Pharmuno — Katalog aptek w Polsce

Ulotki i ChPL, ceny i refundacja, interakcje leków, oficjalne dawkowanie i godziny otwarcia aptek — w jednym miejscu.

Pharmuno — Katalog aptek w Polsce

Ulotki i ChPL, ceny i refundacja, interakcje leków, oficjalne dawkowanie i godziny otwarcia aptek — w jednym miejscu.

Astorid

✓Odpłatność 30%

Cena i refundacja

OpakowanieOdpłatnośćCena detalicznaDopłata pacjenta
Astorid, tabl., 10 mg
30 szt.
30%23,82 zł11,93 zł

Dane: obwieszczenie Ministra Zdrowia w sprawie wykazu leków refundowanych. Ceny urzędowe; apteka może stosować niższą marżę. Nie stanowi porady medycznej.

Leki z tą samą substancją czynną

Te leki zawierają tę samą substancję czynną (Torasemidum 10 mg), kod ATC C03CA04 i mogą być stosowane zamiennie po konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.

Znaleziono 8 leków z tą samą substancją.

Odpowiedniki

Leki z tej samej grupy limitowej — Leki moczopędne pętlowe - torasemid. Farmaceuta ma obowiązek poinformować o tańszym odpowiedniku i może go wydać za Twoją zgodą.

Ceny urzędowe z obwieszczenia MZ. O zamianie decyduje lekarz lub farmaceuta.

Substancja czynna: Torasemidum 10 mg
Kod ATC: C03CA04
Odpłatność: 30%
Nr w Rejestrze Produktów Leczniczych: 100474184

Co to jest lek i w jakim celu się go stosuje

ASTORID jest lekiem moczopędnym i przeciwnadciśnieniowym, zaliczanym do grupy diuretyków pętlowych. ASTORID stosuje się w celu leczenia oraz zapobiegania nawrotom zatrzymania płynów w tkankach (obrzęków serca) i (lub) zatrzymania płynów w jamach ciała (wysięków), które mogą wystąpić w związku z zaburzeniami czynności serca (niewydolność mięśnia sercowego). 2.

Informacje ważne przed zastosowaniem leku

Kiedy nie przyjmować leku ASTORID: –

jeśli pacjent ma uczulenie na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6); w niewydolności nerek z brakiem oddawania moczu (bezmocz); w ciężkich zaburzeniach czynności wątroby (np. śpiączka wątrobowa) do czasu poprawy lub ustąpienia tego stanu; w przypadku bardzo niskiego ciśnienia krwi (niedociśnienie); w przypadku zmniejszenia objętości krwi krążącej (hipowolemia); jeśli u pacjenta występuje niedobór sodu lub potasu (hiponatremia, hipokalemia); w zaburzeniach opróżniania pęcherza moczowego (np. z powodu patologicznego rozrostu gruczołu krokowego); w okresie karmienia piersią; u pacjentów z dną moczanową; z wysokim stopniem zaburzeń pobudzenia i przewodzenia serca (np. blok zatokowoprzedsionkowy, blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia); z jednoczesnym leczeniem niektórymi antybiotykami (aminoglikozydy, cefalosporyny);

w przypadku zaburzeń czynności nerek spowodowanych substancjami uszkadzającymi nerki.

Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem przyjmowania leku ASTORID należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą. Ponieważ do tej pory nie ma wystarczających wyników badań, lek ASTORID nie powinien być stosowany w następujących przypadkach: patologicznych zmian w równowadze kwasowo-zasadowej; zmian patologicznych w obrazie morfologii krwi (np. małopłytkowość lub niedokrwistość u pacjentów bez zaburzeń czynności nerek); zaburzenia przepływu moczu należy skorygować przed rozpoczęciem leczenia torasemidem; u pacjentów z arytmią serca podawanie diuretyków pętlowych może stanowić potencjalne zagrożenie dla życia, ze względu na zmiany stężenia elektrolitów (potasu, sodu, wapnia, magnezu). Należy przeprowadzić regularne badania krwi składu elektrolitów, zwłaszcza potasu i wapnia. Wpływ na testy dopingowe Stosowanie leku ASTORID może dawać pozytywne wyniki testów antydopingowych. Stosowanie leku ASTORID jako środka wspomagającego doping może być niebezpieczne dla zdrowia. ASTORID a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Stosowanie leku ASTORID nasila działanie innych leków obniżających ciśnienie krwi, zwłaszcza inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE). Podawanie inhibitorów ACE dodatkowo lub bezpośrednio po leczeniu lekiem ASTORID, może spowodować gwałtowne obniżenie ciśnienia krwi. Może wzrosnąć ryzyko niewydolności nerek spowodowanej przez inhibitory ACE. Niedobór potasu wywołany przez lek ASTORID może prowadzić do nasilonych działań niepożądanych jednocześnie podawanych preparatów naparstnicy. Lek ASTORID może osłabiać działanie leków stosowanych w leczeniu cukrzycy. Probenecyd (lek stosowany w leczeniu dny moczanowej) i niektóre leki przeciwzapalne (np. indometacyna, kwas acetylosalicylowy) mogą zmniejszać działanie moczopędne i przeciwnadciśnieniowe leku ASTORID. Diuretyki mogą zwiększać ryzyko niewydolności nerek spowodowanej takimi środkami przeciwzapalnymi. W przypadku leczenia dużymi dawkami salicylanów (np. leków przeciwbólowych i w leczeniu reumatyzmu) ich wpływ na ośrodkowy układ nerwowy może wzrosnąć po zastosowaniu leku ASTORID. U pacjentów przyjmujących salicylany zwiększa się ryzyko nawrotów dny moczanowej. Lek ASTORID może prowadzić do nasilenia następujących działań niepożądanych, zwłaszcza przy stosowaniu dużych dawek: uszkodzenie słuchu, nerek przez antybiotyki aminoglikozydowe (np. kanamycyna, gentamycyna, torbamycyna), preparaty cisplatyny (leki stosowane w leczeniu raka, hamujące podział komórek), leki uszkadzające nerki, cefalosporyny (leki stosowane w leczeniu zakażeń). Lek ASTORID może wpływać (nasilać lub osłabiać) działanie teofiliny (leku stosowanego w leczeniu astmy), jak również działanie zwiotczające mięśnie leków podobnych do kurary. Zaleca się kontrolowanie stężenia teofiliny we krwi. Środki przeczyszczające oraz hormony kory nadnerczy (minerały, glikokortykosteroidy, np. kortyzon) mogą zwiększać utratę potasu wywołaną przez lek ASTORID.

Jednoczesne leczenie lekiem ASTORID i litem może zwiększyć stężenie litu we krwi, jak również może potęgować uszkadzające serce i nerki działanie litu. Lek ASTORID może zmniejszyć wrażliwość tętnic na leki zwężające naczynia (np. adrenalinę, noradrenalinę). Jednoczesne stosowanie leku ASTORID z cholestyraminą (lek obniżający stężenie lipidów we krwi) może zmniejszać wchłanianie leku ASTORID z przewodu pokarmowego, a tym samym jego działanie. Torasemid jest rozkładany w wątrobie przez enzymy (cytochrom P450 CYP2C8 i CYP2C9). Może wchodzić w interakcje z innymi lekami rozkładanymi przez te same enzymy. Dlatego jednoczesne podawanie takich leków należy bardzo dokładnie kontrolować, aby uniknąć niepożądanego stężenia tych leków we krwi. Ta interakcja została wykazana, np. dla pochodnych kumaryny (np. Marcumar). Interakcje lek-lek mogą mieć krytyczne znaczenie dla substancji o wąskim indeksie terapeutycznym. Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Brak jest wystarczającej wiedzy dotyczącej wpływu leku ASTORID na nienarodzone dzieci. Badania na zwierzętach dotyczące torasemidu (substancji czynnej) w leku ASTORID nie wykazały żadnych działań szkodliwych na płodność. Jednak po podaniu dużych dawek substancji czynnej zaobserwowano niekorzystny wpływ na nienarodzone zwierzę i matkę. Dopóki nie są dostępne dalsze dane, lek ASTORID należy podawać kobietom w ciąży tylko wtedy, gdy lekarz uzna to za bezwzględnie konieczne. W takim przypadku można zastosować tylko najmniejszą skuteczną dawkę. Nie ma wystarczających danych dotyczących przenikania torasemidu, substancji czynnej leku ASTORID do mleka kobiecego. Nie można wykluczyć ryzyka dla noworodków/dzieci. Diuretyki pętlowe mogą zmniejszać produkcję mleka. Dlatego leku ASTORID nie wolno podawać pacjentce w okresie karmienia piersią. Jeśli lekarz zdecyduje, że konieczne jest zastosowanie leku ASTORID w czasie laktacji, należy przerwać karmienie piersią. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Lek ASTORID może zmieniać czas reakcji oraz zaburzać zdolność do prowadzenia pojazdów, obsługiwania maszyn lub pracy na wysokości, nawet jeśli jest stosowany zgodnie z przeznaczeniem. Dotyczy to zwłaszcza początkowego okresu leczenia, czasu po zwiększeniu dawki, okresu po zmianie leku lub okresu po rozpoczęciu dodatkowego leczenia innym lekiem, a także interakcji z alkoholem. Lek ASTORID zawiera laktozę Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku ASTORID. 3.

Jak stosować lek

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Dorośli Zalecana dawka: O ile lekarz nie zaleci inaczej, leczenie rozpoczyna się od dawki 5 mg torasemidu na dobę. W tym celu dostępne są tabletki o odpowiedniej mocy substancji czynnej.

Ta dawka jest zwykle również dawką podtrzymującą. Leczenie za pomocą 1 tabletki leku ASTORID (co odpowiada 10 mg torasemidu) na dobę jest wskazane, jeśli dawka 5 mg torasemidu na dobę jest niewystarczająco skuteczna. W takich przypadkach przyjmuje się 1 tabletkę leku ASTORID (co odpowiada 10 mg torasemidu) na dobę. Jeśli skuteczność jest niewystarczająca, dawkę można zwiększyć do 2 tabletek leku ASTORID (co odpowiada 20 mg torasemidu) na dobę, w zależności od stopnia nasilenia objawów. Stosowanie u dzieci Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności torasemidu u dzieci w wieku poniżej 12 lat. U młodzieży (12-18 lat) dawkowanie jest takie samo jak u dorosłych. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, wydalanie nerkowe jest zmniejszone, ale całkowite stężenie we krwi nie zmienia się znacząco. Pacjenci z niewydolnością wątroby U pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością wątroby nie ma konieczności dostosowania dawki, ponieważ okresy półtrwania torasemidu i jego metabolitów wydłużają się u tych pacjentów tylko nieznacznie. Torasemidu nie wolno stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, z zaburzeniami świadomości (śpiączka wątrobowa) (patrz punkt 2). Szczególną ostrożność należy zastosować w przypadku pacjentów z marskością wątroby i wodobrzuszem. Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku stosowania torasemidu u pacjentów z odwracalnymi zaburzeniami dotyczącymi mózgu w wywiadzie wynikającymi z niedostatecznej czynności detoksykacyjnej wątroby (encefalopatia wątrobowa). Pacjenci w podeszłym wieku Nie jest wymagane modyfikowanie dawki u pacjentów w podeszłym wieku. Sposób podawania Tabletki należy przyjmować rano, nierozgryzione, popijając płynem. Lek ASTORID można przyjmować z posiłkiem lub bez posiłku. Czas stosowania O czasie leczenia lekiem ASTORID decyduje lekarz prowadzący. W przypadku wrażenia, że działanie leku ASTORID jest zbyt mocne lub za słabe, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku ASTORID Przypadkowe lub celowe połknięcie zbyt dużej ilości leku ASTORID może prowadzić do nadmiernego wydalania moczu, potencjalnie niebezpiecznego, z utratą płynów i elektrolitów, możliwego zaburzenia świadomości, stanu splątania, spadku ciśnienia krwi, zapaści krążeniowej i dolegliwości żołądkowo-jelitowych. W takim przypadku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, który zaleci odpowiednie postępowanie. Pominięcie przyjęcia leku ASTORID Zastosowanie za małej dawki lub pominięcie przyjęcia leku ASTORID zmniejsza skuteczność leku. Może to objawiać się m.in. następującymi dolegliwościami: przyrostem masy ciała, zwiększonym zatrzymaniem wody w organizmie (obrzęki).

Należy jak najszybciej przyjąć pominiętą dawkę. Nie należy jednak przyjmować pominiętej dawki, jeśli zbliża się pora przyjęcia następnej dawki leku. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki, lecz kontynuować leczenie zalecaną dawką. Przerwanie stosowania leku ASTORID Przerwanie lub przedwczesne zakończenie leczenia może prowadzić do nasilenia dolegliwości. W żadnym razie nie powinno się zmieniać lub przerywać zaleconego leczenia lekiem ASTORID bez porozumienia z lekarzem. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. 4.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Możliwe działania niepożądane: Często (mogą dotyczyć 1 na 10 osób): zwiększone zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej (zasadowica metaboliczna); niedobór potasu (hipokaliemia), przy jednoczesnym stosowaniu diety ubogopotasowej, wymiotach, biegunce, nadużyciu środków przeczyszczających, jak również u pacjentów z przewlekłymi zaburzeniami czynności wątroby; w zależności od dawki i czasu trwania leczenia mogą wystąpić zaburzenia gospodarki wodnoelektrolitowej, w szczególności utrata płynów we krwi (hipowolemia), niedobór potasu i (lub) sodu (hipokaliemia i (lub) hiponatremia); bóle głowy, zawroty głowy; zaburzenia żołądkowo-jelitowe (np. utrata apetytu, bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka, zaparcie), szczególnie na początku leczenia; zwiększenie aktywności niektórych enzymów wątrobowych (gamma-GT) we krwi; kurcze mięśni (zwłaszcza na początku leczenia); zmęczenie, osłabienie (szczególnie na początku leczenia); podwyższenie stężenia kwasu moczowego, glukozy i lipidów we krwi (triglicerydy, cholesterol). Niezbyt często (występują nie częściej niż u 1 na 100 osób): drętwienie i uczucie zimna w kończynach (parestezje); suchość w jamie ustnej; podwyższone stężenie mocznika i kreatyniny we krwi. W przypadku zaburzeń oddawania moczu może wystąpić zatrzymanie moczu. Bardzo rzadko (występują u mniej niż 1 osoby na 10 000): zmniejszona liczba czerwonych krwinek, białych krwinek i płytek krwi (zmniejszenie liczby erytrocytów, leukocytów i trombocytów); reakcje alergiczne, na przykład świąd, wysypka, nadwrażliwość na światło i ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna rozpływna martwica naskórka); zaburzenia widzenia; dzwonienie w uszach, utrata słuchu; z powodu zagęszczenia krwi może wystąpić obniżone ciśnienie krwi (niedociśnienie), zaburzenia krążenia i zmniejszony przepływ krwi do mięśnia sercowego. Może to powodować na przykład zaburzenia rytmu serca (arytmia), ucisk w klatce piersiowej (dławica piersiowa), ostry zawał serca lub nagłą utratę przytomności (omdlenia); powikłania zakrzepowo-zatorowe spowodowane zagęszczeniem krwi; zapalenie trzustki.

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych): zmniejszony przepływ krwi w mózgu, stany splątania. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C PL-02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku. 5.

Jak przechowywać lek

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na blistrze i pudełku tekturowym po: „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko. 6.

Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek ASTORID Substancją czynną leku jest torasemid. Każda tabletka zawiera 10 mg torasemidu. –

Pozostałe składniki to: laktoza jednowodna, skrobia żelowana kukurydziana, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian.

Jak wygląda lek ASTORID i co zawiera opakowanie Tabletki koloru białego do jasnokremowego, okrągłe, o średnicy 7 mm, obustronnie wypukłe. Lek ASTORID jest dostępny w opakowaniu zawierającym 30 tabletek, w tekturowym pudełku. Podmiot odpowiedzialny i wytwórca Polfarmex S.A. ul. Józefów 9 99-300 Kutno Polska (Poland) Tel.: + 48 24 357 44 44 Faks: + 48 24 357 45 45 e – mail: [email protected]

Data ostatniej aktualizacji ulotki

Źródło: oficjalna ulotka w Rejestrze Produktów Leczniczych (URPL)

Najczęściej zadawane pytania o Astorid

W jakim celu stosuje się lek Astorid?

Zapobieganie obrzękom oraz leczenie obrzęków i (lub) przesięków w przebiegu niewydolności serca.

Jaka jest substancja czynna leku Astorid?

Substancją czynną leku Astorid jest Torasemidum 10 mg. Kod ATC: C03CA04.

Dawkowanie Obrzęki serca i/lub przesięki z powodu niewydolności serca Dorośli Leczenie rozpoczyna się od dawki 5 mg torasemidu na dobę. Ta dawka jest również zazwyczaj dawką podtrzymującą. Leczenie dawką 10 mg jest wskazane, gdy dawka 5 mg torasemidu na dobę jest niewystarczającą. W takich przypadkach, codziennie należy przyjmować 10 mg torasemidu. Pełne dawkowanie znajduje się w punkcie 4.2 ChPL.

Kiedy nie stosować leku Astorid?

nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1; – niewydolność nerek z bezmoczem; – śpiączka wątrobowa lub stan przedśpiączkowy; – niedociśnienie; – hipowolemia; – hiponatremia; – hipokaliemia; – znaczne zaburzenia opróżniania pęcherza moczowego (np. spowodowane rozrostem gruczołu krokowego); – karmienie piersią; – dna moczanowa; – zaburzenia rytmu serca (np.

Czy lek Astorid można stosować w ciąży i podczas karmienia piersią?

Ciąża Nie ma danych z badań klinicznych dotyczących działania torasemidu na zarodek lub płód u ludzi. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ torasemidu na rozmnażanie. W badaniach na zwierzętach, torasemid przenikał przez łożysko (patrz punkt 5.3).

Czy lek Astorid jest refundowany?

Zgodnie z obwieszczeniem Ministra Zdrowia lek Astorid ma poziom odpłatności: 30%. Wysokość dopłaty zależy od wskazania i uprawnień pacjenta.

Odpowiedzi pochodzą z oficjalnej ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego (URPL). Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.

Substancja czynna: Torasemidum (28 leków)
Zobacz wszystkie leki zawierające tę substancję lub pełną listę substancji czynnych.
⚕Dla profesjonalistów — Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)Pełna charakterystyka: dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia+
Informacje techniczne przeznaczone dla pracowników ochrony zdrowia (lekarzy i farmaceutów). Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL) to oficjalny dokument zatwierdzony przez URPL/EMA. Nie zastępuje ulotki ani porady lekarza.

4.1. Wskazania do stosowania

Zapobieganie obrzękom oraz leczenie obrzęków i (lub) przesięków w przebiegu niewydolności serca.

4.2. Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie Obrzęki serca i/lub przesięki z powodu niewydolności serca Dorośli Leczenie rozpoczyna się od dawki 5 mg torasemidu na dobę. Ta dawka jest również zazwyczaj dawką podtrzymującą. Leczenie dawką 10 mg jest wskazane, gdy dawka 5 mg torasemidu na dobę jest niewystarczającą. W takich przypadkach, codziennie należy przyjmować 10 mg torasemidu. Jeśli skuteczność jest niewystarczająca, dawkę można zwiększyć do 20 mg torasemidu na dobę, w zależności od nasilenia objawów. Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 12 lat. U młodzieży (12-18 lat) dawkowanie jest takie samo jak u dorosłych. Pacjenci z niewydolnością nerek U pacjentów z niewydolnością nerek klirens jest zmniejszony, ale całkowite stężenie w osoczu krwi nie jest znacząco zmienione.

Pacjenci z niewydolnością wątroby U pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością wątroby nie ma konieczności dostosowania dawki, ponieważ okresy półtrwania torasemidu i jego metabolitów wydłużają się u tych pacjentów tylko nieznacznie. Torasemid jest przeciwwskazany u pacjentów ze śpiączką wątrobową (patrz punkt 4.3). Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z marskością wątroby i wodobrzuszem (patrz punkt 4.4). Należy zachować szczególną ostrożność, stosując torasemid u pacjentów z encefalopatią wątrobową w wywiadzie. Pacjenci w podeszłym wieku Nie jest wymagane modyfikowanie dawki u pacjentów w podeszłym wieku. Nie ma jednak wystarczających badań porównawczych między starszymi i młodszymi pacjentami. Sposób podawania Tabletki należy przyjmować rano, nierozgryzione, popijając płynem. Spożywanie posiłku nie ma wpływu na dostępność biologiczną torasemidu.

4.3. Przeciwwskazania

- nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1; - niewydolność nerek z bezmoczem; - śpiączka wątrobowa lub stan przedśpiączkowy; - niedociśnienie; - hipowolemia; - hiponatremia; - hipokaliemia; - znaczne zaburzenia opróżniania pęcherza moczowego (np. spowodowane rozrostem gruczołu krokowego); - karmienie piersią; - dna moczanowa; - zaburzenia rytmu serca (np. blok zatokowo-przedsionkowy, blok przedsionkowo-komorowy II° lub III°); - jednoczesna terapia aminoglikozydami lub cefalosporynami; - zaburzenia czynności nerek spowodowane substancjami nefrotoksycznymi.

4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Z powodu niedostatecznie udokumentowanych wyników badań klinicznych, torasemidu nie należy stosować w następujących przypadkach: - patologicznych zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej; - patologiczne zmiany w morfologii krwi (np. małopłytkowość lub niedokrwistość u pacjentów bez towarzyszącej niewydolności nerek). Zaburzenia układu moczowego należy wyrównać przed rozpoczęciem leczenia torasemidem. Ostrzeżenie Podczas przedłużonej terapii torasemidem należy regularnie kontrolować równowagę elektrolitową, zwłaszcza stężenie potasu w surowicy. Ponadto w regularnych odstępach należy kontrolować stężenie glukozy, kwasu moczowego, kreatyniny i lipidów we krwi.

U pacjentów z utajoną lub jawną cukrzycą zaleca się dokładną kontrolę metabolizmu węglowodanów, ponieważ może wystąpić zwiększenie stężenia glukozy we krwi. Ponadto należy regularnie kontrolować morfologię krwi (erytrocyty, leukocyty, trombocyty). Należy zwracać uwagę na objawy związane z utratą elektrolitów i hemokoncetrację, zwłaszcza na początku leczenia oraz u pacjentów w podeszłym wieku. U pacjentów z zaburzeniami rytmu serca, podanie diuretyków pętlowych może spowodować zagrożenie życia w wyniku zmian stężenia elektrolitów (potasu, sodu, wapnia i magnezu). Z tego względu należy regularnie kontrolować skład elektrolitów we krwi. Stosowanie produktu leczniczego ASTORID może dawać pozytywne wyniki testów antydopingowych. Stosowanie ASTORID jako środka dopingującego może zagrażać zdrowiu. Produkt leczniczy ASTORID zawiera laktozę. Produkt leczniczy ASTORID nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Należy zwrócić uwagę na ryzyko wystąpienia następujących interakcji torasemidu: Torasemid nasila działanie innych leków obniżających ciśnienie krwi, zwłaszcza inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE). Podawanie inhibitorów konwertazy jednocześnie lub bezpośrednio po leczeniu torasemidem może spowodować gwałtowne obniżenie (spadek) ciśnienia krwi. Ryzyko wystąpienia niewydolności nerek wywołanej przez ACE może być zwiększone. Zmniejszenie stężenia potasu spowodowane przez torasemid może nasilić działania niepożądane wywołane przez jednocześnie stosowane glikozydy naparstnicy. Torasemid może osłabiać działanie leków przeciwcukrzycowych. Probenecyd i niesteroidowe leki przeciwzapalne (np. indometacyna, kwas acetylosalicylowy) mogą hamować moczopędne i przeciwnadciśnieniowe działanie torasemidu. Leki moczopędne mogą zwiększać ryzyko niewydolności nerek wywołanej przez NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne). W przypadku stosowania dużych dawek salicylanów, torasemid może nasilać ich działanie toksyczne na ośrodkowy układ nerwowy. Ponadto u pacjentów przyjmujących salicylany zwiększa się ryzyko nawracających napadów dny moczanowej. Szczególnie przy dużej dawce leku, torasemid może powodować nasilenie następujących działań niepożądanych: oto- i nefrotoksyczne działanie antybiotyków aminoglikozydowych (np. kanamycyna, gentamycyna, tobramycyna), cytostatycznie aktywnych pochodnych platyny oraz nefrotoksyczne działanie cefalosporyn. Torasemid może wpływać (nasilać lub osłabiać) na działanie teofiliny i zwiotczanie mięśni przez leki o działaniu kuraryzującym. Zaleca się kontrolowanie stężenia teofiliny w surowicy. Leki przeczyszczające oraz mineralo- i glikokortykoidy mogą zwiększać utratę potasu powodowaną przez torasemid. Jednoczesne stosowanie torasemidu oraz litu może zwiększać stężenie litu w surowicy i w ten sposób nasilać jego działanie, w tym działania niepożądane.

Torasemid może osłabiać kurczące działanie amin katecholowych (np. adrenaliny, noradrenaliny) na naczynia. Jednoczesne stosowanie kolestyraminy może zmniejszać wchłanianie podanego doustnie torasemidu, a przez to zmniejszać skuteczność jego działania. Torasemid jest substratem dla cytochromu P450 CYP2C8 i CYP2C9. Może wystąpić interakcja między ligandami tego samego enzymu. Dlatego jednoczesne podawanie leków, których metabolizm jest również katalizowany przez te izoformy cytochromu, musi być bardzo dokładnie nadzorowane, aby uniknąć niepożądanego stężenia tych leków w surowicy. Ta interakcja została wykazana dla pochodnych kumaryny. Możliwość interakcji między lekami może mieć kluczowe znaczenie w przypadku substancji o wąskim zakresie terapeutycznym.

4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża Nie ma danych z badań klinicznych dotyczących działania torasemidu na zarodek lub płód u ludzi. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ torasemidu na rozmnażanie. W badaniach na zwierzętach, torasemid przenikał przez łożysko (patrz punkt 5.3). W związku z brakiem dostępnych danych, torasemid może być podawany w czasie ciąży tylko w przypadku bezwzględnych wskazań. Można zastosować jedynie najmniejszą skuteczną dawkę. Stosowanie leków moczopędnych nie jest właściwe w leczeniu nadciśnienia i obrzęków u kobiet ciężarnych, ponieważ mogą one zaburzać przepływ krwi przez łożysko i co za tym idzie, wzrost wewnątrzmaciczny płodu. W razie konieczności zastosowania torasemidu w sytuacji niewydolności serca lub nerek u kobiety ciężarnej, należy bardzo dokładnie kontrolować stężenie elektrolitów, hematokryt oraz wzrost płodu. Karmienie piersią Dane dotyczące przenikania torasemidu do mleka matki są niewystarczające. Nie można wykluczyć ryzyka dla noworodków/dzieci. Diuretyki pętlowe mogą zmniejszać produkcję mleka. W związku z tym, stosowanie torasemidu podczas karmienia piersią jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Należy podjąć decyzję, czy należy przerwać karmienie piersią, czy należy unikać leczenia torasemidem. Należy wziąć pod uwagę zarówno korzyść z karmienia piersią dla dziecka, jak i korzyść z terapii dla kobiety.

4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nawet w przypadku prawidłowego stosowania, torasemid może zmieniać czas reakcji i zaburzać zdolność do prowadzenia pojazdów, obsługiwania maszyn lub pracy na wysokości. Dotyczy to zwłaszcza początkowego okresu leczenia, czasu po zwiększeniu dawki lub po zmianie leku, po rozpoczęciu dodatkowego leczenia innym produktem oraz w przypadku jednoczesnego spożycia alkoholu.

4.8. Działania niepożądane

Podczas leczenia produktem leczniczym ASTORID mogą wystąpić następujące działania niepożądane. Poniższe dane dotyczące częstości są wykorzystywane jako podstawa do oceny działań niepożądanych: Bardzo często: Często:

≥1/10 ≥1/100 do <1/10

Niezbyt często: Rzadko: Bardzo rzadko: Częstość nieznana:

≥1/1 000 do <1/100 ≥1/10 000 do <1/1 000 <1/10 000 nie może być określona na podstawie dostępnych danych.

Zaburzenia krwi i układu chłonnego Bardzo rzadko: zmniejszona liczba płytek krwi, erytrocytów i (lub) leukocytów. Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko: reakcje alergiczne takie jak: świąd, wysypka (osutka), nadwrażliwość na światło; ciężkie reakcje skórne np. zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna rozpływna martwica naskórka. Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Często: zaostrzona kwasica metaboliczna, hipokaliemia przy jednoczesnej diecie ubogopotasowej, wymiotach, biegunce, nadużyciu środków przeczyszczających, jak również u pacjentów z przewlekłymi zaburzeniami czynności wątroby. W zależności od stosowanej dawki i czasu leczenia, mogą wystąpić zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, w szczególności hipowolemia, hipokaliemia i (lub) hiponatremia. Zaburzenia układu nerwowego Często: ból głowy, zawroty głowy. Niezbyt często: parestezje. Częstość nieznana: niedokrwienie mózgu, splątanie. Zaburzenia oka Bardzo rzadko:

zaburzenia widzenia.

Zaburzenia ucha i błędnika Bardzo rzadko: szumy uszne, utrata słuchu. Zaburzenia serca Bardzo rzadko:

w związku z zagęszczeniem krwi może wystąpić niedociśnienie, jak również zaburzenia w krążeniu wieńcowym lub dużym (w tym niedokrwienie mięśnia sercowego). Stany te mogą prowadzić do zaburzeń rytmu serca, dławicy piersiowej, ostrego zawału mięśnia sercowego lub omdleń.

Zaburzenia naczyniowe Bardzo rzadko: powikłania zakrzepowo-zatorowe spowodowane zagęszczeniem krwi. Zaburzenia żołądka i jelit (przewodu pokarmowego) Często: zaburzenia żołądkowo-jelitowe (np. utrata apetytu, bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunki, zaparcia), szczególnie na początku leczenia; Niezbyt często: kserostomia; Bardzo rzadko: zapalenie trzustki. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Często: zwiększenie aktywności niektórych enzymów wątrobowych (gamma-GT) we krwi. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Bardzo rzadko: skórne reakcje alergiczne (np. świąd, osutka), reakcje nadwrażliwości na światło, ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczna rozpływna naskórka).

4.9. Przedawkowanie

a). Objawy zatrucia Typowy obraz przedawkowania torasemidu nie jest znany. W przypadku przedawkowania, może wystąpić nasilona diureza z utratą płynów i elektrolitów, możliwe są: senność, stan splątania, objawowe niedociśnienie, zapaść krążeniowa i zaburzenia żołądkowo-jelitowe. b). Leczenie zatrucia Brak jest swoistego antidotum. Na ogół, objawy zatrucia ustępują po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu produktu leczniczego z jednoczesnym podaniem płynów i elektrolitów (sprawdź!). Torasemid nie może zostać usunięty z organizmu poprzez dializę, zatem hemodializa nie przyspieszy procesu jego eliminacji. Leczenie w hipowolemii: uzupełnienie niedoborów objętości płynów. Leczenie w hipokaliemii: uzupełnienie niedoborów potasu.

Leczenie w zapaści krążeniowej: pozycja przeciwwstrząsowa, leczenie przeciwwstrząsowe, jeśli konieczne. Natychmiastowe działania w przypadku wstrząsu anafilaktycznego: W momencie wystąpienia pierwszych objawów (np. reakcji skórnych takich jak pokrzywka czy zaczerwienienie, niepokoju, bólu głowy, wzmożonego pocenia, nudności, sinicy), należy:

  • zapewnić dostęp dożylny;
  • oprócz podjęcia innych działań typowych dla sytuacji zagrożenia życia, ułożyć pacjenta na płaskim podłożu w pozycji z uniesionymi nogami, udrożnić drogi oddechowe, wdrożyć tlenoterapię;
  • w razie konieczności i w miarę możliwości zastosować zasady intensywnej opieki medycznej (w tym podanie adrenaliny, płynów dożylnych, glikokortykosteroidów).

Cena i refundacja

Ceny urzędowe z obwieszczenia Ministra Zdrowia w sprawie wykazu leków refundowanych.

OpakowanieCena detalicznaPoziom odpłatnościDopłata pacjenta
30 szt.23,82 zł30%11,93 zł

Dopłata dotyczy recepty z refundacją. Bez refundacji pacjent płaci pełną cenę detaliczną. Kwota końcowa zależy od posiadanych uprawnień; apteka pozostaje źródłem rozstrzygającym.

Asystent Pharmuno
Odpowiedzi generowane automatycznie na podstawie oficjalnej ulotki tego leku. W żadnym wypadku nie zastępują one porady farmaceuty ani lekarza. W nagłym przypadku dzwoń pod numer 112.