Trimesan
Spis treści ulotki
- Co to jest lek i w jakim celu się go stosuje
- Informacje ważne przed zastosowaniem leku
- Jak stosować lek
- Możliwe działania niepożądane
- Jak przechowywać lek
- Zawartość opakowania i inne informacje
Trimesan jest lekiem przeciwbakteryjnym do stosowania wewnętrznego. Substancją czynną leku jest trimetoprim będący inhibitorem reduktazy kwasu dihydrofoliowego, enzymu biorącego udział w przemianie kwasu dihydrofoliowego w kwas tetrahydrofoliowy. Trimetoprim selektywnie hamuje syntezę białek bakterii, powodując ich śmierć. Trimetoprim działa na większość szczepów następujących drobnoustrojów: Bordetella sp., Citrobacter sp., Enterobacter sp., Escherichia coli, Haemophilus influenzae, Hafnia sp., Klebsiella pneumoniae, Legionella sp., Pasteurella sp., Providencia sp., Serratia sp., Salmonella sp., Shigella sp., Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis, Staphylococcus saprophyticus, Streptococcus pyogenes, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus viridans, Streptococcus faecalis, Vibrio sp., Yersinia sp. Wskazania do stosowania: Zakażenia dróg moczowych powodowane przez wrażliwe szczepy Escherichia coli, Proteus mirabilis, Enterobacter sp. oraz gronkowce, w tym Staphylococcus saprophyticus. Zakażenia dróg oddechowych: zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis carinii (m.in. będące powikłaniem w zespole nabytego upośledzenia odporności AIDS). Zakażenia przewodu pokarmowego: dur brzuszny, biegunka wywołana przez E. coli (w tym biegunka podróżnych). Wrażliwość drobnoustrojów należy potwierdzić badaniami.
Kiedy nie stosować leku Trimesan
- jeśli pacjent ma uczulenie na trimetoprim lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6); 1
- jeśli pacjentka jest w ciąży lub przypuszcza, że może być w ciąży;
- jeśli pacjent ma zaburzenia krwi, w tym niedokrwistość (anemię) megaloblastyczną wywołaną niedoborem kwasu foliowego;
- jeśli u pacjenta występuje ciężka niewydolność nerek. Ostrzeżenia i środki ostrożności PRZED ROZPOCZĘCIEM PRZYJMOWANIA LEKU TRIMESAN NALEŻY OMÓWIĆ TO Z LEKARZEM:
- jeśli po przyjęciu trimetoprimu u pacjenta kiedykolwiek wystąpiła ciężka wysypka skórna lub łuszczenie się skóry, pęcherze i (lub) owrzodzenie jamy ustnej. Ostrzeżenia i środki ostrożności – Należy zachować szczególną ostrożność stosując lek Trimesan: W związku z leczeniem trimetoprimem notowano występowanie ciężkich reakcji skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona (ang. Stevens-Johnson syndrome, SJS), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (ang. toxic epidermal necrolysis, TEN) oraz reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms, DRESS). Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z objawów ciężkich reakcji skórnych, opisanych w punkcie 4, należy przerwać przyjmowanie trimetoprimu i natychmiast zwrócić się po pomoc medyczną. Trimetoprim może hamować wytwarzanie komórek krwi. Jeśli podczas leczenia wystąpi ból gardła, gorączka lub wybroczyny, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, ponieważ mogą to być objawy uszkodzenia szpiku. Należy powiadomić lekarza o wszelkich istniejących zaburzeniach czynności szpiku (zaburzenia krwiotwórcze), w tym niedokrwistości (anemii), ponieważ trimetoprim może pogorszyć ich przebieg. Trimetoprim potencjalnie może być przyczyną hiperkaliemii (zwiększonego stężenia potasu we krwi). Jednoczesne stosowanie leku Trimesan z pewnymi lekami (patrz „Trimesan a inne leki”, poniżej), suplementami potasu oraz jedzeniem z wysoką zawartością potasu może prowadzić do ciężkiej hiperkaliemii. Objawy ciężkiej hiperkaliemii mogą obejmować skurcze mięśni, nieregularny rytm serca, biegunkę, nudności, zawroty głowy lub ból głowy. Należy powiadomić lekarza o wszelkich przebytych schorzeniach wątroby lub nerek, ponieważ mogą one prowadzić do konieczności zmniejszenia dawki leku. Trimesan a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. W szczególności dotyczy to:
- antybiotyków, takich jak ryfampicyna,
- leków przeciwzakrzepowych, takich jak warfaryna,
- digoksyny i prokainamidu – leków stosowanych w chorobach serca,
- fenytoiny stosowanej w padaczce,
- dapsonu – leku stosowanego m.in. w leczeniu opryszczkowatego zapalenia skóry lub trądu, zespole Leśniowskiego-Crohna,
- leków hamujących czynność szpiku kostnego, takich jak metotreksat i fenytoina,
- spironolaktonu i podobnie do niego działających leków (innych leków moczopędnych oszczędzających potas). Trimesan z jedzeniem i piciem Patrz punkt 3. Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Ciąża Nie należy przyjmować tego leku w okresie ciąży (patrz: „Kiedy nie stosować leku Trimesan”). Leczenie trimetoprimem w pierwszych trzech miesiącach ciąży może zwiększać ryzyko poronienia. U dzieci urodzonych przez matki, które były leczone trimetoprimem w pierwszym trymestrze ciąży, może występować zwiększone ryzyko wad wrodzonych, w szczególności wad cewy nerwowej (gdy kręgosłup i rdzeń kręgowy nie tworzą się prawidłowo), rozszczepu warg i podniebienia (gdy warga i podniebienie nie tworzą się prawidłowo) oraz wad serca. Karmienie piersią Trimetoprim przenika do mleka ludzkiego. Nie zaleca się stosowania trimetoprimu podczas karmienia piersią. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Brak jest informacji, by lek wpływał na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Zazwyczaj stosowana dawka leku: Dorośli i dzieci powyżej 12 lat: zwykle 100 mg do 200 mg dwa razy na dobę (1 – 2 tabletki co 12 godzin). Dzieci w wieku od 6 do 12 lat: około 2 mg do 4 mg na kg masy ciała (to jest pół do 1 tabletki), dwa razy na dobę. Dzieci w wieku poniżej 6 lat: nie zaleca się stosowania leku u dzieci w tej grupie wiekowej. Tabletki można dzielić. Najlepiej stosować lek między posiłkami, gdyż pokarm hamuje wchłanianie trimetoprimu. Czas trwania leczenia: Lek należy stosować przez co najmniej 10 dni. Po ustąpieniu objawów chorobowych leczenie należy kontynuować jeszcze 2 do 3 dni. Chorzy z niewydolnością nerek: dawkowanie zależy od wartości oznaczonego klirensu kreatyniny: W przypadku klirensu kreatyniny powyżej 30 ml/min dawka nie różni się od zazwyczaj stosowanej dawki – czyli 100 mg do 200 mg dwa razy na dobę. W przypadku klirensu kreatyniny 15 – 30 ml/min – dawka wynosi 50 mg (pół tabletki) co 12 godzin. U osób z klirensem kreatyniny poniżej 15 ml/min nie zaleca się stosowania leku. Dawkowanie specjalne: Dur brzuszny: początkowo 300 mg (3 tabletki) co 12 godzin (przez 2 do 3 dni), a następnie 200 mg (2 tabletki) co 12 godzin. Pneumocystozowe zapalenie płuc: 5 mg na kg masy ciała co 8 godzin lub 300 mg co 8 godzin. W przypadku leczenia skojarzonego z lekiem zawierającym dapson dawka wynosi 100 mg na dobę. U chorych, którzy reagują na lek w ciągu pierwszych 72 godzin, leczenie należy kontynuować przez 14 dni. Biegunka podróżnych: 200 mg (2 tabletki) co 12 godzin. Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Trimesan W przypadku przyjęcia większej niż zalecana dawki leku Trimesan należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Pominięcie przyjęcia leku Trimesan W przypadku pominięcia dawki leku należy ją przyjąć tak szybko, jak to jest możliwe. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. W przypadku wystąpienia poniżej wymienionych ciężkich zagrażających życiu działań niepożądanych należy przerwać stosowanie leku i natychmiast zwrócić się o pomoc do lekarza lub najbliższego szpitala:
- wstrząs anafilaktyczny objawiający się splątaniem, bladością skóry, spadkiem ciśnienia krwi, poceniem się, wytwarzaniem małej ilości moczu, przyspieszonym oddechem, osłabieniem i omdleniem);
- czerwonawe plamy na tułowiu, często z pęcherzami w środku, łuszczenie się skóry, owrzodzenia jamy ustnej, gardła, nosa, narządów płciowych i oczu. Występowanie takich ciężkich wysypek skórnych może poprzedzać gorączka i objawy grypopodobne [zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i (lub) toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN)];
- rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała i powiększone węzły chłonne (zespół DRESS lub zespół nadwrażliwości na lek). Należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem w przypadku wystąpienia następujących działań niepożądanych: występujących z nieznaną częstością:
- częstego pojawiania się siniaków i wybroczyn w wyniku zmniejszenia liczby płytek krwi,
- bólu gardła, zakażeń, mogących być objawami zmniejszenia liczby krwinek białych, granulocytów, neutropenii;
- krwawień z nosa i innych krwotoków, niedokrwistości (anemii);
- zasinienia skóry z powodu zwiększonej ilości odtlenowanej hemoglobiny we krwi (w wyniku zwiększenia stężenia methemoglobiny (nieprawidłowej hemoglobiny)); występujących rzadko (rzadziej niż u 1 na 1000 pacjentów):
- bólu głowy, nudności, wymiotów, światłowstrętu, sztywności karku (aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych) Inne działania niepożądane: Rzadko (występuje rzadziej niż u 1 na 1000 pacjentów): zwiększenie stężenia potasu, mocznika, kreatyniny, bilirubiny we krwi, wzrost aktywności enzymów wątrobowych, zmniejszenie stężenia sodu we krwi, gorączka. Bardzo rzadko (występuje rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów): Omamy Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych): uczucie dyskomfortu w nadbrzuszu, nudności, wymioty, zapalenie języka; wysypki skórne, świąd oraz nadwrażliwość na światło. (częstość tych zmian zależy od dawki. Wysypki mają często charakter plamisto-grudkowy i występują po 10 – 14 dniach od rozpoczęcia leczenia). Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych 4
Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl/ Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
Co zawiera lek Trimesan
Substancją czynną leku jest trimetoprim. Jedna tabletka zawiera 100 mg trimetoprimu.
Pozostałe składniki to: celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa typ C, magnezu stearynian.
Jak wygląda lek Trimesan i co zawiera opakowanie Trimesan to białe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki z linią podziału po jednej stronie. Białe, nieprzezroczyste blistry PVC/PVDC/Aluminium w kartonowym pudełku. Wielkość opakowania: 20 lub 40 tabletek Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. Podmiot odpowiedzialny i wytwórca Podmiot odpowiedzialny SUN-FARM Sp. z o.o. ul. Dolna 21 05-092 Łomianki tel. +48 22 350 66 69 Wytwórca/ Importer mibe GmbH Arzneimittel Münchener Straße 15 06796 Brehna Niemcy
Data ostatniej aktualizacji ulotki
Źródło: oficjalna ulotka w Rejestrze Produktów Leczniczych (URPL)
Najczęściej zadawane pytania o Trimesan
W jakim celu stosuje się lek Trimesan?
Zakażenia dróg moczowych powodowane przez wrażliwe szczepy Escherichia coli, Proteus mirabilis, Enterobacter sp. oraz gronkowce koagulazoujemne, w tym Staphylococcus saprophyticus. Trimetoprim może być też stosowany w zakażeniach o innym umiejscowieniu, powodowanych przez wrażliwe drobnoustroje, jeśli właściwości farmakokinetyczne zapewniają możliwość uzyskania odpowiedniego stężenia leku w ognisku zakażenia.
Jaka jest substancja czynna leku Trimesan?
Substancją czynną leku Trimesan jest Trimethoprimum 100 mg. Kod ATC: J01EA01.
Dawkowanie Dawkowanie standardowe: Dorośli i dzieci powyżej 12 lat: zwykle 100 mg do 200 mg dwa razy na dobę (1 – 2 tabletki 100 mg co 12 godzin). Dzieci w wieku od 6 do 12 lat: 2 – 4 mg/kg masy ciała (½ do 1 tabletki) dwa razy na dobę. Dzieci w wieku poniżej 6 lat: nie zaleca się stosowania leku u dzieci w tej grupie wiekowej. Czas trwania kuracji: Lek stosować przez co najmniej 10 dni. Pełne dawkowanie znajduje się w punkcie 4.2 ChPL.
Kiedy nie stosować leku Trimesan?
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Niedokrwistość megaloblastyczna związana z niedoborem kwasu foliowego. Okres ciąży (patrz punkt 4.6). Ciężka niewydolność nerek.
Czy lek Trimesan można stosować w ciąży i podczas karmienia piersią?
Ciąża Stosowanie trimetoprimu jest przeciwskazane w okresie ciąży (patrz punkt 4.3). Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne. Badania epidemiologiczne wykazały zwiększone ryzyko poronień samoistnych i występowania wad wrodzonych, w szczególności wad cewy nerwowej, rozszczepów warg i podniebienia i wad układu sercowo-naczyniowego u dzieci matek leczonych…
Odpowiedzi pochodzą z oficjalnej ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego (URPL). Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.
⚕Dla profesjonalistów — Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)Pełna charakterystyka: dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia+
4.1. Wskazania do stosowania
Zakażenia dróg moczowych powodowane przez wrażliwe szczepy Escherichia coli, Proteus mirabilis, Enterobacter sp. oraz gronkowce koagulazoujemne, w tym Staphylococcus saprophyticus. Trimetoprim może być też stosowany w zakażeniach o innym umiejscowieniu, powodowanych przez wrażliwe drobnoustroje, jeśli właściwości farmakokinetyczne zapewniają możliwość uzyskania odpowiedniego stężenia leku w ognisku zakażenia. Zakażenia dróg oddechowych: zapalenia płuc wywołane przez Pneumocystis carinii (m.in. będące powikłaniem zespołu nabytego upośledzenia odporności AIDS). Zakażenia przewodu pokarmowego: dur brzuszny, biegunka wywołana przez E. coli (w tym biegunka podróżnych). Wrażliwość drobnoustrojów należy potwierdzić testem in vitro.
4.2. Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie Dawkowanie standardowe: Dorośli i dzieci powyżej 12 lat: zwykle 100 mg do 200 mg dwa razy na dobę (1 – 2 tabletki 100 mg co 12 godzin). Dzieci w wieku od 6 do 12 lat: 2 – 4 mg/kg masy ciała (½ do 1 tabletki) dwa razy na dobę. Dzieci w wieku poniżej 6 lat: nie zaleca się stosowania leku u dzieci w tej grupie wiekowej. Czas trwania kuracji: Lek stosować przez co najmniej 10 dni. Po ustąpieniu objawów chorobowych leczenie należy kontynuować jeszcze przez 2 – 3 dni.
Dawkowanie u chorych z niewydolnością nerek: W przypadku klirensu kreatyniny powyżej 30 ml/min stosuje się dawkę standardową. W przypadku klirensu kreatyniny 15 – 30 ml/min – dawka wynosi 50 mg (½ tabletki) co 12 godzin. Nie zaleca się stosowania leku u osób z klirensem kreatyniny poniżej 15 ml/min. Dawkowanie specjalne: U chorych na dur brzuszny – początkowo 300 mg (3 tabletki) co 12 godzin (przez 2 do 3 dni), a następnie 200 mg (2 tabletki) co 12 godzin. U chorych z pneumocystozowym zapaleniem płuc dawka wynosi około 5 mg/kg masy ciała co 8 godzin lub 300 mg co 8 godzin. W przypadku leczenia skojarzonego razem z dapsonem należy stosować 100 mg/dobę. U chorych, którzy reagują na lek w ciągu pierwszych 72 godzin, leczenie należy kontynuować przez 14 dni. W przypadku biegunki podróżnych dawka wynosi 200 mg (2 tabletki) co 12 godzin. Sposób podawania Podanie doustne. Tabletki można dzielić. Pokarm hamuje wchłanianie trimetoprimu.
4.3. Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. - Niedokrwistość megaloblastyczna związana z niedoborem kwasu foliowego. - Okres ciąży (patrz punkt 4.6). - Ciężka niewydolność nerek.
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Ciężkie skórne działania niepożądane (ang. severe cutaneous adverse reactions, SCARs) W związku z leczeniem trimetoprimem notowano występowanie zespołu Stevensa-Johnsona (ang. StevensJohnson syndrome, SJS), toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka (ang. toxic epidermal necrolysis, TEN) oraz reakcji polekowej z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms, DRESS), które mogą zagrażać życiu lub prowadzić do zgonu (patrz punkt 4.8). Należy poinformować pacjentów o objawach podmiotowych i przedmiotowych oraz uważnie obserwować, czy nie występują u nich reakcje skórne. Jeśli pojawią się objawy podmiotowe i przedmiotowe, wskazujące na wystąpienie takich reakcji, należy natychmiast przerwać stosowanie trimetoprimu i (w razie konieczności) rozważyć zastosowanie innego leczenia. Jeżeli w związku ze stosowaniem trimetoprimu u pacjenta wystąpiła ciężka reakcja, taka jak SJS, TEN lub DRESS, nie należy nigdy ponownie rozpoczynać leczenia trimetoprimem. Trimetoprim w rzadkich przypadkach może powodować zaburzenia w układzie krwiotwórczym. Wczesnymi objawami tych zaburzeń mogą być m.in. ból gardła, gorączka, wybroczyny. Pojawienie się objawów mogących wskazywać na uszkodzenie szpiku jest wskazaniem do natychmiastowego wykonania badania morfologii krwi z rozmazem. Jeśli badanie wykaże zmniejszenie liczby któregokolwiek upostaciowanego składnika krwi, lek należy odstawić. U osób z niedoborem kwasu foliowego lub z podejrzeniem takiego niedoboru, lek należy stosować ostrożnie. Trimetoprim należy stosować ostrożnie u osób z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek.
Trimetoprim potencjalnie może być przyczyną hiperkaliemii. Jednoczesne stosowanie produktów leczniczych powodujących hiperkaliemię ze spironolaktonem może prowadzić do ciężkiej hiperkaliemii.
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Trimetoprim hamuje metabolizm fenytoiny. Jednoczesne stosowanie trimetoprimu może przedłużyć okres półtrwania fenytoiny o 50%. Jeśli stosowanie obu leków jest niezbędne, należy obserwować pacjenta w kierunku potencjalnego przedawkowania fenytoiny. Jednoczesne stosowanie trimetoprimu może zwiększać niedobory kwasu foliowego wywołane przez inne leki (np. fenytoinę, metotreksat). Trimetoprim może zwiększać działanie warfaryny. Trimetoprim zwiększa działanie digoksyny, prokainamidu. Ryfampicyna wpływa na wydalanie trimetoprimu, zmniejszając jego stężenie. Trimetoprim i dapson wzajemnie zwiększają swoje stężenia we krwi. Trimetoprim hamuje wymianę sód – potas w kanaliku dystalnym i potencjalnie może być przyczyną hiperkaliemii. Jednoczesne stosowanie trimetoprimu ze spironolaktonem może prowadzić do istotnej klinicznie hiperkaliemii. Kliniczne konsekwencje jednoczesnego stosowania trimetoprimu z innymi diuretykami oszczędzającymi potas nie są znane, jednak nie można wykluczyć potencjalnego zwiększenia ryzyka hiperkaliemii.
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża Stosowanie trimetoprimu jest przeciwskazane w okresie ciąży (patrz punkt 4.3). Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne. Badania epidemiologiczne wykazały zwiększone ryzyko poronień samoistnych i występowania wad wrodzonych, w szczególności wad cewy nerwowej, rozszczepów warg i podniebienia i wad układu sercowo-naczyniowego u dzieci matek leczonych trimetoprimem w pierwszym trymestrze ciąży. Uważa się, że domniemanym mechanizmem działania jest wzajemne oddziaływanie z folianami. Karmienie piersią Trimetoprim przenika do mleka ludzkiego. Nie zaleca się stosowania trimetoprimu podczas karmienia piersią.
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Brak doniesień o wpływie na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
4.8. Działania niepożądane
Częstość występowania działań niepożądanych określono następująco: Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); Bardzo rzadko (< 1/10 000); Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Zaburzenia krwi i układu chłonnego Częstość nieznana: trombocytopenia, leukopenia, neutropenia, niedokrwistość megaloblastyczna, methemoglobinemia. Zaburzenia układu immunologicznego
Rzadko odnotowano nadwrażliwość w postaci zespołu Stevensa-Johnsona, toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka lub wstrząsu anafilaktycznego. Zaburzenia żołądka i jelit Częstość nieznana: uczucie dyskomfortu w nadbrzuszu, nudności, wymioty, zapalenie języka. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Częstość nieznana: najczęściej występują wysypki skórne, świąd oraz nadwrażliwość na światło. Częstość tych zmian zależy od dawki. Wysypki mają często charakter plamisto-grudkowy i występują 10 do 14 dni po rozpoczęciu leczenia. Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS). Zaburzenia psychiczne Bardzo rzadko: omamy Inne: Rzadko: hiperkaliemia lub hiponatremia, gorączka, wzrost stężenia mocznika lub kreatyniny w surowicy, wzrost stężenia bilirubiny i aktywności aminotransferaz, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
4.9. Przedawkowanie
Objawy ostrego przedawkowania trimetoprimu pojawiają się po przyjęciu 1 g lub więcej leku. Mogą wystąpić nudności, wymioty, zawroty głowy, ból głowy, depresja, zaburzenia świadomości, depresja szpiku. Postępowanie jest objawowe. Zakwaszenie moczu przyspiesza eliminację trimetoprimu. Skuteczność hemodializy jest umiarkowana, dializa otrzewnowa jest nieskuteczna. Długotrwałe stosowanie trimetoprimu może prowadzić do depresji szpiku z trombocytopenią, leukopenią, anemią megaloblastyczną. Wystąpienie takich objawów jest wskazaniem do odstawienia leku. Może być celowe podanie leukoworyny w dawce 5 – 15 mg na dobę.
