Teicoplanin AptaPharma
Leki z tą samą substancją czynną
Te leki zawierają tę samą substancję czynną (Teicoplaninum 400 mg), kod ATC J01XA02 i mogą być stosowane zamiennie po konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.
Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika Teicoplanin Apta Pharma, 200 mg, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/ do infuzji Teicoplanin Apta Pharma, 400 mg, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/ do infuzji Teicoplaninum Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta. Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać. W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki. Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Patrz punkt 4.
Co to jest lek i w jakim celu się go stosuje
Teicoplanin Apta Pharma jest antybiotykiem. Zawiera substancję czynną o nazwie „teikoplanina”. Działa przez zabijanie bakterii, które wywołują zakażenie w organizmie pacjenta. Teicoplanin Apta Pharma stosuje się u dorosłych i dzieci (w tym noworodków) w leczeniu zakażeń bakteryjnych: skóry i tkanki podskórnej – czasami zwanych „tkankami miękkimi” kości i stawów płuc dróg moczowych serca – czasami zwanych „zapaleniem wsierdzia” tkanki podskórnej brzucha – zapalenie otrzewnej krwi, jeśli wywołane są przez którykolwiek z wyżej wymienionych stanów zdrowia. Teicoplanin Apta Pharma można stosować w leczeniu niektórych zakażeń wywołanych przez bakterie Clostridium difficile w jelitach. W tym celu roztwór leku przyjmuje się doustnie.
Informacje ważne przed zastosowaniem leku
Kiedy nie stosować leku Teicoplanin Apta Pharma jeśli pacjent ma uczulenie na teikoplaninę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Teicoplanin Apta Pharma należy omówić z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, jeśli: pacjent jest uczulony na antybiotyk o nazwie „wankomycyna” u pacjenta występowało zaczerwienienie górnej części ciała („zespół czerwonego człowieka”) pacjent ma zmniejszoną liczbę płytek krwi (małopłytkowość)
pacjent ma zaburzenia czynności nerek pacjent przyjmuje inne leki, które mogą powodować zaburzenia słuchu i (lub) zaburzenia czynności nerek. Pacjent może mieć przeprowadzane regularne badania, aby sprawdzić, czy nerki i (lub) wątroba funkcjonują prawidłowo (patrz „Teicoplanin Apta Pharma a inne leki”). Jeśli którykolwiek z powyższych stanów odnosi się do pacjenta (lub pacjent nie jest tego pewien), przed przyjęciem leku Teicoplanin Apta Pharma należy skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Podczas stosowania teikoplaniny zgłaszano występowanie ciężkich reakcji skórnych, w tym zespołu Stevensa Johnsona (ang. Stevens-Johnson syndrome, SJS), toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka (ang. toxic epidermal necrolysis, TEN), reakcji polekowej z eozynofilią i objawami uogólnionymi (ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms, DRESS), ostrej uogólnionej osutki krostkowej (ang. acute generalized exanthematosus pustulosis, AGEP). Jeśli u pacjenta wystąpi ciężka wysypka lub inne objawy skórne opisane w punkcie 4., należy przerwać stosowanie leku Teicoplanin Apta Pharma i natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zasięgnąć pomocy medycznej. Badania diagnostyczne Podczas leczenia pacjent może mieć wykonywane badania krwi, czynności nerek, czynności wątroby i (lub) słuchu. Jest to bardziej prawdopodobne, jeśli: leczenie będzie trwało przez długi czas pacjent będzie leczony wysokimi dawkami nasycającymi (12 mg/kg dwa razy na dobę) pacjent ma zaburzenia czynności nerek pacjent przyjmuje lub może przyjmować inne leki, które mogą wpływać na układ nerwowy, nerki lub słuch. U osób przyjmujących Teicoplanin Apta Pharma przez długi czas może nastąpić większy niż zazwyczaj wzrost bakterii, na które nie zadziałał antybiotyk. Lekarz prowadzący to sprawdzi. Teicoplanin Apta Pharma a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Wynika to z tego, że Teicoplanin Apta Pharma może wpływać na działanie innych leków. Także niektóre leki mogą wpływać na działanie leku Teicoplanin Apta Pharma. W szczególności należy powiedzieć lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce o przyjmowaniu następujących leków: aminoglikozydy – ponieważ nie wolno ich mieszać razem z lekiem Teicoplanin Apta Pharma w tym samym wstrzyknięciu. Leki te mogą również powodować zaburzenia słuchu i (lub) zaburzenia czynności nerek. amfoterycyna B – lek stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych, który może powodować zaburzenia słuchu i (lub) zaburzenia czynności nerek. cyklosporyna – lek wpływający na układ odpornościowy, który może powodować zaburzenia słuchu i (lub) zaburzenia czynności nerek. cisplatyna – lek stosowany w leczeniu nowotworów złośliwych, który może powodować zaburzenia słuchu i (lub) zaburzenia czynności nerek. leki moczopędne (takie jak furosemid) – zwane również „diuretykami”, mogące powodować zaburzenia słuchu i (lub) zaburzenia czynności nerek. Jeśli którykolwiek z powyższych stanów odnosi się do pacjenta (lub pacjent nie jest tego pewien), przed przyjęciem leku Teicoplanin Apta Pharma należy skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki przed zastosowaniem tego leku. Zdecydują oni, czy lek ten można podać pacjentce w czasie ciąży. Istnieje ryzyko uszkodzenia ucha wewnętrznego i zaburzeń czynności nerek. Jeśli pacjentka karmi piersią, powinna o tym powiedzieć lekarzowi przed przyjęciem tego leku. Zdecyduje on,
czy pacjentka może karmić piersią podczas przyjmowania leku Teicoplanin Apta Pharma. Badania dotyczące wpływu na rozrodczość przeprowadzone na zwierzętach nie wykazały dowodów na zaburzenia płodności. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn W czasie leczenia lekiem Teicoplanin Apta Pharma pacjent może mieć bóle lub zawroty głowy. Jeśli u pacjenta wystąpią takie objawy, nie powinien on prowadzić pojazdów, obsługiwać żadnych narzędzi ani maszyn. Teicoplanin Apta Pharma zawiera sód: Lek zawiera 10 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdej fiolce. Odpowiada to 0,5% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.
Jak stosować lek
Zalecana dawka to: Dorośli i dzieci (w wieku 12 lat i starsze) bez zaburzeń czynności nerek Zakażenia skóry i tkanek miękkich, płuc i układu moczowego Dawka początkowa (dla pierwszych trzech dawek): 6 mg na każdy kilogram masy ciała podawane co 12 godzin we wstrzyknięciu do żyły lub mięśnia. Dawka podtrzymująca: 6 mg na każdy kilogram masy ciała podawane raz na dobę we wstrzyknięciu do żyły lub mięśnia. Zakażenia kości i stawów oraz zakażenia serca Dawka początkowa (dla pierwszych trzech do pięciu dawek): 12 mg na każdy kilogram masy ciała podawane co 12 godzin we wstrzyknięciu do żyły. Dawka podtrzymująca: 12 mg na każdy kilogram masy ciała podawane raz na dobę we wstrzyknięciu do żyły lub mięśnia. Zakażenie spowodowane przez bakterie Clostridium difficile Zalecana dawka to 100 do 200 mg doustnie, dwa razy na dobę przez 7 do 14 dni. Dorośli i pacjenci w podeszłym wieku z zaburzeniami czynności nerek Jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek, dawkę zwykle należy zmniejszyć po czwartym dniu leczenia: U osób z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek – dawka podtrzymująca będzie podawana co dwa dni lub połowa dawki podtrzymującej będzie podawana raz na dobę. U osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub poddawanych hemodializie – dawka podtrzymująca będzie podawana co trzy dni lub jedna trzecia dawki podtrzymującej będzie podawana raz na dobę. Zapalenie otrzewnej u pacjentów poddawanych dializie otrzewnowej Dawka początkowa wynosi 6 mg na każdy kilogram masy ciała, w pojedynczym wstrzyknięciu do żyły, a następnie: Tydzień pierwszy: 20 mg/L w każdym worku do dializy. Tydzień drugi: 20 mg/L w co drugim worku do dializy. Tydzień trzeci: 20 mg/L w worku do dializy pozostawianym na noc. Noworodki i niemowlęta (w wieku od urodzenia do 2 miesięcy) Dawka początkowa (w pierwszym dniu): 16 mg na każdy kilogram masy ciała w infuzji dożylnej za pomocą kroplówki. Dawka podtrzymująca: 8 mg na każdy kilogram masy ciała podawane raz na dobę w infuzji dożylnej za pomocą kroplówki. Dzieci (w wieku od 2 miesięcy do 12 lat) Dawka początkowa (dla pierwszych trzech dawek): 10 mg na każdy kilogram masy ciała, podawane co 12 godzin, we wstrzyknięciu do żyły.
Dawka podtrzymująca: 6 do 10 mg na każdy kilogram masy ciała, podawane raz na dobę we wstrzyknięciu do żyły.
Jak podaje się Teicoplanin Apta Pharma Ten lek jest zwykle podawany przez lekarza lub pielęgniarkę. Lek będzie podawany we wstrzyknięciu do żyły (podanie dożylne) lub do mięśnia (podanie domięśniowe). Lek może być także podawany w i dożylnej za pomocą kroplówki. U niemowląt w wieku od urodzenia do 2 miesięcy należy stosować tylko podanie w infuzji. W leczeniu niektórych zakażeń, roztwór może być przyjmowany doustnie (podanie doustne). Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Teicoplanin Apta Pharma Jest mało prawdopodobne, że lekarz lub pielęgniarka podadzą zbyt dużą dawkę leku. Jeśli jednak pacjent uważa, że otrzymał zbyt dużą dawkę leku Teicoplanin Apta Pharma lub jeśli pacjent jest pobudzony, należy natychmiast zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki. Pominięcie zastosowania leku Teicoplanin Apta Pharma Lekarz lub pielęgniarka będą mieli instrukcje, jak podać pacjentowi lek Teicoplanin Apta Pharma. Jest mało prawdopodobne, aby podali pacjentowi lek niezgodnie z zaleceniami. Jednak, jeśli pacjent ma obawy, należy zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki. Przerwanie stosowania leku Teicoplanin Apta Pharma Nie należy przerywać stosowania leku bez uprzedniej konsultacji z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Ciężkie działania niepożądane Jeśli wystąpi którekolwiek z następujących ciężkich działań niepożądanych, należy przerwać leczenie i natychmiast skontaktować się z lekarzem lub pielęgniarką – pacjent może potrzebować pilnej pomocy medycznej. Niezbyt często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób): nagła zagrażająca życiu reakcja alergiczna – do objawów mogą należeć: trudności w oddychaniu lub świszczący oddech, obrzęk, wysypka, świąd, gorączka, dreszcze Rzadko (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1 000 osób): zaczerwienienie górnej części ciała Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): pęcherze na skórze, ustach, oczach lub narządach płciowych – mogą to być objawy choroby zwanej „toksycznym martwiczym oddzielaniem się naskórka” lub „zespołem Stevensa Johnsona” czerwona, łuszcząca się, rozległa wysypka z guzkami pod skórą (w tym fałdy skórne, klatka piersiowa, brzuch (w tym żołądek), plecy i ramiona) oraz pęcherze z towarzyszącą gorączką – mogą to być objawy tzw. ostrej uogólnionej osutki krostkowej (ang. acute generalized exanthematosus pustulosis, AGEP) reakcji polekowej z eozynofilią i objawami uogólnionymi (ang. Drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms, DRESS). Początkowo DRESS pojawia się jako objawy grypopodobne oraz wysypka na twarzy, następnie jako rozległa wysypka z wysoką temperaturą, zwiększoną aktywnością enzymów wątrobowych obserwowaną w badaniach krwi oraz zwiększeniem liczby pewnego rodzaju krwinek białych (eozynofilia) i powiększeniem węzłów chłonnych. Jeśli wystąpi którykolwiek z powyższych objawów niepożądanych, należy natychmiast poinformować lekarza lub pielęgniarkę.
Jeśli pacjent zauważy którekolwiek z następujących ciężkich działań niepożądanych, należy natychmiast poinformować lekarza lub pielęgniarkę, gdyż pacjent może potrzebować pilnej pomocy medycznej. Niezbyt często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów): obrzęk i zakrzepy krwi w żyle trudności w oddychaniu lub świszczący oddech (skurcz oskrzeli) więcej zakażeń niż zwykle – mogą to być objawy zmniejszenia się liczby białych krwinek Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): niedobór białych krwinek (agranulocytoza) – do objawów mogą należeć: gorączka, silne dreszcze, ból gardła lub owrzodzenia jamy ustnej zaburzenia czynności nerek lub zmiany w czynności nerek – widoczne w badaniach. W przypadku podawania pacjentowi większych dawek może dojść do zwiększenia częstości lub nasilenia ciężkości zaburzeń czynności nerek. napady padaczkowe Jeśli wystąpi którykolwiek z powyższych objawów niepożądanych, należy natychmiast poinformować lekarza lub pielęgniarkę. Inne działania niepożądane Należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki, jeśli wystąpi którykolwiek z następujących objawów: Często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 pacjentów): wysypka, rumień, świąd ból gorączka Niezbyt często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów): zmniejszenie liczby płytek krwi zwiększona aktywność enzymów wątrobowych we krwi zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi (monitorowanie czynności nerek) utrata słuchu, dzwonienie w uszach lub wrażenie, że pacjent lub rzeczy wokół niego poruszają się nudności lub wymioty, biegunka zawroty głowy lub ból głowy Rzadko (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1 000 pacjentów): zakażenie (ropień) Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): zaburzenia w miejscu wstrzyknięcia – takie jak zaczerwienienie skóry, ból lub obrzęk niski poziom wszystkich typów komórek krwi Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: 22 49 21 301 Faks: 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
Jak przechowywać lek
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku tekturowym i etykiecie fiolki po: EXP.Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Ten produkt leczniczy nie wymaga żadnych specjalnych warunków przechowywania dotyczących temperatury. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Informacje o warunkach przechowywania i czasie przydatności do użycia leku Teicoplanin Apta Pharma po rekonstytucji i przygotowaniu do użycia podano w punkcie „Praktyczne informacje dotyczące przygotowywania leku Teicoplanin Apta Pharma i sposobu postępowania z lekiem przeznaczone dla fachowego personelu medycznego”.
Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera Teicoplanin Apta Pharma Substancją czynną leku jest teikoplanina. Każda fiolka zawiera 200 mg lub 400 mg teikoplaniny. Pozostałe składniki to: sodu chlorek i sodu wodorotlenek (do ustalenia pH) w proszku; woda do wstrzykiwań w rozpuszczalniku. Jak wygląda lek Teicoplanin Apta Pharma i co zawiera opakowanie Lek Teicoplanin Apta Pharma to proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/ do infuzji. Proszek to gąbczasty liofilizowany proszek barwy białej lub kości słoniowej. Rozpuszczalnik to klarowna, bezbarwna ciecz. Teicoplanin Apta Pharma 200 mg po rekonstytucji jest lekko brązowawym, opalizującym roztworem. Teicoplanin Apta Pharma 400 mg po rekonstytucji jest brązowawym, opalizującym roztworem. Proszek jest pakowany w: – fiolkę o pojemności 10 mL ze szkła typu I zamkniętą szarym korkiem z gumy bromobutylowej typu I i niebieskim uszczelnieniem typu flip-off składającym się z aluminiowego wieczka i polipropylenowego krążka (dysku z PP). – fiolkę o pojemności 20 mL ze szkła typu I zamkniętą szarym korkiem z gumy bromobutylowej typu I i czerwonym uszczelnieniem typu flip-off składającym się z aluminiowego wieczka i polipropylenowego krążka (dysku z PP). Rozpuszczalnik jest umieszczony w ampułce z bezbarwnego szkła typu I. Wielkość opakowania: – 1 fiolka z proszkiem + 1 ampułka z rozpuszczalnikiem w pudełku tekturowym. – 10 x (1 fiolka z proszkiem + 1 ampułka z rozpuszczalnikiem) w pudełku tekturowym. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. Podmiot odpowiedzialny Apta Medica Internacional d.o.o. Likozarjeva Ulica 6 1000 Ljubljana Słowenia Tel.: 00386 51 615 015 6
e – mail: [email protected] Wytwórca Sirton Pharmaceuticals S.p.A. Piazza XX Settembre, 2 22079 Villa Guardia (CO) Włochy Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami: Nazwa kraju członkowskiego Austria
Bułgaria
Chorwacja Cypr
Czechy Malta
Polska Rumunia
Słowacja Słowenia
Węgry
Nazwa produktu leczniczego Teicoplanin Apta Pharma 200 mg – Pulver und Lösungsmittel zur Herstellung einer Injektions-/Infusionslösung Teicoplanin Apta Pharma 400 mg – Pulver und Lösungsmittel zur Herstellung einer Injektions-/Infusionslösung Тейкопланин Апта Фарма 200 mg прах и разтворител за инжекционен/инфузионен Тейкопланин Апта Фарма 400 mg прах и разтворител за инжекционен/инфузионен Teicoplanin Apta Pharma 200 mg prašak i otapalo za otopinu za injekciju/infuziju Teicoplanin Apta Pharma 400 mg prašak i otapalo za otopinu za injekciju/infuziju Teicoplanin Apta Pharma 200 mg powder and solvent for solution for injection/infusion Teicoplanin Apta Pharma 400 mg powder and solvent for solution for injection/infusion Teicoplanin Apta Pharma Teicoplanin Apta Pharma 200 mg powder and solvent for solution for injection/infusion Teicoplanin Apta Pharma 400 mg powder and solvent for solution for injection/infusion Teicoplanin Apta Pharma Teicoplanină Apta Pharma 200 mg pulbere şi solvent pentru soluţie injectabilă/perfuzabilă Teicoplanină Apta Pharma 400 mg pulbere şi solvent pentru soluţie injectabilă/perfuzabilă Teicoplanin Apta Pharma 200 mg prášok na injekčný/infúzny roztok Teicoplanin Apta Pharma 400 mg prášok na injekčný/infúzny roztok Teikoplanin Apta Pharma 200 mg prašek in vehikel za raztopino za injiciranje/infundiranje Teikoplanin Apta Pharma 400 mg prašek in vehikel za raztopino za injiciranje/infundiranje Teicoplanin Apta Pharma 200 mg por és oldószer oldatos injekcióhoz/infúzióhoz Teicoplanin Apta Pharma 400 mg por és oldószer oldatos injekcióhoz/infúzióhoz
Data ostatniej aktualizacji ulotki
Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego: Praktyczne informacje dotyczące przygotowywania leku Teicoplanin Apta Pharma i sposobu postępowania z lekiem przeznaczone dla fachowego personelu medycznego. Ten lek jest przeznaczony wyłącznie do jednorazowego użycia. Sposób podawania Po rekonstytucji roztwór można podawać we wstrzyknięciach bezpośrednio lub po dodatkowym rozcieńczeniu. Lek podawany będzie we wstrzyknięciu w bolusie w ciągu 3-5 minut lub w trwającej 30 minut infuzji dożylnej. U niemowląt od urodzenia do wieku 2 miesięcy lek należy podawać wyłącznie w infuzji dożylnej. Po rekonstytucji roztwór można również podawać doustnie. Sporządzanie roztworu: Do fiolki z proszkiem powoli wstrzyknąć całą zawartość dołączonego rozpuszczalnika. Fiolkę obracać delikatnie w dłoniach, aż do całkowitego rozpuszczenia się proszku. Jeśli roztwór się spieni, należy odstawić go na około 15 minut. Po rekonstytucji roztwory będą zawierać 200 mg teikoplaniny w 3,0 mL lub 400 mg w 3,0 mL. Należy stosować tylko klarowne i brązowawe roztwory. Otrzymany roztwór jest izotoniczny z osoczem i ma pH 7,2-7,8. Nominalna zawartość teikoplaniny na fiolkę
200 mg · 400 mg
Pojemność fiolki z proszkiem
10 mL
20 mL
Objętość rozpuszczalnika do pobrania z ampułki w celu rozpuszczenia proszku
3,14 mL
3,14 mL
Objętość, w której zawarta jest nominalna dawka teikoplaniny (pobrana 5mL strzykawką i igłą 23 G)
3,0 mL
3,0 mL
Rozcieńczanie roztworu przed infuzją: Teicoplanin Apta Pharma można podawać w następujących roztworach do infuzji: 9 mg/mL (0,9%) roztwór sodu chlorku roztwór Ringera roztwór Ringera z mleczanami 50 mg/mL (5%) roztwór dekstrozy do wstrzykiwań 100 mg/mL (10%) roztwór dekstrozy do wstrzykiwań 1,8 mg/mL (0,18%) roztwór sodu chlorku i 40 mg/mL (4%) roztwór glukozy 4,5 mg/mL (0,45%) roztwór sodu chlorku i 50 mg/mL (5%) roztwór glukozy roztwór do dializy otrzewnowej zawierający 13,6 mg/mL (1,36%) lub 38,6 mg/mL (3,86%) roztwór glukozy. Okres ważności roztworu po rekonstytucji Chemiczną i fizyczną stabilność roztworu sporządzonego zgodnie z zaleceniami wykazano przez 24 godziny w temperaturze od 2 do 8°C. Ze względów mikrobiologicznych produkt leczniczy należy zużyć natychmiast. Jeśli nie zostanie on zużyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed użyciem odpowiada użytkownik i zwykle czas nie powinien być dłuższy niż 24 godziny w temperaturze od 2 do 8°C. Okres ważności leku po rozcieńczeniu Chemiczną i fizyczną stabilność roztworu sporządzonego zgodnie z zaleceniami wykazano przez 24 godziny w temperaturze od 2 do 8°C. Ze względów mikrobiologicznych produkt leczniczy należy zużyć natychmiast. Jeśli nie zostanie on
zużyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed użyciem odpowiada użytkownik i zwykle czas nie powinien być dłuższy niż 24 godziny w temperaturze od 2 do 8°C. Usuwanie Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
Źródło: oficjalna ulotka w Rejestrze Produktów Leczniczych (URPL)
Najczęściej zadawane pytania o Teicoplanin Apta Pharma
W jakim celu stosuje się lek Teicoplanin Apta Pharma?
Teicoplanin Apta Pharma jest wskazany do stosowania u osób dorosłych i dzieci od momentu urodzenia do leczenia pozajelitowego następujących zakażeń (patrz punkty 4.2, 4.4 i 5.1): powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich zakażenia kości i stawów, szpitalne zapalenie płuc, pozaszpitalne zapalenie płuc, powikłane zakażenia dróg moczowych, infekcyjne zapalenie wsierdzia, zapalenie otrzewnej związane z…
Jaka jest substancja czynna leku Teicoplanin Apta Pharma?
Substancją czynną leku Teicoplanin Apta Pharma jest Teicoplaninum 400 mg. Kod ATC: J01XA02.
Dawkowanie Dawkę i czas trwania leczenia należy dostosować do rodzaju i stopnia ciężkości zakażenia oraz odpowiedzi klinicznej pacjenta i takich czynników, jak wiek pacjenta i czynność nerek. Pełne dawkowanie znajduje się w punkcie 4.2 ChPL.
Kiedy nie stosować leku Teicoplanin Apta Pharma?
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Czy lek Teicoplanin Apta Pharma można stosować w ciąży i podczas karmienia piersią?
Ciąża Istnieje ograniczona liczba danych dotyczących stosowania teikoplaniny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję podczas stosowania dużych dawek (patrz punkt 5.3): u szczurów była zwiększona liczba poronień i śmiertelność noworodków. Ryzyko dla człowieka nie jest znane.
Odpowiedzi pochodzą z oficjalnej ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego (URPL). Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.
⚕Dla profesjonalistów — Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)Pełna charakterystyka: dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia+
4.1. Wskazania do stosowania
Teicoplanin AptaPharma jest wskazany do stosowania u osób dorosłych i dzieci od momentu urodzenia do leczenia pozajelitowego następujących zakażeń (patrz punkty 4.2, 4.4 i 5.1): powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich zakażenia kości i stawów, szpitalne zapalenie płuc, pozaszpitalne zapalenie płuc, powikłane zakażenia dróg moczowych, infekcyjne zapalenie wsierdzia,
zapalenie otrzewnej związane z ciągłą ambulatoryjną dializą otrzewnową (ang. continuous ambulatory peritoneal dialysis, CAPD), bakteriemia występująca w związku z którymkolwiek z powyższych wskazań. Teicoplanin AptaPharma jest również wskazany jako alternatywne leczenie doustne w biegunce i zapaleniu jelita grubego, związanych z zakażeniem Clostridium difficile. Jeśli to wskazane, teikoplaninę należy podawać w skojarzeniu z innymi lekami przeciwbakteryjnymi. Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
4.2. Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie Dawkę i czas trwania leczenia należy dostosować do rodzaju i stopnia ciężkości zakażenia oraz odpowiedzi klinicznej pacjenta i takich czynników, jak wiek pacjenta i czynność nerek. Pomiar stężeń produktu leczniczego w surowicy Stężenia teikoplaniny należy monitorować w stanie stacjonarnym po zakończeniu podawania dawki nasycającej, w celu potwierdzenia, że zostało osiągnięte minimalne stężenie w surowicy: w większości zakażeń bakteriami Gram-dodatnimi, minimalne skuteczne stężenie teikoplaniny wynosi co najmniej 10 mg/L, jeśli pomiar wykonano metodą wysokosprawnej chromatografii cieczowej (ang. High Performance Liquid Chromatography, HPLC) lub co najmniej 15 mg/L, jeśli zastosowano metodę immunofluorescencji w świetle spolaryzowanym (ang. Fluorescence Polarization Immunoassay, FPIA); w zapaleniu wsierdzia i innych ciężkich zakażeniach, minimalne skuteczne stężenie teikoplaniny to 1530 mg/L podczas pomiarów metodą HPLC lub 30-40 mg/L, jeśli mierzono metodą FPIA. Aby zapewnić stabilność tych stężeń podczas leczenia podtrzymującego, kontrolę minimalnych stężeń teikoplaniny w osoczu można oznaczać co najmniej raz w tygodniu. Dorośli pacjenci i pacjenci w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek Dawka nasycająca Schemat Docelowe podawania stężenie dawki minimalne nasycającej w dniach 3-5 - Powikłane zakażenia 6 mg/kg masy >15 mg/L1 skóry i tkanek miękkich ciała podawane dożylnie lub - Zapalenie płuc - Powikłane zakażenia domięśniowo 3 razy, co 12 dróg moczowych godzin
Dawka podtrzymująca Dawka Docelowe stężenie podtrzymująca minimalne w leczeniu podtrzymującym 6 mg/kg masy ciała >15 mg/L1 podawane dożylnie raz na tydzień lub domięśniowo raz na dobę
- Zakażenia kości i stawów
12 mg/kg masy ciała podawane dożylnie lub domięśniowo raz na dobę 12 mg/kg masy ciała podawane dożylnie lub domięśniowo raz na dobę
Wskazania do stosowania
- Infekcyjne zapalenie wsierdzia
Oznaczane metodą FPIA
12 mg/kg masy >20 mg/L1 ciała podawane dożylnie 3 do 5 razy, co 12 godzin 12 mg/kg masy 30-40 mg/L1 ciała podawane dożylnie 3 do 5 razy, co 12 godzin
>20 mg/L1
>30 mg/L1
W każdym przypadku dawkę należy dostosować do masy ciała, niezależnie od masy ciała pacjenta. Czas trwania leczenia Czas trwania leczenia należy określić na podstawie odpowiedzi klinicznej. Uważa się, że w infekcyjnym zapaleniu wsierdzia odpowiedni jest zwykle co najmniej 21-dniowy czas leczenia. Leczenia nie należy prowadzić dłużej niż 4 miesiące. Leczenie skojarzone Teikoplanina ma ograniczone spektrum działania przeciwbakteryjnego (bakterie Gram-dodatnie). Nie jest ona odpowiednia do stosowania w monoterapii w niektórych rodzajach zakażeń, chyba że patogen jest już określony i stwierdzono, że jest wrażliwy lub istnieje duże podejrzenie, że najbardziej prawdopodobny patogen (patogeny) będzie wrażliwy na leczenie teikoplaniną. Biegunka i zapalenie jelita grubego związane z zakażeniem Clostridium difficile Zalecana dawka to 100-200 mg podawane doustnie dwa razy na dobę przez 7 do 14 dni. Pacjenci w podeszłym wieku Modyfikacja dawki nie jest konieczna, chyba że występują zaburzenia czynności nerek (patrz poniżej). Pacjenci dorośli i pacjenci w podeszłym wieku z zaburzeniami czynności nerek Modyfikacja dawki nie jest konieczna aż do czwartego dnia leczenia. Po tym czasie należy dostosować dawkę tak, by utrzymać minimalne skuteczne stężenie produktu leczniczego w surowicy, wynoszące co najmniej 10 mg/L mierzone metodą HPLC (ang. High-Performance Liquid Chromatography) lub co najmniej15 mg/L mierzone metodą FPIA (ang. Fluorescence Polarization Immunoassay). Po czwartym dniu leczenia: w lekkiej i umiarkowanej niewydolności nerek (klirens kreatyniny 30-80 mL/min): dawkę podtrzymującą należy zmniejszyć o połowę, podając całą dawkę co drugi dzień lub połowę tej dawki raz na dobę; w ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 mL/min) oraz u pacjentów hemodializowanych: dawkę należy zmniejszyć do jednej trzeciej zwykle stosowanej dawki, podając jednostkową dawkę początkową co trzeci dzień lub jedną trzecią tej dawki raz na dobę. Teikoplanina nie jest usuwana podczas hemodializy. Pacjenci poddawani ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (ang. continuous ambulatory peritoneal dialysis, CAPD) Po dożylnym podaniu pojedynczej dawki nasycającej wynoszącej 6 mg/kg masy ciała, w pierwszym tygodniu podaje się 20 mg/L do worka z roztworem do dializy, w drugim tygodniu 20 mg/L do drugiego worka, a następnie w trzecim tygodniu 20 mg/L do worka pozostawianego na noc. Dzieci i młodzież U młodzieży w wieku powyżej 12 lat zalecenia dotyczące dawkowania są takie same jak u dorosłych. Noworodki i niemowlęta w wieku do 2 miesięcy: Dawka nasycająca Jedna pojedyncza dawka 16 mg/kg masy ciała podana dożylnie w infuzji pierwszego dnia leczenia. Dawka podtrzymująca Jedna pojedyncza dawka 8 mg/kg masy ciała dożylnie w infuzji raz na dobę. Dzieci (w wieku od 2 miesięcy do 12 lat): Dawka nasycająca Jedna pojedyncza dawka 10 mg/kg masy ciała podana dożylnie co 12 godzin, powtarzana 3 razy. Dawka podtrzymująca Jedna pojedyncza dawka 6-10 mg/kg masy ciała podana dożylnie raz na dobę.
Sposób podawania Teikoplaninę należy podawać dożylnie lub domięśniowo. Wstrzyknięcie dożylne można podać w postaci bolusa trwającego od 3 do 5 minut lub w trwającej 30 minut infuzji dożylnej. U noworodków należy podawać wyłącznie w infuzji dożylnej. W przypadku biegunki i zapalenia jelita grubego związanych z zakażeniem Clostridium difficile należy stosować podanie doustne. Instrukcja dotycząca rekonstytucji i rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
4.3. Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Teikoplaniny nie należy podawać dokomorowo. Reakcje nadwrażliwości Po zastosowaniu teikoplaniny donoszono o ciężkich, zagrażających życiu reakcjach nadwrażliwości, czasami prowadzących do zgonu (np. wstrząs anafilaktyczny). Jeśli wystąpi reakcja nadwrażliwości na teikoplaninę, należy natychmiast przerwać leczenie i wdrożyć odpowiednie działania ratunkowe. Teikoplaninę należy stosować ostrożnie u pacjentów z nadwrażliwością na wankomycynę, ponieważ może wystąpić nadwrażliwość krzyżowa, w tym zakończony zgonem wstrząs anafilaktyczny. Niemniej jednak, stwierdzone w wywiadzie wystąpienie „zespołu czerwonego człowieka” (ang. „red man syndrome”) po podaniu wankomycyny nie jest przeciwwskazaniem do stosowania teikoplaniny. Reakcje związane z infuzją Rzadko (nawet podczas podania pierwszej dawki) obserwowano zespół czerwonego człowieka (zespół objawów, do których należą: świąd, pokrzywka, rumień, obrzęk naczynioruchowy, tachykardia, niedociśnienie i duszność). Zatrzymanie lub spowolnienie infuzji może spowodować ustąpienie tych reakcji. Reakcje związane z infuzją mogą być ograniczone, jeśli dawka dobowa nie jest podawana w bolusie, ale w 30-minutowej infuzji. Ciężkie reakcje skórne Podczas stosowania teikoplaniny opisywano występowanie ciężkich reakcji skórnych (ang. severe cutaneous adverse reactions, SCAR), w tym zespołu Stevensa-Johnsona (ang. Stevens-Johnson syndrome, SJS), toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka (ang. toxic epidermal necrolysis, TEN) oraz reakcji polekowej z eozynofilią i objawami uogólnionymi (ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms, DRESS), które mogą zagrażać życiu lub nawet prowadzić do zgonu (patrz punkt 4.8). Podczas stosowania teikoplaniny zgłaszano również występowanie ostrej uogólnionej osutki krostkowej (ang. acute generalized exanthematosus pustulosis, AGEP) (patrz punkt 4.8). W momencie przepisywania leku, należy poinformować pacjenta o przedmiotowych i podmiotowych objawach ciężkich reakcji skórnych (np. postępującej wysypce skórnej, często z pęcherzami lub zmianami na błonach śluzowych lub wysypce krostkowej lub innych objawach nadwrażliwości skóry) oraz należy go ściśle monitorować. Jeśli pojawią się przedmiotowe i podmiotowe objawy sugerujące ciężkie reakcje skórne, należy odstawić teikoplaninę i rozważyć alternatywne leczenie. Spektrum działania przeciwbakteryjnego Teikoplanina ma ograniczone spektrum działania przeciwbakteryjnego (bakterie Gram-dodatnie). Nie jest ona odpowiednia do stosowania w monoterapii w niektórych rodzajach zakażeń, chyba że patogen jest już określony i stwierdzono, że jest wrażliwy lub istnieje duże podejrzenie, że najbardziej prawdopodobny patogen (patogeny) będzie wrażliwy na leczenie teikoplaniną. W racjonalnym stosowaniu teikoplaniny należy wziąć pod uwagę spektrum działania przeciwbakteryjnego,
profil bezpieczeństwa i przydatność standardowego leczenia przeciwbakteryjnego w leczeniu konkretnego pacjenta. Na tej podstawie można się spodziewać, że w większości przypadków teikoplaninę będzie można stosować w leczeniu ciężkich zakażeń u pacjentów, dla których standardowe działanie przeciwbakteryjne jest uważane za nieodpowiednie. Małopłytkowość Podczas stosowania teikoplaniny notowano występowanie małopłytkowości (patrz punkt 4.8). W czasie leczenia zaleca się okresowe badania hematologiczne, w tym pełną morfologię. Nefrotoksyczność U pacjentów leczonych teikoplaniną notowano nefrotoksyczność i niewydolność nerek (patrz punkt 4.8). Pacjentów z niewydolnością nerek otrzymujących teikoplaninę w schemacie podawania wysokiej dawki nasycającej, oraz tych którzy otrzymują teikoplaninę w skojarzeniu lub kolejno z innymi produktami leczniczymi o znanym działaniu nefrotoksycznym (np. aminoglikozydy, kolistyna, amfoterycyna B, cyklosporyna i cisplatyna) należy dokładnie kontrolować, w tym oraz wykonywać badanie słuchu (patrz „Ototoksyczność” poniżej). U pacjentów z niewydolnością nerek dawkę teikoplaniny należy zmodyfikować, ponieważ teikoplanina jest wydalana głównie przez nerki (patrz punkt 4.2). Ototoksyczność Podobnie jak w przypadku innych glikopeptydów, u pacjentów leczonych teikoplaniną notowano ototoksyczność (głuchota i szumy uszne) (patrz punkt 4.8). Pacjentów, u których w trakcie leczenia teikoplaniną rozwinęły się objawy przedmiotowe lub podmiotowe zaburzeń słuchu lub uszkodzenia ucha wewnętrznego, należy dokładnie badać i kontrolować, zwłaszcza podczas długotrwałego leczenia oraz jeśli występuje niewydolność nerek. Pacjentów otrzymujących teikoplaninę w skojarzeniu lub kolejno z innymi produktami leczniczymi o znanym działaniu nefrotoksycznym i (lub) neurotoksycznym i (lub) ototoksycznym (np. aminoglikozydy, kolistyna, amfoterycyna B, cyklosporyna, cisplatyna, furosemid i kwas etakrynowy) należy dokładnie kontrolować i jeśli nastąpi pogorszenie słuchu, ocenić korzyści z zastosowania teikoplaniny. Należy zachować szczególną ostrożność podczas podawania teikoplaniny pacjentom, u których konieczne jest skojarzone leczenie produktami leczniczymi o działaniu ototoksycznym i (lub) nefrotoksycznym. W takim przypadku zaleca się regularne badania hematologiczne, badania czynności wątroby i nerek. Nadkażenie Podobnie jak po zastosowaniu innych antybiotyków, stosowanie teikoplaniny, szczególnie długotrwałe, może spowodować nadmierny wzrost drobnoustrojów niewrażliwych. W razie wystąpienia nadkażenia w okresie leczenia, należy zastosować odpowiednie środki. Teicoplanin AptaPharma 200 mg i 400 mg: Produkt leczniczy zawiera 10 mg (0,43 mmol) sodu na fiolkę, co odpowiada 0,5% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Nie przeprowadzono specjalnych badań dotyczących interakcji. Roztwory teikoplaniny i aminoglikozydów wykazują niezgodności i zabronione jest ich mieszanie przed wstrzyknięciem, jednak oba roztwory wykazują zgodność w płynie dializacyjnym i można je podawać razem podczas leczenia zapalenia otrzewnej związanego z ciągłą ambulatoryjną dializą otrzewnową. Teikoplaninę należy stosować ostrożnie w skojarzeniu lub kolejno z innymi produktami leczniczymi o znanym działaniu nefrotoksycznym i (lub) nefrotoksycznym i (lub) ototoksycznym. Są to np. aminoglikozydy, kolistyna, amfoterycyna B, cyklosporyna, cisplatyna, furosemid i kwas etakrynowy (patrz punkt 4.4 „Nefrotoksyczność” i „Ototoksyczność”). Jednak nie ma dowodów synergicznej toksyczności podczas stosowania w skojarzeniu z teikoplaniną.
W badaniach klinicznych teikoplaninę podawano wielu pacjentom, którzy jednocześnie przyjmowali już różne produkty lecznicze, w tym antybiotyki, leki przeciwnadciśnieniowe, znieczulające, nasercowe i przeciwcukrzycowe bez dowodów wystąpienia niekorzystnych interakcji. Dzieci i młodzież Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża Istnieje ograniczona liczba danych dotyczących stosowania teikoplaniny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję podczas stosowania dużych dawek (patrz punkt 5.3): u szczurów była zwiększona liczba poronień i śmiertelność noworodków. Ryzyko dla człowieka nie jest znane. Dlatego teikoplaniny nie należy stosować w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Nie można wykluczyć ryzyka uszkodzenia ucha wewnętrznego i nerek płodu (patrz punkt 4.4). Karmienie piersią Nie wiadomo czy teikoplanina przenika do mleka ludzkiego. Brak danych dotyczących przenikania teikoplaniny do mleka zwierzęcego. Decyzję, czy kontynuować lub przerwać karmienie piersią, bądź czy kontynuować lub przerwać stosowanie teikoplaniny, należy podjąć uwzględniając korzyści dla dziecka wynikające z karmienia piersią oraz korzyści z leczenia teikoplaniną dla matki. Płodność Badania dotyczące reprodukcji u zwierząt nie wykazały dowodów zaburzeń płodności.
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Teicoplanin AptaPharma wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Teikoplanina może powodować zawroty i ból głowy. Może to wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Pacjenci, u których wystąpią takie objawy niepożądane, nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
4.8. Działania niepożądane
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych W poniższej tabeli wszystkie działania niepożądane, które wystąpiły z częstością większą niż w grupie placebo i u więcej niż jednego pacjenta, przedstawiono stosując następującą konwencję: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000); częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Klasyfikacja układów i narządów
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Często (≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100)
Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000)
Ropień
Bardzo rzadko (<1/10 000)
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Nadkażenie (nadmierny wzrost drobnoustrojów niewrażliwych)
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Zaburzenia układu immunologicznego
Leukopenia, małopłytkowość, eozynofilia Reakcja anafilaktyczna (anafilaksja) (patrzpunkt 4.4)
Zaburzenia układu nerwowego
Zawroty głowy, ból głowy
Zaburzenia ucha i błędnika Zaburzenia naczyniowe Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Zaburzenia żołądka i jelit
Głuchota, ubytek słuchu (patrz punkt 4.4), szumy uszne, zaburzenia przedsionkowe Zapalenie żył
Ból, gorączka Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Zakrzepowe zapalenie żył
Skurcz oskrzeli
Biegunka,wymioty, nudności Zespół czerwonego człowieka (tj. zaczerwienienie górnej części ciała) (patrz punkt 4.4)
Zaburzenia Wysypka, skóry i tkanki rumień, świąd podskórnej
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Agranulocytoza, neutropenia, pancytopenia Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami uogólnionymi (DRESS), wstrząs anafilaktyczny (patrz punkt 4.4) Drgawki
Wzrost stężenia kreatyniny we krwi
Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, obrzęk naczynioruchowy, złuszczające zapalenie skóry pokrzywka (patrz punkt 4.4) Niewydolność nerek (w tym ostra niewydolność nerek) (patrz poniżej Opis wybranych działań niepożądanych)* Ropień w miejscu wstrzyknięcia, dreszcze (drżenie)
Badania diagnostyczne
Wzrost aktywności aminotransferaz (przemijające zaburzenia aktywności aminotransferaz), wzrost stężenia fosfatazy zasadowe (przemijające zaburzenia stężenia fosfatazy zasadowej)
Opis wybranych działań niepożądanych *Na podstawie doniesień z literatury szacowany wskaźnik nefrotoksyczności u pacjentów otrzymujących niską dawkę nasycającą wynoszącą średnio 6 mg/kg dwa razy na dobę, a następnie dawkę podtrzymującą wynoszącą średnio 6 mg/kg raz na dobę, wynosi około 2%. W obserwacyjnym badaniu dotyczącym bezpieczeństwa prowadzonym po dopuszczeniu do obrotu, do którego włączono 300 pacjentów ze średnią wieku wynoszącą 63 lata (leczonych z powodu zakażenia kości i stawów, zapalenia wsierdzia lub innych ciężkich zakażeń), którzy otrzymywali wysoką dawkę nasycającą 12 mg/kg dwa razy na dobę (otrzymywali średnio 5 dawek nasycających), a następnie dawkę podtrzymującą 12 mg/kg raz na dobę, obserwowany wskaźnik potwierdzonej nefrotoksyczności wynosił 11,0% (95% CI=[7,4%; 15,5%]) przez pierwsze 10 dni. Skumulowany wskaźnik nefrotoksyczności od początku leczenia aż do 60 dni po podaniu ostatniej dawki wyniósł 20,6% (95% CI=[16,0%; 25,8%]). U pacjentów otrzymujących więcej niż 5 wysokich dawek nasycających 12 mg/kg dwa razy na dobę, a następnie dawkę podtrzymującą 12 mg/kg raz na dobę, obserwowano skumulowany współczynnik nefrotoksyczności od początku leczenia aż do 60 dni po ostatnim podaniu wynoszący 27% (95% CI=[20,7%; 35,3%]) (patrz punkt 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
4.9. Przedawkowanie
Objawy Opisywano przypadki przypadkowego podania zwiększonych dawek u dzieci i młodzieży. Zgłoszono jeden przypadek pobudzenia u 29-dniowego niemowlęcia, któremu podano dożylnie dawkę 400 mg (95 mg/kg mc.). Leczenie Leczenie przedawkowania teikoplaniny jest objawowe. Teikoplaniny nie można usunąć podczas hemodializy, a jedynie powoli podczas dializy otrzewnowej.
