Cabazitaxel G.L.
Leki z tą samą substancją czynną
Te leki zawierają tę samą substancję czynną (Cabazitaxelum 20 mg/ml), kod ATC L01CD04 i mogą być stosowane zamiennie po konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.
Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta Cabazitaxel G.L., 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji kabazytaksel Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta. Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać. W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki. Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Patrz punkt 4. Spis treści ulotki
Spis treści ulotki
- Co to jest lek i w jakim celu się go stosuje
- Informacje ważne przed zastosowaniem leku
- Jak stosować lek
- Możliwe działania niepożądane
- Jak przechowywać lek
- Zawartość opakowania i inne informacje
Nazwa leku to Cabazitaxel G.L. Nazwa zwyczajowa to kabazytaksel. Należy on do grupy leków zwanych „taksanami”, które są stosowane w leczeniu raka. Lek Cabazitaxel G.L. stosuje się w leczeniu raka gruczołu krokowego (prostaty), gdy stwierdzono postęp choroby po zastosowaniu innej chemioterapii. Lek działa poprzez zatrzymanie wzrostu i podziału komórek. Częścią leczenia jest również codzienne, doustne przyjmowanie kortykosteroidu (prednizon lub prednizolon). Należy zwrócić się do lekarza w celu uzyskania informacji na temat tego leku.
Kiedy nie stosować leku Cabazitaxel G.L. − jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na kabazytaksel, inne taksany lub polisorbat 80 lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). − jeśli liczba białych krwinek jest za mała (liczba neutrofilów mniejsza lub równa 1500/mm3). − jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia czynności wątroby. − jeśli pacjent otrzymał ostatnio lub ma otrzymać szczepionkę przeciwko żółtej febrze. Nie należy stosować leku Cabazitaxel G.L., jeżeli którekolwiek z powyższych dotyczy pacjenta. W przypadku wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem przed zastosowaniem leku Cabazitaxel G.L. Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed każdym podaniem leku Cabazitaxel G.L. przeprowadza się badania krwi pacjenta, aby sprawdzić, czy liczba komórek krwi oraz czynność wątroby i nerek są odpowiednie do podania leku Cabazitaxel G.L. Należy natychmiast poinformować lekarza w przypadku: − wystąpienia gorączki. Podczas stosowania leku Cabazitaxel G.L. istnieje prawdopodobieństwo zmniejszenia liczby białych krwinek. Lekarz będzie badał krew i monitorował ogólny stan
− −
− −
− − − −
pacjenta pod kątem wystąpienia objawów zakażenia. Może także zlecić zastosowanie innych leków w celu utrzymania prawidłowej liczby białych krwinek. U pacjentów z niskimi parametrami morfologii krwi mogą pojawić się zakażenia zagrażające życiu. Najwcześniejszym objawem zakażenia może być gorączka, dlatego jeżeli wystąpi, należy natychmiast poinformować lekarza. wcześniejszego występowania jakichkolwiek uczuleń (alergii). Podczas stosowania leku Cabazitaxel G.L. mogą wystąpić ciężkie reakcje uczuleniowe. wystąpienia ciężkiej lub długotrwałej biegunki, nudności lub wymiotów. Wszystkie z wymienionych objawów mogą prowadzić do ciężkiego odwodnienia. Mogą także wymagać leczenia. uczucia drętwienia, mrowienia, pieczenia lub zmniejszenia czucia w dłoniach lub stopach. wystąpienia jakiegokolwiek krwawienia z jelit, zmiany zabarwienia stolca lub bólu brzucha. Jeśli krwawienie lub ból są ciężkie, lekarz zakończy leczenie lekiem Cabazitaxel G.L. Wynika to z tego, że lek Cabazitaxel G.L. może zwiększać ryzyko krwawień lub przedziurawienia ściany jelit. zaburzeń nerek. wystąpienia zażółcenia skóry i oczu, ciemnej barwy moczu, silnych nudności (mdłości) lub wymiotów, które mogą być objawami choroby wątroby. znacznego zwiększenia lub zmniejszenia objętości moczu wydalanego w ciągu doby. pojawienia się krwi w moczu.
Należy natychmiast poinformować lekarza, jeżeli którekolwiek z powyższych dotyczy pacjenta. Lekarz może zmniejszyć dawkę leku Cabazitaxel G.L. albo przerwać leczenie. Cabazitaxel G.L. a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce o wszystkich przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio lekach, również tych, które wydawane są bez recepty. Wynika to stąd, że niektóre leki mogą wpływać na działanie leku Cabazitaxel G.L. albo lek Cabazitaxel G.L. może wpływać na działanie innych leków. Dotyczy to następujących leków:
- ketokonazol, ryfampicyna (leki stosowane w leczeniu zakażeń);
- karbamazepina, fenobarbital lub fenytoina (leki stosowane w leczeniu drgawek);
- ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) (ziołowy lek na depresję i inne stany);
- statyny (jak na przykład symwastatyna, lowastatyna, atorwastatyna, rosuwastatyna lub prawastatyna) (leki obniżające stężenie cholesterolu we krwi);
- walsartan (lek stosowany w leczeniu nadciśnienia);
- repaglinid (lek stosowany w leczeniu cukrzycy). Przed poddaniem się szczepieniom, należy poinformować lekarza o przyjmowaniu leku Cabazitaxel G.L. Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Leku Cabazitaxel G.L. nie powinny stosować kobiety w ciąży oraz kobiety w wieku rozrodczym, które nie stosują antykoncepcji. Nie należy stosować leku Cabazitaxel G.L. podczas karmienia piersią. Pacjent powinien używać prezerwatyw podczas stosunków płciowych, jeżeli jego partnerka jest w ciąży lub może zajść w ciążę. Lek Cabazitaxel G.L. może być obecny w nasieniu i może wpływać na płód. Pacjenci przyjmujący lek Cabazitaxel G.L. nie powinni zostawać ojcami w okresie do 6 miesięcy od zakończenia leczenia, a przed rozpoczęciem leczenia powinni poradzić się w sprawie przechowywania swojego nasienia, ponieważ lek Cabazitaxel G.L. może zmieniać płodność u mężczyzn. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Podczas stosowania leku może pojawić się uczucie zmęczenia lub zawroty głowy. W takim przypadku nie należy prowadzić pojazdów, obsługiwać maszyn ani posługiwać się narzędziami do czasu ustąpienia tych objawów. 2
Lek Cabazitaxel G.L. zawiera etanol (alkohol) Ten lek zawiera 50% obj. etanol (alkohol), tj. do 1185 mg (1,5 ml) na dawkę, co jest równoważne 30 ml piwa lub 12 ml wina. Lek może być szkodliwy dla osób z chorobą alkoholową. Należy to wziąć pod uwagę w przypadku kobiet w ciąży lub karmiących piersią, dzieci i grup wysokiego ryzyka, takich jak pacjenci z chorobami wątroby lub padaczką.
Instrukcja stosowania Przed zastosowaniem leku Cabazitaxel G.L. pacjentom podaje się leki przeciwuczuleniowe, aby zmniejszyć ryzyko reakcji alergicznych. − −
− −
Lek Cabazitaxel G.L. jest podawany przez lekarza lub pielęgniarkę. Lek Cabazitaxel G.L. musi być odpowiednio przygotowany (rozcieńczony) przed podaniem. W tej ulotce znajdują się praktyczne informacje dla lekarzy, pielęgniarek i farmaceutów dotyczące obchodzenia się z lekiem Cabazitaxel G.L. i sposobu jego podawania. Lek Cabazitaxel G.L. podaje się w szpitalu w postaci kroplówki (infuzja) trwającej około godzinę do jednej z żył pacjenta (podanie dożylne). Elementem leczenia jest również codzienne, doustne przyjmowanie przez pacjenta kortykosteroidu (prednizon lub prednizolon).
Dawka i częstość stosowania − Zwykle stosowana dawka zależy od powierzchni ciała pacjenta. Lekarz dokonuje obliczenia pola powierzchni ciała pacjenta w metrach kwadratowych (m2) i na tej podstawie określa wielkość dawki do podania. − Infuzji dokonuje się zwykle co 3 tygodnie. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Lekarz prowadzący powinien omówić z pacjentem możliwe działania niepożądane oraz wyjaśnić ryzyko i korzyści wynikające z leczenia. Należy natychmiast zgłosić się do lekarza w przypadku wystąpienia któregokolwiek z poniższych działań niepożądanych: − Gorączka (wysoka temperatura ciała). Występuje często (może dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 osób). − Ciężka utrata płynów z organizmu (odwodnienie). Występuje często (może dotyczyć do 1 na 10 osób). Odwodnienie może wystąpić w wyniku ciężkiej lub długotrwałej biegunki, gorączki albo wymiotów. − Silny ból brzucha lub ból brzucha, który nie przechodzi. Objawy te mogą wystąpić, jeśli pacjent ma zablokowane jelito (niedrożność jelit; występuje rzadko, może dotyczyć do 1 na 100 osób) lub uległ przedziurawieniu jego żołądek, przełyk lub jelito (perforacja przewodu pokarmowego; występuje rzadko, może dotyczyć do 1 na 100 osób). Może to doprowadzić do zgonu. Należy natychmiast poinformować lekarza, jeżeli którykolwiek z powyższych stanów dotyczy pacjenta.
Inne działania niepożądane: Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób): − zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (niedokrwistość) lub białych krwinek (ważnych dla zwalczania zakażeń) − zmniejszenie liczby płytek krwi (co zwiększa ryzyko krwawienia) − utrata apetytu (jadłowstręt) − podrażnienie żołądka, w tym nudności, wymioty, biegunka lub zaparcia − ból pleców − obecność krwi w moczu − uczucie zmęczenia, osłabienie lub brak energii Często (może dotyczyć do 1 na 10 osób): − zaburzenia smaku − duszność − kaszel − ból brzucha − przemijająca utrata włosów (w większości przypadków prawidłowy wzrost włosów powinien powrócić) − ból stawów − zakażenie dróg moczowych − brak białych krwinek związany z gorączką i zakażeniem − uczucie drętwienia, kłucia, pieczenia lub pogorszenie czucia w rękach i stopach − zawroty głowy − ból głowy − zmniejszenie lub zwiększenie ciśnienia krwi − uczucie dyskomfortu w żołądku, zgaga lub odbijanie − ból żołądka − guzki krwawnicze (hemoroidy) − kurcze mięśni − ból podczas oddawania moczu lub częste oddawanie moczu − nietrzymanie moczu − choroba nerek lub zaburzenia czynności nerek − owrzodzenie ust lub warg − zakażenia lub ryzyko zakażeń − podwyższone stężenie cukru we krwi − bezsenność − dezorientacja − uczucie lęku − nieprawidłowe czucie, utrata czucia albo uczucie bólu w dłoniach i stopach − trudności w utrzymaniu równowagi − szybkie lub nieregularne bicie serca − zakrzep krwi w nogach lub w płucach − napadowe zaczerwienienie skóry − zaburzenia paznokci (zmiana koloru paznokci; paznokcie mogą się odkleić) − ból jamy ustnej lub gardła − krwawienie z odbytnicy − dyskomfort w obrębie mięśni, osłabienie lub bóle mięśni − obrzęk stóp lub nóg − dreszcze Niezbyt często (może dotyczyć do 1 na 100 osób): − obniżone stężenie potasu we krwi − dzwonienie w uszach − zapalenie błony śluzowej żołądka (zapalenie żołądka) − zapalenie jelita (zapalenie okrężnicy)
− − − −
krwawienie w przewodzie pokarmowym uczucie gorącej skóry zaczerwienienie skóry zapalenie pęcherza moczowego, które może pojawić się, jeżeli pacjent poddany był wcześniej radioterapii (zapalenie pęcherza moczowego spowodowane nawrotem objawów popromiennych)
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): − śródmiąższowe nieinfekcyjne zapalenie płuc (zapalenie płuc powodujące kaszel i trudności w oddychaniu) Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301 faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i naklejce na fiolce po „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku. Informacje dotyczące warunków i czasu przechowywania leku Cabazitaxel G.L. po rozcieńczeniu i przygotowaniu do użycia opisano w punkcie „Praktyczne informacje dla lekarzy i pracowników fachowego personelu medycznego dotyczące przygotowywania, podawania i obchodzenia się z produktem leczniczym Cabazitaxel G.L.”. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
Co zawiera lek Cabazitaxel G.L. − Substancją czynną leku jest kabazytaksel. Jeden mililitr koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 20 mg kabazytakselu. Jedna fiolka koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 60 mg kabazytakselu. − Pozostałe składniki to: polisorbat 80, etanol bezwodny (patrz punkt 2. „Lek Cabazitaxel G.L. zawiera alkohol”) i kwas cytrynowy. Jak wygląda lek Cabazitaxel G.L. i co zawiera opakowanie Lek Cabazitaxel G.L. jest koncentratem do sporządzania roztworu do infuzji (sterylny koncentrat). Koncentrat jest przejrzystym, oleistym roztworem o barwie żółtej do brązowożółtej. Jedna fiolka zawierająca 3 ml (objętość nominalna) koncentratu.
Jedno opakowanie zawiera jedną fiolkę koncentratu. Podmiot odpowiedzialny G.L. Pharma GmbH Schlossplatz 1 8502 Lannach Austria Wytwórca AqVida GmbH Kaiser – Wilhelm – Str. 89 20355 Hamburg Niemcy Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami: Austria Czechy Węgry Polska Rumunia
Cabazitaxel G.L. 20 mg/ml-Konzentrat zur Herstellung einer Infusionslösung Bulgaria Cabazitaxel G.L. 20 mg/ml concentrate for solution for infusion Cabazitaxel G.L. Pharma Cabazitaxel G.L. 20 mg/ml koncentrátum oldatos infúzióhoz Cabazitaxel G.L. Cabazitaxel G.L. Pharma 20 mg/ml concentrat pentru solutie perfuzabila
W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego: G.L. PHARMA POLAND Sp. z o.o. Al. Jana Pawła II 61/313 01-031 Warszawa, Polska Tel: 022/ 636 52 23; 636 53 02 [email protected] Data ostatniej aktualizacji ulotki: ——————————————————————————————————————-Informacje przeznaczone wyłącznie dla pracowników opieki zdrowotnej. PRAKTYCZNE INFORMACJE DLA LEKARZY I PRACOWNIKÓW OPIEKI ZDROWOTNEJ DOTYCZĄCE PRZYGOTOWYWANIA, PODAWANIA I OBCHODZENIA SIĘ Z LEKIEM CABAZITAXEL G.L. 20 mg.ml KONCENTRAT DO SPORZĄDZANIA ROZTWORU DO INFUZJI Poniższa informacja stanowi uzupełnienie punktu 3. i 5. ulotki dla użytkownika. Przed przygotowaniem roztworu do infuzji należy przeczytać cały opis przedstawionej procedury. Zalecenia dotyczące bezpiecznego przygotowania Kabazytaksel jest środkiem przeciwnowotworowym i, podobnie jak w przypadku innych potencjalnie toksycznych związków, należy zachować ostrożność podczas obchodzenia się z nim i przygotowywania jego roztworów. Zalecane jest używanie rękawiczek. W przypadku kontaktu koncentratu lub roztworu leku Cabazitaxel G.L. ze skórą, należy natychmiast dokładnie umyć to miejsce wodą z mydłem. W przypadku kontaktu z błoną śluzową należy natychmiast dokładnie zmyć to miejsce wodą.
Lek Cabazitaxel G.L powinien być przygotowywany i podawany jedynie przez personel przeszkolony w obchodzeniu się z substancjami cytotoksycznymi. Kobiety w ciąży należące do personelu nie powinny mieć kontaktu z produktem. Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego leku z innymi lekami, oprócz produktów używanych do rozcieńczenia. Okres ważności i specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Dotyczy opakowania produktu leczniczego Cabazitaxel G.L., 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku. Po otwarciu fiolki Wykazano stabilność chemiczną i fizyczną przez okres 4 tygodni w temperaturze 2-8°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, produkt należy zużyć natychmiast po przygotowaniu. W przeciwnym wypadku użytkownik ponosi odpowiedzialność za czas oraz warunki przechowywania i zwykle czas przechowywania nie powinien przekraczać 24 godzin w temperaturze 2-8°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia rozcieńczenie należy wykonać w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych (patrz poniżej „Przygotowanie gotowego do użycia roztworu do infuzji”). Po dodaniu do pojemnika infuzyjnego Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność użytkową w pojemnikach do infuzji niezawierających PVC przez 14 dni w temperaturze 2-8°C i przez 48 godzin w temperaturze 25°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy zużyć natychmiast. Jeśli nie zostanie zużyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed użyciem odpowiada użytkownik i zwykle nie powinien on przekraczać 24 godzin w temperaturze od 2-8°C, chyba że rozcieńczenie przeprowadzono w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. Przygotowanie gotowego do użycia roztworu do infuzji NIE stosować innych produktów leczniczych zawierających kabazytaksel w 2 fiolkach (koncentratu i rozpuszczalnika) z produktem leczniczym Cabazitaxel G.L., 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, który zawiera tylko 1 fiolkę z 3 ml (60 mg/3 ml). Cabazitaxel G.L. 20 mg/ml koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji NIE wymaga wcześniejszego rozcieńczenia rozpuszczalnikiem i jest gotowy do dodania do roztworu do infuzji. Krok 1 Jeśli fiolki są przechowywane w lodówce, przed użyciem należy odstawić wymaganą liczbę fiolek kabazytakselu koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji w temperaturze 20–25°C na 5 minut. W celu uzyskania wymaganej dawki dla pacjenta, może być potrzebna więcej niż jedna fiolka leku Cabazitaxel G.L. 20 mg/ml koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Aseptycznie pobrać wymaganą ilość koncentratu kabazytakselu do sporządzania roztworu do infuzji za pomocą skalibrowanej strzykawki wyposażonej w igłę 21G. Każdy ml produktu leczniczego zawiera 20 mg kabazytakselu. Krok 2 Wymaganą objętość koncentratu kabazytakselu do sporządzania roztworu do infuzji (20 mg/ml kabazytakselu) należy wstrzyknąć do jałowego pojemnika niezawierającego PVC zawierającego 5% roztwór glukozy lub 9 mg/ml (0,9%) roztwór chlorku sodu do infuzji. Na przykład dawka 45 mg kabazytakselu wymagałaby 2,25 ml koncentratu pobranego bezpośrednio z fiolki produktu. Stężenie roztworu do infuzji powinno wynosić od 0,10 mg/ml do 0,26 mg/ml. Krok 3 7
Wyjąć strzykawkę i ręcznie wymieszać zawartość worka lub butelki infuzyjnej, wykonując ruch kołysania. Krok 4 Podobnie jak w przypadku wszystkich produktów do podawania pozajelitowego, otrzymany roztwór do infuzji należy obejrzeć przed użyciem. Ponieważ roztwór do infuzji jest przesycony, w miarę upływu czasu może krystalizować. W takim przypadku roztworu nie wolno używać i należy go wyrzucić. Usuwanie Wszystkie materiały użyte do rozcieńczenia i podania należy usunąć zgodnie ze standardowymi procedurami. Leków nie należy usuwać do kanalizacji. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko. Roztwór do infuzji należy zużyć natychmiast. Czas przechowywania przygotowanego roztworu może być jednak dłuższy w określonych warunkach opisanych w punkcie „Okres ważności i specjalne środki ostrożności podczas przechowywania”. Podczas podawania wymagany jest filtr o nominalnej wielkości porów 0,22 mikrometra (określany również jako 0,2 mikrometra). Do przygotowywania i podawania kabazytakselu nie należy używać worków do infuzji wykonanych z PVC lub poliuretanowych zestawów do infuzji. Kabazytakselu nie wolno mieszać z innymi produktami leczniczymi niż wymienione. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
Źródło: oficjalna ulotka w Rejestrze Produktów Leczniczych (URPL)
Najczęściej zadawane pytania o Cabazitaxel G.L.
W jakim celu stosuje się lek Cabazitaxel G.L.?
Produkt leczniczy Cabazitaxel G.L. w skojarzeniu z prednizonem lub prednizolonem jest wskazany do leczenia pacjentów dorosłych z opornym na kastrację rakiem gruczołu krokowego z przerzutami, leczonych wcześniej schematem chemioterapii zawierającym docetaksel (patrz punkt 5.1).
Jaka jest substancja czynna leku Cabazitaxel G.L.?
Substancją czynną leku Cabazitaxel G.L. jest Cabazitaxelum 20 mg/ml. Kod ATC: L01CD04.
Produkt leczniczy Cabazitaxel G.L. należy stosować wyłącznie w oddziałach wyspecjalizowanych w podawaniu leków cytotoksycznych i należy go podawać tylko pod kontrolą lekarza mającego odpowiednie kwalifikacje do stosowania chemioterapii przeciwnowotworowej. Pełne dawkowanie znajduje się w punkcie 4.2 ChPL.
Czy lek Cabazitaxel G.L. można stosować w ciąży i podczas karmienia piersią?
Ciąża Brak danych dotyczących stosowania kabazytakselu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję po zastosowaniu dawek toksycznych dla ciężarnych samic (patrz punkt 5.3) oraz przenikanie kabazytakselu przez barierę łożyskową (patrz punkt 5.3).
Odpowiedzi pochodzą z oficjalnej ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego (URPL). Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.
⚕Dla profesjonalistów — Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)Pełna charakterystyka: dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia+
4.1. Wskazania do stosowania
Produkt leczniczy Cabazitaxel G.L. w skojarzeniu z prednizonem lub prednizolonem jest wskazany do leczenia pacjentów dorosłych z opornym na kastrację rakiem gruczołu krokowego z przerzutami, leczonych wcześniej schematem chemioterapii zawierającym docetaksel (patrz punkt 5.1).
4.2. Dawkowanie i sposób podawania
Produkt leczniczy Cabazitaxel G.L. należy stosować wyłącznie w oddziałach wyspecjalizowanych w podawaniu leków cytotoksycznych i należy go podawać tylko pod kontrolą lekarza mającego odpowiednie kwalifikacje do stosowania chemioterapii przeciwnowotworowej. Produkt leczniczy można podawać jedynie w przypadku dysponowania odpowiednimi pomieszczeniami i wyposażeniem zapewniającym możliwość leczenia ciężkich reakcji nadwrażliwości, takich jak niedociśnienie i skurcz oskrzeli (patrz punkt 4.4). Premedykacja W celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia i nasilenia reakcji nadwrażliwości, zalecany schemat premedykacji powinien być wykonany przynajmniej 30 minut przed każdym podaniem produktu leczniczego Cabazitaxel G.L. poprzez dożylne podanie następujących produktów leczniczych: − lek przeciwhistaminowy (5 mg dekschlorfenyraminy lub 25 mg difenhydraminy albo lek o równoważnej sile działania), − kortykosteroid (8 mg deksametazonu albo lek o równoważnej sile działania), oraz − antagonista receptora H2 (ranitydyna albo lek o równoważnej sile działania) (patrz punkt 4.4).
Zaleca się stosować profilaktycznie leki przeciwwymiotne, które można podawać doustnie lub dożylnie, w zależności od potrzeby. Podczas leczenia należy zapewnić odpowiednie nawodnienie pacjenta, aby zapobiec powikłaniom, takim jak niewydolność nerek. Dawkowanie Zalecana dawka produktu leczniczego Cabazitaxel G.L. wynosi 25 mg/m2 pc., podawana w 1-godzinnej infuzji dożylnej co 3 tygodnie, w skojarzeniu z doustnym prednizonem lub prednizolonem w dawce 10 mg, podawanym codziennie podczas leczenia. Dostosowanie dawki Dawkę należy zmodyfikować, jeśli u pacjentów pojawią się następujące działania niepożądane [stopnie odnoszą się do klasyfikacji zdarzeń niepożądanych wg Common Terminology Criteria for Adverse Events (CTCAE 4.0)]: Tabela 1 - Zalecana modyfikacja dawki w przypadku wystąpienia działań niepożądanych u pacjentów otrzymujących kabazytaksel Działania niepożądane Długotrwała (powyżej 1 tygodnia) neutropenia stopnia ≥3. pomimo zastosowania odpowiedniego leczenia, w tym G-CSF
Modyfikacja dawki Leczenie należy odroczyć do czasu osiągnięcia liczby neutrofilów >1500 komórek/mm3, a następnie zmniejszyć dawkę kabazytakselu z 25 mg/m2 pc. do 20 mg/m2 pc. Leczenie należy odroczyć do czasu poprawy bądź ustąpienia objawów oraz osiągnięcia liczby neutrofilów >1500 komórek/mm3, a następnie zmniejszyć dawkę kabazytakselu z 25 mg/m2 pc. do 20 mg/m2 pc. Leczenie należy odroczyć do czasu poprawy bądź ustąpienia objawów, a następnie zmniejszyć dawkę kabazytakselu z 25 mg/m2 pc. do 20 mg/m2 pc.
Gorączka neutropeniczna lub zakażenie w przebiegu neutropenii
Biegunka stopnia ≥3. albo biegunka utrzymująca się pomimo zastosowania odpowiedniego leczenia, w tym uzupełnienia niedoborów płynu i elektrolitów Obwodowa neuropatia stopnia ≥2.
Leczenie należy odroczyć do czasu poprawy, a następnie zmniejszyć dawkę kabazytakselu z 25 mg/m2 pc. do 20 mg/m2 pc.
Jeśli u pacjentów nadal występują którekolwiek z opisanych działań niepożądanych po zastosowaniu dawki 20 mg/m2 pc., należy rozważyć dalsze zmniejszenie dawki do 15 mg/m2pc. lub przerwanie leczenia produktem leczniczym Cabazitaxel G.L. Dane dotyczące pacjentów stosujących dawkę mniejszą niż 20 mg/m2 pc. są ograniczone. Specjalne grupy pacjentów Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Kabazytaksel jest intensywnie metabolizowany w wątrobie. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (stężenie bilirubiny całkowitej od >1 do ≤ 1,5 x górna granica normy (GGN) lub aminotransferazy asparaginianowej AspAT >1,5 x GGN), należy zmniejszyć dawkę kabazytakselu do 20 mg/m2 pc. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby należy zachować ostrożność i dokładnie monitorować bezpieczeństwo stosowania podczas podawania kabazytakselu. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (stężenie bilirubiny całkowitej od >1,5 do ≤ 3 x GGN), maksymalna tolerowana dawka to 15 mg/m2 pc. W przypadku leczenia u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby dawka kabazytakselu nie powinna być
większa niż 15 mg/m2 pc. Dane dotyczące skuteczności leczenia z zastosowaniem tej dawki są ograniczone. Nie należy podawać kabazytakselu pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stężenie bilirubiny całkowitej >3 x GGN) (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.2). Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Kabazytaksel jest w minimalnym stopniu wydalany przez nerki. Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, niewymagających hemodializy. U pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek (klirens kreatyniny (CLCR<15 ml/min/1,73 m2) ze względu na ich stan oraz ograniczone dane, należy zachować ostrożność podczas leczenia i uważnie ich monitorować w trakcie leczenia (patrz punkty 4.4 i 5.2). Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma specjalnych zaleceń dotyczących dostosowania dawki kabazytakselu u pacjentów w podeszłym wieku (patrz również punkty 4.4, 4.8 i 5.2). Jednoczesne stosowanie innych produktów leczniczych Należy unikać jednoczesnego stosowania produktów leczniczych będących silnymi induktorami lub silnymi inhibitorami CYP3A. Jednak, jeśli pacjent wymaga jednoczesnego przyjmowania silnego inhibitora CYP3A, należy rozważyć zmniejszenie dawki kabazytakselu o 25% (patrz punkty 4.4 i 4.5). Dzieci i młodzież Produkt leczniczy Cabazitaxel G.L. nie ma odpowiedniego zastosowania u dzieci i młodzieży. Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Cabazitaxel G.L. u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat (patrz punkt 5.1). Sposób podawania Kabazytaksel jest przeznaczony do podawania dożylnego. Instrukcja dotycząca przygotowania i podania produktu leczniczego, patrz punkt 6.6. Nie należy używać worków infuzyjnych wykonanych z PVC i poliuretanowych zestawów do infuzji. Produktu leczniczego Cabazitaxel G.L. nie wolno mieszać z innymi produktami leczniczymi oprócz wymienionych w punkcie 6.6.
4.3. Przeciwwskazania
− − − −
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Przeciwwskazania Nadwrażliwość na kabazytaksel, inne taksany, na polisorbat 80 lub na którąkolwiek substancję pomocniczą produktu wymienioną w punkcie 6.1. Liczba neutrofilów poniżej 1500/mm3. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (stężenie bilirubiny całkowitej >3 x GGN). Jednoczesne podanie szczepionki przeciwko żółtej gorączce (patrz punkt 4.5). Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Reakcje nadwrażliwości Wszyscy pacjenci powinni otrzymać premedykację przed rozpoczęciem wlewu kabazytakselu (patrz punkt 4.2). Należy uważnie obserwować pacjentów w kierunku wystąpienia reakcji nadwrażliwości, zwłaszcza podczas pierwszego i drugiego wlewu dożylnego. Ponieważ reakcje nadwrażliwości mogą wystąpić w ciągu kilku minut po rozpoczęciu infuzji dożylnej kabazytakselu, należy zabezpieczyć dostępność pomieszczeń i wyposażenia niezbędnego do leczenia niedociśnienia i skurczu oskrzeli. Mogą wystąpić ciężkie reakcje nadwrażliwości, które mogą obejmować uogólnioną wysypkę i (lub) rumień, niedociśnienie i skurcz oskrzeli. Ciężkie reakcje nadwrażliwości wymagają natychmiastowego przerwania infuzji kabazytakselu i wdrożenia odpowiedniego leczenia. Należy przerwać stosowanie produktu leczniczego Cabazitaxel G.L. u pacjentów, u których wystąpi reakcja nadwrażliwości (patrz punkt 4.3).
Zahamowanie czynności szpiku kostnego Podczas stosowania produktu leczniczego może wystąpić zahamowanie czynności szpiku kostnego objawiające się neutropenią, niedokrwistością, małopłytkowością lub pancytopenią (patrz poniżej „Ryzyko neutropenii” i „Niedokrwistość” w punkcie 4.4). Ryzyko neutropenii Pacjenci leczeni kabazytakselem mogą profilaktycznie otrzymywać G-CSF, zgodnie z zaleceniami Amerykańskiego Stowarzyszenia Onkologii Klinicznej (ang. American Society of Clinical Oncology, ASCO) i (lub) aktualnymi wytycznymi ośrodka prowadzącego leczenie, w celu zmniejszenia ryzyka lub opanowania powikłań neutropenii (gorączka neutropeniczna, przedłużona neutropenia lub zakażenie w przebiegu neutropenii). Pierwotną profilaktykę przy użyciu G-CSF należy rozważyć u pacjentów z cechami klinicznymi wysokiego ryzyka (wiek >65 lat, zły stan czynnościowy, wcześniejsze epizody gorączki neutropenicznej, rozległe obszary ciała poddane wcześniej napromienianiu, zły stan odżywienia lub inne ciężkie choroby współistniejące), które predysponują do zwiększenia powikłań wynikających z przedłużonej neutropenii. Wykazano, że zastosowanie G-CSF ogranicza częstość występowania i stopień ciężkości neutropenii. Neutropenia jest najczęstszym działaniem niepożądanym występującym po zastosowaniu kabazytakselu (patrz punkt 4.8). Niezbędne jest wykonywanie badań pełnej morfologii krwi, co tydzień podczas 1. cyklu leczenia oraz przed każdym kolejnym cyklem tak, aby w razie potrzeby można było dostosować dawkę. Należy zmniejszyć dawkę w przypadku wystąpienia gorączki neutropenicznej lub przedłużającej się neutropenii, pomimo zastosowania odpowiedniego leczenia (patrz punkt 4.2). Ponowne leczenie pacjentów można rozpocząć jedynie w przypadku, gdy liczba neutrofilów powróci do poziomu ≥1500/mm3 (patrz punkt 4.3). Zaburzenia żołądka i jelit Objawy takie jak ból i tkliwość brzucha, gorączka, uporczywe zaparcie, biegunka z towarzyszącą neutropenią lub bez mogą być wczesnymi objawami ciężkiej toksyczności układu pokarmowego, którą należy niezwłocznie ocenić oraz leczyć. Może zajść konieczność odroczenia lub zaprzestania leczenia kabazytakselem. Ryzyko nudności, wymiotów, biegunki i odwodnienia Jeśli u pacjentów wystąpi biegunka po podaniu kabazytakselu, można ich leczyć powszechnie stosowanymi lekami przeciwbiegunkowymi. Należy podjąć odpowiednie czynności w celu przywrócenia stanu nawodnienia pacjentów. Biegunka może występować częściej u pacjentów, którzy uprzednio poddani byli napromienianiu okolicy brzucha i miednicy. Odwodnienie dotyczy częściej pacjentów w wieku 65 lat i starszych. Należy podjąć odpowiednie kroki w celu ponownego nawodnienia pacjentów oraz monitorowania i skorygowania stężenia elektrolitów w surowicy krwi, szczególnie potasu. W przypadku biegunki stopnia ≥3. może być konieczne odroczenie leczenia albo zmniejszenie dawki kabazytakselu (patrz punkt 4.2). Jeśli u pacjentów wystąpią nudności lub wymioty, można ich leczyć powszechnie stosowanymi lekami przeciwwymiotnymi. Ryzyko ciężkich zaburzeń żołądka i jelit U pacjentów leczonych kabazytakselem zgłaszano krwotok z przewodu pokarmowego oraz perforację przewodu pokarmowego, niedrożność porażenną jelit, zapalenie jelita grubego, w tym zakończone zgonem (patrz punkt 4.8). Zaleca się zachowanie ostrożności podczas leczenia pacjentów najbardziej zagrożonych wystąpieniem powikłań ze strony przewodu pokarmowego: u pacjentów z neutropenią, w podeszłym wieku, stosujących jednocześnie niesteroidowe leki przeciwzapalne, leczenie przeciwpłytkowe, leczenie przeciwzakrzepowe, u pacjentów z uprzednią radioterapią miednicy lub u pacjentów z chorobą przewodu pokarmowego taką jak owrzodzenie i krwawienie z przewodu pokarmowego. Neuropatia obwodowa U pacjentów otrzymujących kabazytaksel obserwowano przypadki neuropatii obwodowej, obwodowej neuropatii czuciowej (np. parestezje, dyzestezje) i obwodowej neuropatii ruchowej. Pacjentów
leczonych kabazytakselem należy pouczyć o konieczności poinformowania lekarza przed kontynuowaniem leczenia o wystąpieniu objawów neuropatii, takich jak ból, pieczenie, mrowienie, drętwienie lub osłabienie. Lekarz powinien ocenić obecność lub pogorszenie neuropatii przed każdym leczeniem. Leczenie należy odroczyć do czasu poprawy objawów. Należy zmniejszyć dawkę kabazytakselu z 25 mg/m2 pc. do 20 mg/m2 pc. w przypadku utrzymującej się neuropatii obwodowej stopnia ≥2. (patrz punkt 4.2). Niedokrwistość Obserwowano występowanie niedokrwistości u pacjentów przyjmujących kabazytaksel (patrz punkt 4.8). Należy skontrolować wartość hemoglobiny i hematokrytu przed rozpoczęciem stosowania kabazytakselu oraz u pacjentów z objawami przedmiotowymi i podmiotowymi niedokrwistości lub utraty krwi. Należy zachować ostrożność u pacjentów ze stężeniem hemoglobiny <10 g/dl i zastosować odpowiednie środki wynikające ze wskazań klinicznych. Ryzyko niewydolności nerek Opisywano zaburzenia czynności nerek w połączeniu z sepsą, ciężkim odwodnieniem spowodowanym biegunką, wymiotami oraz zaporową uropatią. Odnotowano niewydolność nerek, w tym przypadki zgonów. Jeśli powyższe objawy wystąpią, należy podjąć odpowiednie środki w celu określenia ich przyczyny oraz intensywnie leczyć pacjentów. Podczas stosowania kabazytakselu należy zapewnić odpowiednie nawodnienie pacjentów. Pacjentów należy pouczyć o konieczności natychmiastowego zgłaszania lekarzowi każdej znaczącej zmiany objętości moczu wydalanego w ciągu doby. Należy oznaczyć stężenie kreatyniny w surowicy przed rozpoczęciem leczenia, podczas wszystkich badań morfologii krwi oraz każdorazowo w przypadku zgłoszenia przez pacjenta zmiany objętości moczu. Należy przerwać stosowanie kabazytakselu w przypadku wystąpienia niewydolności nerek stopnia ≥3. wg CTCAE 4.0. Zaburzenia układu oddechowego Podczas stosowania produktu leczniczego zgłaszano przypadki występowania śródmiąższowego nieinfekcyjnego zapalenia płuc i (lub) zapalenia płuc oraz śródmiąższowych chorób płuc, które czasem kończyły się zgonem (patrz punkt 4.8). Jeżeli u pacjenta wystąpią lub nasilą się objawy niepożądane ze strony płuc, należy uważnie monitorować stan pacjenta, a w razie konieczności niezwłocznie przeprowadzić odpowiednie badania i podjąć leczenie. Zalecane jest zaprzestanie leczenia kabazytakselem do czasu postawienia rozpoznania. Wczesne rozpoczęcie leczenia wspomagającego może przynieść poprawę stanu pacjenta. Należy staranie rozważyć korzyści wynikające z wznowienia leczenia kabazytakselem. Ryzyko zaburzeń rytmu serca Odnotowano zaburzenia rytmu serca, najczęściej tachykardię i migotanie przedsionków (patrz punkt 4.8). Osoby w podeszłym wieku Osoby w podeszłym wieku (≥65 lat) są zazwyczaj narażone na zwiększone ryzyko pewnych działań niepożądanych, w tym neutropenii i gorączki neutropenicznej (patrz punkt 4.8). Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Stosowanie produktu Cabazitaxel G.L. jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stężenie bilirubiny całkowitej >3 x GGN) (patrz punkty 4.3 i 5.2). Należy zmniejszyć dawkę u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (stężenie bilirubiny całkowitej >1 do ≤1,5 x GGN lub AspAT >1,5 x GGN) (patrz punkty 4.2 i 5.2). Interakcje Należy unikać jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów CYP3A, ponieważ mogą zwiększać stężenie kabazytakselu w osoczu (patrz punkty 4.2 i 4.5). Jeśli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania z silnym inhibitorem CYP3A, należy rozważyć uważne monitorowanie w celu wykrycia toksyczności oraz zmniejszenie dawki kabazytakselu (patrz punkty 4.2 i 4.5).
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Badania in vitro wykazały, że kabazytaksel jest metabolizowany głównie za pośrednictwem CYP3A (80% do 90%) (patrz punkt 5.2). Inhibitory CYP3A Wielokrotne przyjmowanie ketokonazolu (400 mg raz na dobę), który jest silnym inhibitorem CYP3A prowadziło do zmniejszenia klirensu kabazytakselu o 20%, co odpowiada zwiększeniu AUC o 25%. Dlatego, z uwagi na możliwość zwiększenia stężenia kabazytakselu w osoczu, należy unikać jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów CYP3A (np. ketokonazol, itrakonazol, klarytromycyna, indynawir, nefazodon, nelfinawir, rytonawir, sakwinawir, telitromycyna, worykonazol) (patrz punkty 4.2 i 4.4). Jednoczesne stosowanie aprepitantu, umiarkowanego inhibitora CYP3A nie miało wpływu na klirens kabazytakselu. Induktory CYP3A Wielokrotne przyjmowanie ryfampicyny (600 mg raz na dobę), która jest silnym induktorem CYP3A prowadziło do zwiększenia klirensu kabazytakselu o 21%, co odpowiada zmniejszeniu AUC o 17%. Dlatego, z uwagi na możliwość zmniejszenia stężenia kabazytakselu w osoczu należy unikać jednoczesnego stosowania silnych induktorów CYP3A (np. fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna, ryfabutyna, ryfapentyna, fenobarbital) (patrz punkty 4.2 i 4.4). Ponadto, pacjenci nie powinni przyjmować produktów zawierających ziele dziurawca zwyczajnego. OATP1B1 Wykazano również, że w warunkach in vitro kabazytaksel hamuje białka transportowe z grupy polipeptydów transportujących aniony organiczne OATP1B1. Ryzyko interakcji z substratami OATP1B1 (np. statyny, walsartan, repaglinid) jest możliwe, zwłaszcza w czasie trwania infuzji (1 godzina) i aż do 20 minut po zakończeniu infuzji. Zalecany jest 12-godzinny odstęp czasu przed infuzją i przynajmniej 3-godzinny po zakończeniu infuzji przed podaniem substratu OATP1B1. Szczepienia Stosowanie żywych lub żywych atenuowanych szczepionek, u pacjentów z obniżoną odpornością na skutek podawania chemioterapii, może prowadzić do ciężkich lub śmiertelnych zakażeń. Należy unikać szczepienia za pomocą żywej atenuowanej szczepionki u pacjentów otrzymujących kabazytaksel. Można stosować martwe lub inaktywowane szczepionki, ale reakcja na takie szczepionki może być osłabiona.
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża Brak danych dotyczących stosowania kabazytakselu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję po zastosowaniu dawek toksycznych dla ciężarnych samic (patrz punkt 5.3) oraz przenikanie kabazytakselu przez barierę łożyskową (patrz punkt 5.3). Podobnie
jak inne cytotoksyczne produkty lecznicze, kabazytaksel może powodować uszkodzenie płodu u narażonych ciężarnych kobiet. Kabazytaksel nie powinien być stosowany w okresie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej metody antykoncepcji. Karmienie piersią Dostępne dane dotyczące farmakokinetyki u zwierząt wykazały przenikanie kabazytakselu i jego metabolitów do mleka samic (patrz punkt 5.3). Nie można wykluczyć zagrożenia dla karmionego dziecka. Nie należy stosować kabazytakselu podczas karmienia piersią. Płodność Badania na zwierzętach wykazały wpływ kabazytakselu na układ rozrodczy samców szczurów i psów, bez żadnego oddziaływania funkcjonalnego na płodność (patrz punkt 5.3). Biorąc jednak pod uwagę właściwości farmakologiczne taksanów, ich potencjał genotoksyczny i wpływ kilku związków z tej grupy na płodność w badaniach na zwierzętach, nie można wykluczyć wpływu kabazytakselu na płodność u mężczyzn. Ze względu na potencjalny wpływ kabazytakselu na gamety męskie i możliwość wpływu na organizm za pośrednictwem nasienia, mężczyźni otrzymujący kabazytaksel powinni stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie leczenia i do 6 miesięcy od podania ostatniej dawki kabazytakselu. Mężczyźni otrzymujący kabazytaksel powinni zapobiegać kontaktowi innych osób ze swoim ejakulatem w trakcie leczenia, ze względu na potencjalny wpływ kabazytakselu na organizm za pośrednictwem nasienia. Mężczyźni otrzymujący kabazytaksel powinni zwrócić się o poradę w sprawie przechowania swojego nasienia przed rozpoczęciem leczenia.
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Kabazytaksel wywiera umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, ponieważ powoduje zmęczenie i zawroty głowy. Pacjentów należy pouczyć, aby nie prowadzili pojazdów i nie obsługiwali maszyn w przypadku pojawienia się powyższych działań niepożądanych w trakcie leczenia.
4.8. Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Bezpieczeństwo kabazytakselu w skojarzeniu z prednizonem lub prednizolonem oceniano w 3 randomizowanych, prowadzonych metodą otwartej próby, kontrolowanych badaniach (TROPIC, PROSELICA oraz CARD), z udziałem 1092 pacjentów z opornym na kastrację rakiem gruczołu krokowego z przerzutami, otrzymujących kabazytaksel w dawce 25 mg/m2 pc. co 3 tygodnie. Średnio pacjenci otrzymywali 6 do 7 cykli leczenia kabazytakselem. Częstości występowania działań niepożądanych, ustalone na podstawie zbiorczej analizy danych z tych 3 badań, przedstawiono poniżej oraz w tabelarycznym zestawieniu. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi wszystkich stopni były: niedokrwistość (99,0%), leukopenia (93,0%), neutropenia (87,9%), trombocytopenia (41,1%), biegunka (42,1%), zmęczenie (25,0%) i astenia (15,4%). Najczęstszymi działaniami niepożądanymi stopnia ≥3. występującymi u co najmniej 5% pacjentów były: neutropenia (73,1%), leukopenia (59,5%), niedokrwistość (12,0%), gorączka neutropeniczna (8,0%) i biegunka (4,7%). Przerwanie stosowania kabazytakselu z powodu wystąpienia u pacjentów działań niepożądanych odnotowano z podobną częstością we wszystkich 3 badaniach (18,3% w badaniu TROPIC, 19,5% w PROSELICA i 19,8% w CARD). Najczęstszymi działaniami niepożądanymi (>1,0%) prowadzącymi do przerwania stosowania kabazytakselu były: krwiomocz, zmęczenie i neutropenia. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Działania niepożądane przedstawione w Tabeli 2 wymieniono zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA i częstością występowania. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania, działania niepożądane wymieniono zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Nasilenie działań niepożądanych sklasyfikowano wg CTCAE 4.0 (stopień ≥3 = G≥3). Częstość występowania dotyczy wszystkich stopni ciężkości i jest zdefiniowana następująco: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000); częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Tabela 2 - Zgłaszane działania niepożądane i zaburzenia hematologiczne u pacjentów otrzymujących kabazytaksel w skojarzeniu z prednizonem lub prednizolonem, pochodzące ze zbiorczej analizy danych (n=1092) Klasyfikacja układów i narządów
Wszystkie stopnie n (%)
Działanie niepożądane
Bardzo często Często Zakażenie neutropeniczne/ posocznica* Wstrząs septyczny Sepsa Zapalenie tkanki łącznej Zakażenia dróg Zakażenia i moczowych zarażenia pasożytnicze Grypa Zapalenie pęcherza moczowego Zakażenie górnych dróg oddechowych Półpasiec Grzybica Neutropeniaa* Niedokrwistośća Zaburzenia krwi Leukopeniaa i układu chłonnego Małopłytkowośća Gorączka neutropeniczna Zaburzenia układu Nadwrażliwość immunologicznego Zmniejszony apetyt Zaburzenia Odwodnienie metabolizmu i odżywiania Hiperglikemia Hipokaliemia
Niezbyt często
48 (4,4)
42 (3,8)
10 (0,9)
10 (0,9)
8 (0,7)
13 (1,2) 3 (0,3)
13 (1,2)
103 (9,4)
19 (1,7)
22 (2,0) 22 (2,0)
2 (0,2)
23 (2,1)
14 (1,3) 11 (1,0)
1 (< 0,1) 790 (73,1) 130 (12,0) 645 (59,5) 44 (4,1) 87 (8,0)
950 (87,9) 1073 (99,0) 1008 (93,0) 478 (44,1) 87 (8,0) 7 (0,6) 192 (17,6)
11 (1,0)
27 (2,5) 11 (1,0) 8 (0,7)
Stopień ≥3 n (%)
11 (1,0) 7 (0,6) 2 (0,2)
Klasyfikacja układów i narządów
Wszystkie stopnie n (%)
Działanie niepożądane
Bardzo często Często Bezsenność Niepokój Stan dezorientacji Zaburzenia układu Utrata smaku nerwowego Zaburzenia smaku Obwodowa neuropatia Obwodowa neuropatia czuciowa Polineuropatia Parestezje Niedoczulica Zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego Ból głowy Letarg Rwa kulszowa Zapalenie spojówek Zaburzenia oka Zwiększone łzawienie Zaburzenia ucha Szumy uszne i błędnika Zawroty głowy pochodzenia obwodowego (błędnikowego) Migotanie Zaburzenia serca* przedsionków Tachykardia Niedociśnienie Zakrzepica żył głębokich Nadciśnienie tętnicze Zaburzenia Niedociśnienie naczyniowe ortostatyczne Uderzenia gorąca Napadowe zaczerwienienie skóry Zaburzenia psychiczne
Niezbyt często
45 (4,1) 13 (1,2) 12 (1,1) 64 (5,9) 56 (5,1)
2 (0,2)
40 (3,7)
2 (0,2)
89 (8,2)
6 (0,5)
9 (0,8) 46 (4,2) 18 (1,6) 63 (5,8)
56 (5,1) 15 (1,4)
2 (0,2) 1 (< 0,1)
11 (1,0)
1 (< 0,1) 1 (< 0,1) 1 (< 0,1)
22 (2,0)
9 (0,8)
7 (0,6) 15 (1,4)
1 (< 0,1)
14 (1,3)
5 (0,5)
11 (1,0) 38 (3,5) 12 (1,1)
1 (< 0,1) 5 (0,5) 9 (0,8)
29 (2,7)
12 (1,1) 6 (0,5)
1 (< 0,1)
9 (0,8)
1 (< 0,1)
23 (2,1)
Stopień ≥3 n (%)
Klasyfikacja układów i narządów
Wszystkie stopnie n (%)
Działanie niepożądane
Bardzo często Często Duszność Kaszel Zaburzenia układu Ból jamy ustnej oddechowego, i gardła klatki piersiowej Zapalenie płuc i śródpiersia Zatorowość płucna Biegunka Nudności Wymioty Zaparcie Ból brzucha Niestrawność Ból w nadbrzuszu Guzki krwawnicze Choroba refluksowa przełyku Krwawienie z odbytnicy Zaburzenia Suchość w ustach żołądka Wzdęcia i jelit Zapalenie jamy ustnej Niedrożność porażenna jelit* Zapalenie żołądka Zapalenie jelita grubego* Perforacja przewodu pokarmowego Krwawienie z przewodu pokarmowego Nadmierne wypadanie włosów Zaburzenia skóry Suchość skóry i tkanki podskórnej Rumień Zaburzenia paznokci Zaburzenia Ból pleców
Niezbyt często
97 (8,9) 79 (7,2) 26 (2,4)
9 (0,8) 1 (< 0,1)
26 (2,4) 30 (2,7)
16 (1,5) 23 (2,1)
105 (9,6) 53 (4,9) 46 (4,2) 22 (2,0)
51 (4,7) 14 (1,3) 14 (1,3) 8 (0,7) 15 (1,4) 1 (< 0,1)
26 (2,4)
1 (< 0,1)
14 (1,3)
4 (0,4)
19 (1,7) 14 (1,3) 46 (4,2)
2 (0,2) 1 (< 0,1) 2 (0,2)
460 (42,1) 347 (31,8) 207 (19,0) 202 (18,5)
7 (0,6)
5 (0,5)
10 (0,9)
10 (0,9)
5 (0,5)
3 (0,3)
1 (< 0,1)
2 (0,2)
1 (< 0,1)
80 (7,3)
23 (2,1)
8 (0,7) 18 (1,6) 166 (15,2)
Stopień ≥3 n (%)
24 (2,2)
Klasyfikacja układów i narządów
Wszystkie stopnie n (%)
Działanie niepożądane
Bardzo często Często Mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej
Ból stawów Ból kończyn Kurcze mięśni Ból mięśni Ból w klatce piersiowej pochodzenia mięśniowoszkieletowego Osłabienie mięśni Ból w bocznej części ciała Zaburzenia nerek Ostra i dróg moczowych niewydolność nerek Niewydolność nerek Trudności w oddawaniu moczu Kolka nerkowa Krwiomocz 205 (18,8) Częstomocz Wodonercze Zatrzymanie moczu Nietrzymanie moczu Niedrożność moczowodów Zaburzenia układu Ból miednicy rozrodczego i piersi 333 (30,5) Zaburzenia ogólne Zmęczenie
Stopień ≥3 n (%)
Niezbyt często
88 (8,1) 76 (7,0) 51 (4,7) 40 (3,7) 34 (3,1)
9 (0,8) 9 (0,8) 2 (0,2) 3 (0,3)
31 (2,8) 17 (1,6)
1 (< 0,1) 5 (0,5)
21 (1,9)
14 (1,3)
8 (0,7)
6 (0,5)
52 (4,8)
14 (1,3) 26 (2,4) 25 (2,3) 36 (3,3)
2 (0,2) 33 (3,0) 2 (0,2) 13 (1,2) 4 (0,4)
22 (2,0)
8 (0,7)
20 (1,8)
6 (0,5) 5 (0,5)
42 (3,8)
Klasyfikacja układów i narządów
Wszystkie stopnie n (%)
Działanie niepożądane
Bardzo często Często i stany w miejscu podania
Astenia 227 (20,8) Gorączka Obrzęk obwodowy Zapalenie śluzówek Ból Ból w klatce piersiowej Obrzęk Dreszcze Złe samopoczucie Zmniejszenie masy ciała Wzrost Badania aktywności diagnostyczne AspAT Wzrost aktywności aminotransferaz a na podstawie badań laboratoryjnych * szczegółowe informacje patrz punkt poniżej
Stopień ≥3 n (%)
Niezbyt często
90 (8,2) 96 (8,8)
32 (2,9) 5 (0,5) 2 (0,2)
23 (2,1)
1 (< 0,1)
36 (3,3) 11 (1,0)
7 (0,6) 2 (0,2) 8 (0,7)
12 (1,1) 21 (1,9)
1 (< 0,1)
81 (7,4)
13 (1,2)
1 (< 0,1)
7 (0,6)
1 (< 0,1)
Opis wybranych działań niepożądanych Neutropenia i towarzyszące jej zaburzenia kliniczne Wykazano, że G-CSF ogranicza częstość występowania i stopień ciężkości neutropenii (patrz punkty 4.2 i 4.4). Częstość występowania neutropenii stopnia ≥3. na podstawie wyników badań laboratoryjnych różniła się w zależności od zastosowania G-CSF od 44,7% do 76,7%, z najniższą odnotowaną częstością, gdy zastosowano profilaktycznie G-CSF. Podobnie, częstość występowania gorączki neutropenicznej stopnia ≥3. wahała się od 3,2% do 8,6%. Powikłania neutropeniczne (w tym gorączka neutropeniczna, zakażenie neutropeniczne/posocznica i neutropeniczne zapalenie okrężnicy), które w niektórych przypadkach prowadziły do zgonu, wystąpiły u 4,0% pacjentów, u których zastosowano profilaktycznie G-CSF oraz u 12,8% pozostałych pacjentów. Zaburzenia czynności serca i zaburzenia rytmu serca W zbiorczej analizie danych, przypadki zaburzeń czynności serca odnotowano u 5,5% pacjentów z czego u 1,1% występowały zaburzenia rytmu serca stopnia ≥3. Częstość występowania tachykardii po zastosowaniu kabazytakselu wynosiła 1,0%, z czego u mniej niż 0,1% była stopnia ≥3. Częstość występowania migotania przedsionków wynosiła 1,3%. Zgłoszono przypadki niewydolności serca u 2 pacjentów (0,2%), z których jeden zakończył się zgonem. U 1 pacjenta (0,3%) odnotowano migotanie komór zakończone zgonem, a u 3 pacjentów (0,5%) zatrzymanie akcji serca. Żadne z powyższych nie zostało uznane przez badacza za związane ze stosowaniem kabazytakselu. Krwiomocz W zbiorczej analizie danych, częstość występowania krwiomoczu wszystkich stopni wynosiła 18,8% z
zastosowaniem dawki 25 mg/m2 pc. (patrz punkt 5.1). W blisko połowie przypadków zidentyfikowano czynniki sprzyjające, takie jak progresja choroby, jej nasilenie, infekcja lub leczenie antykoagulantami/NLPZ/kwasem acetylosalicylowym. Inne nieprawidłowości w wynikach badań laboratoryjnych W zbiorczej analizie danych, częstość występowania niedokrwistości stopnia ≥3., zwiększonej aktywności AspAT, AlAT i stężenia bilirubiny na podstawie wyników badań laboratoryjnych wynosiła odpowiednio 12,0%, 1,3%, 1,0% i 0,5%. Zaburzenia żołądka i jelit Obserwowano występowanie: zapalenia jelita grubego (w tym zapalenia jelit i neutropenicznego zapalenia jelit) oraz zapalenia żołądka. Zgłaszano także krwawienie z przewodu pokarmowego, perforację przewodu pokarmowego oraz niedrożność porażenną jelit (niedrożność jelit) (patrz punkt 4.4). Zaburzenia układu oddechowego Zgłaszano przypadki występowania (częstość występowania nieznana - nie można określić na podstawie dostępnych danych) śródmiąższowego nieinfekcyjnego zapalenia płuc i (lub) zapalenia płuc oraz śródmiąższowych chorób płuc, które czasem kończyły się zgonem (patrz punkt 4.4). Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niezbyt często zgłaszano występowanie zapalenia pęcherza moczowego spowodowane nawrotem objawów popromiennych (ang. radiation recall phenomenon), w tym krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego. Dzieci i młodzież Patrz punkt 4.2 Inne szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Spośród 1092 pacjentów otrzymujących kabazytaksel w dawce 25 mg/m2 pc. w badaniach dotyczących raka gruczołu krokowego, 755 pacjentów było w wieku 65 lat lub starszych, w tym 238 pacjentów w wieku powyżej 75 lat. Następujące niehematologiczne działania niepożądane występujące z częstością ≥5% zgłaszano częściej u pacjentów w wieku 65 lat lub starszych w porównaniu do młodszych pacjentów: zmęczenie (33,5% vs 23,7%), astenia (23,7% vs 14,2%), zaparcia (20,4% vs 14,2%) i duszność (10,3% vs 5,6%). Neutropenia (90,9% vs 81,2%) i małopłytkowość (48,8% vs 36,1%) występowały również o 5% częściej u pacjentów w wieku 65 lat lub starszych w porównaniu z młodszymi pacjentami. Neutropenia stopnia ≥3. i gorączka neutropeniczna były zgłaszane z większą różnicą w częstości występowania między obiema grupami pacjentów (odpowiednio 14% i 4% większą u pacjentów w wieku ≥65 lat w porównaniu do pacjentów <65. roku życia) (patrz punkty 4.2 i 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego, Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al, Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301 faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
4.9. Przedawkowanie
Nie jest znane antidotum dla kabazytakselu. Potencjalne powikłania po przedawkowaniu mogą obejmować zaostrzenie działań niepożądanych w postaci supresji szpiku kostnego oraz zaburzenia żołądka i jelit. W przypadku przedawkowania, pacjenta należy umieścić na specjalistycznym oddziale i uważnie monitorować. W przypadku rozpoznania przedawkowania, należy najszybciej, jak to możliwe podać pacjentowi dawkę leczniczą G-CSF. Należy wdrożyć inne odpowiednie leczenie objawowe.