidłowe bicie serca lub obniżone ciśnienie krwi). Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występują znane reakcje alergiczne. 3.
Jak stosować lek
Instrukcja stosowania Przed zastosowaniem leku Cabazitaxel Fresenius Kabi pacjentom podaje się leki przeciwuczuleniowe, aby zmniejszyć ryzyko reakcji alergicznych. − −
− −
Cabazitaxel Fresenius Kabi podaje lekarz lub pielęgniarka. Cabazitaxel Fresenius Kabi musi być odpowiednio przygotowany (rozcieńczony) przed podaniem. W tej ulotce znajdują się praktyczne informacje dla lekarzy, pielęgniarek i farmaceutów dotyczące obchodzenia się z lekiem Cabazitaxel Fresenius Kabi i sposobu jego podawania. Cabazitaxel Fresenius Kabi podaje się w szpitalu w postaci kroplówki (infuzji) trwającej około godzinę, do jednej z żył pacjenta (podanie dożylne). Elementem leczenia jest również codzienne, doustne przyjmowanie przez pacjenta kortykosteroidu (prednizon lub prednizolon).
Dawka i częstość stosowania − Zwykle stosowana dawka zależy od powierzchni ciała pacjenta. Lekarz dokonuje obliczenia pola powierzchni ciała pacjenta w metrach kwadratowych (m²) i na tej podstawie określa wielkość dawki do podania. − Infuzję podaje się zwykle co 3 tygodnie. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki. 4.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Lekarz prowadzący powinien omówić z pacjentem możliwe działania niepożądane oraz wyjaśnić potencjalne ryzyko i korzyści wynikające z leczenia. Należy natychmiast zgłosić się do lekarza w przypadku wystąpienia któregokolwiek z poniższych działań niepożądanych: − gorączka (wysoka temperatura ciała). Występuje często (może dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 pacjentów). − duża utrata płynów z organizmu (odwodnienie). Występuje często (może dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 osób). Odwodnienie może wystąpić w wyniku ciężkiej lub długotrwałej biegunki, gorączki albo wymiotów.
DK/H/3243/001/IB/009
−
silny ból brzucha lub ból brzucha, który nie przechodzi. Objawy te mogą wystąpić, jeśli pacjent ma przedziurawiony żołądek, przełyk lub jelito (perforacja przewodu pokarmowego). Może to prowadzić do zgonu.
Należy natychmiast poinformować lekarza, jeżeli którykolwiek z powyższych objawów dotyczy pacjenta. Inne działania niepożądane: Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów): − zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (anemia) lub białych krwinek (ważnych dla zwalczania zakażeń); − zmniejszenie liczby płytek krwi (co zwiększa ryzyko krwawienia); − utrata apetytu (jadłowstręt); − podrażnienie żołądka, w tym nudności, wymioty, biegunka lub zaparcia; − ból pleców; − obecność krwi w moczu; − uczucie zmęczenia, osłabienia lub brak energii. Często (może dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 pacjentów): − zaburzenia smaku; − duszność; − kaszel; − ból brzucha; − przemijająca utrata włosów (w większości przypadków prawidłowy wzrost włosów powinien powrócić); − ból stawów; − zakażenie dróg moczowych; − brak białych krwinek związany z gorączką i zakażeniem; − uczucie drętwienia, mrowienia, pieczenia lub pogorszenie czucia w rękach i stopach; − zawroty głowy; − ból głowy; − zmniejszenie lub zwiększenie ciśnienia krwi; − uczucie dyskomfortu w żołądku, zgaga lub odbijanie; − ból żołądka; − guzki krwawnicze (hemoroidy); − skurcze mięśni; − ból podczas oddawania moczu lub częste oddawanie moczu; − nietrzymanie moczu; − choroba nerek lub zaburzenia czynności nerek; − owrzodzenie ust lub warg; − zakażenia lub ryzyko zakażeń; − zwiększone stężenie cukru (glukozy) we krwi; − bezsenność; − splątanie; − uczucie lęku; − nieprawidłowe czucie, utrata czucia albo uczucie bólu w dłoniach i stopach; − trudności w utrzymaniu równowagi; − szybkie lub nieregularne bicie serca; − zakrzep krwi w nogach lub w płucach; − napadowe zaczerwienienie skóry; − ból jamy ustnej lub gardła; − krwawienie z odbytnicy; − dyskomfort, osłabienie lub bóle mięśni; DK/H/3243/001/IB/009
− − −
obrzęk stóp lub nóg; dreszcze; zaburzenia paznokci (zmiana zabarwienia paznokci; paznokcie mogą się oddzielić).
Niezbyt często (może dotyczyć do 1 na 100 pacjentów): − zmniejszone stężenie potasu we krwi; − dzwonienie w uszach; − uczucie gorąca; − zaczerwienienie skóry; − zapalenie pęcherza moczowego, które może pojawić się, jeżeli pacjent poddany był wcześniej radioterapii (zapalenie pęcherza moczowego spowodowane nawrotem objawów popromiennych). Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): − śródmiąższowe nieinfekcyjne zapalenie płuc (zapalenie płuc powodujące kaszel i trudności z oddychaniem). Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: 22 49 21 301 faks: 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
Jak przechowywać lek
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i na fiolce po: „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku. Po otwarciu Każda fiolka przeznaczona jest do jednorazowego użycia i jej zwartość należy zużyć natychmiast po otwarciu. W innym przypadku użytkownik ponosi odpowiedzialność za czas i warunki przechowywania. Po ostatecznym rozcieńczeniu w worku/butelce do infuzji Wykazano stabilność chemiczną i fizyczną roztworu do infuzji przez okres 8 godzin w temperaturze 15°C‒30°C (włączając czas infuzji wynoszący 1 godzinę) oraz przez 48 godzin w warunkach chłodniczych (włączając czas infuzji wynoszący 1 godzinę) w workach do infuzji nie zawierających PVC. Z mikrobiologicznego punktu widzenia roztwór do infuzji należy zużyć natychmiast po przygotowaniu. W innym przypadku użytkownik ponosi odpowiedzialność za czas oraz warunki DK/H/3243/001/IB/009
przechowywania i zwykle czas przechowywania nie powinien być dłuższy niż 24 godziny w temperaturze 2°C–8°C, chyba że rozcieńczenie wykonano w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera Cabazitaxel Fresenius Kabi − Substancją czynną leku jest kabazytaksel. Jeden mililitr koncentratu zawiera 20 mg kabazytakselu. Każda fiolka z 3 ml koncentratu zawiera 60 mg kabazytakselu. − Pozostałe składniki to: polisorbat 80, etanol bezwodny i kwas cytrynowy (patrz punkt 2 „Cabazitaxel Fresenius Kabi zawiera alkohol”). Jak wygląda Cabazitaxel Fresenius Kabi i co zawiera opakowanie Cabazitaxel Fresenius Kabi jest koncentratem do sporządzania roztworu do infuzji. Koncentrat jest przejrzystym, bezbarwnym do jasnożółtego roztworem. Lek dostępny jest w fiolce do jednorazowego użycia z bezbarwnego szkła o pojemności 6 ml, zawierającej 3 ml koncentratu, w tekturowym pudełku. Wielkość opakowania: Każde pudełko zawiera jedną fiolkę do jednorazowego użycia. Podmiot odpowiedzialny Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o. Al. Jerozolimskie 134 02-305 Warszawa Importer Fresenius Kabi Deutschland GmbH Pfingstweide 53 61169 Friedberg Niemcy W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do podmiotu odpowiedzialnego: Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o. Al. Jerozolimskie 134, 02-305 Warszawa tel.: +48 22 345 67 89 Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego i w Zjednoczonym Królestwie (Irlandii Północnej) pod następującymi nazwami: Nazwa Państwa Nazwa leku Członkowskiego Austria Cabazitaxel Fresenius Kabi 20 mg/ ml Konzentrat zur Herstellung einer Infusionslösung Belgia Cabazitaxel Fresenius Kabi 20 mg/ml, Concentraat voor oplossing voor infusie Cabazitaxel Fresenius Kabi 20 mg/ml, Solution à diluer pour perfusion
DK/H/3243/001/IB/009
Bułgaria
Chorwacja Cypr Czechy Dania Estonia Finlandia Francja Niemcy Grecja Węgry Irlandia Włochy Malta Łotwa Litwa Holandia Norwegia Polska Portugalia Rumunia Słowacja Słowenia Hiszpania Szwecja Zjednoczone Królestwo (Irlandia Północna)
Cabazitaxel Fresenius Kabi 20 mg/ml, Konzentrat zur Herstellung einer Infusionslösung Cabazitaxel Fresenius Kabi 20 mg/ml concentrate for solution for infusion Кабазитаксел Фрезениус Каби 20 mg/ml концентрат за инфузионен разтвор Kabazitaksel Fresenius Kabi 20 mg/ml koncentrat za otopinu za infuziju Cabazitaxel Fresenius Kabi 20 mg/mL πυκνό διάλυμα γιαπαρασκευή διαλύματος προς έγχυση Cabazitaxel Fresenius Kabi Cabazitaxel Fresenius Kabi Cabazitaxel Fresenius Kabi Cabazitaxel Fresenius Kabi 20 mg/ml, infuusiokonsentraatti, liuosta varten Cabazitaxel Fresenius Kabi 20 mg/mL, solution à diluer pour perfusion Cabazitaxel Fresenius Kabi 20 mg/ml Konzentrat zur Herstellung einer Infusionslösung Cabazitaxel Fresenius Kabi 20 mg/mL πυκνό διάλυμα για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση Cabazitaxel Fresenius Kabi 20 mg/ml koncentrátum oldatos infúzióhoz Cabazitaxel Fresenius Kabi 20 mg/ml concentrate for solution for infusion Cabazitaxel Fresenius Kabi Fresenius Kabi Italia S.r.1 Cabazitaxel Fresenius Kabi 20 mg/ml concentrate for solution for infusion Cabazitaxel Fresenius Kabi 20 mg/ml koncentrāts infūziju šķīduma pagatavošanai Cabazitaxel Fresenius Kabi 20 mg/ml koncentratas infuziniam tirpalui Cabazitaxel Fresenius Kabi 20 mg/ml, Concentraat voor oplossing voor infusie Cabazitaxel Fresenius Kabi Cabazitaxel Fresenius Kabi Cabazitaxel Fresenius Kabi Cabazitaxel Fresenius Kabi 20 mg/ml concentrat pentru soluție perfuzabilă Cabazitaxel Fresenius Kabi 20 mg/ml Kabazitaksel Fresenius Kabi 20 mg/ml koncentrat za raztopino za infundiranje Cabazitaxel Fresenius Kabi 20 mg/mL concentrado para solución para perfusión Cabazitaxel Fresenius Kabi 20 mg/ml koncentrat till infusionsvätska lösning Cabazitaxel Fresenius Kabi 20 mg/ml concentrate for solution for infusion
Data ostatniej aktualizacji ulotki
03.09.2025 r. ——————————————————————————————————————-Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego: PRAKTYCZNE INFORMACJE DLA LEKARZY I FACHOWEGO PERSONELU MEDYCZNEGO DOTYCZĄCE PRZYGOTOWYWANIA, PODAWANIA I OBCHODZENIA SIĘ Z PRODUKTEM LECZNICZYM CABAZITAXEL FRESENIUS KABI, 20 mg/ml, KONCENTRAT DO SPORZĄDZANIA ROZTWORU DO INFUZJI Poniższa informacja stanowi uzupełnienie punktu 3 i 5 dla użytkownika. Przed przygotowaniem roztworu do infuzji należy przeczytać cały opis przedstawionej procedury. Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego leku z innymi lekami oprócz tych używanych do rozcieńczenia. DK/H/3243/001/IB/009
Cabazitaxel Fresenius Kabi, 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji NIE wymaga wcześniejszego rozcieńczenia rozpuszczalnikiem i jest gotowy do dodania do roztworu do infuzji. Okres ważności i specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Dotyczy opakowania leku Cabazitaxel Fresenius Kabi, 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji Lek nie wymaga specjalnych warunków przechowywania. Po otwarciu Każda fiolka przeznaczona jest do jednorazowego użycia i jej zawartość należy zużyć natychmiast po otwarciu. W innym przypadku użytkownik ponosi odpowiedzialność za czas i warunki przechowywania. Po ostatecznym rozcieńczeniu w worku/butelce do infuzji Wykazano stabilność chemiczną i fizyczną roztworu do infuzji przez okres 8 godzin w temperaturze 15°C‒30°C (włączając czas infuzji wynoszący 1 godzinę) oraz przez 48 godzin w warunkach chłodniczych (włączając czas infuzji wynoszący 1 godzinę) w workach do infuzji nie zawierających PVC. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, roztwór do infuzji należy zużyć natychmiast po przygotowaniu. W innym przypadku użytkownik ponosi odpowiedzialność za czas i warunki przechowywania i zwykle czas przechowywania nie powinien być dłuższy niż 24 godziny w temperaturze 2°C-8°C, jeśli rozcieńczenie wykonano w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. Środki ostrożności podczas przygotowywania i podawania Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwnowotworowych, należy zachować ostrożność podczas obchodzenia się z lekiem Cabazitaxel Fresenius Kabi i przygotowywania jego roztworów, biorąc pod uwagę użycie wyposażenia ograniczającego ekspozycję na lek, środków ochrony osobistej (np. rękawiczki) i procedur przygotowywania leku do użycia. W przypadku kontaktu leku Cabazitaxel Fresenius Kabi ze skórą na dowolnym etapie obchodzenia się z nim, należy natychmiast dokładnie umyć zanieczyszczone miejsce wodą z mydłem. W przypadku kontaktu z błoną śluzową, miejsce zanieczyszczone należy natychmiast dokładnie przemyć wodą. Cabazitaxel Fresenius Kabi powinien być przygotowywany i podawany jedynie przez personel przeszkolony w obchodzeniu się z substancjami cytotoksycznymi. Kobiety w ciąży należące do personelu nie powinny mieć kontaktu z lekiem. Etapy przygotowywania NIE stosować razem z innymi lekami zawierającymi kabazytaksel o innym stężeniu. Cabazitaxel Fresenius Kabi zawiera 20 mg/ml kabazytakselu (co najmniej 3 ml objętości dostarczanej). Każda fiolka przeznaczona jest do jednorazowego użycia i jej zawartość należy zużyć natychmiast. Wszelkie niewykorzystane resztki roztworu należy usunąć. Do podania przepisanej dawki może być potrzebna więcej niż jedna fiolka leku Cabazitaxel Fresenius Kabi. W celu przygotowania roztworu do infuzji proces rozcieńczania musi być przeprowadzony w warunkach aseptycznych. Przygotowanie roztworu do infuzji Krok 1 Za pomocą strzykawki z podziałką DK/H/3243/001/IB/009
i przymocowaną igłą, pobrać z zachowaniem jałowości, wymaganą objętość leku Cabazitaxel Fresenius Kabi (zawierającego 20 mg/ml kabazytakselu). Na przykład, dawka 45 mg kabazytakselu wymaga podania 2,25 ml leku Cabazitaxel Fresenius Kabi.
Krok 2 Wstrzyknąć do jałowego worka, niezawierającego PVC, z 5% roztworem glukozy lub 9 mg/ml (0,9%) roztworem sodu chlorku do infuzji. Stężenie roztworu do infuzji powinno wynosić od 0,10 mg/ml do 0,26 mg/ml.
Krok 3 Usunąć strzykawkę i wymieszać zawartość worka lub butelki do infuzji, wykonując ruch kołysania. Roztwór do infuzji jest klarownym, bezbarwnym roztworem.
Krok 4 Tak jak w przypadku innych leków do podawania pozajelitowego, otrzymany roztwór do infuzji należy obejrzeć przed użyciem. Roztwór do infuzji jest przesycony, dlatego w miarę upływu czasu może krystalizować. W takim przypadku roztworu nie wolno używać i należy go usunąć. Roztwór do infuzji należy zużyć natychmiast po przygotowaniu. Informacje dotyczące okresu ważności i specjalnych środków ostrożności podczas przechowywania podano powyżej. Wszelkie niewykorzystane resztki leku lub jego odpady użyte do przygotowania, rozcieńczenia i podania należy usunąć zgodnie z procedurami szpitalnymi stosowanymi dla środków cytotoksycznych i zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi usuwania substancji niebezpiecznych. Sposób podawania Cabazitaxel Fresenius Kabi podaje się w postaci 1-godzinnej infuzji.
DK/H/3243/001/IB/009
Podczas podawania leku zaleca się stosować filtr o nominalnej wielkości porów 0,22 mikrona (określany także jako 0,2 mikrona). Do przygotowywania i podawania leku nie należy używać worków do infuzji wykonanych z PVC lub poliuretanowych zestawów do infuzji.
DK/H/3243/001/IB/009
Źródło: oficjalna ulotka w Rejestrze Produktów Leczniczych (URPL)
Najczęściej zadawane pytania o Cabazitaxel Fresenius Kabi
W jakim celu stosuje się lek Cabazitaxel Fresenius Kabi?
Cabazitaxel Fresenius Kabi w skojarzeniu z prednizonem lub prednizolonem jest wskazany do leczenia pacjentów dorosłych z opornym na kastrację rakiem gruczołu krokowego z przerzutami, leczonych wcześniej schematem chemioterapii zawierającym docetaksel (patrz punkt 5.1).
Jaka jest substancja czynna leku Cabazitaxel Fresenius Kabi?
Substancją czynną leku Cabazitaxel Fresenius Kabi jest Cabazitaxelum 20 mg/ml. Kod ATC: L01CD04.
Cabazitaxel Fresenius Kabi można stosować wyłącznie w oddziałach wyspecjalizowanych w podawaniu leków cytotoksycznych i należy go podawać tylko pod kontrolą lekarza mającego odpowiednie kwalifikacje do stosowania chemioterapii przeciwnowotworowej. Pełne dawkowanie znajduje się w punkcie 4.2 ChPL.
Czy lek Cabazitaxel Fresenius Kabi można stosować w ciąży i podczas karmienia piersią?
DK/H/3243/001/IB/009 Antykoncepcja Ze względu na ryzyko genotoksyczności kabazytakselu (patrz punkt 5.3), mężczyźni powinni stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie oraz przez 4 miesiące po zakończeniu leczenia kabazytakselem. Ciąża Nie ma danych dotyczących stosowania kabazytakselu u kobiet w okresie ciąży.
Odpowiedzi pochodzą z oficjalnej ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego (URPL). Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.
⚕Dla profesjonalistów — Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)Pełna charakterystyka: dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia+
4.1. Wskazania do stosowania
Cabazitaxel Fresenius Kabi w skojarzeniu z prednizonem lub prednizolonem jest wskazany do leczenia pacjentów dorosłych z opornym na kastrację rakiem gruczołu krokowego z przerzutami, leczonych wcześniej schematem chemioterapii zawierającym docetaksel (patrz punkt 5.1).
4.2. Dawkowanie i sposób podawania
Cabazitaxel Fresenius Kabi można stosować wyłącznie w oddziałach wyspecjalizowanych w podawaniu leków cytotoksycznych i należy go podawać tylko pod kontrolą lekarza mającego odpowiednie kwalifikacje do stosowania chemioterapii przeciwnowotworowej. Należy zapewnić odpowiednie pomieszczenia i wyposażenie zapewniające możliwość leczenia ciężkich reakcji nadwrażliwości, takich jak niedociśnienie i skurcz oskrzeli (patrz punkt 4.4). Premedykacja W celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia i nasilenia reakcji nadwrażliwości, przynajmniej 30 minut przed każdym podaniem kabazytakselu, zalecana jest premedykacja poprzez dożylne podanie następujących produktów leczniczych: − lek przeciwhistaminowy (5 mg dekschlorfenyraminy lub 25 mg difenhydraminy albo lek o równoważnej sile działania); − kortykosteroid (8 mg deksametazonu albo lek o równoważnej sile działania) oraz − antagonista receptora H2 (ranitydyna albo lek o równoważnej sile działania) (patrz punkt 4.4). Zaleca się stosować profilaktycznie leki przeciwwymiotne, które można podawać doustnie lub dożylnie, w zależności od potrzeby.
DK/H/3243/001/IB/009
Podczas leczenia należy zapewnić odpowiednie nawodnienie pacjenta, aby zapobiec powikłaniom, takim jak niewydolność nerek. Dawkowanie Zalecana dawka kabazytakselu wynosi 25 mg/m2 pc., podawana w 1-godzinnej infuzji dożylnej co 3 tygodnie, w skojarzeniu z doustnym prednizonem lub prednizolonem w dawce 10 mg, podawanym codziennie podczas leczenia. Dostosowanie dawki Dawkę należy zmodyfikować, jeśli u pacjentów wystąpią następujące działania niepożądane (stopnie odnoszą się do klasyfikacji zdarzeń niepożądanych według Common Terminology Criteria for Adverse Events [CTCAE 4.0]): Tabela 1. Zalecana modyfikacja dawki w przypadku wystąpienia działań niepożądanych u pacjentów otrzymujących kabazytaksel. Działania niepożądane
Modyfikacja dawki
Długotrwała (powyżej 1 tygodnia) neutropenia stopnia ≥3. pomimo zastosowania odpowiedniego leczenia, w tym G-CSF
Przerwać leczenie do czasu osiągnięcia liczby neutrofilów >1500 komórek/mm3, a następnie zmniejszyć dawkę kabazytakselu z 25 mg/m2 pc. do 20 mg/m2 pc. Przerwać leczenie do czasu poprawy bądź ustąpienia objawów oraz osiągnięcia liczby neutrofilów >1500 komórek/mm3, a następnie zmniejszyć dawkę kabazytakselu z 25 mg/m2 pc. do 20 mg/m2 pc. Przerwać leczenie do czasu poprawy bądź ustąpienia objawów, a następnie zmniejszyć dawkę kabazytakselu z 25 mg/m2 pc. do 20 mg/m2 pc. Przerwać leczenie do czasu poprawy, a następnie zmniejszyć dawkę kabazytakselu z 25 mg/m2 pc. do 20 mg/m2 pc.
Gorączka neutropeniczna lub zakażenie w przebiegu neutropenii
Biegunka stopnia ≥3. albo biegunka utrzymująca się pomimo zastosowania odpowiedniego leczenia, w tym uzupełnienia niedoborów płynu i elektrolitów Obwodowa neuropatia stopnia >2
Jeśli u pacjentów nadal występują którekolwiek z opisanych działań niepożądanych po podaniu dawki 20 mg/m2 pc., należy rozważyć dalsze zmniejszenie dawki do 15 mg/m2 pc. lub przerwanie leczenia kabazytakselem. Dane dotyczące pacjentów stosujących dawkę mniejszą niż 20 mg/m2 pc. są ograniczone. Jednoczesne stosowanie innych produktów leczniczych Należy unikać jednoczesnego stosowania produktów leczniczych będących silnymi induktorami lub silnymi inhibitorami CYP3A. Jednak, jeśli pacjent wymaga jednoczesnego przyjmowania silnego inhibitora CYP3A, należy rozważyć zmniejszenie dawki kabazytakselu o 25% (patrz punkty 4.4 i 4.5). Szczególne grupy pacjentów Zaburzenia czynności wątroby Kabazytaksel jest intensywnie metabolizowany w wątrobie. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby [stężenie bilirubiny całkowitej od >1 do ≤1,5 x górna granica normy (GGN) lub aktywność aminotransferazy asparaginowej (AspAT) >1,5 x GGN] należy zmniejszyć dawkę kabazytakselu do 20 mg/m2 pc. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby należy zachować ostrożność i dokładnie monitorować bezpieczeństwo stosowania podczas podawania kabazytakselu. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (stężenie bilirubiny całkowitej >1,5 do ≤ 3,0 x GGN) maksymalna tolerowana dawka (MTD) wynosiła 15 mg/m2 pc. Jeśli przewiduje się DK/H/3243/001/IB/009
leczenie u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby, dawka kabazytakselu nie powinna być większa niż 15 mg/m2 pc. Jednak dane dotyczące skuteczności tej dawki są ograniczone. Kabazytakselu nie należy podawać pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stężenie bilirubiny całkowitej >3 x GGN) (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.2). Zaburzenia czynności nerek Kabazytaksel jest w minimalnym stopniu wydalany przez nerki. Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, niewymagających hemodializy. U pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek (klirens kreatyniny (CLCR<15 ml/min/1,73 m2 pc.) ze względu na ich stan oraz ograniczone dane, należy zachować ostrożność i uważnie ich monitorować w trakcie leczenia (patrz punkty 4.4 i 5.2). Pacjenci w podeszłym wieku Brak specjalnych zaleceń dotyczących dostosowania dawki kabazytakselu u pacjentów w podeszłym wieku (patrz również punkty 4.4, 4.8 i 5.2). Dzieci i młodzież Kabazytaksel nie ma istotnego zastosowania u dzieci i młodzieży. Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania i skuteczności kabazytakselu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat (patrz punkt 5.1). Sposób podawania Cabazitaxel Fresenius Kabi przeznaczony jest do podawania dożylnego. Instrukcja dotycząca przygotowania i podania produktu leczniczego, patrz punkt 6.6. Nie należy używać worków infuzyjnych wykonanych z PVC i poliuretanowych zestawów do infuzji. Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6.
4.3. Przeciwwskazania
− − − −
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Nadwrażliwość na kabazytaksel, inne taksany, polisorbat 80 lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Liczba neutrofilów poniżej 1500/mm3. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (stężenie bilirubiny całkowitej >3 × GGN). Jednoczesne szczepienie szczepionką przeciwko żółtej febrze (patrz punkt 4.5). Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Reakcje nadwrażliwości Wszyscy pacjenci powinni otrzymać premedykację przed rozpoczęciem infuzji kabazytakselu (patrz punkt 4.2). Należy ściśle obserwować pacjentów w kierunku wystąpienia reakcji nadwrażliwości, zwłaszcza w trakcie pierwszej i drugiej infuzji dożylnej. Ponieważ reakcje nadwrażliwości mogą wystąpić w ciągu kilku minut po rozpoczęciu infuzji dożylnej kabazytakselu, należy zapewnić dostęp do pomieszczeń i wyposażenia niezbędnego do leczenia niedociśnienia i skurczu oskrzeli. Mogą wystąpić ciężkie reakcje nadwrażliwości, które mogą obejmować uogólnioną wysypkę i (lub) rumień, niedociśnienie i skurcz oskrzeli. Ciężkie reakcje nadwrażliwości wymagają natychmiastowego przerwania infuzji kabazytakselu i wdrożenia odpowiedniego leczenia. Należy przerwać stosowanie kabazytakselu u pacjentów, u których wystąpi reakcja nadwrażliwości (patrz punkt 4.3). Zahamowanie czynności szpiku kostnego Podczas stosowania kabazytakselu może wystąpić zahamowanie czynności szpiku kostnego objawiające się neutropenią, niedokrwistością, małopłytkowością lub pancytopenią (patrz poniżej „Ryzyko neutropenii” i „Niedokrwistość” w punkcie 4.4).
DK/H/3243/001/IB/009
Ryzyko neutropenii Pacjenci leczeni kabazytakselem mogą profilaktycznie otrzymywać G-CSF (czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów, ang. granulocyte-colony stimulating factor) zgodnie z zaleceniami Amerykańskiego Stowarzyszenia Onkologii Klinicznej (ASCO, ang. American Society of Clinical Oncology) i (lub) aktualnymi wytycznymi ośrodka prowadzącego leczenie, w celu zmniejszenia ryzyka lub opanowania powikłań neutropenii (gorączka neutropeniczna, przedłużona neutropenia lub zakażenie w przebiegu neutropenii). Należy rozważyć pierwotną profilaktykę przy użyciu G-CSF u pacjentów z cechami klinicznymi wysokiego ryzyka (wiek >65 lat, zły stan czynnościowy, wcześniejsze epizody gorączki neutropenicznej, rozległe obszary ciała poddane wcześniej napromienianiu, zły stan odżywienia lub inne ciężkie choroby współistniejące), które predysponują do zwiększenia powikłań wynikających z przedłużonej neutropenii. Wykazano, że zastosowanie G-CSF ogranicza częstość występowania i stopień ciężkości neutropenii. Neutropenia jest najczęściej występującym działaniem niepożądanym po zastosowaniu kabazytakselu (patrz punkt 4.8). Niezbędne jest wykonywanie badań pełnej morfologii krwi, co tydzień podczas 1. cyklu leczenia oraz przed każdym kolejnym cyklem tak, aby w razie potrzeby można było dostosować dawkę. Należy zmniejszyć dawkę w przypadku wystąpienia gorączki neutropenicznej lub przedłużającej się neutropenii, pomimo zastosowania odpowiedniego leczenia (patrz punkt 4.2). Ponowne leczenie pacjentów można rozpocząć jedynie w przypadku, gdy liczba neutrofilów powróci do poziomu ≥1500/mm3 (patrz punkt 4.3). Zaburzenia żołądka i jelit Objawy takie jak ból i tkliwość brzucha, gorączka, uporczywe zaparcie, biegunka z towarzyszącą neutropenią lub bez, mogą być wczesnymi objawami ciężkiej toksyczności układu pokarmowego, którą należy niezwłocznie ocenić oraz leczyć. Może zajść konieczność odroczenia lub zaprzestania leczenia kabazytakselem. Ryzyko nudności, wymiotów, biegunki i odwodnienia Jeśli u pacjentów wystąpi biegunka po podaniu kabazytakselu, można ich leczyć powszechnie stosowanymi lekami przeciwbiegunkowymi. Należy podjąć odpowiednie czynności w celu przywrócenia stanu nawodnienia pacjentów. Biegunka może występować częściej u pacjentów, którzy uprzednio poddani byli napromienianiu okolicy brzucha i miednicy. Odwodnienie dotyczy częściej pacjentów w wieku 65 lat i starszych. Należy podjąć odpowiednie kroki w celu ponownego nawodnienia pacjentów oraz monitorowania i skorygowania stężenia elektrolitów w surowicy krwi, szczególnie potasu. W przypadku biegunki stopnia ≥3. może być konieczne odroczenie leczenia albo zmniejszenie dawki kabazytakselu (patrz punkt 4.2). Jeśli u pacjentów wystąpią nudności lub wymioty, można ich leczyć powszechnie stosowanymi lekami przeciwwymiotnymi. Ryzyko ciężkich zaburzeń żołądka i jelit U pacjentów leczonych kabazytakselem zgłaszano krwotok z przewodu pokarmowego oraz perforację przewodu pokarmowego, niedrożność jelita, zapalenie okrężnicy, w tym zakończone zgonem (patrz punkt 4.8). Zaleca się zachowanie ostrożności podczas leczenia pacjentów najbardziej narażonych na wystąpienie powikłań ze strony przewodu pokarmowego: u pacjentów z neutropenią, w podeszłym wieku, stosujących jednocześnie niesteroidowe leki przeciwzapalne, leczenie przeciwpłytkowe, leczenie przeciwzakrzepowe, u pacjentów z uprzednią radioterapią miednicy lub u pacjentów z chorobą przewodu pokarmowego taką jak owrzodzenie i krwawienie z przewodu pokarmowego. Neuropatia obwodowa U pacjentów otrzymujących kabazytaksel obserwowano przypadki neuropatii obwodowej, obwodowej neuropatii czuciowej (np. parestezje, dyzestezje) i obwodowej neuropatii ruchowej. Pacjentów leczonych kabazytakselem należy pouczyć o konieczności poinformowania lekarza przed kontynuowaniem leczenia o wystąpieniu objawów neuropatii, takich jak ból, pieczenie, mrowienie, drętwienie lub osłabienie. Lekarz powinien ocenić obecność lub pogorszenie neuropatii przed każdym leczeniem. Leczenie należy odroczyć do czasu poprawy objawów. Należy zmniejszyć dawkę kabazytakselu z 25 mg/m2 pc. do 20 mg/m2 pc., w przypadku utrzymującej się neuropatii obwodowej DK/H/3243/001/IB/009
stopnia ≥ 2. (patrz punkt 4.2). Niedokrwistość Obserwowano występowanie niedokrwistości u pacjentów przyjmujących kabazytaksel (patrz punkt 4.8). Należy skontrolować wartość hemoglobiny i hematokrytu przed rozpoczęciem stosowania kabazytakselu oraz u pacjentów z objawami przedmiotowymi i podmiotowymi niedokrwistości lub utraty krwi. Należy zachować ostrożność u pacjentów ze stężeniem hemoglobiny <10 g/dl i zastosować odpowiednie środki wynikające ze wskazań klinicznych. Ryzyko niewydolności nerek Opisywano zaburzenia czynności nerek w połączeniu z sepsą, ciężkim odwodnieniem spowodowanym biegunką, wymiotami oraz uropatią zaporową. Odnotowano niewydolność nerek, w tym przypadki zgonów. Jeśli powyższe objawy wystąpią, należy podjąć odpowiednie środki w celu określenia ich przyczyny oraz intensywnie leczyć pacjentów. Podczas stosowania kabazytakselu należy zapewnić odpowiednie nawodnienie pacjentów. Pacjentów należy pouczyć o konieczności natychmiastowego zgłaszania lekarzowi każdej znaczącej zmiany objętości moczu wydalanego w ciągu doby. Należy oznaczyć stężenie kreatyniny w surowicy przed rozpoczęciem leczenia, podczas wszystkich badań morfologii krwi oraz każdorazowo w przypadku zgłoszenia przez pacjenta zmiany objętości moczu. Należy przerwać stosowanie kabazytakselu w przypadku jakiegokolwiek zaburzenia czynności nerek prowadzącego do wystąpienia niewydolności nerek stopnia ≥3. według CTCAE 4.0. Zaburzenia układu oddechowego Podczas stosowania produktu leczniczego zgłaszano przypadki występowania śródmiąższowego zapalenia płuc / zapalenia płuc oraz śródmiąższowych chorób płuc, które czasem kończyły się zgonem (patrz punkt 4.8). Jeżeli u pacjenta wystąpią lub nasilą się objawy ze strony płuc, należy uważnie monitorować stan pacjenta, a w razie konieczności niezwłocznie przeprowadzić odpowiednie badania i podjąć leczenie. Zalecane jest zaprzestanie leczenia kabazytakselem do czasu postawienia rozpoznania. Wczesne rozpoczęcie leczenia wspomagającego może przynieść poprawę stanu pacjenta. Należy starannie rozważyć korzyści wynikające z wznowienia leczenia kabazytakselem. Ryzyko zaburzeń rytmu serca Odnotowano zaburzenia rytmu serca, najczęściej tachykardię i migotanie przedsionków (patrz punkt 4.8). Pacjenci w podeszłym wieku Pacjenci w podeszłym wieku (≥65 lat) są zazwyczaj narażeni na zwiększone ryzyko pewnych działań niepożądanych, w tym neutropenii i gorączki neutropenicznej (patrz punkt 4.8). Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Stosowanie produktu leczniczego Cabazitaxel Fresenius Kabi jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stężenie bilirubiny całkowitej >3 x GGN) (patrz punkty 4.3 i 5.2). Należy zmniejszyć dawkę u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (stężenie bilirubiny całkowitej >1 do ≤1,5 x GGN lub AspAT >1,5 x GGN) (patrz punkty 4.2 i 5.2). Interakcje Należy unikać jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów CYP3A, ponieważ mogą zwiększać stężenie kabazytakselu w osoczu (patrz punkty 4.2 i 4.5). Jeśli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania z silnym inhibitorem CYP3A, należy rozważyć uważne monitorowanie w celu wykrycia toksyczności oraz zmniejszenie dawki kabazytakselu (patrz punkty 4.2 i 4.5). Należy unikać jednoczesnego stosowania silnych induktorów CYP3A, ponieważ mogą zmniejszać stężenie kabazytakselu w osoczu (patrz punkty 4.2 and 4.5). Substancje pomocnicze Ten produkt leczniczy zawiera 395 mg alkoholu (etanolu) w 1 ml, co odpowiada 39,5% w/v. Zawartość DK/H/3243/001/IB/009
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Badania in vitro wykazały, że kabazytaksel jest metabolizowany głównie za pośrednictwem CYP3A (80% do 90%) (patrz punkt 5.2). Inhibitory CYP3A Wielokrotne przyjmowanie ketokonazolu (400 mg raz na dobę), który jest silnym inhibitorem CYP3A prowadziło do zmniejszenia klirensu kabazytakselu o 20%, co odpowiada zwiększeniu AUC o 25%. Dlatego, z uwagi na możliwość zwiększenia stężenia kabazytakselu w osoczu należy unikać jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów CYP3A (np. ketokonazol, itrakonazol, klarytromycyna, indynawir, nefazodon, nelfinawir, rytonawir, sakwinawir, telitromycyna, worykonazol) (patrz punkty 4.2 i 4.4). Jednoczesne stosowanie aprepitantu, umiarkowanego inhibitora CYP3A nie miało wpływu na klirens kabazytakselu. Induktory CYP3A Wielokrotne przyjmowanie ryfampicyny (600 mg raz na dobę), która jest silnym induktorem CYP3A prowadziło do zwiększenia klirensu kabazytakselu o 21%, co odpowiada zmniejszeniu AUC o 17%. Dlatego, z uwagi na możliwość zmniejszenia stężenia kabazytakselu w osoczu należy unikać jednoczesnego stosowania silnych induktorów CYP3A (np. fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna, ryfabutyna, ryfapentyna, fenobarbital) (patrz punkty 4.2 i 4.4). Ponadto, pacjenci nie powinni przyjmować preparatów zawierających ziele dziurawca zwyczajnego. OATP1B1 Wykazano również, że w warunkach in vitro kabazytaksel hamuje białka transportowe z grupy polipeptydów transportujących aniony organiczne OATP1B1. Ryzyko interakcji z substratami OATP1B1 (np. statyny, walsartan, repaglinid) jest możliwe, zwłaszcza w czasie trwania infuzji (1 godzina) i aż do 20 minut po zakończeniu infuzji. Zalecany jest 12-godzinny odstęp czasu przed infuzją i przynajmniej 3-godzinny po zakończeniu infuzji przed podaniem substratu OATP1B1. Szczepienia Stosowanie żywych lub żywych atenuowanych szczepionek, u pacjentów z obniżoną odpornością na skutek podawania chemioterapii, może prowadzić do ciężkich lub śmiertelnych zakażeń. Należy unikać szczepienia za pomocą żywej atenuowanej szczepionki u pacjentów otrzymujących kabazytaksel. Można stosować martwe lub inaktywowane szczepionki, ale reakcja na takie szczepionki może być osłabiona.
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację
DK/H/3243/001/IB/009
Antykoncepcja Ze względu na ryzyko genotoksyczności kabazytakselu (patrz punkt 5.3), mężczyźni powinni stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie oraz przez 4 miesiące po zakończeniu leczenia kabazytakselem. Ciąża Nie ma danych dotyczących stosowania kabazytakselu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję po zastosowaniu dawek toksycznych u ciężarnych samic (patrz punkt 5.3) oraz przenikanie kabazytakselu przez barierę łożyskową (patrz punkt 5.3). Podobnie jak inne cytotoksyczne substancje, kabazytaksel może powodować uszkodzenie płodu u narażonych kobiet w ciąży. Kabazytaksel nie jest wskazany do stosowania u kobiet. Karmienie piersią Dostępne dane dotyczące farmakokinetyki u zwierząt wykazały przenikanie kabazytakselu i jego metabolitów do mleka samic (patrz punkt 5.3). Płodność Badania na zwierzętach wykazały wpływ kabazytakselu na układ rozrodczy samców szczurów i psów, bez żadnego oddziaływania funkcjonalnego na płodność (patrz punkt 5.3). Biorąc jednak pod uwagę właściwości farmakologiczne taksanów, ich potencjał genotoksyczny poprzez mechanizm aneugeniczny (powodowanie nieprawidłowej liczby chromosomów w komórce) i wpływ kilku związków z tej grupy na płodność w badaniach na zwierzętach, nie można wykluczyć wpływu kabazytakselu na płodność u mężczyzn. Mężczyźni otrzymujący kabazytaksel powinni poradzić się w sprawie przechowania swojego nasienia przed rozpoczęciem leczenia.
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Kabazytaksel wywiera umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, ponieważ może powodować zmęczenie i zawroty głowy. Pacjentów należy pouczyć, aby nie prowadzili pojazdów i nie obsługiwali maszyn w przypadku wystąpienia powyższych działań niepożądanych w trakcie leczenia.
4.8. Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Bezpieczeństwo kabazytakselu w skojarzeniu z prednizonem lub prednizolonem oceniano w 3 randomizowanych, prowadzonych metodą otwartej próby, kontrolowanych badaniach (TROPIC, PROSELICA oraz CARD) z udziałem 1092 pacjentów z opornym na kastrację rakiem gruczołu krokowego z przerzutami, otrzymujących kabazytaksel w dawce 25 mg/m2 pc. co 3 tygodnie. Średnio pacjenci otrzymywali 6 do 7 cykli leczenia kabazytakselem. Częstości występowania działań niepożądanych, ustalone na podstawie zbiorczej analizy danych z tych 3 badań, przedstawiono poniżej oraz w tabelarycznym zestawieniu. Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi wszystkich stopni były: niedokrwistość (99,0%), leukopenia (93,0%), neutropenia (87,9%), trombocytopenia (41,1%), biegunka (42,1%), zmęczenie (25,0%) i astenia (15,4%). Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi stopnia ≥3. występującymi u co najmniej 5% pacjentów były: neutropenia (73,1%), leukopenia (59,5%), niedokrwistość (12,0%), gorączka neutropeniczna (8,0%) i biegunka (4,7%). Przerwanie stosowania kabazytakselu z powodu wystąpienia u pacjentów działań niepożądanych odnotowano z podobną częstością we wszystkich 3 badaniach (18,3% w badaniu TROPIC, 19,5% w PROSELICA i 19,8% w CARD). Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi (>1,0%) prowadzącymi do przerwania stosowania kabazytakselu były: krwiomocz, zmęczenie i neutropenia.
DK/H/3243/001/IB/009
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Działania niepożądane przedstawione w tabeli 2 wymieniono zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA i częstością występowania. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania, działania niepożądane wymieniono zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Nasilenie działań niepożądanych sklasyfikowano wg CTCAE 4.0 (stopień ≥3 = G≥3). Częstość występowania dotyczy wszystkich stopni ciężkości i jest zdefiniowana następująco: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000); częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Tabela 2. Zgłaszane działania niepożądane i zaburzenia hematologiczne u pacjentów otrzymujących kabazytaksel w skojarzeniu z prednizonem lub prednizolonem, pochodzące ze zbiorczej analizy danych (n=1092). Klasyfikacja układów i narządów
Działanie niepożądane
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Zakażenie neutropeniczne/ posocznica* Wstrząs septyczny Sepsa
Wszystkie stopnie n (%) Bardzo często
10 (0,9) 13 (1,2)
10 (0,9) 13 (1,2)
8 (0,7)
3 (0,3) 19 (1,7)
Grypa Zapalenie pęcherza moczowego Zakażenie górnych dróg oddechowych
22 (2,0) 22 (2,0)
2 (0,2)
23 (2,1)
Półpasiec Grzybica
14 (1,3) 11 (1,0)
1 (˂0,1) 790 (73,1)
Neutropeniaa*
950 (87,9)
Niedokrwistośća
1073 (99,0) 1008 (93,0) 478 (44,1)
Małopłytkowośća Gorączka neutropeniczna
DK/H/3243/001/IB/009
42 (3,8)
103 (9,4)
Leukopeniaa
Zaburzenia układu immunologicznego Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Niezby t często
48 (4,4)
Zapalenie tkanki łącznej Zakażenia dróg moczowych
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Często
Stopień ≥3 n (%)
130 (12,0) 645 (59,5) 44 (4,1) 87 (8,0)
Nadwrażliwość Zmniejszony apetyt Odwodnienie Hiperglikemia Hipokaliemia Bezsenność
87 (8,0) 7 (0,6)
192 (17,6)
11 (1,0)
27 (2,5) 11 (1,0) 8 (0,7) 45 (4,1)
11 (1,0) 7 (0,6) 2 (0,2)
Zaburzenia psychiczne
Niepokój Stan splątania
13 (1,2) 12 (1,1)
2 (0,2)
Zaburzenia układu nerwowego
Utrata smaku Zaburzenia smaku Obwodowa neuropatia Obwodowa neuropatia czuciowa Polineuropatia Parestezje Niedoczulica Zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego Ból głowy Letarg Rwa kulszowa Zapalenie spojówek Zwiększone łzawienie Szumy uszne Zawroty głowy pochodzenia obwodowego (błędnikowego)
64 (5,9) 56 (5,1) 40 (3,7)
2 (0,2)
89 (8,2)
6 (0,5)
15 (1,4)
1 (˂0,1)
Migotanie przedsionków Tachykardia Niedociśnienie Zakrzepica żył głębokich Nadciśnienie tętnicze Niedociśnienie ortostatyczne Uderzenia gorąca Napadowe zaczerwienienie skóry Duszność Kaszel Ból jamy ustnej i gardła Zapalenie płuc Zatorowość płucna Biegunka Nudności Wymioty
14 (1,3)
5 (0,5)
11 (1,0) 38 (3,5) 12 (1,1)
1 (˂0,1) 5 (0,5) 9 (0,8)
29 (2,7)
12 (1,1)
Zaburzenia oka
Zaburzenia ucha i błędnika
Zaburzenia serca*
Zaburzenia naczyniowe
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Zaburzenia żołądka i jelit
DK/H/3243/001/IB/009
9 (0,8) 46 (4,2) 18 (1,6) 63 (5,8)
11 (1,0)
1 (˂0,1) 1 (˂0,1) 1 (˂0,1)
22 (2,0)
56 (5,1) 15 (1,4) 9 (0,8)
7 (0,6)
6 (0,5)
1 (˂0,1)
9 (0,8)
1 (˂0,1)
23 (2,1)
460 (42,1) 347 (31,8) 207 (19,0)
2 (0,2) 1 (˂0,1)
97 (8,9) 79 (7,2) 26 (2,4)
9 (0,8) 1 (˂0,1)
26 (2,4) 30 (2,7)
16 (1,5) 23 (2,1) 51 (4,7) 14 (1,3) 14 (1,3)
Zaparcie Ból brzucha Niestrawność Ból w nadbrzuszu Guzki krwawnicze Choroba refluksowa przełyku
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
DK/H/3243/001/IB/009
202 (18,5) 105 (9,6) 53 (4,9) 46 (4,2)
8 (0,7) 15 (1,4) 1 (˂0,1)
22 (2,0)
26 (2,4)
1 (˂0,1)
Krwawienie z odbytnicy Suchość w ustach
14 (1,3)
4 (0,4)
19 (1,7)
2 (0,2)
Wzdęcia Zapalenie jamy ustnej Niedrożność porażenna jelit* Zapalenie żołądka Zapalenie jelita grubego* Perforacja przewodu pokarmowego Krwawienia z przewodu pokarmowego Łysienie Suchość skóry Rumień Zaburzenia paznokci Ból pleców Ból stawów Ból kończyn Skurcz mięśni Ból mięśni Ból w klatce piersiowej pochodzenia mięśniowoszkieletowego Osłabienie mięśni Ból w bocznej części ciała Ostra niewydolność nerek Niewydolność nerek
14 (1,3) 46 (4,2)
1 (˂0,1) 2 (0,2) 7 (0,6)
5 (0,5)
10 (0,9)
10 (0,9)
5 (0,5)
3 (0,3)
1 (<0,1)
2 (0,2)
1 (<0,1)
80 (7,3) 23 (2,1) 18 (1,6)
88 (8,1) 76 (7,0) 51 (4,7) 40 (3,7) 34 (3,1)
24 (2,2) 9 (0,8) 9 (0,8) 2 (0,2) 3 (0,3)
31 (2,8) 17 (1,6)
1 (0,2) 5 (0,5)
21 (1,9)
14 (1,3)
8 (0,7)
166 (15,2)
8 (0,7)
6 (0,5)
Trudności w oddawaniu moczu Kolka nerkowa
52 (4,8)
14 (1,3)
2 (0,2)
26 (2,4)
33 (3,0) 2 (0,2)
Wodonercze
25 (2,3)
13 (1,2)
Zatrzymanie moczu Nietrzymanie moczu Niedrożność moczowodów Ból miednicy
36 (3,3)
4 (0,4)
22 (2,0)
Krwiomocz Częstomocz
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Badania diagnostyczne
205 (18,8)
8 (0,7) 20 (1,8)
6 (0,5) 5 (0,5)
Zmęczenie
333 (30,5)
42 (3,8)
Astenia
227 (20,8)
32 (2,9)
Gorączka
90 (8,2)
5 (0,5)
Obrzęk obwodowy Zapalenie śluzówek Ból Ból w klatce piersiowej Obrzęk
96 (8,8)
2 (0,2)
23 (2,1)
1 (˂0,1)
36 (3,3) 11 (1,0)
7 (0,6) 2 (0,2)
Dreszcze
12 (1,1)
Złe samopoczucie Zmniejszenie masy ciała Wzrost aktywności AspAT Wzrost aktywności aminotransferaz
21 (1,9)
81 (7,4)
13 (1,2)
1 (˂0,1)
8 (0,7)
7 (0,6)
1 (˂0,1)
1 (˂0,1)
a na podstawie badań laboratoryjnych * szczegółowe informacje patrz poniżej Opis wybranych działań niepożądanych Neutropenia i towarzyszące jej zaburzenia kliniczne Wykazano, że G-CSF ogranicza częstość występowania i stopień ciężkości neutropenii (patrz punkty 4.2 i 4.4). Częstość występowania neutropenii stopnia ≥3. na podstawie wyników badań laboratoryjnych różniła się w zależności od zastosowania G-CSF od 44,7% do 76,7%, z najniższą odnotowaną częstością, gdy DK/H/3243/001/IB/009
zastosowano profilaktycznie G-CSF. Podobnie, częstość występowania gorączki neutropenicznej stopnia ≥3. wahała się od 3,2% do 8,6%. Powikłania neutropeniczne (w tym gorączka neutropeniczna, zakażenie neutropeniczne/posocznica i neutropeniczne zapalenie okrężnicy), które w niektórych przypadkach prowadziły do zgonu, wystąpiły u 4,0% pacjentów, u których zastosowano profilaktycznie G-CSF oraz u 12,8% pozostałych pacjentów. Zaburzenia czynności serca i zaburzenia rytmu serca W zbiorczej analizie danych przypadki zaburzeń czynności serca odnotowano u 5,5% pacjentów z czego u 1,1% występowały zaburzenia rytmu serca stopnia ≥3. Częstość występowania tachykardii po zastosowaniu kabazytakselu wynosiła 1,0%, z czego u mniej niż 0,1% była stopnia ≥3. Częstość występowania migotania przedsionków wynosiła 1,3%. Zgłoszono przypadki niewydolności serca u 2 pacjentów (0,2%), z których jeden zakończył się zgonem. U 1 pacjenta (0,3%) odnotowano migotanie komór zakończone zgonem, a u 3 pacjentów (0,5%) zatrzymanie akcji serca. Żadne z powyższych nie zostało uznane przez badacza za związane ze stosowaniem kabazytakselu. Krwiomocz W zbiorczej analizie danych, częstość występowania krwiomoczu wszystkich stopni wynosiła 18,8% z zastosowaniem dawki 25 mg/m2 pc. (patrz punkt 5.1). W blisko połowie przypadków zidentyfikowano czynniki sprzyjające, takie jak progresja choroby, jej nasilenie, infekcja lub leczenie antykoagulantami/NLPZ/kwasem acetylosalicylowym. Inne nieprawidłowości w wynikach badań laboratoryjnych W zbiorczej analizie danych częstość występowania niedokrwistości stopnia ≥3., zwiększonej aktywności AspAT, AlAT i zwiększonego stężenia bilirubiny na podstawie wyników badań laboratoryjnych wynosiła odpowiednio 12,0%, 1,3%, 1,0% i 0,5%. Zaburzenia żołądka i jelit Obserwowano występowanie: zapalenia jelita grubego (w tym zapalenia jelit i neutropenicznego zapalenia jelit) oraz zapalenia żołądka. Zgłaszano także krwotok z przewodu pokarmowego, perforację przewodu pokarmowego oraz niedrożność porażenną jelit (niedrożność jelit) (patrz punkt 4.4). Zaburzenia układu oddechowego Zgłaszano przypadki występowania (częstość nieznana - nie może być określona na podstawie dostępnych danych) śródmiąższowego zapalenia płuc/zapalenia płuc oraz śródmiąższowych chorób płuc, które czasem kończyły się zgonem (patrz punkt 4.4). Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niezbyt często zgłaszano występowanie zapalenia pęcherza moczowego spowodowane nawrotem objawów popromiennych (ang. radiation recall phenomenon), w tym krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego. Dzieci i młodzież Patrz punkt 4.2. Inne szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Spośród 1092 pacjentów otrzymujących kabazytaksel w dawce 25 mg/m2 pc. w badaniach dotyczących raka gruczołu krokowego, 755 pacjentów było w wieku 65 lat lub starszych, w tym 238 pacjentów powyżej 75 lat. Następujące niehematologiczne działania niepożądane występujące z częstością ≥5% zgłaszano częściej u pacjentów w wieku 65 lat lub starszych w porównaniu do młodszych pacjentów: zmęczenie (33,5% vs 23,7%), astenia (23,7% vs 14,2%), zaparcia (20,4% vs 14,2%) i duszność (10,3% vs 5,6%). Neutropenia (90,9% vs 81,2%) i małopłytkowość (48,8% vs 36,1%) także były działaniami niepożądanymi występującymi z 5% większą częstością u pacjentów w wieku 65 lat lub starszych w porównaniu do młodszych. Neutropenia stopnia ≥ 3. i gorączka neutropeniczna były zgłaszane z większą różnicą w częstości występowania między obiema grupami pacjentów (odpowiednio 14% DK/H/3243/001/IB/009
i 4% większą u pacjentów w wieku ≥65 lat w porównaniu do pacjentów <65 roku życia) (patrz punkty 4.2 i 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49-21-301 faks: +48 22 49-21-309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
4.9. Przedawkowanie
Nie jest znane antidotum dla kabazytakselu. Potencjalne powikłania po przedawkowaniu mogą obejmować zaostrzenie działań niepożądanych w postaci supresji szpiku kostnego oraz zaburzenia żołądka i jelit. W przypadku przedawkowania, pacjenta należy umieścić na specjalistycznym oddziale i ściśle monitorować. W przypadku rozpoznania przedawkowania, należy najszybciej jak to możliwe podać pacjentowi dawkę leczniczą G-CSF. Należy wdrożyć inne odpowiednie leczenie objawowe.