Ranolteril
Leki z tą samą substancją czynną
Te leki zawierają tę samą substancję czynną (Tolterodini tartras 2 mg), kod ATC G04BD07 i mogą być stosowane zamiennie po konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.
Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta Ranolteril, 1 mg, tabletki powlekane Ranolteril, 2 mg, tabletki powlekane Tolterodini tartras Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zażyciem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta. Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać. W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same. – Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Patrz punkt 4. Spis treści ulotki 1. 2. 3. 4. 5. 6.
Co to jest lek i w jakim celu się go stosuje
Substancją czynną leku jest tolterodyna. Tolterodyna należy do grupy produktów leczniczych zwanych lekami przeciwmuskarynowymi. Tolterodynę stosuje się w leczeniu objawów zespołu nadreaktywnego pęcherza moczowego. Pacjenci z zespołem nadreaktywnego pęcherza moczowego mogą mieć trudności z kontrolowaniem oddawania moczu, odczuwać nagłą potrzebę udania się do toalety i (lub) korzystania z toalety często. 2.
Informacje ważne przed zastosowaniem leku
Kiedy nie stosować leku Ranolteril Jeśli pacjent ma uczulenie na tolterodynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6) Jeśli u pacjenta występuje utrudnienie odpływu moczu z pęcherza (zatrzymanie moczu) Jeśli pacjent ma niekontrolowaną jaskrę z wąskim kątem przesączania (wysokie ciśnienie w oczach z utratą wzroku, która nie jest odpowiednio leczona) Jeśli u pacjenta występuje myasthenia gravis (znaczne osłabienie mięśni) Jeśli u pacjenta występuje ciężkie wrzodziejące zapalenie jelita grubego (owrzodzenie i zapalenie okrężnicy) Jeśli u pacjenta występuje toksyczne rozszerzenie okrężnicy (silne rozszerzenie okrężnicy). Ostrzeżenia i środki ostrożności Jeśli pacjent doświadcza trudności z oddawaniem moczu i (lub) gdy strumień moczu jest słaby U pacjentów z chorobą żołądka i jelit, która wywiera wpływ na przemieszczanie się treści pokarmowej i (lub) trawienie Jeśli u pacjenta występują problemy z nerkami (niewydolność nerek) U pacjentów z chorobą wątroby
Jeśli u pacjenta występują zaburzenia neuronalne, które mają wpływ na ciśnienie krwi, jelita lub sprawność seksualną (jakakolwiek neuropatia autonomicznego układu nerwowego) U pacjentów z przepukliną rozworu przełykowego (uwypuklenie narządu w jamie brzucha) U pacjentów, u których ruchy jelita są wolniejsze lub którzy cierpią na ciężkie zaparcia (obniżenie czynności motorycznej przewodu pokarmowego) Jeśli u pacjenta występują dolegliwości ze strony serca, takie jak: – nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych serca (EKG) – powolne bicie serca (bradykardia) – uprzednio występujące choroby serca, takie jak: – kardiomiopatia (osłabienie mięśnia sercowego); – niedokrwienie mięśnia sercowego (zmniejszenie przepływu krwi do serca); – arytmia (nierówne bicie serca); – niewydolność serca. W przypadku obniżenia stężenia potasu do wartości nieprawidłowych (hipokaliemia), wapnia (hipokalcemia) lub magnezu (hipomagnezemia) we krwi
Przed zastosowaniem leczenia tolterodyną należy poradzić się lekarza lub farmaceuty, jeśli istnieje podejrzenie, że u pacjenta występuje którykolwiek z wyżej wymienionych objawów. Lek Ranolteril a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach które pacjent planuje stosować. Tolterodyna, substancja czynna leku Ranolteril, może oddziaływać z innymi produktami leczniczymi. Nie zaleca się stosowania leku Ranolteril w skojarzeniu z: –
niektórymi antybiotykami (zawierającymi, np. erytromycynę, klarytromycynę) produktami leczniczymi stosowanymi w leczeniu grzybic (zawierającymi, np. ketokonazol, itrakonazol) produktami leczniczymi stosowanymi w leczeniu zakażenia wirusem HIV.
Należy zachować ostrożność podczas stosowania leku Ranolteril w skojarzeniu z: –
lekami, które wpływają na pasaż pokarmu (zawierającymi, np. metoklopramid i cyzapryd) lekami stosowanymi w leczeniu nieregularnego bicia serca (zawierającymi, np. amiodaron, sotalol, chinidynę, prokainamid) innymi produktami leczniczymi o podobnym mechanizmie działania do tolterodyny (leki o właściwościach przeciwmuskarynowych) lub leki o przeciwnym mechanizmie działania do tolterodyny (leki o właściwościach cholinergicznych). W przypadku jakichkolwiek wątpliwości należy zasięgnąć porady lekarza.
Ranolteril z jedzeniem i piciem Ten lek można zażywać przed, w trakcie lub po jedzeniu. Ciąża i karmienie piersią Ciąża Kobiety w ciąży nie powinny przyjmować tolterodyny. Kobiety muszą natychmiast poinformować lekarza, jeżeli są w ciąży, sądzą, że mogą być w ciąży lub planują zajść w ciążę. Karmienie piersią Nie wiadomo czy Ranolteril przenika do mleka matki. Nie zaleca się karmienia piersią podczas przyjmowania tolterodyny. Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Ranolteril może powodować zawroty głowy, zmęczenie lub wpływać na pogorszenie wzroku; może to mieć wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Lek Ranolteril zawiera sód Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”. 3.
Jak stosować lek
Dawkowanie Ten lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Zazwyczaj stosowana dawka leku to jedna tabletka 2 mg podawana dwa razy na dobę, z wyjątkiem pacjentów z zaburzoną czynnością nerek lub wątroby lub osób, u których występują uciążliwe działania niepożądane. W takich przypadkach lekarz może zmniejszyć dawkę leku do jednej tabletki 1 mg dwa razy na dobę. Nie zaleca się stosowania leku Ranolteril u dzieci. Tabletki przyjmuje się doustnie i należy je połykać w całości. Czas trwania leczenia Lekarz poinformuje pacjenta o tym jak długo potrwa leczenie Ranolteril. Nie należy przedwcześnie zaprzestawać leczenia, z powodu braku natychmiastowego działania leku. Pęcherz moczowy potrzebuje czasu, aby zareagować na leczenie. Należy dokończyć kurację przepisaną przez lekarza. Należy zwrócić się do lekarza, gdy nie widać poprawy po zakończeniu leczenia. Korzyści płynące z leczenia należy ocenić ponownie po 2 lub 3 miesiącach. Jeśli pacjent rozważa przerwanie leczenia zawsze powinien omówić to z lekarzem. Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Ranolteril Jeśli pacjent zażył większą liczbę tabletek niż zalecana lub zrobił to ktoś inny, niezwłocznie należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. W przypadku przedawkowania tolterodyny, doniesiono o występowaniu następujących objawów: –
Silne ośrodkowe działanie przeciwcholergiczne (np. omamy, znaczne pobudzenie) Drgawki i wyraźne pobudzenie Niewydolność układu oddechowego Tachykardia Zatrzymanie moczu Rozszerzenie źrenicy oka Wydłużenie odcinka QT
Pominięcie zastosowania leku Ranolteril Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Jeśli pacjent zapomniał zażyć dawkę leku o zwykłej porze, powinien ją przyjąć zaraz po przypomnieniu, chyba, że zbliża się czas przyjęcia kolejnej dawki. W takim przypadku należy zignorować dawkę pominiętą i przyjąć zwykłą dawkę leku. Przerwanie stosowania leku Ranolteril
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. 4.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się niezwłocznie do szpitalnego oddziału ratunkowego w przypadku wystąpienia objawów obrzęku naczynioruchowego, takich jak:
opuchnięcie twarzy, języka lub gardła trudności z połykaniem pokrzywka i trudności z oddychaniem.
Należy również zgłosić się do lekarza w przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości (na przykład świąd, wysypka, pokrzywka, trudności w oddychaniu). Objawy te występują niezbyt często (mniej niż u 1 na 100 pacjentów). Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się niezwłocznie do szpitalnego oddziału ratunkowego w przypadku wystąpienia: ból w klatce piersiowej, trudności z oddychaniem lub łatwe męczenie się (nawet podczas odpoczynku), trudności z oddychaniem w nocy, obrzęk nóg. Mogą to być objawy niewydolności serca. Objawy te występują niezbyt często (mniej niż u 1 na 100 pacjentów). Podczas leczenia tolterodyną obserwowano następujące działania niepożądane z podaną poniżej częstością. Bardzo częste (występujące częściej niż u 1 na 10 pacjentów) działania niepożądane to: Suchość w jamie ustnej Ból głowy Częste (występujące rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów) działania niepożądane to: Zapalenie oskrzeli Zawroty głowy Senność Suchość oczu Niewyraźne widzenie Ból brzucha Uczucie wirowania Kołatanie serca Suchość skóry Nieprawidłowe trawienie Zaparcia Zmęczenie (niestrawność) Ból lub trudności podczas Zwiększenie masy Ból w klatce oddawania moczu ciała piersiowej Wymioty Niezdolność opróżnienia pęcherza Biegunka Uczucie mrowienia palców dłoni i stóp Nadmiar gazów w żołądku lub jelitach Nadmiar płynów w organizmie prowadzący do opuchnięć (np. kostek) Niezbyt częste (występujące rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów) działania niepożądane to:
Reakcje alergiczne
Nerwowość
Przyspieszone bicie serca Zaburzenia pamięci
Niewydolność serca
Nieregularne bicie serca Zgaga
Dodatkowe działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu leku na rynek obejmowały ciężkie reakcje alergiczne, splątanie, omamy (widzenie, słyszenie, odczuwanie, smaku lub zapachu, które nie istnieją), nagłe zaczerwienienie twarzy, obrzęk naczynioruchowy i dezorientacja. Donoszono również o przypadkach nasilającej się demencji u leczonych pacjentów z demencją. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: +48 22 49 21 301 Faks: +48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku. 5.
Jak przechowywać lek
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie lub pudełku po EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Ten produkt leczniczy nie wymaga żadnych specjalnych warunków przechowywania. 6.
Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek Ranolteril Substancją czynną leku jest 1 mg winianu tolterodyny, co odpowiada 0,68 mg tolterodyny. Substancją czynną leku jest 2 mg winianu tolterodyny, co odpowiada 1,37 mg tolterodyny. Pozostałe składniki to: Rdzeń: celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), magnezu stearynian, bezwodna krzemionka koloidalna. Otoczka: hypromeloza, tytanu dwutlenek (E171), makrogol 8000, talk. Jak wygląda lek Ranolteril i co zawiera opakowanie Tabletki Ranolteril 1 mg mają barwę białą do szarawobiałej, są okrągłe o średnicy około 6,35 mm, obustronnie wypukłe, powlekane, z oznaczeniem „S16”, wytłoczonym po jednej stronie, bez oznaczenia po drugiej stronie. Tabletki Ranolteril 2 mg mają barwę białą do szarawobiałej, są okrągłe o średnicy około 6,35 mm, obustronnie wypukłe, powlekane, z oznaczeniem „S042”, wytłoczonym po jednej stronie, bez oznaczenia po drugiej stronie. Dostępne są następujące wielkości opakowań tabletek powlekanych Ranolteril 1 mg oraz Ranolteril 2 mg:
Blistry zawierające:
14 tabletek (1 blister po 14 tabletek) 20 tabletek (2 blistry po 10 tabletek) 28 tabletek (2 blistry po 14 tabletek) 30 tabletek (3 blistry po 10 lub 2 blistry po 15 tabletek) 56 tabletek (4 blistry po 14 tabletek) 60 tabletek (6 blistrów po 10 lub 4 blistry po 15 tabletek) 90 tabletek (9 blistrów po 10 lub 6 blistrów po 15 tabletek)
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. Podmiot odpowiedzialny i wytwórca Podmiot odpowiedzialny: Accord Healthcare Polska Sp. z o.o. ul. Taśmowa 7 02-677 Warszawa Wytwórca/Importer: Accord Healthcare Polska Sp.z o.o. ul. Lutomierska 50 95-200 Pabianice Accord Healthcare B.V. Winthontlaan 200 3526 KV Utrecht Holandia Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego i w Zjednoczonym Królestwie (Irladnii Północnej) pod następującymi nazwami: Kraj Austria Bułgaria Cypr Dania Estonia Finlandia Francja Holandia Irlandia Łotwa Niemcy Polska Szwecja Zjednoczone Królestwo (Irladnia Północna)
Nazwa własna Tolterodin Accord 1/ 2 mg Filmtabletten Tolterodine Accord 2 mg Film-coated Tablets Tolterodine Accord 2 mg Film-coated Tablets Tolterodintartrat Accord 1 / 2 mg Film-coated Tablets Tolterodine Accord 1 / 2 mg õhukese polümeerikattega tabletid Tolterodine tartrate Accord 2 mg Film-coated Tablets Tolterodine Accord 1/ 2 mg comprime pellicule Tolterodinetartraat Accord 1/ 2 mg filmomhulde tabletten Tolterodine Tartrate 1/ 2 mg Film-coated Tablet Tolterodine Accord 1 / 2 mg apvalkotās tabletes Tolterodin Accord 1/ 2 mg Filmtabletten Ranolteril Tolterodinetartraat Accord 1/ 2 mg filmdragerade tabletter Tolterodine Tartrate 1/ 2 mg Film-coated Tablet
Data ostatniej aktualizacji ulotki
grudzień 2022
Źródło: oficjalna ulotka w Rejestrze Produktów Leczniczych (URPL)
Najczęściej zadawane pytania o Ranolteril
W jakim celu stosuje się lek Ranolteril?
Leczenie objawowe nietrzymania moczu z powodu parć naglących i (lub) częstomoczu u pacjentów z zespołem nadreaktywnego pęcherza moczowego.
Jaka jest substancja czynna leku Ranolteril?
Substancją czynną leku Ranolteril jest Tolterodini tartras 2 mg. Kod ATC: G04BD07.
Dawkowanie Dorośli (w tym osoby w podeszłym wieku): Zalecana dawka to 2 mg podawana dwa razy na dobę, z wyjątkiem pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby lub ciężkim zaburzeniem czynności nerek (z GFR≤30 ml/min), u których zaleca się podawanie dawki wynoszącej 1 mg dwa razy na dobę (patrz punkt 4.4). W przypadku wystąpienia uciążliwych działań niepożądanych dawkę można zmniejszyć z 2 mg do 1 mg dwa razy na dobę. Pełne dawkowanie znajduje się w punkcie 4.2 ChPL.
Kiedy nie stosować leku Ranolteril?
Tolterodyna jest przeciwwskazana u pacjentów z: zatrzymaniem moczu niekontrolowaną jaskrą z wąskim kątem przesączania myasthenia gravis nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. ciężkim wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego toksycznym rozszerzeniem okrężnicy
Czy lek Ranolteril można stosować w ciąży i podczas karmienia piersią?
Ciąża Brak wystarczających danych dotyczących stosowania tolterodyny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Dlatego, nie zaleca się stosowania produktu Ranolteril podczas ciąży. Karmienie piersią Brak dostępnych danych dotyczących przenikania tolterodyny do mleka ludzkiego.
Odpowiedzi pochodzą z oficjalnej ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego (URPL). Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.
⚕Dla profesjonalistów — Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)Pełna charakterystyka: dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia+
4.1. Wskazania do stosowania
Leczenie objawowe nietrzymania moczu z powodu parć naglących i (lub) częstomoczu u pacjentów z zespołem nadreaktywnego pęcherza moczowego.
4.2. Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie Dorośli (w tym osoby w podeszłym wieku): Zalecana dawka to 2 mg podawana dwa razy na dobę, z wyjątkiem pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby lub ciężkim zaburzeniem czynności nerek (z GFR≤30 ml/min), u których zaleca się podawanie dawki wynoszącej 1 mg dwa razy na dobę (patrz punkt 4.4). W przypadku wystąpienia uciążliwych działań niepożądanych dawkę można zmniejszyć z 2 mg do 1 mg dwa razy na dobę. Wyniki leczenia należy ocenić ponownie po 2-3 miesiącach (patrz punkt 5.1). Dzieci: Nie wykazano skuteczności stosowania produktu Ranolteril u dzieci (patrz punkt 5.1). Z tego względu nie zaleca się stosowania produktu Ranolteril u dzieci.
4.3. Przeciwwskazania
Tolterodyna jest przeciwwskazana u pacjentów z: zatrzymaniem moczu niekontrolowaną jaskrą z wąskim kątem przesączania myasthenia gravis nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. ciężkim wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego toksycznym rozszerzeniem okrężnicy
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Tolterodynę należy stosować z ostrożnością u pacjentów: -
ze znacznym utrudnieniem odpływu z pęcherza moczowego i związanym z tym ryzykiem zatrzymania moczu z zaburzeniami powodującymi utrudnienie pasażu treści pokarmowej, np. zwężeniem odźwiernika żołądka z zaburzeniem czynności nerek (patrz punkt 4.2) z chorobami wątroby (patrz punkt 4.2 i 5.2) z neuropatią układu autonomicznego z przepukliną rozworu przełykowego z ryzykiem zmniejszenia motoryki przewodu pokarmowego.
Wykazano, że po podaniu wielokrotnym całkowite dawki dobowe tolterodyny w postaci o natychmiastowym uwalnianiu wynoszące 4 mg (dawka terapeutyczna) i 8 mg (większa niż dawka terapeutyczna) powodują wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 5.1). Znaczenie kliniczne tych wyników nie jest jeszcze ustalone i będzie zależeć od czynników ryzyka u poszczególnych pacjentów, jak i ich podatności. Tolterodynę należy stosować z ostrożnością u pacjentów z czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT, w tym: wrodzonej i nabytej postaci wydłużenia odstępu QT zaburzeniami równowagi elektrolitowej, takimi jak hipokaliemia, hipomagnezemia i hipokalcemia bradykardią istniejącymi wcześniej ciężkimi chorobami serca (takimi jak kardiomiopatia, niedokrwienie mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca) jednoczesnym podawaniem produktów leczniczych, o których wiadomo, że wydłużają odstęp QT, w tym leków przeciwarytmicznych klasy IA (np. chinidyna, prokainamid) i klasy III (np. amiodaron, sotalol). Szczególnie dotyczy to silnych inhibitorów CYP3A4 (patrz punkt 5.1). Należy unikać równoczesnego leczenia silnymi inhibitorami CYP3A4 (patrz punkt 4.5). Zatrzymanie moczu Podobnie jak w przypadku każdego leczenia objawów nagłego parcia na mocz i nietrzymania moczu z powodu parć naglących, przed rozpoczęciem leczenia należy rozważyć przyczyny organiczne parcia na mocz i częstego oddawania moczu. Informacja o substancjach pomocniczych Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę. Pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie lekarz poinformuje, iż lek zasadniczo ten uznaje się za „wolny od sodu”.
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Nie zaleca się równoczesnego stosowania ogólnoustrojowego silnych inhibitorów CYP3A4, takich jak antybiotyki makrolidowe (np. erytromycyna i klatromycyna), środki przeciwgrzybicze (np. ketokonazol i itrakonazol) oraz inhibitorów proteazy, gdyż u osób ze słabym metabolizmem CYP2D6 dochodzi do zwiększenia stężenia tolterodyny w surowicy z następczym ryzykiem przedawkowania (patrz punkt 4.4). Jednoczesne stosowanie innych leków o właściwościach przeciwmuskarynowych może powodować nasilenie działania leczniczego i działań niepożądanych tolterodyny. Podobnie, terapeutyczne działanie tolterodyny może być zmniejszone przez jednoczesne podawanie antagonistów cholinergicznych receptorów muskarynowych. Tolterodyna może osłabiać działanie leków prokinetycznych, takich jak metoklopramid i cyzapryd. Jednoczesne stosowanie fluoksetyny (silnego inhibitora enzymu CYP2D6) nie prowadzi do klinicznie znaczących interakcji ponieważ tolterodyna i jej metabolit zależny od CYP2D6, 5-hydroksymetylotolterodyna mają równoważną siłę działania. Badania interakcji między produktami leczniczymi nie wykazały interakcji z warfaryną ani złożonymi doustnymi środkami antykoncepcyjnymi (etynyloestradiol/lewonorgestrel). Badanie kliniczne wykazało, że tolterodyna nie jest metabolicznym inhibitorem CYP2D6, 2C19, 2C9, 3A4 ani 1A2. Dlatego też nie przewiduje się zwiększonego stężenia produktów leczniczych metabolizowanych przez te izoenzymy w osoczu, podczas ich jednoczesnego podawania z tolterodyną.
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża Brak wystarczających danych dotyczących stosowania tolterodyny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Dlatego, nie zaleca się stosowania produktu Ranolteril podczas ciąży. Karmienie piersią Brak dostępnych danych dotyczących przenikania tolterodyny do mleka ludzkiego. Należy unikać podawania tolterodyny u kobiet karmiących piersią.
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Ranolteril może powodować zaburzenia akomodacji oka i wpływać na czas reakcji, dlatego może mieć negatywny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
4.8. Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Ze względu na swoje farmakologiczne właściwości tolterodyna może mieć łagodne do umiarkowanego działanie przeciwmuskarynowe, takie jak suchość w jamie ustnej, niestrawność i suchość oczu. Poniższa tabela przedstawia dane uzyskane w badaniach klinicznych z tolterodyną, a także po wprowadzeniu leku do obrotu. Do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych należała suchość w jamie ustnej, która występowała u 35% pacjentów leczonych tabletkami powlekanymi zawierającymi tolterodynę oraz u 10% pacjentów, którym podawano placebo. Bardzo często donoszono również o występowaniu bólu głowy, który pojawił się u 10,1% pacjentów leczonych
tabletkami powlekanymi zawierającymi tolterodynę oraz u 7,4% pacjentów, którym podawano placebo. Tabelaryczna lista działań niepożądanych Działania niepożądane wymienione w poniższej tabeli zostały przedstawione według klasyfikacji układów i narządów (SOC) i kategorii częstości, zdefiniowanych zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do <1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do <1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) lub nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Tabela 1. Działania niepożądane Klasyfikacja układów i narządów
Bardzo często (≥1/10)
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Zaburzenia układu immunologicznego Zaburzenia psychiczne Zaburzenia układu nerwowego
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
Nadwrażliwość, (nieswoista)
Reakcje rzekomoanafilakty czne Splątanie, omamy, dezorientacja
Nerwowość Ból głowy
Zaburzenia ucha i błędnika Zaburzenia serca
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często (1/1 000 do <1/100)
Zapalenie oskrzeli
Zaburzenia oka
Zaburzenia naczyniowe Zaburzenia żołądka i jelit
Często (1/100 do <1/10)
Zawroty głowy, senność, parestezja Suchość oczu, nieprawidłowe widzenie, w tym nieprawidłowa akomodacja oka Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego Kołatanie serca
Zaburzenia pamięci
Tachykardia, niewydolność serca, zaburzenia rytmu serca Uderzenia gorąca
Suchość w jamie ustnej
Niestrawność, zaparcia, ból brzucha, wzdęcia, wymioty, biegunka Suchość skóry
Refluks żołądkowoprzełykowy
Obrzęk naczynioruchowy
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Badania diagnostyczne
Zaburzone oddawanie moczu, zatrzymanie moczu Zmęczenie, ból w klatce piersiowej, obrzęki obwodowe Zwiększenie masy ciała
Po podaniu tolterodyny pacjentom wcześniej leczonym z powodu demencji inhibitorami cholinoesterazy odnotowano przypadki postępującej demencji (np. splątanie, dezorientacja, omamy). Dzieci: W dwóch, prowadzonych przez ponad 12 tygodni, randomizowanych, kontrolowanych placebo, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby badaniach fazy III, z udziałem 710 dzieci, odsetek pacjentów z zakażeniem dróg moczowych, biegunką oraz nieprawidłowym zachowaniem był większy wśród chorych leczonych tolterodyną niż placebo (zakażenie dróg moczowych: tolterodyna 6,8%, placebo 3,6%; biegunka: tolterodyna 3,3%, placebo 0,9%, zmiany w zachowaniu: tolterodyna 1,6%, placebo 0,4%) (patrz punkt 5.1). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem: Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
4.9. Przedawkowanie
Największa dawka L-winianu tolterodyny zastosowana u ludzi, a podawana ochotnikom w pojedynczej dawce wynosiła 12,8 mg. Najbardziej ciężkimi zaobserwowanymi działaniami niepożądanymi były zaburzenia akomodacji oka i trudności z oddawaniem moczu. W przypadku przyjęcia większej dawki tolterodyny niż zalecana, należy zastosować płukanie żołądka oraz podać pacjentowi węgiel aktywowany. Objawy należy leczyć według poniższych zaleceń: -
Ciężkie ośrodkowe działanie przeciwcholinergiczne (np. omamy, znaczne pobudzenie): stosować fizostygminę Drgawki i wyraźne pobudzenie: stosować benzodiazepiny Niewydolność oddechowa: stosować sztuczną wentylację Tachykardia: stosować beta-adrenolityki Zatrzymaniem moczu: cewnikować pęcherz moczowy
-
Rozszerzenie źrenic: zastosować pilokarpinę w postaci kropli do oczu i (lub) umieścić pacjenta w zaciemnionym pomieszczeniu
Wydłużenie odstępu QT obserwowano po czterodniowym podawaniu całkowitej dawki dobowej tolterodyny w postaci o natychmiastowym uwalnianiu wynoszącej 8 mg (dawka dwukrotnie większa od zalecanej dawki dobowej leku w postaci o natychmiastowym uwalnianiu; odpowiada ona trzykrotnej największej ekspozycji kapsułki w przypadku stosowania postaci o przedłużonym uwalnianiu). W przypadku przyjęcia większej dawki tolterodyny niż zalecana, należy zastosować standardowe postępowanie przypadkach wydłużenia odstępu QT.
