Menbuton VMD
Leki z tą samą substancją czynną
Te leki zawierają tę samą substancję czynną (Menbuton 100 mg/1 ml), kod ATC QA05AX90 i mogą być stosowane zamiennie po konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.
B. ULOTKA INFORMACYJNA
ULOTKA INFORMACYJNA
Nazwa weterynaryjnego produktu leczniczego
Menbuton VMD 100 mg/ml roztwór do wstrzykiwań dla bydła, owiec, świń, koni i psów.
Skład
Każdy ml zawiera: Substancja czynna: Menbuton 100 mg Substancje pomocnicze: Sodu pirosiarczyn 2 mg Chlorokrezol 2 mg Klarowny roztwór o barwie od jasnożółtej do żółtej
Docelowe gatunki zwierząt
Bydło, owca, świnia, koń, pies.
Wskazania lecznicze
Weterynaryjny produkt leczniczy jest zalecany w przypadkach, kiedy jest wymagane podanie skutecznego środka wpływającego na sekrecję żółci i soku trzustkowego. Może być podany sam lub jako lek wspomagający. Bydło, owce: Niestrawności, intoksykacja paszy, brak apetytu, stymulacja apetytu przy braku łaknienia, w okresie rekonwalescencji, zaburzenia w pracy przedżołądków, przeładowanie żwacza, atonia żwacza, kwasica żwacza, zaparcia, stany zapalne przewodu pokarmowego, jako lek współdziałający w leczeniu ketozy, kolek, wzdęć, dystrofii wątroby, stłuszczeniu wątroby, w okresie rekonwalescencji po zapaleniach wątroby, toksemii w czasie ciąży owiec. Świnie: Niestrawności różnego pochodzenia, intoksykacje paszy, obniżenie apetytu, zaparcia, profilaktycznie przeciw poporodowym niestrawnościom, jako lek wspomagający przy chorobach wątroby i dysfunkcji trzustki. Konie: U koni weterynaryjny produkt leczniczy jest stosowany w postaci iniekcji dożylnych. Niestrawności, zaparcia, kolki wywołane niezbilansowanym żywieniem, kolki, zgazowania jelit, jako lek wspomagający przy hepatozach. Psy: Brak apetytu, zaburzenia trawienia różnego pochodzenia, zaparcia, jako lek wspomagający w schorzeniach wątroby i trzustki.
Przeciwwskazania
Nie stosować w przypadkach nadwrażliwości na substancję czynną, lub na dowolną substancję pomocniczą; w przypadku żółtaczki, niedrożności dróg żółciowych, chronicznego porażenia oraz, niewydolność serca. Nie stosować u kotów.
Specjalne ostrzeżenia
Specjalne ostrzeżenia: U koni lek podawać tylko dożylnie. Specjalne środki ostrożności dla osób podających weterynaryjny produkt leczniczy zwierzętom: Nie należy jeść, pić i palić podczas podawania produktu. Należy zachować ostrożność w celu uniknięcia samoiniekcji. Po przypadkowej samoiniekcji, należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc lekarską oraz przedstawić lekarzowi ulotkę informacyjną lub opakowanie. Po zastosowaniu umyć ręce. Ciąża i laktacja: Może być stosowany podczas ciąży i laktacji. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji: Nie mieszać z witaminy z grupy B, jak również z lekami zawierającymi sole wapnia jak Calcium Borogluconatum, Calcium Gluconatum lub Penicillinum Procainicum. W przypadku stosowania równocześnie z produktami przeciwmotyliczymi może dojść do wystąpienia objawów kolki. Przedawkowanie: Sporadycznie mogą wystąpić reakcje miejscowe – martwica, odma, wylew w miejscu podania przy podawaniu wysokich dawek. Główne niezgodności farmaceutyczne: Ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności, weterynaryjnego produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi weterynaryjnymi produktami leczniczymi.
Zdarzenia niepożądane
Bydło, owca, świnia, koń, pies: Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
Niepokój1, Pobudzenie1 Zwiększone wydzielanie śliny1, Mimowolne wypróżnienia1, Zaburzenia żołądkowe u przeżuwaczy1,2, Nietypowe zabarwienie stolca3 Łzawienie1 Zaburzenia chodu1 Drżenie mięśni1 Oddawanie moczu1, Wzrost objętości moczu Kaszel1 Zwiększona potliwość1, Zmiany w owłosieniu1,4
po szybkim wstrzyknięciu dożylnym odruch przeżuwania i zwiększona motoryka żwacza 3 ciemne zabarwienie kału 4 nastroszenia włosa Zgłaszanie zdarzeń niepożądanych jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie bezpieczeństwa stosowania weterynaryjnego produktu leczniczego. W razie zaobserwowania zdarzeń niepożądanych, również niewymienionych w ulotce informacyjnej, lub w przypadku podejrzenia braku działania produktu, w pierwszej kolejności poinformuj o tym lekarza weterynarii. Można 1 2
również zgłosić zdarzenia niepożądane do podmiotu odpowiedzialnego lub jego lokalnego przedstawiciela przy użyciu danych kontaktowych zamieszczonych w końcowej części tej ulotki lub poprzez krajowy system zgłaszania: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C PL-02-222 Warszawa Tel.: +48 22 49-21-687 Faks: +48 22 49-21-605 Adres e – mail: [email protected] Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Dawkowanie dla każdego gatunku, drogi i sposób podania
Zalecane dawkowanie: 1 ml na 10 kg masy ciała. GATUNEK ZWIERZĘCIA BYDŁO (i.v.) CIELĘTA (i.m., i.v.) LOCHY, LOSZKI (i.m., i.v.) KONIE (i.v.) OWCE (i.m., i.v.) PSY (i.m., i.v.)
menbuton 5-7,5 mg/kg m.c. 10 mg/kg m.c. 10 mg/kg m.c. 2,5-5 mg/kg m.c. 10 mg/kg m.c. 10 mg/kg m.c.
Menbuton VMD 1 ml/15-20 kg m.c. 20-40 ml/zwierzę 1 ml/10 kg m.c. 5-15 ml/ zwierzę 1 ml/10 kg m.c. 10-20 ml/ zwierzę 1 ml/20-40 kg m.c. 20-30 ml/ zwierzę 1 ml/10 kg m.c. 5-6 ml/ zwierzę 0,1 ml/1 kg m.c.
Podanie można powtórzyć po 24 – 48 godzinach. Podawać głęboko domięśniowo lub dożylnie. U koni podawać tylko dożylnie.
Zalecenia dotyczące prawidłowego podania
Brak
Okresy karencji
Bydło, świnia, koń, owca: Tkanki jadalne: Zero dni Bydło, koń, owca: Mleko: Zero godzin Pies: nie dotyczy
Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania
Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Przechowywać butelkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Nie używać tego weterynaryjnego produktu leczniczego po upływie terminu ważności podanego na etykiecie po oznaczeniu „Exp”. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca. Okres ważności po pierwszym otwarciu opakowania bezpośredniego: 28 dni.
Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania 16
Leków nie należy usuwać do kanalizacji ani wyrzucać do śmieci. Należy skorzystać z krajowego systemu odbioru odpadów w celu usunięcia niewykorzystanego weterynaryjnego produktu leczniczego lub materiałów odpadowych pochodzących z jego zastosowania w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami oraz właściwymi krajowymi systemami odbioru odpadów. Pomoże to chronić środowisko. O sposoby usunięcia bezużytecznych leków zapytaj lekarza weterynarii.
Klasyfikacja weterynaryjnych produktów leczniczych
Wydawany na receptę weterynaryjną.
Numery pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i wielkości opakowań
Nr pozwolenia: 809/99 Wielodawkowa butelka z bezbarwnego szkła typu I, zawierająca 100 ml produktu, zamknięta korkiem z gumy bromobutylowej (typ I) oraz aluminiowym kapslem typu flip-off, w pudełku tekturowym.
Data ostatniej aktualizacji ulotki informacyjnej
12/2025 Szczegółowe informacje dotyczące powyższego weterynaryjnego produktu leczniczego są dostępne w unijnej bazie danych produktów (https://medicines.health.europa.eu/veterinary).
Dane kontaktowe
Podmiot odpowiedzialny oraz wytwórca odpowiedzialny za zwolnienie serii: V.M.D. n.v. Hoge Mauw 900 2370 Arendonk Belgia Wytwórca odpowiedzialny za zwolnienie serii: Laboratoires BIOVE, 3 Rue de Lorraine, 62510 Arques, Francja Lokalny przedstawiciel oraz dane kontaktowe do zgłaszania podejrzeń zdarzeń niepożądanych: Orion Pharma Poland Sp. z o.o. ul. Fabryczna 5A, 00-446 Warszawa Polska Tel: +48 22 833 31 77
Źródło: oficjalna ulotka w Rejestrze Produktów Leczniczych (URPL)
Najczęściej zadawane pytania o Menbuton VMD
Jaka jest substancja czynna leku Menbuton VMD?
Substancją czynną leku Menbuton VMD jest Menbuton 100 mg/1 ml. Kod ATC: QA05AX90.
Jak stosować lek
Weterynaryjny produkt leczniczy działający stymulująco na funkcjonowanie przewodu pokarmowego. Działa stymulująco na sekrecję żółci, w zalecanych dawkach zwiększa jej ilość (do 200%). Charakterystyczne jest zwiększenie sekrecji soli kwasu żółciowego, barwnika i suchej masy powiązane ze zwiększeniem objętości. Obserwuje się wzrost sekrecji soku trzustkowego do 200-500% normalnej objętości. Pełne dawkowanie znajduje się w punkcie 4.2 ChPL.
Kiedy nie stosować leku Menbuton VMD?
Wchłanianie Farmakokinetyka była badana u szczurów i bydła po jednokrotnym podaniu dożylnym lub per os 10 mg/kg m.c. znakowanego 14 C menbutonu. U szczurów absorpcja znakowanego 14C menbutonu była prawie całkowita. U bydła w godzinę po iniekcji dożylnej preparatu stwierdzono 20 μg/ml surowicy krwi.
Odpowiedzi pochodzą z oficjalnej ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego (URPL). Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.
⚕Dla profesjonalistów — Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)Pełna charakterystyka: dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia+
4.1. Wskazania do stosowania
Kod ATCvet: QA05AX90
4.2. Dawkowanie i sposób podawania
Dane farmakodynamiczne
Weterynaryjny produkt leczniczy działający stymulująco na funkcjonowanie przewodu pokarmowego. Działa stymulująco na sekrecję żółci, w zalecanych dawkach zwiększa jej ilość (do 200%). Charakterystyczne jest zwiększenie sekrecji soli kwasu żółciowego, barwnika i suchej masy powiązane ze zwiększeniem objętości. Obserwuje się wzrost sekrecji soku trzustkowego do 200-500% normalnej objętości. Sekrecja trypsyny i pepsyny wzrasta proporcjonalnie. Ten kliniczny efekt obserwowany jest w 2-3 godziny po iniekcji.
4.3. Przeciwwskazania
Dane farmakokinetyczne
Wchłanianie Farmakokinetyka była badana u szczurów i bydła po jednokrotnym podaniu dożylnym lub per os 10 mg/kg m.c. znakowanego 14 C menbutonu. U szczurów absorpcja znakowanego 14C menbutonu była prawie całkowita. U bydła w godzinę po iniekcji dożylnej preparatu stwierdzono 20 μg/ml surowicy krwi. Po 5 godzinach stwierdza się koncentrację 20 μg/ml, a po 8 godzinach stężenie menbutonu w surowicy krwi było mniejsze niż 1 μg/ml. W mleku stwierdza się maksymalne stężenie menbutonu 0,7-0,8 μg/ml, a po 14 godzinach jedynie 0,1 μg/ml. Dystrybucja U szczurów radioaktywność znakowanego menbutonu we krwi, mózgu, płucach, wątrobie, śledzionie, trzustce, tłuszczu i mięśniach była mniejsza niż 0,2% podanej dawki. 6 godzin po podaniu około 19% dawki było stwierdzane w nerkach i przewodzie pokarmowym, po 24 godzinach od podania jedynie około 2% podanej dawki było stwierdzane we wspomnianych organach. Menbuton nie może być stwierdzany w tkankach i kale, jeżeli stężenie była za niskie w porównaniu do próby ślepej. W innych badaniach, 24 godziny po podaniu domięśniowym menbutonu u świń w dawce 10 mg/kg m.c. ilość pozostałości była niższa niż 0,5 mg/kg w mięśniach i tłuszczu i była zbliżona do wartości 0,9 mg/kg w przypadku wątroby i nerek. Po 72 godzinach po aplikacji (jeden raz dziennie 20 mg/kg m.c. przez 3 dni), stwierdzano następujące wartości menbutonu w tkankach u świń: 0,007 – 0,008 mg/kg w mięśniach i tłuszczu i prawie 0,030 mg/kg w wątrobie i nerkach. Metabolizm Przy określaniu menbutonu w moczu stwierdzono, że największą aktywność wykazywał jeden z jego metabolitów. Ten metabolit nie został jeszcze zidentyfikowany. Kilka metabolitów stwierdzono w żółci i kale. Eliminacja Większość leku eliminowana jest przez nerki. W ciągu 24 godzin 40-45% metabolitów eliminowana jest z moczem, 20-30% z żółcią, a jedynie 3% z kałem. U szczurów 50-58% aktywności podanego produktu stwierdzano w moczu w 6 godzin po aplikacji i 83% w 24 godziny po podaniu leku. Jedynie 4 % aktywności stwierdzono w kale po 24 godzinach. 2030% aktywności znakowanego leku było stwierdzane w żółci po podaniu dożylnym produktu. 7% badanego produktu stwierdzano w moczu po 24 godzinach od podania. U bydła 40,4% radioaktywnej dawki podanej per os i 12% dawki podanej i.v. było stwierdzane w moczu po 24 godzinach. W moczu stwierdzono 24% radioaktywności. W mleku maksymalne stężenie wynosiło 0,7-0,8 mg/l około 5 godzin po podaniu. 14 godzin po podaniu stężenie spadało do 0,1 mg/l lub poniżej.