Sufentanil Kalceks
Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika Sufentanil Kalceks, 5 mikrogramów/mL, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji Sufentanil Kalceks, 50 mikrogramów/mL, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji Sufentanilum Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta. Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać. W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki. Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. Patrz punkt 4.
Co to jest lek i w jakim celu się go stosuje
Lek Sufentanil Kalceks zawiera substancję czynną sufentanyl. Należy ona do grupy leków zwanych "opioidowymi środkami znieczulającymi". Sufentanyl jest stosowany jako lek przeciwbólowy w trakcie lub po operacji lub w celu zmniejszenia bólu w trakcie porodu. Sufentanyl jest stosowany jako lek znieczulający podczas zabiegów chirurgicznych u pacjentów wentylowanych. Dorośli Dożylnie (podanie do żyły): w celu zapobiegania bólowi podczas wprowadzania i podtrzymywania znieczulenia ogólnego w połączeniu z innymi lekami znieczulającymi; jako lek do wprowadzania i podtrzymywania znieczulenia ogólnego podczas dużych zabiegów chirurgicznych. Nadtwardówkowo (podanie do kręgosłupa): w celu zapobiegania bólowi po zabiegu chirurgicznym i po cesarskim cięciu; w celu leczenia bólu podczas porodu. Dzieci Sufentanyl podawany dożylnie wskazany jest jako lek przeciwbólowy do stosowania podczas wprowadzania i (lub) podtrzymywania znieczulenia ogólnego u dzieci w wieku powyżej 1. miesiąca. Sufentanyl podawany nadtwardówkowo jest wskazany w leczeniu bólu pooperacyjnego po zabiegach chirurgii ogólnej, zabiegach chirurgicznych na klatce piersiowej lub po zabiegach ortopedycznych u dzieci w wieku 1 roku i starszych.
Informacje ważne przed zastosowaniem leku
Kiedy nie stosować leku Sufentanil Kalceks jeśli pacjent ma uczulenie na sufentanyl lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
jeśli u pacjenta występuje jakakolwiek choroba powodująca trudności w oddychaniu (np. astma lub przewlekłe zapalenie oskrzeli); jeśli u pacjent występuje choroba dotycząca enzymów wątrobowych zwana „ostrą porfirią wątrobową”; jeśli pacjent przyjmuje jakiekolwiek leki stosowane w leczeniu depresji, znane jako inhibitory monoaminooksydazy (MAOI). Leczenie MAOI należy przerwać na 2 tygodnie przed zabiegiem chirurgicznym (patrz „Lek Sufentanil Kalceks a inne leki”); jeśli pacjent przyjmuje lub ostatnio przyjmował inne silne leki przeciwbólowe (np. nalbufinę, buprenorfinę, pentazocynę) (patrz „Lek Sufentanil Kalceks a inne leki”).
dożylnie jeśli pacjentka jest w trakcie porodu lub przed zaciśnięciem pępowiny w trakcie zabiegu cesarskiego cięcia. nadtwardówkowo jeśli u pacjenta występuje ciężki krwotok lub wstrząs; jeśli u pacjent występuje ciężkie zakażenie; jeśli u pacjenta występuje utrudnione gojenie się ran; jeśli u pacjenta występuje zakażenie w miejscu wstrzyknięcia; jeśli u pacjenta występują zmiany w liczbie komórek krwi lub jeśli pacjent jest leczony lekami hamującymi tworzenie się skrzepów krwi (lekami przeciwzakrzepowymi). Ostrzeżenia i środki ostrożności Lek Sufentanil Kalceks powinien być podawany wyłącznie przez przeszkolonych anestezjologów w szpitalach lub innych miejscach wyposażonych w urządzenia do wspomaganej wentylacji i monitorowania pooperacyjnego. Przed rozpoczęciem stosowania leku Sufentanil Kalceks należy omówić to z lekarzem lub pielęgniarką, jeśli: ‒ u pacjenta występuje nieprawidłowo spowolniona perystaltyka jelit; ‒ u pacjenta występują choroby pęcherzyka żółciowego lub trzustki; ‒ pacjent lub którykolwiek jego krewny kiedykolwiek nadużywał alkoholu, leków na receptę lub narkotyków („uzależnienie”); ‒ pacjent pali tytoń; ‒ pacjent miał kiedykolwiek problemy z nastrojem (depresja, lęk albo zaburzenie osobowości) albo pacjent był leczony przez psychiatrę z powodu innych chorób psychicznych. Lek ten zawiera sufentanyl, który jest lekiem opioidowym. Wielokrotne stosowanie opioidowych leków przeciwbólowych może spowodować, że lek będzie mniej skuteczny (pacjent przyzwyczai się do niego). Może to również prowadzić do uzależnienia i nadużywania leku, co może skutkować zagrażającym życiu przedawkowaniem. Jeśli pacjent ma obawy przed możliwością uzależnienia od leku Sufentanil Kalceks ważne, aby skonsultować się z lekarzem. Podczas stosowania leku Sufentanil Kalceks należy skonsultować się z lekarzem, jeśli: ‒ pacjent odczuwa ból lub ma zwiększoną wrażliwość na ból (hiperalgezja), które nie reagują na większą dawkę leku przepisaną przez lekarza. Podczas leczenia tym lekiem, jak w przypadku wszystkich silnych leków przeciwbólowych tego typu częstość oddechów może się zmniejszyć. Może to trwać do okresu wybudzania lub wystąpić ponownie w tym czasie. Dlatego po operacji stan pacjenta będzie dokładnie monitorowany. Lek Sufentanil Kalceks może powodować zaburzenia oddychania związane ze snem, takie jak bezdech senny (przerwy w oddychaniu podczas snu) i hipoksemia związana ze snem (małe stężenie tlenu we krwi). Objawami tych zaburzeń mogą być przerwy w oddychaniu podczas snu, nocne wybudzenia z powodu duszności, trudności w utrzymaniu snu lub nadmierna senność w ciągu dnia. W razie zaobserwowania tych objawów, należy skontaktować się z lekarzem. Lekarz może rozważyć zmniejszenie dawki.
Ten lek nie będzie stosowany u pacjentów z miastenią (przewlekłą chorobą mięśni), ponieważ po podaniu dożylnym może wystąpić sztywność mięśni. Mogą wystąpić niezależne od woli skurcze mięśni. Ten lek należy stosować z zachowaniem szczególnej ostrożności: − u pacjentów z zaburzeniami czynności płuc, wątroby, nerek i chorobami tarczycy; − u pacjentów ze zwiększonym ciśnieniem wewnątrz czaszki lub u pacjentów z urazami mózgu lub czaszki; − u pacjentów ze zmniejszoną objętością krwi (podanie tego leku może spowodować niskie ciśnienie krwi i wolne bicie serca); − u pacjentów w podeszłym wieku i osłabionych (dawka może być zmniejszona). Może być konieczny ścisły nadzór lekarski. Noworodki/niemowlęta Noworodki podobnie jak w przypadku innych opioidów, są wrażliwe na wystąpienie trudności w oddychaniu po podaniu sufentanylu. U niemowląt odnotowano jedynie ograniczone dane dotyczące sufentanylu po podaniu dożylnym. Dlatego lekarz będzie starannie określał stosunek korzyści do ryzyka przed zastosowaniem tego leku u noworodków i niemowląt. Ze względu na ryzyko podania zbyt dużej lub zbyt małej dawki nie zaleca się stosowania sufentanylu dożylnie w okresie noworodkowym. Nie zaleca się stosowania sufentanylu nadtwardówkowo u dzieci w wieku poniżej 1 roku. Lek Sufentanil Kalceks a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub pielęgniarce o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Jest szczególnie istotne, jeśli pacjent przyjmuje lub ostatnio przyjmował którykolwiek z następujących leków: silne leki łagodzące ból, takie jak opioidy (np. nalbufina, buprenorfina, pentazocyna) (patrz "Kiedy nie stosować leku Sufentanil Kalceks"); leki stosowane w leczeniu depresji, znane jako inhibitory monoaminooksydazy (MAOI). Leków tych nie wolno przyjmować w ciągu 2 tygodni przed podaniem leku Sufentanil Kalceks lub w tym samym czasie, w którym podawany jest lek Sufentanil Kalceks (patrz "Kiedy nie stosować leku Sufentanil Kalceks"). leki stosowane w leczeniu depresji znane jako selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI). Nie zaleca się stosowania tych leków jednocześnie z lekiem Sufentanil Kalceks. leki uspokajające i leki przeciwlękowe, takie jak barbiturany, leki uspokajające lub benzodiazepiny (np. diazepam, midazolam); leki zwiotczające mięśnie (np. wekuronium, suksametonium); leki stosowane w znieczuleniu ogólnym (np. tiopental, etomidat, podtlenek azotu); leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych (leki przeciwpsychotyczne); antybiotyki stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych (erytromycyna); leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych (np. ketokonazol, itrakonazol); leki stosowane w leczeniu zakażeń wirusowych (np. rytonawir stosowany w leczeniu HIV/AIDS). Jednoczesne stosowanie opioidów i leków stosowanych w leczeniu padaczki, nerwobólu albo lęku (gabapentyna i pregabalina), zwiększa ryzyko przedawkowania opioidów i depresji oddechowej, co może zagrażać życiu. Jednoczesne stosowanie leku Sufentanil Kalceks i leków uspokajających, takich jak benzodiazepiny lub leki pokrewne, zwiększa ryzyko wystąpienia senności, trudności w oddychaniu (depresji oddechowej), śpiączki i może stanowić zagrożenie życia. Z tego powodu ich jednoczesne stosowanie powinno być rozważane tylko wtedy, gdy inne opcje leczenia nie są możliwe.
Jeśli jednak lekarz przepisze lek Sufentanil Kalceks razem z lekami uspokajającymi, dawka i czas trwania jednoczesnego leczenia powinny być określone przez lekarza. Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach uspokajających i ściśle przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących dawkowania. Pomocne może być poinformowanie przyjaciół lub krewnych, aby byli świadomi oznak i objawów podanych powyżej. W przypadku wystąpienia takich objawów należy skontaktować się z lekarzem. Lek Sufentanil Kalceks z alkoholem Alkohol może nasilać niektóre działania niepożądane sufentanylu. Z tego względu nie należy spożywać alkoholu przed i po zastosowaniu tego leku. Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub pielęgniarki przed zastosowaniem tego leku. Nie wolno podawać leku Sufentanil Kalceks dożylnie podczas porodu, ponieważ przechodzi on przez łożysko i może wpływać na oddychanie dziecka. Sufentanil Kalceks może być podany nadtwardówkowo podczas porodu. Sufentanil przenika do mleka ludzkiego. Należy zachować ostrożność, gdy sufentanyl jest podawany kobiecie karmiącej piersią. Karmienie piersią można rozpocząć po 24 godzinach od ostatniego zastosowania sufentanylu. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Ten lek wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Nie wolno prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn aż upłynie odpowiedni czas od otrzymania tego leku. Pacjent powinien opuścić szpital z osobą towarzyszącą i unikać spożywania alkoholu. Lek Sufentanil Kalceks zawiera sód Lek zawiera 3,54 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w mL roztworu. Odpowiada to 0,18 % maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.
Jak stosować lek
Lek Sufentanil Kalceks zostanie wstrzyknięty przez doświadczonego lekarza do żyły (dożylnie) lub do przestrzeni otaczającej rdzeń kręgowy (nadtwardówkowo). Podczas leczenia lekiem Sufentanil Kalceks specjalnie przeszkoleni pracownicy służby zdrowia będą dokładnie monitorować pacjenta, a w razie potrzeby dostępny będzie sprzęt pierwszej pomocy. Dawkowanie Lekarz prowadzący zdecyduje, w jakiej dawce i jak długo pacjent (lub dziecko) będzie otrzymywał ten lek. Dawka zależy od wieku, masy ciała i stanu fizycznego, rodzaju zabiegu chirurgicznego i głębokości znieczulenia. Dawka powinna być starannie dostosowana u pacjentów z niedoczynnością tarczycy, upośledzoną czynnością płuc, otyłością i alkoholizmem. Po zabiegu chirurgicznym zalecane jest przedłużone monitorowanie tych pacjentów. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek będą wymagali mniejszych dawek. Pacjenci w podeszłym wieku i osłabieni będą wymagali mniejszych dawek. Stosowanie u dzieci w wieku > 1. miesiąca i młodzieży Podanie dożylne Sufentanyl jest wstrzykiwany powoli do żyły przez anestezjologa. Dawkowanie zależy od dawki pozostałych środków znieczulających, rodzaju i czasu trwania zabiegu i zostanie określone przez anestezjologa. Stosowanie u dzieci w wieku > 1. roku i młodzieży Podanie nadtwardówkowe 4
Sufentanyl jest wstrzykiwany powoli do przestrzeni nadtwardówkowej (części kręgosłupa) przez anestezjologa doświadczonego w technikach anestezji dziecięcej. Dawkowanie zależy od jednoczesnego stosowania środków znieczulenia miejscowego i wymaganego czasu trwania analgezji. Dzieci będą monitorowane pod kątem oznak nieprawidłowo wolnego i płytkiego oddechu (depresja oddechowa) przez co najmniej 2 godziny po nadtwardówkowym podaniu sufentanylu. Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Sufentanil Kalceks Ponieważ lek ten będzie zwykle podawany przez lekarza w starannie kontrolowanych warunkach, jest mało prawdopodobne, że zostanie podana zbyt duża dawka. Jednakże, jeśli przypadkowo pacjent otrzyma zbyt dużą ilość sufentanylu, mogą wystąpić trudności w oddychaniu (słaby lub powolny oddech lub nawet chwilowe zaprzestanie oddychania). W takim przypadku należy natychmiast poinformować lekarza lub pielęgniarkę. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Najczęstsze działania niepożądane to nadmierne uspokojenie, świąd, nudności i wymioty. Należy natychmiast poinformować lekarza lub zwrócić się o pomoc medyczną, jeśli wystąpią następujące działania niepożądane (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): trudności w oddychaniu ciężkie reakcje alergiczne, które mogą powodować wysypkę skórną, obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, trudności w oddychaniu, utratę przytomności i wstrząs (reakcja anafilaktyczna lub rzekomoanafilaktyczna, wstrząs anafilaktyczny) Bardzo często (może wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów) nadmierne uspokojenie świąd Częste (może wystąpić u mniej niż 1 na 10 pacjentów) zawroty głowy, ból głowy szybkie bicie serca wysokie lub niskie ciśnienie krwi, bladość nudności, wymioty przebarwienie skóry drgania mięśni zatrzymanie moczu lub trudności w oddawaniu moczu gorączka u noworodków: mimowolne drgania mięśni, skóra zabarwiona na niebiesko z powodu niskiego poziomu tlenu we krwi Niezbyt często (może wystąpić u mniej niż 1 na 100 pacjentów) katar lub zatkany nos (nieżyt nosa) nadwrażliwość brak zainteresowania (apatia), nerwowość drgania mięśniowe (śródoperacyjne ruchy mięśni), brak dobrowolnej koordynacji ruchów mięśni, trwałe skurcze mięśni powodują skręcanie i powtarzanie ruchów, nadaktywne odruchy, nieprawidłowy wzrost napięcia mięśni, senność zaburzenia widzenia
zaburzenia rytmu serca (blok przedsionkowo-komorowy), skóra o niebieskim zabarwieniu z powodu niskiego poziomu tlenu we krwi, niska częstość akcji serca, nieregularne bicie serca, nieprawidłowy elektrokardiogram, brak bicia serca skurcz oskrzeli, zbyt płytki lub zbyt wolny oddech, osłabienie głosu, kaszel, czkawka, zaburzenia oddychania skórna reakcja alergiczna, nieprawidłowe pocenie się, wysypka, suchość skóry ból pleców, sztywność mięśni, w tym sztywność ścian klatki piersiowej, mogąca powodować utrudnione oddychanie dreszcze, podwyższona lub obniżona temperatura ciała, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, ból w miejscu wstrzyknięcia, ból u noworodków: mimowolne ruchy mięśni, zmniejszenie ruchów ciała, wysypka, zmniejszenie napięcia mięśniowego
Częstość nieznana (częstość nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych) mimowolne skurcze mięśni, przytłaczające poczucie dobrego samopoczucia (euforia), uczucie "wirowania" (zawroty głowy), śpiączka, drgawki zwężone źrenice zatrzymanie bicia serca (lekarz dysponuje lekami odwracającymi ten efekt) wstrząs ustanie oddychania, woda w płucach, skurcz mięśni gardła zaczerwienienie skóry skurcze mięśni Działania niepożądane u dzieci i młodzieży Oczekuje się, że częstość, typ i ciężkość działań niepożądanych u dzieci są takie same, jak u dorosłych. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
Jak przechowywać lek
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie ampułki po „EXP” i pudełku tekturowym po „Termin ważności (EXP)”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku. Okres ważności po otwarciu ampułki Lek powinien zostać natychmiast zużyty. Okres ważności po rozcieńczeniu
Wykazano stabilność chemiczną i fizyczną podczas użycia przez 72 godziny w temperaturze 20-25°C i w 2-8°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, rozcieńczony roztwór należy zużyć natychmiast. Jeśli roztwór nie zostanie zużyty natychmiast, odpowiedzialność za czas i warunki przechowywania przed użyciem ponosi użytkownik i zwykle nie powinien być on dłuższy niż 24 godziny w temperaturze 2-8°C, chyba że rozcieńczenie miało miejsce w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek Sufentanil Kalceks – Substancją czynną leku jest sufentanyl (w postaci sufentanylu cytrynianu). Sufentanil Kalceks 5 mikrogramów/mL Każdy mL roztworu zawiera 5 mikrogramów sufentanylu w postaci sufentanylu cytrynianu. Każde 2 mL roztworu zawiera 10 mikrogramów sufentanylu w postaci sufentanylu cytrynianu. Każde 10 mL roztworu zawiera 50 mikrogramów sufentanylu w postaci sufentanylu cytrynianu. Sufentanil Kalceks 50 mikrogramów/mL Każdy mL roztworu zawiera 50 mikrogramów sufentanylu w postaci sufentanylu cytrynianu. Każde 5 mL roztworu zawiera 250 mikrogramów sufentanylu w postaci sufentanylu cytrynianu. Każde 10 mL roztworu zawiera 500 mikrogramów sufentanylu w postaci sufentanylu cytrynianu. Każde 20 mL roztworu zawiera 1000 mikrogramów sufentanylu w postaci sufentanylu cytrynianu. –
Pozostałe składniki to: sodu chlorek, kwas cytrynowy jednowodny (do ustalenia pH), woda do wstrzykiwań
Jak wygląda lek Sufentanil Kalceks i co zawiera opakowanie Klarowny, bezbarwny roztwór, wolny od widocznych cząstek. Ampułki z bezbarwnego szkła typu I o pojemności 2 mL, 5 mL, 10 mL lub 20 mL z jednym punktem przełamania (ang. one point cut). Ampułki zapakowane są w osłonkę. Osłonki zapakowane są w tekturowe pudełka. Wielkości opakowań: Sufentanil Kalceks 5 mikrogramów/mL 5 lub 10 ampułek po 2 mL 5 lub 10 ampułek po 10 mL Sufentanil Kalceks 50 mikrogramów/mL 5 lub 10 ampułek po 5 mL 5 lub 10 ampułek po 10 mL 5 lub 10 ampułek po 20 mL Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. Podmiot odpowiedzialny i wytwórca AS KALCEKS Krustpils iela 71E LV-1057 Rīga Łotwa
Tel.: +371 67083320 E – mail: [email protected] Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami: Dania, Czechy, Włochy, Polska, Słowacja Sufentanil Kalceks Austria Sufentanil Kalceks 5 Mikrogramm/ml, 50 Mikrogramm/ml Injektions-/Infusionslösung Belgia Sufentanil Kalceks 5 microgrammes/ml, 50 microgrammes/ml, solution injectable/pour perfusion Sufentanil Kalceks 5 microgram/ml, 50 microgram/ml oplossing voor injectie/infusie Sufentanil Kalceks 5 Mikrogramm/ml, 50 Mikrogramm/ml Injektions-/Infusionslösung Francja SUFENTANIL KALCEKS 5 microgrammes/ml, solution injectable/pour perfusion SUFENTANIL KALCEKS 50 microgrammes/ml, solution injectable/pour perfusion Niemcy Sufentanil Kalceks 5 Mikrogramm/ml Injektions-/Infusionslösung Sufentanil Kalceks 50 Mikrogramm/ml Injektions-/Infusionslösung Łotwa Sufentanil Kalceks 5 mikrogrami/ml, 50 mikrogrami/ml šķīdums injekcijām/infūzijām Holandia Sufentanil Kalceks 5 microgram/ml, 50 microgram/ml oplossing voor injectie/infusie Data ostatniej aktualizacji ulotki: 04/2023 ———————————————————————————————————————–Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego: Niezgodności farmaceutyczne Tego produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi produktami leczniczymi, z wyjątkiem wymienionych poniżej. Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Sufentanyl powinien być podawany wyłącznie przez anestezjologów lub lekarzy znających jego zastosowanie i działanie lub będących pod ich kontrolą. Podawanie nadtwardówkowe musi być prowadzone przez lekarza odpowiednio doświadczonego w technice podawania nadtwardówkowego. Przed podaniem należy sprawdzić prawidłowe położenie igły lub cewnika. Wyłącznie do jednorazowego użytku. Należy wyrzucić wszystkie niewykorzystane pozostałości roztworu. Ten produkt leczniczy należy obejrzeć przed użyciem. Nie należy go używać, jeśli widoczne są oznaki zepsucia (np. cząstki stałe lub przebarwienia). Może być rozcieńczony z: ‒ 9 mg/mL (0,9 %) roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań ‒ 50 mg/mL (5 %) roztwór glukozy do wstrzykiwań ‒ roztwór Ringera ‒ roztwór Ringera z mleczanami Do podania nadtwardówkowego produkt leczniczy można mieszać z roztworem chlorku sodu 9 mg/mL (0,9 %) i (lub) roztworem bupiwakainy. Instrukcja otwierania ampułki 1) Obrócić ampułkę kolorowym punktem w górę. Jeśli w górnej części ampułki znajduje się roztwór, należy delikatnie stuknąć palcem, aby przenieść cały roztwór do dolnej części ampułki. 2) Użyć obu rąk, aby otworzyć ampułkę; trzymając dolną część ampułki w jednej ręce, drugą ręką odłamać górną część ampułki w kierunku od kolorowego punktu (patrz obrazek poniżej).
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
Źródło: oficjalna ulotka w Rejestrze Produktów Leczniczych (URPL)
Najczęściej zadawane pytania o Sufentanil Kalceks
W jakim celu stosuje się lek Sufentanil Kalceks?
Stosowanie u dorosłych Podanie dożylne sufentanylu jest wskazane do stosowania w znieczuleniu podczas wszystkich zabiegów chirurgicznych u pacjentów poddanych intubacji dotchawiczej i wentylowanych mechanicznie:
- jako środek przeciwbólowy podczas wprowadzania i podtrzymywania znieczulenia ogólnego;
- jako środek znieczulający do wprowadzania i podtrzymywania znieczulenia ogólnego.
Jaka jest substancja czynna leku Sufentanil Kalceks?
Substancją czynną leku Sufentanil Kalceks jest Sufentanili citras 0.75 mg/10 ml. Kod ATC: N01AH03.
Sufentanyl powinien być podawany wyłącznie przez anestezjologów lub innych lekarzy, którym znane są działania i zastosowanie sufentanylu, lub pod ich nadzorem. Podanie nadtwardówkowe musi być wykonywane wyłącznie przez lekarza posiadającego odpowiednie doświadczenie w technice nadtwardówkowego podania sufentanylu. Przed podaniem sufentanylu należy sprawdzić prawidłowe umiejscowienie igły lub cewnika. Pełne dawkowanie znajduje się w punkcie 4.2 ChPL.
Czy lek Sufentanil Kalceks można stosować w ciąży i podczas karmienia piersią?
Ciąża Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania sufentanylu w postaci dożylnej u kobiet w ciąży, chociaż badania na zwierzętach nie wykazały powstawania ciężkich wad rozwojowych płodu. Tak jak w przypadku innych leków, należy ocenić ryzyko w stosunku do korzyści dla pacjenta. Sufentanyl szybko przenika przez łożysko, wzrastając liniowo przy wzrastającym stężeniu matczynym.
Odpowiedzi pochodzą z oficjalnej ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego (URPL). Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.
⚕Dla profesjonalistów — Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)Pełna charakterystyka: dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia+
4.1. Wskazania do stosowania
Stosowanie u dorosłych Podanie dożylne sufentanylu jest wskazane do stosowania w znieczuleniu podczas wszystkich zabiegów chirurgicznych u pacjentów poddanych intubacji dotchawiczej i wentylowanych mechanicznie:
- jako środek przeciwbólowy podczas wprowadzania i podtrzymywania znieczulenia ogólnego;
- jako środek znieczulający do wprowadzania i podtrzymywania znieczulenia ogólnego. Przy podaniu nadtwardówkowym sufentanyl jest wskazany jako uzupełniający środek przeciwbólowy w znieczuleniu nadtwardówkowym bupiwakainą:
- w leczeniu bólu pooperacyjnego po zabiegach chirurgii ogólnej, zabiegach chirurgicznych na klatce piersiowej, po zabiegach ortopedycznych oraz po cesarskim cięciu;
- w leczeniu bólu podczas porodu i porodu przez pochwę. Stosowanie u dzieci i młodzieży Sufentanyl podawany dożylnie jest wskazany jako środek przeciwbólowy do stosowania podczas wprowadzania i (lub) podtrzymywania znieczulenia ogólnego u dzieci w wieku powyżej 1. miesiąca.
Sufentanyl podawany nadtwardówkowo jest wskazany u dzieci w wieku 1 roku i starszych w leczeniu bólu pooperacyjnego po zabiegach chirurgii ogólnej, zabiegach chirurgicznych na klatce piersiowej lub po zabiegach ortopedycznych.
4.2. Dawkowanie i sposób podawania
Sufentanyl powinien być podawany wyłącznie przez anestezjologów lub innych lekarzy, którym znane są działania i zastosowanie sufentanylu, lub pod ich nadzorem. Podanie nadtwardówkowe musi być wykonywane wyłącznie przez lekarza posiadającego odpowiednie doświadczenie w technice nadtwardówkowego podania sufentanylu. Przed podaniem sufentanylu należy sprawdzić prawidłowe umiejscowienie igły lub cewnika. Dawkowanie należy ustalić dla każdego pacjenta indywidualnie, zależnie od jego wieku, masy ciała i stanu klinicznego (rozpoznania klinicznego, jednocześnie stosowanego leczenia, rodzaju znieczulenia ogólnego, długości trwania i typu zabiegu chirurgicznego). Podczas podawania dawek uzupełniających, należy brać pod uwagę działanie dawki początkowej. W celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia bradykardii, zaleca się podanie w iniekcji małej dawki jednego z leków przeciwcholinergicznych bezpośrednio przed wprowadzaniem znieczulenia ogólnego. Nudnościom i wymiotom można zapobiec podając leki przeciwwymiotne. W zależności od różnych wskazań, sposób podawania i dawkowanie są następujące: Dawkowanie Podanie dożylne
- Dawkowanie u dorosłych Jako środek przeciwbólowy podczas wprowadzania i podtrzymywania znieczulenia ogólnego kilkoma środkami znieczulającymi Dawka początkowa: jako powolne wstrzyknięcie dożylne lub infuzja w ciągu 2-10 minut: 0,5-2 mikrogramy sufentanylu/kg masy ciała (kg mc.). Długość działania sufentanylu zależy od dawki. Dawka 0,5 mikrogramów sufentanylu/kg masy ciała działa około 50 minut. Dawka podtrzymująca: podawana dożylnie przy oznakach ustępowania znieczulenia: 10-50 mikrogramów sufentanylu (około 0,15-0,7 mikrogramów/kg masy ciała). Faza ustępowania: w tej fazie dawkę należy zmniejszać bardzo powoli. Jako środek znieczulający do wprowadzania i podtrzymywania znieczulenia ogólnego Dawka początkowa: powolne wstrzyknięcie dożylne lub krótka infuzja w ciągu 2-10 minut: 7-20 mikrogramów sufentanylu/kg masy ciała. Dawka podtrzymująca: podawana dożylnie przy oznakach ustępowania znieczulenia: 25-50 mikrogramów sufentanylu (około 0,36-0,7 mikrogramów/kg masy ciała). Dawki podtrzymujące w zakresie 25-50 mikrogramów sufentanylu są zwykle wystarczające do utrzymania stabilności układu krążenia podczas znieczulenia. Uwaga: Dawki podtrzymujące należy dobierać do potrzeb każdego pacjenta i przewidywanego czasu, jaki pozostał do zakończenia zabiegu chirurgicznego.
- Dzieci i młodzież Dzieci w wieku ≤ 1. miesiąca (noworodki) Ze względu na dużą zmienność parametrów farmakokinetycznych u noworodków nie można podać wiarygodnych zaleceń dotyczących dawkowania. Patrz również punkty 4.4 i 5.2.
Dawkowanie u dzieci w wieku > 1. miesiąca Premedykacja lekiem przeciwcholinergicznym, takim jak atropina, jest zalecana w przypadku wszystkich dawek, o ile nie jest przeciwwskazana. Wprowadzenie do znieczulenia ogólnego Sufentanyl może być podawany w postaci powolnego wstrzyknięcia dożylnego 0,2-0,5 mikrograma/kg mc. w ciągu 30 sekund lub dłużej w połączeniu ze środkiem indukującym znieczulenie. W przypadku dużych zabiegów chirurgicznych (np. zabieg kardiochirurgiczny) można podać dawki do 1 mikrograma/kg mc. Podtrzymanie znieczulenia u pacjentów wentylowanych Sufentanyl może być podawany w ramach znieczulenia zrównoważonego. Dawkowanie zależy od dawki pozostałych środków znieczulających, rodzaju i czasu trwania zabiegu. Po dawce początkowej 0,3-2 mikrogramów/kg mc. podawanej w powolnym wstrzyknięciu dożylnym przez co najmniej 30 sekund, można zastosować dodatkowe wstrzyknięcia 0,1-1 mikrogramów/kg mc. w zależności od potrzeb, do całkowitej maksymalnej dawki 5 mikrogramów/kg mc. w przypadku zabiegu kardiochirurgicznego. Uwaga: Dawki podtrzymujące powinny być dostosowane do potrzeb każdego pacjenta i przewidywanego czasu, jaki pozostał do zakończenia zabiegu chirurgicznego. Ze względu na większy klirens u dzieci, w tej grupie pacjentów mogą być konieczne większe dawki lub ich podawanie w częstszych odstępach czasu. Sufentanyl podawany w monoterapii we wstrzyknięciu dożylnym nie wystarczał do osiągnięcia dostatecznej głębokości znieczulenia i wymagał zastosowania dodatkowych leków znieczulających. Podanie nadtwardówkowe
- Dawkowanie u dorosłych Jako środek przeciwbólowy uzupełniający w znieczuleniu nadtwardówkowym bupiwakainą: W leczeniu bólu pooperacyjnego po zabiegach chirurgii ogólnej, zabiegach chirurgicznych na klatce piersiowej, po zabiegach ortopedycznych oraz po cesarskim cięciu Śródoperacyjnie można podać nadtwardówkowo dawkę nasycającą: 10-15 mL 0,25 % roztworu bupiwakainy razem z 1 mikrogramem sufentanylu/mL. W okresie pooperacyjnym należy podawać 0,175 % roztwór bupiwakainy w ciągłej nadtwardówkowym infuzji razem z 1 mikrogramem sufentanylu/mL jako infuzja uzupełniająca w celu uzyskania efektu przeciwbólowego, z szybkością początkową 5 mL na godzinę, a w celu podtrzymania efektu – z indywidualnie dostosowaną szybkością od 4-14 mL na godzinę. Na żądanie pacjenta można podawać dodatkowe wstrzyknięcia w bolusie dawki po 2 mL. Zaleca się zachowanie 20 minutowego czasu blokady. W leczeniu bólu podczas porodu i porodu przez pochwę Dodanie 10 mikrogramów sufentanylu w czasie znieczulenia nadtwardówkowego bupiwakainą (0,125 %-0,25 %) wydłuża i nasila działanie przeciwbólowe. Wykazano, że optymalna objętość do wstrzyknięcia wynosi 10 mL. W celu lepszego wymieszania substancji, należy najpierw pobrać sufentanyl, a następnie bupiwakainę w żądanych proporcjach. Optymalną objętość 10 mL można uzyskać poprzez rozcieńczenie w 0,9 % roztworem chlorku sodu. W razie konieczności, można podać dwa kolejne wstrzyknięcia mieszaniny obu leków. Nie należy podawać dawki całkowitej większej niż 30 mikrogramów sufentanylu.
Dzieci i młodzież Sufentanyl może być podawany dzieciom nadtwardówkowo wyłącznie przez anestezjologów specjalnie przeszkolonych w zakresie dziecięcego znieczulenia nadtwardówkowego i postępowania w przypadku depresji oddechowej wywołanej przez opioidy. Odpowiedni sprzęt do resuscytacji, w tym urządzenia do zabezpieczania dróg oddechowych i antagonista opioidów, musi być łatwo dostępny. Dzieci i młodzież należy monitorować w kierunku oznak depresji oddechowej przez co najmniej 2 godziny po nadtwardówkowym podaniu sufentanylu. Stosowanie sufentanylu podawanego nadtwardówkowo u dzieci zostało udokumentowane jedynie w ograniczonej liczbie przypadków. Dzieci w wieku > 1 roku Pojedyncza dawka w bolusie 0,25-0,75 mikrograma/kg mc. sufentanylu podana śródoperacyjnie zapewnia zniesienie bólu na okres od 1 do 12 godzin. Na czas trwania skutecznej analgezji wpływa zabieg operacyjny i jednoczesne podanie nadtwardówkowe amidowego środka do znieczulenia miejscowego. Dzieci w wieku < 1 roku Nie ustalono jeszcze bezpieczeństwa i skuteczności sufentanylu u dzieci w wieku poniżej 1 roku (patrz także punkty 4.4 i 5.1). Dostępne obecnie dane dotyczące dzieci w wieku powyżej 3 miesięcy opisano w punkcie 5.1, ale nie można sformułować zalecenia dotyczącego dawkowania. Dla noworodków i niemowląt w wieku poniżej 3 miesięcy brak jest dostępnych danych. Specjalne środki ostrożności dotyczące dawkowania Pacjenci w podeszłym wieku lub osłabieni potrzebują z reguły mniejszych dawek. U pacjentów w podeszłym wieku okres półtrwania sufentanylu nie jest przedłużony, ale może zaistnieć zwiększone ryzyko wystąpienia nieprawidłowości ze strony układu krążenia. Wybraną dawkę całkowitą należy podawać stopniowo ostrożnie, w przypadku istnienia jednej z następujących chorób: niewyrównana niedoczynność tarczycy, choroba płuc, szczególnie ze zmniejszeniem pojemności życiowej, otyłość oraz alkoholizm. W tych przypadkach wskazana jest dłuższa obserwacja pacjenta w okresie pooperacyjnym. W razie niewydolności nerek i (lub) wątroby, uwzględnić należy możliwość zmniejszonego wydalania sufentanylu, i wtedy dawkę należy odpowiednio zmniejszyć. Pacjenci otrzymujący opioidy przewlekle lub z uzależnieniem od opioidów w wywiadzie, mogą potrzebować większych dawek. Długość stosowania sufentanylu zależy od czasu trwania zabiegu chirurgicznego. Czas trwania podania nadtwardówkowego zależy od rozwoju stanu klinicznego pacjenta. Nie ma wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania sufentanylu dłużej niż przez pięć dni w okresie pooperacyjnym. Sposób podawania Podanie dożylne lub nadtwardówkowe. Sufentanyl może być podawany w dawce pojedynczej lub w dawkach powtarzanych. Nie należy podawać sufentanylu w szybkim wstrzyknięciu (bolus). Jeżeli razem z sufentanylem podaje się lek uspokajający, każdy z nich należy podać w oddzielnym wstrzyknięciu. Instrukcja dotycząca rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
4.3. Przeciwwskazania
− − − − − − −
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Nadwrażliwość na substancję czynną, inne opioidy lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Zaburzenia, w których należy unikać stosowania leków działających hamująco na ośrodek oddechowy. Ostra porfiria wątrobowa. Jednoczesne leczenie inhibitorami MAO (monoaminooksydazy) lub stosowanie inhibitorów MAO w ciągu ostatnich 14 dni (patrz punkt 4.5). Jednoczesne leczenie mieszanymi agonistami-antagonistami morfiny (np. nalbufiną, buprenorfiną, pentazocyną). Podanie dożylne w czasie porodu lub przed zaciśnięciem pępowiny podczas cięcia cesarskiego. W przypadku nadtwardówkowego podawania sufentanylu należy wziąć pod uwagę ogólne przeciwwskazania związane ze znieczuleniem miejscowym. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Podobnie, jak w przypadku wszystkich silnych opioidów, zahamowanie czynności oddechowej jest zależne od dawki i może być zniesione przez podanie specyficznych antagonistów opioidowych (nalokson). Ponieważ zahamowanie czynności oddechowej może utrzymywać się dłużej niż efekt działania antagonisty opioidowego, może być konieczne powtórzenie dawki. Głębokiemu znieczuleniu ogólnemu może towarzyszyć znaczne zahamowanie czynności oddechowej. Może się ono utrzymywać w okresie pooperacyjnym, a w przypadku, gdy sufentanyl był podany dożylnie, może dochodzić do ponownego jej wystąpienia. Dlatego pacjentów należy objąć właściwą opieką. Należy zapewnić łatwy dostęp do aparatury do przeprowadzenia resuscytacji oraz zapewnić możliwość podania antagonistów opioidowych. Hiperwentylacja w trakcie znieczulenia może zmieniać odpowiedź pacjenta na CO2, wpływając na czynność oddechową w okresie pooperacyjnym. Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem leków uspokajających, takich jak benzodiazepiny lub leki pokrewne Jednoczesne stosowanie produktu Sufentanil Kalceks i leków uspokajających, takich jak benzodiazepiny lub leki pokrewne, może spowodować sedację, depresję oddechową, śpiączkę i śmierć. Ze względu na te zagrożenia, jednoczesne ordynowanie leków uspokajających powinno być zarezerwowane dla pacjentów, u których alternatywne metody leczenia nie są możliwe. Jeśli zostanie podjęta decyzja o przepisaniu produktu Sufentanil Kalceks jednocześnie z lekami uspokajającymi, należy zastosować najmniejszą skuteczną dawkę, a czas leczenia powinien być jak najkrótszy. Należy uważnie obserwować pacjentów pod kątem oznak i objawów depresji oddechowej i sedacji. W związku z tym zdecydowanie zaleca się poinformowanie pacjentów i ich opiekunów, aby byli świadomi tych objawów (patrz punkt 4.5). Tolerancja i zaburzenie używania opioidów (nadużywanie i uzależnienie) Po wielokrotnym podaniu opioidów może rozwinąć się tolerancja, uzależnienie fizyczne i psychiczne oraz zaburzenie związane z używaniem opioidów (ang. opioid use disorder, OUD). Nadużywanie albo celowe niewłaściwe stosowanie produktu leczniczego Sufentanil Kalceks może prowadzić do przedawkowania lub zgonu. Ryzyko rozwoju OUD jest zwiększone u pacjentów, u których w wywiadzie osobistym lub rodzinnym (rodzice lub rodzeństwo) stwierdzono zaburzenia stosowania substancji psychoaktywnych (w tym zaburzenia związane z używaniem alkoholu), u czynnych palaczy lub u pacjentów z innymi zaburzeniami psychicznymi w wywiadzie (np. duża depresja, zaburzenia lękowe i zaburzenia osobowości). Pacjenci będą wymagać monitorowania pod kątem zachowań związanych z poszukiwaniem narkotyków (np. zbyt wczesne zgłaszanie się po kolejne recepty na lek). Obejmuje to weryfikację jednocześnie stosowanych opioidów i leków psychoaktywnych (takich jak benzodiazepiny). W przypadku pacjentów z objawami przedmiotowymi i podmiotowymi OUD, należy rozważyć konsultację ze specjalistą terapii uzależnień.
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Jednoczesne leczenie mieszanymi antagonistami agonistów morfiny (np. nalbufiny, buprenorfiny, pentazocyny) jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Leki serotoninergiczne, w tym inhibitory monoaminooksydazy (MAO) Jednoczesne podawanie sufentanylu z lekiem serotonergicznym, takim jak selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (ang. selective serotonin reuptake inhibitor, SSRI), inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (ang. serotonin norepinephrine reuptake inhibitor, SNRI) lub inhibitor monoaminooksydazy (ang. monoamine oxidase inhibitor, MAOI), może zwiększać ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, który jest stanem potencjalnie zagrażającym życiu. Inhibitorów monoaminooksydazy nie wolno przyjmować w ciągu 2 tygodni przed podaniem sufentanylu lub równocześnie z nim (patrz punkt 4.3). Gabapentynoidy Jednoczesne stosowanie opioidów i gabapentynoidów (gabapentyny i pregabaliny) zwiększa ryzyko przedawkowania opioidów, depresji oddechowej i zgonu. Leki uspokajające, takie jak benzodiazepiny lub leki pokrewne
Jednoczesne stosowanie opioidów z lekami uspokajającymi, takimi jak benzodiazepiny lub leki pokrewne, zwiększa ryzyko wystąpienia nadmiernego uspokojenia, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu z powodu addytywnego działania hamującego na ośrodkowy układ nerwowy (OUN). Dawka i czas trwania jednoczesnego stosowania powinny być ograniczone (patrz punkt 4.4). Jednoczesne podawanie benzodiazepin może prowadzić do obniżenia ciśnienia krwi. Inne leki działające hamująco na OUN Leki takie jak barbiturany, opioidy, leki przeciwpsychotyczne, środki znieczulenia ogólnego i inne substancje nieselektywnie hamujące OUN (np. alkohol) mogą nasilać depresję oddechową opioidów. Jeśli pacjenci otrzymali inne leki działające hamująco na OUN, wymagana dawka sufentanylu może być mniejsza niż zwykle. Jednoczesne stosowanie sufentanylu u pacjentów oddychających samodzielnie może zwiększyć ryzyko wystąpienia depresji oddechowej, głębokiego nadmiernego uspokojenia, śpiączki i zgonu. Wpływ sufentanylu na inne leki Po podaniu sufentanylu należy zmniejszyć dawkę innych leków hamujących OUN. Jest to szczególnie ważne po zabiegu operacyjnym, ponieważ silnemu działaniu przeciwbólowemu towarzyszy znaczna depresja oddechowa, która może utrzymywać się lub nawracać w okresie pooperacyjnym. Podanie w tym okresie leku działającego hamująco na OUN, takiego jak benzodiazepina, może nieproporcjonalnie zwiększyć ryzyko wystąpienia depresji oddechowej (patrz wyżej). Inhibitory cytochromu P450 3A4 (CYP3A4) Sufentanyl jest metabolizowany głównie przy udziale ludzkiego enzymu 3A4 cytochromu P450. Nie zaobserwowano jednak inhibicji invivo jego działania przez erytromycynę (znany inhibitor cytochromu P450 3A4). Pomimo braku danych klinicznych, dane pochodzące z badań in vitro wskazują na możliwość spowalniania metabolizmu sufentanylu przez inne silne inhibitory cytochromu P450 3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, rytonawir). Mogłoby to zwiększać ryzyko długotrwającej lub opóźnionej depresji oddechowej. Jednoczesne stosowanie tego typu leków wymaga, aby pacjent znajdował się pod szczególną opieką i ścisłą obserwacją; w szczególności może być konieczne obniżenie dawki sufentanylu. W przypadku jednoczesnego stosowania dużych dawek sufentanylu oraz podtlenku azotu może dojść do spadku ciśnienia tętniczego, zmniejszenia częstości akcji serca i minutowej pojemności serca. Jednoczesne stosowanie sufentanylu i wekuronium lub suksametonium może wywoływać bradykardię, zwłaszcza jeżeli tętno było już zwolnione (np. u pacjentów otrzymujących blokery kanału wapnia lub beta-adrenolityki). Zaleca się odpowiednie zmniejszenie dawki jednego lub obu leków.
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania sufentanylu w postaci dożylnej u kobiet w ciąży, chociaż badania na zwierzętach nie wykazały powstawania ciężkich wad rozwojowych płodu. Tak jak w przypadku innych leków, należy ocenić ryzyko w stosunku do korzyści dla pacjenta. Sufentanyl szybko przenika przez łożysko, wzrastając liniowo przy wzrastającym stężeniu matczynym. Dla stosunku stężenia w żyle pępowinowej do stężenia w żyle matczynej wyznaczono współczynnik 0,81. Stosowanie dożylne w trakcie porodu, jak i przed zaciśnięciem pępowiny w trakcie zabiegu cięcia cesarskiego, jest przeciwwskazane, ze względu na możliwość wystąpienia depresji oddechowej u noworodka. Stanowi to kontrast dla stosowania znieczulenia nadtwardówkowego podczas porodu. Kontrolowane badania kliniczne przeprowadzane podczas porodu wykazały, że sufentanyl podany nadtwardówkowo w dawkach do 30 mikrogramów, jako środek uzupełniający do bupiwakainy, nie wykazywał szkodliwego działania zarówno na matkę jak i noworodka. Po podaniu nadtwardówkowym dawki całkowitej nie większej niż 30 mikrogramów, stwierdzono średnie stężenie w osoczu krwi pępowinowej wynoszące 0,016 nanogram/mL. Zawsze w gotowości do użycia powinno znajdować się antidotum dla dziecka.
Karmienie piersią Sufentanyl przenika do mleka ludzkiego. Należy podjąć decyzję czy przerwać karmienie piersią czy przerwać podawanie sufentanylu, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Karmienie piersią można wznowić po 24 godzinach od ostatniego zastosowania sufentanylu. Płodność Nie ma danych klinicznych dotyczących wpływu sufentanylu na płodność. Badania na szczurach wykazały zmniejszenie płodności i zwiększenie śmiertelności zarodków (patrz punkt 5.3).
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Sufentanil Kalceks wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjenci mogą prowadzić pojazdy lub obsługiwać maszyny dopiero po upływie stosownego czasu od podania sufentanylu. Pacjenta należy odprowadzić do domu i poinformować o zakazie spożywania alkoholu.
4.8. Działania niepożądane
Bezpieczeństwo stosowania sufentanylu oceniano u 650 uczestników 6 badań klinicznych, którym podawano sufentanyl. 78 spośród 650 pacjentów uczestniczyło w 2 badaniach klinicznych sufentanylu podawanego dożylnie, jako środka do wywołania lub podtrzymania znieczulenia u pacjentów poddawanych poważnym zabiegom chirurgicznym (wszczepienie pomostów aortalno-wieńcowych lub zabiegi na otwartym sercu). Pozostałych 572 pacjentów uczestniczyło w 4 badaniach, w których sufentanyl podawano nadtwardówkowo, jako środek przeciwbólowy po przebytym zabiegu, lub jako uzupełniający lek przeciwbólowy podawany w trakcie porodu nadtwardówkowo, jednocześnie z bupiwakainą. Uczestnikom tym podawano co najmniej 1 dawkę sufentanylu, i zebrano dane dotyczące bezpieczeństwa. Na podstawie zebranych danych dotyczących bezpieczeństwa, pochodzących z wszystkich wymienionych badań klinicznych, najczęściej zgłaszanymi (częstość występowania ≥ 5 %) działaniami niepożądanymi były: nadmierne uspokojenie (19,5 %), świąd (15,2 %), nudności (9,8 %) oraz wymioty (5,7 %). W tabeli poniżej (Tabela 1) przedstawiono działania niepożądane związane ze stosowaniem sufentanylu, w tym te wymienione powyżej, które zgłaszano w trakcie badań klinicznych oraz po wprowadzeniu produktu leczniczego zawierającego sufentanyl do obrotu. Zastosowano następującą konwencję dotyczącą częstości: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Tabela 1.
Działania niepożądane produktu leczniczego
Klasyfikacja układów i narządów Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Zaburzenia układu immunologicznego
Częstość Niezbyt często
Działania niepożądane produktu leczniczego Nieżyt nosa
Niezbyt często
Nadwrażliwość
Częstość nieznana Niezbyt często
Wstrząs anafilaktyczny, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna Apatia, nerwowość
Zaburzenia psychiczne Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często
Nadmierne uspokojenie
Często
Drgawki u niemowląt, zawroty głowy, ból głowy Śródoperacyjne ruchy mięśni, ataksja, dyskineza u noworodków,
Niezbyt często
Niezbyt często
dystonia, hiperrefleksja, zwiększone napięcie mięśniowe, hipokinezja u noworodków, senność Ruchy toniczno-kloniczne (mimowolne skurcze mięśni), euforia, zawroty głowy, śpiączka, drgawki Zaburzenia widzenia
Częstość nieznana
Zwężenie źrenic
Często
Tachykardia
Niezbyt często
Blok przedsionkowo-komorowy, sinica, bradykardia, arytmia, nieprawidłowości w zapisie EKG, asystolia Zatrzymanie akcji serca
Częstość nieznana
Zaburzenia oka Zaburzenia serca
Częstość nieznana Zaburzenia naczyniowe
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często Częstość nieznana
Nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, bladość Wstrząs
Często
Sinica u noworodków
Niezbyt często
Zaburzenia żołądka i jelit
Często
Skurcz oskrzeli, hipowentylacja, dysfonia, kaszel, czkawka, zaburzenia oddychania Zatrzymanie akcji oddechowej, bezdech, depresja oddechowa, obrzęk płuc, skurcz krtani Wymioty, nudności
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Bardzo często
Świąd
Często
Odbarwienia skóry
Niezbyt często Częstość nieznana
Alergiczne zapalenie skóry, nadmierna potliwość, wysypka, wysypka niemowlęca, suchość skóry Rumień
Często
Drgania mięśni
Niezbyt często Częstość nieznana
Ból pleców, hipotonia niemowlęca, sztywność mięśni (w tym sztywność ścian klatki piersiowej) Skurcz mięśni
Często
Zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczu
Często
Gorączka
Niezbyt często
Dreszcze, hipotermia, spadek temperatury ciała, wzrost temperatury ciała, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, ból w miejscu wstrzyknięcia, ból
Częstość nieznana
Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Dzieci i młodzież Oczekuje się, że częstość, typ i ciężkość działań niepożądanych u dzieci są takie same, jak u dorosłych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
4.9. Przedawkowanie
Objawy przedmiotowe i podmiotowe Objawami przedawkowania sufentanylu są nasilone efekty jego działania farmakologicznego. W zależności od wrażliwości osobniczej, obraz kliniczny określa głownie stopień nasilenia depresji oddechowej, który może wahać się od spowolnienia akcji oddechowej do całkowitego bezdechu. Farmakologiczne działanie sufentanylu może wywołać zahamowanie czynności oddechowej nawet po dawkach terapeutycznych (iv.: ponad 0,3 mikrogramów/kg masy ciała.). Sufentanyl stosowany jest wyłącznie w kontrolowanych warunkach, co gwarantuje właściwe opanowanie tych objawów. Leczenie W przypadku zmniejszenia częstości oddechów lub bezdechu należy podawać tlen i stosować oddech wspomagany lub kontrolowany, zgodnie ze wskazaniami. Jeśli jest to wskazane, należy podać swoisty środek o antagonistycznym działaniu, np. nalokson, w celu opanowania zahamowania czynności oddechowej. Nie wyklucza to natychmiastowego podjęcia innych środków zaradczych. Zahamowanie czynności oddechowej może się utrzymywać dłużej, niż efekt działania antagonisty, dlatego może być konieczne podanie jego kolejnych dawek. W razie jednoczesnego wystąpienia zahamowania czynności oddechowej i sztywności mięśni, może być konieczne podanie dożylne depolaryzującego środka zwiotczającego, aby ułatwić oddychanie wspomagane lub kontrolowane. Pacjenta należy starannie obserwować; należy utrzymać właściwą temperaturę ciała oraz bilans płynów. W przypadku znacznego lub nieprzemijającego obniżenia ciśnienia tętniczego należy uwzględnić możliwość wystąpienia hipowolemii, a w przypadku jej stwierdzenia, należy przeciwdziałać podając pozajelitowo odpowiednią ilość płynów.