Enalapril Vitabalans

Leki z tą samą substancją czynną

Te leki zawierają tę samą substancję czynną (Enalaprili maleas 20 mg), kod ATC C09AA02 i mogą być stosowane zamiennie po konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.

Substancja czynna: Enalaprili maleas 20 mg

Kod ATC: C09AA02

Nr w Rejestrze Produktów Leczniczych: 100220017

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika Enalapril Vitabalans, 5 mg, tabletki Enalapril Vitabalans, 10 mg, tabletki Enalapril Vitabalans, 20 mg, tabletki Enalaprylu maleinian Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta.  Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.  W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.  Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.  Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Patrz punkt 4. Spis treści ulotki:

Spis treści ulotki

Co to jest lek i w jakim celu się go stosuje
Informacje ważne przed zastosowaniem leku
Jak stosować lek
Możliwe działania niepożądane
Jak przechowywać lek
Zawartość opakowania i inne informacje

Preparat Enalapril Vitabalans należy do grupy leków zwanych inhibitorami ACE. Lek ten działa przez rozszerzanie naczyń krwionośnych, ułatwiając sercu tłoczenie krwi przez naczynia do wszystkich części ciała. Prowadzi to do obniżenia wysokiego ciśnienia krwi. Preparat Enalapril Vitabalans stosuje się: – w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi (nadciśnienia tętniczego) – w leczeniu objawowej niewydolności serca (stanu, w którym serce nie jest w stanie tłoczyć takiej ilości krwi, jaka jest konieczna do zaspokojenia potrzeb organizmu) – w zapobieganiu objawowej niewydolności serca u pacjentów, u których upośledzona jest czynność serca ale nie ma jeszcze objawów choroby

Kiedy nie stosować leku Enalapril Vitabalans  jeśli pacjent ma uczulenie na maleinian enalaprilu lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6)  w przypadku wcześniejszych reakcji alergicznych wywołanych stosowaniem inhibitora ACE, zwanych obrzękiem naczynioruchowym, który polega na obrzęku skóry rąk, stóp, twarzy albo obrzęku warg, języka lub gardła co powoduje trudności w połykaniu lub oddychaniu  jeśli u pacjenta wystąpił wcześniej obrzęk naczynioruchowy z nieznanego powodu lub w przypadku występowania obrzęku naczynioruchowego u bliskiego krewnego – skłonność do takiej reakcji może być rodzinna  jeśli pacjent przyjął lub obecnie stosuje sakubitryl z walsartanem, lek stosowany w leczeniu pewnego rodzaju długotrwałej (przewlekłej) niewydolności serca u dorosłych, ponieważ zwiększa

 

się ryzyko obrzęku naczynioruchowego (szybkiego obrzęku tkanek znajdujących się pod skórą w miejscach takich, jak gardło). po 3 miesiącu ciąży (należy również unikać stosowania leku Enalapril Vitabalans we wczesny okresie ciąży – patrz punkt „Ciąża”) jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym ciśnienie krwi zawierającym aliskiren.

Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania Enalapril Vitabalans należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.  w przypadku przedłużających się i obfitych biegunek i wymiotów  jeśli jednocześnie stosowane są leki zwiększające wytwarzanie moczu, tzn. leki moczopędne  gdy pacjent stosuje dietę małosolną  jeśli u pacjenta występują inne choroby serca i naczyń, takie jak choroba wieńcowa (dusznica bolesna), zaburzenia krążenia mózgowego, wady zastawek serca, zwężenie aorty lub choroba mięśnia sercowego zwana kardiomiopatią  w przypadku zaburzeń czynności nerek, wymagających leczenia hemodializą lub w przypadku przebytego przeszczepu nerki  w przypadku zwężenia tętnicy nerkowej powodującej nadciśnienie tętnicze  jeśli występują zaburzenia czynności wątroby  w przypadku chorób tkanki łącznej, które przebiegają z zajęciem naczyń krwionośnych, jak choroba Raynauda lub twardzina układowa  w przypadku gdy stosowane w przeszłości inhibitory ACE powodowały przedłużający się, suchy kaszel (patrz punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”)  jeśli pacjent poddawany był odczulaniu, na przykład na jad pszczół lub mrówek  w przypadku leczenia aferezą LDL (sposób usuwania cholesterolu z krwi za pomocą specjalnego urządzenia) cukrzycy (patrz punkt 2 „Stosowanie innych leków”)  u pacjentów z kolagenowym schorzeniem naczyń, przyjmujących leki hamujące układ odpornościowy (stosowane w terapii zaburzeń autoimmunologicznych takich jak reumatoidalne zapalenie stawów lub po operacji przeszczepu), leczonych allopurynolem (stosowanym w leczeniu dny moczanowej) lub prokainamidem (stosowanym w leczeniu zaburzeń rytmu serca). Lekarz może okresowo pobierać próbkę krwi, aby sprawdzić liczbę krwinek białych. Jeżeli u takich pacjentów wystąpią objawy zakażenia (np. podwyższona temperatura, gorączka), należy niezwłocznie zawiadomić swojego lekarza  w przypadku stosowania preparatów potasu lub zamienników soli zawierających potas  w przypadku stosowania litu, używanego w leczeniu niektórych schorzeń psychicznych  u osób rasy czarnej, ponieważ działanie enalaprilu może być słabsze  jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków, stosowanych w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi: – antagonistę receptora angiotensyny II (ang. Angiotensin Receptor Blockers, ARB) (znane również jako sartany – na przykład walsartan, telmisartan, irbesartan), zwłaszcza jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek związane z cukrzycą. -aliskiren. Lekarz prowadzący może monitorować czynność nerek, ciśnienie krwi oraz stężenie elektrolitów (np. potasu) we krwi w regularnych odstępach czasu. Patrz także informacje pod nagłówkiem „Kiedy nie stosować leku Enalapril Vitabalans”. Jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków, ryzyko obrzęku naczynioruchowego może się zwiększyć:  racekadotryl, lek stosowany w leczeniu biegunki;  leki stosowane w zapobieganiu odrzucenia przeszczepionego narządu oraz w leczeniu raka (np. temsyrolimus, syrolimus, ewerolimus);  wildagliptyna, lek stosowany w leczeniu cukrzycy.

Podczas stosowania leku Enalapril Vitabalans, należy niezwłocznie powiadomić lekarza o ile wystąpi którykolwiek z następujących objawów:  zawroty głowy po zastosowaniu pierwszej dawki. Niektóre osoby reagują na podanie pierwszej dawki lub na zwiększenie dawki zawrotami głowy, osłabieniem, omdleniem i/lub wymiotami  nagły obrzęk warg i twarzy, języka, głośni, krtani, szyi, niekiedy również obrzęk rąk i stóp, albo świszczący oddech lub chrypka. Stan ten nosi nazwę obrzęku naczynioruchowego. Może on wystąpić w każdym momencie leczenia. Inhibitory ACE częściej wywołują obrzęk naczynioruchowy u osób rasy czarnej niż u pozostałych ras  wysoka temperatura, ból gardła lub owrzodzenia jamy ustnej (mogą to być objawy infekcji spowodowanej obniżeniem liczby krwinek białych)  zażółcenie skóry i twardówki oczu (żółtaczka), które mogą być objawami choroby wątroby. Jeżeli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, powinien on skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia preparatem Enalapril Vitabalans – tabletki. W przypadku planowanego zabiegu chirurgicznego lub operacji w znieczuleniu ogólnym lub rdzeniowym, należy poinformować anestezjologa o stosowaniu leku Enalapril Vitabalans. Należy poinformować lekarza o podejrzeniu (lub planowaniu) ciąży. Nie zaleca się stosowania leku Enalapril Vitabalans we wczesnym okresie ciąży i nie wolno go stosować po 3 miesiącu ciąży, ponieważ stosowany w tym okresie może poważnie zaszkodzić dziecku (patrz punkt „Ciąża”). Lek Enalapril Vitabalans a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. W szczególności, lekarz powinien zostać poinformowany o stosowaniu następujących leków:  leki moczopędne (diuretyki)  suplementy potasu (w tym substytuty soli), leki moczopędne oszczędzające potas i inne leki zwiększające stężenie potasu we krwi (np. trimetoprym i ko-trimoksazol, stosowane w zakażeniach wywołanych przez bakterie; cyklosporyna, lek immunosupresyjny stosowany w zapobieganiu odrzucenia przeszczepionego narządu oraz heparyna, lek stosowany w celu rozrzedzenia krwi, aby zapobiec zakrzepom)  inne leki stosowane w leczeniu podwyższonego ciśnienia krwi  inne leki, które mogą obniżać ciśnienie krwi, takie jak nitraty stosowane w leczeniu choroby niedokrwiennej serca, trójpierścieniowe leki antydepresyjne, leki stosowane w leczeniu chorób psychicznych (fenotiazyny) lub barbiturany stosowane w leczeniu padaczki, leki narkotyczne i środki znieczulające  lit (stosowany w leczeniu zaburzeń maniakalno-depresyjnych)  leki przeciwcukrzycowe (zarówno preparaty insuliny jak i doustne leki przeciwcukrzycowe) – dawkowanie tych leków może wymagać zmiany  allopurynol (stosowany w leczeniu dny moczanowej) lub prokainamid (stosowany w zaburzeniach rytmu serca)  leki hamujące układ odpornościowy, stosowane np. po przeszczepie narządu  działające przeciwbólowo niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak kwas acetylosalicylowy, ibuprofen lub ketoprofen stosowane regularnie lub przewlekle – Uwaga: W trakcie przyjmowania preparatu Enalapril Vitabalans – tabletki można bezpiecznie stosować niewielkie dawki kwasu acetylosalicylowego (na przykład 50 mg lub 100 mg na dobę) w celu zapobiegania zakrzepom.  leki sympatykomimetyczne  jednoczesne leczenie preparatami złota może powodować zaczerwienienie twarzy, nudności, wymioty i obniżenie ciśnienia krwi

Lekarz prowadzący być może będzie musiał zmienić dawkę i (lub) zastosować inne środki ostrożności: Jeśli pacjent przyjmuje antagonistę receptora angiotensyny II (ARB) lub aliskiren (patrz także informacje pod nagłówkiem „Kiedy nie stosować leku Enalapril Vitabalans” oraz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”). Enalapril Vitabalans z jedzeniem i piciem Posiłki i napoje nie wpływają na absorpcję enalaprilu. Tabletki mogą być zażywane na pusty żołądek lub z posiłkiem z wystarczającą ilością płynu, na przykład ze szklanką wody. Spożywanie dużej ilości soli (chlorku sodu) może osłabić działanie leku Enalapril Vitabalans. Spożywanie pokarmów zawierających dużą ilość potasu i zamienników soli w trakcie stosowania leku Enalapril Vitabalans nie jest zalecane, ponieważ stężenie potasu we krwi może ulec nadmiernemu wzrostowi. Alkohol może nasilać działanie leku Enalapril Vitabalans na ciśnienie krwi. Ciąża i karmienie piersią Ciąża Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Lekarz zazwyczaj zaleci przerwanie stosowania leku Enalapril Vitabalans przed planowaną ciążą lub natychmiast po potwierdzeniu ciąży oraz zaleci przyjmowanie innego leku zamiast leku Enalapril Vitabalans. Nie zaleca się stosowania leku Enalapril Vitabalans we wczesnym okresie ciąży i nie wolno go stosować po 3 miesiącu ciąży, ponieważ stosowany w tym okresie może poważnie zaszkodzić dziecku. Karmienie piersią Należy poinformować lekarza o karmieniu piersią lub zamiarze karmienia piersią. Nie zaleca się karmienia piersią noworodków (pierwsze kilka tygodni po urodzeniu), a zwłaszcza wcześniaków, podczas stosowania leku Enalapril Vitabalans. W przypadku starszych niemowląt lekarz poinformuje o korzyściach i ryzyku stosowania leku Enalapril Vitabalans podczas karmienia piersią, w porównaniu do innych sposobów leczenia. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych lub obsługi maszyn należy wziąć pod uwagę, że niekiedy mogą wystąpić zawroty głowy lub znużenie. Lek Enalapril Vitabalans może u niektórych pacjentów wywoływać działania niepożądane związane z obniżeniem ciśnienia krwi, takie jak zawroty głowy, omdlenia lub zaburzenia ostrości widzenia (patrz punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”). Pojawiają się one zazwyczaj na początku leczenia lub po zwiększeniu dawki; ich wystąpienie jest mało prawdopodobne podczas długotrwałego leczenia. W przypadku pojawienia się takich objawów, należy unikać prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz wykonywania innych prac wymagających koncentracji.

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W raziewątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Lek Enalapril Vitabalans może być przyjmowany w trakcie posiłków lub pomiędzy nimi, z wystarczającą ilością płynu, na przykład ze szklanką wody.

Dorośli: Leczenie podwyższonego ciśnienia krwi: Dawka początkowa wynosi zazwyczaj od 5 mg do 20 mg raz na dobę a dawka podtrzymująca 20 mg raz na dobę. Leczenie niewydolności serca: Dawka początkowa wynosi 2,5 mg na dobę. Dawkę należy stopniowo zwiększać do chwili osiągnięcia dawki podtrzymującej. Dawka ta wynosi zazwyczaj 20 mg na dobę, podawana w jednej dawce lub w dwóch dawkach podzielonych. Osoby starsze i osoby z niewydolnością nerek: Dawkę należy dostosować do stopnia wydolności nerek pacjenta. Stosowanie u dzieci Właściwą dawkę ustala się na podstawie ciężaru ciała dziecka. Jeżeli pacjent uzna, że działanie leku Enalapril Vitabalans jest zbyt silne lub zbyt słabe, powinien poinformować o tym lekarza. Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Enalapril Vitabalans W przypadku zażycia zbyt dużej dawki leku, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, oddziałem pomocy doraźnej lub z najbliższym szpitalem. Do najczęściej występujących oznak i objawów przedawkowania należą: obniżenie ciśnienia krwi oraz zamroczenie (stan prawie całkowitej utraty przytomności). Inne objawy to zawroty głowy lub oszołomienie spowodowane obniżeniem ciśnienia krwi, mocne bicie serca, przyspieszona akcja serca, niepokój, kaszel, niewydolność nerek i przyspieszony oddech. Pominięcie zastosowania leku Enalapril Vitabalans Nie należy przyjmować podwójnej (lub zwiększonej) dawki w celu uzupełnienia pominiętych dawek. Należy zażyć następną tabletkę o normalnej porze. Przerwanie stosowania leku Enalapril Vitabalans W przypadku przerwania stosowania leku, ciśnienie krwi może wzrosnąć. Gdy ciśnienie krwi jest zbyt wysokie, może ono wpłynąć na czynność serca i nerek. Nie należy przerywać stosowania leku, o ile lekarz tego nie zaleci. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Bardzo często (pojawiające się częściej niż u 1 na 10 pacjentów):  zaburzenia ostrości widzenia  zawroty głowy, osłabienie  suchy kaszel (należy skontaktować się z lekarzem, jeżeli w trakcie leczenia preparatem Enalapril Vitabalans pojawi się uporczywy kaszel)  nudności Często (pojawiające się u 1 do 10 osób na 100 pacjentów):  bóle głowy, depresja, zmęczenie

     

nadmierne obniżenie ciśnienia krwi lub obniżenie ciśnienia krwi w trakcie przyjmowania pozycji stojącej (co jest przyczyną zawrotów głowy lub omdleń) ból w klatce piersiowej, zaburzenia rytmu serca, przyspieszenie akcji serca (tachykardia) duszność biegunka, bóle brzucha, zaburzenia odczuwania smaku wysypka i inne odczyny wynikające z nadwrażliwości (patrz poniżej „Obrzęk naczynioruchowy”) podwyższenie stężenia potasu i kreatyniny w surowicy

Niezbyt często (pojawiające się u 1 do 10 osób na 1 000 pacjentów):  niedokrwistość  nadmierne obniżenie stężenia cukru (hipoglikemia) u pacjentów z cukrzycą  oszołomienie, nerwowość, zaburzenia czucia, takie jak: uczucie mrowienia lub drętwienia (parestezje), zawroty głowy, senność, bezsenność  uczucie silnego bicia serca (kołatanie serca)  nieżyt nosa, ból gardła, chrypka, niedrożność dróg oddechowych  uczucie dzwonienia w uszach  suchość jamy ustnej, wymioty, zgaga, podrażnienie żołądka, zaparcia, spadek ciężaru ciała  wrzód żołądka lub dwunastnicy, niedrożność jelit, zapalenie trzustki (mogą być przyczyną bólu brzucha)  nadmierne pocenie, świąd, pokrzywka, łysienie, zaczerwienienie  upośledzenie czynności nerek, obecność białka w moczu  impotencja  kurcze mięśni, ogólne złe samopoczucie, gorączka (patrz poniżej „Gorączka o niejasnym pochodzeniu”) Rzadko (pojawiające się u 1 do 10 osób na 10 000 pacjentów):  obniżenie liczby krwinek białych (patrz poniżej „Gorączka o niejasnym pochodzeniu”)  obniżenie liczby płytek (może powodować krwawienie z nosa i tendencje do powstawania siniaków)  powiększenie węzłów chłonnych, rozwój choroby autoimmunologicznej  koszmary senne, zaburzenia snu  zaostrzenie zespołu Raynauda (bóle palców rąk i stóp, które na początku stają się białe, potem niebieskie, a na końcu czerwone)  nacieki w płucach, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, eozynofilowe zapalenie płuc  zapalenie jamy ustnej, owrzodzenia aftowe w jamie ustnej, zapalenie języka  upośledzenie czynności wątroby, zapalenie wątroby, niedrożność dróg żółciowych z żółtaczką (żółty kolor skóry i zażółcenie białkówki oczu)  ciężkie pęcherzowe lub złuszczające zmiany skóry lub błon śluzowych (rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, pęcherzyca, rumień)  zespół obejmujący gorączkę, zapalenie mięśni lub naczyń krwionośnych, bóle mięśni i stawów (patrz poniżej „Gorączka o niejasnym pochodzeniu”)  zmniejszenie ilości moczu  powiększenie gruczołów piersiowych (u mężczyzn)  podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych, podwyższenie stężenia bilirubiny w surowicy Bardzo rzadko (występują u mniej niż u 1 na 10 000 pacjentów):  obrzęk ściany jelita (obrzęk naczynioruchowy jelit) Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):  zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego Obrzęk naczynioruchowy

Należy niezwłocznie skontaktować się ze lekarzem, jeżeli w trakcie leczenia preparatem Enalapril Vitabalans wystąpią takie objawy, jak obrzęk rąk, stóp, twarzy albo obrzęk języka lub gardła, co może doprowadzić do trudności z połykaniem lub oddychaniem Gorączka o niejasnym pochodzeniu Należy niezwłocznie skontaktować się ze swoim lekarzem, jeżeli w trakcie leczenia preparatem Enalapril Vitabalans wystąpi gorączka o niejasnym pochodzeniu z towarzyszącymi objawami grypopodobnymi takimi, jak ból gardła. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C PL-02 222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 e – mail: [email protected] Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Przechowywać w temperaturze poniżej 25 °C. Nie stosować tego leku, po upływie terminu ważności zamieszczonego na kartonie po EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

Co zawiera lek Enalapril Vitabalans Substancją czynną jest enalaprylu maleinianu. Każda tabletka zawiera 5 mg, 10 mg lub 20 mg enalaprylu maleinianu. Pozostałe składniki: Skrobia żelowana, kukurydziana, celuloza mikrokrystaliczna, wapnia wodorofosforan dwuwodny, powidon K-29/32, sodu wodorowęglan, magnezu stearynian, talk. Preparat Enalapril Vitabalans, 10 mg, tabletki zawiera również składnik koloryzujący (żelaza tlenek czerwony, E172). Preparat Enalapril Vitabalans, 20 mg, tabletki zawiera również składnik koloryzujący (żelaza tlenek czerwony i żelaza tlenek żółty, E172). Jak wygląda lek Enalapril Vitabalans i co zawiera opakowanie

Jak wygląda lek Enalapril Vitabalans Preparat Enalapril Vitabalans, 5 mg: Tabletki są białe, okrągłe, płaskie, posiadają nacięcie z jednej strony tabletki. Średnica wynosi 8 mm. Preparat Enalapril Vitabalans, 10 mg: Tabletki są czerwono-brązowe, okrągłe, płaskie, posiadają nacięcie z jednej strony tabletki. Średnica wynosi 8 mm. Preparat Enalapril Vitabalans, 20 mg: Tabletki są jasnopomarańczowe, okrągłe, płaskie, posiadają nacięcie z jednej strony tabletki. Średnica wynosi 8 mm. Tabletkę można podzielić na równe dawki. Rozmiar opakowań: 28, 30, 56, 60, 98, 100 tabletek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. Podmiot odpowiedzialny i wytwórca Vitabalans Oy Varastokatu 8 13500 Hämeenlinna FINLANDIA Tel: +358 (3) 615600 Telefaks: +358 (3) 6183130 Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami Enalapril Vitabalans (FI, SE, PL, CZ, SK, SI, DE, DK, EE, LV, LT, HU) Data ostatniej aktualizacji ulotki: 28.03.2019

Źródło: oficjalna ulotka w Rejestrze Produktów Leczniczych (URPL)

Najczęściej zadawane pytania o Enalapril Vitabalans

W jakim celu stosuje się lek Enalapril Vitabalans?

  Leczenie nadciśnienia. Leczenie objawowej niewydolności serca. Zapobieganie objawowej niewydolności serca u pacjentów z bezobjawową dysfunkcją lewej komory (frakcja wyrzutowa < 35%), patrz punkt 5.1.

Jaka jest substancja czynna leku Enalapril Vitabalans?

Substancją czynną leku Enalapril Vitabalans jest Enalaprili maleas 20 mg. Kod ATC: C09AA02.

Kiedy nie stosować leku Enalapril Vitabalans?

      Nadwrażliwość na substancję czynna lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 lub na inny inhibitor ACE. Obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie, związany z uprzednio stosowanym inhibitorem ACE. Dziedziczny lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy. Jednoczesne stosowanie z sakubitrylem z walsartanem.

Czy lek Enalapril Vitabalans można stosować w ciąży i podczas karmienia piersią?

Odpowiedzi pochodzą z oficjalnej ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego (URPL). Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.

Substancja czynna: Enalaprili maleas (12 leków)

Zobacz wszystkie leki zawierające tę substancję lub pełną listę substancji czynnych.

⚕Dla profesjonalistów — Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)Pełna charakterystyka: dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia+

Informacje techniczne przeznaczone dla pracowników ochrony zdrowia (lekarzy i farmaceutów). Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL) to oficjalny dokument zatwierdzony przez URPL/EMA. Nie zastępuje ulotki ani porady lekarza.

4.1. Wskazania do stosowania

  

Leczenie nadciśnienia. Leczenie objawowej niewydolności serca. Zapobieganie objawowej niewydolności serca u pacjentów z bezobjawową dysfunkcją lewej komory (frakcja wyrzutowa < 35%), patrz punkt 5.1.

4.2. Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie Dawka powinna być ustalana indywidualnie zgodnie z profilem pacjenta i reakcją ciśnienia krwi (patrz punkt 4.4). Nadciśnienie Dawka początkowa wynosi 5 – 20 mg (maksimum) w zależności od stopnia nadciśnienia i stanu klinicznego pacjenta (patrz poniżej). Enalapryl przyjmuje się raz na dobę. W łagodnym nadciśnieniu zalecana dawka początkowa wynosi 5 – 10 mg. U pacjentów z wysoką aktywnością układu renina-angiotensyna-aldosteron (np. w przebiegu nadciśnienia naczyniowo-nerkowego, przy niedoborze soli w organizmie i/lub zmniejszeniu objętości krwi krążącej, w niewydolności serca lub w przebiegu ciężkiego nadciśnienia), może wystąpić nadmierny spadek ciśnienia krwi po zastosowaniu dawki początkowej. U tych pacjentów zaleca się dawkę początkową 5 mg lub niższą, a początek leczenia powinien odbywać się pod nadzorem lekarskim. Wcześniejsze leczenie dużymi dawkami leków moczopędnych może spowodować zmniejszenie objętości krwi krążącej i ryzyko hipotensji w chwili rozpoczęcia leczenia enalaprylem. U tych pacjentów zaleca się zastosowanie dawki początkowej wynoszącej 5 mg lub niższej. Jeżeli jest to możliwe, leki moczopędne powinny być odstawione na 2-3 dni przed rozpoczęciem leczenia enalaprylem. Należy monitorować czynność nerek i stężenie potasu w surowicy.

Dawka podtrzymująca wynosi zazwyczaj 20 mg na dobę a maksymalna dawka podtrzymująca 40 mg na dobę. Niewydolność serca / bezobjawowa dysfunkcja lewej komory W leczeniu objawowej niewydolności serca, enalapryl jest stosowany w połączeniu z lekami moczopędnymi oraz, jeżeli jest to konieczne, z glikozydami naparstnicy lub beta-blokerami. Dawka początkowa preparatu Enalapril Vitabalans u pacjentów z objawową niewydolnością serca lub bezobjawową dysfunkcją lewej komory wynosi 2,5 mg i powinna być podawana pod ścisłym nadzorem lekarskim, aby określić początkowy wpływ na ciśnienie krwi. Jeżeli u pacjentów z niewydolnością serca rozpoczęcie leczenia preparatem Enalapril Vitabalans nie wywołuje objawowej hipotensji, lub, gdy została ona pomyślnie wyleczona, dawka powinna być stopniowo zwiększana do dawki podtrzymującej, która wynosi zazwyczaj 20 mg jednej dawce lub w dwóch dawkach podzielonych, zależnie od tolerancji leczenia przez pacjenta. Zaleca się, aby zwiększanie dawki przeprowadzać w ciągu 2 do 4 tygodni. Maksymalna dawka wynosi 40 mg na dobę, podawana w dwóch dawkach podzielonych. Sugerowany tryb zwiększania dawki enalaprylu u pacjentów z niewydolnością serca / bezobjawową dysfunkcją lewej komory: Tydzień

Dawka (mg/dobę)

Tydzień 1

Dzień 1 do 3: 2,5 mg/dobę* w pojedynczej dawce Dzień 4 do 7: 5 mg/dobę w dwóch dawkach podzielonych

Tydzień 2

10 mg/dobę w pojedynczej dawce lub w dwóch dawkach podzielonych

Tydzień 3 i 4

20 mg/dobę w pojedynczej dawce lub w dwóch dawkach podzielonych

* zaleca się specjalne środki ostrożności przy stosowaniu leku przez pacjentów z upośledzoną czynnością nerek lub przyjmujących leki moczopędne (patrz punkt 4.4). Należy uważnie monitorować ciśnienie krwi i czynność nerek, zarówno przed rozpoczęciem jak i po rozpoczęciu leczenia enalaprylem (patrz punkt 4.4), ponieważ istnieją doniesienia o wystąpieniu hipotensji i (rzadziej) wynikającej z tego niewydolności nerek. U pacjentów leczonych lekami moczopędnymi, ich dawka powinna zostać zredukowana, jeżeli jest to możliwe, przed włączeniem leczenia enalaprylem. Pojawienie się hipotensji po zastosowaniu dawki początkowej nie oznacza, że hipotensja wystąpi w trakcie leczenia przewlekłego enalaprylem i nie wyklucza dalszego stosowania leku. Należy kontrolować stężenie potasu w surowicy i czynność nerek. Dawkowanie w niewydolności nerek Na ogół, przerwy pomiędzy dawkami enalaprylu powinny być przedłużone i/lub dawka powinna być zredukowana. Klirens kreatyniny (CrCL) ml/min. 30 < CrCL < 80 ml/min

Dawka początkowa mg/dobę 5 - 10 mg

10 < CrCL < 30 ml/min

2,5 mg

CrCL < 10 ml/min

2,5 mg w dniu dializy*

* Patrz punkt 4.4 - Pacjenci poddawani hemodializie. Enalaprylat jest usuwany podczas dializy. Dawkowanie w tych dniach, kiedy nie jest wykonywana dializa, należy dostosować do wartości ciśnienia tętniczego. Stosowanie u osób starszych U pacjentów w starszym wieku dawka powinna być dostosowana do czynności nerek (patrz punkt 4.4 Niewydolność nerek). Dzieci i młodzież Doświadczenia uzyskane w badaniach klinicznych dotyczące stosowania enalaprylu u dzieci z nadciśnieniem są ograniczone (patrz punkty 4.4, 5.1 i 5.2). W przypadku pacjentów, którzy mogą połykać tabletki, dawka powinna być ustalana indywidualnie zgodnie z profilem pacjenta i wartością ciśnienia krwi. Zalecana dawka początkowa wynosi 2,5 mg dla dzieci o wadze od 20 do <50 kg, oraz 5 mg dla dzieci o wadze >50 kg. Enalapryl podaje się raz na dobę. Dawka powinna być dostosowana do potrzeb pacjenta i wynosi maksimum 20 mg na dobę u pacjentów o wadze od 20 do <50 kg, oraz 40 mg na dobę u pacjentów o wadze >50 kg (patrz punkt 4.4). Nie zaleca się stosowania enalaprylu u noworodków oraz u dzieci z filtracją kłębuszkową < 30 ml / min / 1,73 m2, ponieważ nie ma na ten temat dostępnych danych. Sposób podawania Sposób podania: podanie doustne. Pokarm nie wpływa na absorpcję enalaprylu.

4.3. Przeciwwskazania

     

Nadwrażliwość na substancję czynna lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 lub na inny inhibitor ACE. Obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie, związany z uprzednio stosowanym inhibitorem ACE. Dziedziczny lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy. Jednoczesne stosowanie z sakubitrylem z walsartanem. Nie rozpoczynać leczenia enalaprylem wcześniej niż po upływie 36 godzin od przyjęcia ostatniej dawki sakubitrylu z walsartanem (patrz także punkt 4.4 i 4.5). Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6). Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Enalapril Vitabalans z produktami zawierającymi aliskiren jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (współczynnik filtracji kłębuszkowej, GFR<60 ml/min/1,73 m2) (patrz punkty 4.5 i 5.1).

4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Niedociśnienie objawowe Niedociśnienie objawowe jest rzadko obserwowane u pacjentów z niepowikłanym nadciśnieniem. U pacjentów z nadciśnieniem otrzymujących enalapryl, wystąpienie hipotensji objawowej jest bardziej prawdopodobne, jeżeli pacjent ma zmniejszoną objętość krwi krążącej, np. z powodu leczenia środkami moczopędnymi, ograniczenia spożywania soli w diecie, dializy, biegunki lub wymiotów (patrz punkty 4.5 i 4.8). Objawową hipotensję obserwowano u pacjentów z niewydolnością serca, niezależnie od stanu czynnościowego nerek. Wyższe prawdopodobieństwo wystąpienia niedociśnienia objawowego istnieje u pacjentów z cięższą postacią niewydolności serca, co wynika ze stosowania wysokich dawek diuretyków pętlowych, hiponatremii lub upośledzenia czynności nerek. U tych pacjentów, leczenie należy rozpocząć pod nadzorem lekarskim, a pacjenci powinni być uważnie kontrolowani zawsze, gdy następuje zmiana dawki enalaprylu i/lub leków moczopędnych. Podobne postępowanie należy podjąć w przypadku pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub chorobą naczyń mózgowych, w których nadmierny spadek ciśnienia krwi może doprowadzić do zawału mięśnia sercowego lub incydentu mózgowo-naczyniowego.

W przypadku wystąpienia hipotensji, pacjenta należy ułożyć w pozycji leżącej na plecach oraz, jeżeli to konieczne, powinien on otrzymać wlew dożylny fizjologicznego roztworu soli. Przejściowa reakcja hipotensyjna nie jest przeciwwskazaniem do dalszego stosowania leku; może on być zazwyczaj podawany bez przeszkód po zwiększeniu objętości wewnątrznaczyniowej i podwyższeniu ciśnienia krwi. U niektórych pacjentów z niewydolnością serca, którzy mają normalne lub obniżone ciśnienie krwi, po podaniu enalaprylu może wystąpić dalsze obniżenie ciśnienia krwi. Tego typu reakcja jest spodziewana i zazwyczaj nie stanowi to powodu do odstawienia leku. W przypadku, kiedy pojawiają się objawy hipotensji, konieczne może być zredukowanie dawki i/lub odstawienie leków moczopędnych i/lub enalaprylu. Zwężenie zastawki aortalnej lub mitralnej / Kardiomiopatia przerostowa Podobnie jak w przypadku wszystkich leków rozszerzających naczynia krwionośne, inhibitory ACE powinny być podawane z zachowaniem ostrożności u pacjentów z istotnym hemodynamicznie zwężeniem zastawek lewej komory i utrudnieniem odpływu krwi z lewej komory a także należy ich unikać w przypadkach wstrząsu kardiogennego i istotnego hemodynamicznie zwężenia drogi odpływu z lewej komory. Upośledzenie czynności nerek W przypadkach upośledzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <80 ml/min), początkowa dawka enalaprylu powinna być dostosowana do wartości klirensu kreatyniny (patrz punkt 4.2) oraz do reakcji pacjenta na leczenia. U tych pacjentów, stała kontrola stężenia potasu i kreatyniny jest częścią normalnej praktyki medycznej. Istnieją doniesienia o niewydolności nerek związanej ze stosowaniem enalaprylu, która występowała głównie u pacjentów z ciężką niewydolnością serca, wcześniej istniejącą chorobą nerek lub zwężeniem tętnicy nerkowej. W przypadku wczesnego rozpoznania i zastosowania właściwego leczenia, niewydolność nerek związana z leczeniem enalaprylem jest zazwyczaj odwracalna. U niektórych pacjentów z nadciśnieniem, bez jawnej współistniejącej choroby nerek, występował wzrost stężenia mocznika i kreatyniny we krwi, wówczas, gdy enalapryl był podawany w połączeniu z lekiem moczopędnym. Może być wymagane zmniejszenie dawki enalaprylu i/lub odstawienie leku moczopędnego. W takiej sytuacji należy podejrzewać zwężenie tętnicy nerkowej (patrz punkt 4.4 – Nadciśnienie naczyniowo-nerkowe). Nadciśnienie naczyniowo-nerkowe U pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej funkcjonującej nerki podczas leczenia inhibitorami ACE istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia hipotensji i niewydolności nerek. Pogorszenie czynności nerek może wystąpić wyłącznie w postaci umiarkowanych zmian stężenia kreatyniny w surowicy. U tych pacjentów leczenie należy rozpocząć pod ścisłym nadzorem lekarskim, od niskich dawek, które należy stopniowo zwiększać, jednocześnie monitorując czynność nerek. Przeszczep nerki Nie istnieją doświadczenia dotyczące podawania enalaprylu u pacjentów ze świeżym przeszczepem nerki. Dlatego też, leczenie enalaprylem nie jest w tych przypadkach zalecane. Niewydolność wątroby W rzadkich przypadkach, stosowaniu inhibitorów ACE towarzyszy zespół, który rozpoczyna się żółtaczką cholestatyczną lub zapaleniem wątroby i przechodzi w piorunującą postać martwicy wątroby prowadząc (czasami) do zgonu. Mechanizm tego zespołu jest nieznany. Pacjenci otrzymujący inhibitory ACE, u których rozwinęła się żółtaczka lub, u których wystąpiło znaczne podwyższenie stężenia enzymów wątrobowych powinni przerwać leczenie inhibitorami ACE i należy poddać ich stosownej kontroli medycznej. Neutropenia / agranulocytoza Istnieją doniesienia o występowaniu neutropenii / agranulocytozy, trombocytopenii i niedokrwistości u

pacjentów otrzymujących inhibitory ACE. U pacjentów z prawidłową czynnością nerek i z brakiem innych chorób towarzyszących, neutropenia występuje rzadko. Enalapryl powinien być stosowany z zachowaniem szczególnej ostrożności u pacjentów z kolagenowym schorzeniem naczyń, leczonych immunosupresyjnie, allopurynolem lub prokainamidem bądź w przypadku współistnienia tych czynników, szczególnie w przypadku istniejącego wcześniej upośledzenia czynności nerek. U niektórych pacjentów z tych grup rozwinęły się poważne infekcje, które w kilku przypadkach nie reagowały na intensywne leczenie antybiotykami. Jeżeli enalapryl jest stosowany u takich pacjentów, zaleca się okresową kontrolę liczby krwinek białych, a pacjentów należy poinstruować, aby zgłaszali wszelkie oznaki infekcji. Nadwrażliwość / Obrzęk naczynioruchowy Istnieją doniesienia o występowaniu obrzęku naczynioruchowego twarzy, kończyn, warg, języka, głośni i/lub krtani u pacjentów leczonych inhibitorami konwertazy angiotensyny. Może on wystąpić w każdym momencie leczenia. W takich przypadkach, leczenie enalaprylem powinno zostać niezwłocznie przerwane i należy prowadzić stosowne monitorowanie, aż do całkowitego ustąpienia objawów przed wypisaniem pacjenta do domu. Nawet w przypadkach, gdy obrzęk jest ograniczony wyłącznie do języka, i nie towarzyszą mu zaburzenia oddechowe, pacjenci mogą wymagać przedłużonej obserwacji, ponieważ leczenie środkami antyhistaminowymi i kortykosteroidami może nie być wystarczające. Bardzo rzadko zgłaszano zgony z powodu obrzęku naczynioruchowego w postaci obrzęku krtani lub obrzęku języka. U pacjentów z obrzękiem języka, głośni lub krtani, a w szczególności u pacjentów po przebytym leczeniu chirurgicznym dróg oddechowych, istnieje prawdopodobieństwo wystąpienia niedrożności dróg oddechowych. W przypadku obrzęku języka, głośni lub krtani, który może spowodować wystąpienie niedrożności dróg oddechowych, należy niezwłocznie zastosować odpowiednie leczenie, które może obejmować podskórne podanie roztworu adrenaliny w stosunku 1:1000 (0,3 ml do 0,5 ml) i/lub środków zapewniających drożność dróg oddechowych pacjenta. Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i sakubitrylu z walsartanem jest przeciwwskazane z powodu zwiększonego ryzyka obrzęku naczynioruchowego. Nie rozpoczynać leczenia sakubitrylem z walsartanem wcześniej niż po upływie 36 godzin od przyjęcia ostatniej dawki enalaprylu. Nie rozpoczynać leczenia enalaprylem wcześniej niż po upływie 36 godzin od przyjęcia ostatniej dawki sakubitrylu z walsartanem (patrz punkt 4.3 i 4.5). Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i racekadotrylu, inhibitorów mTOR (np. syrolimusu, ewerolimusu, temsyrolimusu) lub wildagliptyny może prowadzić do zwiększenia ryzyka obrzęku naczynioruchowego (np. obrzęku dróg oddechowych lub języka, z zaburzeniami oddychania lub bez) (patrz punkt 4.5). Jeśli pacjent już przyjmuje jakiś inhibitor ACE, należy zachować ostrożność rozpoczynając leczenie racekadotrylem, inhibitorami mTOR (np. syrolimusem, ewerolimusem, temsyrolimusem) lub wildagliptyną. Istnieją doniesienia, że u pacjentów rasy czarnej otrzymujących inhibitory ACE obrzęk naczynioruchowy występuje częściej niż u pacjentów innych ras. U pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, nie związanym z leczeniem inhibitorami ACE, może istnieć podwyższone ryzyko wystąpienia obrzęku naczynioruchowego w trakcie leczenia inhibitorem ACE (patrz punkt 4.3). Reakcje rzekomoanafilaktyczne podczas odczulania na jad owadów błonkoskrzydłych U pacjentów otrzymujących inhibitory ACE, podczas odczulania na jad owadów błonkoskrzydłych rzadko obserwowane były reakcje rzekomoanafilaktyczne zagrażające życiu. Reakcjom tym można było zapobiec przez przejściowe wstrzymanie leczenia inhibitorem ACE przed każdym odczulaniem. Reakcje rzekomoanafilaktyczne podczas aferezy LDL Reakcje rzekomoanafilaktyczne zagrażające życiu występowały rzadko u pacjentów otrzymujących inhibitory ACE w trakcie aferezy lipoprotein o małej gęstości (LDL) za pomocą siarczanu dekstranu. Reakcjom tym można było zapobiec przez przejściowe wstrzymanie leczenia inhibitorem ACE przed każdą aferezą.

4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Leki zwiększające ryzyko obrzęku naczynioruchowego Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i sakubitrylu z walsartanem jest przeciwwskazane, ponieważ zwiększa ryzyko obrzęku naczynioruchowego (patrz punkt 4.3 i 4.4). Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i racekadotrylu, inhibitorów mTOR (np. syrolimusu, ewerolimusu, temsyrolimusu) lub wildagliptyny może prowadzić do zwiększenia ryzyka obrzęku naczynioruchowego (patrz punkt 4.4). Leki moczopędne oszczędzające potas suplementy potasu lub substytuty soli zawierające potas Inhibitory ACE łagodzą utratę potasu wywołaną lekami moczopędnymi. Mimo że stężenie potasu w surowicy zazwyczaj utrzymuje się w granicach normy, u niektórych pacjentów leczonych enalaprylem może wystąpić hiperkaliemia. Leki moczopędne oszczędzające potas (np. spironolakton, triamteren lub amiloryd), suplementy potasu lub substytuty soli zawierające potas mogą prowadzić do istotnego zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Należy również zachować ostrożność podając enalapryl jednocześnie z innymi lekami zwiększającymi stężenie potasu w surowicy, takimi jak trimetoprym i ko-trimoksazol (trimetoprym z sulfametoksazolem), ponieważ wiadomo, że trimetoprym działa jak lek moczopędny oszczędzający potas, taki jak amiloryd. Z tego względu, leczenie skojarzone enalaprylem i wymienionymi wyżej lekami nie jest zalecane. Jeśli jednoczesne stosowanie tych leków jest wskazane, należy je podawać z zachowaniem ostrożności i często kontrolować stężenie potasu w surowicy. Cyklosporyna

Podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE i cyklosporyny może wystąpić hiperkaliemia. Zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w surowicy. Heparyna Podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE i heparyny może wystąpić hiperkaliemia. Zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w surowicy. Leki moczopędne (tiazydy lub diuretyki pętlowe) Wcześniejsze leczenie za pomocą wysokich dawek leków moczopędnych może spowodować zmniejszenie objętości krwi krążącej i ryzyko hipotensji w momencie rozpoczęcia leczenia enalaprylem (patrz punkt 4.4). Ryzyko hipotensji może zostać zmniejszone przez odstawienie leku moczopędnego, przez zwiększenie objętości lub spożywanie soli lub przez rozpoczęcie leczenia od niskich dawek enalaprylu (patrz punkt 4.2). Inne środki przeciwnadciśnieniowe Jednoczesne stosowanie tych leków może nasilać hipotensyjne działanie enalaprylu. Stosowanie enalaprylu razem z nitrogliceryną, innymi nitratami lub innymi lekami rozkurczającymi naczynia, może nasilać działanie obniżające ciśnienie krwi. Lit Istnieją doniesienia o wystąpieniu odwracalnego wzrostu stężenia litu w surowicy i nasilenia jego toksycznego działania w trakcie jednoczesnego stosowania litu z inhibitorami ACE. Jednoczesne leczenie tiazydowymi lekami moczopędnymi może spowodować dalszy wzrost stężenia litu i podwyższyć ryzyko zatrucia litem podczas stosowania inhibitorów ACE. Stosowanie enalaprylu z litem nie jest zalecane, ale jeżeli skojarzenie takie jest konieczne, należy prowadzić uważne monitorowanie stężenia litu w surowicy (patrz punkt 4.4). Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne / leki antypsychotyczne / środki znieczulające / leki narkotyczne Skojarzone stosowanie niektórych środków znieczulających, trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych i leków antypsychotycznych z inhibitorami ACE może prowadzić do nasilenia działania obniżającego ciśnienie krwi (patrz punkt 4.4). Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) Przewlekłe podawanie NLPZ może zmniejszać przeciwnadciśnieniowe działanie inhibitorów ACE. NLPZ (w tym inhibitory COX_2) i inhibitory ACE dodatkowo wpływają na wzrost stężenia potasu w surowicy i mogą prowadzić do pogorszenia czynności nerek. Działanie to jest zazwyczaj odwracalne. W rzadkich przypadkach może wystąpić ostra niewydolność nerek, zwłaszcza u pacjentów z upośledzoną czynnością nerek, np. u osób starszych lub odwodnionych, w tym stosujących leki moczopędne. Pacjentów należy odpowiednio nawadniać oraz kontrolować czynność nerek po rozpoczęciu terapii skojarzonej oraz systematycznie podczas jej trwania. Złoto U chorych leczonych inhibitorami ACE w tym również enalaprylem po dożylnym podaniu preparatów złota, (aurotiojabłczanu sodu) obserwowano niekiedy odczyny przypominające reakcję na nitraty (objawy takie jak: zaczerwienienie twarzy, nudności, wymioty i hipotensja). Leki sympatykomimetyczne Leki sympatykomimetyczne mogą zmniejszać działanie przeciwnadciśnieniowe inhibitorów ACE. Leki przeciwcukrzycowe Badania epidemiologiczne sugerują, że skojarzone podawanie inhibitorów ACE i leków przeciwcukrzycowych (insulin, doustnych leków obniżających poziom glukozy) może nasilić działanie obniżające poziom glukozy we krwi z ryzykiem hipoglikemii. Zjawisko to występuje częściej w trakcie pierwszych tygodni leczenia skojarzonego oraz u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (patrz punkt 4.4 i 4.8).

Alkohol Alkohol nasila hipotensyjne działanie inhibitorów ACE. Kwas acetylosalicylowy, leki trombolityczne i beta blokery Enalapryl może być bezpiecznie stosowany z kwasem acetylosalicylowym (podawanym w dawkach stosowanych w kardiologii), lekami trombolitycznymi i beta blokerami. Allopurynol, leki immunosupresyjne i prokainamid Jednoczesne stosowanie tych leków z inhibitorami ACE zwiększa ryzyko wystąpienia leukopenii. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) (ang. Renin-Angiotensin-Aldosteronesystem, RAAS) Dane badania klinicznego wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu jest związana z większą częstością występowania zdarzeń niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem leku z grupy antagonistów układu RAA w monoterapii (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.1).

4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża Stosowanie inhibitorów ACE podczas pierwszego trymestru nie jest zalecane (patrz punkt 4.4). Stosowanie inhibitorów ACE podczas drugiego i trzeciego trymestru jest przeciwwskazane (patrz punkty 4.3 i 4.4). Dane epidemiologiczne dotyczące ryzyka działania teratogennego po ekspozycji na inhibitory ACE w trakcie pierwszego trymestru ciąży nie są jednoznaczne, ale nie można wykluczyć niewielkiego wzrostu ryzyka. W przypadku, gdy ciąża jest planowana, należy zastosować inne leki przeciwnadciśnieniowe, które są bezpieczne w czasie ciąży, o ile kontynuowanie terapii inhibitorami ACE nie zostało uznane za niezbędne. Po potwierdzeniu ciąży, stosowanie inhibitorów ACE należy niezwłocznie przerwać i rozpocząć inne leczenie, jeżeli jest to konieczne. Wiadomo, że u ludzi, ekspozycja na inhibitory ACE w trakcie drugiego i trzeciego trymestru wywiera toksyczny wpływ na płód (obniżenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki) i na noworodka (niewydolność nerek, hipotensja, hiperkaliemia), (patrz punkt 5.3). Małowodzie, prawdopodobnie występuje w wyniku spadku czynności nerek płodu, może spowodować przykurcze kończyn, deformacje twarzoczaszki i hipoplastyczny rozwój płuc. W przypadku narażenia płodu na inhibitory ACE w drugim trymestrze ciąży, zalecane jest przeprowadzenie ultrasonograficznego badania czynności nerek i czaszki. Dzieci, których matki przyjmowały inhibitory ACE powinny być uważnie obserwowane w kierunku hipotensji (patrz punkty 4.3 i 4.4). Karmienie piersią Ograniczone dane farmakokinetyczne wskazują na bardzo małe stężenie w mleku matki (patrz punkt 5.2). Mimo że stężenie to nie jest klinicznie istotne, nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Enalapril Vitabalans podczas karmienia piersią wcześniaków i noworodków przez kilka pierwszych tygodni po porodzie, z powodu potencjalnego ryzyka oddziaływania na układ sercowo-naczyniowy i nerki oraz z powodu braku wystarczającego doświadczenia klinicznego. W przypadku starszych niemowląt można rozważyć stosowanie produktu leczniczego Enalapril Vitabalans przez kobiety karmiące piersią, jeśli leczenie jest konieczne dla matki, a dziecko obserwowane jest ze względu na możliwość wystąpienia działań niepożądanych.

4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Preparat Enalapril Vitabalans ma niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu. Podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia zawrotów głowy i znużenia.

4.8. Działania niepożądane

Częstość występowania działań niepożądanych sklasyfikowano w następujący sposób:  Bardzo często (≥ 1/10),  Często (≥ 1/100, < 1/10),  Niezbyt często (≥ 1/1 000, < 1/100),  Rzadko (≥ 1/10 000, < 1/1 000),  Bardzo rzadko (< 1/10 000),  Nie znane (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Doniesienia o działaniach niepożądanych występujących podczas stosowania enalaprylu obejmują: Zaburzenia krwi i układu chłonnego: niezbyt często: niedokrwistość (w tym niedokrwistość aplastyczna i hemolityczna) rzadko: neutropenia, obniżenie stężenia hemoglobiny, obniżenie hematokrytu, trombocytopenia, agranulocytoza, depresja szpiku kostnego, pancytopenia, limfadenopatia, choroby autoimmunologiczne Zaburzenia endokrynologiczne: Nie znana: zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: niezbyt często: hipoglikemia (patrz punkt 4.4) Zaburzenia psychiczne: często: depresja niezbyt często: dezorientacja, bezsenność, niepokój rzadko: koszmary senne, zaburzenia snu Zaburzenia układu nerwowego: często: bóle głowy niezbyt często: senność, parestezje, zawroty głowy Zaburzenia oka: bardzo często: nieostre widzenie Zaburzenia serca: często: bóle w klatce piersiowej, zaburzenia rytmu serca, dusznica bolesna, tachykardia niezbyt często: kołatanie serca, zawał mięśnia sercowego* Zaburzenia naczyniowe: bardzo często: zawroty głowy często: hipotensja (włącznie z hipotensją ortostatyczną), omdlenie niezbyt często: hipotensja ortostatyczna, incydent naczyniowo- mózgowy *, prawdopodobnie wtórny do znacznej hipotensji u pacjentów wysokiego ryzyka (patrz punkt 4.4) rzadko: zespół Raynauda Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: bardzo często: kaszel często: duszność

niezbyt często: wyciek z nosa, ból gardła, chrypka, skurcz oskrzeli / astma rzadko: nacieki w płucach, nieżyt nosa, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych / eozynofilowe zapalenie płuc Zaburzenia żołądka i jelit: bardzo często: nudności często: biegunka, bóle brzucha, zmiany w odczuwaniu smaku niezbyt często: niedrożność jelit, zapalenie trzustki, wymioty, niestrawność, zatwardzenie, anoreksja, podrażnienie żołądka, suchość w jamie ustnej, wrzód trawienny rzadko: zapalenie jamy ustnej / owrzodzenia aftowe, zapalenie języka bardzo rzadko: obrzęk naczynioruchowy jelit Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: rzadko: niewydolność wątroby, zapalenie wątroby – miąższowe lub cholestatyczne, martwica wątroby, zastój żółci (włącznie z żółtaczką) Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: często: wysypka, nadwrażliwość / obrzęk naczynioruchowy: opisywano obrzęk naczynioruchowy twarzy, kończyn, warg, języka, głośni i/lub krtani (patrz punkt 4.4) niezbyt często: nadmierne pocenie się, świąd, pokrzywka, łysienie rzadko: rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, toksyczna martwica naskórka, pęcherzyca, rumień Opisano zespół, który może obejmować niektóre lub wszystkie z następujących objawów: gorączka, zapalenie błon surowiczych, zapalenie naczyń, ból i/lub zapalenie mięśni, ból i/lub zapalenie stawów, dodatni wynik badania w kierunku przeciwciał przeciwjądrowych, podwyższony wynik OB, eozynofilia i leukocytoza. Może wystąpić wysypka, nadwrażliwość na światło lub inne objawy skórne. Zaburzenia nerek i dróg moczowych: niezbyt często: zaburzenia czynności nerek, niewydolność nerek, białkomocz rzadko: skąpomocz Zaburzenia układu rozrodczego i piersi: niezbyt często: impotencja rzadko: ginekomastia Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: bardzo często: osłabienie często: zmęczenie niezbyt często: kurcze mięśni, uderzenia gorąca, szumy w uszne, złe samopoczucie, gorączka Badania diagnostyczne: często: hiperkaliemia, podwyższenie stężenia kreatyniny w surowicy niezbyt często: podwyższenie stężenia mocznika we krwi, hiponatremia rzadko: podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych, podwyższenie stężenia bilirubiny w surowicy. * W badaniach klinicznych częstość występowania była porównywalna w grupach placebo i grupach kontrolnych leczonych substancją aktywną. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem

Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C PL-02 222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 e-mail: [email protected]

4.9. Przedawkowanie

Dane dotyczące przedawkowania enalaprylu u ludzi są ograniczone. Najbardziej charakterystycznym objawem przedawkowania opisanym do chwili obecnej jest ciężka hipotensja, rozpoczynająca się po około sześciu godzinach po zażyciu tabletek, której towarzyszy zablokowanie układu renina-angiotensyna i zamroczenie. Objawy związane z przedawkowaniem inhibitorów ACE mogą obejmować wstrząs krążeniowy, zaburzenia elektrolitowe, niewydolność nerek, hiperwentylację, tachykardię, kołatanie serca, bradykardię, zawroty głowy, niepokój i kaszel. Stężenie enalaprylatu w surowicy po zażyciu 300 mg i 440 mg enalaprylu było odpowiednio 100- i 200-krotnie wyższe niż po zastosowaniu dawek terapeutycznych. Zalecanym sposobem leczenia przedawkowania jest wlew dożylny roztworu soli fizjologicznej. W razie wystąpienia hipotensji, pacjenta należy ułożyć w pozycji przeciwwstrząsowej. Można również rozważyć wlew angiotensyny II i/lub dożylne podania katecholamin, jeżeli leki te są dostępne. Jeżeli zażycie leku nastąpiło niedawno, należy podjąć działania mające na celu usunięcie maleinianu enalaprylu z przewodu pokarmowego (np. wywołanie wymiotów, płukanie żołądka, podanie substancji absorbujących i siarczanu sodu). Enalaprylat można usunąć z krążenia ogólnego za pomocą hemodializy (patrz punkt 4.4). W bradykardii opornej na leczenie wskazana jest czasowa stymulacja serca. Należy stale śledzić oznaki życiowe, stężenie elektrolitów i kreatyniny w surowicy.

Pharmuno — Katalog aptek w Polsce