Aderolio
Leki z tą samą substancją czynną
Te leki zawierają tę samą substancję czynną (Everolimusum 0.25 mg), kod ATC L04AA18 i mogą być stosowane zamiennie po konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.
Ulotka dla pacjenta: informacja dla pacjenta Aderolio, 0,25 mg, tabletki Aderolio, 0,5 mg, tabletki Aderolio, 0,75 mg, tabletki Aderolio, 1,0 mg, tabletki Everolimusum Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta. – Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać. – W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. – Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same. – Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Patrz punkt 4. Spis treści ulotki:
Spis treści ulotki
- Co to jest lek i w jakim celu się go stosuje
- Informacje ważne przed zastosowaniem leku
- Jak stosować lek
- Możliwe działania niepożądane
- Jak przechowywać lek
- Zawartość opakowania i inne informacje
Substancją czynną leku Aderolio jest ewerolimus. Ewerolimus należy do grupy tzw. leków immunosupresyjnych. Jest stosowany u dorosłych pacjentów w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepionej nerki, serca lub wątroby przez układ odpornościowy organizmu. Lek Aderolio stosuje się razem z innymi lekami, takimi jak cyklosporyna (u pacjentów poddawanych przeszczepieniu nerki lub serca), takrolimus (u pacjentów poddawanych przeszczepieniu wątroby) i kortykosteroidy.
Kiedy nie stosować leku Aderolio jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na ewerolimus lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6); jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na syrolimus. Jeśli któryś z powyższych punktów odnosi się do pacjenta, należy powiedzieć o tym lekarzowi i nie przyjmować leku Aderolio. Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Aderolio należy omówić to z lekarzem. Leki, które hamują czynność układu odpornościowego, takie jak Aderolio, zmniejszają zdolność organizmu do zwalczania zakażeń. Jeśli pacjent ma gorączkę lub źle się czuje albo wystąpiły u niego takie objawy, jak kaszel lub odczucie pieczenia podczas oddawania moczu i objawy te są ciężkie lub
NL/H/4170/001-002-003-004/IB/006
utrzymują się przez kilka dni, należy porozumieć się z lekarzem lub z ośrodkiem przeprowadzającym przeszczepienie. Należy natychmiast zwrócić się do lekarza lub tego ośrodka, jeśli u pacjenta wystąpią objawy splątania, zaburzenia mowy, utrata pamięci, ból głowy, zaburzenia widzenia lub napady drgawkowe, gdyż mogą to być objawy rzadkiej, ale bardzo poważnej choroby o nazwie „postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia” (PML). Jeśli pacjent przebył ostatnio poważną operację lub jeśli nadal ma niewygojoną ranę pooperacyjną, lek Aderolio może zwiększyć ryzyko zaburzeń gojenia się rany. Leki, które hamują czynność układu odpornościowego, takie jak Aderolio, zwiększają ryzyko rozwoju raka, zwłaszcza skóry i układu chłonnego. Dlatego należy ograniczyć ekspozycję na światło słoneczne i promieniowanie ultrafioletowe (UV) poprzez noszenie odpowiedniego ubrania ochronnego i częste nakładanie kremów z filtrem przeciwsłonecznym o wysokim wskaźniku ochrony. Lekarz będzie kontrolował pracę nerek pacjenta, stężenie tłuszczów (lipidów) i cukru we krwi oraz ilość białka w moczu. Jeśli pacjent ma zaburzenia czynności wątroby lub miał w przeszłości chorobę, która mogła wpłynąć na czynność wątroby, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Może być konieczna zmiana przez lekarza dawki leku Aderolio. Jeśli pacjent ma objawy związane z układem oddechowym (np. kaszel, trudności w oddychaniu i świszczący oddech), należy zwrócić się do lekarza. Lekarz może zdecydować czy oraz w jaki sposób stosować dalej lek Aderolio i (lub) czy konieczne jest podanie innych leków. Lek Aderolio może zmniejszać wytwarzanie nasienia u mężczyzn, zmniejszając w ten sposób ich płodność. Działanie to jest na ogół odwracalne. Mężczyźni planujący ojcostwo powinni omówić leczenie ze swoim lekarzem.
Pacjenci w podeszłym wieku (65 lat i starsi) Doświadczenie dotyczące stosowania leku Aderolio u pacjentów w podeszłym wieku jest ograniczone. Dzieci i młodzież (w wieku poniżej 18 lat) Leku Aderolio nie należy stosować u dzieci i młodzieży po przeszczepieniu nerek, serca lub wątroby. Aderolio a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Dotyczy to również leków wydawanych bez recepty. Niektóre leki mogą wpływać na sposób działanie Aderolio w organiźmie. Bardzo ważne, by powiedzieć lekarzowi o przyjmowaniu któregokolwiek zleków wymienionych poniżej: leki immunosupresyjne inne niż cyklosporyna, takrolimus lub kortykosteroidy; antybiotyki, takie jak ryfampicyna, ryfabutyna, klarytromycyna, erytromycyna lub telitromycyna; leki przeciwwirusowe, takie jak rytonawir, efawirenz, newirapina, nelfinawir, indynawir lub amprenawir, stosowane w leczeniu zakażenia HIV; leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych, takie jak worykonazol, flukonazol, ketokonazol lub itrakonazol; leki stosowane w leczeniu padaczki, takie jak fenytoina, fenobarbital lub karbamazepina; leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi lub zaburzeń czynności serca, takie jak werapamil, nikardypina lub diltiazem; dronedaron, lek stosowany w celu uregulowania rytmu serca; leki stosowane w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu we krwi, takie jak atorwastatyna, prawastatyna lub fibraty; leki stosowane w leczeniu ostrych napadów padaczkowych lub jako leki uspokajające przed albo w trakcie operacji lub innych zabiegów medycznych, takie jak midazolam; oktreotyd, lek stosowany w leczeniu akromegalii, rzadkiego zaburzenia hormonalnego występującego zazwyczaj u dorosłych w średnim wieku; imatynib, lek stosowany w celu zahamowania wzrostu nieprawidłowych komórek; ziele dziurawca (Hypericum perforatum), lek roślinny stosowany w leczeniu depresji. Kannabidiol (stosowany między innymi w leczeniu napadów padaczkowych).
NL/H/4170/001-002-003-004/IB/006
Jeśli pacjent musi się poddać szczepieniu, należy wcześniej porozumieć się z lekarzem. Aderolio z jedzeniem i piciem Pokarm może wpływać na wchłanianie leku Aderolio. W celu utrzymania stałego stężenia leku w organizmie należy zawsze przyjmować Aderolio w ten sam sposób, to znaczy zawsze z posiłkiem lub zawsze na pusty żołądek. Nie wolno przyjmować leku Aderolio z sokiem grejpfrutowym lub grejpfrutem. Wpływają one na działanie leku Aderolio w organizmie. Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Jeśli kobieta jest w ciąży, nie powinna przyjmować leku Aderolio, chyba że w opinii lekarza jest to bezwzględnie konieczne. Kobiety mogące zajść w ciążę powinny stosować skuteczną metodę zapobiegania ciąży w trakcie przyjmowania leku Aderolio i przez 8 tygodni po zakończeniu leczenia. Jeśli pacjentka podejrzewa, że może być w ciąży, powinna przed przyjęciem leku Aderolio poradzić się lekarza lub farmaceuty. Podczas stosowania leku Aderolio nie należy karmić piersią. Nie wiadomo, czy lek przenika do mleka kobiecego. Lek Aderolio może wpływać na płodność mężczyzn. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Nie przeprowadzono badań wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Lek Aderolio zawiera laktozę Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, należy skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.
Lekarz decyduje, w jakiej dawce i kiedy pacjent powinien przyjmować lek Aderolio. Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Ile leku przyjmować Zazwyczaj stosowaną dawką początkową u pacjentów po przeszczepieniu nerki lub serca jest 1,5 mg na dobę, a u pacjentów po przeszczepieniu wątroby 2,0 mg na dobę. Dawka dobowa jest zazwyczaj podzielona na dwie dawki – jedną przyjmowaną rano i jedną przyjmowaną wieczorem. Jak stosować lek Aderolio Lek jest przeznaczony wyłącznie do podania doustnego. Tabletek nie należy rozkruszać. Tabletki należy połykać w całości, popijając szklanką wody. Pierwszą dawkę leku należy przyjąć możliwie szybko po przeszczepieniu nerki lub serca, a po około czterech tygodniach po przeszczepieniu wątroby. Pacjenci po przeszczepieniu nerki lub serca powinni przyjmować lek Aderolio jednocześnie 3
NL/H/4170/001-002-003-004/IB/006
z cyklosporyną w postaci mikroemulsji, a pacjenci po przeszczepieniu wątroby jednocześnie z takrolimusem. Bez wcześniejszego porozumienia z lekarzem nie należy zmieniać leku Aderolio na ewerolimus w tabletkach do sporządzania zawiesiny doustnej. Badania kontrolne podczas leczenia lekiem Aderolio Lekarz może dostosować dawkę leku w zależności od jego stężenia we krwi i od odpowiedzi pacjenta na leczenie. Lekarz zleci regularne badania krwi w celu kontrolowania stężenia ewerolimusu i cyklosporyny we krwi. Będzie również dokładnie kontrolował czynność nerek pacjenta, stężenie lipidów i cukru we krwi oraz ilość białka w moczu. Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Aderolio Jeśli pacjent przyjął większą niż zalecana dawkę leku, należy natychmiast zwrócić się do lekarza. Pominięcie przyjęcia leku Aderolio Jeśli pacjent zapomniał przyjąć dawkę leku Aderolio, powinien przyjąć ją jak najszybciej po przypomnieniu sobie o tym, a następną dawkę przyjąć o zwykłej porze. Należy poradzić się lekarza. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej tabletki. Przerwanie przyjmowania leku Aderolio Nie należy przerywać przyjmowania leku bez zalecenia lekarza. Lek należy przyjmować tak długo, jak długo konieczne jest hamowanie czynności układu odpornościowego w celu zapobiegania odrzucaniu przeszczepionej nerki, serca lub wątroby. Przerwanie leczenia lekiem Aderolio zwiększa ryzyko odrzucenia przez organizm przeszczepionego narządu. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Aderolio przyjmuje się jednocześnie z innymi lekami, dlatego nie zawsze jest pewne, czy działania niepożądane wywołane są przez ten, czy przez inne leki. Następujące działania niepożądane wymagają natychmiastowej pomocy lekarskiej: zakażenia, zapalenie płuc, reakcje alergiczne, gorączka i powstawanie siniaków pod skórą, które mogą wyglądać jak czerwone kropki, z niewyjaśnionym odczuciem zmęczenia, splątaniem, zażółceniem skóry lub oczu, zmniejszonym wydalaniem moczu (mikroangiopatia zakrzepowa, zespół hemolityczno-mocznicowy) lub bez tych objawów. Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z następujących objawów, należy przerwać przyjmowanie leku Aderolio i natychmiast zwrócić się do lekarza: utrzymujące się lub nasilające objawy dotyczące płuc/oddychania, takie jak kaszel, trudności w oddychaniu lub świszczący oddech, gorączka, złe samopoczucie ogólne, ból w klatce piersiowej lub ból brzucha, dreszcze, odczucie pieczenia przy oddawaniu moczu, obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, trudności w połykaniu,
NL/H/4170/001-002-003-004/IB/006
samoistne powstawanie siniaków lub krwawienie bez oczywistej przyczyny, wysypka, ból, nietypowe odczuwanie ciepła, obrzęk lub sączenie się z rany operacyjnej.
Inne zgłaszane działania niepożądane obejmują: Bardzo często (mogą występować częściej niż u 1 na 10 pacjentów) zakażenia (wirusowe, bakteryjne i grzybicze), zakażenia dolnych dróg oddechowych, takie jak zakażenia płuc, w tym zapalenie płuc, zakażenia górnych dróg oddechowych, takie jak zapalenie gardła i przeziębienie, zakażenia dróg moczowych, niedokrwistość (zmniejszona liczba krwinek czerwonych), mała liczba krwinek białych, prowadząca do zwiększonego ryzyka zakażenia, zmniejszona liczba płytek krwi, która może powodować krwawienie i (lub) powstawanie siniaków pod skórą, duże stężenie tłuszczów (lipidów [cholesterolu i triglicerydów]) we krwi, wystąpienie cukrzycy (duże stężenie cukru we krwi), zmniejszone stężenie potasu we krwi, lęk, trudności w zasypianiu (bezsenność), ból głowy, gromadzenie się płynu w worku wokół serca, które (jeśli jest znaczne) może zmniejszać zdolność serca do pompowania krwi, wysokie ciśnienie krwi, zakrzepica żylna (zablokowanie dużej żyły przez zakrzep krwi), gromadzenie się płynu w płucach i jamie klatki piersiowej, które (jeśli jest znaczne) może powodować duszność, kaszel, duszność, biegunka, nudności, wymioty, ból żołądka (brzucha), ból uogólniony, gorączka, gromadzenie się płynu w tkankach, zaburzenia gojenia się ran. Często (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów) zakażenie krwi, zakażenie rany, nowotwory złośliwe i łagodne guzy, rak skóry, uszkodzenie nerek z małą liczbą płytek krwi i krwinek czerwonych, z wysypką lub bez wysypki (plamica małopłytkowa lub zespół hemolityczno-mocznicowy), rozpad krwinek czerwonych, mała liczba krwinek czerwonych i płytek krwi, szybkie bicie serca, krwawienia z nosa, zmniejszona liczba komórek krwi (objawami mogą być: osłabienie, powstawanie siniaków i częste zakażenia), powstanie zakrzepu w naczyniu krwionośnym przeszczepionej nerki, co może spowodować utratę przeszczepu, najczęściej w ciągu pierwszych 30 dni po zabiegu przeszczepienia, zaburzenia krwawienia,
NL/H/4170/001-002-003-004/IB/006
torbiel zawierająca płyn limfatyczny, ból jamy ustnej lub gardła, zapalenie trzustki, owrzodzenie jamy ustnej, trądzik, pokrzywka i inne objawy uczuleniowe, takie jak obrzęk twarzy lub gardła (obrzęk naczynioruchowy), wysypka, ból stawów, ból mięśni, obecność białka w moczu, zaburzenia czynności nerek, impotencja, przepuklina w miejscu zabiegu chirurgicznego, nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby, zaburzenia miesiączkowania (w tym brak miesiączki lub obfite krwawienia miesiączkowe).
Niezbyt często (mogą występować rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów) nowotwór tkanki limfatycznej (chłoniak/potransplantacyjna choroba limfoproliferacyjna), małe stężenie testosteronu, zapalenie płuc, zapalenie wątroby, żółtaczka, torbiel jajnika. Inne działania niepożądane: Inne działania niepożądane występowały u niewielkiej liczby osób, ale ich dokładna częstość nie jest znana: nieprawidłowe gromadzenie się białka w płucach (objawami mogą być: uporczywy suchy kaszel, odczucie zmęczenia i trudności w oddychaniu), zapalenie naczyń krwionośnych, ciężka wysypka z obrzękiem skóry, obrzęk, uczucie ciężkości lub ucisku, ból, ograniczenie ruchomości części ciała (może dotyczyć dowolnej okolicy ciała i może być objawem nieprawidłowego nagromadzenia płynów w tkankach miękkich w wyniku niedrożności naczyń układu limfatycznego, znanego również jako obrzęk limfatyczny) małe stężenie żelaza we krwi. Jeśli którekolwiek z wymienionych działań niepożądanych budzi niepokój pacjenta, należy zwrócić się do lekarza. Mogą również wystąpić działania niepożądane, których pacjent sobie nie uświadamia, takie jak nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych, w tym badań czynności nerek. Dlatego podczas stosowania leku Aderolio lekarz będzie przeprowadzał badania krwi w celu skontrolowania zmian w nerkach. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa tel.: 22 49 21 301, fax: 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
NL/H/4170/001-002-003-004/IB/006
bezpieczeństwa stosowania leku.
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na blistrze i pudełku po EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Brak szczególnych wymagań dotyczących temperatury przechowywania leku. Przechowywać blistry w oryginalnym opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem i wilgocią. Nie stosować tego leku, jeśli zauważy się uszkodzenie opakowania lub ślady otwierania. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
Co zawiera lek Aderolio Substancją czynną leku jest ewerolimus. Aderolio 0,25 mg: Każda tabletka zawiera 0,25 mg ewerolimusu. Aderolio 0,5 mg: Każda tabletka zawiera 0,5 mg ewerolimusu. Aderolio 0,75 mg: Każda tabletka zawiera 0,75 mg ewerolimusu. Aderolio 1,0 mg: Każda tabletka zawiera 1 mg ewerolimusu.
Pozostałe składniki to: butylohydroksytoluen (E 321), magnezu stearynian, laktoza jednowodna, hypromeloza (typ 2910), krospowidon (typ A) i laktoza .
Jak wygląda lek Aderolio i co zawiera opakowanie Aderolio, 0,25 mg: Tabletki białe do żółtawych, marmurkowe, okrągłe, płaskie ze ściętymi krawędziami o średnicy 6 mm, z wytłoczonym oznakowaniem „C” po jednej stronie i „NVR” po drugiej stronie. Aderolio, 0,5 mg: Tabletki białe do żółtawych, marmurkowe, okrągłe, płaskie ze ściętymi krawędziami o średnicy 7 mm, z wytłoczonym oznakowaniem „CH” po jednej stronie i „NVR” po drugiej stronie. Aderolio, 0,75 mg: Tabletki białe do żółtawych, marmurkowe, okrągłe, płaskie ze ściętymi krawędziami o średnicy 8,5 mm, z wytłoczonym oznakowaniem „CL” po jednej stronie i „NVR” po drugiej stronie. Aderolio, 1,0 mg: Tabletki białe do żółtawych, marmurkowe, okrągłe, płaskie ze ściętymi krawędziami o średnicy 9 mm, z wytłoczonym oznakowaniem „CU” po jednej stronie i „NVR” po drugiej stronie. Wielkość opakowań: 50, 60, 100 lub 250 tabletek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. Podmiot odpowiedzialny Sandoz GmbH Biochemiestrasse 10 6250 Kundl, Austria
NL/H/4170/001-002-003-004/IB/006
Wytwórca/Importer Salutas Pharma GmbH Otto – von – Guericke Allee 1 39179 Barleben, Niemcy Novartis Pharma GmbH Roonstrasse 25 90429 Nürnberg, Niemcy W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji o leku oraz jego nazwach w innych państwach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego należy zwrócić się do: Sandoz Polska Sp. z o.o. ul. Domaniewska 5°C 02-672 Warszawa tel. 22 209 70 00 Data ostatniej aktualizacji ulotki: 07/2022 Logo Sandoz
NL/H/4170/001-002-003-004/IB/006
Źródło: oficjalna ulotka w Rejestrze Produktów Leczniczych (URPL)
Najczęściej zadawane pytania o Aderolio
W jakim celu stosuje się lek Aderolio?
Przeszczepienie nerki i serca Produkt leczniczy Aderolio jest wskazany do stosowania w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepionego narządu u dorosłych biorców allogenicznych przeszczepów nerki lub serca, u których istnieje małe lub umiarkowane immunologiczne ryzyko odrzucenia.
Jaka jest substancja czynna leku Aderolio?
Substancją czynną leku Aderolio jest Everolimusum 0.25 mg. Kod ATC: L04AA18.
Leczenie produktem Aderolio powinni rozpoczynać i kontynuować lekarze z doświadczeniem w terapii immunosupresyjnej po przeszczepieniu narządów, którzy mają możliwość kontrolowania stężenia ewerolimusu w pełnej krwi. Dawkowanie Dorośli U pacjentów po przeszczepieniu nerki i serca zalecana początkowa dawka wynosi 0,75 mg dwa razy na dobę w skojarzeniu z cyklosporyną, podawana jak najszybciej po transplantacji. Pełne dawkowanie znajduje się w punkcie 4.2 ChPL.
Kiedy nie stosować leku Aderolio?
Produkt Aderolio jest przeciwwskazany u pacjentów ze znaną nadwrażliwością na ewerolimus, syrolimus lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.
Czy lek Aderolio można stosować w ciąży i podczas karmienia piersią?
Ciąża Brak odpowiednich danych dotyczących stosowania ewerolimusu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję, w tym na zarodki i płody (patrz punkt 5.3). Potencjalne ryzyko dla ludzi nie jest znane. Produktu Aderolio nie należy stosować u kobiet w ciąży, chyba że możliwe korzyści przewyższają ryzyko dla płodu.
Odpowiedzi pochodzą z oficjalnej ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego (URPL). Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.
⚕Dla profesjonalistów — Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)Pełna charakterystyka: dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia+
4.1. Wskazania do stosowania
Przeszczepienie nerki i serca Produkt leczniczy Aderolio jest wskazany do stosowania w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepionego narządu u dorosłych biorców allogenicznych przeszczepów nerki lub serca, u których istnieje małe lub umiarkowane immunologiczne ryzyko odrzucenia. W przypadku przeszczepienia nerki lub serca produkt Aderolio należy stosować w skojarzeniu z cyklosporyną w mikroemulsji i kortykosteroidami. Przeszczepienie wątroby Produkt leczniczy Aderolio jest wskazany do stosowania w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepionego narządu u dorosłych biorców przeszczepów wątroby. W przypadku przeszczepienia wątroby produkt Aderolio należy stosować w skojarzeniu z takrolimusem i kortykosteroidami.
4.2. Dawkowanie i sposób podawania
Leczenie produktem Aderolio powinni rozpoczynać i kontynuować lekarze z doświadczeniem w terapii immunosupresyjnej po przeszczepieniu narządów, którzy mają możliwość kontrolowania stężenia ewerolimusu w pełnej krwi. Dawkowanie Dorośli U pacjentów po przeszczepieniu nerki i serca zalecana początkowa dawka wynosi 0,75 mg dwa razy na dobę w skojarzeniu z cyklosporyną, podawana jak najszybciej po transplantacji. U pacjentów po przeszczepieniu wątroby zalecaną dawką jest 1,0 mg dwa razy na dobę w skojarzeniu z takrolimusem. Pierwszą dawkę podaje się po około 4 tygodniach od transplantacji. U pacjentów przyjmujących produkt Aderolio może być konieczna modyfikacja dawki, w zależności od uzyskanego stężenia we krwi, tolerancji, indywidualnej odpowiedzi na leczenie, zmiany jednocześnie stosowanych leków oraz stanu klinicznego pacjenta. Zmiany dawki można wprowadzać w odstępach 4-5-dniowych (patrz „Kontrolowanie stężenia leku”). Szczególne grupy pacjentów Pacjenci rasy czarnej Częstość epizodów ostrego odrzucania przeszczepu potwierdzonego w biopsji była istotnie większa wśród biorców przeszczepów nerki rasy czarnej niż u pacjentów innych ras. Istnieją ograniczone dane wskazujące na konieczność zastosowania większej dawki produktu Aderolio u pacjentów rasy czarnej w celu uzyskania podobnej skuteczności, jak u pacjentów innych ras (patrz punkt 5.2). Obecnie dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania są zbyt ograniczone, aby umożliwić określenie szczegółowych zaleceń dotyczących stosowania ewerolimusu u pacjentów rasy czarnej. Dzieci i młodzież Produktu Aderolio nie należy stosować u dzieci i młodzieży po przeczepieniu nerki lub wątroby. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności ewerolimusu u dzieci i młodzieży po przeszczepieniu serca. (patrz punkt 5.1). Pacjenci w podeszłym wieku (≥65 lat) Doświadczenie kliniczne dotyczące stosowania u pacjentów w wieku >65 lat jest ograniczone. Mimo ograniczonych danych nie odnotowano istotnych różnic w farmakokinetyce ewerolimusu u pacjentów w wieku >65-70 lat (patrz punkt 5.2).
NL/H/4170/001-002-003-004/IB/006
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Modyfikacja dawkowania nie jest konieczna (patrz punkt 5.2). Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy ściśle kontrolować minimalne stężenia ewerolimusu w pełnej krwi. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (klasa A w skali Childa-Pugha) dawkę należy zmniejszyć do około dwóch trzecich normalnej dawki, u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (klasa B w skali Childa-Pugha) do około połowy normalnej dawki i u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C w skali Childa-Pugha) do około jednej trzeciej normalnej dawki. Dalsze dostosowanie dawki należy przeprowadzać na podstawie kontrolowania terapeutycznych stężeń leku (patrz punkt 5.2). W poniższej tabeli przedstawiono zmniejszone dawki leku zaokrąglone do najbliższej mocy tabletki: Tabela 1
Zmniejszenie dawki produktu Aderolio u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby Prawidłowa czynność wątroby
Przeszczepienie nerki i serca Przeszczepienie wątroby
0,75 mg dwa razy na dobę 1 mg dwa razy na dobę
Łagodne zaburzenia czynności wątroby (klasa A w skali Childa-Pugha) 0,5 mg dwa razy na dobę 0,75 mg dwa razy na dobę
Umiarkowane zaburzenia czynności wątroby (klasa B w skali Childa-Pugha) 0,5 mg dwa razy na dobę 0,5 mg dwa razy na dobę
Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (klasa C w skali Childa-Pugha) 0,25 mg dwa razy na dobę 0,5 mg dwa razy na dobę
Kontrolowanie stężenia leku Zaleca się stosowanie odpowiednio czułych metod pomiaru podczas ustalania docelowych małych stężeń terapeutycznych cyklosporyny lub takrolimusu. Produkt leczniczy Aderolio ma wąski indeks terapeutyczny, co może wymagać dostosowywania dawki w celu utrzymania odpowiedzi na leczenie. Zaleca się rutynową kontrolę terapeutycznych stężeń ewerolimusu w pełnej krwi. Na podstawie analizy zależności skuteczności i bezpieczeństwa od ekspozycji stwierdzono, że u pacjentów, u których minimalne stężenie ewerolimusu w pełnej krwi wynosiło ≥3,0 ng/ml, rzadziej występowały potwierdzone w biopsji epizody ostrego odrzucania przeszczepionej nerki, serca lub wątroby niż u pacjentów z minimalnym stężeniem <3,0 ng/ml. Zalecana górna granica stężeń terapeutycznych wynosi 8 ng/ml. Nie badano ekspozycji >12 ng/ml. Zalecane zakresy stężeń określono na podstawie wyników metod chromatograficznych. Szczególnie ważne jest kontrolowanie stężenia ewerolimusu we krwi pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby otrzymujących jednocześnie silne induktory lub inhibitory CYP3A4, podczas zmiany leczenia na inną postać farmaceutyczną i (lub) po znacznym zmniejszeniu dawki cyklosporyny (patrz punkt 4.5). Stężenia ewerolimusu mogą być nieznacznie mniejsze po zastosowaniu tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej. Najlepiej, jeśli modyfikacja dawki produktu Aderolio dokonana jest na podstawie minimalnego stężenia leku mierzonego po ponad 4 - 5 dniach od poprzedniej zmiany dawkowania. Interakcja między cyklosporyną i ewerolimusem może spowodować, że przy znacząco zmniejszonej ekspozycji na cyklosporynę zmniejszy się stężenie ewerolimusu (np. minimalne stężenie <50 ng/ml). Najlepiej, jeśli u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby minimalne stężenie mieści się w górnych wartościach przedziału ekspozycji 3-8 ng/ml. Po rozpoczęciu leczenia lub po zmianie dawki należy kontrolować stężenie co 4 do 5 dni aż do chwili, gdy w 2 kolejnych oznaczeniach minimalne stężenia ewerolimusu będą stabilne, gdyż wydłużony okres półtrwania ewerolimusu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby opóźnia czas do osiągnięcia stanu stacjonarnego (patrz punkty 4.4 i 5.2). Modyfikacje dawki należy przeprowadzać na
NL/H/4170/001-002-003-004/IB/006
podstawie stabilnego minimalnego stężenia ewerolimusu. Zalecane dawkowanie cyklosporyny u pacjentów po przeszczepieniu nerki Nie należy długotrwale stosować produktu Aderolio z pełnymi dawkami cyklosporyny. Zmniejszona ekspozycja na cyklosporynę poprawia czynność nerek u pacjentów po przeszczepieniu nerki otrzymujących ewerolimus. Na podstawie doświadczeń z badania A2309, zmniejszanie ekspozycji na cyklosporynę należy rozpocząć natychmiast po transplantacji, przy następujących zalecanych zakresach minimalnych stężeń w pełnej krwi: Tabela 2
Przeszczepienie nerki: zalecane docelowe zakresy minimalnych stężeń cyklosporyny we krwi
Docelowe stężenie C0 cyklosporyny (ng/ml) Pacjenci otrzymujący ewerolimus
Miesiąc 1.
Miesiące 2.-3. Miesiące 4.-5. Miesiące 6.-12.
100-200 · 75-150 · 50-100 · 25-50
(Oznaczone stężenia C0 i C2 przedstawiono w punkcie 5.1). Przed zmniejszeniem dawki cyklosporyny należy upewnić się, że minimalne stężenia ewerolimusu w pełnej krwi w stanie stacjonarnym są równe lub większe niż 3 ng/ml. Istnieją ograniczone dane dotyczące dawkowania ewerolimusu przy minimalnych stężeniach cyklosporyny poniżej 50 ng/ml lub stężeniach C2 poniżej 350 ng/ml w fazie terapii podtrzymującej. Jeśli pacjent nie toleruje zmniejszenia ekspozycji na cyklosporynę, należy ponownie rozważyć dalsze podawanie ewerolimusu. Zalecana dawka cyklosporyny u pacjentów po przeszczepieniu serca U pacjentów po przeszczepieniu serca w fazie terapii podtrzymującej należy zmniejszać dawkę cyklosporyny w celu poprawy czynności nerek. Jeśli zaburzenia czynności nerek postępują lub jeśli obliczony klirens kreatyniny wynosi <60 ml/min, należy dostosować schemat leczenia. U pacjentów po przeszczepieniu serca dawkę cyklosporyny można ustalić na podstawie minimalnych stężeń cyklosporyny we krwi. Patrz dane dotyczące zmniejszonych stężeń cyklosporyny we krwi w punkcie 5.1. Istnieją ograniczone dane dotyczące dawkowania ewerolimusu przy minimalnych stężeniach cyklosporyny wynoszących 50-100 ng/ml po 12 miesiącach u pacjentów po przeszczepieniu serca. Przed zmniejszeniem dawki cyklosporyny należy upewnić się, że minimalne stężenia ewerolimusu w pełnej krwi w stanie stacjonarnym są równe lub większe niż 3 ng/ml. Zalecane dawki takrolimusu u pacjentów po przeszczepieniu wątroby U pacjentów po przeszczepieniu wątroby należy zmniejszyć ekspozycję na takrolimus w celu zminimalizowania toksycznego działania na nerki związanego z podawaniem inhibitora kalcyneuryny. Dawkę takrolimusu należy zmniejszyć, począwszy od około 3 tygodni po rozpoczęciu skojarzonego leczenia z ewerolimusem, na podstawie docelowego minimalnego stężenia takrolimusu we krwi (C0) wynoszącego 3-5 ng/ml. W kontrolowanym badaniu klinicznym definitywne odstawienie takrolimusu wiązało się ze zwiększonym ryzykiem ostrego odrzucania. Nie oceniano w kontrolowanych badaniach klinicznych działania ewerolimusu w połączeniu z pełną dawką takrolimusu. Sposób podawania Produkt leczniczy Aderolio jest przeznaczony wyłącznie do podawania doustnego. Dobową dawkę produktu leczniczego Aderolio należy zawsze podawać doustnie w dwóch dawkach podzielonych, z posiłkiem lub niezależnie od posiłków (patrz punkt 5.2) i w tym samym czasie, co cyklosporynę w postaci mikroemulsji lub takrolimus (patrz „Kontrolowanie stężenia leku”).
NL/H/4170/001-002-003-004/IB/006
Tabletki produktu Aderolio należy połykać w całości, bez rozkruszania, popijając szklanką wody. Dla pacjentów, którzy nie są w stanie połknąć całej tabletki, ewerolimus jest również dostępny w postaci tabletek do sporządzania zawiesiny (patrz ChPL dla tabletek do sporządzania zawiesiny).
4.3. Przeciwwskazania
Produkt Aderolio jest przeciwwskazany u pacjentów ze znaną nadwrażliwością na ewerolimus, syrolimus lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Postępowanie w immunosupresji Ewerolimus podawano w ramach badań klinicznych jednocześnie z cyklosporyną w mikroemulsji, bazyliksymabem lub z takrolimusem i kortykosteroidami. Nie zbadano odpowiednio połączenia ewerolimusu z innymi lekami o działaniu immunosupresyjnym. Nie przeprowadzono odpowiednich badań u pacjentów z dużym ryzykiem immunologicznym. Połączenie z indukcją tymoglobuliną Zaleca się szczególną ostrożność podczas stosowania indukcji tymoglobuliną (króliczą globuliną antytymocytarną) i schematu leczenia obejmującego ewerolimus z cyklosporyną i kortykosteroidem. W badaniu klinicznym u pacjentów po przeszczepieniu serca (badanie A2310, patrz punkt 5.1) obserwowano zwiększoną częstość ciężkich, w tym zakończonych zgonem zakażeń w ciągu pierwszych trzech miesięcy po transplantacji w podgrupie pacjentów, którzy wcześniej otrzymali indukcję króliczą globuliną antytymocytarną. Ciężkie zakażenia i zakażenia oportunistyczne U pacjentów otrzymujących leczenie immunosupresyjne, w tym ewerolimusem, istnieje zwiększone ryzyko zakażeń oportunistycznych (bakteryjnych, grzybiczych, wirusowych, pierwotniakowych). Należą do nich: nefropatia związana z zakażeniem wirusem BK i postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia (ang. progressive multiple leukoencephalopathy, PML) związana z zakażeniem wirusem JC. Zakażenia te wiążą się często z dużym całkowitym obciążeniem immunosupresyjnym i mogą prowadzić do ciężkich lub zakończonych zgonem stanów, które lekarz powinien uwzględnić w diagnostyce różnicowej u pacjentów z zahamowaną czynnością układu odpornościowego i pogarszającą się czynnością nerek lub objawami neurologicznymi. U pacjentów leczonych ewerolimusem zgłaszano przypadki zakażeń i posocznicy zakończonych zgonem (patrz punkt 4.8). W badaniach klinicznych dotyczących ewerolimusu zalecano zastosowanie przeciwdrobnoustrojowej profilaktyki przeciwko zapaleniu płuc wywołanemu przez Pneumocystis jiroveci (carinii) i zakażeniom wywołanym przez wirusa cytomegalii (CMV) u pacjentów po transplantacji, zwłaszcza z grupy zwiększonego ryzyka rozwoju zakażeń oportunistycznych. Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się ścisłe kontrolowanie minimalnego stężenia ewerolimusu w pełnej krwi (C0) i dostosowanie jego dawki (patrz punkt 4.2). U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby dłuższy jest okres półtrwania ewerolimusu (patrz punkt 5.2), dlatego należy kontrolować terapeutyczne stężenie ewerolimusu po rozpoczęciu leczenia lub po dostosowaniu dawki, aż do uzyskania stabilnego stężenia. Interakcje z doustnymi substratami CYP3A4 Ze względu na możliwość wystąpienia interakcji należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania ewerolimusu i doustnych substratów CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym. Jeśli ewerolimus jest przyjmowany z doustnymi substratami CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym (np. pimozyd, terfenadyna, astemizol, cyzapryd, chinidyna lub pochodne alkaloidów sporyszu), należy kontrolować, czy u pacjenta nie występują działania niepożądane opisane w ChPL substratów
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Ewerolimus jest metabolizowany głównie z udziałem CYP3A4 w wątrobie i w pewnym stopniu w ścianie jelita. Jest on substratem dla wielolekowej pompy efluksowej, glikoproteiny P (PgP). Dlatego na wchłanianie, a następnie eliminację wchłoniętego ewerolimusu mogą wpływać inne produkty lecznicze, które oddziałują z CYP3A4 i (lub) glikoproteiną P. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania ewerolimusu oraz silnych inhibitorów i induktorów CYP3A4. Inhibitory glikoproteiny P mogą zmniejszyć wypływ ewerolimusu z komórek jelit i zwiększyć jego stężenie we krwi. W warunkach in vitro ewerolimus był kompetycyjnym inhibitorem CYP3A4 oraz mieszanym inhibitorem CYP2D6. Wszystkie badania interakcji in vivo przeprowadzono bez jednoczesnego zastosowania cyklosporyny. Tabela 3
Wpływ innych substancji czynnych na ewerolimus
Substancja czynna w zależności od interakcji
Interakcja – zmiana stosunku średnich geometrycznych AUC/Cmax ewerolimusu (obserwowany zakres)
Silne inhibitory CYP3A4/PgP Ketokonazol AUC ↑ 15,3-krotne (zakres 11,2-22,5) Cmax ↑ 4,1-krotne (zakres 2,6-7,0) Itrakonazol, Nie badano. Spodziewane jest znaczne pozakonazol, zwiększenie stężenia ewerolimusu. worykonazol Telitromycyna, klarytromycyna Nefazodon Rytonawir, atazanawir, sakwinawir, darunawir, indynawir, nelfinawir Umiarkowane inhibitory CYP3A4/PgP Erytromycyna AUC ↑ 4,4-krotne (zakres 2,0-12,6) Cmax ↑ 2,0-krotne (zakres 0,9-3,5) Imatynib AUC ↑ 3,7-krotne Cmax ↑ 2,2-krotnie Werapamil AUC ↑ 3,5-krotne (zakres 2,2-6,3) Cmax ↑ 2,3-krotne (zakres 1,3-3,8) Cyklosporyna doustnie AUC ↑ 2,7-krotne (zakres 1,5-4,7) Cmax ↑ 1,8-krotne (zakres 1,3-2,6)
Kannabidiol (inhibitor P-gp)
AUC ↑ 2,5-krotnie Cmax ↑ 2,5-krotnie
Flukonazol
Nie badano. Spodziewane jest
Zalecenia dotyczące leczenia skojarzonego
Nie zaleca się jednoczesnego podawania z silnymi inhibitorami CYP3A4/PgP, chyba że korzyści przewyższają ryzyko.
Podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów CYP3A4/PgP oraz po ich odstawieniu należy każdorazowo kontrolować minimalne stężenia ewerolimusu w pełnej krwi. Jeśli konieczne jest jednoczesne podawanie ewerolimusu i umiarkowanych inhibitorów CYP3A4 lub inhibitorów PgP, należy zachować ostrożność. Należy ściśle obserwować pacjenta pod względem działań niepożądanych i w razie konieczności dostosować dawkę ewerolimusu (patrz punkty 4.2 i 4.4).
NL/H/4170/001-002-003-004/IB/006
Diltiazem, nikardypina Dronedaron Amprenawir, fosamprenawir Sok grejpfrutowy lub inne pokarmy wpływające na CYP3A4/PgP
zwiększenie ekspozycji. Nie badano. Spodziewane jest zwiększenie ekspozycji. Nie badano. Spodziewane jest zwiększenie ekspozycji. Nie badano. Spodziewane jest zwiększenie ekspozycji (znaczne zróżnicowanie wpływu).
Silne i umiarkowane induktory CYP3A4 Ryfampicyna AUC ↓ 63% (zakres 0-80%) Cmax ↓ 58% (zakres 10-70%) Ryfabutyna Nie badano. Spodziewane jest zmniejszenie ekspozycji. Karbamazepina
Nie badano. Spodziewane jest zmniejszenie ekspozycji.
Fenytoina
Nie badano. Spodziewane jest zmniejszenie ekspozycji.
Fenobarbital
Nie badano. Spodziewane jest zmniejszenie ekspozycji. Nie badano. Spodziewane jest zmniejszenie ekspozycji.
Efawirenz, newirapina
Ziele dziurawca Nie badano. Spodziewane jest znaczne (Hypericum perforatum) zmniejszenie ekspozycji.
Należy unikać jednoczesnego przyjmowania.
Nie zaleca się jednoczesnego podawania silnych induktorów CYP3A4, chyba że korzyści przewyższają ryzyko.
Podczas jednoczesnego stosowania induktorów CYP3A4 oraz po ich odstawieniu należy każdorazowo kontrolować minimalne stężenia ewerolimusu w pełnej krwi. Podczas leczenia ewerolimusem nie należy stosować preparatów zawierających ziele dziurawca.
Leki, których stężenie w osoczu może być zmienione przez ewerolimus Oktreotyd Jednoczesne podawanie ewerolimusu (10 mg na dobę) z oktreotydem w postaci depot powodowało 1,47-krotne zwiększenie Cmin oktreotydu w stosunku średnich geometrycznych (ewerolimus/placebo). Cyklosporyna Ewerolimus wywierał nieznaczny wpływ kliniczny na farmakokinetykę cyklosporyny u pacjentów po przeszczepieniu nerki i serca, otrzymujących cyklosporynę w mikroemulsji. Atorwastatyna (substrat CYP3A4) i prawastatyna (substrat PgP) Podanie zdrowym osobom pojedynczej dawki ewerolimusu z atorwastatyną lub prawastatyną nie wpływało znacząco klinicznie na farmakokinetykę atorwastatyny, prawastatyny i ewerolimusu ani na całkowitą bioreaktywność reduktazy HMG-CoA w osoczu. Jednak wyników tych nie można ekstrapolować na inne inhibitory reduktazy HMG-CoA. Należy kontrolować, czy u pacjentów nie rozwija się rabdomioliza i czy nie występują inne działania niepożądane opisane w ChPL inhibitorów reduktazy HMG-CoA. . Doustne substraty CYP3A4A Wyniki badań in vitro wskazują, że zahamowanie aktywności PgP, CYP3A4 i CYP2D6 przy stężeniach ogólnoustrojowych ewerolimusu uzyskanych po podaniu doustnych dawek 10 mg jest mało prawdopodobne. Nie można jednak wykluczyć zahamowania aktywności CYP3A4 i PgP w jelicie.
NL/H/4170/001-002-003-004/IB/006
Badanie interakcji u zdrowych osób wykazało, że jednoczesne podanie doustnej dawki midazolamu (czułego znacznika dla substratu CYP3A4) i ewerolimusu spowodowało zwiększenie wartości Cmax oraz AUC midazolamu odpowiednio o 25% i 30%. Działanie to jest prawdopodobnie spowodowane zahamowaniem przez ewerolimus aktywności jelitowego CYP3A4. Dlatego ewerolimus może wpływać na biodostępność podawanych doustnie substratów CYP3A4. Nie należy jednak spodziewać się klinicznie istotnego wpływu na ekspozycję na substraty CYP3A4 podawane ogólnie. Jeśli ewerolimus jest przyjmowany z doustnymi substratami CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym (np. pimozydem, terfenadyną, astemizolem, cyzaprydem, chinidyną lub pochodnymi alkaloidów sporyszu), należy kontrolować, czy u pacjenta nie występują działania niepożądane opisane w ChPL doustnie podawanych substratów CYP3A4. Szczepienia Leki immunosupresyjne mogą wpływać na odpowiedź na szczepienie i szczepienie w czasie leczenia produktem Aderolio może być mniej skuteczne. Należy unikać podawania żywych szczepionek. Dzieci i młodzież Badania interakcji przeprowadzono tylko u dorosłych.
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża Brak odpowiednich danych dotyczących stosowania ewerolimusu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję, w tym na zarodki i płody (patrz punkt 5.3). Potencjalne ryzyko dla ludzi nie jest znane. Produktu Aderolio nie należy stosować u kobiet w ciąży, chyba że możliwe korzyści przewyższają ryzyko dla płodu. Kobietom w wieku rozrodczym należy zalecić stosowanie skutecznej antykoncepcji podczas przyjmowania produktu Aderolio i do 8 tygodni po zakończeniu leczenia. Karmienie piersią Nie wiadomo czy ewerolimus przenika do mleka kobiecego. W badaniach na zwierzętach wykazano, że u szczurów ewerolimus i (lub) jego metabolity łatwo przenikały do mleka samic w okresie laktacji. Dlatego kobiety przyjmujące produkt Aderolio nie powinny karmić piersią. Płodność Istnieją doniesienia literaturowe o przypadkach odwracalnej azoospermii i oligospermii u pacjentów leczonych inhibitorami mTOR (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.3). Nie wiadomo, czy ewerolimus może powodować niepłodność u pacjentów obu płci, jednak obserwowano niepłodność u mężczyzn i wtórny brak miesiączki.
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Nie przeprowadzono badań wpływu ewerolimusu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
4.8. Działania niepożądane
a) Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Częstość niżej wymienionych działań niepożądanych ustalono na podstawie analizy częstości zdarzeń zgłaszanych w ciągu 12 miesięcy u dorosłych biorców przeszczepów, uczestniczących w wieloośrodkowych, randomizowanych, kontrolowanych badaniach oceniających ewerolimus w połączeniu z inhibitorami kalcyneuryny (CNI) i kortykosteroidami. Z wyjątkiem dwóch, we wszystkich badaniach (u pacjentów po przeszczepieniu nerki) występowały grupy otrzymujące standardowe leczenie CNI, bez ewerolimusu. Ewerolimus w połączeniu z cyklosporyną oceniano w pięciu badaniach u łącznie 2497 pacjentów po przeszczepieniu nerki (dwa z tych badań nie miały grupy kontrolnej nieotrzymującej ewerolimusu) oraz w trzech badaniach u 1531 pacjentów po przeszczepieniu serca (populacje ITT, patrz punkt 5.1).
NL/H/4170/001-002-003-004/IB/006
Leczenie skojarzone ewerolimusem i takrolimusem oceniano w jednym badaniu z udziałem 719 pacjentów po przeszczepieniu wątroby (populacja ITT, patrz punkt 5.1). Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są: zakażenia, niedokrwistość, hiperlipidemia, wystąpienie cukrzycy po raz pierwszy, bezsenność, ból głowy, nadciśnienie tętnicze, kaszel, zaparcie, nudności, obrzęki obwodowe, zaburzenia gojenia (w tym wysięk opłucnowy i osierdziowy). Występowanie działań niepożądanych może zależeć od schematu leczenia immunosupresyjnego (tzn. od stopnia i czasu trwania immunosupresji). W badaniach z zastosowaniem ewerolimusu w połączeniu z cyklosporyną zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy obserwowano częściej u pacjentów otrzymujących ewerolimus w połączeniu z pełną dawką cyklosporyny w mikroemulsji niż u pacjentów z grupy kontrolnej. Ogólna częstość działań niepożądanych była mniejsza po zastosowaniu zmniejszonej dawki cyklosporyny w mikroemulsji (patrz punkt 5.1). Profil bezpieczeństwa ewerolimusu podawanego ze zmniejszoną dawką cyklosporyny był podobny do opisanego w 3 badaniach rejestracyjnych z zastosowaniem cyklosporyny w pełnej dawce, a wyjątek stanowiło rzadziej występujące zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy oraz mniejsze średnie i mediana stężenia kreatyniny w surowicy niż w badaniach III fazy. b) Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Tabela 4 zawiera działania niepożądane o możliwym lub prawdopodobnym związku przyczynowym ze stosowaniem ewerolimusu, obserwowane w badaniach klinicznych III fazy. Jeśli nie zaznaczono inaczej, zaburzenia te zidentyfikowano na podstawie zwiększonej częstości w badaniach III fazy porównujących pacjentów otrzymujących ewerolimus z pacjentami otrzymującymi standardową terapię niezawierającą ewerolimusu lub na podstawie takiej samej częstości w przypadku zdarzeń, które są znanymi działaniami niepożądanymi porównawczego leku (mykofenolanu sodu, MPA) w badaniach dotyczących przeszczepienia nerek i serca (patrz punkt 5.1). Poza przypadkami, gdzie zaznaczono inaczej, profil działań niepożądanych jest względnie zgodny we wszystkich wskazaniach transplantacyjnych. Działania niepożądane zestawiono zgodnie ze standardową klasyfikacją układów i narządów MedDRA: Działania niepożądane wymieniono zgodnie z częstością, określoną następująco: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000). Tabela 4
Działania niepożądane o możliwym lub prawdopodobnym związku z ewerolimusem
Klasyfikacja układów i narządów Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone
Częstość Bardzo często
Często Często Niezbyt często
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Bardzo często
Zaburzenia endokrynologiczne Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Niezbyt często
Często
Bardzo często
Działanie niepożądane Zakażenia (wirusowe, bakteryjne, grzybicze), zakażenia górnych dróg oddechowych, zakażenia dolnych dróg oddechowych i zakażenia płuc (w tym zapalenie płuc)1, zakażenia układu moczowego2 Posocznica, zakażenia ran Guzy złośliwe lub nieokreślone, złośliwe i nieokreślone nowotwory skóry Chłoniaki/poprzeszczepowe zaburzenia limfoproliferacyjne (PTLD) Leukopenia, niedokrwistość/erytropenia, małopłytkowość1 Pancytopenia, mikroangiopatie zakrzepowe (w tym zakrzepowa plamica małopłytkowa /zespół hemolityczno-mocznicowy) Niedoczynność gonad u mężczyzn (zmniejszenie stężenia testosteronu, zwiększenie stężenia FSH i LH) Hiperlipidemia (cholesterol i triglicerydy), nowe przypadki cukrzycy9, hipokaliemia NL/H/4170/001-002-003-004/IB/006
Zaburzenia psychiczne Zaburzenia układu nerwowego Zaburzenia serca Zaburzenia naczyniowe
Bardzo często Bardzo często
Bezsenność, lęk Ból głowy
Bardzo często Często Bardzo często
Wysięk osierdziowy3 Tachykardia Nadciśnienie tętnicze, zaburzenia zakrzepowozatorowe żył Torbiel limfatyczna4, krwawienie z nosa, zakrzepica przeszczepu nerki Wysięk opłucnowy1, kaszel1, duszność1 Choroba śródmiąższowa płuc5
Często Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często Niezbyt często Bardzo często Często
Zaburzenia wątroby i dróg Niezbyt często żółciowych Zaburzenia skóry i tkanki Często podskórnej Zaburzenia mięśniowoCzęsto szkieletowe i tkanki łącznej Zaburzenia nerek i dróg Często moczowych Zaburzenia układu Często rozrodczego i piersi
Ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty Zapalenie trzustki, zapalenie/owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej, ból jamy ustnej i gardła Niezakaźne zapalenie wątroby, żółtaczka Obrzęk naczynioruchowy6, trądzik, wysypka Bóle mięśni, bóle stawów Białkomocz2, martwica kanalików nerkowych7
Zaburzenia erekcji, zaburzenia miesiączkowania (w tym brak miesiączki i nadmierne krwawienie miesiączkowe) Niezbyt często Torbiel jajnika Zaburzenia ogólne i stany Bardzo często Obrzęki obwodowe, ból, zaburzenia gojenia, gorączka w miejscu podania Często Przepuklina pooperacyjna Badania diagnostyczne Często Nieprawidłowa aktywność enzymów wątrobowych8 często u pacjentów po przeszczepieniu nerki i wątroby często u pacjentów po przeszczepieniu serca i wątroby po przeszczepieniu serca po przeszczepieniu nerki i serca
4.9. Przedawkowanie
W badaniach na zwierzętach wykazano, że ewerolimus ma małą zdolność wywoływania ostrych reakcji toksycznych. U myszy i szczurów doustne pojedyncze dawki 2000 mg/kg mc. (dawka graniczna testu) nie powodowały zgonu ani ciężkiego działania toksycznego. Doświadczenie dotyczące przedawkowania ewerolimusu u ludzi jest bardzo ograniczone. Opisano jeden przypadek omyłkowego przyjęcia 1,5 mg ewerolimusu przez 2-letnie dziecko, po którym nie obserwowano żadnych działań niepożądanych. Pacjentom po przeszczepieniu narządu podawano pojedyncze dawki do 25 mg, które były dobrze tolerowane. W każdym przypadku przedawkowania należy zastosować ogólne leczenie podtrzymujące.