Denagard 10%
B. ULOTKA INFORMACYJNA 1 kg, 5 kg
ULOTKA INFORMACYJNA 1.
Nazwa weterynaryjnego produktu leczniczego
Denagard 100 mg/g premiks do sporządzania paszy leczniczej dla świń, kur, indyków i królików 2.
Skład
Substancja czynna: Tiamuliny wodorofumaran
100 mg/g
Sypki proszek o zabarwieniu białym do kremowego, z odcieniem szarości. 3.
Docelowe gatunki zwierząt
Świnia Kura (brojlery, kury młode, nioski/ptaki hodowlane) Indyk (młode i ptaki hodowlane) Królik 4.
Wskazania lecznicze
Świnia Do leczenia i metafilaktyki obecnej w stadzie dyzenterii świń wywoływanej przez wrażliwy na tiamulinę szczep Brachyspira hyodysenteriae. Przed zastosowaniem produktu należy potwierdzić obecność choroby w stadzie. Do leczenia zapalenia okrężnicy wywoływanego przez Brachyspira pilosicoli. Do leczenia zapalenia jelita cienkiego wywoływanego przez Lawsonia intracellularis. Do leczenia i zapobiegania enzootycznemu zapaleniu płuc świń, wywoływanemu przez Mycoplasma hyopneumoniae. Kura Do leczenia i zapobiegania zespołowi CRD i zapaleniu worków powietrznych wywoływanym przez Mycoplasma gallisepticum i Mycoplasma synoviae. Indyk Do leczenia i zapobiegania zakaźnemu zapaleniu zatok i zapaleniu worków powietrznych wywoływanym przez Mycoplasma gallisepticum, Mycoplasma meleagridis i Mycoplasma synoviae. Królik Do leczenia i zapobiegania epizootycznemu zapaleniu jelita i okrężnicy królików (ERE). 5.
Przeciwwskazania
Zwierzętom nie należy podawać produktów zawierających jonofory (monenzyna, narazyna lub salinomycyna) w czasie leczenia tiamuliną oraz przez co najmniej 7 dni przed i 7 dni po zakończeniu leczenia tiamuliną. Równoczesne stosowanie jonoforów i tiamuliny może spowodować poważne spowolnienie wzrostu lub śmierć zwierzęcia. Informacje dotyczące interakcji zachodzących między tiamuliną a jonoforami – patrz pkt „Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji”. 6.
Specjalne ostrzeżenia 14
Specjalne ostrzeżenia: W przypadku zmniejszonego poboru paszy, może zajść konieczność zwiększenia zawartości leku w paszy, aby uzyskać docelową wielkość dawki. W przypadku ostrych stanów i poważnie chorych zwierząt pobierających mniejszą ilość paszy, należy zastosować produkt w odpowiedniej postaci, na przykład podawać go w formie iniekcji lub roztworu wodnego. Specjalne środki ostrożności dotyczące bezpiecznego stosowania u docelowych gatunków zwierząt: Podstawą praktyki klinicznej jest uzależnianie leczenia od wyników badań wrażliwości drobnoustrojów wyizolowanych od zwierzęcia. W przypadku gdy nie jest to możliwe, leczenie należy prowadzić zgodnie z miejscowymi (regionalnymi czy pochodzącymi z danego gospodarstwa) danymi epidemiologicznymi dotyczącymi wrażliwości bakterii patogennych. Specjalne środki ostrożności dla osób podających weterynaryjny produkt leczniczy zwierzętom: Przy mieszaniu produktu leczniczego weterynaryjnego i podczas przygotowywania paszy leczniczej należy unikać bezpośredniego kontaktu produktu z oczami, skórą i błonami śluzowymi. Podczas stosowania produktu leczniczego weterynaryjnego, należy używać osobistej odzieży i sprzętu ochronnego, na które składa się: kombinezon roboczy, nieprzemakalne rękawice oraz jednorazowa półmaska gazowa zgodna z Europejską Normą EN 149 lub maska gazowa wielorazowego użytku zgodna z Europejską Normą EN 140, z filtrem zgodnym z Europejską Normą EN 143. Zabrudzoną skórę przemyć wodą. Po przypadkowym połknięciu należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc lekarską oraz przedstawić lekarzowi ulotkę informacyjną lub opakowanie. Osoby o znanej nadwrażliwości na tiamulinę powinny stosować produkt z zachowaniem ostrożności. Ciąża: Może być stosowany u świń w okresie ciąży. Może być stosowany u królików w okresie ciąży. Laktacja: Może być stosowany u świń w okresie laktacji. Może być stosowany u królików w okresie laktacji. Ptaki nieśne: Może być stosowany u niosek i ptaków zarodowych kur i indyków. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji: Wykazano, że tiamulina wykazuje interakcje z jonoforami takimi jak monenzyna, salinomycyna i narazyna i może powodować powstanie objawów identycznych z zatruciem jonoforami. Zwierzętom nie należy podawać produktów zawierających monenzynę, salinomycynę lub narazynę podczas, na co najmniej 7 dni przed lub po zakończeniu leczenia tiamuliną. Mogłoby wtedy dojść do znacznego spowolnienia wzrostu, ataksji, paraliżu, a nawet śmierci zwierząt. W przypadku wystąpienia objawów interakcji niezwłocznie przerwać podawanie paszy zawierającej produkt. Paszę należy usunąć i zastąpić świeżą paszą nie zawierającą kokcydiostatyków monenzyny, salinomycyny lub narazyny. Przedawkowanie: Świnie: Pojedyncze doustne dawki 100 mg/kg powodowały u świń hiperwentylację i zaburzenia ze strony układu pokarmowego. W przypadku dawki 150 mg/kg nie stwierdzono objawów ze strony centralnego układu nerwowego z wyjątkiem uspokojenia. Przy dawce 55 mg/kg podawanej przez 14 dni wystąpiło przejściowe ślinienie się i lekkie podrażnienie żołądka. U świń nie ustalono minimalnej dawki letalnej. Drób: LD50 w przypadku kur wynosi 1290 mg/kg a u indyków 840 mg/kg masy ciała.
Klinicznymi oznakami ostrego zatrucia u kur są wokalizacja, skurcze kloniczne i pozycja leżąca boczna. U indyków objawami ostrego zatrucia są skurcze kloniczne, pozycja leżąca boczna lub grzbietowa, ślinienie się i opadanie powiek. Jeśli wystąpią oznaki zatrucia, bezzwłocznie usunąć paszę leczniczą, zastąpić ją świeżą paszą bez środka leczniczego i zastosować podtrzymujące leczenie objawowe Główne niezgodności farmaceutyczne: Ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności, tego produktu leczniczego weterynaryjnego nie wolno mieszać z innymi produktami leczniczymi weterynaryjnymi. 7.
Zdarzenia niepożądane
Świnie: Rzadko
Rumień,1, obrzęk skóry 1
(1 do 10 zwierząt/10 000 leczonych zwierząt): 1 Po podaniu tiamuliny może wystąpić runień i niewielki obrzęk. Zgłaszanie zdarzeń niepożądanych jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie bezpieczeństwa stosowania weterynaryjnego produktu leczniczego. W razie zaobserwowania działań niepożądanych, również niewymienionych w ulotce informacyjnej, lub w przypadku podejrzenia braku działania produktu, w pierwszej kolejności poinformuj o tym lekarza weterynarii. Można również zgłosić działania niepożądane do podmiotu odpowiedzialnego przy użyciu danych kontaktowych zamieszczonych w końcowej części tej ulotki lub poprzez krajowy system zgłaszania: Departament Oceny Dokumentacji i Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Weterynaryjnych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C PL-02-222 Warszawa Tel.: +48 22 49-21-687 Faks: +48 22 49-21-605 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl 8.
Dawkowanie dla każdego gatunku, drogi i sposób podania
Obliczenia prawidłowej wielkości dawki i zawartości produktu w paszy powinny opierać się na wzorze: Ilość dodanego produktu (ppm) = wielkość dawki (mg/kg m.c.) x masa ciała (kg) / dobowe spożycie paszy (kg) Aby wyznaczyć prawidłową dawkę i uniknąć przedawkowania należy jak najdokładniej określić masę ciała. Ilość pobieranej przez zwierzęta paszy leczniczej zależy od stanu ich zdrowia. W celu uzyskania prawidłowej dawki należy odpowiednio dostosować stężenie tiamuliny wodorofumaranu. Świnie Leczenie i metafilaktyka dyzenterii świń powodowanej przez B. hyodysenteriae, leczenie spirochetozy jelit świń (zapalenie okrężnicy) powodowanej przez B. pilosicoli Dawkowanie: 5–10 mg tiamuliny wodorofumaranu/kg masy ciała dziennie, podawane przez 7–10 kolejnych dni. Taka wielkość dawki zwykle jest uzyskiwana przy zawartości tiamuliny wodorofumaranu 100–200 ppm w gotowej paszy, przy założeniu, że pobór paszy jest niezmieniony.
Zawartość tiamuliny wodorofumaranu (mg/g) w premiksie 100,0
Ilość premiksu w tonie paszy 1,0 – 2,0 kg
Leczenie rozrostowej enteropatii świń (zapalenie jelita cienkiego) wywoływanej przez L. intracellularis Dawkowanie: 7,5 mg tiamuliny wodorofumaranu/kg masy ciała dziennie, podawane przez 10–14 kolejnych dni. Taka wielkość dawki zwykle jest uzyskiwana przy zawartości tiamuliny wodorofumaranu 150 ppm w gotowej paszy, przy założeniu, że pobór paszy jest niezmieniony. Zawartość tiamuliny wodorofumaranu (mg/g) w premiksie 100,0
Ilość premiksu w tonie paszy 1,5 kg
Leczenie enzootycznego zapalenia płuc wywoływanego przez M. hyopneumoniae Dawkowanie: 5,0-10,0 mg tiamuliny wodorofumaranu/kg masy ciała dziennie, podawane przez 7–10 kolejnych dni. Taka wielkość dawki zwykle jest uzyskiwana przy zawartości tiamuliny wodorofumaranu 100–200 ppm w gotowej paszy, przy założeniu, że pobór paszy jest niezmieniony. Enzootyczne zapalenie płuc może być wikłane zakażeniami wtórnymi wywołanymi przez takie drobnoustroje jak Pasteurella multocida i Actinobacillus pleuropneumoniae. W takich przypadkach wymagane jest właściwe leczenie. Zawartość tiamuliny wodorofumaranu (mg/g) w premiksie 100,0
Ilość premiksu w tonie paszy 1,0 – 2,0 kg
Kury (brojlery, kury młode, nioski/ptaki hodowlane) Do leczenia i zapobiegania zespołowi CRD wywoływanemu przez M. gallisepticum i zapaleniu worków powietrznych powodowanemu przez M. synoviae Dawkowanie – Leczenie i zapobieganie: 25 mg tiamuliny wodorofumaranu/kg masy ciała dziennie, podawane przez 3–5 kolejnych dni. Taka wielkość dawki zwykle jest uzyskiwana przy zawartości tiamuliny wodorofumaranu 250–500 ppm w gotowej paszy, przy założeniu, że pobór paszy jest niezmieniony. W większości przypadków, w celu uniknięcia podania zbyt niskiej dawki, konieczne może być podanie produktu w górnej granicy dawki. U ptaków szybkorosnących, takich jak brojlery kurze, wystarczające może być podanie produktu w niższej granicy dawki przez pierwsze 2–4 tygodnie życia. Zawartość tiamuliny wodorofumaranu (mg/g) w premiksie 100,0
Ilość premiksu w tonie paszy 2,5 – 5,0 kg
Indyki (młode indyki, ptaki hodowlane) Do leczenia i zapobiegania zakaźnemu zapaleniu zatok i zapaleniu worków powietrznych wywoływanym przez M. gallisepticum, M. meleagridis i M. synoviae Dawkowanie – Leczenie i zapobieganie: 40 mg tiamuliny wodorofumaranu/kg masy ciała dziennie, podawane przez 3–5 kolejnych dni. Taka wielkość dawki zwykle jest uzyskiwana przy zawartości tiamuliny wodorofumaranu 250–500 ppm w gotowej paszy, przy założeniu, że pobór paszy jest niezmieniony. W większości przypadków, w celu uniknięcia podania zbyt niskiej dawki, konieczne może być podanie produktu w górnej granicy dawki. U ptaków szybkorosnących, takich jak młode indyki, wystarczające może być podanie produktu w niższej granicy dawki przez pierwsze 2–4 tygodnie życia. Zawartość tiamuliny wodorofumaranu (mg/g) w premiksie
Ilość premiksu w tonie paszy 17
100,0 · 2,5 – 5,0 kg
Podawanie zapobiegawczej dawki tiamuliny powinno rozpocząć się po potwierdzeniu zakażenia M. gallisepticum, M. synoviae lub M. meleagridis, jako element działań, mających na celu ograniczenie występowania objawów klinicznych i upadków śmiertelnych spowodowanych chorobami układu oddechowego w stadzie. Dotyczy to stad, gdzie możliwe jest występowanie zakażenia wewnątrzjajowego, ze względu na potwierdzone występowanie choroby w pokoleniu rodzicielskim. Program zapobiegawczy powinien uwzględniać działania mające na celu wyeliminowanie zakażenia w pokoleniu rodzicielskim. Króliki Leczenie i zapobieganie epizootycznemu zapaleniu jelit i okrężnicy (ERE) oraz zapobieganie ERE w gospodarstwach gdzie objawy kliniczne ERE występowały w poprzednich cyklach tuczu, jako element działań, mających na celu wyeliminowanie lub ograniczenie zakażenia stada Dawkowanie: 3 mg tiamuliny wodorofumaranu/kg masy ciała dziennie. Taka wielkość dawki zwykle jest uzyskiwana przy zawartości tiamuliny wodorofumaranu 40 ppm w gotowej paszy, przy założeniu, że pobór paszy jest niezmieniony. W celach leczniczych produkt należy podawać do 2–3 dni po ustąpieniu objawów klinicznych. Zapobiegawczo – przez 3–4 tygodnie od pierwszego tygodnia po odstawieniu od mleka matki. Zawartość tiamuliny wodorofumaranu (mg/g) w premiksie 100,0 9.
Ilość premiksu w tonie paszy 0,4 kg
Zalecenia dla prawidłowego podania
Brak 10.
Okresy karencji
Świnie Tkanki jadalne:: 6 dni Kury Tkanki jadalne: 1 dzień Jaja: 0 dni Indyki Tkanki jadalne: 4 dni Króliki Tkanki jadalne: 0 dni 11.
Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania
Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Przechowywać w temperaturze poniżej 25˚C. Chronić przed bezpośrednim działaniem słońca. Nie używać tego weterynaryjnego produktu leczniczego po upływie terminu ważności podanego na etykiecie. po oznaczeniu „Exp”. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca. Okres ważności po pierwszym otwarciu opakowania bezpośredniego: 12 tygodni.
Okres ważności po do karmy lub paszy granulowanej:8 tygodni 12.
Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania
Leków nie należy usuwać do kanalizacji ani wyrzucać do śmieci. Należy skorzystać z krajowego systemu odbioru odpadów w celu usunięcia niewykorzystanego weterynaryjnego produktu leczniczego lub materiałów odpadowych pochodzących z jego zastosowania w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami oraz właściwymi krajowymi systemami odbioru odpadów. Pomoże to chronić środowisko. O sposoby usunięcia niepotrzebnych leków zapytaj lekarza weterynarii. 13.
Klasyfikacja weterynaryjnych produktów leczniczych
Wydawany na receptę weterynaryjną. 14.
Numery pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i wielkości opakowań
493/98 Wielkość opakowania: 1 kg, 5 kg, 25 kg 1 kg i 5 kg: laminowane worki papier/PE 25 kg: wielowarstwowe worki PET/Alu/PET z wewnętrzną warstwą z LDPE Wszystkie worki zamykane są przez zgrzewanie na gorąco. Niektóre wielkości opakowań mogą nie być dostępne w obrocie. 15.
Data ostatniej aktualizacji ulotki informacyjnej
Szczegółowe informacje dotyczące powyższego weterynaryjnego produktu leczniczego są dostępne w unijnej bazie danych produktów (https://medicines.health.europa.eu/veterinary). 16.
Dane kontaktowe
Podmiot odpowiedzialny oraz dane kontaktowe do zgłaszania podejrzeń zdarzeń niepożądanych: Elanco GmbH, Heinz-Lohmann Str. 4, 27472 Cuxhaven, Niemcy +48221047306 [email protected] Wytwórca odpowiedzialny za zwolnienie serii: Andres Pintaluba, S.A., C/ Prudenci Bertrana, 5 y 10, Pol. Ind. Agro-Reus, Reus, 43206 Tarragona, Hiszpania Elanco France SAS, 26, Rue de la Chapelle, F-68330 Huningue, Francja 17.
Inne informacje
Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące sporządzania pasz leczniczych. Produkt może być dodawany do paszy granulowanej w temperaturze 65ºC do 80ºC.
Dodawanie do suchej paszy w zarejestrowanej wytwórni pasz leczniczych: Wytwórca, który został zatwierdzony do bezpośredniego włączenia weterynaryjnych produktów leczniczych lub premiksów zawierających takie produkty w dowolnym stężeniu, musi być odpowiedzialny za prawidłowe wymieszanie paszy, gdy produkt dodawany jest w ilości mniejszej niż 2 kg na tonę paszy końcowej.
Źródło: oficjalna ulotka w Rejestrze Produktów Leczniczych (URPL)
Najczęściej zadawane pytania o Denagard 10%
Jaka jest substancja czynna leku Denagard 10%?
Substancją czynną leku Denagard 10% jest Tiamulini hydrogenofumaras 100 mg/1 g. Kod ATC: QJ01XQ01.
Jak stosować lek
Tiamulina jest półsyntetycznym antybiotykiem bakteriostatycznym, należącym do grupy pleuromutiliny. Działa na poziomie rybosomów, hamując syntezę białek u bakterii. Wykazano in vitro, że tiamulina jest aktywna wobec szerokiego zakresu bakterii, w tym Brachyspira hyodysenteriae, Brachyspira pilosicoli, Lawsonia intracellularis oraz Mycoplasma spp. Tiamulina w stężeniach terapeutycznych ma działanie bakteriostatyczne. Pełne dawkowanie znajduje się w punkcie 4.2 ChPL.
Kiedy nie stosować leku Denagard 10%?
Świnie Po podaniu doustnym tiamulina jest u świń dobrze wchłaniana (ponad 90%) i rozprowadzana po całym organizmie. Po pojedynczej dawce doustnej 10 mg i 25 mg tiamuliny/kg m.c., wartość Cmax w teście mikrobiologicznym wyniosła odpowiednio 1,03 µg/ml i 1,82 µg/ml, a czas Tmax w obu przypadkach wyniósł 2 godziny.
Odpowiedzi pochodzą z oficjalnej ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego (URPL). Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.
⚕Dla profesjonalistów — Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)Pełna charakterystyka: dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia+
4.1. Wskazania do stosowania
Kod ATCvet: QJ 01 XQ 01
4.2. Dawkowanie i sposób podawania
Dane farmakodynamiczne
Tiamulina jest półsyntetycznym antybiotykiem bakteriostatycznym, należącym do grupy pleuromutiliny. Działa na poziomie rybosomów, hamując syntezę białek u bakterii. Wykazano in vitro, że tiamulina jest aktywna wobec szerokiego zakresu bakterii, w tym Brachyspira hyodysenteriae, Brachyspira pilosicoli, Lawsonia intracellularis oraz Mycoplasma spp. Tiamulina w stężeniach terapeutycznych ma działanie bakteriostatyczne. Wykazano, że działa na poziomie rybosomów 70S, podstawowe miejsce jej wiązania znajduje się w podjednostce 50S, a ewentualne dodatkowe w miejscach połączenia jednostek 50S i 30S. Hamuje produkcję białka drobnoustrojów chorobotwórczych, prowadząc do powstawania biochemicznie nieaktywnych kompleksów, co przeciwdziała wydłużaniu się łańcucha polipeptydowego. Uważa się, że mechanizmy odpowiedzialne za rozwój oporności na antybiotyki z klasy pleuromutilyny u Brachyspira spp. opierają się na mutacjach w miejscu docelowym rybosomu. Rozwój wielooporności na tiamulinę wymaga kombinacji mutacji wokół miejsca wiązania tiamuliny. Oporność na tiamulinę może być związana ze spadkiem wrażliwości na inne pleuromutyliny.
4.3. Przeciwwskazania
Dane farmakokinetyczne
Świnie Po podaniu doustnym tiamulina jest u świń dobrze wchłaniana (ponad 90%) i rozprowadzana po całym organizmie. Po pojedynczej dawce doustnej 10 mg i 25 mg tiamuliny/kg m.c., wartość Cmax w teście mikrobiologicznym wyniosła odpowiednio 1,03 µg/ml i 1,82 µg/ml, a czas Tmax w obu przypadkach wyniósł 2 godziny. Wykazano, że tiamulina gromadzi się w płucach, w tkance docelowej, a także w wątrobie, w której jest metabolizowana, a następnie wydalana z żółcią (70– 85%). Pozostała część leku wydalana jest przez nerki (15–30%). Tiamulina, która nie została wchłonięta lub zmetabolizowana przechodzi jelitami do okrężnicy, w której się gromadzi. Kury Po podaniu doustnym tiamulina jest u kur dobrze wchłaniania (70–95%). Tiamulina jest dobrze rozprowadzana po organizmie. Wykazano, że najwyższe stężenia osiąga w wątrobie i w nerkach (miejsca wydalania) oraz w płucach (stężenie 30 razy wyższe niż w surowicy). Wydalanie następuje głównie przez drogi żółciowe (55–65%) i nerki (15–30%), w większości w postaci mikrobiologicznie nieaktywnych metabolitów i jest bardzo szybkie, 99% dawki jest wydalana w ciągu 48 godzin. Indyki Stężenie tiamuliny w surowicy jest u indyków podobne jak u kur. U ptaków hodowlanych otrzymujących 0,025% tiamuliny stężenie w surowicy wynosiło przeciętnie 0,36 µg/ml (zakres 0,22– 0,5 µg/ml). Króliki Brak danych farmakokinetycznych dotyczących królików.