Symbicort
Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika Symbicort, (80 mikrogramów + 2,25 mikrograma)/dawkę inhalacyjną, aerozol inhalacyjny, zawiesina budezonid + formoterolu fumaran dwuwodny Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta.
- Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
- W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
- Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.
- Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Patrz punkt 4.
Co to jest lek i w jakim celu się go stosuje
Co to jest lek Symbicort Lek Symbicort jest lekiem w inhalatorze, który jest stosowany w leczeniu astmy u osób dorosłych i młodzieży w wieku od 12 do 17 lat. Symbicort zawiera dwie różne substancje lecznicze: budezonid oraz formoterolu fumaran dwuwodny.
- Budezonid należy do grupy leków nazywanych „kortykosteroidami”.
- Formoterolu fumaran dwuwodny należy do grupy leków nazywanych „długo działającymi agonistami receptorów beta2-adrenergicznych” lub „lekami rozszerzającymi oskrzela”. W leczeniu jakich chorób stosuje się lek Symbicort Symbicort jest stosowany w leczeniu astmy i może być przepisywany jako jedyny lek lub wraz z oddzielnym inhalatorem do doraźnego stosowania: Niektórym osobom przepisuje się dwa inhalatory w celu leczenia astmy: inhalator z lekiem Symbicort i oddzielny inhalator do doraźnego stosowania
- Pacjenci ci stosują Symbicort codziennie. Pomaga to zapobiegać objawom astmy.
- Jeśli u tych pacjentów wystąpią objawy astmy, korzystają z inhalatora do stosowania doraźnego, aby ułatwić sobie oddychanie. U niektórych osób Symbicort jest przepisywany jako jedyny inhalator do stosowania w astmie
- Pacjenci ci stosują Symbicort codziennie. Pomaga to zapobiegać objawom astmy.
- Symbicort jest przez nich także używany, gdy odczuwają potrzebę przyjęcia dodatkowych inhalacji leku w celu złagodzenia objawów astmy i przywrócenia normalnego oddychania oraz jeśli tak zostało to ustalone z lekarzem prowadzącym także w zapobieganiu objawom astmy (na przykład, podczas ćwiczeń fizycznych lub narażenia na alergeny). Pacjenci ci nie muszą stosować oddzielnego inhalatora w takich sytuacjach. Jak działa lek Symbicort
- Budezonid działa przez zmniejszanie i zapobieganie obrzękowi i stanowi zapalnemu w płucach.
- Formoterolu fumaran dwuwodny działa przez rozkurczenie mięśni w drogach oddechowych, co umożliwia łatwiejsze oddychanie. 1
Informacje ważne przed zastosowaniem leku
Kiedy nie stosować leku Symbicort
- jeśli pacjent ma uczulenie na budezonid, formoterol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Symbicort należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli u pacjenta występuje:
- cukrzyca
- zakażenie układu oddechowego
- wysokie ciśnienie tętnicze krwi lub jeśli kiedykolwiek w przeszłości występowały choroby serca (w tym zaburzenia rytmu serca, bardzo szybka akcja serca, zwężenie tętnic lub niewydolność serca)
- zaburzenia czynności tarczycy lub nadnerczy
- małe stężenie potasu we krwi
- ciężkie choroby wątroby. Jeśli podczas stosowania leku Symbicort u pacjenta wystąpi nieostre widzenie lub inne zaburzenia widzenia, należy skontaktować się z lekarzem. Dzieci Nie należy stosować tego leku u dzieci w wieku poniżej 12 lat. Lek Symbicort a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Szczególnie należy poinformować lekarza lub farmaceutę o stosowaniu któregokolwiek z następujących leków:
- Leki blokujące receptory β – adrenergiczne stosowane w nadciśnieniu – takie jak atenolol lub propranolol
- Krople do oczu – takie jak tymolol stosowany w leczeniu jaskry
- Leki stosowane w przypadku przyspieszonej lub niemiarowej czynności serca – takie jak chinidyna
- Leki takie jak digoksyna – często stosowane w leczeniu niewydolności serca
- Leki moczopędne (diuretyki) stosowane w nadciśnieniu – takie jak furosemid
- Steroidy stosowane doustnie – takie jak prednizolon
- Pochodne ksantyny – takie jak teofilina lub aminofilina. Są to leki często stosowane w leczeniu astmy
- Inne leki rozszerzające oskrzela – takie jak salbutamol.
- Leki przeciwdepresyjne – takie jak amitryptylina i nefazodon
- Leki z grupy fenotiazyny – takie jak chloropromazyna i prochloroperazyna
- Leki stosowane w zakażeniu wirusem HIV – takie jak rytonawir
- Leki stosowane w zakażeniach – takie jak ketokonazol, itrakonazol, worykonazol, pozakonazol, klarytromycyna i telitromycyna
- Leki stosowane w chorobie Parkinsona – takie jak lewodopa
- Leki stosowane w chorobach tarczycy – takie jak lewotyroksyna. Jeżeli którykolwiek z wymienionych punktów dotyczy pacjenta lub jeżeli pacjent ma wątpliwości, należy porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem leku Symbicort. Należy także poinformować lekarza lub farmaceutę o planowanym poddaniu się znieczuleniu ogólnemu w związku z zabiegiem chirurgicznym lub stomatologicznym. Ciąża i karmienie piersią
- Jeśli pacjentka jest w ciąży lub planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem leku Symbicort – nie należy stosować leku Symbicort bez konsultacji z lekarzem.
- Jeżeli pacjentka leczona lekiem Symbicort zajdzie w ciążę, nie powinna przerywać przyjmowania leku Symbicort, lecz powinna niezwłocznie skontaktować się z lekarzem prowadzącym. 2
Jeśli pacjentka karmi piersią, powinna porozmawiać z lekarzem prowadzącym przed zastosowaniem leku Symbicort.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Lek Symbicort nie ma wpływu lub wywiera bardzo mały wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów, posługiwania się narzędziami i obsługiwania maszyn. 3.
Jak stosować lek
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
- Ważne jest, aby stosować lek Symbicort codziennie, nawet jeśli w danym czasie nie występują u pacjenta objawy astmy.
- Lekarz będzie regularnie sprawdzał występowanie u pacjenta objawów astmy.
- Lekarz może rozważyć dodanie steroidów w postaci tabletek do zwykle stosowanego leczenia w okresach stresu (np. podczas zakażenia układu oddechowego lub przed zabiegiem chirurgicznym). Symbicort może być przepisany w leczeniu astmy jako jedyny lek lub wraz z oddzielnym inhalatorem do doraźnego stosowania. Należy przyjąć dwa rozpylenia (inhalacje) leku Symbicort, aby otrzymać pełną dawkę. Ilość leku Symbicort, jaką należy przyjmować i czas stosowania leku zależy od przepisu lekarza. a) Jeśli Symbicort został przepisany pacjentowi wraz z oddzielnym inhalatorem do doraźnego stosowania, należy przeczytać punkt „a) Stosowanie leku Symbicort wraz z oddzielnym inhalatorem do doraźnego stosowania”. b) Jeśli Symbicort został przepisany pacjentowi jako jedyny inhalator, należy przeczytać punkt „b) Stosowanie leku Symbicort jako jedynego inhalatora w leczeniu astmy”. a) Stosowanie leku Symbicort wraz z oddzielnym inhalatorem do doraźnego stosowania Należy stosować Symbicort codziennie. Pomaga to zapobiegać objawom astmy. Dorośli (w wieku od 18 lat)
- Zazwyczaj stosuje się 2-4 inhalacje, dwa razy na dobę.
- Lekarz prowadzący może zwiększyć dawkowanie do 8 inhalacji, dwa razy na dobę.
- Jeśli objawy astmy są dobrze kontrolowane, lekarz prowadzący może zalecić pacjentowi przyjmowanie leku raz na dobę. Młodzież (w wieku od 12 do 17 lat)
- Zazwyczaj stosuje się 2-4 inhalacje, dwa razy na dobę.
- Jeśli objawy astmy są dobrze kontrolowane, lekarz prowadzący może zalecić pacjentowi przyjmowanie leku raz na dobę. Lekarz prowadzący (lub pielęgniarka) pomogą pacjentowi w opanowaniu objawów astmy. Dostosują dawkę leku do najmniejszej ilości zapewniającej kontrolę objawów astmy. Nie należy jednak samodzielnie dostosowywać dawki ani przerywać leczenia bez uprzedniej konsultacji z lekarzem (lub pielęgniarką). Jeśli wystąpią objawy astmy, do ich leczenia należy użyć oddzielnego inhalatora do doraźnego stosowania
- Należy zawsze nosić przy sobie inhalator do doraźnego stosowania, aby można było go użyć zawsze, gdy będzie to konieczne.
- Nie należy stosować leku Symbicort w leczeniu objawów astmy – należy użyć inhalatora do doraźnego stosowania. b) Stosowanie leku Symbicort jako jedynego inhalatora w leczeniu astmy Lek Symbicort należy stosować w ten sposób, jeśli tak zalecił lekarz i jeśli pacjent jest w wieku 12 lat lub powyżej.
Należy stosować Symbicort codziennie. Pomaga to zapobiegać objawom astmy. Pacjent może stosować lek wybierając jeden z następujących schematów dawkowania:
- 2 inhalacje rano i 2 inhalacje wieczorem lub
- 4 inhalacje rano lub
- 4 wieczorem Lekarz prowadzący może zwiększyć dawkowanie do 4 inhalacji dwa razy na dobę. Symbicort należy stosować także jako lek doraźny w leczeniu objawów astmy po ich wystąpieniu oraz w zapobieganiu objawom astmy (na przykład podczas ćwiczeń fizycznych lub narażenia na alergeny).
- Jeśli u pacjenta wystąpią objawy astmy, należy przyjąć 2 inhalacje i odczekać kilka minut.
- Jeśli pacjent nie poczuje się lepiej, należy przyjąć kolejne 2 inhalacje.
- Nie należy jednorazowo przyjmować więcej niż 12 inhalacji leku. Należy zawsze nosić przy sobie inhalator z lekiem Symbicort, aby można było go użyć zawsze, gdy będzie to konieczne. Zazwyczaj nie ma potrzeby stosowania całkowitej dawki dobowej większej niż 16 inhalacji. Jednak lekarz prowadzący może pozwolić pacjentowi na przyjmowanie do 24 inhalacji leku na dobę przez ograniczony czas. Jeśli pacjent musi regularne stosować 16 lub więcej inhalacji, powinien umówić się na wizytę z lekarzem prowadzącym lub pielęgniarką. Może być konieczna zmiana leczenia. Nie należy stosować więcej niż 24 inhalacji leku w ciągu doby. Jeśli u pacjenta wystąpią objawy astmy podczas wysiłku fizycznego, należy stosować lek Symbicort w sposób tu opisany. Ważne jest, by omówić z lekarzem prowadzącym stosowanie leku Symbicort w celu zapobiegania objawom astmy; częstość wykonywania ćwiczeń fizycznych i narażenia na alergeny może wpływać na leczenie przepisane pacjentowi. Symbicort a steroidy w postaci tabletek Jeśli pacjent stosuje steroidy w postaci tabletek na astmę, wprowadzając lek Symbicort lekarz może zmniejszyć liczbę przyjmowanych tabletek doustnych steroidów. Jeśli pacjent stosuje doustne steroidy w postaci tabletek przez dłuższy czas, lekarz może od czasu do czasu zalecić wykonanie badań krwi. Po zmniejszeniu dawki doustnych steroidów, samopoczucie ogólne pacjenta może się pogorszyć, mimo, iż objawy w obrębie układu oddechowego mogą być mniejsze. Mogą wystąpić takie objawy jak:
- zatkany nos lub wodnista wydzielina z nosa
- osłabienie
- ból stawów lub mięśni
- wysypka (wyprysk). Należy natychmiast porozmawiać z lekarzem, jeśli u pacjenta wystąpią takie objawy, jak:
- ból głowy
- zmęczenie
- nudności
- wymioty. Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z powyższych objawów, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem – konieczne może być zastosowanie innych leków. Jeśli pacjent ma wątpliwości dotyczące dalszego stosowania leku Symbicort, powinien skonsultować się z lekarzem. Stosowanie u dzieci Do stosowania u dzieci odpowiednie są inne postaci tego leku; należy zapytać o to lekarza lub farmaceutę. Ważne informacje dotyczące objawów astmy
Jeżeli podczas stosowania leku Symbicort u pacjenta wystąpi duszność lub świszczący oddech, należy kontynuować stosowanie leku Symbicort, ale należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem, ponieważ może być konieczne zastosowanie dodatkowego leczenia. Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeżeli:
- Trudności z oddychaniem nasilają się lub pacjent często budzi się w nocy z powodu astmy.
- Pacjent ma uczucie ucisku w klatce piersiowej rano po wstaniu lub uczucie ucisku w klatce piersiowej utrzymuje się dłużej niż zwykle.
- Wymienione objawy mogą oznaczać niedostateczną kontrolę astmy i może być konieczne natychmiastowe zastosowanie innego lub dodatkowego leczenia. Informacje na temat leku Symbicort
- Przed rozpoczęciem stosowania leku Symbicort należy go wyjąć z opakowania foliowego. Wyrzucić opakowanie foliowe oraz znajdujący się wewnątrz pochłaniacz wilgoci. Jeżeli pochłaniacz wilgoci wydostał się na zewnątrz woreczka, w którym się znajduje, nie używać inhalatora.
- Po wyjęciu inhalatora z folii można go używać przez 3 miesiące. Wpisać termin ważności (3 miesiące po otwarciu opakowania foliowego) na etykiecie inhalatora, co pomoże zapamiętać, kiedy konieczne będzie zaprzestanie używania inhalatora.
- Części inhalatora są pokazane na rysunku. Inhalator jest już zmontowany w opakowaniu. Jeżeli pojemnik się poluzuje, zamocować go z powrotem w inhalatorze i dalej używać inhalatora. Przygotowywanie inhalatora Symbicort do użycia Inhalator należy przygotować do użycia w następujących sytuacjach:
- W przypadku używania nowego inhalatora Symbicort po raz pierwszy.
- Jeżeli inhalator nie był używany przez więcej niż 7 dni.
- Jeżeli inhalator został upuszczony. W celu przygotowania inhalatora do użycia należy postępować według poniższej instrukcji: 1. Energicznie wstrząsnąć inhalatorem przez co najmniej 5 sekund, aby wymieszać zawartość pojemnika z aerozolem. 2. Zdjąć wieczko ochronne z ustnika, lekko naciskając na wypustki z boku. Pasek na wieczku pozostanie połączony z inhalatorem. 3. Trzymać inhalator pionowo. Następnie wcisnąć licznik (u góry inhalatora), aby wykonać jedno rozpylenie w powietrze. Można używać jednej lub obu rąk, jak pokazano na rysunkach.
4. 5. 6.
Zwolnić nacisk palca lub palców na licznik. Odczekać 10 sekund, energicznie wstrząsnąć urządzeniem i powtórzyć czynności 3 i 4. Inhalator jest teraz gotowy do użycia.
Używanie inhalatora W celu wykonania inhalacji należy za każdym razem postępować zgodnie z poniższymi poleceniami: 1. Energicznie wstrząsnąć inhalatorem przez co najmniej 5 sekund, aby wymieszać zawartość pojemnika z aerozolem. 2. Zdjąć wieczko ochronne z ustnika, lekko naciskając na wypustki z boku. Sprawdzić, czy ustnik nie jest zatkany.
3. 4. 5. · 6. 7. 8. 9. 10.
Trzymać inhalator pionowo (jedną lub obiema rękami). Wykonać spokojny wydech. Umieścić ustnik inhalatora delikatnie między zębami. Zamknąć usta (objąć ustnik wargami). Zacząć powoli i głęboko oddychać przez usta. Mocno wcisnąć licznik (u góry inhalatora), aby uwolnić inhalację. Kontynuować wdech jeszcze przez jakiś czas po wciśnięciu licznika. Wdech wykonywany w tym samym czasie, co wciskanie licznika zapewnia, że lek dociera do płuc. Wstrzymać oddech przez 10 sekund lub tak długo, jak to możliwe bez odczucia dyskomfortu. Przed wykonaniem wydechu zwolnić nacisk palca na licznik i wyjąć inhalator z ust. Trzymać inhalator pionowo. Następnie wykonać powolny wydech. Aby wykonać kolejną inhalację, energicznie wstrząsnąć inhalatorem przez co najmniej 5 sekund, a następnie powtórzyć czynności od 3 do 7. Nałożyć wieczko ochronne na ustnik. Wypłukać usta wodą po przyjęciu inhalacji leku rano i wieczorem. Nie połykać wody.
Używanie komory inhalacyjnej Lekarz, pielęgniarka lub farmaceuta może zasugerować użycie komory inhalacyjnej (np. Aero Chamber Plus Flow Vu lub Aero Chamber Plus). Należy postępować zgodnie z instrukcjami zawartymi w ulotce dołączonej do opakowania komory inhalacyjnej. Czyszczenie inhalatora Symbicort
- Należy przecierać wewnętrzną i zewnętrzną powierzchnię ustnika suchą ściereczką co najmniej raz na tydzień.
- Nie należy stosować wody lub innych płynów.
- Nie należy odłączać pojemnika z lekiem od inhalatora. Skąd wiadomo, kiedy należy wymienić lek Symbicort na nowy
- Licznik u góry inhalatora pokazuje, ile inhalacji zostało w inhalatorze Symbicort. Na początku pokazuje 60 lub 120 inhalacji, gdy pojemnik jest pełny.
Za każdym razem, gdy pacjent przyjmuje inhalację lub wykonuje rozpylenie w powietrze, strzałka przesuwa się, odliczając do zera („0”). Gdy strzałka znajdzie się w części zaznaczonej na żółto, oznacza to, że pozostało około 20 inhalacji.
Gdy strzałka dojdzie do „0”, należy zaprzestać stosowania inhalatora Symbicort. Może się wydawać, że inhalator nie jest pusty i że dalej działa. Jednak w przypadku kontynuacji jego stosowania pacjent nie otrzyma prawidłowej dawki leku.
Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Symbicort Ważne jest, by przyjmować lek zgodnie z przepisanym dawkowaniem lub z zaleceniem lekarza prowadzącego. Nie należy przekraczać przepisanej dawki bez porozumienia z lekarzem. W przypadku zastosowania większej niż zalecana dawki leku Symbicort należy zwrócić się o poradę do lekarza lub farmaceuty. Mogą się pojawić następujące objawy: drżenia, bóle głowy lub przyspieszenie akcji serca. Pominięcie zastosowania leku Symbicort
- W przypadku pominięcia inhalacji leku należy przyjąć ją natychmiast po przypomnieniu sobie o niej. Jeżeli jednak zbliża się czas przyjęcia kolejnej inhalacji, należy pominąć opuszczoną inhalację.
- Nie należy stosować inhalacji podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej inhalacji. Przerwanie stosowania leku Symbicort Przed przerwaniem stosowania leku Symbicort należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Przerwanie stosowania leku Symbicort może spowodować nasilenie objawów astmy. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. 4.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Należy natychmiast przerwać stosowanie leku Symbicort i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeśli u pacjenta wystąpią następujące objawy:
- Obrzęk twarzy, zwłaszcza wokół ust (języka i (lub) gardła i (lub) trudności w przełykaniu), wysypka lub pokrzywka występująca jednocześnie z trudnościami w oddychaniu (obrzęk naczynioruchowy) i (lub) nagle występujące uczucie osłabienia (zasłabnięcie). Może to wskazywać na wystąpienie reakcji uczuleniowej. Występuje ona rzadko, rzadziej niż u 1 na 1000 pacjentów.
- Nagłe nasilenie świstów oskrzelowych lub duszności występujące natychmiast po inhalacji leku Symbicort. Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy natychmiast przerwać stosowanie leku Symbicort i zastosować inhalator doraźny, jeśli dostępny. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, ponieważ może być konieczna zmiana leczenia. Objawy takie występują bardzo rzadko, rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów. Inne możliwe działania niepożądane: Często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów)
- Kołatanie serca (uczucie odczuwania bicia serca), drżenia. Jeżeli wystąpią takie objawy, są one zazwyczaj łagodne i zwykle ustępują w czasie dalszego stosowania leku Symbicort.
- Pleśniawki (zakażenie grzybicze) w jamie ustnej. Wystąpienie pleśniawek jest mniej prawdopodobne, jeśli pacjent po porannym i wieczornym zastosowaniu leku Symbicort wypłucze jamę ustną wodą.
- Lekki ból gardła, kaszel i chrypka.
- Ból głowy. Niezbyt często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów)
- Niepokój, nerwowość lub pobudzenie.
- Zaburzenia snu.
- Uczucie zawrotów głowy.
- Nudności (mdłości).
- Przyspieszone bicie serca.
- Siniaki na skórze.
- Kurcze mięśni.
- Nieostre widzenie. Rzadko (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 1000 pacjentów)
- Wysypka, świąd.
- Skurcz oskrzeli (skurcz mięśni dróg oddechowych objawiający się świszczącym oddechem). Jeśli świszczący oddech wystąpi bezpośrednio po zastosowaniu leku, należy przerwać stosowanie leku Symbicort i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
- Małe stężenie potasu we krwi.
- Nierówne bicie serca. Bardzo rzadko (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów)
- Depresja.
- Zmiany zachowania, szczególnie u dzieci.
- Ból lub uczucie ucisku w klatce piersiowej (objawy dławicy piersiowej).
- Zwiększone stężenie cukru (glukozy) we krwi.
- Zaburzenia smaku, takie jak nieprzyjemny smak w ustach.
- Zmiany ciśnienia krwi. Wziewne glikokortykosteroidy mogą wpływać na wytwarzanie hormonów steroidowych w organizmie, szczególnie jeśli są stosowane długotrwale w dużych dawkach. Do objawów należą:
- zmiany gęstości mineralnej kości (rozrzedzenie kości)
- zaćma (zmętnienie soczewki w oku)
- jaskra (podwyższenie ciśnienia w oku)
- spowolnienie tempa wzrostu u dzieci i młodzieży
- działanie na nadnercza (małe gruczoły położone w pobliżu nerek). 8
Prawdopodobieństwo wystąpienia tych objawów jest znacznie mniejsze podczas stosowania glikokortykosteroidów wziewnych niż podczas zażywania glikokortykosteroidów w tabletkach. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku. 5.
Jak przechowywać lek
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie pojemnika, pudełku i opakowaniu foliowym po „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Po wyjęciu inhalatora z folii można go używać przez 3 miesiące. Wpisać termin ważności (3 miesiące po otwarciu opakowania foliowego) na etykiecie inhalatora, co pomoże zapamiętać, kiedy konieczne będzie zaprzestanie używania urządzenia. Podobnie jak w przypadku większości leków wziewnych w pojemnikach pod ciśnieniem, działanie tego leku może zmniejszyć się, gdy pojemnik jest zimny. Aby uzyskać najlepsze rezultaty, lek ten powinien być przechowywany przed użyciem w temperaturze pokojowej. Nie przechowywać w lodówce ani nie zamrażać. Chronić przed mrozem i bezpośrednim działaniem promieni słonecznych. Po użyciu inhalatora należy zawsze ponownie założyć mocno wieczko ochronne na ustnik i zatrzasnąć we właściwej pozycji. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
Ostrzeżenie: Pojemnik zawiera płyn pod ciśnieniem. Nie wystawiać na działanie temperatury powyżej 50°C. Nie przedziurawiać pojemnika. Nawet, jeśli pojemnik wydaje się pusty, nie należy go zgniatać, dziurawić czy palić. 6.
Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek Symbicort Substancjami czynnymi leku są budezonid i formoterolu fumaran dwuwodny. Każda inhalacja leku Symbicort zawiera 80 mikrogramów budezonidu i 2,25 mikrograma formoterolu fumaranu dwuwodnego. Pozostałe składniki to: apafluran (HFA 227), powidon K 25 i makrogol 1000. Inhalator nie zawiera chlorofluorowęglanów. Jak wygląda lek Symbicort i co zawiera opakowanie Symbicort to lek w inhalatorze. Pojemnik ciśnieniowy, z dołączonym licznikiem inhalacji, zawiera białą zawiesinę do inhalacji. Pojemnik jest wyposażony w czerwony plastikowy zawór dozujący z białym plastikowym ustnikiem i zintegrowanym szarym plastikowym zamknięciem. Każdy inhalator zawiera 60 lub 120 inhalacji po przygotowaniu go do użycia. Każdy inhalator jest pojedynczo zapakowany w opakowanie foliowe zawierające pochłaniacz wilgoci.
Symbicort (80 mikrogramów + 2,25 mikrograma)/dawkę inhalacyjną, aerozol inhalacyjny, zawiesina (budezonid + formoterolu fumaran dwuwodny) jest dostępny w opakowaniach zawierających jeden inhalator. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. Podmiot odpowiedzialny i wytwórca Podmiot odpowiedzialny: Astra Zeneca AB 151 85 Södertälje Szwecja Wytwórca: Astra Zeneca Dunkerque Production 224 Avenue de la Dordogne 59640 Dunkerque Francja Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami: Austria: Symbicort 80 Mikrogramm/2,25 Mikrogramm/Inhalation Druckgasinhalation, Suspension; Belgia: Symbicort 80 microgram/2,25 microgram/inhalatie, aërosol, suspensie; Symbicort 80 microgrammes/2,25 microgrammes/inhalation, suspension pour inhalation en flacon pressurisé; Symbicort 80 Mikrogramm/2,25 Mikrogramm/Inhalation, Druckgasinhalation, Suspension; Bułgaria: Симбикорт 80 микрограма/2,25 микрограма/впръскване Суспензия под налягане за инхалация; Chorwacja: Symbicort 80 mikrograma/2,25 mikrograma po potisku, stlačeni inhalat, suspenzija; Cypr: Symbicort 80 μικρογραμμάρια/2,25 μικρογραμμάρια/ψεκασμό; Czechy: Symbicort 80 micrograms/2,25 micrograms/inhalation, suspension in pMDI; Dania: Symbicort 80 mikrogram/2.25 mikrogram/inhalation; Estonia: Symbicort; Finlandia: Symbicort 80 mikrog/2.25 mikrog/inhalaatio; Francja: Symbicort 100/3 microgrammes par inhalation, suspension pour inhalation en flacon préssurisé; Grecja: Symbicort 80 μικρογραμμάρια/2,25 μικρογραμμάρια/ψεκασμό; Węgry: Symbicort 2,25 mikrogramm/80 mikrogramm/ adag túlnyomásos inhalációs szuszpenzió; Islandia: Symbicort 80 míkrógrömm/2,25 míkrógrömm/ inhalation; Włochy: Symbicort; Łotwa: Symbicort 80 mikrogrami/2.25 mikrogrami/ inhalācijā, izsmidzinājumā, aerosols inhalācijām zem spiediena; Litwa: Symbicort 80 mikrogramų/2,25 mikrogramo/išpurškime suslėgtoji įkvepiamoji suspensija; Luksemburg: Symbicort 80 microgrammes/2,25 microgrammes/inhalation, suspension pour inhalation en flacon pressurisé; Malta: Symbicort 100 micrograms/3 micrograms/inhalation, pressurised inhalation, suspension; Holandia: Symbicort aërosol 100/3, 100 microgram/3 microgram per dosis, aërosol, suspensie; Norwegia: Symbicort 80 mikrogram/2.25 mikrogram/ inhalasjon; Polska: Symbicort; Portugalia: Symbicort 80 microgramas/2,25 microgramas/inalação Suspensão pressurizada para inalação; Rumunia: Symbicort 80 micrograme/2,25 micrograme/inhalație, suspensie de inhalat presurizată; Słowacja: Symbicort 80 mikrogramov/2,25 mikrogramov/inhalačná dávka, inhalačná suspenzia v tlakovom obale; Słowenia: Symbicort 80 mikrogramov/2,25 mikrograma na vdih, inhalacijska suspenzija pod tlakom; Hiszpania: Symbicort 80 microgramos/2,25 microgramos/inhalación suspensión para inhalación en envase a presión; Szwecja: Symbicort 80 mikrogram/2.25 mikrogram/inhalation; Wielka Brytania: Symbicort 100 micrograms/3 micrograms actuation pressurised inhalation, suspension Data ostatniej aktualizacji ulotki:
Źródło: oficjalna ulotka w Rejestrze Produktów Leczniczych (URPL)
Najczęściej zadawane pytania o Symbicort
W jakim celu stosuje się lek Symbicort?
Astma Produkt leczniczy Symbicort jest wskazany do stosowania w regularnym leczeniu astmy u osób dorosłych i młodzieży (w wieku od 12 lat), u których właściwe jest leczenie skojarzone (glikokortykosteroidami wziewnymi i długo działającymi lekami z grupy agonistów receptora β2 adrenergicznego): lub –
Jaka jest substancja czynna leku Symbicort?
Substancją czynną leku Symbicort jest Budesonidum 80 mcg + Formoteroli fumaras dihydricus 2.25 mcg. Kod ATC: R03AK07.
wziewnymi oraz doraźnego stosowania wziewnych krótko działających leków z grupy agonistów receptora β2 adrenergicznego. u pacjentów z odpowiednią kontrolą objawów choroby za pomocą zarówno wziewnych glikokortykosteroidów, jak i długo działających leków z grupy agonistów receptora β2 adrenergicznego. Pełne dawkowanie znajduje się w punkcie 4.2 ChPL.
Kiedy nie stosować leku Symbicort?
Jeśli pacjent chce zastosować komorę inhalacyjną, powinien przeczytać uważnie instrukcję użycia znajdującą się w ulotce dołączonej do każdego opakowania komory inhalacyjnej. Nie używał inhalatora, jeżeli pochłaniacz wilgoci znajdujący się wewnątrz opakowania foliowego wysunął się na zewnątrz woreczka, w którym się znajdował.
Czy lek Symbicort można stosować w ciąży i podczas karmienia piersią?
Ciąża Nie ma danych klinicznych dotyczących stosowania u kobiet w ciąży produktu leczniczego Symbicort lub jednocześnie formoterolu i budezonidu. Dane pochodzące z badania nad rozwojem zarodka i płodu przeprowadzonego na szczurach nie wykazały dodatkowego wpływu skojarzenia tych leków. Nie ma odpowiednich danych dotyczących stosowania formoterolu u kobiet w ciąży.
Odpowiedzi pochodzą z oficjalnej ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego (URPL). Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.
⚕Dla profesjonalistów — Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)Pełna charakterystyka: dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia+
4.1. Wskazania do stosowania
Astma Produkt leczniczy Symbicort jest wskazany do stosowania w regularnym leczeniu astmy u osób dorosłych i młodzieży (w wieku od 12 lat), u których właściwe jest leczenie skojarzone (glikokortykosteroidami wziewnymi i długo działającymi lekami z grupy agonistów receptora β2 adrenergicznego): lub -
4.2. Dawkowanie i sposób podawania
u pacjentów bez odpowiedniej kontroli objawów choroby w wyniku leczenia glikokortykosteroidami wziewnymi oraz doraźnego stosowania wziewnych krótko działających leków z grupy agonistów receptora β2 adrenergicznego. u pacjentów z odpowiednią kontrolą objawów choroby za pomocą zarówno wziewnych glikokortykosteroidów, jak i długo działających leków z grupy agonistów receptora β2 adrenergicznego. Dawkowanie i sposób podawania
Droga podania: podanie wziewne Dawkowanie Astma Produkt leczniczy Symbicort nie jest przeznaczony do rozpoczynania leczenia astmy oskrzelowej. Dawkowanie składników produktu leczniczego Symbicort jest indywidualne i powinno być dostosowane do nasilenia choroby. Należy wziąć to pod uwagę nie tylko rozpoczynając leczenie produktami złożonymi, ale także dostosowując dawkę stosowaną w leczeniu podtrzymującym. Jeśli dany pacjent będzie wymagał leczenia skojarzonego innymi dawkami niż te dostępne w inhalatorze zawierającym skojarzenie dawek, należy przepisać odpowiednie dawki leków z grupy agonistów receptora β2 adrenergicznego i (lub) kortykosteroidów podawanych w oddzielnych inhalatorach. Dawkę należy dostosowywać stopniowo aż do osiągnięcia najmniejszej dawki zapewniającej utrzymanie skutecznej kontroli objawów choroby. Lekarz powinien regularnie oceniać stan pacjentów, co pozwoli na
utrzymanie optymalnego dawkowania produktu leczniczego Symbicort. Gdy długotrwała kontrola objawów choroby będzie się utrzymywać po zastosowaniu najmniejszej zalecanej dawki, kolejnym krokiem może być sprawdzenie skuteczności samego glikokortykosteroidu wziewnego. W przypadku produktu leczniczego Symbicort istnieją dwa sposoby leczenia: A. Symbicort w leczeniu podtrzymującym: produkt leczniczy Symbicort jest przyjmowany w regularnym leczeniu podtrzymującym z oddzielnym szybko działającym lekiem rozszerzającym oskrzela jako lek doraźny. B. Symbicort w leczeniu podtrzymującym i doraźnym: produkt leczniczy Symbicort jest przyjmowany jako regularne leczenie podtrzymujące oraz doraźnie w odpowiedzi na wystąpienie objawów. A. Symbicort w leczeniu podtrzymującym Należy doradzić pacjentom, by zawsze mieli przy sobie oddzielny szybko działający lek rozszerzający oskrzela do doraźnego stosowania. Zalecana dawka: Dorośli (w wieku od 18 lat): 2-4 inhalacje dwa razy na dobę. Niektórzy pacjenci mogą wymagać podania maksymalnie do 8 inhalacji dwa razy na dobę. Młodzież (w wieku 12-17 lat): 2-4 inhalacje dwa razy na dobę. Zazwyczaj po osiągnięciu kontroli objawów choroby w wyniku schematu dawkowania dwa razy na dobę, stopniowe zmniejszenie dawki do najmniejszej dawki skutecznej może obejmować podawanie produktu leczniczego Symbicort raz na dobę, gdy w opinii lekarza długo działający lek rozszerzający oskrzela w skojarzeniu z glikokortykosteroidem wziewnym jest konieczny do utrzymania kontroli objawów choroby. Zwiększające się użycie oddzielnego szybko działającego leku rozszerzającego oskrzela wskazuje na pogorszenie przebiegu choroby podstawowej i uzasadnia ponowną ocenę leczenia astmy. Dzieci w wieku poniżej 12 lat: Z uwagi na ograniczone dane dotyczące produktu leczniczego Symbicort (aerozol inhalacyjny, zawiesina) (80 mikrogramów + 2,25 mikrograma)/dawkę inhalacyjną, nie zaleca się leczenia podtrzymującego produktem leczniczym Symbicort u dzieci. B. Symbicort w leczeniu podtrzymującym i doraźnym Pacjenci przyjmują dobową dawkę podtrzymującą produktu leczniczego Symbicort, a dodatkowo przyjmują produkt leczniczy Symbicort doraźnie, w odpowiedzi na objawy choroby. Należy doradzić pacjentom, by zawsze mieli przy sobie produkt leczniczy Symbicort do doraźnego stosowania. U pacjentów przyjmujących Symbicort doraźnie lekarz powinien omówić z pacjentem profilaktyczne stosowanie produktu leczniczego Symbicort w leczeniu zwężenia oskrzeli wywołanego alergenem lub wysiłkiem fizycznym; zalecane stosowanie powinno uwzględniać częstość potrzeby stosowania. W przypadku częstej potrzeby rozszerzenia oskrzeli bez towarzyszącej jej potrzeby zwiększenia dawki glikokortykosteroidów wziewnych, należy użyć alternatywnego leku doraźnego. Symbicort w leczeniu podtrzymującym i doraźnym należy szczególnie rozważyć u pacjentów z:
- niewystarczającą kontrolą objawów astmy i częstą potrzebą stosowania leku doraźnego
- zaostrzeniami astmy występującymi w przeszłości, wymagającymi interwencji medycznej Konieczne jest ścisłe monitorowanie działań niepożądanych związanych z podawaniem leku u pacjentów często przyjmujących dużą liczbę doraźnych inhalacji produktu leczniczego Symbicort. Zalecane dawki: Dorośli i młodzież (w wieku od 12 lat): Zalecana dawka podtrzymująca to 4 inhalacje na dobę, podawane albo jako 2 inhalacje rano i wieczorem lub jako 4 inhalacje rano lub wieczorem. U niektórych pacjentów właściwe może być zastosowanie dawki podtrzymującej wynoszącej 4 inhalacje dwa razy na dobę. Pacjenci powinni przyjmować 2 dodatkowe inhalacje w razie potrzeby, w odpowiedzi na wystąpienie objawów
choroby. Jeśli objawy choroby utrzymują się po kilku minutach, należy przyjąć 2 dodatkowe inhalacje. Nie należy jednorazowo przyjmować więcej niż 12 inhalacji. Zazwyczaj nie ma potrzeby stosowania całkowitej dawki dobowej przekraczającej 16 inhalacji; jednak całkowitą dawkę dobową wynoszącą do 24 inhalacji można stosować przez ograniczony czas. Pacjentom stosującym więcej niż 16 inhalacji na dobę należy zdecydowanie zalecić zgłoszenie się po poradę medyczną. Należy ponownie ocenić ich stan i rozważyć zmianę leczenia podtrzymującego. Dzieci w wieku poniżej 12 lat: Symbicort w leczeniu podtrzymującym i doraźnym nie jest zalecany u dzieci. Informacje ogólne Szczególne grupy pacjentów: Nie ma specjalnych zaleceń dotyczących dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku. Nie ma danych dotyczących stosowania produktu leczniczego Symbicort u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek. U pacjentów z ciężką marskością wątroby może dojść do zwiększenia ekspozycji na formoterol i budezonid, ponieważ obie substancje są metabolizowane głównie w wątrobie. Instrukcja prawidłowego stosowania produktu leczniczego Symbicort W momencie wyzwolenia inhalacji produktu leczniczego Symbicort z pojemnika, lek w postaci zawiesiny uwalniany jest z dużą prędkością. Gdy pacjent wykona wdech przez ustnik równocześnie z uruchomieniem inhalatora, substancja lecznicza jest przenoszona z wdychanym powietrzem do dróg oddechowych. Zazwyczaj z produktem leczniczym Symbicort (aerozol inhalacyjny, zawiesina) zaleca się stosowanie komory inhalacyjnej (np. AeroChamber Plus Flow Vu lub AeroChamber Plus), szczególnie u pacjentów, którzy mają lub mogą mieć trudności z koordynacją uruchomienia inhalatora i wdechu (patrz punkt 5.2). Uwaga: Pacjentów należy poinstruować, jak prawidłowo używać i dbać o inhalator i komorę inhalacyjną, a technikę inhalacji należy sprawdzić w celu zapewnienia optymalnego dostarczania leków wziewnych do płuc. Ważne jest, aby poinformować pacjenta aby: − − − − − − − −
− − − − −
4.3. Przeciwwskazania
Uważnie przeczytał instrukcję użycia inhalatora zawartą w ulotce dołączonej do każdego inhalatora. Jeśli pacjent chce zastosować komorę inhalacyjną, powinien przeczytać uważnie instrukcję użycia znajdującą się w ulotce dołączonej do każdego opakowania komory inhalacyjnej. Nie używał inhalatora, jeżeli pochłaniacz wilgoci znajdujący się wewnątrz opakowania foliowego wysunął się na zewnątrz woreczka, w którym się znajdował. Energicznie wstrząsał inhalatorem przez co najmniej 5 sekund przed każdym użyciem, aby dobrze wymieszać jego zawartość. Przygotował inhalator do użycia poprzez wykonanie dwóch rozpyleń w powietrze, gdy inhalator jest nowy, albo nie był używany przez więcej niż tydzień lub został upuszczony. Zdjął pokrywę ustnika. Trzymał inhalator pionowo. Włożył ustnik do ust. Wykonując powolny, głęboki wdech, mocno nacisnął inhalator, aby uwolnić dawkę leku. Pacjent powinien kontynuować wdech i wstrzymać go na około 10 sekund lub przynajmniej tak długo, jak to możliwe. Wykonanie wdechu w tym samym czasie, kiedy wyzwalana jest inhalacja leku zapewnia dotarcie substancji czynnych do płuc. Ponownie wstrząsnął inhalatorem i powtórzył wykonywane czynności. Nałożył pokrywę na ustnik po zakończonej inhalacji. Wypłukał jamę ustną wodą po wykonaniu inhalacji dawki podtrzymującej, aby ograniczyć ryzyko rozwoju pleśniawek w jamie ustnej i gardle. Jeśli wystąpią pleśniawki w jamie ustnej i gardle, pacjent powinien także płukać jamę ustną wodą po doraźnej inhalacji leku. Czyścić regularnie ustnik inhalatora, co najmniej raz na tydzień, przy użyciu czystej, suchej ściereczki. Nie wkładać inhalatora do wody. Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Porady dotyczące dawkowania Po opanowaniu objawów astmy można rozważyć stopniowe zmniejszenie dawki produktu leczniczego Symbicort. Ważna jest regularna ocena stanu pacjentów podczas zmniejszania dawki. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę produktu leczniczego Symbicort (patrz punkt 4.2). Pacjentom należy zalecić, aby zawsze mieli przy sobie inhalator z lekiem do stosowania doraźnego, czyli produkt leczniczy Symbicort (u pacjentów stosujących Symbicort w leczeniu podtrzymującym i doraźnym) lub oddzielny szybko działający lek rozszerzający oskrzela (w przypadku pacjentów stosujących Symbicort tylko w leczeniu podtrzymującym). Pacjentom należy przypomnieć, że dawkę podtrzymującą produktu leczniczego Symbicort należy stosować zgodnie z zaleceniami, nawet w okresie bez objawów choroby. W celu ograniczenia ryzyka wystąpienia zakażeń drożdżakowych w obrębie jamy ustnej i gardła (patrz punkt 4.8) należy polecić pacjentowi, aby płukał usta wodą po wykonaniu inhalacji dawki podtrzymującej. Jeśli wystąpią pleśniawki w jamie ustnej i gardle, pacjent powinien także płukać jamę ustną wodą po doraźnej inhalacji leku. Zaleca się, by kończąc leczenie dawka leku była zmniejszana stopniowo, a leczenie nie było przerywane w sposób nagły. Nie należy brać pod uwagę całkowitego odstawienia glikokortykosteroidów wziewnych, chyba, że jest to przejściowo konieczne w celu potwierdzenia rozpoznania astmy. Nasilenie choroby Podczas leczenia produktem leczniczym Symbicort mogą wystąpić ciężkie zdarzenia niepożądane związane z astmą i zaostrzenia astmy. Należy zalecić pacjentom, by kontynuowali leczenie, ale zasięgnęli porady lekarza, jeśli objawy astmy nadal nie będą kontrolowane lub nasilą się po rozpoczęciu leczenia produktem leczniczym Symbicort. Jeśli pacjent uważa leczenie za nieskuteczne lub przekracza największą zalecaną dawkę produktu leczniczego Symbicort, powinien zasięgnąć porady lekarza (patrz punkt 4.2). Coraz częstsze użycie doraźnych leków rozszerzających oskrzela wskazuje na pogorszenie przebiegu choroby podstawowej i uzasadnia dokonanie ponownej oceny leczenia astmy. Nagłe i postępujące pogorszenie kontroli objawów astmy stanowi potencjalne zagrożenie życia, a pacjent wymaga pilnej oceny medycznej. W takiej sytuacji należy rozważyć potrzebę zintensyfikowania terapii kortykosteroidami, np. zastosowanie kuracji kortykosteroidami doustnymi lub antybiotykoterapii w przypadku obecności zakażenia. Nie należy rozpoczynać leczenia produktem leczniczym Symbicort podczas zaostrzenia choroby lub u pacjentów z istotnym lub ostrym pogorszeniem astmy. Zmiana z leczenia doustnego Należy zachować szczególną ostrożność podczas zmiany leczenia steroidami podawanymi ogólnie na leczenie produktem Symbicort w przypadku jakichkolwiek podstaw do podejrzeń, że wskutek wcześniejszego leczenia steroidami o działaniu ogólnym mogło dojść do zaburzenia czynności nadnerczy. Zastosowanie leczenia budezonidem stosowanym wziewnie zwykle zmniejsza zapotrzebowanie pacjenta na steroidy podawane doustnie, jednak u pacjentów, u których dokonywana jest zmiana leczenia ze steroidów stosowanych doustnie na stosowane wziewnie, istnieje ryzyko utrzymywania się przez dość długi czas zmniejszonej rezerwy nadnerczowej. Powrót do właściwego stanu może nastąpić po znacznym upływie czasu po przerwaniu terapii doustnymi steroidami i dlatego zmiana terapii z doustnych steroidów na wziewny budezonid może być związana z ryzykiem wynikającym z zaburzeń czynności nadnerczy przez dłuższy czas. W związku z tym należy regularnie kontrolować czynność osi podwzgórzowo-przysadkowo-nadnerczowej.
Podczas zmiany terapii z doustnej na produkt leczniczy Symbicort zazwyczaj występuje zmniejszenie działania ogólnoustrojowego steroidów, co może skutkować wystąpieniem objawów alergii i zapalenia stawów, takich jak zapalenie błony śluzowej nosa, wyprysk i ból mięśni i stawów. Należy wówczas rozpocząć leczenie objawowe. Należy podejrzewać możliwość niewystarczającego działania glikokortykosteroidów, jeśli w rzadkich przypadkach wystąpią objawy, takie jak: zmęczenie, ból głowy, nudności i wymioty. W takich przypadkach niekiedy konieczne jest tymczasowe zwiększenie dawki doustnych glikokortykosteroidów. Interakcje z innymi produktami leczniczymi Należy unikać jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Symbicort z itrakonazolem, rytonawirem, jak również z innymi lekami, które są silnymi inhibitorami izoenzymu CYP3A4 (patrz punkt 4.5). Jeżeli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania tych leków, przerwa między zastosowaniem leków wchodzących w interakcje a przyjęciem produktu leczniczego Symbicort powinna być jak najdłuższa. U pacjentów stosujących silne inhibitory CYP3A4 nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Symbicort w leczeniu podtrzymującym i doraźnym. Ostrożność u pacjentów ze szczególnymi chorobami Produkt leczniczy Symbicort należy stosować ostrożnie u pacjentów z nadczynnością tarczycy, guzem chromochłonnym nadnerczy, cukrzycą, niewyrównaną hipokaliemią, kardiomiopatią przerostową ze zwężeniem drogi odpływu z lewej komory, podzastawkowym zwężeniem aorty nieznanego pochodzenia, ciężkim nadciśnieniem tętniczym, tętniakiem i innymi ciężkimi chorobami układu sercowo-naczyniowego, takimi jak choroba niedokrwienna serca, tachyarytmie czy ciężka niewydolność serca. Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów z wydłużeniem odstępu QTc. Sam formoterol może powodować wydłużenie odstępu QTc. Podczas stosowania dużych dawek agonistów receptorów beta2 adrenergicznych może wystąpić potencjalnie ciężka hipokaliemia. Jednoczesne stosowanie agonistów receptorów β2 adrenergicznych i innych leków zmniejszających stężenie potasu w surowicy lub zwiększających ich działanie hipokaliemiczne, np. pochodnych ksantynowych, steroidów lub leków moczopędnych, może powodować sumowanie się tych działań. Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności w przypadku nieustabilizowanej astmy wymagającej zmiennego użycia doraźnych leków rozszerzających oskrzela, w przypadku ostrej ciężkiej astmy, ponieważ powiązane z nią ryzyko może nasilić się w wyniku niedotlenienia narządów i tkanek oraz w innych stanach ze zwiększonym ryzykiem hipokaliemii. W tych okolicznościach zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w surowicy. U pacjentów z cukrzycą należy rozważyć dodatkowe kontrole stężenia glukozy we krwi, podobnie jak w przypadku leczenia innymi agonistami receptorów β2 adrenergicznych. U pacjentów z czynną lub utajoną gruźlicą płuc bądź też grzybiczym lub wirusowym zakażeniem dróg oddechowych należy ponownie rozważyć potrzebę stosowania i dawkę glikokortykosteroidów wziewnych. Objawy ogólnoustrojowe Objawy ogólnoustrojowe mogą wystąpić podczas stosowania jakichkolwiek wziewnych kortykosteroidów, szczególnie, gdy są one stosowane długotrwale w dużych dawkach. Prawdopodobieństwo wystąpienia tych objawów po zastosowaniu wziewnych kortykosteroidów jest znacznie mniejsze niż po zastosowaniu kortykosteroidów doustnych. Do możliwych objawów ogólnoustrojowych zalicza się: zespół Cushinga, objawy zbliżone do zespołu Cushinga, zahamowanie czynności nadnerczy, zahamowanie wzrostu u dzieci i młodzieży, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćmę i jaskrę oraz rzadziej szereg zaburzeń psychicznych lub zmian zachowania, w tym nadpobudliwość psychoruchową, zaburzenia snu, niepokój, depresję lub agresję (szczególnie u dzieci) (patrz punkt 4.8). Potencjalne oddziaływanie na gęstość mineralną kości należy brać pod uwagę szczególnie u pacjentów przyjmujących długotrwale duże dawki leku, u których współistnieją czynniki ryzyka rozwoju osteoporozy. Długotrwałe badania z wziewnym budezonidem u dzieci stosujących średnio 400 mikrogramów na dobę (dawki odmierzonej) lub z udziałem dorosłych stosujących wziewnie budezonid w dawce dobowej
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Interakcje farmakokinetyczne Silne inhibitory izoenzymu CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, worykonazol, pozakonazol, klarytromycyna, telitromycyna, nefazodon i inhibitory proteazy HIV) mogą w znacznym stopniu zwiększać stężenie budezonidu w osoczu i należy unikać jednoczesnego stosowania tych leków. Jeśli nie jest to możliwe, przerwa między podaniem inhibitora i budezonidu powinna być tak długa, jak to możliwe (patrz punkt 4.4). U pacjentów przyjmujących silne inhibitory izoenzymu CYP3A4 nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Symbicort w leczeniu podtrzymującym i doraźnym. Ketokonazol, silny inhibitor izoenzymu CYP3A4, w dawce 200 mg raz na dobę spowodował w przybliżeniu sześciokrotne zwiększenie stężenia w osoczu przyjętego jednocześnie, doustnie budezonidu (pojedyncza dawka 3 mg). Kiedy ketokonazol podano po 12 godzinach od zastosowania budezonidu, stężenie w osoczu
zwiększyło się średnio tylko trzykrotnie, co wskazuje, że przerwa między zastosowaniem leków może zmniejszyć wzrost stężenia w osoczu. Ograniczone dane na temat tej interakcji dla dużych dawek budezonidu podawanego wziewnie wskazują, że znaczące zwiększenie stężenia w osoczu (przeciętnie 4-krotne) może wystąpić, jeśli itrakonazol w dawce 200 mg raz na dobę zostanie przyjęty jednocześnie z wziewnym budezonidem (pojedyncza dawka 1000 mikrogramów). Interakcje farmakodynamiczne Działanie formoterolu może być osłabione lub zahamowane przez beta-adrenolityki. Dlatego produktu leczniczego Symbicort nie należy stosować jednocześnie z beta-adrenolitykami (również w postaci kropli do oczu), chyba że istnieją bezwzględne wskazania. Jednoczesne leczenie chinidyną, dyzopiramidem, prokainamidem, pochodnymi fenotiazyny, lekami antyhistaminowymi (terfenadyną) i trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi może spowodować wydłużenie odstępu QTc oraz zwiększać ryzyko wystąpienia komorowych zaburzeń rytmu. Dodatkowo lewodopa, lewotyroksyna, oksytocyna i alkohol mogą zmniejszyć tolerancję mięśnia sercowego na β2-sympatykomimetyki. Jednoczesne leczenie inhibitorami oksydazy monoaminowej lub lekami wykazującymi podobne właściwości, np. furazolidonem i prokarbazyną, może powodować wzrost ciśnienia tętniczego. Zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca występuje u pacjentów poddawanych jednocześnie znieczuleniu ogólnemu z użyciem halogenowanych węglowodorów. Jednoczesne stosowanie innych leków beta-adrenergicznych lub leków przeciwcholinergicznych może mieć potencjalnie addytywne działanie rozszerzające oskrzela. Hipokaliemia może zwiększać skłonność do występowania zaburzeń rytmu serca u pacjentów leczonych glikozydami naparstnicy. Hipokaliemia może być skutkiem leczenia agonistami receptorów β2-adrenergicznych i może nasilać się pod wpływem jednoczesnego leczenia pochodnymi ksantyny, kortykosteroidami i lekami moczopędnymi (patrz punkt 4.4). Nie obserwowano interakcji pomiędzy budezonidem i formoterolem a innymi lekami stosowanymi w leczeniu astmy. Dzieci i młodzież Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża Nie ma danych klinicznych dotyczących stosowania u kobiet w ciąży produktu leczniczego Symbicort lub jednocześnie formoterolu i budezonidu. Dane pochodzące z badania nad rozwojem zarodka i płodu przeprowadzonego na szczurach nie wykazały dodatkowego wpływu skojarzenia tych leków. Nie ma odpowiednich danych dotyczących stosowania formoterolu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały, że formoterol powodował działania niepożądane w badaniach nad rozrodczością przy bardzo dużej ekspozycji ogólnoustrojowej (patrz punkt 5.3). Dane dotyczące przebiegu ciąży u około 2000 kobiet stosujących wziewnie budezonid wskazują na brak zwiększonego ryzyka działania teratogennego. W badaniach na zwierzętach wykazano, że glikokortykosteroidy powodują wady rozwojowe (patrz punkt 5.3). Wydaje się, że dane te nie mają znaczenia u ludzi, jeżeli budezonid podaje się w zalecanych dawkach.
Badania na zwierzętach wykazały również związek pomiędzy ekspozycją na zbyt wysokie, choć jeszcze nie teratogenne, dawki glikokortykosteroidów w okresie prenatalnym a zwiększonym ryzykiem opóźnienia rozwoju wewnątrzmacicznego, chorób układu krążenia w wieku dorosłym, trwałych zmian wysycenia receptora glikokortykosteroidowego oraz zmian w metabolizmie i działaniu neuroprzekaźników. Produkt leczniczy Symbicort można stosować w ciąży tylko wtedy, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę budezonidu potrzebną do utrzymania wystarczającej kontroli objawów astmy. Karmienie piersią Budezonid przenika do mleka kobiecego, jednak stosowany w dawkach terapeutycznych nie powinien mieć wpływu na dziecko karmione piersią. Nie wiadomo, czy formoterol przenika do mleka kobiecego. U szczurów wykazano małe stężenie formoterolu w mleku karmiących samic. Zastosowanie produktu leczniczego Symbicort u kobiet karmiących piersią można rozważyć tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla dziecka. Płodność Nie ma dostępnych danych dotyczących potencjalnego wpływu budezonidu na płodność. Badania na zwierzętach dotyczące wpływu na reprodukcję wykazały zmniejszenie płodności u samców szczurów podczas ekspozycji ogólnoustrojowej na duże dawki formoterolu (patrz punkt 5.3).
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Symbicort nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
4.8. Działania niepożądane
Ze względu na to, że produkt leczniczy Symbicort zawiera zarówno budezonid, jak i formoterol, po jego zastosowaniu możliwe jest wystąpienie tego samego rodzaju działań niepożądanych, jakie były obserwowane po zastosowaniu budezonidu i formoterolu. Jednoczesne podanie tych dwóch substancji nie powoduje zwiększenia częstości występowania działań niepożądanych. Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi leku są farmakologicznie przewidywalne działania niepożądane typowe dla agonistów receptorów β2 adrenergicznych, takie jak drżenie i kołatanie serca. Są one łagodne i zwykle ustępują po kilku dniach od rozpoczęcia leczenia. Wymienione poniżej działania niepożądane związane ze stosowaniem budezonidu i formoterolu pogrupowano zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz częstością występowania. Częstość występowania określono następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) i bardzo rzadko (<1/10 000). Tabela 1 Klasyfikacja układów i narządów Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Zaburzenia układu immunologicznego
Częstość występowania Często Rzadko
Zaburzenia endokrynologiczne
Bardzo rzadko
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Zaburzenia psychiczne
Rzadko Bardzo rzadko Niezbyt często
Działanie niepożądane Zakażenia drożdżakowe (kandydoza) jamy ustnej i gardła Natychmiastowe i opóźnione reakcje nadwrażliwości, np. wysypka, pokrzywka, świąd, zapalenie skóry, obrzęk naczynioruchowy i reakcja anafilaktyczna Zespół Cushinga, zahamowanie czynności nadnerczy, spowolnienie wzrostu, zmniejszenie gęstości mineralnej kości Hipokaliemia Hiperglikemia Agresja, nadpobudliwość psychoruchowa, niepokój, zaburzenia snu
Zaburzenia układu nerwowego Zaburzenia oka Zaburzenia serca
Zaburzenia naczyniowe Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Zaburzenia żołądka i jelit Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo rzadko Często Niezbyt często Bardzo rzadko Niezbyt często Bardzo rzadko Często Niezbyt często Rzadko
Rzadko Niezbyt często Niezbyt często
Depresja, zmiany zachowania (głównie u dzieci) Bóle głowy, drżenia mięśni Zawroty głowy Zaburzenia smaku Nieostre widzenie (patrz także punkt 4.4) Zaćma i jaskra Kołatanie serca Tachykardia Zaburzenia rytmu serca, np. migotanie przedsionków, tachykardia nadkomorowa, skurcze dodatkowe Dławica piersiowa, wydłużenie odstępu QTc Zmiany ciśnienia tętniczego Łagodne podrażnienie gardła, kaszel, dysfonia w tym chrypka Skurcz oskrzeli Nudności Łatwe siniaczenie
Niezbyt często
Kurcze mięśni
Bardzo rzadko Bardzo rzadko Często
Zakażenia drożdżakowe (kandydoza) jamy ustnej i gardła spowodowane są osadzaniem się leku. W celu zminimalizowania ryzyka takich zakażeń należy poradzić pacjentom płukanie jamy ustnej wodą po przyjęciu każdej inhalacji w ramach leczenia podtrzymującego. Zakażenia drożdżakowe jamy ustnej i gardła reagują zwykle na miejscowe leczenie przeciwgrzybicze bez potrzeby przerywania stosowania wziewnego steroidu. Jeśli wystąpią pleśniawki w jamie ustnej i gardle, pacjent powinien także płukać jamę ustną wodą po doraźnej inhalacji leku. Podobnie jak w przypadku innych terapii wziewnych, bardzo rzadko, u mniej niż 1 na 10 000 osób, może wystąpić paradoksalny skurcz oskrzeli, co objawia się nasileniem świstów oskrzelowych i duszności bezpośrednio po przyjęciu inhalacji produktu leczniczego. Paradoksalny skurcz oskrzeli reaguje na szybko działające wziewne leki rozszerzające oskrzela i należy leczyć go od razu po wystąpieniu. Należy wówczas natychmiast przerwać stosowanie produktu leczniczego Symbicort, ocenić stan pacjenta i wprowadzić leczenie alternatywne, jeśli konieczne (patrz punkt 4.4). Mogą wystąpić objawy związane z ogólnoustrojowym działaniem wziewnych kortykosteroidów, szczególnie, gdy leki te są stosowane długotrwale i w dużych dawkach. Prawdopodobieństwo wystąpienia tych objawów po zastosowaniu wziewnych kortykosteroidów jest znacznie mniejsze niż po zastosowaniu kortykosteroidów doustnych. Do możliwych objawów ogólnoustrojowych zalicza się: zespół Cushinga, objawy zbliżone do zespołu Cushinga, zahamowanie czynności nadnerczy, zahamowanie wzrostu u dzieci i młodzieży, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćmę i jaskrę. Może wystąpić także zwiększona wrażliwość na infekcje oraz zaburzenie zdolności przystosowania się do sytuacji stresowych. Działania takie prawdopodobnie zależne są od dawki, czasu ekspozycji, jednoczesnej i wcześniejszej ekspozycji na działanie steroidów oraz od indywidualnej wrażliwości. Leczenie agonistami receptorów β2-adrenergicznych może powodować zwiększenie stężenia insuliny, wolnych kwasów tłuszczowych, glicerolu i związków ketonowych. Dzieci i młodzież Zaleca się regularne monitorowanie wzrostu dzieci otrzymujących długotrwałe leczenie glikokortykosteroidami wziewnymi (patrz punkt 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: +48 22 49 21 301 Fax.: +48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
4.9. Przedawkowanie
Przedawkowanie formoterolu może prowadzić do objawów typowych dla agonistów receptorów β2-adrenergicznych, takich jak: drżenia mięśni, bóle głowy, uczucie kołatania serca. Zgłaszano pojedyncze przypadki tachykardii, hiperglikemii, hipokaliemii, wydłużenia odstępu QTc, arytmii, nudności oraz wymiotów. Może być wskazane leczenie objawowe i podtrzymujące. Po podaniu dawki 90 mikrogramów formoterolu w ciągu 3 godzin u pacjentów z ostrym skurczem oskrzeli nie obserwowano problemów świadczących o zagrożeniu bezpieczeństwa. Ostre przedawkowanie budezonidu, nawet przy zastosowaniu nadmiernych dawek, nie powinno stanowić problemu klinicznego. Budezonid stosowany długotrwale w zbyt dużych dawkach może powodować występowanie ogólnoustrojowych działań glikokortykosteroidów, takich jak podwyższone stężenie tych hormonów we krwi i zahamowanie czynności nadnerczy. W razie konieczności przerwania leczenia produktem Symbicort z powodu przedawkowania jego składnika, formoterolu, należy rozważyć zapewnienie odpowiedniego leczenia tylko kortykosteroidem wziewnym.