Diured
Cena i refundacja
Dane: obwieszczenie Ministra Zdrowia w sprawie wykazu leków refundowanych. Ceny urzędowe; apteka może stosować niższą marżę. Nie stanowi porady medycznej.
Leki z tą samą substancją czynną
Te leki zawierają tę samą substancję czynną (Torasemidum 20 mg), kod ATC C03CA04 i mogą być stosowane zamiennie po konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.
Odpowiedniki
Leki z tej samej grupy limitowej — Leki moczopędne pętlowe - torasemid. Farmaceuta ma obowiązek poinformować o tańszym odpowiedniku i może go wydać za Twoją zgodą.
- Astorid12,21 zł taniej
- Toramide12,92 zł taniej
- Torsemed15,98 zł taniej
- Toradiur16,22 zł taniej
- Diuver21,94 zł taniej
- Toramide21,94 zł taniej
- Toradiur22,56 zł taniej
- Astorid23,82 zł taniej
- Diuver27,26 zł taniej
- Toramide30,18 zł
- Torsemed30,18 zł
- Toramide30,91 zł
Ceny urzędowe z obwieszczenia MZ. O zamianie decyduje lekarz lub farmaceuta.
Co to jest Diured i w jakim celu się go stosuje
Diured zawiera substancję czynną – torasemid, który należy do grupy tak zwanych diuretyków pętlowych. Wskazania do stosowania:
obrzęki spowodowane zastoinową niewydolnością serca, obrzęk płuc, obrzęki pochodzenia wątrobowego, obrzęki pochodzenia nerkowego.
Informacje ważne przed zastosowaniem leku
Kiedy nie stosować leku Diured jeśli pacjent ma uczulenie na torasemid, inne pochodne sulfonylomocznika (leki stosowane w cukrzycy) lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6); jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności nerek z bezmoczem; jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek spowodowane przez leki, mogące uszkodzić nerki; jeśli u pacjenta występuje śpiączka wątrobowa lub stan przedśpiączkowy; jeśli u pacjenta występuje niedociśnienie; jeśli pacjent ma zmniejszoną objętość wewnątrznaczyniową (hipowolemia); jeśli u pacjenta występują zaburzenia rytmu serca; jeśli pacjent stosuje antybiotyki z grupy aminoglikozydów oraz cefalosporyn, jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią. Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Diured należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą: jeśli u pacjenta występują zaburzenia oddawania moczu, w tym przerost gruczołu krokowego; jeśli pacjent ma małe stężenie potasu lub sodu we krwi (stwierdzane w badaniach krwi); jeśli pacjent ma zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi lub dnę moczanową;
jeśli pacjent ma cukrzycę.
Dzieci i młodzież Brak doświadczeń klinicznych w stosowaniu torasemidu w tej grupie wiekowej. Diured a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Dotyczy to zwłaszcza: – niektórych antybiotyków (aminoglikozydydów i cefalosporyn) – stosowanie leku Diured jest w takim przypadku przeciwwskazane; – glikozydów nasercowych (np. digoksyna); – leków zwiotczających mięśnie, pochodnych kurary; – teofiliny (stosowanej w leczeniu astmy); – leków przeciwnadciśnieniowych, zwłaszcza tak zwanych inhibitorów konwertazy angiotensyny (np. enalapryl, ramipryl); – cisplatyny (stosowanej w leczeniu raka); – salicylanów (np. kwas acetylosalicylowy); – soli litu (stosowanego w leczeniu zaburzeń psychicznych); – leków przeciwcukrzycowych; – niesteroidowych leków przeciwzapalnych (np. indometacyna, ibuprofen, naproksen); – probenecydu (stosowanego w leczeniu dny moczanowej); – kolestyraminy (stosowanej w leczeniu dużego stężenia cholesterolu); – kortykosteroidów (stosowanych jako leki przeciwzapalne i przeciwalergiczne oraz w leczeniu zaburzeń hormonalnych); – środków przeczyszczających; – leków zwiększających ciśnienie krwi, np. adrenaliny i noradrenaliny. Diured z jedzeniem i piciem Diured należy przyjmować rano, popijając niewielką ilością płynu (np. wody), z posiłkiem lub bez posiłku. Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Ciąża: Diured jest przeciwwskazany w okresie ciąży. Karmienie piersią: Diured jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Tak jak w przypadku innych leków wpływających na ciśnienie tętnicze, u pacjenta mogą wystąpić zawroty głowy, ból głowy lub zmęczenie. Jeśli wystąpią takie objawy, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. Należy skontaktować się z lekarzem. Lek Diured zawiera sód Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w zalecanej jednostce dawkowania, to znaczy, że lek uznaje się za „wolny od sodu”.
Jak stosować lek
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Obrzęki
Zalecana dawka to 5 mg torasemidu, doustnie, jeden raz na dobę. Dawki takiej nie można uzyskać za pomocą tabletek leku Diured o mocy 20 mg. Lekarz zaleci inne leki o odpowiedniej mocy. W razie konieczności, lekarz może zwiększać stopniowo dawkę do 20 mg jeden raz na dobę. Tabletkę można podzielić na dwie równe dawki. Stosowanie leku Diured u pacjentów w podeszłym wieku U pacjentów w podeszłym wieku nie ma konieczności zmiany dawkowania. Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Diured W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku Diured, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub zgłosić się do oddziału ratunkowego najbliższego szpitala. Objawem przedawkowania może być nasilone wydalanie moczu, co może prowadzić do senności, splątania, niedociśnienia tętniczego i zapaści krążeniowej. Mogą także wystąpić zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Pominięcie zastosowania leku Diured Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Przerwanie stosowania leku Diured Ten lek należy stosować tak długo, jak zaleci lekarz. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Częstotliwość działań niepożądanych określa się następująco: Bardzo często (występują u co najmniej 1 na 10 osób) Często (występują u mniej niż 1 na 10 osób) Niezbyt często (występują u mniej niż 1 na 100 osób) Rzadko (występują u mniej niż 1 na 1000 osób) Bardzo rzadko (występują rzadziej niż u 1 na 10 000 osób) Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Często występujące działania niepożądane: zasadowica metaboliczna (zwiększenie współczynnika pH krwi), kurcze mięśni, zaburzenia wodno–elektrolitowe, np. hipowolemia (zmniejszenie objętości wewnątrznaczyniowej), hiponatremia (zmniejszenie stężenia sodu we krwi), hipokaliemia (zmniejszenie stężenia potasu we krwi), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (np. zmniejszenie apetytu, ból żołądka, nudności, wymioty, biegunka, zaparcie), ból głowy, zawroty głowy, zmęczenie, osłabienie. Niezbyt często występujące działania niepożądane: zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (np. gamma-glutamylo transferazy – GGT) we krwi, zatrzymanie moczu, poszerzenie pęcherza, zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi, zwiększenie stężenia glukozy we krwi, zwiększenie stężenia lipidów (triglicerydów i cholesterolu) we krwi. Rzadko występujące działania niepożądane:
zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny we krwi.
Bardzo rzadko występujące działania niepożądane: alergiczne reakcje skórne (np. świąd, wysypka), reakcje nadwrażliwości na światło. Częstość nieznana: zmniejszenie liczby płytek krwi, zmniejszenie liczby krwinek białych, niedokrwistość, ciężkie reakcje skórne (fioletowe plamy na skórze, powstawanie pęcherzy, złuszczanie skóry, nadżerki na skórze i błonach śluzowych – zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka), zaburzenia ukrwienia mózgu, parestezja (uczucie mrowienia lub drętwienia kończyn), stan splątania (dezorientacji), zaburzenia widzenia, szum uszny, utrata słuchu, ostry zawał mięśnia sercowego, niedokrwienie mięśnia sercowego, dławica piersiowa (ból w klatce piersiowej na skutek niewystarczającego dopływu krwi do mięśnia sercowego), omdlenie, niedociśnienie, powikłania zakrzepowo-zatorowe spowodowane zagęszczeniem krwi, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie trzustki. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
Jak przechowywać lek
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera Diured
Substancją czynną leku jest torasemid. Jedna tabletka zawiera 20 mg torasemidu.
Pozostałe składniki leku to: celuloza mikrokrystaliczna, skrobia kukurydziana, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna i magnezu stearynian.
Jak wygląda lek Diured i co zawiera opakowanie Podłużne, białe, obustronnie wypukłe tabletki z jednostronnym nacięciem, o szerokości 7,3 mm – 7,7 mm i długości 17,3 mm – 17,7 mm. Tabletki Diured pakowane są w blistry z folii PVC/Aluminium, umieszczone w tekturowym pudełku. Opakowanie zawiera: 10, 30 lub 60 tabletek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. Podmiot odpowiedzialny i wytwórca Biofarm Sp. z o.o. ul. Wałbrzyska 13 60-198 Poznań Data ostatniej aktualizacji ulotki:
Źródło: oficjalna ulotka w Rejestrze Produktów Leczniczych (URPL)
Najczęściej zadawane pytania o Diured
W jakim celu stosuje się lek Diured?
Obrzęki spowodowane zastoinową niewydolnością serca, obrzęk płuc, obrzęki pochodzenia wątrobowego, obrzęki pochodzenia nerkowego.
Jaka jest substancja czynna leku Diured?
Substancją czynną leku Diured jest Torasemidum 20 mg. Kod ATC: C03CA04.
Dawkowanie Obrzęki Zazwyczaj stosowana dawka to 5 mg raz na dobę. Dawki 5 mg nie można uzyskać za pomocą produktu Diured o mocy 20 mg – należy stosować inne produkty o odpowiedniej mocy. Jeśli jest to konieczne, dawkę można zwiększać stopniowo do 20 mg raz na dobę. W indywidualnych, wyjątkowych przypadkach stosowano dawkę 40 mg na dobę. Pełne dawkowanie znajduje się w punkcie 4.2 ChPL.
Kiedy nie stosować leku Diured?
Nadwrażliwość na torasemid, inne pochodne sulfonylomocznika lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Zaburzenia czynności nerek z bezmoczem. Zaburzenia czynności nerek spowodowane przez leki o właściwościach nefrotoksycznych. Śpiączka wątrobowa i stany przedśpiączkowe. Niedociśnienie tętnicze. Hipowolemia. Ciąża i karmienie piersią. Zaburzenia rytmu serca.
Czy lek Diured można stosować w ciąży i podczas karmienia piersią?
Torasemid jest przeciwwskazany w okresie ciąży i karmienia piersią. Ciąża Brak danych na temat wpływu torasemidu na zarodek i płód u ludzi. Chociaż w badaniach na szczurach nie wykazano działania teratogennego, po podaniu dużych dawek ciężarnym królikom, obserwowano wady rozwojowe płodów. Karmienie piersią Nie przeprowadzono badań dotyczących przenikania leku do mleka matki.
Czy lek Diured jest refundowany?
Zgodnie z obwieszczeniem Ministra Zdrowia lek Diured ma poziom odpłatności: 30%. Wysokość dopłaty zależy od wskazania i uprawnień pacjenta.
Odpowiedzi pochodzą z oficjalnej ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego (URPL). Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.
⚕Dla profesjonalistów — Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)Pełna charakterystyka: dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia+
4.1. Wskazania do stosowania
Obrzęki spowodowane zastoinową niewydolnością serca, obrzęk płuc, obrzęki pochodzenia wątrobowego, obrzęki pochodzenia nerkowego.
4.2. Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie Obrzęki Zazwyczaj stosowana dawka to 5 mg raz na dobę. Dawki 5 mg nie można uzyskać za pomocą produktu Diured o mocy 20 mg – należy stosować inne produkty o odpowiedniej mocy. Jeśli jest to konieczne, dawkę można zwiększać stopniowo do 20 mg raz na dobę. W indywidualnych, wyjątkowych przypadkach stosowano dawkę 40 mg na dobę. Dzieci i młodzież Brak doświadczeń klinicznych w stosowaniu torasemidu w tej grupie wiekowej. Stosowanie u osób w podeszłym wieku Nie ma potrzeby zmiany dawkowania. Stosowanie u pacjentów z niewydolnością wątroby Podczas leczenia torasemidem należy obserwować pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, z powodu ryzyka zwiększenia stężenia torasemidu we krwi. Sposób podawania Tabletki należy przyjmować doustnie, rano, popijając niewielką ilością płynu (np. wody). Dostępność biologiczna torasemidu nie zależy od przyjmowanych posiłków.
4.3. Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na torasemid, inne pochodne sulfonylomocznika lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Zaburzenia czynności nerek z bezmoczem. Zaburzenia czynności nerek spowodowane przez leki o właściwościach nefrotoksycznych. Śpiączka wątrobowa i stany przedśpiączkowe. Niedociśnienie tętnicze. Hipowolemia. Ciąża i karmienie piersią. Zaburzenia rytmu serca. Jednoczesne stosowanie z antybiotykami z grupy aminoglikozydów oraz cefalosporyn.
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Przed rozpoczęciem leczenia torasemidem należy wyrównać zaburzenia wodno-elektrolitowe (hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemia). Podczas długotrwałego leczenia torasemidem zaleca się regularne oznaczanie stężenia elektrolitów, glukozy, kwasu moczowego, kreatyniny i lipidów we krwi. Zaleca się uważną obserwację pacjentów ze skłonnością do hiperurykemii i dny moczanowej. U pacjentów z utajoną lub jawną cukrzycą należy kontrolować metabolizm węglowodanów. Zaburzenia oddawania moczu Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami oddawania moczu, w tym u pacjentów z przerostem gruczołu krokowego, ponieważ w takim przypadku istnieje zwiększone ryzyko ostrego zatrzymania moczu. Takich pacjentów należy uważnie obserwować oraz usunąć zaburzenia oddawania moczu przed podaniem torasemidu. Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w zalecanej jednostce dawkowania, to znaczy, że produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Podczas jednoczesnego stosowania torasemidu z glikozydami nasercowymi, zmniejszenie stężenia potasu i (lub) magnezu w osoczu może spowodować zwiększenie wrażliwości mięśnia sercowego na te leki. Działanie kaliuretyczne mineralo- i glikokortykosteroidami oraz środków przeczyszczających może ulec nasileniu podczas jednoczesnego stosowania torasemidu. Podobnie jak w przypadku innych leków moczopędnych, może wystąpić nasilenie działania jednocześnie stosowanych leków przeciwnadciśnieniowych. Torasemid, zwłaszcza w dużych dawkach, może zwiększać toksyczność antybiotyków aminoglikozydowych, cisplatyny, nefrotoksyczność cefalosporyn oraz kardio- i neurotoksyczność litu. Działanie leków zwiotczających mięśnie zawierających kurarę oraz działanie teofiliny może ulec nasileniu podczas jednoczesnego stosowania z torasemidem. U pacjentów otrzymujących duże dawki salicylanów może zwiększyć się ich toksyczność. Działanie leków przeciwcukrzycowych może ulegać osłabieniu.
Stosowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE) podczas lub po leczeniu torasemidem, a także rozpoczęcie ich stosowania w trakcie leczenia torasemidem może spowodować przemijające niedociśnienie. Działanie to można zminimalizować zmniejszając dawkę początkową inhibitora ACE i (lub) zmniejszając dawkę albo czasowo odstawiając torasemid. Torasemid może osłabiać reakcję tętnic na aminy presyjne (np. adrenalina, noradrenalina). Niesteroidowe leki przeciwzapalne (np. indometacyna) i probenecyd mogą osłabiać działanie moczopędne i hipotensyjne torasemidu. Nie badano jednoczesnego podawania torasemidu i kolestyraminy u ludzi, ale w badaniach na zwierzętach stwierdzono zmniejszenie wchłaniania torasemidu po podaniu doustnym.
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Torasemid jest przeciwwskazany w okresie ciąży i karmienia piersią. Ciąża Brak danych na temat wpływu torasemidu na zarodek i płód u ludzi. Chociaż w badaniach na szczurach nie wykazano działania teratogennego, po podaniu dużych dawek ciężarnym królikom, obserwowano wady rozwojowe płodów. Karmienie piersią Nie przeprowadzono badań dotyczących przenikania leku do mleka matki.
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Tak jak w przypadku innych leków wpływających na ciśnienie tętnicze, jeśli u pacjenta występują zawroty głowy lub podobne objawy, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
4.8. Działania niepożądane
Częstość występowania działań niepożądanych określono następująco: Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) Bardzo rzadko (<1/10 000) Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zaburzenia krwi i układu chłonnego Częstość nieznana Małopłytkowość, leukopenia, niedokrwistość Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Często Zasadowica metaboliczna Zaburzenia układu nerwowego Często Ból głowy, zawroty głowy Częstość nieznana Zaburzenia ukrwienia mózgu, parestezja, stan splątania Zaburzenia oka
Częstość nieznana Zaburzenia widzenia Zaburzenia ucha i błędnika Częstość nieznana Szum uszny, utrata słuchu Zaburzenia naczyniowe Częstość nieznana Zaburzenia zakrzepowo-zatorowe Zaburzenia serca Częstość nieznana Ostry zawał mięśnia sercowego, niedokrwienie mięśnia sercowego, dławica piersiowa, omdlenie, niedociśnienie Zaburzenia żołądka i jelit Często Zaburzenia żołądkowo-jelitowe (np. zmniejszenie apetytu, ból żołądka, nudności, wymioty, biegunka, zaparcie) Częstość nieznana Suchość błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie trzustki Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Niezbyt często Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (np. gamma-glutamylo transferazy GGT) we krwi Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Często Kurcze mięśni Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Bardzo rzadko Alergiczne reakcje skórne (np. świąd, wysypka), reakcje nadwrażliwości na światło Częstość nieznana Ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka) Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niezbyt często Zatrzymanie moczu, poszerzenie pęcherza Rzadko Zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny we krwi Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często Zmęczenie, osłabienie Badania diagnostyczne Często Zaburzenia wodno-elektrolitowe np. hipowolemia, hiponatremia, hipokaliemia Niezbyt często Zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi, zwiększenie stężenia glukozy we krwi, zwiększenie stężenia lipidów (triglicerydów i cholesterolu) we krwi
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
4.9. Przedawkowanie
Objawy: Brak objawów, charakterystycznych wyłącznie dla przedawkowania torasemidu. W przypadku przedawkowania może wystąpić znaczna diureza z utratą płynów i elektrolitów, a w następstwie senność, stan splątania, niedociśnienie tętnicze, hiponatremia, hipokaliemia, zasadowica hipochloremiczna, zagęszczenie krwi, odwodnienie i zapaść krążeniowa. Mogą pojawić się zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Leczenie: Brak specyficznej odtrutki. Objawy przedawkowania wymagają zmniejszenia dawki lub odstawienia leku z jednoczesnym uzupełnieniem płynów i elektrolitów.
Cena i refundacja
Ceny urzędowe z obwieszczenia Ministra Zdrowia w sprawie wykazu leków refundowanych.
Dopłata dotyczy recepty z refundacją. Bez refundacji pacjent płaci pełną cenę detaliczną. Kwota końcowa zależy od posiadanych uprawnień; apteka pozostaje źródłem rozstrzygającym.
