Cefaleksyna TZF
Leki z tą samą substancją czynną
Te leki zawierają tę samą substancję czynną (Cefalexinum monohydricum 500 mg), kod ATC J01DB01 i mogą być stosowane zamiennie po konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.
Spis treści ulotki
- Co to jest lek i w jakim celu się go stosuje
- Informacje ważne przed zastosowaniem leku
- Jak stosować lek
- Możliwe działania niepożądane
- Jak przechowywać lek
- Zawartość opakowania i inne informacje
Cefaleksyna TZF zawiera jako substancję czynną cefaleksynę, która jest doustnym półsyntetycznym antybiotykiem z grupy cefalosporyn. Cefalosporyny wykazują działanie bakteriobójcze. Lek Cefaleksyna TZF jest wskazany do stosowania w następujących zakażeniach spowodowanych przez wrażliwe szczepy bakterii: – zakażenia dróg oddechowych; – zakażenia skóry i tkanek miękkich; – zakażenia układu moczowo-płciowego.
Kiedy nie stosować leku Cefaleksyna TZF Jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na cefaleksynę, inne cefalosporyny (podobne antybiotyki) lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienione w punkcie 6). Ostrzeżenia i środki ostrożności Jeśli pacjenta dotyczą opisane niżej okoliczności, przed przyjęciem leku należy poinformować o tym lekarza: występująca w przeszłości reakcja uczuleniowa na jakikolwiek antybiotyk; stwierdzona choroba nerek. Jeśli w związku ze stosowaniem leku u pacjenta wystąpią następujące objawy, należy natychmiast zwrócić się do lekarza: ciężkie reakcje nadwrażliwości takie, jak wysypka plamisto-grudkowa, pokrzywka, wybroczyny, obrzęk krtani, skurcz oskrzeli; w takich przypadkach należy natychmiast zgłosić się do lekarza, który zastosuje odpowiednie leczenie; przedłużająca się biegunka;
objawy nowego zakażenia bakteriami niewrażliwymi na cefaleksynę lub grzybami (nadkażenie), zwłaszcza podczas długotrwałego stosowania antybiotyku. Cefaleksyna TZF a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. W szczególności, należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie, jeśli pacjent przyjmuje: − probenecyd (stosowany w leczeniu dny moczanowej). Wpływ leku Cefaleksyna TZF na wyniki badań laboratoryjnych Jeśli pacjent stosuje lek Cefaleksyna TZF i ma mieć wykonane badania krwi lub moczu, należy poinformować lekarza, ponieważ lek ten może zmienić wyniki niektórych z tych badań. Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Lek Cefaleksyna TZF można stosować w okresie ciąży tylko wtedy, jeśli lekarz uzna zastosowanie leku za bezwzględnie konieczne. Należy zachować ostrożność, stosując lek Cefaleksyna TZF u kobiet karmiących piersią, ponieważ cefaleksyna przenika do mleka. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Nie jest znany wpływ cefaleksyny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Lek Cefaleksyna TZF zawsze należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Dorośli i dzieci powyżej 12 lat Zwykle stosuje się 1 g do 4 g na dobę, w dawkach podzielonych. W umiarkowanych i niepowikłanych zakażeniach dróg moczowych, anginie paciorkowcowej oraz zakażeniach skóry i tkanek miękkich średnia dawka dobowa wynosi 250 mg co 6 godzin lub 500 mg co 12 godzin. W leczeniu cięższych zakażeń lub infekcji wywołanych przez drobnoustroje średnio wrażliwe na antybiotyk, lekarz może zastosować większe dawki leku. Dzieci poniżej 12 lat Cefaleksynę stosuje się w dawkach od 25 do 50 mg/kg mc. na dobę, w dawkach podzielonych, zwykle co 12 godzin. W ciężkich zakażeniach lekarz może zastosować podwójną dawkę cefaleksyny. Pacjenci w podeszłym wieku U pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek zmiana dawkowania nie jest konieczna.
W przypadku wrażenia, że działanie leku jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić się do lekarza. Czas leczenia Czas leczenia zależy od ciężkości i rodzaju zakażenia. Lekarz ustali właściwy czas stosowania leku, którego należy przestrzegać.
Sposób podawania Kapsułki należy przyjmować doustnie popijając niewielką ilością wody, niezależnie od posiłku. Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Cefaleksyna TZF Objawy przedawkowania mogą obejmować: nudności, wymioty, dolegliwości w nadbrzuszu, biegunkę i krwiomocz. Może być konieczne podjęcie odpowiedniego leczenia. W razie zastosowania większej niż zalecana dawki leku, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do najbliższego oddziału ratunkowego w szpitalu. Należy zabrać ze sobą lek w oryginalnym pudełku tak, aby personel mógł dokładnie sprawdzić, jaki lek został zastosowany. Pominięcie zastosowania leku Cefaleksyna TZF W przypadku pominięcia dawki należy przyjąć lek jak najszybciej po przypomnieniu sobie o tym. Jeżeli zbliża się już czas przyjęcia kolejnej dawki, należy pominąć tę dawkę i zażyć ją o właściwej porze. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Przerwanie przyjmowania leku Cefaleksyna TZF Ważne jest, aby lek był stosowany zgodnie z zalecanym cyklem leczenia. Nie należy przerywać leczenia dlatego, że pacjent poczuł się lepiej. Jeśli cykl leczenia zostanie przerwany zbyt wcześnie, zakażenie może powrócić. Jeśli pacjent czuje się gorzej w trakcie leczenia lub nie czuje się dobrze po zakończeniu zalecanego cyklu leczenia, powinien porozumieć się z lekarzem. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Częstość możliwych działań niepożądanych wymienionych poniżej określono następująco: – bardzo często: (występują u więcej niż 1 osoby na 10); – często: (występują u 1 do 10 osób na 100); – niezbyt często: (występują u 1 do 10 osób na 1 000); – rzadko: (występują u 1 do 10 osób na 10 000); – bardzo rzadko: (występują u mniej niż 1 osoby na 10 000); – nieznana: (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Jeśli wystąpi którykolwiek z następujących ciężkich objawów niepożądanych, należy przerwać stosowanie leku i niezwłocznie poinformować lekarza lub zgłosić się do najbliższego oddziału ratunkowego w szpitalu. Objawy te zwykle występują rzadko, lecz mogą być groźne dla życia. obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła (obrzęk naczynioruchowy); skrócony oddech, wysypka, sapanie i spadek ciśnienia tętniczego krwi (nagła reakcja alergiczna); swędzące plamki lub wysypka na rękach i nogach lub ciężka, rozległa, wysypka z pęcherzami na skórze (rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona); gorączka, ból gardła i ból stawów z ciężkim łuszczeniem się skóry, tworzeniem się pęcherzy i czerwoną wysypką (toksyczna nekroliza naskórka); biegunka z dużą zawartością wody lub krwi (może być objawem ciężkiego zapalenia jelita grubego). Inne działania niepożądane, które mogą wystąpić podczas stosowania leku Cefaleksyna TZF Występujące często
- nudności i biegunka. 3
Występujące niezbyt często
- zwiększenie liczby niektórych rodzajów białych krwinek;
- wysypka, pokrzywka;
- zmiany w wynikach badań krwi wykonywanych w celu skontrolowania pracy wątroby. Występujące rzadko
- świąd narządów płciowych i odbytu, zapalenie pochwy;
- zmiany dotyczące krwi: zmniejszenie liczby różnych rodzajów komórek krwi (objawiające się przez nowe zakażenia oraz skłonność do powstawiania siniaków lub krwawień), zwiększenie liczby małych komórek krwi, które są niezbędne do krzepnięcia krwi; niedokrwistość hemolityczna (anemia spowodowana przez rozpad czerwonych krwinek, może być bardzo ciężka);
- ból głowy, zawroty głowy;
- ból brzucha, wymioty, niestrawność;
- zapalenia wątroby, zażółcenie skóry i oczu (żółtaczka);
- zapalenie nerek;
- zmęczenie. Występujące z częstością nieznaną
- grzybicze zakażenia pochwy (wywołane przez drożdżaki);
- omamy, pobudzenie, stan dezorientacji;
- ból stawów, zapalenie stawów;
- gorączka;
- zmiany niektórych wyników badań krwi lub moczu (dodatnie wyniki bezpośrednich testów Coombsa; fałszywie dodatnie wyniki testów wykrywających glukozę w moczu). Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych {aktualny adres, nr telefonu i faksu ww. Departamentu} e – mail: [email protected] Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Przechowywać w temperaturze poniżej 25C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią. Nie stosować leku po upływie terminu ważności (EXP) zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
Co zawiera lek Cefaleksyna TZF Substancją czynną leku jest cefaleksyna w postaci cefaleksyny jednowodnej. Jedna kapsułka zawiera 500 mg cefaleksyny.
Pozostałe składniki to: magnezu stearynian, talk Skład kapsułki: część dolna – tytanu dwutlenek (E 171), żelaza tlenek żółty (E 172), żelatyna; wieczko – żelaza tlenek żółty (E 172), indygotyna (E 132), tytanu dwutlenek (E 171), żelatyna Jak wygląda lek Cefaleksyna TZF i co zawiera opakowanie Wieczko kapsułki jest zielone, część dolna – kremowa. Opakowanie 16 kapsułek twardych Podmiot odpowiedzialny i wytwórca Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne „Polfa” Spółka Akcyjna ul. A. Fleminga 2 03-176 Warszawa Numer telefonu: (22) 811-18-14 W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego.
Data ostatniej aktualizacji ulotki
Rerej ‘’ 24042014
Źródło: oficjalna ulotka w Rejestrze Produktów Leczniczych (URPL)
Najczęściej zadawane pytania o Cefaleksyna TZF
W jakim celu stosuje się lek Cefaleksyna TZF?
Zakażenia dróg oddechowych Zakażenia skóry i tkanek miękkich Zakażenia układu moczowo-płciowego Przed rozpoczęciem leczenia należy wziąć pod uwagę miejscowe oficjalne wytyczne dotyczące stosowania antybiotyków.
Jaka jest substancja czynna leku Cefaleksyna TZF?
Substancją czynną leku Cefaleksyna TZF jest Cefalexinum monohydricum 500 mg. Kod ATC: J01DB01.
Wielkość dawki zależy od stopnia ciężkości zakażenia, wrażliwości drobnoustroju wywołującego zakażenie, stanu pacjenta, wieku i masy ciała. Dorośli i dzieci powyżej 12 lat Zwykle stosuje się 1 g do 4 g na dobę, w dawkach podzielonych. Pełne dawkowanie znajduje się w punkcie 4.2 ChPL.
Kiedy nie stosować leku Cefaleksyna TZF?
Nadwrażliwość na antybiotyki z grupy cefalosporyn, penicylin lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Czy lek Cefaleksyna TZF można stosować w ciąży i podczas karmienia piersią?
Ciąża Brak dobrze udokumentowanych badań przeprowadzonych u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego cefaleksyny, jednak z uwagi na przenikanie przez łożysko należy zachować ostrożność, jeśli przepisuje się ją podczas ciąży. Karmienie piersią Cefaleksyna przenika do mlekiem kobiecego.
Odpowiedzi pochodzą z oficjalnej ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego (URPL). Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.
⚕Dla profesjonalistów — Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)Pełna charakterystyka: dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia+
4.1. Wskazania do stosowania
Zakażenia dróg oddechowych Zakażenia skóry i tkanek miękkich Zakażenia układu moczowo-płciowego Przed rozpoczęciem leczenia należy wziąć pod uwagę miejscowe oficjalne wytyczne dotyczące stosowania antybiotyków.
4.2. Dawkowanie i sposób podawania
Wielkość dawki zależy od stopnia ciężkości zakażenia, wrażliwości drobnoustroju wywołującego zakażenie, stanu pacjenta, wieku i masy ciała. Dorośli i dzieci powyżej 12 lat Zwykle stosuje się 1 g do 4 g na dobę, w dawkach podzielonych. W umiarkowanych i niepowikłanych zakażeniach dróg moczowych, anginie paciorkowcowej, zakażeniach skóry i tkanek miękkich średnia dawka dobowa wynosi 250 mg co 6 godzin lub 500 mg co 12 godzin. W leczeniu cięższych zakażeń lub infekcji wywołanych przez drobnoustroje średnio wrażliwe na antybiotyk, należy stosować większe dawki. Jeżeli konieczne jest podanie dawki większej niż 4 g na dobę należy rozważyć podawanie cefalosporyny pozajelitowo. Dzieci poniżej 12 lat Zwykle podaje się w dawkach od 25 do 50 mg/kg mc. na dobę, w dawkach podzielonych, zwykle co 12 godzin. W ciężkich zakażeniach dawkę cefaleksyny można podwoić. Pacjenci w podeszłym wieku U pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek nie jest konieczna zmiana dawkowania.
Pacjenci z zaburzoną czynnością nerek U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek należy zachować ostrożność. Może być konieczne stosowanie mniejszych dawek i (lub) wydłużenie odstępu między kolejnymi podaniami. Czas leczenia Czas leczenia zależy od ciężkości i rodzaju zakażenia. Lek stosuje się zwykle jeszcze przez 2 do 3 dni po ustąpieniu objawów choroby. W przypadku zakażeń wywołanych przez paciorkowce β-hemolizujące leczenie powinno trwać przez co najmniej 10 dni. Leczenie zapalenia pęcherza moczowego należy kontynuować przez 7 do 14 dni. Sposób podawania Kapsułki należy połykać w całości, popijając niewielką ilością wody, niezależnie od posiłków.
4.3. Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na antybiotyki z grupy cefalosporyn, penicylin lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Przed podaniem pacjentowi cefaleksyny należy przeprowadzić dokładny wywiad dotyczący występowania reakcji nadwrażliwości na cefalosporyny, penicyliny lub inne alergeny. Bardzo rzadko w czasie leczenia cefaleksyną mogą wystąpić ciężkie objawy nadwrażliwości w postaci reakcji anafilaktycznej. Większe prawdopodobieństwo takiej reakcji występuje po podaniu antybiotyku drogą parenteralną. Prawdopodobieństwo reakcji nadwrażliwości jest większe u osób ze skłonnością do reakcji alergicznych na wiele różnych substancji. W razie wystąpienia reakcji alergicznych na cefaleksynę należy przerwać podawanie leku i wdrożyć odpowiednie leczenie pacjenta. Cefaleksynę należy ostrożnie podawać pacjentom ze stwierdzonymi w wywiadzie chorobami przewodu pokarmowego, szczególnie zapaleniem okrężnicy. Opisywano przypadki rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego podczas stosowania praktycznie każdego antybiotyku o szerokim spektrum działania, w tym makrolidów, półsyntetycznych penicylin i cefalosporyn. To istotne powikłanie należy uwzględnić u pacjentów z biegunką występującą w związku ze stosowaniem antybiotyków. Takie zapalenie jelita może mieć przebieg od postaci lekkiej do zagrażającej życiu. W lekkich przypadkach rzekomobłoniastego zapalenia jelita zwykle wystarczy samo odstawienie leku. W przypadkach o przebiegu umiarkowanym lub ciężkim należy wdrożyć odpowiednie leczenie. Długotrwałe stosowanie cefaleksyny może prowadzić do rozwoju drobnoustrojów opornych. Niezbędna jest uważna obserwacja pacjenta. W razie wystąpienia nadkażenia w trakcie leczenia, należy wdrożyć odpowiednie leczenie. Cefaleksynę należy stosować ostrożnie u pacjentów ze znacznie zaburzoną czynnością nerek. Należy wykonywać odpowiednie badania diagnostyczne i laboratoryjne, ponieważ bezpieczne dawki mogą być mniejsze niż zwykle zalecane. Jeśli u pacjenta z niewydolnością nerek konieczna jest dializa, nie należy podawać w ciągu doby dawki cefaleksyny przekraczającej 500 mg.
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Probenecyd zwalnia proces eliminacji cefaleksyny przez nerki i może zwiększać jej stężenie w surowicy krwi.
U niektórych pacjentów podczas leczenia cefaleksyną może wystąpić fałszywie dodatni wynik testu Coombsa. Wyniki testów antyglobulinowych oraz testu Coombsa, używane do przeprowadzania prób krzyżowych w transfuzjologii, mogą być dodatnie u noworodków, których matki były leczone przed porodem antybiotykami z grupy cefalosporyn. U pacjentów leczonych cefalosporyną wyniki oznaczeń glukozy w moczu mogą być fałszywie dodatnie, dlatego w przypadku konieczności wykonania takiego oznaczenia zaleca się wykonywanie testów enzymatycznych.
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża Brak dobrze udokumentowanych badań przeprowadzonych u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego cefaleksyny, jednak z uwagi na przenikanie przez łożysko należy zachować ostrożność, jeśli przepisuje się ją podczas ciąży. Karmienie piersią Cefaleksyna przenika do mlekiem kobiecego. Należy zachować ostrożność podczas stosowania u kobiet karmiących piersią.
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Brak danych dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. 4.7 Działania niepożądane Częstość działań niepożądanych po zastosowaniu produktu leczniczego określono następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Rzadko: świąd narządów płciowych i odbytu, zapalenie pochwy Częstość nieznana: kandydoza pochwy Zaburzenia krwi i układu chłonnego Niezbyt często: eozynofilia Rzadko: neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna Zaburzenia układu immunologicznego Rzadko: reakcja anafilaktyczna Zaburzenia psychiczne Częstość nieznana: omamy, pobudzenie, dezorientacja Zaburzenia układu nerwowego Rzadko: ból głowy, zawroty głowy Zaburzenia żołądka i jelit Często: biegunka, nudności Rzadko: ból brzucha, wymioty, niestrawność, rzekomobłoniaste zapalenie jelita Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Rzadko: zapalenie wątroby, żółtaczka zastoinowa Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Niezbyt często: wysypka, pokrzywka, świąd
Rzadko:
zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, toksyczno-rozpływna martwica naskórka (zespół Lyella), obrzęk naczynioruchowy
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Częstość nieznana: bóle stawów, zapalenie stawów Zaburzenia nerek i dróg moczowych Rzadko: przemijające śródmiąższowe zapalenie nerek Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Rzadko: zmęczenie Częstość nieznana: gorączka Badania diagnostyczne Niezbyt często: zwiększenie aktywności AlAT i AspAT (przemijające) Częstość nieznana: dodatnie wyniki bezpośrednich testów Coombsa; fałszywie dodatnie wyniki testów wykrywających glukozę w moczu Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych {aktualny adres, nr telefonu i faksu ww. Departamentu} e-mail: [email protected]
4.9. Przedawkowanie
Objawami przedawkowania są zaburzenia żołądkowo-jelitowe (bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka) oraz krwiomocz. Jeżeli pacjent nie zażył cefaleksyny w dawce 5 do 10 razy większej od zalecanej płukanie żołądka i jelit nie jest konieczne. W razie ciężkiego przedawkowania zaleca się leczenie podtrzymujące czynności życiowe, w tym uważną obserwację kliniczną i kontrolowanie parametrów laboratoryjnych czynności układu krwionośnego, nerek i wątroby, układu krzepnięcia, aż do uzyskania stabilnego stanu pacjenta. Nie stwierdzono, aby wymuszona diureza, dializa otrzewnowa, hemodializa lub hemoperfuzja z użyciem węgla aktywnego były skuteczne w leczeniu przedawkowania cefaleksyny. Jest bardzo mało prawdopodobne, aby było wskazane zastosowanie którejś z powyższych procedur. U dzieci, które przypadkowo spożyły więcej niż 3,5 g cefaleksyny w ciągu doby, donoszono o krwiomoczu bez zaburzenia czynności nerek. Leczenie było podtrzymujące (płyny) i nie zgłaszano żadnych następstw.
