Pharmuno — Katalog aptek w Polsce

Ulotki i ChPL, ceny i refundacja, interakcje leków, oficjalne dawkowanie i godziny otwarcia aptek — w jednym miejscu.

Pharmuno — Katalog aptek w Polsce

Ulotki i ChPL, ceny i refundacja, interakcje leków, oficjalne dawkowanie i godziny otwarcia aptek — w jednym miejscu.

GlimeHexal 4

✓Ryczałt
Bezpłatnie do 18 lat

Cena i refundacja

OpakowanieOdpłatnośćCena detalicznaDopłata pacjenta
GlimeHexal 4, tabl., 4 mg
30 szt.
ryczałt17,65 zł6,40 zł

Dane: obwieszczenie Ministra Zdrowia w sprawie wykazu leków refundowanych. Ceny urzędowe; apteka może stosować niższą marżę. Nie stanowi porady medycznej.

Leki z tą samą substancją czynną

Te leki zawierają tę samą substancję czynną (Glimepiridum 4 mg), kod ATC A10BB12 i mogą być stosowane zamiennie po konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.

Odpowiedniki

Leki z tej samej grupy limitowej — Doustne leki przeciwcukrzycowe - pochodne sulfonylomocznika. Farmaceuta ma obowiązek poinformować o tańszym odpowiedniku i może go wydać za Twoją zgodą.

Ceny urzędowe z obwieszczenia MZ. O zamianie decyduje lekarz lub farmaceuta.

Substancja czynna: Glimepiridum 4 mg
Kod ATC: A10BB12
Odpłatność: ryczałt
Nr w Rejestrze Produktów Leczniczych: 100145327

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta Glime HEXAL 1, 1 mg, tabletki Glime HEXAL 2, 2 mg, tabletki Glime HEXAL 3, 3 mg, tabletki Glime HEXAL 4, 4 mg, tabletki Glime HEXAL 6, 6 mg, tabletki Glimepiridum Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta.  Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.  W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.  Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.  Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o nich lekarzowi lub farmaceucie. Patrz punkt 4. Spis treści ulotki:

Spis treści ulotki

  • Co to jest lek i w jakim celu się go stosuje
  • Informacje ważne przed zastosowaniem leku
  • Jak stosować lek
  • Możliwe działania niepożądane
  • Jak przechowywać lek
  • Zawartość opakowania i inne informacje

Glime HEXAL jest doustnym lekiem zmniejszającym stężenie cukru we krwi. Należy do tzw. pochodnych sulfonylomocznika. Glime HEXAL zwiększa ilość insuliny uwalnianej z trzustki, a insulina zmniejsza stężenie cukru we krwi. W jakim celu stosuje się Glime HEXAL Glime HEXAL stosuje się w leczeniu pewnej postaci cukrzycy (cukrzycy typu 2), gdy sama dieta, ćwiczenia fizyczne i zmniejszenie masy ciała nie wystarczą do utrzymania właściwego stężenia cukru we krwi.

Kiedy nie stosować leku Glime HEXAL i poinformować lekarza  jeśli pacjent ma uczulenie na glimepiryd lub inne pochodne sulfonylomocznika (stosowane w celu zmniejszenia stężenia cukru we krwi, takie jak glibenklamid) lub na sulfonamidy (leki stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych, takie jak sulfametoksazol), lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);  jeśli pacjent choruje na cukrzycę typu 1;  jeśli u pacjenta stwierdzono kwasicę ketonową (powikłanie cukrzycy, w którym zwiększa się ilość kwasu w organizmie i mogą wystąpić następujące objawy: uczucie zmęczenia, nudności, częste oddawanie moczu i sztywność mięśni);  jeśli pacjent jest w śpiączce cukrzycowej;  jeśli pacjent ma ciężką chorobę nerek;  jeśli pacjent ma ciężką chorobę wątroby.

NL/H/xxxx/WS/1148

Jeśli którekolwiek z powyższych stwierdzeń dotyczy pacjenta, nie należy przyjmować leku Glime HEXAL. W razie wątpliwości należy zapytać lekarza lub farmaceutę. Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Glime HEXAL należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli:  pacjent powraca do zdrowia po urazie, operacji, zakażeniu przebiegającym z gorączką lub po innych rodzajach stresu, gdyż może być konieczna czasowa zmiana leczenia,  pacjent ma ciężkie zaburzenia czynności wątroby lub nerek. W razie wątpliwości, czy którykolwiek z tych stanów dotyczy pacjenta, przed zażyciem leku Glime HEXAL należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. U pacjentów z niedoborem enzymu dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej może wystąpić zmniejszenie stężenia hemoglobiny i rozpad krwinek czerwonych (niedokrwistość hemolityczna). Informacja na temat stosowania leku Glime HEXAL u osób w wieku poniżej 18 lat jest ograniczona, dlatego nie zaleca się jego podawania pacjentom tej grupy wiekowej. Istotne informacje o hipoglikemii (małym stężeniu cukru we krwi) U pacjentów przyjmujących Glime HEXAL może wystąpić hipoglikemia (małe stężenie cukru we krwi). Należy zapoznać się z poniższymi dodatkowymi informacjami na temat hipoglikemii, jej objawów i leczenia. Następujące czynniki mogą zwiększać ryzyko hipoglikemii:  niedożywienie, nieregularne spożywanie posiłków, pomijanie lub opóźnianie posiłków, okresowe głodzenie,  zmiany diety,  przyjmowanie większej ilości leku Glime HEXAL niż zalecona,  osłabiona czynność nerek,  ciężka choroba wątroby,  szczególna choroba o podłożu hormonalnym (zaburzenia czynności tarczycy, przysadki mózgowej lub kory nadnerczy),  spożywanie alkoholu (zwłaszcza z jednoczesnym pomijaniem posiłków),  jednoczesne przyjmowanie niektórych leków (patrz niżej „Glime HEXAL a inne leki”),  zwiększenie wysiłku fizycznego bez spożywania wystarczających posiłków lub spożywania posiłków zawierających mniej węglowodanów niż zwykle. Objawami hipoglikemii mogą być:  napady głodu, ból głowy, nudności, wymioty, ospałość, senność, zaburzenia snu, niepokój ruchowy, agresja, osłabiona koncentracja, zmniejszona czujność i czas reakcji, depresja, dezorientacja, zaburzenia mowy i widzenia, niewyraźna mowa, drżenie, częściowe porażenie, zaburzenia czucia, zawroty głowy, bezradność  ponadto mogą wystąpić: pocenie się, wilgotność skóry, niepokój, przyspieszona czynność serca, wysokie ciśnienie tętnicze krwi, kołatanie serca, nagły, promieniujący silny ból w klatce piersiowej (dławica piersiowa) i zaburzenia rytmu serca. Jeśli stężenie cukru zmniejsza się w dalszym ciągu, mogą wystąpić: silne splątanie (majaczenie), drgawki, utrata samokontroli, płytki oddech i zwolniona czynność serca, utrata przytomności. Obraz kliniczny znacznego zmniejszenia stężenia glukozy we krwi może przypominać udar mózgu. Leczenie hipoglikemii W większości przypadków objawy zmniejszonego stężenia glukozy we krwi ustępują bardzo szybko po spożyciu cukru w postaci np. kostek cukru, słodkiego soku, osłodzonej herbaty. Z tego względu należy zawsze zabierać ze sobą cukier w odpowiedniej postaci (np. cukier w kostkach). Należy pamiętać, że sztuczne środki słodzące są nieskuteczne. Należy niezwłocznie skontaktować się

NL/H/xxxx/WS/1148

z lekarzem lub najbliższym szpitalem, jeśli podanie cukru nie zahamowało objawów hipoglikemii lub objawy te powróciły. Badania laboratoryjne Należy regularnie kontrolować stężenie cukru we krwi lub moczu. Lekarz może również zlecić badania krwi w celu kontrolowania liczby krwinek i czynności wątroby. Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania leku Glime HEXAL u dzieci w wieku poniżej 18 lat. Glime HEXAL a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Lekarz może zalecić zmianę dawki leku Glime HEXAL, jeśli pacjent przyjmuje również inne leki, które mogą osłabić lub nasilić wpływ leku Glime HEXAL na stężenie cukru we krwi pacjenta. Następujące leki mogą nasilić działanie leku Glime HEXAL zmniejszające stężenie cukru we krwi, co może prowadzić do ryzyka hipoglikemii (małego stężenia cukru we krwi):  inne leki przeciwcukrzycowe (takie jak insulina lub metformina)  leki stosowane w leczeniu bólu i stanu zapalnego (fenylobutazon, azapropazon, oksyfenbutazon, leki podobne do kwasu acetylosalicylowego)  leki stosowane w leczeniu zakażeń układu moczowego (takie jak długodziałające sulfonamidy)  leki stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych i grzybiczych (tetracykliny, chloramfenikol, flukonazol, mikonazol, chinolony, klarytromycyna)  leki hamujące krzepnięcie krwi (pochodne kumaryny, takie jak warfaryna)  leki wspomagające przyrost masy mięśniowej (anaboliki)  leki stosowane w terapii zastępczej hormonami męskimi  leki przeciwdepresyjne (fluoksetyna, inhibitory MAO)  leki przeciwarytmiczne stosowane w celu kontrolowania nieprawidłowego bicia serca (dyzopiramid)  leki zmniejszające podwyższone stężenie cholesterolu (fibraty)  leki zmniejszające wysokie ciśnienie tętnicze krwi (inhibitory ACE)  leki stosowane w leczeniu dny moczanowej (allopurynol, probenecyd, sulfinpyrazon)  leki stosowane w leczeniu raka (cyklofosfamid, ifofosfamid, trofosfamid)  leki stosowane w celu zmniejszenia masy ciała (fenfluramina)  leki stosowane w celu zwiększenia przepływu krwi, podawane w infuzji dożylnej w dużych dawkach (pentoksyfilina)  leki stosowane w leczeniu alergii, takiej jak katar sienny (tritokwalina)  leki o nazwie sympatykolityki, stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego krwi, niewydolności serca lub objawów ze strony gruczołu krokowego. Następujące leki mogą osłabić działanie leku Glime HEXAL zmniejszające stężenie cukru we krwi, co może prowadzić do ryzyka hiperglikemii (dużego stężenia cukru we krwi):  leki zawierające żeńskie hormony płciowe (estrogeny i progestageny)  leki wspomagające wytwarzanie moczu (tiazydowe leki moczopędne)  leki pobudzające czynność tarczycy (takie jak lewotyroksyna)  leki stosowane w leczeniu alergii i stanów zapalnych (glikokortykoidy)  leki stosowane w leczeniu ciężkich chorób psychicznych (chloropromazyna i inne pochodne fenotiazyny)  leki stosowane w celu przyspieszenia czynności serca, leczenia astmy oskrzelowej lub przekrwienia błony śluzowej nosa, kaszlu i przeziębienia¸ stosowane w celu zmniejszenia masy ciała lub w warunkach zagrożenia życia (adrenalina i sympatykomimetyki)  leki zmniejszające podwyższone stężenie cholesterolu (kwas nikotynowy)  leki stosowane (długotrwale) w leczeniu zaparcia (leki przeczyszczające)  leki przeciwdrgawkowe (fenytoina)  leki stosowane w leczeniu nerwowości i zaburzeń snu (barbiturany)

NL/H/xxxx/WS/1148

   

leki stosowane w leczeniu zwiększonego ciśnienia w gałce ocznej (acetazolamid) leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego lub małego stężenia cukru we krwi (diazoksyd) leki stosowane w leczeniu zakażeń, gruźlicy (ryfampicyna) leki stosowane w leczeniu bardzo małego stężenia cukru we krwi (glukagon).

Następujące leki mogą nasilić lub osłabić działanie leku Glime HEXAL zmniejszające stężenie cukru we krwi:  leki stosowane w leczeniu choroby wrzodowej żołądka (tzw. antagoniści receptora H2)  leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego krwi lub niewydolności serca, takie jak leki beta-adrenolityczne, klonidyna, guanetydyna i rezerpina. Mogą one również maskować objawy hipoglikemii, dlatego konieczne jest zachowanie ostrożności podczas ich stosowania. Glime HEXAL może albo nasilać, albo osłabiać działanie następujących leków:  leki hamujące krzepnięcie krwi (pochodne kumaryn, takie jak warfaryna). Kolesewelam, lek stosowany w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu, wpływa na wchłanianie leku Glime HEXAL. W celu uniknięcia takiego działania Glime HEXAL należy przyjmować co najmniej 4 godziny przed przyjęciem kolesewelamu. Glime HEXAL z alkoholem Alkohol może nasilać lub osłabiać działanie leku Glime HEXAL zmniejszające stężenie cukru we krwi w nieprzewidywalny sposób. Ciąża i karmienie piersią Ciąża Leku Glime HEXAL nie należy stosować w okresie ciąży. Karmienie piersią Glime HEXAL może przenikać do mleka kobiecego. Leku nie należy stosować w okresie karmienia piersią. Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn W przypadku, gdy stężenie cukru we krwi jest zmniejszone (hipoglikemia) lub zwiększone (hiperglikemia), albo gdy na skutek tych zmian wystąpią zaburzenia widzenia, upośledzona może zostać zdolność koncentracji lub reaktywność. Należy mieć na uwadze możliwość narażenia na niebezpieczeństwo siebie lub innych, np. podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Należy poradzić się lekarza, jeśli u pacjenta:  często zdarza się hipoglikemia,  nie występują lub występują słabe sygnały ostrzegawcze hipoglikemii. Glime HEXAL zawiera laktozę i sód Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku. Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w tabletce, to znaczy lek uznaje się za „wolny do sodu”.

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

NL/H/xxxx/WS/1148

Przyjmowanie leku  Lek przyjmuje się doustnie, bezpośrednio przed lub podczas pierwszego dużego posiłku dnia (zwykle śniadania). Jeśli pacjent nie je śniadania, lek należy zażyć w porze wyznaczonej przez lekarza. Ważne jest, aby nie pomijać żadnego posiłku podczas stosowania leku Glime HEXAL.  Tabletki można podzielić na równe dawki. Tabletki należy połykać, popijając co najmniej połową szklanki wody. Tabletek nie należy kruszyć ani żuć. Ile leku należy przyjmować Dawkę leku Glime HEXAL ustala lekarz w zależności od potrzeb pacjenta, jego stanu zdrowia i wyników badań stężenia cukru we krwi i w moczu. Nie należy zażywać większej ilości tabletek niż przepisana przez lekarza.    

Zwykle stosowaną dawką początkową jest 1 tabletka leku Glime HEXAL 1 (1 mg) na dobę. W razie konieczności lekarz może zwiększać dawkę co 1-2 tygodnie leczenia. Maksymalna zalecana dawka glimepirydu wynosi 6 mg na dobę. Możliwe jest rozpoczęcie leczenia skojarzonego glimepirydem i metforminą lub glimepirydem i insuliną. W takim przypadku lekarz określi dla każdego pacjenta właściwą dawkę glimepirydu, metforminy lub insuliny. Jeśli zmieni się masa ciała pacjenta lub styl jego życia albo pacjent znajdzie się w stresującej sytuacji, należy poinformować o tym lekarza, gdyż może być konieczna zmiana dawki leku Glime HEXAL. W przypadku wrażenia, że działanie leku jest za mocne lub za słabe, nie należy samodzielnie zmieniać dawki leku, ale należy skontaktować się z lekarzem.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Glime HEXAL W przypadku zażycia zbyt dużej ilości leku Glime HEXAL lub zażycia dodatkowej dawki, istnieje niebezpieczeństwo rozwoju hipoglikemii (objawy hipoglikemii, patrz punkt 2) i dlatego należy natychmiast przyjąć dostateczną ilość cukru (np. kilka kostek cukru, słodki sok, osłodzoną herbatę) i niezwłocznie poinformować lekarza. W przypadku leczenia hipoglikemii powstałej w wyniku przypadkowego zażycia leku przez dziecko, należy uważnie kontrolować ilość podawanego cukru w celu uniknięcia rozwoju niebezpiecznej hiperglikemii. Osobom nieprzytomnym nie wolno podawać jedzenia ani picia. Stan hipoglikemii może utrzymywać się przez jakiś czas, dlatego bardzo ważna jest ścisła obserwacja pacjenta do czasu, gdy minie zagrożenie. W celu zachowania ostrożności może być konieczne przyjęcie do szpitala. Należy pokazać lekarzowi opakowanie leku lub pozostałe tabletki, aby wiadomo było, jaki lek został zażyty. Przypadki ciężkiej hipoglikemii z utratą przytomności i ciężką niewydolnością neurologiczną są stanami nagłymi, wymagającymi natychmiastowego postępowania lekarskiego i hospitalizacji. Zawsze należy zapewnić obecność osoby poinformowanej o sytuacji, która w razie nagłej potrzeby wezwie lekarza. Pominięcie przyjęcia leku Glime HEXAL Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Przerwanie stosowania leku Glime HEXAL W przypadku przerwania lub zakończenia leczenia należy mieć świadomość, że pożądane działanie zmniejszające stężenie cukru we krwi nie zostanie uzyskane lub że choroba znowu nasili się. Glime HEXAL należy przyjmować do czasu, gdy lekarz zaleci jego odstawienie. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

NL/H/xxxx/WS/1148

Należy niezwłocznie powiadomić lekarza, jeśli u pacjenta wystąpią następujące objawy:  reakcje alergiczne (w tym zapalenie naczyń krwionośnych, często z wysypką skórną), które mogą rozwinąć się w ciężkie reakcje z trudnościami w oddychaniu, nagłym zmniejszeniem ciśnienia tętniczego krwi i niekiedy postępujące do wstrząsu;  nieprawidłowa czynność wątroby, w tym zażółcenie skóry i oczu (żółtaczka), zaburzenia przepływu żółci (cholestaza), zapalenie lub niewydolność wątroby;  alergia (nadwrażliwość) skóry, np. świąd, wysypka, pokrzywka i zwiększona wrażliwość na światło słoneczne. Niektóre lekkie reakcje alergiczne mogą rozwinąć się w reakcje o ciężkim przebiegu.  ciężka hipoglikemia z utratą przytomności, napadami drgawek lub śpiączką. U niektórych pacjentów podczas przyjmowania leku Glime HEXAL mogą wystąpić następujące działania niepożądane: Rzadkie działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 1000 osób)  Mniejsze niż zwykle stężenie cukru we krwi (hipoglikemia), patrz punkt 2.  Zmniejszenie liczby krwinek – płytek krwi (co zwiększa ryzyko krwawienia lub powstawania wybroczyn), – krwinek białych (co zwiększa prawdopodobieństwo zakażeń), – krwinek czerwonych (co powoduje bladość skóry i wywołuje osłabienie lub duszność). Zaburzenia te ustępują na ogół po zakończeniu stosowania leku Glime HEXAL.  Zaburzenia smaku.  Utrata włosów.  Zwiększenie masy ciała. Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 000 osób)  Reakcje alergiczne (w tym zapalenie naczyń krwionośnych, często z wysypką skórną), które mogą rozwinąć się w ciężkie reakcje z trudnościami w oddychaniu, nagłym zmniejszeniem ciśnienia tętniczego krwi i niekiedy postępujące do wstrząsu. W razie wystąpienia takich objawów należy niezwłocznie poinformować lekarza.  Nieprawidłowa czynność wątroby, w tym zażółcenie skóry i oczu (żółtaczka), zaburzenia przepływu żółci (cholestaza), zapalenie lub niewydolność wątroby. W razie wystąpienia takich objawów należy niezwłocznie poinformować lekarza.  Nudności lub wymioty, biegunka, uczucie pełności lub wzdęcie, ból brzucha.  Zmniejszenie stężenia sodu we krwi (wykrywane badaniem krwi). Działania niepożądane występujące z nieznaną częstością (częstości nie można określić na podstawie dostępnych danych)  Alergia (nadwrażliwość) dotycząca skóry w postaci świądu, wysypki, pokrzywki i nadwrażliwości na światło słoneczne. Niektóre lekkie reakcje alergiczne mogą rozwinąć się w ciężkie reakcje z trudnościami w połykaniu lub oddychaniu, obrzękiem warg, gardła lub języka. Dlatego w przypadku takich działań niepożądanych należy niezwłocznie poinformować lekarza.  Reakcje uczuleniowe na pochodne sulfonylomocznika, sulfonamidy lub pokrewne leki.  Zaburzenia widzenia na początku leczenia lekiem Glime HEXAL. Spowodowane może to być zmianami stężenia cukru we krwi i powinno szybko ustąpić.  Zwiększona aktywność enzymów wątrobowych.  Znaczące nietypowe krwawienie lub powstawanie wybroczyn podskórnych (małopłytkowość, plamica małopłytkowa). Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301/faks: + 48 22 49 21 309/strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.

NL/H/xxxx/WS/1148

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

Ten lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku, blistrze i pojemniku po EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30ºC. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

Co zawiera Glime HEXAL Substancją czynną leku jest glimepiryd. Każda tabletka zawiera 1 mg, 2 mg, 3 mg, 4 mg lub 6 mg glimepirydu. Pozostałe składniki leku to: Glime HEXAL 1: laktoza jednowodna, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), powidon K 25, celuloza mikrokrystaliczna, magnezu stearynian, żelaza tlenek czerwony (E172). Glime HEXAL 2: laktoza jednowodna, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), powidon K 25, celuloza mikrokrystaliczna, magnezu stearynian, żelaza tlenek żółty (E172), indygokarmin, lak (E132). Glime HEXAL 3: laktoza jednowodna, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), powidon K 25, celuloza mikrokrystaliczna, magnezu stearynian, żelaza tlenek żółty (E172). Glime HEXAL 4: laktoza jednowodna, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), powidon K 25, celuloza mikrokrystaliczna, magnezu stearynian, indygokarmin, lak (E132). Glime HEXAL 6: laktoza jednowodna, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), powidon K 25, celuloza mikrokrystaliczna, magnezu stearynian. Jak wygląda Glime HEXAL i co zawiera opakowanie Glime HEXAL 1: jasnoczerwone, płaskie, podłużne tabletki z nacięciem, oznaczone G | 1 po jednej stronie. Glime HEXAL 2: jasnozielone, płaskie, podłużne tabletki z nacięciem, oznaczone G | 2 po jednej stronie. Glime HEXAL 3: jasnożółte, płaskie, podłużne tabletki z nacięciem, oznaczone G | 3 po jednej stronie. Glime HEXAL 4: jasnoniebieskie, płaskie, podłużne tabletki z nacięciem, oznaczone G | 4 po jednej stronie. Glime HEXAL 6: białe lub białawe, płaskie, podłużne tabletki z nacięciem, oznaczone G | 6 po jednej stronie. Tabletki Glime HEXAL pakowane są w blistry z folii Aluminium/PVC lub pojemniki z HDPE z zabezpieczeniem gwarancyjnym. Opakowania zawierają 30 lub 90 tabletek. Podmiot odpowiedzialny i wytwórca Podmiot odpowiedzialny Sandoz GmbH Biochemiestrasse 10 A-6250 Kundl, Austria

NL/H/xxxx/WS/1148

Wytwórca Lek S.A. ul. Domaniewska 5°C 02-672 Warszawa Salutas Pharma GmbH Otto – von – Guericke – Allee 1 D-39179 Barleben, Niemcy Lek Pharmaceuticals d.d. Verovškova 57 1526 Ljubljana, Słowenia W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji o leku oraz jego nazwach w innych krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego należy zwrócić się do: Sandoz Polska Sp. z o.o. ul. Domaniewska 5°C 02-672 Warszawa tel. 22 209 70 00 Logo Sandoz Data ostatniej aktualizacji ulotki: 07/2025

NL/H/xxxx/WS/1148

Źródło: oficjalna ulotka w Rejestrze Produktów Leczniczych (URPL)

Najczęściej zadawane pytania o Glime Hexal 4

W jakim celu stosuje się lek Glime Hexal 4?

Leczenie cukrzycy typu 2, gdy samo zastosowanie diety, ćwiczeń fizycznych i zmniejszenie masy ciała jest niewystarczające.NL/H/xxxx/WS/1148

Jaka jest substancja czynna leku Glime Hexal 4?

Substancją czynną leku Glime Hexal 4 jest Glimepiridum 4 mg. Kod ATC: A10BB12.

Dawkowanie Podanie doustne. Podstawą skutecznego leczenia cukrzycy jest odpowiednia dieta, regularne ćwiczenia fizyczne, jak również rutynowe badania krwi i moczu. Leki doustne i insulina nie będą skuteczne, jeżeli pacjent nie przestrzega zalecanej diety. Dawkę ustala się w zależności od wyników oznaczeń glukozy we krwi i w moczu. Dawka początkowa wynosi 1 mg glimepirydu na dobę. Pełne dawkowanie znajduje się w punkcie 4.2 ChPL.

Kiedy nie stosować leku Glime Hexal 4?

Stosowanie glimepirydu jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • nadwrażliwość na glimepiryd, inne pochodne sulfonylomocznika lub sulfonamidy, bądź na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1;
  • cukrzyca typu 1;
  • śpiączka cukrzycowa;
  • kwasica ketonowa;
  • ciężkie zaburzenia czynności nerek lub wątroby.

Czy lek Glime Hexal 4 można stosować w ciąży i podczas karmienia piersią?

Ciąża Ryzyko związane z cukrzycą Nieprawidłowe stężenie glukozy we krwi w okresie ciąży wiąże się z większą częstością wad wrodzonych i umieralności okołoporodowej. Z tego względu podczas ciąży konieczne jest ścisłe kontrolowanie stężenia glukozy we krwi w celu uniknięcia ryzyka działania teratogennego. W takiej sytuacji wymagane jest stosowanie insuliny.

Czy lek Glime Hexal 4 jest refundowany?

Zgodnie z obwieszczeniem Ministra Zdrowia lek Glime Hexal 4 ma poziom odpłatności: ryczałt. Wysokość dopłaty zależy od wskazania i uprawnień pacjenta.

Odpowiedzi pochodzą z oficjalnej ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego (URPL). Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.

Substancja czynna: Glimepiridum (25 leków)
Zobacz wszystkie leki zawierające tę substancję lub pełną listę substancji czynnych.
⚕Dla profesjonalistów — Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)Pełna charakterystyka: dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia+
Informacje techniczne przeznaczone dla pracowników ochrony zdrowia (lekarzy i farmaceutów). Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL) to oficjalny dokument zatwierdzony przez URPL/EMA. Nie zastępuje ulotki ani porady lekarza.

4.1. Wskazania do stosowania

Leczenie cukrzycy typu 2, gdy samo zastosowanie diety, ćwiczeń fizycznych i zmniejszenie masy ciała jest niewystarczające.

NL/H/xxxx/WS/1148

4.2. Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie Podanie doustne. Podstawą skutecznego leczenia cukrzycy jest odpowiednia dieta, regularne ćwiczenia fizyczne, jak również rutynowe badania krwi i moczu. Leki doustne i insulina nie będą skuteczne, jeżeli pacjent nie przestrzega zalecanej diety. Dawkę ustala się w zależności od wyników oznaczeń glukozy we krwi i w moczu. Dawka początkowa wynosi 1 mg glimepirydu na dobę. W przypadku uzyskania prawidłowej kontroli glikemii, dawkę tę należy stosować w leczeniu podtrzymującym. Tabletki o różnej mocy są przeznaczone do zastosowania w różnych schematach dawkowania. Jeżeli skuteczność leczenia nie jest zadowalająca, dawkę należy zwiększać stopniowo w zależności od wyników kontroli glikemii co 1-2 tygodnie, do 2, 3 lub 4 mg glimepirydu na dobę. Dawka powyżej 4 mg glimepirydu na dobę tylko w wyjątkowych przypadkach daje lepsze wyniki leczenia. Zalecana dawka maksymalna glimepirydu wynosi 6 mg na dobę. U pacjentów, u których nie udaje się uzyskać odpowiedniej kontroli glikemii maksymalną dawką dobową metforminy, można rozpocząć leczenie skojarzone z glimepirydem. Zachowując dotychczasową dawkę metforminy leczenie glimepirydem należy rozpocząć od małej dawki, którą można stopniowo zwiększać w zależności od pożądanej kontroli metabolicznej aż do dawki maksymalnej. Leczenie skojarzone należy rozpoczynać pod ścisłą kontrolą lekarza. U pacjentów, u których nie udaje się uzyskać odpowiedniej kontroli glikemii maksymalną dawką dobową produktu leczniczego GlimeHEXAL, można rozpocząć leczenie skojarzone z insuliną. Zachowując dotychczasową dawkę glimepirydu leczenie insuliną należy rozpocząć od małej dawki, którą można stopniowo zwiększać w zależności od kontroli glikemii. Leczenie skojarzone należy rozpoczynać pod ścisłą kontrolą lekarza. Pojedyncza dawka dobowa glimepirydu jest na ogół wystarczająca. Dawkę tę należy przyjmować na krótko przed lub w trakcie obfitego śniadania lub pierwszego głównego posiłku w ciągu dnia (jeżeli pacjent nie je śniadania). W razie pominięcia dawki leku nie należy zwiększać kolejnej dawki. Wystąpienie u pacjenta hipoglikemii po zastosowaniu dawki 1 mg glimepirydu na dobę wskazuje na możliwość uzyskania kontroli glikemii samą dietą. Poprawa kontroli glikemii wiąże się z większą wrażliwością na insulinę, dlatego w trakcie leczenia zapotrzebowanie na glimepiryd może się zmniejszyć. W celu uniknięcia hipoglikemii należy odpowiednio wcześnie rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia. Zmiana dawki może być również konieczna w przypadku zmian masy ciała lub trybu życia pacjenta, bądź też innych czynników zwiększających ryzyko hipo- lub hiperglikemii. Zamiana innych doustnych leków przeciwcukrzycowych na produkt leczniczy GlimeHEXAL Zastąpienie innych leków przeciwcukrzycowych produktem leczniczym GlimeHEXAL jest na ogół możliwe. Należy przy tym uwzględnić moc i okres półtrwania poprzednio stosowanego leku. W niektórych przypadkach, dotyczących zwłaszcza leków przeciwcukrzycowych o długim okresie półtrwania (np. chloropropamidu), zaleca się zachowanie kilkudniowego okresu „wypłukiwania” leku z ustroju w celu zminimalizowania ryzyka hipoglikemii na skutek sumowania się działania leków.

NL/H/xxxx/WS/1148

Zalecana dawka początkowa glimepirydu wynosi 1 mg na dobę. W zależności od reakcji na leczenie, dawkę glimepirydu można stopniowo zwiększać w sposób opisany wyżej. Zamiana insuliny na produkt leczniczy GlimeHEXAL W wyjątkowych przypadkach u pacjentów z cukrzycą typu 2 leczonych insuliną może być wskazana zmiana leku na glimepiryd. Zmianę taką należy przeprowadzać pod ścisłą kontrolą lekarza. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby: patrz punkt 4.3. Dzieci i młodzież Brak dostępnych danych dotyczących stosowania glimepirydu u pacjentów w wieku poniżej 8 lat. Ilość danych na temat stosowania glimepirydu w monoterapii u dzieci w wieku od 8 do 17 lat jest ograniczona (patrz punkty 5.1 i 5.2). Ze względu na niedostateczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania i skuteczności glimepirydu u dzieci i młodzieży leczenie tej grupy pacjentów nie jest zalecane. Sposób podawania Tabletki należy połykać bez żucia, popijając niewielką ilością płynu.

4.3. Przeciwwskazania

Stosowanie glimepirydu jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • nadwrażliwość na glimepiryd, inne pochodne sulfonylomocznika lub sulfonamidy, bądź na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1;
  • cukrzyca typu 1;
  • śpiączka cukrzycowa;
  • kwasica ketonowa;
  • ciężkie zaburzenia czynności nerek lub wątroby. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby wymagana jest zmiana leku na insulinę.

4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Produkt leczniczym GlimeHEXAL należy przyjmować na krótko przed posiłkiem lub w trakcie posiłku. Jeśli posiłki są spożywane nieregularnie lub pomijane, stosowanie produktu leczniczego GlimeHEXAL może prowadzić do hipoglikemii. Objawami hipoglikemii mogą być bóle głowy, napady głodu, nudności, wymioty, znużenie, senność, zaburzenia snu, niepokój ruchowy, agresywność, zaburzenia koncentracji, czujności i czasu reakcji, depresja, dezorientacja, zaburzenia mowy i widzenia, afazja, drżenie, niedowład, zaburzenia czucia, zawroty głowy, uczucie bezradności, utrata samokontroli, majaczenie, drgawki pochodzenia mózgowego, utrata przytomności do śpiączki włącznie, płytki oddech i bradykardia. Ponadto mogą występować objawy zaburzeń regulacji układu adrenergicznego, takie jak pocenie się, wilgotna skóra, niepokój, tachykardia, nadciśnienie tętnicze, kołatanie serca, dławica piersiowa i zaburzenia rytmu serca. Obraz kliniczny ciężkiego napadu hipoglikemii może przypominać udar. Objawy prawie zawsze można szybko opanować natychmiastowym spożyciem węglowodanów (cukru). Sztuczne środki słodzące są nieskuteczne. Z doświadczeń dotyczących innych pochodnych sulfonylomocznika wiadomo, że hipoglikemia może nawracać mimo początkowo skutecznej terapii.

NL/H/xxxx/WS/1148

Ciężka lub przedłużająca się hipoglikemia, która tylko krótkotrwale daje się opanować za pomocą zwykle stosowanych ilości cukru, wymaga niezwłocznego leczenia i niekiedy hospitalizacji. Czynnikami sprzyjającymi wystąpieniu hipoglikemii są:

  • niechęć lub (częściej u osób w podeszłym wieku) niezdolność pacjenta do współpracy;
  • niedożywienie, nieregularne spożywanie posiłków lub ich pomijanie, głodzenie się;
  • zmiany diety;
  • brak równowagi między wysiłkiem fizycznym a spożyciem węglowodanów;
  • spożywanie alkoholu, zwłaszcza przy jednoczesnym pomijaniu posiłków;
  • zaburzenia czynności nerek;
  • ciężkie zaburzenia czynności wątroby;
  • przedawkowanie produktu leczniczego GlimeHEXAL;
  • niektóre niewyrównane zaburzenia układu wewnątrzwydzielniczego, wpływające na metabolizm węglowodanów lub mechanizmy kompensacyjne w hipoglikemii (jak w niektórych zaburzeniach czynności tarczycy oraz w niewydolności przedniego płata przysadki lub kory nadnerczy);
  • jednoczesne stosowanie niektórych innych produktów leczniczych (patrz punkt 4.5). Leczenie produktem leczniczym GlimeHEXAL wymaga regularnego kontrolowania stężenia glukozy we krwi i w moczu. Ponadto zaleca się oznaczanie glikowanej hemoglobiny. Podczas leczenia produktem leczniczym GlimeHEXAL wymagane jest regularne kontrolowanie czynności wątroby i parametrów hematologicznych (zwłaszcza leukocytów i płytek krwi). W warunkach stresu (np. wypadków, operacji z nagłych wskazań, zakażeń przebiegających z gorączką itp.) może być wskazana czasowa zmiana leczenia na insulinę. Brak doświadczeń dotyczących stosowania produktu leczniczego GlimeHEXAL u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lub u pacjentów poddawanych dializie. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby wskazana jest zmiana leczenia na insulinę. Leczenie pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G6PD) pochodnymi sulfonylomocznika może prowadzić do niedokrwistości hemolitycznej. Ponieważ glimepiryd należy do pochodnych sulfonylomocznika, u pacjentów z niedoborem G6PD należy zachować ostrożność i rozważyć zastosowanie leku z innej grupy. GlimeHEXAL zawiera laktozę i sód Ten produkt leczniczy zawiera laktozę. Nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w tabletce, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny do sodu”.

4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Stosowanie glimepirydu w skojarzeniu z niektórymi innymi lekami może prowadzić do niekorzystnego nasilenia lub osłabienia hipoglikemizującego działania glimepirydu. Dlatego inne produkty lecznicze należy stosować wyłącznie w porozumieniu z lekarzem lub na jego zlecenie. Glimepiryd jest metabolizowany z udziałem izoenzymu CYP2C9 cytochromu P450. Wiadomo, że na proces ten mają wpływ jednocześnie stosowane induktory (np. ryfampicyna) lub inhibitory (np. flukonazol) izoenzymu CYP2C9. Wyniki publikowanych w literaturze badań in vivo dotyczących interakcji wykazały, że wartość AUC glimepirydu zwiększa się około dwukrotnie pod wpływem flukonazolu, jednego z najsilniejszych inhibitorów CYP2C9.

NL/H/xxxx/WS/1148

Niżej wymieniono interakcje na podstawie badań z zastosowaniem glimepirydu i innych pochodnych sulfonylomocznika. Nasilenie działania zmniejszającego stężenie glukozy we krwi i wynikająca stąd w niektórych przypadkach hipoglikemia może wystąpić w związku z zastosowaniem jednego z następujących leków, np.:

  • fenylobutazon, azapropazon i oksyfenbutazon,
  • insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe, takie jak metformina,
  • salicylany i kwas p-aminosalicylowy,
  • steroidy anaboliczne i męskie hormony płciowe,
  • chloramfenikol, niektóre długodziałające sulfonamidy, tetracykliny, antybiotyki chinolonowe i klarytromycyna,
  • leki przeciwzakrzepowe pochodne kumaryny,
  • fenfluramina,
  • dyzopiramid,
  • fibraty,
  • inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE),
  • fluoksetyna, inhibitory monoaminooksydazy (MAO),
  • allopurynol, probenecyd, sulfinpyrazon,
  • leki sympatykolityczne,
  • cyklofosfamidy, trofosfamidy i ifosfamidy,
  • mikonazol, flukonazol,
  • pentoksyfilina (duże dawki podawane pozajelitowo),
  • trytokwalina. Osłabienie działania hipoglikemizującego glimepirydu, a w konsekwencji zwiększenie stężenia glukozy we krwi, może wystąpić w przypadku zastosowania jednego z następujących leków, tj.:
  • estrogeny i progestageny,
  • saluretyki, tiazydowe leki moczopędne,
  • leki pobudzające czynność tarczycy, glikokortykoidy,
  • pochodne fenotiazyny, chloropromazyna,
  • adrenalina i inne leki sympatykomimetyczne,
  • kwas nikotynowy (w dużych dawkach) i jego pochodne,
  • leki przeczyszczające (stosowane długotrwale),
  • fenytoina, diazoksyd,
  • glukagon, barbiturany i ryfampicyna,
  • acetazolamid. Antagoniści receptora H2, leki beta-adrenolityczne, klonidyna i rezerpina mogą zwiększać albo zmniejszać działanie obniżające stężenie glukozy we krwi. Po wpływem produktów leczniczych o działaniu sympatykolitycznym, takich jak leki betaadrenolityczne, klonidyna, guanetydyna i rezerpina, objawy kompensacyjnego pobudzenia adrenergicznego w odpowiedzi na hipoglikemię mogą być osłabione lub mogą w ogóle nie występować. Spożywanie alkoholu może w sposób nieprzewidywalny nasilać lub osłabiać działanie hipoglikemizujące glimepirydu. Glimepiryd może nasilać lub osłabiać działanie pochodnych kumaryny. Kolesewelam wiąże się z glimepirydem i zmniejsza jego wchłanianie z przewodu pokarmowego. Nie obserwowano interakcji, gdy glimepiryd był podawany co najmniej 4 godziny przed kolesewelamem. Z tego względu glimepiryd należy przyjmować co najmniej 4 godziny przed zażyciem kolesewelamu.

4.6. Wpływ na płodność, ciążę lub laktację

Ciąża Ryzyko związane z cukrzycą Nieprawidłowe stężenie glukozy we krwi w okresie ciąży wiąże się z większą częstością wad wrodzonych i umieralności okołoporodowej. Z tego względu podczas ciąży konieczne jest ścisłe kontrolowanie stężenia glukozy we krwi w celu uniknięcia ryzyka działania teratogennego. W takiej sytuacji wymagane jest stosowanie insuliny. Pacjentki planujące ciążę powinny poinformować o tym lekarza. Ryzyko związane z glimepirydem Nie ma odpowiednich danych dotyczących stosowania glimepirydu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję, prawdopodobnie związany z działaniem farmakologicznym glimepirydu (hipoglikemia) – patrz punkt 5.3. Z tego względu glimepirydu nie należy stosować w przebiegu całej ciąży. Jeśli pacjentka leczona glimepirydem planuje zajście w ciążę lub zaszła w ciążę, możliwie szybko należy zmienić leczenie na insulinę. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy glimepiryd przenika do mleka kobiecego. Wydzielany jest do mleka samic szczurów. Ponieważ inne pochodne sulfonylomocznika przenikają do mleka kobiecego i istnieje ryzyko hipoglikemii u karmionego niemowlęcia, odradza się karmienie piersią podczas leczenia glimepirydem. Płodność Brak dostępnych danych dotyczących płodności.

4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie przeprowadzono badań wpływu glimepirydu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Zdolność koncentracji i szybkość reakcji pacjentów może zmniejszyć się na skutek hipoglikemii lub hiperglikemii, lub np. z powodu zaburzeń widzenia. Może to stwarzać zagrożenie w sytuacjach wymagających szczególnej koncentracji (np. prowadzenia pojazdu lub obsługiwania maszyn). Pacjentom należy zalecić zachowanie środków ostrożności w celu uniknięcia hipoglikemii podczas prowadzenia pojazdów. Jest to szczególnie istotne dla pacjentów, którzy słabo lub w ogóle nie odczuwają objawów ostrzegawczych hipoglikemii, bądź u których hipoglikemia występuje często. W takich przypadkach należy rozważyć, czy wskazane jest, by pacjent kierował pojazdami lub obsługiwał maszyny.

4.8. Działania niepożądane

Następujące działania niepożądane notowane w trakcie badań klinicznych z zastosowaniem produktu leczniczego GlimeHEXAL i innych pochodnych sulfonylomocznika wymieniono niżej według klasyfikacji układów i narządów, zgodnie z malejącą częstością: bardzo często (≥1/10) często (≥1/100 do <1/10) niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) bardzo rzadko (<1/10 000) częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

NL/H/xxxx/WS/1148

Zaburzenia krwi i układu chłonnego Rzadko: małopłytkowość, leukopenia, granulocytopenia, agranulocytoza, erytropenia, niedokrwistość hemolityczna i pancytopenia. Zmiany te zwykle ustępują po odstawieniu produktu leczniczego. Częstość nieznana: ciężka małopłytkowość (z liczbą płytek mniejszą niż 10 000/µl) oraz plamica małopłytkowa. Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko: leukoklastyczne zapalenie naczyń, łagodne reakcje nadwrażliwości, które mogą rozwinąć się w ciężkie reakcje z dusznością, zmniejszeniem ciśnienia tętniczego krwi i czasami ze wstrząsem. Częstość nieznana: może wystąpić krzyżowa alergia z pochodnymi sulfonylomocznika, sulfonamidami lub pokrewnymi substancjami. Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Rzadko: hipoglikemia Reakcje hipoglikemiczne występujące zazwyczaj natychmiast, mogą mieć ciężki przebieg i nie zawsze są łatwe do wyrównania. Wystąpienie tych reakcji zależy, tak jak w przypadku innych terapii zmierzających do zmniejszenia stężenia glukozy we krwi, od takich czynników indywidualnych, jak nawyki żywieniowe i dawkowanie (patrz punkt 4.4). Zaburzenia oka Częstość nieznana: mogą wystąpić przemijające zaburzenia widzenia spowodowane zmianami stężenia glukozy we krwi, zwłaszcza na początku leczenia. Zaburzenia żołądka i jelit Rzadko: zaburzenia smaku Bardzo rzadko: nudności, wymioty, biegunka, uczucie ucisku i (lub) dyskomfortu w jamie brzusznej oraz bóle brzucha, rzadko prowadzące do przerwania leczenia. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Bardzo rzadko: zaburzenia czynności wątroby (np. z zastojem żółci i żółtaczką), zapalenie wątroby i niewydolność wątroby. Częstość nieznana: zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Rzadko: łysienie Częstość nieznana: mogą wystąpić skórne reakcje nadwrażliwości, takie jak świąd, wysypka, pokrzywka i nadwrażliwość na światło. Badania diagnostyczne Rzadko: zwiększenie masy ciała Bardzo rzadko: zmniejszenie stężenia sodu w surowicy. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

4.9. Przedawkowanie

Objawy Po przedawkowaniu może wystąpić hipoglikemia trwająca od 12 do 72 godzin, która może nawracać

NL/H/xxxx/WS/1148

po początkowej normalizacji stężenia glukozy we krwi. Objawy mogą nie ujawnić się nawet w ciągu 24 godzin od zażycia glimepirydu. Na ogół zaleca się obserwację w warunkach szpitalnych. Mogą wystąpić nudności, wymioty, ból w nadbrzuszu. Na ogół razem z hipoglikemią mogą wystąpić objawy neurologiczne, takie jak niepokój ruchowy, drżenie, zaburzenia widzenia, zaburzenia koordynacji ruchowej, senność, śpiączka i drgawki. Ostre przedawkowanie, jak również długotrwałe leczenie zbyt dużą dawką glimepirydu może prowadzić do ciężkiej, zagrażającej życiu hipoglikemii. Postępowanie Po przedawkowaniu produktu leczniczego GlimeHEXAL pacjent musi niezwłocznie powiadomić o tym lekarza. Pacjent musi natychmiast przyjąć cukier, w miarę możliwości w postaci glukozy, chyba że lekarz przejął już odpowiedzialność za leczenie przedawkowania. Konieczne jest uważne monitorowanie do czasu, aż lekarz będzie pewien, że pacjentowi nie zagraża niebezpieczeństwo. Należy pamiętać, że hipoglikemia może nawrócić po początkowej poprawie. W przypadku łagodnego epizodu hipoglikemii, początkowo leczenie polega na doustnym podaniu glukozy. Ciężka hipoglikemia wymaga natychmiastowego leczenia. Znaczne przedawkowanie produktu leczniczego GlimeHEXAL i ciężkie reakcje z objawami takimi jak utrata przytomności lub inne ciężkie zaburzenia neurologiczne są medycznymi stanami nagłymi i wymagają natychmiastowego leczenia. Wskazana jest hospitalizacja na oddziale intensywnej terapii. W razie przyjęcia dużej dawki produktu leczniczego GlimeHEXAL wskazane jest płukanie żołądka, w ciągu 1 godziny od przyjęcia dawki, a następnie podanie węgla aktywowanego, siarczanu sodu i oktreotydu. Należy jak najszybciej podać glukozę, w razie konieczności we wstrzyknięciu dożylnym (50 ml 50% roztworu), a następnie 10% roztwór w infuzji dożylnej, pod ścisłą kontrolą stężenia glukozy we krwi przez przynajmniej 24 godziny. Alternatywnie, u dorosłych, można rozważyć podanie glukagonu. Dalsze leczenie powinno być objawowe. W ciężkich przypadkach o przewlekłym przebiegu, hipoglikemia lub niebezpieczeństwo nawrotu hipoglikemii może utrzymywać się przez kilka dni. Dzieci Podczas leczenia hipoglikemii wywołanej przypadkowym zażyciem produktu leczniczego GlimeHEXAL przez niemowlęta i małe dzieci, dawka podawanej glukozy musi być szczególnie starannie kontrolowana w celu uniknięcia ryzyka hiperglikemii. Należy dokładnie monitorować stężenie glukozy we krwi.

Cena i refundacja

Ceny urzędowe z obwieszczenia Ministra Zdrowia w sprawie wykazu leków refundowanych.

OpakowanieCena detalicznaPoziom odpłatnościDopłata pacjenta
30 szt.17,65 złRyczałt6,40 zł

Dopłata dotyczy recepty z refundacją. Bez refundacji pacjent płaci pełną cenę detaliczną. Kwota końcowa zależy od posiadanych uprawnień; apteka pozostaje źródłem rozstrzygającym.

Asystent Pharmuno
Odpowiedzi generowane automatycznie na podstawie oficjalnej ulotki tego leku. W żadnym wypadku nie zastępują one porady farmaceuty ani lekarza. W nagłym przypadku dzwoń pod numer 112.