Metajodobenzyloguanidyna- 123 I (MIBG-123 I)
Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika Metajodobenzyloguanidyna-123I (MIBG-123I), 18,5 -370 MBq/ml, roztwór do wstrzykiwań Jobenguan (123I) Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta. Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać. W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza specjalisty medycyny nuklearnej. Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi specjaliście medycyny nuklearnej. Patrz punkt 4. Spis treści ulotki:
1. 2. 3. 4. 5. 6.
Co to jest lek i w jakim celu się go stosuje
SIĘ GO STOSUJE Metajodobenzyloguanidyna-123I (MIBG-123I) jest lekiem (radiofarmaceutykiem), przeznaczonym wyłącznie do diagnostyki. Metajodobenzyloguanidyna-123I (MIBG-123I) jest radiofarmaceutykiem stosowanym w scyntygraficznej lokalizacji guzów wywodzących się embriologicznie z grzebienia nerwowego. Są to guzy chromochłonne, przyzwojaki, przyzwojaki układu przywspółczulnego, nerwiaki zwojowe. Metajodobenzyloguanidynę-123I (MIBG-123I) stosuje się także do wykrywania, oceny stopnia zaawansowania i kontroli leczenia nerwiaków zarodkowych (neuroblastoma). Za pomocą leku Metajodobenzyloguanidyny-123I (MIBG-123I) wykonuje się również badania czynnościowe rdzenia nadnerczy (podejrzenie rozrostu) i mięśnia sercowego (ocena unerwienia współczulnego). 2. INFORMACJE WAŻNE PRZED ZASTOSOWANIEM LEKU METAJODOBENZYLOGUANIDYNY-123I (MIBG-123I) Kiedy nie stosować leku Metajodobenzyloguanidyny-123I (MIBG-123I)? Jeśli pacjent ma uczulenie na jobenguan (123I) lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). Ostrzeżenia i środki ostrożności Niezbędne jest zablokowanie tarczycy przed badaniem za pomocą MIBG-123I. Można to osiągnąć przez podanie produktów jodu np. płynu Lugola, jodku potasu, jodanu potasu w ilości równoważnej 130 mg jodu na dobę. Blokadę tarczycy należy rozpocząć co najmniej na 30 min. przed podaniem 123Ijobenguanu i kontynuować przez 1 – 2 dni. Wychwyt metajodobenzyloguanidyny w ziarnistościach chromochłonnych może, teoretycznie, spowodować nagłe wydzielanie noradrenaliny, co może wywołać znaczny wzrost ciśnienia tętniczego. Wymaga to stałego monitorowania pacjenta podczas podawania leku. 123I – jobenguan należy podawać powoli (w czasie nie krótszym niż jedna minuta u każdego pacjenta).
Podawanie leków zawierających izotopy promieniotwórcze stwarza w stosunku do innych osób ryzyko narażenia na zewnętrzne promieniowanie jonizujące lub skażenie spowodowane plamami moczu, wymiocin itp. Z tego powodu należy zachować podstawowe zasady higieny. W celu zmniejszenia dawki promieniowania pochłoniętego przez pęcherz moczowy zaleca się po podaniu leku picie nieco większej niż przeciętnie ilości płynów (ok. 1 – 1,5 litra na dobę więcej) i częstsze opróżnianie pęcherza moczowego. Lek Metajodobenzyloguanidyna-123I (MIBG-123I) a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Należy rozważyć odstawienie pod kontrolą lekarza leków, które mogą mieć wpływ na wychwyt jobenguanu, zgodnie z tabelą poniżej: Produkt leczniczy
Mechanizm interakcji (znany lub przypuszczalny)
Opioidy
Zahamowanie wychwytu
Okres odstawienia produktu leczniczego (dni) 7–14
Kokaina
Zahamowanie wychwytu
7–14
Zahamowanie wychwytu
7–14
Zahamowanie wychwytu
7–21
Opróżnienie ziarnistości
7–14
Zahamowanie wychwytu i opróżnienie ziarnistości Opróżnienie ziarnistości i zahamowanie transportu Opróżnienie ziarnistości i zahamowanie transportu Zwiększony wychwyt i retencja
Trójcykliczne leki przeciwdepresyjne Sympatykomimetyk i
Amitryptylina i pochodne, imipramina i pochodne, amoksapina, doksepina, inne Fenylpropanolamina, efedryna, pseudoefedryna, fenylefryna, amfetamina, dopamina, isoproterenol, salbutamol, terbutalina, fenoterol, ksylometazolina Labetalol
Produkty lecznicze przeciwnadciśnienio we i o działaniu Rezerpina sercowonaczyniowym Bretylium, guanetydyna
Inhibitory kanału wapniowego (nifedypina, nikardypina, amlodypina) Produkty lecznicze przeciwpsychotyczn e
Fenotiazyny (chlorpromazyna, prometazyna, flufenazyna, inne) Tioksanteny (maprotylina, trazolon) Butyrofenony (droperidol, haloperidol) Loksapina
14 14
Zahamowanie wychwytu
21 – 28
Zahamowanie wychwytu
21 – 28
Zahamowanie wychwytu
21 – 28
Zahamowanie wychwytu
7 – 21
Metajodobenzyloguanidyna-123I (MIBG-123I) z jedzeniem i piciem Nie są zalecane żadne szczególne środki ostrożności.
Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Przed przyjęciem leku należy poinformować lekarza specjalistę medycyny nuklearnej jeśli: – u kobiety istnieje podejrzenie ciąży, – nie wystąpiła miesiączka w przewidywanym terminie, – kobieta karmi piersią. W przypadku wątpliwości, konieczna jest konsultacja z lekarzem specjalistą w dziedzinie medycyny nuklearnej, nadzorującym przebieg badania. W przypadku konieczności podania leku kobiecie w wieku rozrodczym, należy się upewnić, że kobieta nie jest w ciąży. Dawka pochłonięta przez macicę po podaniu 370MBq 123I – MIBG wynosi 3,7 mGy. Dawki powyżej 0,5 mGy należy traktować jako potencjalnie zagrażające płodowi. Należy zaprzestać karmienia piersią po podaniu radiofarmaceutyku z powodu możliwego zagrożenia dla zdrowia dziecka. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Nie został opisany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Metajodobenzyloguanidyna -123I (MIBG-123I) zawiera sód. Lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na fiolkę, przy takiej wartości można przyjąć że produkt jest „wolny od sodu”.
Jak stosować lek
Istnieją ścisłe przepisy dotyczące stosowania, przekazywania i usuwania radiofarmaceutyków. Lek Metajodobenzyloguanidyna-123I (MIBG-123I) jest stosowany wyłącznie w odpowiednich warunkach klinicznych i tylko przez osoby odpowiednio wykwalifikowane. Osoby te podejmują specjalne środki ostrożności w celu bezpiecznego stosowania leku i będą na bieżąco informować o swoich działaniach. Lek jest przeznaczony do podawania dożylnego. Lekarz specjalista medycyny nuklearnej nadzorujący procedurę decyduje o dawce leku, jaką należy zastosować w danym przypadku. Będzie to minimalna dawka niezbędna do uzyskania oczekiwanej informacji diagnostycznej. Zalecana dawka dla osoby dorosłej waha się między 80 a 370 MBq (MBq = megabekerel to jednostka miary radioaktywności). Dorośli: zalecana dawka wynosi 80 – 200 MBq. W przypadku badania unerwienia współczulnego mięśnia sercowego proponowane dawkowanie to 111 – 370 MBq dla osób dorosłych i nie mniej niż 80 MBq dla dzieci. Stosowanie u dzieci i młodzieży: U dzieci i młodzieży ilość leku do podania ustalana jest na podstawie masy ciała pacjenta. Zalecana dawka: 123 I – jobenguan jest podawany według poniższego schematu dawkowania: – dzieci poniżej 6 miesiąca: 4 MBq na kilogram masy ciała (maks. 40 MBq) – dzieci w wieku pomiędzy 6 miesięcy a 2 lata: 4 MBq na kilogram masy ciała (min. 40 MBq) – dzieci powyżej 2 lat: odpowiednia część dawki dla osoby dorosłej obliczana na podstawie masy ciała dziecka według tabeli podanej poniżej: Masa ciała dziecka
Dawka (aktywność)
Masa ciała dziecka
Dawka (aktywność)
Masa ciała dziecka
Dawka (aktywność)
3 kg 4 kg 6 kg 8 kg 10 kg
20 MBq 28 MBq 38 MBq 46 MBq 54 MBq
15 kg 20 kg 25 kg 30 kg
76 MBq 92 MBq 110 MBq 124 MBq
35 kg 40 kg 45 kg 50 kg
140 MBq 152 MBq 162 MBq 176 MBq
Powyższy rekomendowany schemat dawkowania powinien również uwzględniać zasady określone przez lokalne przepisy dotyczące dawkowania produktów radiofarmaceutycznych. Nie ma specjalnego dawkowania dla osób w wieku podeszłym. I – Iobenguane podawany jest we wlewie lub powolnej iniekcji dożylnej. Jeżeli jest taka potrzeba można zwiększyć podawaną objętość poprzez rozcieńczenie roztworu.
Podanie leku i przeprowadzenie badania Metajodobenzyloguanidyna-123I (MIBG-123I) to lek do podawania dożylnego pod kontrolą wyspecjalizowanego personelu. Podczas podawania leku, należy ściśle przestrzegać zasad bezpieczeństwa pracy w warunkach narażenia na promieniowanie jonizujące. Radiofarmaceutyk wstrzykuje się powoli dożylnie (w czasie nie krótszym niż 1 minuta). Czas trwania procedury Lekarz poinformuje o standardowym czasie trwania procedury. Po podaniu Metajodobenzyloguanidyna-123I (MIBG-123I) należy: – unikać bliskiego kontaktu z małymi dziećmi i kobietami w ciąży do 24 godzin po wstrzyknięciu, – często oddawać mocz w celu usunięcia leku z organizmu. Lekarz poinformuje o potrzebie podjęcia specjalnych środków ostrożności po podaniu leku. W przypadku wątpliwości należy zwrócić się do lekarza prowadzącego lub lekarza specjalisty medycyny nuklearnej. Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Przedawkowanie jest prawie niemożliwe, ponieważ dawka leku podawana pacjentowi jest ściśle kontrolowana przez lekarza specjalistę medycyny nuklearnej. Lek jest dostarczany w fiolkach o znanej aktywności, co ułatwia lekarzowi kontrolowanie dawki, jaka ma być podana pacjentowi. W przypadku przedawkowania lekarz może podjąć odpowiednie leczenie. Ze względu na nerkową drogę eliminacji radiofarmaceutyku niezbędne jest utrzymanie odpowiedniej diurezy w celu zmniejszenia napromieniowania pacjenta. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do lekarza specjalisty medycyny nuklearnej. 4.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Podanie MIBG-123I wywołuje sporadycznie nudności, pokrzywkę, zaczerwienienie skóry, zimne dreszcze bądź inne niegroźne przejawy reakcji alergicznych. W przypadku zbyt szybkiej iniekcji już podczas jej trwania lub tuż po jej zakończeniu mogą wystąpić kołatania serca, duszność, uczucie ciepła, przemijający wzrost ciśnienia, kurczowe bóle brzucha. Wymienione dolegliwości ustępują zwykle w ciągu jednej godziny. Ekspozycja na promieniowanie jonizujące może prowadzić do zwiększonej zachorowalności na nowotwory, bądź też prowadzić do powstania wad dziedzicznych.
Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: 22 49-21-301, fax: 22 49-21-309, e – mail: [email protected]. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku. 5.
Jak przechowywać lek
Pacjent nie będzie musiał przechowywać tego leku. Preparaty radiofarmaceutyczne są przechowywane wyłącznie przez osoby do tego upoważnione w odpowiednich warunkach klinicznych. Przechowywanie radiofarmaceutyków odbywa się w sposób zgodny z lokalnymi przepisami dotyczącymi substancji promieniotwórczych. Poniższe informacje są przeznaczone wyłącznie dla personelu medycznego. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie po: Data i godzina ważności: {DD.MM.RRRR} {HH:MM} 6.
Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek Metajodobenzyloguanidyna-123I (MIBG-123I) – Substancją czynną leku jest jobenguan-123I w ilości 18,5 – 370 MBq/ ml. – Pozostałe składniki leku to: sodu pirosiarczyn, miedzi (II) siarczan pięciowodny, sodu octan trójwodny, kwas octowy, alkohol benzylowy, sodu chlorek, woda do wstrzykiwań Jak wygląda lek Metajodobenzyloguanidyna-123I (MIBG-123I) i co zawiera opakowanie Roztwór MIBG-123I jest dostarczany w szklanych fiolkach 10 ml z możliwością wielokrotnego sterylnego pobierania. Fiolka zamknięta jest korkiem gumowym i kapslem aluminiowym oraz umieszczona w ołowianym pojemniku osłonowym . Zewnętrznym opakowaniem transportowym jest puszka metalowa z wypełnieniem. Do każdego źródła dołączany jest certyfikat aktywności. Podmiot odpowiedzialny i wytwórca Narodowe Centrum Badań Jądrowych ul. Andrzeja Sołtana 7 05-400 Otwock Tel: 22 7180700 Fax: 22 7180350 e – mail: [email protected]
Data ostatniej aktualizacji ulotki
Pełna Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL) jest dołączona jako odrębny dokument do opakowania produktu, w celu dostarczenia fachowemu personelowi medycznemu dodatkowych, naukowych i praktycznych informacji dotyczących podawania i stosowania tego radiofarmaceutyku.
Źródło: oficjalna ulotka w Rejestrze Produktów Leczniczych (URPL)
Najczęściej zadawane pytania o Metajodobenzyloguanidyna- 123 I (MIBG-123 I)
W jakim celu stosuje się lek Metajodobenzyloguanidyna- 123 I (MIBG-123 I)?
Produkt leczniczy przeznaczony wyłącznie do diagnostyki. Lokalizacja scyntygraficzna guzów wywodzących się embriologicznie z grzebienia nerwowego. Są to guzy chromochłonne, przyzwojaki, przyzwojaki układu przywspółczulnego, nerwiaki zwojowe. Wykrywanie, ocena stopnia zaawansowania i kontrola leczenia nerwiaków zarodkowych. W ocenie wychwytu jobenguanu.
Jaka jest substancja czynna leku Metajodobenzyloguanidyna- 123 I (MIBG-123 I)?
Substancją czynną leku Metajodobenzyloguanidyna- 123 I (MIBG-123 I) jest Meta-jodo[123I]benzyloguanidyny siarczan nie mniej niż 18,5 MBq/ml. Kod ATC: V09IX01.
U dzieci i młodzieży ilość leku do podania ustalana jest na podstawie masy ciała pacjenta. I – Iobenguane jest podawany według poniższego schematu dawkowania: – dzieci poniżej 6 miesiąca: 4 MBq na kilogram masy ciała (maks. 40 MBq) – dzieci w wieku pomiędzy 6 miesięcy a 2 lata: 4 MBq na kilogram masy ciała (min. Pełne dawkowanie znajduje się w punkcie 4.2 ChPL.
Kiedy nie stosować leku Metajodobenzyloguanidyna- 123 I (MIBG-123 I)?
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Czy lek Metajodobenzyloguanidyna- 123 I (MIBG-123 I) można stosować w ciąży i podczas karmienia piersią?
Kobiety w wieku rozrodczym Jeżeli zachodzi konieczność podania produktu leczniczego kobiecie w wieku rozrodczym, konieczne jest ustalenie, czy nie jest ona w ciąży. Jeśli u kobiety nie wystąpiła miesiączka w przewidywanym terminie, należy uznać, że jest ona w ciąży do chwili, gdy ciąża nie zostanie wykluczona.
Odpowiedzi pochodzą z oficjalnej ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego (URPL). Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.
⚕Dla profesjonalistów — Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)Pełna charakterystyka: dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia+
4.1. Wskazania do stosowania
Produkt leczniczy przeznaczony wyłącznie do diagnostyki. Lokalizacja scyntygraficzna guzów wywodzących się embriologicznie z grzebienia nerwowego. Są to guzy chromochłonne, przyzwojaki, przyzwojaki układu przywspółczulnego, nerwiaki zwojowe. Wykrywanie, ocena stopnia zaawansowania i kontrola leczenia nerwiaków zarodkowych. W ocenie wychwytu jobenguanu. Czułość diagnostyki obrazowej jest różna dla wymienionych jednostek chorobowych. U pacjentów z guzami chromochłonnymi i nerwiakami zarodkowymi wynosi ona około 90%, u pacjentów z rakowiakiem 70%, a pacjentów z rakiem rdzeniastym tarczycy jedynie 35%. Badania czynnościowe rdzenia nadnerczy (podejrzenie rozrostu) i mięśnia sercowego (ocena unerwienia współczulnego).
4.2. Dawkowanie i sposób podawania
U dzieci i młodzieży ilość leku do podania ustalana jest na podstawie masy ciała pacjenta.
I-Iobenguane jest podawany według poniższego schematu dawkowania: - dzieci poniżej 6 miesiąca: 4 MBq na kilogram masy ciała (maks. 40 MBq) - dzieci w wieku pomiędzy 6 miesięcy a 2 lata: 4 MBq na kilogram masy ciała (min. 40 MBq) - dzieci powyżej 2 lat: odpowiednia część dawki dla osoby dorosłej obliczana na podstawie masy ciała dziecka według tabeli podanej poniżej: Masa ciała dziecka 3 kg
Dawka (aktywność) 20 MBq
Masa ciała dziecka 15 kg
Dawka (aktywność) 76 MBq
Masa ciała dziecka 35 kg
Dawka (aktywność) 140 MBq
4 kg 6 kg 8 kg 10 kg
28 MBq 38 MBq 46 MBq 54 MBq
20 kg 25 kg 30 kg
92 MBq 110 MBq 124 MBq
40 kg 45 kg 50 kg
152 MBq 162 MBq 176 MBq
Dorośli: zalecana dawka wynosi 80 – 200 MBq. W przypadku badania unerwienia współczulnego mięśnia sercowego proponowane dawkowanie to 111 – 370 MBq dla osób dorosłych i nie mniej niż 80 MBq dla dzieci. Powyższy rekomendowany schemat dawkowania powinien również uwzględniać zasady określone przez lokalne przepisy dotyczące dawkowania produktów radiofarmaceutycznych. Nie ma specjalnego dawkowania dla osób w wieku podeszłym. I-Iobenguane podawany jest we wlewie lub powolnej iniekcji dożylnej. Jeżeli jest taka potrzeba można zwiększyć podawaną objętość poprzez rozcieńczenie roztworu.
4.3. Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Potencjalna nadwrażliwość lub reakcje anafilaktyczne. Jeśli wystąpi jakakolwiek reakcja alergiczna należy natychmiast przerwać podawanie produktu leczniczego i zastosować odpowiednie leczenie. Przed podaniem należy upewnić się, że jest dostępny do szybkiego użycia odpowiedni sprzęt taki jak rurka intubacyjna i respirator. Uzasadnienie indywidualnych korzyści i (lub) ryzyka W przypadku każdego pacjenta, ekspozycja na promieniowanie jonizujące musi być uzasadniona spodziewaną korzyścią wynikającą z zastosowania radiofarmaceutyku. Podana aktywność powinna być w każdym przypadku tak niska, jak tylko to możliwe, pozwalając jednocześnie na uzyskanie zamierzonego efektu diagnostycznego. Ciąża, patrz pkt. 4.6. Dzieci i młodzież Dzieci i młodzież, patrz punkt 4.2. Podanie produktu leczniczego u dzieci należy starannie rozważyć, gdyż dawka skuteczna na jednostkę aktywności jest wyższa niż u pacjentów dorosłych – patrz punkt 11. Przygotowanie pacjenta Należy odstawić produkty lecznicze mogące wchodzić w interakcje z wychwytem 123I-jobenguanu. Czas, na jaki należy wstrzymać podawanie niektórych substancji podano w tabeli w punkcie 4.5. Przed podaniem 123I-jobenguanu należy zablokować tarczycę w celu zmniejszenia wychwytu wolnego jodu. Blokadę tarczycy można osiągnąć podając stabilny jod lub nadchloran potasu. Blokadę za pomocą stabilnego jodu należy rozpocząć co najmniej 30 minut przed iniekcją 123I-MIBG podając jodek potasu, jodan potasu lub płyn Lugola w dawce odpowiadającej 130 mg jodu na dobę. Blokadę należy rozpocząć i kontynuować przez 1-2 dni. U dzieci podać należy: noworodki - 16 mg jodku potasu, dzieci w wieku 1 miesiąca do 3 lat - 32 mg, a dzieci od 3 do 13 lat - 65 mg. W celu blokady za pomocą nadchloranu potasu podać należy 500 mg dorosłym i odpowiednio mniej (w zależności od masy ciała) dzieciom. Produkt leczniczy należy podawać powoli dożylnie przez kilka minut (nie krócej niż jedna minuta). Po podaniu produktu leczniczego należy:
- W celu zmniejszenia dawki promieniowania pochłoniętego przez pęcherz moczowy zaleca się po podaniu leku picie nieco większej niż przeciętnie ilości płynów (ok. 1 – 1,5 litra na dobę więcej) i częstsze opróżnianie pęcherza moczowego. - Unikać bliskiego kontaktu z małymi dziećmi i kobietami w ciąży do 24 godzin po wstrzyknięciu. Scyntygramy całego ciała w projekcji przednio-tylnej i tylno-przedniej i (lub) scyntygramy celowane i (lub) badanie metodą SPECT wykonywane są 24h po podaniu 123I-jobenguanu. Badania te można powtórzyć po 48h. Badania scyntygraficzne unerwienia współczulnego mięśnia sercowego wykonywane są z reguły według odrębnej metodyki. Wychwyt metajodobenzyloguanidyny w ziarnistościach chromochłonnych może, teoretycznie, spowodować nagłe wydzielanie noradrenaliny, co może wywołać przełom nadciśnieniowy. Wymaga to stałego monitorowania pacjenta podczas podawania produktu leczniczego. Radiofarmaceutyk powinien być stosowany wyłącznie przez osoby do tego upoważnione. Należy obchodzić się z nim ostrożnie i nie dopuścić do niepotrzebnego narażenia personelu i pacjentów. Specjalne ostrzeżenia Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na fiolkę, przy takiej wartości można przyjąć że produkt jest „wolny od sodu”.
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Produkty lecznicze, które powodują lub oczekuje się, że powodują wydłużenie retencji lub obniżenie wychwytu jobenguanu w guzach pochodzenia nerwowego oraz sugerowany czas odstawienia produktu leczniczego przed badaniem scyntygraficznym za pomocą 123I-jobenguanu podano w tabeli. Produkt leczniczy
Mechanizm interakcji (znany lub przypuszczalny)
Opioidy
Zahamowanie wychwytu
Okres odstawienia produktu leczniczego (dni) 7–14
Kokaina
Zahamowanie wychwytu
7–14
Tramadol
Zahamowanie wychwytu
7–14
Zahamowanie wychwytu
7–21
Opróżnienie ziarnistości
7–14
Zahamowanie wychwytu i opróżnienie ziarnistości Opróżnienie ziarnistości i zahamowanie transportu Opróżnienie ziarnistości i zahamowanie transportu Zwiększony wychwyt i retencja
Trójcykliczne leki przeciwdepresyjne Sympatykomimetyk
Amitryptylina i pochodne, imipramina i pochodne, amoksapina, doksepina, inne Fenylpropanolamina, efedryna, pseudoefedryna, fenylefryna, amfetamina, dopamina, isoproterenol, salbutamol, terbutalina, fenoterol, ksylometazolina Labetalol
Produkty lecznicze przeciwnadciśnienio we i o działaniu Rezerpina sercowonaczyniowym Bretylium, guanetydyna
Inhibitory kanału wapniowego (nifedypina, nikardypina, amlodypina)
Produkty lecznicze przeciwpsychotyczn e
Fenotiazyny (chlorpromazyna, prometazyna, flufenazyna, inne) Tioksanteny (maprotylina, trazolon) Butyrofenony (droperidol, haloperidol) Loksapina
Zahamowanie wychwytu
21 - 28
Zahamowanie wychwytu
21 - 28
Zahamowanie wychwytu
21 - 28
Zahamowanie wychwytu
7 - 21
Przyjmowanie tych produktów leczniczych należy przerwać przed podjęciem diagnostyki (zwykle na czas odpowiadający czterem biologicznym okresom półtrwania w celu umożliwienia pełnego wypłukania produktu leczniczego z organizmu).
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Kobiety w wieku rozrodczym Jeżeli zachodzi konieczność podania produktu leczniczego kobiecie w wieku rozrodczym, konieczne jest ustalenie, czy nie jest ona w ciąży. Jeśli u kobiety nie wystąpiła miesiączka w przewidywanym terminie, należy uznać, że jest ona w ciąży do chwili, gdy ciąża nie zostanie wykluczona. Ciąża Badania radioizotopowe wykonywane u kobiet w ciąży wiążą się również z napromienieniem płodu. Preparat radiofarmaceutyczny może być podawany kobietom ciężarnym tylko w przypadkach bezwzględnej konieczności, gdy przewidywane korzyści znacznie przewyższają ryzyko ponoszone przez matkę i płód. Dawka pochłonięta przez macicę po podaniu 370MBq 123I-MIBG wynosi 3,7 mGy. Dawki powyżej 0,5 mGy należy traktować jako potencjalnie zagrażające płodowi. Karmienie piersią Przed podaniem radiofarmaceutyku kobiecie karmiącej piersią należy rozważyć możliwość odroczenia podania izotopu promieniotwórczego do chwili zakończenia przez matkę karmienia piersią i wybrać najkorzystniejszy sposób postępowania. Należy zakończyć karmienie piersią po podaniu produktu leczniczego.
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Nie został opisany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
4.8. Działania niepożądane
Narażenie na promieniowanie jonizujące jest związane z ryzykiem wywołania chorób nowotworowych i wad dziedzicznych. Obecnie dostępne dane wskazują na małe prawdopodobieństwo wystąpienia tego rodzaju działań niepożądanych w przypadku badań diagnostycznych w medycynie nuklearnej. W większości badań diagnostycznych w medycynie nuklearnej dostarczona dawka promieniowania (dawka skuteczna) jest mniejsza niż 20 mSv. W niektórych sytuacjach klinicznych mogą być uzasadnione większe dawki. W rzadkich przypadkach obserwowano następujące działania niepożądane: zaczerwienienie skóry, pokrzywka, nudności, zimne dreszcze i inne objawy reakcji anafilaktycznych. W przypadku zbyt szybkiej iniekcji, już podczas jej trwania lub tuż po jej zakończeniu, mogą wystąpić kołatania serca,
duszność, uczucie ciepła, przemijający wzrost ciśnienia, kurczowe bóle brzucha. Wymienione dolegliwości ustępują zwykle w ciągu jednej godziny. Aktywność radiofarmaceutyku podawanego pacjentom powinna być zawsze rozpatrywana w relacji do jego wartości diagnostycznej. Częstości występowania działań niepożądanych po podaniu produktu leczniczego, przedstawione w tabeli poniżej, są definiowane następująco: Bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Zaburzenia serca Nieznana częstość (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Wady wrodzone, choroby rodzinne i genetyczne Nieznana częstość (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Nieznana częstość (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zaburzenia żołądka i jelit Nieznana częstość (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy) Nieznana częstość (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zaburzenia naczyń Nieznana częstość (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Nieznana częstość (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zaburzenia układu immunologicznego Nieznana częstość (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
Uczucie kołatania serca.
Wady wrodzone.
Duszność.
Skurczowe bóle brzucha.
Indukcja wtórnych nowotworów.
Przemijające nadciśnienie tętnicze.
Uczucie ciepła.
Nagłe zaczerwienienie skóry, pokrzywka, nudności, zimne dreszcze i inne objawy reakcji anafilaktoidalnych.
Produkt leczniczy nie zawiera żadnych substancji pomocniczych, które posiadałyby znane działania lub znajomość których byłaby ważna dla bezpiecznego stosowania tego produktu leczniczego. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49-21-301, fax: +48 22 49-21-309, e-mail: [email protected].
4.9. Przedawkowanie
Objawy przedawkowania jobenguanu są wynikiem uwalniania adrenaliny. Objawy te są krótkotrwałe i wymagają podania środków mających na celu obniżenie ciśnienia krwi. Uzyskuje się to przez szybkie wstrzyknięcie szybko działającego produktu leczniczego blokującego receptory alfa-adrenergiczne (fentolamina), a następnie beta-blokera (propranolol). Ze względu na nerkową drogę eliminacji radiofarmaceutyku niezbędne jest utrzymywanie odpowiedniej diurezy w celu zmniejszenia napromieniowania pacjenta.