Treosulfan Zentiva
Co to jest lek i w jakim celu się go stosuje
Lek Treosulfan Zentiva zawiera substancję czynną treosulfan. Treosulfan należy do grupy leków przeciwnowotworowych nazywanych lekami alkilującymi. Leki te hamują wzrost guza. Lek Treosulfan Zentiva został przepisany pacjentce przez lekarza do stosowania w leczeniu zaawansowanego raka jajnika po co najmniej jednej wcześniejszej terapii standardowej. 2.
Informacje ważne przed zastosowaniem leku
Kiedy nie stosować leku Treosulfan Zentiva
- jeśli pacjent ma uczulenie na treosulfan
- jeśli pacjent ma zbyt małą liczbę krwinek (ciężkie zahamowanie czynności szpiku kostnego). Przed każdym podaniem pacjent będzie miał badanie krwi w celu sprawdzenia, czy liczba krwinek umożliwia podanie leku Treosulfan Zentiva.
- w okresie karmienia piersią. Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Treosulfan Zentiva należy omówić to z lekarzem lub pielęgniarką: Uszkodzenie szpiku kostnego i kontrola morfologii krwi Działaniem niepożądanym ograniczającym dawkę treosulfanu jest zahamowanie czynności szpiku kostnego, które na ogół ustępuje po odstawieniu leku. Objawy to zmniejszenie liczby białych krwinek (leukocytów) i płytek krwi (trombocytów) oraz zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (hemoglobiny). Zaburzenia czynności szpiku kostnego kumulują się, dlatego lekarz będzie kontrolował morfologię krwi w krótszych odstępach czasu, począwszy od 3. cyklu leczenia. Jest to szczególnie ważne w przypadku stosowania w skojarzeniu z innymi metodami leczenia wpływającymi na szpik kostny, takimi jak radioterapia. Jeśli czynność szpiku kostnego jest zaburzona, istnieje zwiększone ryzyko zakażenia. Zazwyczaj liczba białych krwinek (leukocytów) i płytek krwi (trombocytów) powraca do wartości początkowych po 28 dniach. 1
Toksyczność dla płuc Trudności w oddychaniu, kaszel lub wysoka gorączka mogą wskazywać na chorobę płuc. W przypadku ciężkich ograniczeń czynności płuc, takich jak zapalenie, bliznowacenie lub zakażenia, leczenie treosulfanem należy przerwać. Stosując lek Treosulfan Zentiva pacjent powinien wiedzieć o: podwyższonym ryzyku rozwoju niektórych rodzajów zakażeń; możliwości wystąpienia różnych nowotworów krwi po długotrwałym leczeniu; ponieważ treosulfan jest wydalany przez nerki, należy ściśle kontrolować morfologię krwi i odpowiednio zmodyfikować dawkę, jeśli u pacjenta wystąpią zaburzenia czynności nerek; leczenie lekami przeciwnowotworowymi może zwiększyć ryzyko uogólnionego zakażenia po niektórych szczepieniach. Dlatego nie należy stosować tego leku razem ze szczepionkami zawierającymi żywe drobnoustroje; w związku z możliwością wystąpienia stanu zapalnego pęcherza moczowego lub częstszego oddawania moczu lub uczucia parcia na mocz z obecnością lub bez obecności krwi w moczu (krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego), zaleca się picie większej niż zwykle ilości płynów do 24 godzin po leczeniu treosulfanem; w przypadku kobiet w wieku rozrodczym w trakcie leczenia i przez sześć miesięcy po jego zakończeniu konieczne jest także stosowanie skutecznej antykoncepcji (np. środków antykoncepcyjnych) (patrz punkt „Ciąża i karmienie piersią”). Wynaczynienie W trakcie infuzji leku Treosulfan należy zastosować poprawną technikę, ponieważ przedostanie się roztworu treosulfanu poza naczynie krwionośne do tkanek otaczających może prowadzić do miejscowych, bolesnych stanów zapalnych. Jeśli wystąpi wynaczynienie, infuzję należy natychmiast przerwać, a pozostałą dawkę podać do innej żyły. Lek Treosulfan Zentiva a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub pielęgniarce o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, również tych, które dostępne są bez recepty. Dotyczy to również leków roślinnych. Działanie ibuprofenu lub chlorochiny może być zmniejszone w przypadku podawania w skojarzeniu z lekiem Treosulfan Zentiva. Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania leku Treosulfan Zentiva 5 g proszek do sporządzania roztworu do infuzji u kobiet w okresie ciąży lub karmiących piersią. Ciąża W związku z tym, że nie można wykluczyć uszkodzenia płodu, nie należy stosować leku Treosulfan Zentiva 5 g proszek do sporządzania roztworu do infuzji w okresie ciąży, o ile lekarz nie uzna tego za absolutnie niezbędne. Nie należy zachodzić w ciążę w trakcie leczenia lekiem Treosulfan Zentiva 5 g proszek do sporządzania roztworu do infuzji. W przypadku zajścia w ciążę w trakcie leczenia lekiem Treosulfan Zentiva 5 g proszek do sporządzania roztworu do infuzji należy niezwłocznie poinformować lekarza. Antykoncepcja u kobiet W przypadku kobiet w wieku rozrodczym w trakcie leczenia lekiem Treosulfan Zentiva 5 g proszek do sporządzania roztworu do infuzji i przez sześć miesięcy po jego zakończeniu konieczne jest stosowanie odpowiedniej antykoncepcji. Karmienie piersią W związku z tym, że nie można wykluczyć możliwości przeniknięcia substancji do mleka matki,
nie należy karmić piersią w trakcie leczenia lekiem Treosulfan Zentiva 5 g proszek do sporządzania roztworu do infuzji. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. W przypadku wystąpienia nudności lub wymiotów może dojść do pogorszenia zdolności do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jeśli u pacjenta wystąpią takie objawy, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. 3.
Jak stosować lek
Lek Treosulfan Zentiva będzie podawany przez lekarza lub pielęgniarkę w postaci kroplówki do żyły. Będzie to trwało od 15 do 30 minut (wlew dożylny), a lek zostanie podany w dawce obliczonej specjalnie dla pacjenta przez lekarza. Lekarz obliczy potrzebną dawkę leku Treosulfan Zentiva na podstawie morfologii krwi. Lekarz zmniejszy dawkę, jeśli pacjent otrzymał inny lek przeciwnowotworowy lub radioterapię. Dawka, którą otrzymuje pacjent zależy także od rozmiarów ciała pacjenta i różni się w zależności od powierzchni ciała (BSA). W trakcie leczenia lekiem Treosulfan Zentiva wlewy podawane są zwykle co 3 do 4 tygodni. Zasadniczo podaje się 6 cykli leczenia. Lekarz może zmienić dawkę i częstość podawania w zależności od wyników badań krwi, ogólnego stanu zdrowia, innych terapii stosowanych przez pacjenta oraz jego odpowiedzi na leczenie lekiem Treosulfan Zentiva. W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących leczenia należy zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki. Jeśli u pacjenta wystąpi ból w miejscu podania, należy natychmiast powiadomić o tym lekarza lub pielęgniarkę. Stosowanie u dzieci Nie zaleca się stosowania tego leku u dzieci. Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Treosulfan Zentiva Jeśli pacjent otrzyma zbyt dużą dawkę tego leku, może zachorować lub może dojść u niego do zmniejszenia liczby krwinek. Lekarz może zastosować przetoczenie krwi lub w razie konieczności podejmie inne działania. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego, leku należy zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki. 4.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Lekarz omówi je z pacjentem oraz wyjaśni zagrożenia i korzyści wynikające z leczenia. O wystąpieniu któregokolwiek z wymienionych poniżej objawów należy niezwłocznie poinformować lekarza lub pielęgniarkę: -Reakcje alergiczne [rzadko (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 pacjentów)]: jeśli u pacjenta wystąpi świąd, wysypka, obrzęk twarzy, ust, języka i/lub gardła, który może spowodować trudności w przełykaniu lub oddychaniu bądź spadek ciśnienia krwi. -Gorączka lub zakażenie [bardzo często (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 pacjentów)]: jeśli u pacjenta występuje gorączka 38 stopni℃ lub wyższa, pocenie się lub objawy zakażenia (ponieważ u pacjenta może występować niższa niż zazwyczaj liczba krwinek białych).
-Osłabienie [bardzo często (może wystąpić częściej niż u 1 na 10 osób)] duszność lub bladość skóry (ponieważ u pacjenta może występować niższa niż zazwyczaj liczba krwinek czerwonych). -Krwawienie [bardzo często (może wystąpić częściej niż u 1 na 10 osób)] z dziąseł, jamy ustnej lub nosa bądź nieoczekiwane podbiegnięcia krwawe lub bladość skóry (ponieważ u pacjenta może występować niższa niż zazwyczaj liczba płytek krwi). -Trudności w oddychaniu [bardzo rzadko (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 000 pacjentów)] (ponieważ u pacjenta może wystąpić reakcja alergiczna, zapalenie lub zakażenie płuc). Bardzo często (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 osób):
- Zmniejszenie liczby białych krwinek (zwiększa ryzyko zakażenia), płytek krwi (może powodować siniaki i krwawienie z dziąseł oraz krwawienie z ust i nosa) i czerwonych krwinek (może powodować bladość, osłabienie i duszność) – dlatego należy regularnie kontrolować morfologię krwi.
- Niestrawność, w tym nudności (mdłości) z wymiotami lub bez wymiotów.
- Łagodne wypadanie włosów. Po zabiegu wzrost włosów powinien wrócić do normy.
- Brązowe przebarwienie skóry. Często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób):
- Zakażenia wywołane przez bakterie, wirusy lub grzyby (mogą prowadzić do gorączki, pocenia się i ogólnego złego samopoczucia).
- Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego. Niezbyt często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób):
- Różne nowotwory krwi (po długotrwałym leczeniu).
- Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej (zapalenie jamy ustnej). Bardzo rzadko (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 000 osób):
- Ciężkie jednoczesne zmniejszenie liczby wszystkich krwinek (pancytopenia); może powodować osłabienie i siniaki oraz zwiększać ryzyko zakażenia.
- Choroba Addisona, stan zaburzenia pracy nadnerczy, który prowadzi do wystąpienia brązowego zabarwienia skóry, niestrawności, niskiego ciśnienia krwi (uczucie omdlenia) oraz ogólnego osłabienia.
- Pocenie się, drżenie i głód w wyniku spadku stężenia glukozy we krwi (hipoglikemia).
- Uczucie mrowienia i drętwienia (parestezje).
- Osłabienie mięśnia sercowego wywołane przez zmianę strukturalną (kardiomiopatia).
- Duszność (zapalenie i zwłóknienie płuc oraz zakażenia płuc).
- Zwiększenie wartości parametrów czynnościowych wątroby (może prowadzić do zmęczenia, uczucia ucisku w prawej górnej części brzucha oraz żółtawych przebarwień twardówki i skóry).
- Pokrzywka (wysypka) lub swędząca wysypka; zapalenie skóry z łuszczeniem się lub bez (twardzina i łuszczyca), zaczerwienienie skóry (rumień).
- Zapalenie pęcherza moczowego, powodujące ból oraz częstsze oddawanie moczu i uczucie parcia na mocz z obecnością lub bez obecności krwi w moczu (krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego).
- Złe samopoczucie (objawy grypopodobne).
- Bolesne zaczerwienienie lub obrzęk w miejscu zakażenia (w przypadku przedostania się roztworu treosulfanu do tkanek otaczających). Częstość nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych:
- Zakażenie krwi (sepsa). Należy natychmiast poinformować lekarza lub pielęgniarkę, jeśli wystąpi którykolwiek z powyższych objawów. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. Działania niepożądane można 4
zgłaszać bezpośrednio do Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C PL-02 222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku. 5.
Jak przechowywać lek
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie fiolki i pudełku tekturowym po: Termin ważności (EXP). Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Leku po rekonstytucji nie przechowywać w lodówce (2–8°C), ponieważ może to spowodować wytrącenie osadu. Roztworów, z których wytrącił się osad nie należy używać. Nie przechowywać w lodówce. Wykazano stabilność chemiczną i fizyczną leku podczas stosowania w ciągu 12 godzin w temperaturze 30°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, o ile metoda rekonstytucji nie wyklucza ryzyka skażenia mikrobiologicznego, lek należy zużyć natychmiast. Jeśli lek nie zostanie zużyty natychmiast, za okres i warunki przechowywania leku podczas stosowania odpowiada użytkownik. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko. 6.
Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek Treosulfan Zentiva – Substancją czynną leku jest treosulfan. Każda fiolka zawiera 5 g treosulfanu. – Po rekonstytucji, 1 ml roztworu zawiera 50 mg treosulfanu. Jak wygląda lek Treosulfan Zentiva i co zawiera opakowanie Lek Treosulfan Zentiva to biały, krystaliczny zbrylony proszek lub proszek, który jest dostarczany w fiolkach z przezroczystego szkła typu I; każda fiolka zawiera 5 g treosulfanu. Przed podaniem suchy proszek jest mieszany z wodą do wstrzykiwań w fiolce, tworząc roztwór. Lek Treosulfan Zentiva jest dostępny w pudełku tekturowym zawierającym 1 fiolkę lub 5 fiolek. Fiolki mogą, ale nie muszą, być umieszczone w kurczliwym rękawie z tworzywa sztucznego/mieć dno wykonane z tego materiału (podstawkę). Rękaw z tworzywa sztucznego nie styka się z lekiem i stanowi dodatkowe zabezpieczenie podczas transportu. Ułatwia to bezpieczną pracę z lekiem zarówno fachowemu personelowi medycznemu, jak i personelowi farmaceutycznemu.
Podmiot odpowiedzialny i wytwórca Podmiot odpowiedzialny Tillomed Malta Ltd Tower Business Centre, 2nd floor Tower Street, Swatar, Birkirkara BKR4013, Malta Tel: +48 509 368 531 E – mail: [email protected] Importer MIAS Pharma Limited Suite 2, Stafford House, Strand Road Portmarnock, Co. Dublin Irlandia Tillomed Malta Limited, Malta Life Sciences Park, LS2.01.06 Industrial Estate, San Gwann, SGN 3000, Malta Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami: Niemcy: Francja: Hiszpania: Austria: Czechy: Grecja: Polska: Rumunia: Dania: Finlandia: Norwegia: Szwecja: Belgia:
Irlandia: Holandia: Portugalia:
Treosulfan Tillomed 5g Pulver zur Herstellung einer Infusionslösung Treosulfan Tillomed 5g poudre pour solution pour perfusion Treosulfano Tillomed 5g polvo para solución para perfusión EFG Treosulfan Tillomed 5g Pulver zur Herstellung einer Infusionslösung Treosulfan Tillomed Treosulfan Tillomed 5g κόνις για διάλυμα προς έγχυση Treosulfan Zentiva Treosulfan Tillomed 5g Pulbere pentru soluţie perfuzabilă Treosulfan Tillomed Treosulfan Tillomed infuusiokuiva-aine liuosta varten 5g Treosulfan Tillomed 5g Pulver til infusjonsvæske, oppløsning Treosulfan Tillomed 5g Pulver till infusionsvätska, lösning Treosulfan Tillomed 5g Poeder voor oplossing voor infusie Treosulfan Tillomed 5g poudre pour solution pour perfusion Treosulfan Tillomed 5g Pulver zur Herstellung einer Infusionslösung Treosulfan Tillomed 5g powder for solution for infusion Treosulfan Tillomed 5g Poeder voor oplossing voor infusie Treossulfano Tillomed 5g pó para solução para perfusão
Data ostatniej aktualizacji ulotki
Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:
Wyłącznie do jednorazowego użycia. Wytyczne dotyczące bezpiecznego postępowania z lekami przeciwnowotworowymi: 1. Rekonstytucję produktu leczniczego powinien przeprowadzać przeszkolony fachowy personel medyczny. 2. Należy to wykonywać w wyznaczonym obszarze. 3. Należy nosić rękawiczki ochronne, maski i odzież. 4. Należy zachować środki ostrożności, aby uniknąć przypadkowego kontaktu produktu leczniczego z oczami. W razie przypadkowego kontaktu roztworu ze skórą lub oczami zanieczyszczony obszar należy spłukać dużą ilością wody lub normalnego roztworu soli fizjologicznej. W celu usunięcia przemijającego pieczenia skóry można zastosować łagodny krem. W przypadku kontaktu z oczami należy zasięgnąć porady lekarskiej. 5. Z preparatami cytotoksycznymi nie mogą pracować osoby, które mogą być w ciąży. 6. Podczas usuwania materiałów (strzykawek, igieł itd.) wykorzystywanych do rekonstytucji leków cytotoksycznych należy zastosować odpowiednią ostrożność i środki ostrożności. 7. Powierzchnię roboczą należy osłonić jednorazowym arkuszem z tworzywa sztucznego z chłonnym papierem na odwrocie. 8. Na wszystkich strzykawkach i zestawach należy stosować złącza Luer-Lock. Zaleca się użycie igieł z dużymi otworami, aby zminimalizować ciśnienie i możliwość utworzenia aerozolu. Możliwość tą można także zmniejszyć, używając igły odpowietrzającej. Instrukcje dotyczące rekonstytucji produktu leczniczego Treosulfan Zentiva Aby uniknąć problemów z rozpuszczalnością w trakcie rekonstytucji, należy uwzględnić następujące aspekty: 1. Rozpuszczalnik, woda do wstrzykiwań, musi zostać ogrzana do 25–30ºC (nie wyższej) w łaźni wodnej. 2. Treosulfan należy ostrożnie usunąć z wewnętrznej powierzchni fiolki infuzyjnej poprzez potrząsanie. Procedura ta jest bardzo ważna, ponieważ zwilżenie proszku spowoduje jego przywarcie do powierzchni, co doprowadzi do zbrylenia. W razie wystąpienia zbrylenia należy mocno potrząsać fiolką przez dłuższy czas. 3. Jedną stronę dwustronnej kaniuli należy umieścić w gumowym korku fiolki z wodą. Fiolkę z treosulfanem należy następnie umieścić na drugim końcu kaniuli, ustawiając dno na górze. Całą konstrukcję należy odwrócić. Podczas delikatnego potrząsania fiolką woda spływa do fiolki znajdującej się na dole. W przypadku postępowania zgodnie z tymi instrukcjami cała procedura rekonstytucji nie powinna potrwać dłużej niż 2 minuty. Poniższy schemat ułatwia przeprowadzenie procesu rekonstytucji.
Woda do wstrzykiwań
Treosulfan do wstrzykiwań
Woda do wstrzykiwań
Woda do wstrzykiwań
Treosulfan do wstrzykiwań
Źródło: oficjalna ulotka w Rejestrze Produktów Leczniczych (URPL)
Najczęściej zadawane pytania o Treosulfan Zentiva
W jakim celu stosuje się lek Treosulfan Zentiva?
Treosulfan jest wskazany do stosowania w paliatywnym leczeniu zaawansowanego nabłonkowego raka jajnika po co najmniej jednym rzucie terapii standardowej.
Jaka jest substancja czynna leku Treosulfan Zentiva?
Substancją czynną leku Treosulfan Zentiva jest Treosulfan 5 g. Kod ATC: L01AB02.
Dawkowanie Dawka treosulfanu w monoterapii wynosi 5–8 g/m² pc. Dawkę należy zmniejszyć do 6 g/m²pc. lub mniej u pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak wcześniejsze leczenie lekami mielosupresyjnymi lub radioterapia oraz zredukowany status sprawności. Leczenie należy powtarzać co trzy do czterech tygodni. W skojarzeniu z cisplatyną treosulfan należy stosować w dawce 5 g/m²pc., a cykle powtarzać co 3–4 tygodnie. Pełne dawkowanie znajduje się w punkcie 4.2 ChPL.
Kiedy nie stosować leku Treosulfan Zentiva?
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka i trwała depresja szpiku kostnego. Karmienie piersią (patrz punkt 4.6).
Czy lek Treosulfan Zentiva można stosować w ciąży i podczas karmienia piersią?
Kobiety w wieku rozrodczym Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie leczenia i przez pierwszych sześć miesięcy po leczeniu (patrz punkt 4.4). Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania treosulfanu u kobiet w okresie ciąży.
Odpowiedzi pochodzą z oficjalnej ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego (URPL). Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.
⚕Dla profesjonalistów — Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)Pełna charakterystyka: dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia+
4.1. Wskazania do stosowania
Treosulfan jest wskazany do stosowania w paliatywnym leczeniu zaawansowanego nabłonkowego raka jajnika po co najmniej jednym rzucie terapii standardowej.
4.2. Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie Dawka treosulfanu w monoterapii wynosi 5–8 g/m² pc. Dawkę należy zmniejszyć do 6 g/m²pc. lub mniej u pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak wcześniejsze leczenie lekami mielosupresyjnymi lub radioterapia oraz zredukowany status sprawności. Leczenie należy powtarzać co trzy do czterech tygodni. W skojarzeniu z cisplatyną treosulfan należy stosować w dawce 5 g/m²pc., a cykle powtarzać co 3–4 tygodnie. Czas trwania leczenia Zasadniczo podaje się 6 cykli leczenia treosulfanem. W przypadku choroby postępującej i (lub) wystąpienia nietolerowanych działań niepożądanych leczenie należy przerwać. Modyfikacja dawki Jeśli po podaniu treosulfanu liczba białych krwinek spadnie do wartości poniżej 1000/μl i (lub) liczba płytek krwi spadnie do wartości poniżej 25 000/μl, kolejną dawkę należy zmniejszyć do 1 g/m²pc. Leczenia nie należy podawać, jeśli liczba białych krwinek wynosi poniżej 3500/μl lub liczba trombocytów wyniesie poniżej 100 000/μl po trzech tygodniach. Morfologię krwi należy powtórzyć po tygodniu, kiedy leczenie można rozpocząć ponownie, jeśli parametry hematologiczne będą zadowalające.
Jeśli wartości są nadal niezmienione, dawkę treosulfanu należy zmniejszyć do 6 g/m²pc. w przypadku monoterapii oraz do 3 g/m²pc. w skojarzeniu z cisplatyną. Jeśli w trakcie leczenia liczba białych krwinek nie spadnie poniżej 3500/μl i (lub) liczba płytek krwi nie spadnie poniżej 100 000/μl, dawkę w kolejnym cyklu można zwiększyć o 1 g/m²pc. Pacjenci w podeszłym wieku i pacjenci z zaburzeniem czynności nerek Treosulfan jest wydalany przez nerki. U pacjentów w podeszłym wieku i pacjentów z zaburzeniem czynności nerek należy ściśle monitorować morfologię krwi i odpowiednio zmodyfikować dawkę. Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania treosulfanu u dzieci. Sposób podawania Produkt leczniczy Treosulfan Zentiva należy podawać we wlewie dożylnym trwającym od 15 do 30 minut. Środki ostrożności, które należy podjąć przed przygotowaniem do użycia lub podaniem produktu leczniczego Instrukcja dotycząca rekonstytucji produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
4.3. Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka i trwała depresja szpiku kostnego. Karmienie piersią (patrz punkt 4.6).
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Ryzyko zakażeń Istnieje podwyższone ryzyko zakażeń (grzybiczych, wirusowych, bakteryjnych). Działania hematologiczne i monitorowanie parametrów morfologicznych Działaniem niepożądanym ograniczającym dawkę treosulfanu jest mielosupresja, która jest zazwyczaj odwracalna. Przejawia się ona zmniejszeniem liczby leukocytów i płytek krwi oraz zmniejszeniem stężenia hemoglobiny. Liczba leukocytów i płytek krwi wraca zwykle do poziomu początkowego po upływie 28 dni. Ponieważ hamowanie czynności szpiku kostnego ulega kumulacji, począwszy od trzeciego cyklu leczenia parametry morfologii krwi należy monitorować w krótszych odstępach czasu. Jest to szczególnie ważne, jeśli treosulfan jest stosowany w skojarzeniu z innymi metodami terapii powodującymi supresję funkcji szpiku kostnego, np. radioterapią. Ryzyko nowotworów złośliwych W trakcie długotrwałego leczenia treosulfanem podawanym doustnie u ośmiu pacjentów (1,4% spośród 553 pacjentów) wystąpiła ostra białaczka nielimfocytowa. Ryzyko było zależne od skumulowanej dawki treosulfanu. Dodatkowo donoszono o pojedynczych przypadkach szpiczaka, zaburzeń mieloproliferacyjnych i zespołu mielodysplastycznego. Kardiotoksyczność Nie można wykluczyć, że jeden przypadek kardiomiopatii był związany z treosulfanem. Toksyczny wpływ na płuca W razie wystąpienia alergicznego zapalenia pęcherzyków płucnych lub włóknienia płuc treosulfan należy natychmiast odstawić.
Ryzyko zapalenia pęcherza moczowego W związku z możliwością wystąpienia krwotocznego zapalenia pęcherza moczowego pacjentom zaleca się picie większej niż zwykle ilości płynów do 24 godzin po wlewie treosulfanu. Zaburzenia czynności nerek Ponieważ treosulfan jest wydalany drogą nerkową, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy ściśle monitorować morfologię krwi i odpowiednio zmodyfikować dawkę (patrz punkt 4.2). Stosowanie ze szczepionkami zawierającymi żywe drobnoustroje Leczenie cytostatyczne może zwiększyć ryzyko uogólnionego zakażenia po szczepieniu szczepionkami zawierającymi żywe drobnoustroje. W związku z tym u pacjentów otrzymujących treosulfan nie należy stosować szczepionek zawierającymi żywe drobnoustroje. Wynaczynienie W trakcie wlewu należy zastosować poprawną technikę, ponieważ w wyniku rozlania roztworu treosulfanu z naczynia krwionośnego do sąsiedniej tkanki mogą wystąpić bolesne reakcje zapalne. Jeśli wystąpi wynaczynienie, infuzję należy natychmiast przerwać, a pozostałą dawkę podać do innej żyły. Zapobieganie ciąży Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie leczenia i przez pierwszych sześć miesięcy po leczeniu. (patrz punkt 4.6).
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
U jednego pacjenta doszło do zmniejszenia działania ibuprofenu/chlorochiny po podaniu jednocześnie z treosulfanem.
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Kobiety w wieku rozrodczym Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie leczenia i przez pierwszych sześć miesięcy po leczeniu (patrz punkt 4.4). Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania treosulfanu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach dotyczące szkodliwego wpływu na reprodukcję są niewystarczające (patrz punkt 5.3). W oparciu o dane dotyczące stosowania u ludzi treosulfan, tak jak wszystkie leki alkilujące, posiada potencjał mutagenny. Ponieważ jednak nie można wykluczyć uszkodzenia płodu po podaniu treosulfanu, nie należy stosować treosulfanu w okresie ciąży, o ile stan kliniczny kobiety nie wymaga leczenia treosulfanem. W razie zajścia w ciążę w trakcie lub po zakończeniu leczenia treosulfanem, należy rozważyć możliwość zasięgnięcia porady genetycznej. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy treosulfan/metabolit przenika do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć ryzyka dla noworodka/dziecka. Treosulfan jest przeciwwskazany podczas karmienia piersią (patrz punkt 4.3). Płodność Brak dostępnych danych do chwili obecnej.
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Brak dostępnych danych dotyczących wpływu treosulfanu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. W przypadku wystąpienia nudności i wymiotów może dojść do pogorszenia zdolności do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
4.8. Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są mielosupresja i dolegliwości żołądkowojelitowe. Są one zazwyczaj łagodne i ustępują po leczeniu treosulfanem. Supresja szpiku kostnego jest działaniem niepożądanym ograniczającym dawkę treosulfanu. Tabelaryczne podsumowanie działań niepożądanych Częstość Bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Klasyfikacja układów i narządów Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Zaburzenia układu immunologicznego Zaburzenia endokrynologiczne Zaburzenia metabolizmu i odżywania Zaburzenia układu nerwowego Zaburzenia serca Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Zaburzenia żołądka i jelit
Częstość Często: Zakażenia (grzybicze, wirusowe, bakteryjne) Częstość nieznana: Posocznica Niezbyt często: Wtórne nowotwory związane z leczeniem (ostra białaczka nielimfocytowa, zespół mielodysplastyczny, szpiczak, zaburzenia mieloproliferacyjne) Bardzo często: Mielosupresja (leukocytopenia, neutropenia, trombocytopenia, niedokrwistość) Bardzo rzadko: Pancytopenia Rzadko: Reakcje alergiczne Bardzo rzadko: Choroba Addisona Bardzo rzadko: Hipoglikemia Bardzo rzadko: Parestezje Bardzo rzadko: Kardiomiopatia Bardzo rzadko: Włóknienie płuc, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie płuc Bardzo często: Wymioty, nudności Rzadko: Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej
Zaburzenia wątroby i pęcherzyka żółciowego Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo rzadko: Żółtaczka, zwiększenie wartości parametrów czynnościowych wątroby Bardzo często: Łysienie (zazwyczaj łagodne), brązowe zabarwienie skóry Bardzo rzadko: Twardzina, wywołanie łuszczycy, rumień, pokrzywka Bardzo rzadko: Krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego Bardzo rzadko: Dolegliwości grypopodobne, bolesne miejscowe reakcje zapalne (w przypadku wynaczynienia)
Opis wybranych działań niepożądanych Ryzyko wtórnych nowotworów złośliwych W niekomercyjnym rejestrze danych odnotowano siedmiu pacjentów (1,3% z 553 pacjentów), u których rozwinęła się ostra białaczka nielimfatyczna podczas długotrwałego leczenia treosulfanem podawanym doustnie. Ryzyko zależało od skumulowanej dawki treosulfanu. W spontanicznym systemie zgłaszania odnotowano również pojedyncze przypadki wystąpienia szpiczaka, choroby mieloproliferacyjnej lub zespołów mielodysplastycznych po leczeniu treosulfanem. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181 C, PL-02-222 Warszawa Tel.: +48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
4.9. Przedawkowanie
Nie ma doświadczeń związanych z ostrym przedawkowaniem treosulfanu, jednakże przewiduje się, że mogą wystąpić takie działania niepożądane jak nudności, wymioty i zapalenie żołądka. Długotrwałe podawanie lub zbyt duże dawki terapeutyczne mogą doprowadzić do depresji szpiku kostnego, która bywa nieodwracalna. Produkt leczniczy należy odstawić oraz zastosować przetoczenie krwi i ogólne działania podtrzymujące. Nie jest dostępne żadne specyficzne antidotum.
