Sonrest
Leki z tą samą substancją czynną
Te leki zawierają tę samą substancję czynną (Zopiclonum 3.75 mg), kod ATC N05CF01 i mogą być stosowane zamiennie po konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.
Co to jest lek i w jakim celu się go stosuje
Lek Sonrest zawiera substancję czynną zopiklon, która należy do grupy leków zwanych lekami nasennymi i uspokajającymi, leków podobnych do benzodiazepin. Lek Sonrest jest stosowany w krótkotrwałym leczeniu bezsenności u dorosłych. Działa poprzez wydłużenie czasu snu oraz zmniejsza liczbę przebudzeń w środku nocy. Lek Sonrest będzie przepisywany wyłącznie w przypadku silnych zaburzeń snu, upośledzających funkcjonowanie lub powodujących znaczne wyczerpanie pacjenta.
Informacje ważne przed zastosowaniem leku
Kiedy nie stosować leku Sonrest
jeśli pacjent ma uczulenie na zopiklon lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6); jeśli pacjent ma poważne trudności z oddychaniem (ciężka niewydolność oddechowa), jeśli u pacjenta występuje zespół bezdechu sennego (zaburzenie charakteryzujące się przerwami w oddychaniu podczas snu); jeśli pacjent ma ciężką chorobę wątroby; jeśli pacjent ma znaczne osłabienie mięśni zwane miastenią (choroba autoimmunologiczna); jeśli u pacjenta wystąpiło chodzenie we śnie lub inne nietypowe zachowania (takie jak prowadzenie pojazdu, jedzenie, rozmowy telefoniczne lub stosunki seksualne itp.) podczas gdy pacjent nie obudził się całkowicie po zażyciu leku Sonrest lub innych leków zawierających zopiklon.
Ostrzeżenia i środki ostrożności Ogólne Przed rozpoczęciem stosowania leku Sonrest należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą. Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Sonrest należy zbadać przyczynę problemów ze snem i podjąć leczenie wszelkich innych chorób leżących u ich podłoża. Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występuje lub wystąpił w przeszłości którykolwiek z podanych stanów lub chorób, a zwłaszcza: zaburzenia czynności wątroby lub nerek; zaburzenia oddychania; pogorszenie ogólnego stanu zdrowia; pacjent jest w podeszłym wieku (u osób starszych leki utrzymują się w organizmie dłużej); depresja lub lęk związany z depresją; nadużywanie alkoholu, narkotyków lub leków w przeszłości; pacjent przyjmował ostatnio lek Sonrest lub inne podobne leki przez okres dłuższy niż 4 tygodnie. Lekarz zdecyduje czy pacjent powinien stosować lek Sonrest, czy nie, lub czy należy dostosować dawkę leku. Podczas leczenia lekarz powinien uważnie obserwować pacjenta. Uzależnienie i objawy odstawienia Stosowanie leków takich jak lek Sonrest może prowadzić do fizycznego lub psychicznego uzależnienia lub nadużywania tych leków. Ryzyko wystąpienia uzależnienia zwiększa się wraz ze wzrostem dawki i wydłużeniem okresu leczenia. Ryzyko to jest również wyższe u pacjentów nadużywających alkoholu, narkotyków lub leków w przeszłości i (lub) u osób z wyraźnymi zaburzeniami osobowości. Jeśli wystąpi uzależnienie fizyczne, nagłe przerwanie leczenia może prowadzić to do objawów odstawienia, takich jak: bezsenność, ból głowy, ból mięśni, nasilony lęk, napięcie, niepokój ruchowy, splątanie (dezorientacja) i drażliwość. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić następujące objawy: derealizacja (zmiana postrzegania świata, tak że wydaje się on dziwny lub nierealny), depersonalizacja (utrata własnej tożsamości osobistej, a następnie uczucie nierealności i obcości), nadwrażliwość na dźwięk, drętwienie i mrowienie kończyn, nadwrażliwość na światło, hałas lub kontakt fizyczny, widzenie, słyszenie lub odczuwanie rzeczy, które tak naprawdę nie istnieją (omamy) i napady padaczkowe. Bezsenność nawracająca po przerwaniu leczenia (bezsenność z odbicia) Nagłe przerwanie stosowania leku po dłuższym leczeniu może spowodować wystąpienie bezsenności trwającej kilka nocy. Jest to przejściowy stan chorobowy zwany „bezsennością z odbicia”. Aby uniknąć objawów, związanych z odstawieniem leku po dłuższym leczeniu, zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki. Patrz także część dotyczącą działań niepożądanych. Tolerancja Może wystąpić zmniejszenie działania leku Sonrest, jeśli lek jest stosowany wielokrotnie przez kilka tygodni. Zjawisko to nazywane jest tolerancją. Należy skonsultować się z lekarzem, jeśli pacjent ma wrażenie, że działanie leku Sonrest zmniejsza się. Utrata pamięci krótkotrwałej, tzw. niepamięć następcza Lek Sonrest może powodować krótkotrwałą utratę pamięci, zwłaszcza kilka godzin po zażyciu tabletki. Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia tego zjawiska, pacjenci powinni przyjmować lek Sonrest bezpośrednio przed pójściem spać lub w łóżku oraz zapewnić sobie nieprzerwany sen przez 7-8 godzin.
Reakcje psychiczne i „paradoksalne” Podczas stosowania leku Sonrest mogą wystąpić następujące reakcje psychiczne: niepokój i lęk, koszmary senne, drażliwość, agresja, niewłaściwe zachowanie, omamy (widzenie i słyszenie rzeczy, które nie istnieją), splątanie i trudności z koncentracją. Chodzenie we śnie, tzw. somnambulizm i związane z tym zachowania Chodzenia we śnie i inne związane z tym zachowania, takie jak „prowadzenie pojazdu we śnie”, przygotowywanie i spożywanie jedzenia lub rozmowy telefoniczne we śnie, z utratą pamięci o wykonywanej czynności, zgłaszano u pacjentów, którzy przyjmowali zopiklon i nie byli w pełni obudzeni. Ryzyko wystąpienia takiego zachowania wzrasta, jeśli lek Sonrest stosowany jest jednocześnie z alkoholem lub niektórymi innymi określonymi lekami (np. lekami przeciwbólowymi z grupy opioidów, lekami przeciwpsychotycznymi, lekami nasennymi lub lekami przeciwlękowymi/uspokajającymi). Ryzyko wzrasta również, jeśli lek Sonrest jest przyjmowany w dawkach przekraczających maksymalną zalecaną dawkę. W przypadku wystąpienia któregokolwiek z powyższych objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Depresja/myśli samobójcze Ten lek nie jest przeznaczony do leczenia depresji. W przypadku wystąpienia depresji, lekarz zaleci odpowiednie leczenie. Jeśli depresja pozostanie nie leczona, może się pogorszyć, stać się przewlekła lub zwiększyć potencjalne ryzyko samobójstwa. Niektóre badania wykazały zwiększone ryzyko myśli samobójczych, prób samobójczych i samobójstw u pacjentów przyjmujących niektóre leki uspokajające i nasenne, w tym ten lek. Nie ustalono jednak, czy jest to spowodowane działaniem leku, czy istnieją inne przyczyny. Jeśli pacjent ma myśli samobójcze, powinien skontaktować się jak najszybciej z lekarzem w celu uzyskania porady medycznej. Ryzyko upadku Ze względu na rozluźniające mięśnie działanie zopiklonu, istnieje ryzyko upadku, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku, którzy wstają w nocy. Dzieci i młodzież Lek Sonrest nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności zopiklonu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Lek Sonrest a inne leki Równoczesne stosowanie innych leków z lekiem Sonrest może wpływać na jego działanie i może być konieczne dostosowanie dawki leku Sonrest. Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. W szczególności o przyjmowaniu któregokolwiek z poniższych leków: leki na niektóre zaburzenia psychiczne (leki przeciwpsychotyczne/neuroleptyki) tabletki nasenne (leki nasenne) leki stosowane w leczeniu lęku (leki przeciwlękowe) leki stosowane w celu uspokojenia (leki uspokajające) leki stosowane w leczeniu depresji (leki przeciwdepresyjne) silne leki przeciwbólowe z grupy opioidów, np. morfina i substancje podobne do morfiny leki stosowane w chirurgii (środki znieczulające) leki stosowane w leczeniu alergii (leki przeciwhistaminowe) niektóre leki stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych i grzybiczych, takie jak erytromycyna lub itrakonazol leki stosowane w leczeniu zakażeń wirusem HIV (ludzki wirus niedoboru odporności) leki stosowane w leczeniu padaczki, takie jak fenytoina, fenobarbital i karbamazepina
leki stosowane w leczeniu gruźlicy (np. ryfampicyna) leki zawierające ziele dziurawca (tradycyjny lek roślinny).
Jednoczesne stosowanie leku Sonrest i opioidów (silnych leków przeciwbólowych, leków stosowanych w leczeniu substytucyjnym i niektórych leków na kaszel) zwiększa ryzyko wystąpienia senności, trudności w oddychaniu (depresja oddechowa), śpiączki i może zagrażać życiu. Z tego powodu jednoczesne stosowanie należy rozważyć tylko wtedy, gdy inne metody leczenia nie są możliwe. Jeśli jednak lekarz przepisze lek Sonrest razem z opioidami, dawka i czas trwania jednoczesnego leczenia powinny być ograniczone przez lekarza. Należy poinformować lekarza o wszystkich stosowanych przez pacjenta lekach opioidowych i ściśle przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących dawkowania. Pomocne może się okazać poinformowanie przyjaciół lub rodziny o zagrożeniu, aby byli świadomi oznak i objawów wymienionych powyżej. W przypadku wystąpienia takich objawów, należy skontaktować się z lekarzem. Lek Sonrest z piciem i alkoholem Podczas przyjmowania leku Sonrest nie należy spożywać alkoholu, ponieważ alkohol może nasilać działanie leku Sonrest. Podczas przyjmowania leku Sonrest należy unikać spożywania grejpfrutów i soku grejpfrutowego. Grejpfrut może nasilać działanie leku Sonrest. Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Ciąża Nie zaleca się stosowania leku Sonrest w okresie ciąży, ponieważ przenika on przez łożysko. W przypadku stosowania w okresie ciąży istnieje ryzyko wystąpienia zaburzeń u dziecka. Niektóre badania wykazały, że może istnieć zwiększone ryzyko wystąpienia rozszczepu wargi i podniebienia u noworodków. Może wystąpić zmniejszona aktywność ruchów płodu oraz zmienny rytm serca płodu, jeśli matka stosuje lek Sonrest w drugim i (lub) trzecim trymestrze ciąży. Jeśli pacjentka pod koniec okresu ciąży lub podczas porodu stosuje lek Sonrest, jej dziecko może wykazywać osłabienie mięśni, obniżenie temperatury ciała, trudności ze ssaniem i zaburzenia oddychania (depresja oddechowa). Jeśli pacjentka w późnym okresie ciąży regularnie przyjmuje lek Sonrest, u dziecka może rozwinąć się uzależnienie fizyczne i mogą wystąpić objawy odstawienia, takie jak pobudzenie lub drżenie. W takim przypadku należy ściśle obserwować noworodka w okresie pourodzeniowym. Jeśli u noworodka w chwili narodzin lub po urodzeniu wystąpi jeden lub więcej z powyższych objawów, należy skontaktować się z lekarzem i (lub) położną. Karmienie piersią Ten lek przenika do mleka ludzkiego. Lek Sonrest nie powinien być stosowany przez kobiety w okresie karmienia piersią. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Zopiklon może znacząco wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Tak jak inne leki nasenne, zopiklon może powodować senność, wydłużony czas reakcji, zawroty głowy, otępienie (brak reakcji), niewyraźne lub podwójne widzenie, zmniejszoną koncentrację i upośledzoną zdolność do prowadzenia pojazdów, zwłaszcza w ciągu pierwszych 12 godzin po podaniu zopiklonu (patrz punkt 4. „Możliwe działania niepożądane”).
Upośledzona zdolność do prowadzenia pojazdów i zachowania takie jak zasypianie za kierownicą mogą wystąpić, gdy zopiklon jest stosowany jako pojedynczy lek, w zalecanych dawkach. Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn do czasu zakończenia leczenia lekiem Sonrest lub do czasu stwierdzenia, że zdolność ta nie jest upośledzona. Działania te mogą utrzymywać się do następnego dnia. Nie należy przyjmować alkoholu ani innych leków działających hamująco na ośrodkowy układ nerwowy (środków uspokajających, tabletek nasennych, niektórych leków na kaszel itp.) razem z lekiem Sonrest, ponieważ może to nasilić działania niepożądane (patrz punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”, „Lek Sonrest i inne leki”). Lek Sonrest zawiera laktozę Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku. Lek Sonrest zawiera sód Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
Jak stosować lek
Dawka Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. We wszystkich przypadkach lekarz będzie starał się znaleźć najniższą skuteczną dawkę. Nie należy przyjmować kolejnej dawki w ciągu tej samej nocy. U dorosłych i pacjentów w wieku poniżej 65 lat zalecana dawka to 7,5 mg na dobę, przyjmowana przed snem. U pacjentów w wieku 65 lat lub starszych zalecana dawka to 3,75 mg na dobę, przyjmowana przed snem. U pacjentów z przewlekłą niewydolnością oddechową, zaburzeniami wątroby lub nerek, zalecana dawka to 3,75 mg na dobę, przyjmowana przed snem. W przypadku wrażenia, że skuteczność leku zmniejszyła się z czasem, nie należy zwiększać dawki, należy zwrócić się do lekarza. Stosowanie u dzieci i młodzieży Nie należy stosować leku Sonrest u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, ponieważ nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności leku Sonrest w tej grupie wiekowej. Sposób podawania Lek należy przyjmować doustnie. Tabletkę należy połknąć, popijając szklanką wody. Częstość podawania Należy przyjmować pojedynczą dawkę leku bezpośrednio przed pójściem spać lub w łóżku. Należy zapewnić sobie nieprzerwany sen trwający 7-8 godzin. Ograniczy to ryzyko wystąpienia utraty pamięci (niepamięć) i trudności w koordynacji niektórych ruchów (zaburzenia funkcji psychomotorycznych). Czas trwania leczenia: Leczenie powinno trwać możliwie jak najkrócej, nie dłużej niż 4 tygodnie, włącznie z okresem stopniowego zmniejszania dawki leku. W przypadku utrzymywania się bezsenności należy skonsultować się z lekarzem. Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Sonrest
W przypadku zastosowania większej niż zalecana dawki leku Sonrest należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub udać się do szpitalnego oddziału ratunkowego, ponieważ przedawkowanie może być niebezpieczne. Objawy przedawkowania mogą obejmować: senność, dezorientację, letarg upadek lub utratę równowagi (ataksja) osłabienie mięśni (hipotonia) zawroty głowy, uczucie oszołomienia lub omdlenia (z powodu niskiego ciśnienia tętniczego krwi) płytki i powolny oddech (depresja oddechowa) śpiączka. Pominięcie zastosowania dawki leku Sonrest Jeśli pacjent zapomniał wziąć lek, ale nadal może przespać od 7 do 8 godzin, powinien natychmiast zażyć lek. Jeśli czas, który może przeznaczyć na sen, jest krótszy, należy pominąć tę dawkę i nie zażywać kolejnej dawki leku, aż do następnego dnia, przed snem, w razie potrzeby o zwykłej porze. Nigdy nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej tabletki. Przerwanie stosowania leku Sonrest Nagłe przerwanie stosowania leku Sonrest może spowodować wystąpienie przemijających problemów ze snem. Mogą również wystąpić objawy odstawienia, które obejmować będą: trudności z zasypianiem, bóle głowy, nadmierna potliwość, omamy (halucynacje) i przyspieszone bicie serca. W cięższych i bardzo rzadkich przypadkach mogą wystąpić napady padaczkowe (drgawki). Ryzyko wystąpienia objawów odstawiennych zwiększa się wraz z dawką i czasem trwania leczenia, dlatego lekarz może udzielić informacji na temat stopniowego zmniejszania dawki. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Mogą się one różnić w zależności od zastosowanej dawki oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta. Należy przerwać stosowanie leku Sonrest i jak najszybciej zwrócić się do lekarza lub udać się do najbliższego oddziału ratunkowego, jeśli wystąpią następujące objawy (bardzo rzadko, mogą wystąpić u nie więcej niż u 1 na 10 000 osób): obrzęk twarzy, języka lub gardła; trudności w połykaniu; pokrzywka i trudności w oddychaniu (obrzęk naczynioruchowy). objawy ciężkiej reakcji alergicznej: swędząca wysypka, obrzęk jamy ustnej, który może powodować trudności w oddychaniu i połykaniu, świszczący oddech (reakcja anafilaktyczna). Inne działania niepożądane: Często (mogą wystąpić u nie więcej niż u 1 na 10 osób): osłabienie koncentracji lub senność (szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku) gorzki smak w ustach lub inne zaburzenia smaku suchość w jamie ustnej Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż u 1 na 100 osób): pobudzenie, koszmary senne
zawroty głowy, ból głowy nudności zmęczenie
Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż u 1 na 1 000 osób): stan splątania, zaburzenia libido, drażliwość, agresywność, omamy (halucynacje) utrata pamięci zdarzeń, które miały miejsce podczas leczenia (niepamięć następcza). Działanie to może wystąpić przy dawkach przepisanych przez lekarza. Ryzyko wzrasta proporcjonalnie do dawki. duszność (trudności w oddychaniu) wysypka, świąd, swędzące czerwone plamy na skórze (pokrzywka) ryzyko upadku (szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku) Bardzo rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż u 1 na 10 000 osób): zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferaz i (lub) fosfatazy zasadowej we krwi), choroba wątroby (zapalenie wątroby) Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): zaburzenia zachowania delirium (nagła i ciężka zmiana stanu psychicznego , która może powodować połączenie zmieszania, dezorientacji i (lub) deficyt uwagi), fałszywe przekonania (urojenia) napady wściekłości, nerwowość chodzenie we śnie lub inne nietypowe zachowania we śnie (takie jak prowadzenie pojazdu, jedzenie, telefonowanie lub uprawianie seksu itp.) podczas gdy pacjent nie obudził się całkowicie (patrz punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”) uzależnienie fizyczne i psychiczne nawet w dawkach zaleconych przez lekarza z zespołem odstawiennym lub bezsennością z odbicia po przerwaniu leczenia (patrz punkt 2 „Uzależnienie i objawy odstawienia” i „Bezsenność powracająca po przerwaniu leczenia (bezsenność z odbicia)” dezorientacja, bezsenność, napięcie depresja ataksja (zaburzenia koordynacji ruchowej ciała), drętwienie lub mrowienie kończyn (parestezje), zaburzenia poznawcze, takie jak zaburzenia pamięci, zaburzenia uwagi, zaburzenia mowy depresja oddechowa (wolny i płytki oddech) podwójne widzenie niestrawność, wymioty zmniejszona siła mięśni (hipotonia) Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego w Polsce. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
Jak przechowywać lek
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku tekturowym i blistrze po: „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek Sonrest Substancją czynną leku jest zopiklon. Każda tabletka powlekana zawiera 3,75 mg zopiklonu. Pozostałe składniki: Rdzeń tabletki: wapnia wodorofosforan dwuwodny; laktoza jednowodna (patrz punkt 2 „Lek Sonrest zawiera laktozę”); karboksymetyloskrobia sodowa (typ A) (patrz punkt 2 „Lek Sonrest zawiera sód”); skrobia kukurydziana; magnezu stearynian. Otoczka: barwnik „Opadry Orange”: talk (E553b); hypromeloza 2910 (E464); tytanu dwutlenek (E171); glikol propylenowy (E1520); żelaza tlenek żółty (E172); żelaza tlenek czerwony (E172). Jak wygląda lek Sonrest i co zawiera opakowanie Tabletki powlekane barwy od jasnopomarańczowej do pomarańczowej, okrągłe, obustronnie wypukłe, tabletki powlekane z wytłoczonym oznakowaniem „Z2” po jednej stronie oraz gładkie po drugiej stronie. Blister z folii Aluminium/PVC/PVDC zawierający 10 tabletek powlekanych. 20 lub 30 tabletek powlekanych (2 lub 3 blistry) wraz z ulotką w tekturowym pudełku. Podmiot odpowiedzialny i wytwórca Olpha AS, Rupnicu iela 5, Olaine, Olaines novads, LV-2114, Łotwa E – mail: [email protected] Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami: Czechy, Dania, Estonia, Włochy, Norwegia, Szwecja, Słowacja: Zopiclone Olpha Litwa: Zopiclone Olpha 3,75 mg plėvele dengtos tabletės Łotwa: Zopiclone Olpha 3,75 mg apvalkotās tabletes Polska: Sonrest Niemcy: Zopiclon Olpha
Data ostatniej aktualizacji ulotki
Źródło: oficjalna ulotka w Rejestrze Produktów Leczniczych (URPL)
Najczęściej zadawane pytania o Sonrest
W jakim celu stosuje się lek Sonrest?
Produkt leczniczy Sonrest jest wskazany do stosowania w krótkotrwałym leczeniu bezsenności u osób dorosłych. Benzodiazepiny i substancje o podobnym działaniu do benzodiazepin są wskazane tylko wtedy, gdy zaburzenie jest ciężkie, upośledzające funkcjonowanie lub wywołujące znaczne wyczerpanie pacjenta.
Jaka jest substancja czynna leku Sonrest?
Substancją czynną leku Sonrest jest Zopiclonum 3.75 mg. Kod ATC: N05CF01.
Leczenie powinno trwać możliwie jak najkrócej. Czas stosowania produktu leczniczego nie powinien przekraczać 4 tygodni, włącznie z okresem stopniowego zmniejszania jego dawki (patrz punkt 4.4). Pełne dawkowanie znajduje się w punkcie 4.2 ChPL.
Kiedy nie stosować leku Sonrest?
Ten produkt leczniczy jest przeciwwskazany w następujących przypadkach: Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1; Ciężka niewydolność oddechowa; Zespół bezdechu sennego; Ciężka ostra lub przewlekła niewydolność wątroby (ryzyko wystąpienia encefalopatii); Miastenia (Myasthenia gravis); Występowanie w wywiadzie złożonych zachowań podczas snu po…
Czy lek Sonrest można stosować w ciąży i podczas karmienia piersią?
Ciąża Liczne dane pochodzące z badań kohortowych nie wykazały występowania wad rozwojowych po ekspozycji na benzodiazepiny w pierwszym trymestrze ciąży. Jednak, w niektórych badaniach epidemiologicznych typu kliniczno-kontrolnego obserwowano zwiększoną częstość występowania rozszczepu wargi i podniebienia u noworodków matek przyjmujących benzodiazepiny w okresie ciąży.
Odpowiedzi pochodzą z oficjalnej ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego (URPL). Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.
⚕Dla profesjonalistów — Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)Pełna charakterystyka: dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia+
4.1. Wskazania do stosowania
Produkt leczniczy Sonrest jest wskazany do stosowania w krótkotrwałym leczeniu bezsenności u osób dorosłych. Benzodiazepiny i substancje o podobnym działaniu do benzodiazepin są wskazane tylko wtedy, gdy zaburzenie jest ciężkie, upośledzające funkcjonowanie lub wywołujące znaczne wyczerpanie pacjenta.
4.2. Dawkowanie i sposób podawania
Leczenie powinno trwać możliwie jak najkrócej. Czas stosowania produktu leczniczego nie powinien przekraczać 4 tygodni, włącznie z okresem stopniowego zmniejszania jego dawki (patrz punkt 4.4). W niektórych przypadkach może być konieczne wydłużenie okresu leczenia ponad maksymalny zalecany czas, jednak nie może to nastąpić bez ponownej oceny stanu klinicznego pacjenta ze względu na wzrost ryzyka nadużywania produktu i rozwoju uzależnienia wraz z długością czasu trwania leczenia (patrz punkt 4.4). Dawkowanie W każdym przypadku leczenie należy rozpocząć od najniższej skutecznej dawki. Nie należy przekraczać dawki maksymalnej. Produkt leczniczy Sonrest tabletki powlekane 3,75 mg należy przyjmować w pojedynczej dawce wieczorem przed snem i nie należy jej ponownie przyjmować w ciągu tej samej nocy. Dawka 3,75 mg jest bardziej odpowiednia dla pacjentów w wieku powyżej 65 lat i dla szczególnych grup pacjentów.
Dawka zazwyczaj stosowana to: Dorośli Dorośli w wieku poniżej 65 lat: 7,5 mg na dobę. Pacjenci w podeszłym wieku Pacjenci w wieku 65 lat i starsi: zalecana dawka wynosi 3,75 mg na dobę i tylko w wyjątkowych przypadkach można ją zwiększyć do 7,5 mg. Pacjenci z niewydolnością wątroby Pacjenci z niewydolnością wątroby lub przewlekłą niewydolnością oddechową: zalecana dawka wynosi 3,75 mg na dobę (patrz punkt 5.2). Pacjenci z niewydolnością nerek Pacjenci z niewydolnością nerek: zaleca się rozpoczynanie leczenia od dawki 3,75 mg na dobę (patrz punkt 5.2). W żadnym wypadku dawka nie powinna przekraczać 7,5 mg na dobę. Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności zopiklonu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. W związku z tym, zopiklonu nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Sposób podawania Podanie doustne.
4.3. Przeciwwskazania
Ten produkt leczniczy jest przeciwwskazany w następujących przypadkach: Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1; Ciężka niewydolność oddechowa; Zespół bezdechu sennego; Ciężka ostra lub przewlekła niewydolność wątroby (ryzyko wystąpienia encefalopatii); Miastenia (Myasthenia gravis); Występowanie w wywiadzie złożonych zachowań podczas snu po przyjęciu zopiklonu, (patrz punkt 4.4).
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Przed rozpoczęciem leczenia zopiklonem należy starannie rozpoznać wszelkie przyczyny leżące u podstaw bezsenności. Produkt leczniczy Sonrest należy również stosować z ostrożnością u pacjentów z historią nadużywania alkoholu lub leków w wywiadzie. Należy unikać jednoczesnego spożywania alkoholu. Uzależnienie Stosowanie produktów leczniczych o działaniu uspokajającym i (lub) nasennym, takich jak zopiklon, może prowadzić do rozwoju uzależnienia fizycznego lub psychicznego bądź nadużywania tych produktów leczniczych. Ryzyko wystąpienia uzależnienia lub nadużywania zwiększa się wraz ze zwiększeniem dawki produktu leczniczego oraz czasu trwania leczenia. Ryzyko uzależnienia lub nadużywania jest również
większe u pacjentów nadużywających alkoholu, produktów leczniczych o działaniu psychotropowym w wywiadzie oraz jeśli zopiklon jest przyjmowany w połączeniu z alkoholem lub innymi produktami leczniczymi o działaniu psychotropowym. W przypadku wystąpienia uzależnienia fizycznego, nagłemu przerwaniu leczenia towarzyszyć będą objawy odstawienia, które mogą obejmować bezsenność, bóle głowy, bóle mięśni, silny lęk, napięcie, pobudzenie, dezorientację i drażliwość. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić objawy takie jak: derealizacja, depersonalizacja, nadwrażliwość słuchowa (hiperakuzja) , drętwienie i mrowienie kończyn, nadwrażliwość na światło, hałas i kontakt fizyczny, omamy i napady drgawkowe. Objawy odstawienia mogą rozwinąć się w ciągu kilku dni po odstawieniu produktu. W przypadku benzodiazepin o krótkim czasie działania, mogą wystąpić objawy odstawienia między kolejnymi dawkami, zwłaszcza, jeśli są podawane w dużych dawkach. Bezsenność z odbicia Po odstawieniu leczenia może wystąpić przemijający zespół objawów, w którym objawy będące wskazaniem do stosowania leków uspokajających lub nasennych, pojawiają się w postaci nasilonej. Ryzyko wystąpienia tych objawów jest większe w przypadku nagłego przerwania leczenia, zwłaszcza po długotrwałym leczeniu tabletkami nasennymi. Dlatego zaleca się, aby poinformować pacjenta o tym fakcie i zalecić stopniowe zmniejszanie dawki (patrz również punkt 4.8 Działania niepożądane). Leczenie tabletkami nasennymi powinno być tymczasowe lub przerywane w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia objawów odstawienia. Czas trwania leczenia Czas trwania leczenia powinien być możliwie najkrótszy (patrz punkt 4.2), przy czym nie dłuższy niż 4 tygodnie, włącznie z okresem stopniowego zmniejszania dawki. Jedynie po ponownej ocenie stanu klinicznego pacjenta czas trwania leczenia może być przekroczony. Może być korzystne poinformowanie pacjenta na początku leczenia, że będzie ono krótkotrwałe oraz dokładne wyjaśnienie, jak stopniowo zmniejszać dawkę. Ważne jest również zwrócenie uwagi na możliwość wystąpienia efektu odbicia, aby pacjent nie niepokoił się nadmiernie tymi objawami podczas odstawiania produktu leczniczego. Zaburzenia psychomotoryczne Podobnie jak każdy inny uspokajający i (lub) nasenny produkt leczniczy, zopiklon ma działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy (OUN). Zmiany w funkcjach psychomotorycznych mogą wystąpić w ciągu kilku godzin od podania. Ryzyko zaburzeń psychomotorycznych, w tym upośledzenie zdolności do prowadzenia pojazdów, wzrasta w następujących sytuacjach: Przyjmowanie tego produktu leczniczego na mniej niż 12 godzin przed wykonaniem czynności wymagającej koncentracji (patrz punkt 4.7), Zastosowanie większej niż zalecana dawki produktu leczniczego, Jednoczesne przyjmowanie z innymi produktami leczniczymi o działaniu hamującym na ośrodkowy układ nerwowy, z alkoholem, z substancjami niedozwolonymi lub produktami leczniczymi zwiększającymi stężenie zopiklonu we krwi (patrz punkt 4.5). Pacjentów należy przestrzec przed podejmowaniem niebezpiecznych czynności wymagających pełnej koncentracji lub koordynacji ruchowej (np. obsługiwanie maszyn lub prowadzenie pojazdów) po przyjęciu zopiklonu, zwłaszcza w ciągu pierwszych 12 godzin po podaniu. Niepamięć następcza Może wystąpić niepamięć następcza, szczególnie, jeżeli sen jest przerywany albo pacjent nie położy się spać bezpośrednio po przyjęciu produktu leczniczego Sonrest. Niepamięć następcza może wystąpić w ciągu kilku godzin od podania. W celu zmniejszenia ryzyka niepamięci następczej, pacjentowi należy zalecić: przyjmowanie tabletki bezpośrednio przed snem lub już w łóżku, stworzenie najbardziej sprzyjających warunków do pełnego snu w nocy (trwającego 7-8 godzin).
Tolerancja Po wielokrotnym stosowaniu przez kilka tygodni może nastąpić zmniejszenie działania nasennego krótko działających benzodiazepin i substancji o podobnym działaniu do benzodiazepin. Jednakże w przypadku leczenia zopiklonem nie zaobserwowano jednak wyraźnej tolerancji w okresie leczenia trwającym do 4 tygodni. Somnambulizm i związane z nim zachowania Lunatykowanie i inne związane z nim złożone zachowania we śnie, takie jak „prowadzenie pojazdów we śnie”, przygotowywanie i spożywanie posiłków, stosunki seksualne lub wykonywanie połączeń telefonicznych we śnie, których to zdarzeń pacjent nie pamięta, odnotowano u pacjentów, którzy przyjęli pierwszą lub kolejną dawkę zopiklonu i nie byli w pełni obudzeni. Pacjenci zazwyczaj nie pamiętają tych zdarzeń. Pacjenci mogą doznać poważnych obrażeń lub zranić innych podczas złożonych zachowań we śnie. Takie obrażenia mogą skutkować zgonem. Stosowanie alkoholu i innych leków hamujących ośrodkowy układ nerwowy z zopiklonem może zwiększać ryzyko wystąpienia takiego zachowania lub gdy zostanie przekroczona maksymalna zalecana dawka. Należy zdecydowanie rozważyć przerwanie leczenia u pacjentów, którzy zgłaszają takie zachowanie (patrz punkt 4.5). Inne reakcje psychiczne i paradoksalne Stosowaniu benzodiazepin lub substancji o podobnym działaniu do benzodiazepin mogą towarzyszyć reakcje, takie jak: niepokój, pobudzenie, drażliwość, agresywność, urojenia, gniew, koszmary senne, omamy, psychoza, nieadekwatne zachowanie i inne zaburzenia zachowania. W takich przypadkach należy przerwać leczenie produktem leczniczym. Wystąpienie takich reakcji jest bardziej prawdopodobne u pacjentów w podeszłym wieku. Samobójstwa / Depresja / Epizod ciężkiej depresji Niektóre badania epidemiologiczne wskazują na zwiększoną częstość myśli samobójczych, prób samobójczych oraz samobójstw u pacjentów z depresją lub bez depresji, leczonych benzodiazepinami i innymi nasennymi produktami leczniczymi, w tym zopiklonem. Jednakże, związek przyczynowoskutkowy nie został ustalony. Podobnie jak w przypadku innych produktów leczniczych nasennych, zopiklon nie jest wskazany w leczeniu depresji i może maskować jej objawy (u takich pacjentów może to prowadzić do samobójstwa). U osób z dużym epizodem depresyjnym: Benzodiazepiny i produkty lecznicze podobne do benzodiazepin nie powinny być przepisywane jako monoterapia, ponieważ może to spowodować rozwój i utrwalenie się depresji, co może prowadzić do zwiększonego ryzyka samobójstwa. Ze względu na ryzyko samobójstwa u tych pacjentów, należy u nich stosować najniższą możliwą dawkę zopiklonu, aby uniknąć możliwości celowego przedawkowania. Zagrożenia związane z równoczesnym stosowaniem opioidów Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Sonrest i opioidów może powodować sedację, depresję oddechową, śpiączkę i zgon. Z powodu tych zagrożeń jednoczesne przepisywanie produktów leczniczych uspokajających, takich jak benzodiazepiny lub leki o podobnym działaniu, takie jak produkt leczniczy Sonrest z opioidami, powinno być zarezerwowane dla pacjentów, u których alternatywne opcje leczenia nie są możliwe. Jeśli zostanie podjęta decyzja o przepisaniu produktu leczniczego Sonrest jednocześnie z opioidami, należy zastosować najmniejszą skuteczną dawkę, a czas trwania leczenia powinien być jak najkrótszy (patrz także ogólne zalecenie dotyczące dawkowania w punkcie 4.2). Pacjentów należy ściśle obserwować w celu wykrycia objawów przedmiotowych i podmiotowych
depresji oddechowej i sedacji. W związku z tym zdecydowanie zaleca się poinformowanie pacjentów i ich opiekunów (w stosownych przypadkach) o tych objawach (patrz punkt 4.5). Specjalne grupy pacjentów Niewydolność wątroby Zaleca się zmniejszenie dawki, patrz punkt 4.2. Benzodiazepiny nie są wskazane w leczeniu pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, ponieważ mogą wywoływać encefalopatię (patrz punkt 4.3). Niewydolność oddechowa U pacjentów z przewlekłą niewydolnością oddechową zaleca się mniejszą dawkę ze względu na ryzyko wystąpienia depresji oddechowej. Niewydolność nerek Zaleca się zmniejszenie dawki, patrz punkt 4.2. Osoby w podeszłym wieku Pacjenci w podeszłym wieku powinni otrzymać zmniejszoną dawkę (patrz punkt 4.2). Istnieje ryzyko upadku, zwłaszcza u osób starszych, gdy wstają w nocy, ze względu na rozluźniające mięśnie działanie zopiklonu. Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności zopiklonu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Dlatego też Zopiklonu nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Substancje pomocnicze o znanym działaniu Laktoza Ten produkt leczniczy zawiera laktozę. Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Sód Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Jednoczesne stosowanie nie jest zalecane Alkohol Jednoczesne stosowanie z alkoholem nie jest zalecane. Może wystąpić nasilenie uspokajającego działania produktu leczniczego Sonrest podczas jednoczesnego stosowania z alkoholem. Wpływa to na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Zalecana zachowanie ostrożności w przypadku interakcji Leki działające hamująco na ośrodkowy układ nerwowy Należy dokładnie rozważyć połączenie stosowania zopiklonu z innymi lekami działającymi hamująco na ośrodkowy układ nerwowy, takimi jak leki przeciwpsychotyczne (neuroleptyki), leki nasenne, leki przeciwlękowe / uspokajające, leki przeciwdepresyjne, leki opioidowe o działaniu przeciwbólowym, leki przeciwpadaczkowe, leki stosowane do znieczulenia ogólnego i leki przeciwhistaminowe o działaniu uspokajającym, ponieważ hamujące działanie zopiklonu na ośrodkowy układ nerwowy może być zwiększone w połączeniu z tymi lekami. W przypadku stosowania opioidowych leków przeciwbólowych może wystąpić nasilenie euforii, co może prowadzić do zwiększenia uzależnienia psychicznego. Opioidy
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża Liczne dane pochodzące z badań kohortowych nie wykazały występowania wad rozwojowych po ekspozycji na benzodiazepiny w pierwszym trymestrze ciąży. Jednak, w niektórych badaniach epidemiologicznych typu kliniczno-kontrolnego obserwowano zwiększoną częstość występowania rozszczepu wargi i podniebienia u noworodków matek przyjmujących benzodiazepiny w okresie ciąży. Zgodnie z tymi danymi częstość występowania rozszczepu wargi i podniebienia u noworodków po narażeniu na benzodiazepiny w czasie ciąży będzie mniejsza niż 2/1000, podczas gdy oczekiwana częstość w populacji ogólnej wynosi 1/1000. W przypadku stosowania dużych dawek benzodiazepin w drugim i (lub) trzecim trymestrze ciąży opisywano zmniejszenie aktywnych ruchów płodu oraz zmienny rytm serca płodu. Stosowanie benzodiazepin w późnym okresie ciąży nawet, w małych dawkach, może powodować wystąpienie objawów odruchu nasycenia u noworodka, takie jak hipotonia osiowa, zaburzenia ssania skutkujące niskim przyrostem masy ciała. Objawy te są odwracalne, ale mogą trwać od 1 do 3 tygodni w zależności od okresu półtrwania przepisanej benzodiazepiny. Przy dużych dawkach u noworodków może wystąpić depresja oddechowa lub bezdech, a także hipotermia. Ponadto możliwe jest wystąpienie zespołu odstawiennego u noworodka, nawet przy braku objawów odruchu nasycenia. Charakteryzuje się on w szczególności nadpobudliwością, pobudzeniem i drżeniem u noworodka występującymi jakiś czas po porodzie. Opóźnienie wystąpienia objawów zależy od okresu półtrwania leku w fazie eliminacji, może być znaczne, jeśli okres półtrwania jest długi. Na podstawie dostępnych danych, zopiklonu nie należy stosować na żadnym etapie ciąży.
Karmienie piersią Ten produkt leczniczy nie powinien być stosowany w okresie karmienia piersią. W przypadku kobiet karmiących piersią kinetyka zopiklonu w mleku matki jest podobna do kinetyki w osoczu. Szacunkowy procent dawki przyjmowanej przez niemowlę nie przekraczałby 0,2% dawki podawanej matce w ciągu 24 godzin. Płodność Jeśli zopiklon zostanie przepisany kobiecie w wieku rozrodczym, należy poinformować ją o konieczności skontaktowania się z lekarzem, jeśli planuje zajść w ciążę lub podejrzewa, że jest w ciąży, aby można było ponownie ocenić korzyści płynące z leczenia.
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Zopiklon może znacząco wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podobnie jak w przypadku innych leków nasennych, osoby prowadzące pojazdy i obsługujące maszyny należy poinformować o możliwym ryzyku wystąpienia senności, wydłużonym czasie reakcji, zawrotach głowy, otępieniu, niewyraźnym lub podwójnym widzeniu, zmniejszonej koncentracji i upośledzonej zdolności prowadzenia pojazdów, w szczególności w ciągu pierwszych 12 godzin po podaniu zopiklonu (patrz punkt 4.8). Upośledzona zdolność prowadzenia pojazdów i zachowania takie jak zasypianie za kierownicą mogą wystąpić, gdy zopiklon jest stosowany w monoterapii w dawkach terapeutycznych. Należy ostrzec pacjentów, aby nie podejmowali niebezpiecznych czynności wymagających pełnej koncentracji lub koordynacji ruchowej, takich jak obsługiwanie maszyn lub prowadzenie pojazdów po podaniu zopiklonu. Działania te mogą utrzymywać się do następnego dnia. Co więcej, działania te są nasilane przez jednoczesne stosowanie alkoholu lub innych leków hamujących ośrodkowy układ nerwowy (patrz punkty 4.4 i 4.5). Pacjentów należy ostrzec, aby nie przyjmowali alkoholu ani innych substancji psychoaktywnych podczas leczenia zopiklonem.
4.8. Działania niepożądane
Działania niepożądane wymienione poniżej uszeregowane są według klasyfikacji układów i narządów MedDRA i zgodnie z częstością występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja Bardzo Często układów i często narządów MedDRA Zaburzenia układu immunologiczne go Zaburzenia psychiczne
Niezbyt często
Rzadko
Bardzo rzadko Częstość nieznana obrzęk naczyniorucho wy, reakcja anafilaktyczna
pobudzenie, stan splątania, koszmary zaburzenia senne libido, drażliwość, agresywność, omamy
Zaburzenia zachowania, majaczenie (delirium), urojenia, gniew, nerwowość, złożone zachowania
Zaburzenia układu nerwowego
zmniejszona zawroty koncentracja głowy, ból lub senność głowy (szczególnie u osób starszych), zaburzenia smaku
związane ze snem, w tym somnambulizm (patrz punkt 4.4), uzależnienie fizyczne i psychiczne nawet po dawkach terapeutycznych z objawami odstawienia lub efektu z odbicia po zaprzestaniu leczenia (patrz punk 4.4), dezorientacja, bezsenność, napięcie ataksja, parestezje, zaburzenia funkcji poznawczych, takie jak zaburzenia pamięci, zaburzenia koncentracji, zaburzenia mowy podwójne widzenie depresja oddechowa
niepamięć następcza która może wystąpić przy dawkach terapeutycznych , ryzyko wzrasta proporcjonalnie do dawki
Zaburzenia oka Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Zaburzenia żołądka i jelit Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
duszność
suchość w jamie ustnej
nudności
niestrawność, wymioty zwiększenie aktywności aminotransferaz i (lub) fosfatazy zasadowej we krwi, co bardzo rzadko może prowadzić do uszkodzenia wątroby wysypka, świąd, pokrzywka
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Zaburzenia mięśniowo szkieletowe i tkanki łącznej Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach
osłabienie mięśni (hipotonia) zmęczenie (astenia) upadek (przeważnie u pacjentów w podeszłym wieku) (patrz punkt 4.4)
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
4.9. Przedawkowanie
W przypadku przedawkowania może dojść do zagrożenia życia, zwłaszcza przy jednoczesnym przyjęciu z innymi substancjami działającymi hamująco na ośrodkowy układ nerwowy (w tym alkoholu). Objawy znacznego przedawkowania obejmują głównie hamowanie ośrodkowego układu nerwowego, od senności do śpiączki, w zależności od przyjętej ilości. W łagodnych przypadkach objawy obejmują splątanie i letarg. W cięższych przypadkach objawy mogą obejmować niezborność ruchową (ataksję), hipotonię, obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, depresję oddechową i bardzo rzadko śmierć. W przypadku przedawkowania leku doustnego trwającego krócej niż 1 godzinę należy wywołać wymioty, jeśli pacjent jest przytomny, lub, jeśli to niemożliwe, wykonać płukanie żołądka zabezpieczając drogi oddechowe. Po upływie tego czasu podanie węgla aktywowanego może zmniejszyć wchłanianie. Zaleca się specjalne monitorowanie czynności układu sercowo-oddechowego w warunkach zapewniających specjalistyczną opiekę. Hemodializa nie jest skuteczna w leczeniu przedawkowania ze względu na dużą objętość dystrybucji zopiklonu. Podanie flumazenilu we wstrzyknięciu może być przydatne w diagnostyce i (lub) leczeniu przedawkowania celowego lub przypadkowego benzodiazepin. Antagonizm flumazenilu wobec działania benzodiazepin może sprzyjać wystąpieniu zaburzeń neurologicznych (drgawek), szczególnie u pacjentów cierpiących na padaczkę.
