Tarfazolin

Leki z tą samą substancją czynną

Te leki zawierają tę samą substancję czynną (Cefazolinum natricum 1 g), kod ATC J01DB04 i mogą być stosowane zamiennie po konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.

Substancja czynna: Cefazolinum natricum 1 g

Kod ATC: J01DB04

Nr w Rejestrze Produktów Leczniczych: 100098303

ULOTKA DOŁĄCZONA DO OPAKOWANIA: INFORMACJA DLA PACJENTA TARFAZOLIN, 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji Cefazolinum Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta. – Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać. – Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty w razie jakichkolwiek wątpliwości. – Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. – Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same. – Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Spis treści ulotki

Spis treści ulotki

Co to jest lek i w jakim celu się go stosuje
Informacje ważne przed zastosowaniem leku
Jak stosować lek
Możliwe działania niepożądane
Jak przechowywać lek
Zawartość opakowania i inne informacje

Tarfazolin zawiera substancję czynną cefazolinę. Cefazolina jest antybiotykiem z grupy tak zwanych cefalosporyn – antybiotyków podobnych do penicyliny. Wskazania do stosowania Tarfazolin jest wskazany w leczeniu następujących zakażeń wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na cefazolinę. ● Zakażenia dróg oddechowych ● Zakażenia dróg moczowych ● Zakażenia skóry i tkanek miękkich ● Zakażenia kości i stawów ● Zakażenia dróg żółciowych ● Posocznica ● Zapalenie wsierdzia ● W zapobieganiu zakażeniom okołooperacyjnym u pacjentów o zwiększonym ryzyku zakażenia np. usunięcie pęcherzyka żółciowego u pacjentów wysokiego ryzyka (zwłaszcza po 70. roku życia, u pacjentów z ostrym zapaleniem pęcherzyka żółciowego, z żółtaczką zastoinową, z kamicą) lub po zabiegach usunięcia przydatków, resekcji macicy czy cięcia cesarskiego, lub u pacjentów, u których zakażenie w miejscu operowanym byłoby szczególnie groźne (np. w kardiochirurgii, w chirurgii kości i stawów, zwłaszcza wszczepianie endoprotez).

Kiedy nie stosować leku Tarfazolin Jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na cefazolinę lub inne antybiotyki cefalosporynowe. Ostrzeżenia i środki ostrożności  Pacjenci uczuleni na penicyliny mogą być również uczuleni na cefalosporyny.  Jeśli u pacjenta w przeszłości wystąpiła reakcja alergiczna na penicyliny lub inne antybiotyki betalaktamowe, należy powiedzieć o tym lekarzowi przed rozpoczęciem stosowania leku. Konieczne będzie zachowanie szczególnej ostrożności.  Jeśli u pacjenta wystąpi reakcja alergiczna, objawiająca się nagłym wystąpieniem świszczącego oddechu, trudnościami z oddychaniem, obrzękiem powiek, twarzy lub ust, wysypką lub swędzeniem, powinien przerwać przyjmowanie leku i natychmiast zgłosić się do lekarza. Należy również poinformować lekarza, jeśli:  u pacjenta podczas stosowania leku wystąpi wysypka – lekarz może zdecydować o zmianie leku;  u pacjenta występują czynniki mogące powodować niedobór witaminy K lub zaburzenia krzepnięcia krwi z innych przyczyn (takich jak żywienie pozajelitowe, zaburzenia czynności wątroby i nerek, hemofilia, małopłytkowość);  u pacjenta stwierdzono zaburzoną czynność nerek – lekarz dostosuje dawkowanie leku odpowiednio do stopnia niewydolności nerek;  podczas stosowania lub po zakończeniu przyjmowania leku Tarfazolin u pacjenta wystąpi ciężka i uporczywa biegunka. Pacjent nie powinien stosować leków przeciwbiegunkowych hamujących perystaltykę jelit;  u pacjenta wystąpi nowe zakażenie (np. grzybica) podczas stosowania leku Tarfazolin; lekarz może wówczas zadecydować o przerwaniu stosowania leku. Inne leki i Tarfazolin Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. W szczególności należy poinformować lekarza, jeśli pacjent stosuje: – probenecyd (lek stosowany w dnie moczanowej i innych dolegliwościach); – antybiotyki aminoglikozydowe (np. streptomycyna, tobramycyna, gentamycyna). Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych Tarfazolin może wpływać na niektóre badania, takie jak testy określające ilość glukozy (cukru) w moczu oraz testy określające niektóre substancje we krwi (test Coombs’a). Ciąża i karmienie piersią W ciąży i w okresie karmienia piersią lub gdy istnieje podejrzenie, że kobieta jest w ciąży, lub gdy planuje ciążę, przed zastosowaniem tego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty. Należy unikać stosowania leku Tarfazolin w okresie ciąży, chyba że lekarz uzna zastosowanie leku za konieczne. Lek w niewielkim stopniu wydziela się z mlekiem matki i dlatego należy go ostrożnie stosować u kobiet karmiących piersią. Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn Brak danych dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Pacjent nie stosuje tego leku samodzielnie. Lek poda pacjentowi odpowiednio przygotowana osoba, czyli lekarz lub pielęgniarka. Tarfazolin można podawać we wstrzyknięciach domięśniowych lub dożylnych lub w infuzji dożylnej. Dorośli Lek Tarfazolin zwykle stosuje się w dawkach od 500 mg do 1500 mg podawanych co 6, 8 lub 12 godzin w zależności od ciężkości zakażenia. Maksymalna dawka dobowa cefazoliny wynosi 12 g. Dzieci Zwykle podaje się 25 mg do 50 mg/kg mc. na dobę, w dawkach podzielonych, co 6 lub 8 godzin. W ciężkich zakażeniach dawkę można zwiększyć do 100 mg/kg mc. na dobę. Jeśli w trakcie stosowania leku pacjent odnosi wrażenie, że działanie leku jest za mocne lub za słabe powinien zwrócić się do lekarza. Czas leczenia Czas leczenia ustali lekarz w zależności od ciężkości i rodzaju zakażenia. Należy przestrzegać zaleceń lekarza. Sposób podawania i przygotowania roztworów Szczegółowe informacje podano na końcu ulotki w części przeznaczonej dla personelu medycznego „Informacje przeznaczone wyłącznie dla personelu medycznego”. Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Tarfazolin Podanie pacjentowi dawki większej niż zalecana jest mało prawdopodobne. Należy skontaktować się z lekarzem prowadzącym, farmaceutą lub pielęgniarką tak szybko jak jest to możliwe, jeśli pacjent uważa, że podano mu dawkę większą niż zalecana. Przedawkowanie leku może doprowadzić do nasilenia działań niepożądanych łącznie z podrażnieniem ośrodkowego układu nerwowego i wystąpienia drgawek. W razie wątpliwości dotyczących sposobu podawania leku należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki. Pominięcie zastosowania leku Tarfazolin W przypadku pominięcia dawki leku o stałej, określonej porze, lek należy podać jak najszybciej, jeśli czas do podania kolejnej dawki jest wystarczająco długi, lub kontynuować regularne podawanie leku. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Przerwanie stosowania leku Tarfazolin Ważne jest, aby lek stosować zgodnie z zalecanym cyklem leczenia. Nie należy przerywać leczenia dlatego, że pacjent poczuł się lepiej. Jeśli cykl leczenia zostanie przerwany zbyt wcześnie, zakażenie może powrócić.

Jak każdy lek, Tarfazolin może powodować następujące działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Ciężkie działania niepożądane – Nagły świszczący oddech, obrzęk ust, twarzy lub ciała, wysypka, omdlenie lub trudności w

połykaniu (ciężka reakcja alergiczna) – Rozsiana wysypka na skórze, w obrębie, której mogą wystąpić pęcherzyki i złuszczanie skóry, szczególnie wokół ust, nosa, oczu i narządów płciowych – Biegunka o znacznym nasileniu, utrzymująca się przez dłuższy czas lub zawierająca krew, przebiegająca z bólem brzucha i gorączką. Może ona być objawem ciężkiego zapalenia jelit (nazywanego rzekomobłoniastym zapaleniem jelit), mogącego występować po zastosowaniu antybiotyków.  Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Należy przerwać stosowanie leku Tarfazolin. Inne działania niepożądane, o których należy poinformować lekarza, jeśli wystąpią Niezbyt często (u 1 do 10 na 100 pacjentów) zaczerwienienie, ból w miejscu domięśniowego wstrzyknięcia. Rzadko (u 1 do 10 na 1 000 pacjentów) grzybica jamy ustnej biegunka, nudności, wymioty, brak apetytu, ból brzucha zakrzepowe zapalenie żyły po podaniu dożylnym Bardzo rzadko (rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów) zażółcenie skóry, ciemne zabarwienie moczu i zmęczenie – może być objawem problemów z wątrobą Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) grzybica narządów płciowych zwiększenie lub zmniejszenie liczby niektórych krwinek wysypki przemijające zwiększenie aktywności niektórych enzymów wątrobowych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy zwrócić się do lekarza, pielęgniarki lub farmaceuty.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Przechowywać w temperaturze poniżej 25 C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności (EXP) zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę co zrobić z lekami, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

Co zawiera Tarfazolin Substancją czynną leku jest cefazolina (w postaci cefazoliny sodowej).

Każda fiolka zawiera 1 g cefazoliny. Lek nie zawiera innych składników. Jak wygląda Tarfazolin i co zawiera opakowanie Krystaliczny, biały lub prawie biały proszek. Opakowanie: Jedna fiolka w tekturowym pudełku. Podmiot odpowiedzialny i wytwórca Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne „Polfa” Spółka Akcyjna ul. A. Fleminga 2 03-176 Warszawa Numer telefonu: 22 811-18-14 W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego. Data ostatniej aktualizacji ulotki:

Poniższe informacje przeznaczone są wyłącznie dla personelu medycznego lub pracowników służby zdrowia W celu uzyskania dodatkowych informacji patrz Charakterystyka produktu leczniczego. Instrukcja przygotowania leku do użycia i sposób podawania Wszelkie resztki niewykorzystanego produktu lub jego odpady należy usunąć w sposób zgodny z lokalnymi przepisami. Przygotowanie roztworów Wstrzyknięcia domięśniowe Zawartość fiolki 1 g rozpuścić w około 3 ml wody do wstrzykiwań. Przed użyciem delikatnie wstrząsnąć. Wstrzykiwać głęboko, w duże partie mięśniowe. Roztwory przygotowane do wstrzyknięć domięśniowych należy zużyć bezpośrednio po przygotowaniu. Wstrzyknięcia dożylne Zawartość fiolki 1 g rozpuścić w co najmniej 10 ml wody do wstrzykiwań. Przed użyciem delikatnie wstrząsnąć. Wstrzykiwać powoli, przez około 3 do 5 minut. Infuzje dożylne Roztwór przygotowany tak jak do wstrzykiwań dożylnych rozcieńczyć w 50 do 100 ml roztworu glukozy 5% lub 10% , płynu Ringera lub roztworu chlorku sodu 0,9% i przetaczać do dużych naczyń żylnych. Roztwory przygotowane do wstrzykiwań i wlewów dożylnych zachowują trwałość przez 24 godziny w temperaturze 2 C do 8 C (lodówka). Zmiana zabarwienia roztworu do żółtego (słomkowego) nie ma wpływu na aktywność ani na właściwości preparatu. Cefazoliny nie należy mieszać w jednej strzykawce z innymi lekami.

6 Re-rej 1052012 /11122012/310113

Źródło: oficjalna ulotka w Rejestrze Produktów Leczniczych (URPL)

Najczęściej zadawane pytania o Tarfazolin

W jakim celu stosuje się lek Tarfazolin?

Tarfazolin jest wskazany w leczeniu ciężkich zakażeń wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na cefazolinę. Zakażenia dróg oddechowych Zakażenia dróg moczowych Zakażenia skóry i tkanek miękkich Zakażenia kości i stawów Zakażenia dróg żółciowych Posocznica Zapalenie wsierdzia W profilaktyce chirurgicznej:

w kardiochirurgii (m.in.

Jaka jest substancja czynna leku Tarfazolin?

Substancją czynną leku Tarfazolin jest Cefazolinum natricum 1 g. Kod ATC: J01DB04.

Wielkość dawki zależy od stopnia ciężkości zakażenia, wrażliwości drobnoustroju wywołującego zakażenie, stanu pacjenta, wieku i masy ciała. Dorośli  Zakażenia o umiarkowanym i ciężkim przebiegu – 500 mg do 1 g co 6 lub 8 godzin.  Zakażenia o średnio ciężkim przebiegu wywołane przez ziarenkowce Gram-dodatnie – 250 mg do 500 mg co 8 godzin.  Ciężkie niepowikłane zakażenia dróg moczowych – 1 g co 12 godzin. Pełne dawkowanie znajduje się w punkcie 4.2 ChPL.

Kiedy nie stosować leku Tarfazolin?

Nadwrażliwość na cefazolinę lub inne antybiotyki cefalosporynowe.

Czy lek Tarfazolin można stosować w ciąży i podczas karmienia piersią?

Odpowiedzi pochodzą z oficjalnej ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego (URPL). Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.

Substancja czynna: Cefazolinum natricum (9 leków)

Zobacz wszystkie leki zawierające tę substancję lub pełną listę substancji czynnych.

⚕Dla profesjonalistów — Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)Pełna charakterystyka: dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia+

Informacje techniczne przeznaczone dla pracowników ochrony zdrowia (lekarzy i farmaceutów). Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL) to oficjalny dokument zatwierdzony przez URPL/EMA. Nie zastępuje ulotki ani porady lekarza.

4.1. Wskazania do stosowania

w kardiochirurgii (m.in. operacje pomostowania tętnic wieńcowych, chirurgiczne leczenie wad zastawkowych serca, itp.);
w ortopedii (endoprotezoplastyka stawów biodrowych, leczenie złamań otwartych);
w chirurgii wątroby i dróg żółciowych (m.in. cholecystektomia, operacje na drogach żółciowych);
w chirurgii głowy i szyi (chirurgia twarzowo-szczękowa, laryngologia);
w operacjach ginekologicznych i położniczych (cesarskie cięcie, histerektomia i in.). Należy brać pod uwagę oficjalne wytyczne, dotyczące odpowiedniego stosowania leków przeciwbakteryjnych.

4.2. Dawkowanie i sposób podawania

Wielkość dawki zależy od stopnia ciężkości zakażenia, wrażliwości drobnoustroju wywołującego zakażenie, stanu pacjenta, wieku i masy ciała. Dorośli  Zakażenia o umiarkowanym i ciężkim przebiegu - 500 mg do 1 g co 6 lub 8 godzin.  Zakażenia o średnio ciężkim przebiegu wywołane przez ziarenkowce Gram-dodatnie - 250 mg do 500 mg co 8 godzin.

 Ciężkie niepowikłane zakażenia dróg moczowych - 1 g co 12 godzin.  Pneumokokowe zapalenie płuc - 500 mg co 12 godzin.  Ciężkie zagrażające życiu zakażenia (np. zapalenie wsierdzia, posocznica) - 1 g do 1,5 g co 6 godzin - najczęściej w skojarzeniu z antybiotykami aminoglikozydowymi.  Profilaktyka chirurgiczna: 1 g do 2 g dożylnie 30 minut do 1 godziny przed operacją, a następnie po operacji 1 g do 2 g co 6 do 8 godzin przez 24 godziny. W przedłużających się operacjach (powyżej 2 godzin) zaleca się podanie 500 mg lub 1 g podczas zabiegu. U pacjentów, u których powikłania bakteryjne pola operacyjnego mogą stanowić szczególne zagrożenie (np. operacja pomostowania aortalno-wieńcowego) zaleca się podawanie antybiotyku przez 3 do 5 dni. Maksymalna dawka dobowa cefazoliny wynosi 12 g. Dzieci  25 mg do 50 mg/kg mc. na dobę, w dawkach podzielonych, co 6 lub 8 godzin; w ciężkich zakażeniach dawkę można zwiększyć do 100 mg/kg mc. na dobę. Nie określono bezpieczeństwa stosowania cefazoliny u wcześniaków i noworodków (poniżej 1 miesiąca), dlatego nie zaleca się podawania antybiotyku w tej grupie wiekowej. Dawkowanie w niewydolności nerek Wymagane zmiany dawkowania, uwzględniające klirens kreatyniny, należy zastosować po podaniu pierwszej, inicjującej dawki dostosowanej do ciężkości zakażenia i masy ciała. Dorośli klirens kreatyniny ml/min 35 - 54 11 - 34 Dzieci klirens kreatyniny ml/min 70 - 40 40 - 20 20 -

przerwa między dawkami

dawka zmiana dawkowania nie jest konieczna zalecana dawka 1/2 zalecanej dawki 1/2 zalecanej dawki

co 8 godzin co 12 godzin co 18 - 24 godziny

dawka

przerwa między dawkami

60% zalecanej dawki 25% zalecanej dawki 10% zalecanej dawki

co 12 godzin co 12 godzin co 24 godziny

Czas leczenia Czas leczenia zależy od ciężkości i rodzaju zakażenia. Cefazolinę należy podawać jeszcze przez co najmniej 2 do 3 dni po ustąpieniu objawów. Sposób podawania Tarfazolin można podawać domięśniowo lub dożylnie w postaci wstrzyknięć lub infuzji dożylnej. Podanie domięśniowe Roztwór cefazoliny należy podawać głęboko w mięsień pośladkowy lub boczną okolicę uda. Przed wstrzyknięciem leku należy dokonać aspiracji, w celu upewnienia się, czy igła nie znajduje się w naczyniu krwionośnym. W celu zmniejszenia bólu lek należy wstrzykiwać w duże partie mięśniowe.

Podanie dożylne W ciężkich zakażeniach, posocznicy oraz w zakażeniach zagrażających życiu cefazolinę zaleca się podawać dożylnie. Lek należy wstrzykiwać do żyły powoli przez około 3 do 5 minut lub podawać we wlewie ciągłym. Sposób przygotowania roztworu podano w punkcie 6.6.

4.3. Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na cefazolinę lub inne antybiotyki cefalosporynowe.

4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Pacjenci uczuleni na penicyliny mogą być również uczuleni na cefalosporyny (częściowa alergia krzyżowa). Przed podaniem pacjentowi cefazoliny należy przeprowadzić dokładny wywiad dotyczący skłonności do reakcji nadwrażliwości na penicyliny, cefalosporyny lub inne alergeny. Bardzo rzadko w czasie leczenia cefazoliną mogą wystąpić ciężkie objawy nadwrażliwości w postaci reakcji anafilaktycznej. Większe prawdopodobieństwo takiej reakcji występuje po podaniu antybiotyku drogą parenteralną, u pacjentów ze skłonnością do reakcji alergicznych na wiele różnych substancji oraz u pacjentów, u których w przeszłości występowały objawy nadwrażliwości, zwłaszcza na inne leki. W przypadku wystąpienia ostrych postaci reakcji alergicznych po podaniu cefazoliny, antybiotyk należy natychmiast odstawić i podawać leki przeciwhistaminowe, kortykosteroidy oraz - w przypadku wstrząsu anafilaktycznego i obrzęku naczynioruchowego o ciężkim przebiegu - epinefrynę. Należy również monitorować podstawowe czynności życiowe (oddech, tętno, ciśnienie tętnicze krwi). W przypadku pojawienia się wysypki u pacjentów leczonych cefazoliną, należy zmienić antybiotyk. Cefazolina u niektórych pacjentów może wydłużać czas protrombinowy. U pacjentów z upośledzoną syntezą witaminy K lub jej niedoborem (np. przewlekłe choroby wątroby, niewydolność nerek, niedożywienie) konieczne jest kontrolowanie czasu protrombinowego. W przypadku wydłużania się czasu protrombinowego należy podawać witaminę K. Lek należy ostrożnie podawać pacjentom:

z niewydolnością nerek (w dawkowaniu należy uwzględnić klirens kreatyniny);
z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie, zwłaszcza z zapaleniem jelita grubego. Jeśli wystąpi ciężka, uporczywa biegunka, należy wziąć pod uwagę możliwość rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy (w większości przypadków wywołanego przez Clostridium difficile). W takim przypadku należy przerwać stosowanie cefazoliny i rozpocząć odpowiednie leczenie. Podawanie środków hamujących perystaltykę jest przeciwwskazane. Długotrwałe podawanie antybiotyków może być przyczyną nadmiernego rozwoju niewrażliwych bakterii lub grzybów. W przypadku pojawienia się nowych zakażeń grzybiczych lub bakteryjnych podczas leczenia cefazoliną, lek należy natychmiast odstawić i wdrożyć odpowiednie leczenie.

4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Probenecyd podany jednocześnie z cefazoliną zmniejsza wydalanie leku przez kanaliki nerkowe co prowadzi do dłuższego utrzymywania się podwyższonego stężenia leku w surowicy krwi.

Łączne podawanie cefalosporyn z antybiotykami aminoglikozydowymi niekiedy może być przyczyną wystąpienia objawów nefrotoksyczności. U pacjentów leczonych cefazoliną mogą wystąpić fałszywie dodatnie wyniki testów redukcyjnych wykrywających cukry w moczu, dlatego w przypadku konieczności wykonania takiego oznaczenia zaleca się wykonywanie testów enzymatycznych. U pacjentów leczonych cefazoliną, jak również u noworodków, których matki otrzymywały cefazolinę przed porodem, wyniki bezpośrednich jak i pośrednich testów antyglobulinowych (testy Coombs’a) mogą dawać fałszywie dodatnie wyniki.

4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża Z uwagi na brak odpowiednio liczebnych, dobrze kontrolowanych badań u kobiet w ciąży, lek może być stosowany u tych pacjentek jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności. Karmienie piersią Podczas podawania cefazoliny kobietom w okresie karmienia piersią należy zachować ostrożność. Płodność Badania przeprowadzone na szczurach, myszach i królikach nie wykazały teratogennego działania cefazoliny. Antybiotyk nie wpływał na płodność, ani nie powodował uszkodzenia płodu.

4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Brak danych dotyczących wpływu cefazoliny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych.

4.8. Działania niepożądane

Częstość działań niepożądanych pojawiających się po zastosowaniu produktu leczniczego określana jest następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: rzadko: grzybica jamy ustnej częstość nieznana: grzybica narządów płciowych Zaburzenia krwi i układu chłonnego: częstość nieznana: neutropenia, leukopenia, małopłytkowość, trombocytoza Reakcje nadwrażliwości Zaburzenia układu immunologicznego: częstość nieznana: wstrząs anafilaktyczny, eozynofilia, gorączka polekowa Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: częstość nieznana: wysypki, swędzenie, zespół Stevensa-Johnsona Zaburzenia żołądka i jelit rzadko: biegunka, nudności, wymioty, anoreksja, skurcze żołądka bardzo rzadko: rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego - może pojawić się podczas trwania lub po zakończeniu terapii

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych bardzo rzadko: zapalenie wątroby częstość nieznana: niewielkie, przemijające zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej, alaninowej, fosfatazy alkalicznej Zaburzenia nerek i dróg moczowych bardzo rzadko: przejściowy wzrost stężenia azotu mocznikowego, kreatyniny w surowicy Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania niezbyt często: zaczerwienienie, ból w miejscu domięśniowego wstrzyknięcia leku rzadko: zakrzepowe zapalenie żyły w miejscu wstrzyknięcia

4.9. Przedawkowanie

Przedawkowanie cefazoliny może doprowadzić do nasilenia działań niepożądanych łącznie z podrażnieniem ośrodkowego układu nerwowego i wystąpienia drgawek, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek. W przypadku przedawkowania należy przerwać podawanie leku, zastosować leczenie objawowe i w razie konieczności monitorować podstawowe czynności życiowe (oddech, tętno, ciśnienie tętnicze krwi).

Pharmuno — Katalog aptek w Polsce