Marbofloxacin Bioveta
Leki z tą samą substancją czynną
Te leki zawierają tę samą substancję czynną (Marbofloxacinum 100 mg/1 ml), kod ATC QJ01MA93 i mogą być stosowane zamiennie po konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.
B. ULOTKA INFORMACYJNA
ULOTKA INFORMACYJNA 1.
Nazwa weterynaryjnego produktu leczniczego
Marbofloxacin Bioveta 100 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 2.
Skład
Każdy ml zawiera: Substancja czynna: Marbofloksacyna 100 mg Substancje pomocnicze: Disodu edetynian 0,11 mg Monotioglicerol 1,0 mg Metakrezol 2,0 mg Klarowny roztwór, żółto-zielonkawy do żółto-brązowawego. 3.
Docelowe gatunki zwierząt
Bydło, świnie (lochy). 4.
Wskazania lecznicze
Bydło Leczenie zakażeń układu oddechowego wywołanych przez szczepy Pasteurella multocida, Mannheimia haemolytica i Mycoplasma bovis wrażliwe na marbofloksacynę. Leczenie ostrego zapalenia gruczołu mlekowego wywołanego przez wrażliwe na marbofloksacynę szczepy Escherichia coli w okresie laktacji. Świnie (lochy) Leczenie gorączki poporodowej loch (dawniej MMA – metritis, mastitis, agalactia) wywołanego przez szczepy bakterii wrażliwe na marbofloksacynę. 5.
Przeciwwskazania
Nie stosować w przypadku oporności na inne fluorochinolony (oporność krzyżowa). Nie stosować w przypadkach nadwrażliwości na substancję czynną, inne chinolony lub na dowolną substancję pomocniczą. 6.
Specjalne ostrzeżenia
Specjalne ostrzeżenia: Wykazano oporność krzyżową między marbofloksacyną i innymi fluorochinolonami. Stosowanie marbofloksacyny należy dokładnie rozważyć, jeśli testy lekowrażliwości wykażą oporność na inne fluorochinolony, ponieważ jej skuteczność może być zmniejszona. Specjalne środki ostrożności dotyczące bezpiecznego stosowania u docelowych gatunków zwierząt:
Stosowanie produktu powinno opierać się na identyfikacji patogenów docelowych i badaniu podatności na nie. Jeśli nie jest to możliwe, leczenie należy oprzeć na informacjach epidemiologicznych i wiedzy na temat podatności patogenów docelowych na poziomie gospodarstwa lub poziomie lokalnym/regionalnym. Produkt należy stosować zgodnie z oficjalną, krajową i regionalną polityką dotyczącą stosowania produktów przeciwdrobnoustrojowych. Fluorochinolony powinny być przeznaczone do leczenia przypadków klinicznych, w których wystąpiła słaba reakcja lub oczekuje się, że wystąpi słaba reakcja na inne klasy farmakologiczne produktów przeciwdrobnoustrojowych. Stosowanie fluorochinolonów powinno być, o ile to możliwe, oparte na wynikach badań lekowrażliwości. Stosowanie produktu w sposób odbiegający od opisanego w Charakterystyce Weterynaryjnego Produktu Leczniczego (ChWPL) może zwiększyć występowanie bakterii opornych na marbofloksacynę i zmniejszyć skuteczność leczenia innymi fluorochinolonami ze względu na potencjalne ryzyko wystąpienia oporności krzyżowej. Marbofloksacyna jest klasyfikowana przez AMEG jako kategoria B. Antybiotyk o niższym ryzyku wyselekcjonowania oporności na produkty przeciwdrobnoustrojowe powinien być stosowany jako lek pierwszego rzutu, jeśli badanie lekowrażliwości sugeruje prawdopodobną skuteczność tego podejścia. Należy unikać karmienia cieląt mlekiem odpadowym zawierającym pozostałości marbofloksacyny aż do końca okresu karencji mleka (z wyjątkiem fazy siarowej), ponieważ może to prowadzić do wyselekcjonowania bakterii opornych na produkty przeciwdrobnoustrojowe w mikrobiomie jelit cielęcia i zwiększonego wydalania tych bakterii z kałem. Specjalne środki ostrożności dla osób podających weterynaryjny produkt leczniczy zwierzętom: Osoby o znanej nadwrażliwości na (fluoro)chinolony powinny unikać kontaktu z weterynaryjnym produktem leczniczym. Należy unikać przypadkowej samoiniekcji. Po przypadkowej samoiniekcji, należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc lekarską oraz przedstawić lekarzowi ulotkę informacyjną lub opakowanie. Należy unikać kontaktu ze skórą i oczami. W razie przypadkowego kontaktu ze skórą lub oczami, należy przemyć miejsce dużą ilością czystej wody. Marbofloksacyna może mieć negatywny wpływ na nienarodzone dziecko i niekorzystnie oddziaływać na funkcje rozrodcze. Kobiety w ciąży lub planujące ciążę powinny zachować ostrożność przy podaniu tego leku. Po użyciu należy umyć ręce. Ciąża: Może być stosowany w okresie ciąży. Przedawkowanie: Objawy przedawkowania zgłaszano po podaniu dawki trzykrotnie przekraczającej zalecaną. Przedawkowanie może wywołać objawy takie jak ostre zaburzenia układu nerwowego, które należy leczyć objawowo. Główne niezgodności farmaceutyczne: Ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności, weterynaryjnego produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi weterynaryjnymi produktami leczniczymi. 7.
Zdarzenia niepożądane
Tolerancja miejscowa u bydła jest lepsza po podaniu podskórnym niż domięśniowym. Bydło, świnie (lochy)
Częstość nieznana (nie może być Obrzęk w miejscu podania 1 określona na podstawie dostępnych Bolesność w miejscu podania 1 danych). 1 Przemijająca reakcja miejscowa, która może utrzymywać się przez co najmniej 12 dni po wstrzyknięciu. Zgłaszanie zdarzeń niepożądanych jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie bezpieczeństwa stosowania weterynaryjnego produktu leczniczego. W razie zaobserwowania zdarzeń niepożądanych, również niewymienionych w ulotce informacyjnej lub w przypadku podejrzenia braku działania produktu, w pierwszej kolejności poinformuj o tym lekarza weterynarii. Można również zgłosić zdarzenia niepożądane do podmiotu odpowiedzialnego przy użyciu danych kontaktowych zamieszczonych w końcowej części ulotki lub poprzez krajowy system zgłaszania: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C PL-02-222 Warszawa Tel.: +48 22 49-21-687 Faks: +48 22 49-21-605 Adres e – mail: [email protected] Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl 8.
Dawkowanie dla każdego gatunku, drogi i sposób podania
Podanie domięśniowe, podskórne i dożylne u bydła. Podanie domięśniowe u loch. Świnie (lochy) Podanie domięśniowe w dawce 2 mg marbofloksacyny na 1 kg masy ciała (1 ml weterynaryjnego produktu leczniczego/50 kg masy ciała) raz na dzień przez 3 kolejne dni. Bydło Zakażenia układu oddechowego: Pojedyncza iniekcja domięśniowa 8 mg marbofloksacyny na 1 kg masy ciała (4 ml weterynaryjnego produktu leczniczego/50 kg masy ciała). W szczególnych przypadkach, np. gdy konieczne jest początkowe podanie dożylne lub w przypadku zakażeń wywołanych przez mykoplazmy, należy zastosować schemat dawkowania 2 mg marbofloksacyny/kg masy ciała raz na dzień przez kolejne 3–5 dni. Ostre zapalenie gruczołu mlekowego: Podanie podskórne lub domięśniowe w dawce 2 mg marbofloksacyny na 1 kg masy ciała (1 ml weterynaryjnego produktu leczniczego/50 kg masy ciała) raz na dzień przez 3–5 kolejnych dni. Pierwszą dawkę można podać dożylnie. Aby zapewnić prawidłowe dawkowanie, należy jak najdokładniej określić masę ciała zwierzęcia. Jeżeli objętość produktu podana w jednym miejscu wstrzyknięcia przekracza 20 ml, dawkę należy podzielić na dwa lub więcej miejsc wstrzyknięcia. 9.
Zalecenia dla prawidłowego podania
Korek można przekłuć maksymalnie 30 razy.
Okresy karencji
Bydło:
Tkanki jadalne (dawka 2 mg/kg przez 3-5 dni): 6 dni Mleko (dawka 2 mg/kg przez 3-5 dni): 36 godzin Tkanki jadalne (pojedyncza dawka 8 mg/kg): 3 dni Mleko (pojedyncza dawka 8 mg/kg): 72 godziny
Świnie (lochy): 11.
Tkanki jadalne: 4 dni
Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania
Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Nie używać tego weterynaryjnego produktu leczniczego po upływie terminu ważności podanego na etykiecie i pudełku po oznaczeniu „Exp”. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca. Okres ważności po pierwszym otwarciu opakowania bezpośredniego: 28 dni. 12.
Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania
Leków nie należy usuwać do kanalizacji ani wyrzucać do śmieci. Należy skorzystać z krajowego systemu odbioru odpadów w celu usunięcia niewykorzystanego weterynaryjnego produktu leczniczego lub materiałów odpadowych pochodzących z jego zastosowania w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami oraz właściwymi krajowymi systemami odbioru odpadów. Pomoże to chronić środowisko. O sposoby usunięcia niepotrzebnych leków zapytaj lekarza weterynarii. 13.
Klasyfikacja weterynaryjnych produktów leczniczych
Wydawany na receptę weterynaryjną. 14.
Numery pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i wielkości opakowań
Nr pozwolenia: Wielkość opakowania: 1 x 100 ml. 15.
Data ostatniej aktualizacji ulotki informacyjnej
<{MM/RRRR}> <{DD/MM/RRRR}> <{DD miesiąc RRRR}> Szczegółowe informacje dotyczące powyższego weterynaryjnego produktu leczniczego są dostępne w unijnej bazie danych produktów (https://medicines.health.europa.eu/veterinary). 16.
Dane kontaktowe
Podmiot odpowiedzialny oraz wytwórca odpowiedzialny za zwolnienie serii oraz dane kontaktowe do zgłaszania podejrzeń zdarzeń niepożądanych: Bioveta, a. s. Komenského 212/12 683 23 Ivanovice na Hané Czechy tel. 420 517 318 911 e – mail: [email protected]
Źródło: oficjalna ulotka w Rejestrze Produktów Leczniczych (URPL)
Najczęściej zadawane pytania o Marbofloxacin Bioveta
Jaka jest substancja czynna leku Marbofloxacin Bioveta?
Substancją czynną leku Marbofloxacin Bioveta jest Marbofloxacinum 100 mg/1 ml. Kod ATC: QJ01MA93.
Jak stosować lek
Marbofloksacyna jest syntetycznym produktem bakteriobójczym należącym do grupy fluorochinolonów. Mechanizm działania polega na hamowaniu aktywności gyrazy DNA i topoizomerazy IV. Charakteryzuje się szerokim spektrum działania wobec bakterii Gram-dodatnich (głównie Staphylococcus spp.), bakterii Gram-ujemnych (Escherichia coli, Pasteurella spp., Mannheimia haemolytica) i mykoplazm (Mycoplasma bovis). Pełne dawkowanie znajduje się w punkcie 4.2 ChPL.
Odpowiedzi pochodzą z oficjalnej ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego (URPL). Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.
⚕Dla profesjonalistów — Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)Pełna charakterystyka: dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia+
4.1. Wskazania do stosowania
Kod ATCvet: QJ01MA93
4.2. Dawkowanie i sposób podawania
Dane farmakodynamiczne
Marbofloksacyna jest syntetycznym produktem bakteriobójczym należącym do grupy fluorochinolonów. Mechanizm działania polega na hamowaniu aktywności gyrazy DNA i topoizomerazy IV. Charakteryzuje się szerokim spektrum działania wobec bakterii Gram-dodatnich (głównie Staphylococcus spp.), bakterii Gram-ujemnych (Escherichia coli, Pasteurella spp., Mannheimia haemolytica) i mykoplazm (Mycoplasma bovis). U paciorkowców może wystąpić oporność. Szczepy z wartością MIC ≤ 0,25 µg/ml uważa się za wrażliwe na enrofloksacynę, szczepy z wartością MIC 0,5–1 µg/ml uważa się za średnio wrażliwe, natomiast szczepy z wartością MIC ≥ 2 µg/ml uważa się za oporne na enrofloksacynę, biorąc pod uwagę kliniczne wartości graniczne podane dla Pasteurella multocida, Mannheimia haemolytica i Histophilus somni w chorobach układu oddechowego u bydła (CLSI VET01S, 7. edycja, 2024). Lekowrażliwość bakterii E. coli na enrofloksacynę/marbofloksacynę wyizolowanych u bydła z gruczołu mlekowego objętego stanem zapalnym była bardzo wysoka (ponad 97%) w różnych regionach UE (CZ, FR, UK, SE) w latach 2017–2021. Oporność na fluorochinolony występuje na skutek następujących mechanizmów mutacji na poziomie chromosomowym: mutacje w genach kodujących enzymy odpowiedzialne za wiązanie na poziomie molekularnym (szczególnie mutacje w genach gyrA i parC), zmniejszona przepuszczalność ściany komórkowej bakterii i zmieniona ekspresja genów kodujących pompy efluksowe. Oporność na fluorochinolony za pośrednictwem plazmidów powoduje jedynie zmniejszenie lekowrażliwości bakterii, ale może ułatwiać rozwój mutacji w genach enzymów docelowych i może być przenoszona horyzontalnie. W zależności od mechanizmu oporności może wystąpić oporność krzyżowa na inne (fluoro)chinolony i współoporność na produkty przeciwdrobnoustrojowe z innych grup farmakologicznych.
4.3. Przeciwwskazania
Dane farmakokinetyczne
