Pharmuno — Katalog aptek w Polsce

Ulotki i ChPL, ceny i refundacja, interakcje leków, oficjalne dawkowanie i godziny otwarcia aptek — w jednym miejscu.

Pharmuno — Katalog aptek w Polsce

Ulotki i ChPL, ceny i refundacja, interakcje leków, oficjalne dawkowanie i godziny otwarcia aptek — w jednym miejscu.

Renazol

Leki z tą samą substancją czynną

Te leki zawierają tę samą substancję czynną (Lansoprazolum 15 mg), kod ATC A02BC03 i mogą być stosowane zamiennie po konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.

Substancja czynna: Lansoprazolum 15 mg
Kod ATC: A02BC03
Nr w Rejestrze Produktów Leczniczych: 100164684

Co to jest Renazol i w jakim celu się go stosuje

Substancją czynną leku Renazol jest lanzoprazol, który blokuje enzym wytwarzający kwas solny w żołądku. W ten sposób lek zmniejsza ilość kwasu w żołądku oraz zmniejsza drażniący wpływ kwaśnej treści żołądkowej na przełyk u pacjentów, u których występuje cofanie treści żołądkowej do przełyku. Działanie leku rozpoczyna się około 1 do 2 godzin od zażycia i trwa przez mniej więcej 24 godziny. Renazol jest stosowany u pacjentów dorosłych w krótkotrwałym leczeniu objawów choroby refluksowej przełyku (takich jak zgaga i zarzucanie kwaśnej treści żołądkowej – kwaśne odbijanie). Refluks polega na cofaniu się treści żołądkowej do przełyku, w którym, wskutek tego, może dojść do rozwoju stanu zapalnego i towarzyszącego mu bólu. Może to powodować występowanie takich objawów, jak uczucie palącego bólu w klatce piersiowej wstępującego aż do gardła (zgaga) oraz kwaśnego smaku w ustach (w wyniku odbijania kwaśnej treści). W celu uzyskania poprawy objawów może być konieczne przyjmowanie kapsułek przez 2-3 kolejne dni. Jeśli po upływie 2 tygodni nie nastąpiła poprawa lub pacjent czuje się gorzej, należy zwrócić się do lekarza. 2.

Informacje ważne przed przyjęciem leku Renazol

Kiedy nie stosować leku Renazol – jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie na lanzoprazol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienione w punkcie 6)

‐ jeśli pacjent zażywa lek zawierający jako substancję czynną atazanawir (stosowany w leczeniu zakażenia wirusem HIV (ang. human immunodeficiency virus). – jeśli pacjent nie ukończył 18 roku życia. Ostrzeżenia i środki ostrożności Należy skonsultować się z lekarzem, jeśli:  objawy niestrawności lub zgagi nie ustąpiły pomimo leczenia trwającego przez 2 tygodnie  pacjent przebył chorobę wrzodową lub przeszedł operację w obrębie przewodu pokarmowego  pacjent ma zaburzenia czynności wątroby (patrz punkt 3. Jak stosować lek Renazol)  pacjent ma więcej niż 55 lat i zauważył wystąpienie nowych dolegliwości lub zmianę charakteru dotychczasowych objawów  pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią  jeśli u pacjenta kiedykolwiek występowała reakcja skórna w wyniku stosowania leku podobnego do leku Renazol, który zmniejsza wydzielanie kwasu solnego w żołądku. Przed przyjęciem leku należy poinformować lekarza:  o planowanym specyficznym badaniu krwi (stężenie chromograniny A). Jeśli u pacjenta wystąpiła wysypka skórna, zwłaszcza w miejscach narażonych na działanie promieni słonecznych, należy jak najszybciej powiedzieć o tym lekarzowi, ponieważ konieczne może być przerwanie stosowania leku Renazol. Należy również powiedzieć o wszelkich innych występujących działaniach niepożądanych, takich jak ból stawów. Renazol może powodować utajenie objawów innych chorób. Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli wystąpi którykolwek z następujących objawów (przed lub po zastosowaniu tego leku):  nieuzasadniona utrata masy ciała  utrudnione połykanie  wymioty treścią pokarmową, szczególnie nawracające  krwawe wymioty, które mogą wyglądać jak ciemne fusy po kawie  krew w kale, kał czarny lub smolisty  ból żołądka  ból w klatce piersiowej  bladość i osłabienie (podejrzenie niedokrwistości)  ciężkie, uporczywe biegunki ( leczenie lanzoprazolem może nieznacznie zwiększać ryzyko zakażeń układu pokarmowego wywołanych przez bakterie Salmonella i Campylobacter). Nie należy stosować leku Renazol przez okres dłuższy niż 2 tygodnie bez konsultacji z lekarzem. Nie należy stosować leku Renazol zapobiegawczo. Jeżeli od pewnego czasu pacjent ma nawracającą zgagę lub objawy niestrawności, powinien pozostawać pod regularną kontrolą lekarza, w szczególności dotyczy to pacjentów w wieku powyżej 55 lat, stosujących długotrwale leki na niestrawność lub zgagę wydawanych bez recepty. Stosowanie leku Renazol u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby: W niewydolności nerek zmiana dawkowania nie jest konieczna. W przypadku zaburzeń czynności wątroby należy skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku Renazol.

Stosowanie leku Renazol u pacjentów w podeszłym wieku: U osób w podeszłym wieku wydalanie lanzoprazolu jest wolniejsze, dlatego konieczna może być konsultacja z lekrzem i zmiana dawkowania leku Renazol. Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania leku Renazol u dzieci i młodzieży, ponieważ bezpieczeństwo i skuteczność stosowania lanzoprazolu w tej grupie pacjentów nie zostały w pełni zbadane. Inne leki i Renazol Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. W szczególności, należy poinformować lekarza o przyjmowaniu leków zawierających następujące substancje czynne: – atazanawir (stosowany w leczeniu zakażenia wirusem HIV). Nie wolno stosować leku Renazol jednocześnie z atazanawirem. – ketokonazol, itrakonazol (leki przeciwgrzybicze i przeciwdrożdżakowe) – ryfampicyna (stosowana w zakażeniach bakteryjnych) – digoksyna (stosowana w leczeniu niewydolności serca) – warfaryna, acenokumarol (leki przeciwzakrzepowe) – fenytoina (lek przeciwpadaczkowy) – teofilina (stosowana np.w leczeniu astmy) – takrolimus (stosowany np.: w celu zapobiegania reakcji odrzucenia przeszczepu) – fluwoksamina (stosowana w leczeniu depresji i chorób psychicznych) – leki zobojętniające kwas żołądkowy (stosowane w leczeniu zgagi i cofania się kwasu żołądkowego do przełyku) – sukralfat (stosowany w leczeniu choroby wrzodowej) – oraz produktów ziołowych zawierających ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum). Należy zachować co najmniej 1-godzinną przerwę między podaniem lanzoprazolu i leków zobojętniających kwas solny w żołądku lub sukralfatu. Renazol z jedzeniem i piciem Renazol osiąga najlepsze działanie, gdy przyjmuje się go około 30 minut przed posiłkiem. Ciąża i karmienie piersią oraz wpływ na płodność W ciąży i w okresie karmienia piersią lub gdy istnieje podejrzenie, że kobieta jest w ciąży, lub gdy planuje ciążę, przed zastosowaniem tego leku należy poradzić się lekarza. Brak odpowiednich badań dotyczących stosowania lanzoprazolu u kobiet w ciąży. Dlatego, pomimo że badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka czy płodu, przebieg porodu lub rozwój pourodzeniowy, stosowanie leku Renazol w ciąży nie jest zalecane. Nie wiadomo, czy lanzoprazol przenika do mleka kobiecego. Badania na zwierzętach wykazały, że lanzoprazol przenika do mleka matki. Decyzja o kontynuowaniu lub przerwaniu karmienia piersią, bądź kontynuowaniu lub przerwaniu leczenia lekiem Renazol powinna być podejmowana przez lekarza po rozważeniu korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z leczenia lanzoprazolem u matki.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Lanzoprazol ma niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. W trakcie leczenia mogą występować działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, zaburzenia widzenia, czy senność (patrz punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”), które mogą zaburzać czas reakcji podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Renazol zawiera sacharozę. Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku. Renazol zawiera sód. Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na jedną tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”. 3.

Jak przyjmować Renazol

Zalecana dawka leku to 15 mg (1 kapsułka) na dobę. Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z opisem w ulotce dla pacjenta lub według wskazań lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Lek należy przyjmować przynajmniej przez 2-3 kolejne dni. Należy zakończyć stosowanie leku Renazol po całkowitym ustąpieniu objawów. Możliwe jest złagodzenie objawów refluksu i zgagi już po jednym dniu stosowania leku Renazol, lecz należy pamiętać, że lek ten nie jest przeznaczony do natychmiastowego usuwania objawów. Należy skonsultować z lekarzem, jeżeli po stosowaniu tego leku przez pełne 2 tygodnie objawy nie ustąpią. Nie należy przyjmować leku Renazol przez dłużej niż 2 tygodnie bez konsultacji z lekarzem. Kapsułki należy przyjmować przed posiłkiem, codziennie o tej samej porze. Kapsułki należy połykać w całości, obficie popijając wodą. Kapsułki można otworzyć i wysypać ich zawartość, ale nie należy ich żuć ani rozgniatać. Jednoczesne przyjmowanie pokarmu spowalnia i zmniejsza wchłanianie lanzoprazolu. Najlepsze działanie leku uzyskuje się przyjmując go na pusty żołądek. Jeśli po upływie 2 tygodni nie nastąpiła poprawa lub pacjent czuje się gorzej, należy skontaktować się z lekarzem. W przypadku wrażenia, że działanie leku jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić się do lekarza. Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby: Osoby z zaburzeniami czynności wątroby powinny skontaktować się z lekarzem przed zastosowaniem leku Renazol. Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Renazol Dotychczas brak doświadczeń dotyczących przedawkowania lanzoprazolu u ludzi. Dawki do 180 mg na dobę były tolerowane przez ludzi bez istotnych działań niepożądanych. W przypadku przedawkowania działania niepożądane wymienione w punkcie 4. „Możliwe działania niepożądane” mogą występować w formie bardziej nasilonej. W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Pominięcie przyjęcia leku Renazol

W przypadku pominięcia dawki leku w wyznaczonym czasie należy przyjąć ją jak najszybciej. Jednakże w przypadku, gdy zbliża się już pora przyjęcia następnej dawki, należy pominąć opuszczoną dawkę. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. 4.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Należy przerwać stosowanie leku oraz natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala, jeśli wystąpią: – reakcje alergiczne, takie jak wysypka, opuchlizna warg, języka lub twarzy lub jeśli pojawią się trudności w oddychaniu, gorączka lub spadek ciśnienia krwi – bardzo ostre reakcje skórne, którym towarzyszy czerwienienie, pojawienie się pęcherzy, ostre zapalenie oraz łuszczenie się skóry – zaburzenia czynności wątroby, które mogą powodować zażółcenie skóry lub białkówek oczu. Te działania niepożądane występują rzadko i mogą wymagać pomocy lekarskiej. Następujące działania niepożądane występują często (u więcej niż 1 na 100 pacjentów): – wymioty, nudności, biegunki, bóle brzucha, zaparcia, wzdęcia z oddawaniem wiatrów, niestrawność – wysypka, pokrzywka, świąd – bóle, zawroty głowy – zmęczenie – łagodne polipy żołądka. Następujące działania niepożądane występują niezbyt często (u mniej niż 1 na 100 pacjentów): – suchość w jamie ustnej lub gardle, jadłowstręt – złamanie kości biodrowej, nadgarstka, kręgosłupa – zaburzenia smaku – zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Następujące działania niepożądane występują rzadko (u mniej niż 1 na 1 000 pacjentów): – zapalenie trzustki, grzybica przełyku, zapalenie języka – rumień wielopostaciowy (choroba charakteryzująca się występowaniem rumieniowatych obrzękowych oraz pęcherzowych wykwitów w obrębie skóry i błon śluzowych), wybroczyny (małe, punktowe ogniska wynaczynionej krwi), plamica (proces wynaczynienia krwi do otaczających tkanek), wypadanie włosów, nadmierna potliwość – depresja, omamy, splątanie, bezsenność, ospałość, senność, drżenie, mrowienie i pieczenie skóry, niepokój ruchowy – zapalenie wątroby i żółtaczka – zmiany liczby komórek krwi – śródmiąższowe zapalenie nerek – kołatanie serca, ból w klatce piersiowej – obrzęki obwodowe – bóle mięśni i stawów – zaburzenia widzenia – obrzęk tkanek (obrzęk naczynioruchowy), skurcz oskrzeli, gorączka.

Następujące działania niepożądane występują bardzo rzadko (u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów): – zapalenie okrężnicy, zapalenia jamy ustnej, czarne zabarwienie języka – zespół Stevensa-Johnsona (choroba charakteryzująca się występowaniem pęcherzy w obrębie błony śluzowej jamy ustnej, gardła, okolicy narządów płciowych i odbytu oraz spojówek z towarzyszącą gorączką), toksyczna rozpływna martwica naskórka (rodzaj ciężkiego uszkodzenia skóry) – zmniejszenie liczby niektórych krwinek białych – powiększenie gruczołów piersiowych u mężczyzn, mlekotok – wstrząs anafilaktyczny (rodzaj ogólnoustrojowej reakcji alergicznej, której objawami są: zaburzenia krążenia, spadek ciśnienia, skurcz oskrzeli i pokrzywka, w ciężkich przypadkach istnieje zagrożenie życia), impotencja i złe samopoczucie ogólne – zwiększenie stężenia cholesterolu i triglicerydów we krwi. Następujące działania niepożądane występują z częstością nieznaną: – wysypka mogąca przebiegać z bólem stawów – omamy wzrokowe – zmniejszenie stężenia magnezu we krwi. Jeżeli przyjmowano Renazol przez okres dłuższy niż trzy miesiące, istnieje możliwość, zmniejszenia stężenia magnezu we krwi. Małe stężenie magnezu może objawiać się jako zmęczenie, mimowolne skurcze mięśni, majaczenie, drgawki, zawroty głowy, zaburzenia pracy serca (arytmie komorowe). W razie zaobserwowania któregoś z powyższych objawów, należy o tym niezwłocznie poinformować lekarza. Małe stężenie magnezu może prowadzić do zmniejszenia stężenia potasu lub wapnia we krwi. Lekarz może zalecić regularne przeprowadzanie badań krwi w celu kontrolowania stężenia magnezu. U niektórych osób w czasie stosowania leku Renazol mogą wystąpić inne działania niepożądane. Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy zwrócić się do lekarza. Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel: + 48 22 49 21 301 Fax: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku. 5.

Jak przechowywać lek

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tego leku, po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze po: EXP. Termin ważności (EXP) oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30oC. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu, chronić od wilgoci. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko. 6.

Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Renazol – Substancją czynną leku Renazol jest lanzoprazol. Każda kapsułka zawiera 15 mg lanzoprazolu. – Pozostałe substancje pomocnicze to: sacharoza – ziarenka, sodu laurylosiarczan, mannitol, meglumina, hypromeloza, makrogol 6000, talk, polisorbat 80, tytanu dwutlenek (E171), kwasu metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer (1:1). Skład otoczki kapsułki: żółcień chinolinowa (E104), tytanu dwutlenek (E171), żelatyna, woda oczyszczona. Jak wygląda Renazol i co zawiera opakowanie Renazol 15 mg – nieprzezroczyste, żółte, żelatynowe kapsułki, twarde, rozmiar 3, zawierające białe lub prawie białe mikrogranulki. Pakowane w blister z folii OPA/Al/PVC/Al zawierający 7 kapsułek. W pudełku tekturowym umieszcza się 14 kapsułek (2 blistry) wraz z ulotką. Podmiot odpowiedzialny: Bausch Health Ireland Limited 3013 Lake Drive Citywest Business Campus Dublin 24, D24PPT3 Irlandia Wytwórca: Laboratorios Liconsa S.A. Avenida Miralcampo, N° 7, Poligono Industrial Miralcampo 19200 Azuqueca de Henares (Guadalajara) Hiszpania Data ostatniej aktualizacji ulotki:

Źródło: oficjalna ulotka w Rejestrze Produktów Leczniczych (URPL)

Najczęściej zadawane pytania o Renazol

W jakim celu stosuje się lek Renazol?

Renazol jest wskazany do stosowania w krótkotrwałym leczeniu objawów choroby refluksowej przełyku (np. zgaga, zarzucanie treści żołądkowej) u dorosłych.

Jaka jest substancja czynna leku Renazol?

Substancją czynną leku Renazol jest Lansoprazolum 15 mg. Kod ATC: A02BC03.

Jak stosować lek

Dawkowanie Dorośli: Zalecana dawka lanzoprazolu wynosi 15 mg (1 kapsułka) raz na dobę. W celu uzyskania złagodzenia objawów, konieczne może okazać się stosowanie leku przez kolejne 2-3 dni. Po zupełnym ustąpieniu objawów leczenie należy przerwać. Bez konsultacji z lekarzem, produktu leczniczego Renazol nie wolno stosować dłużej niż 2 tygodnie. Pełne dawkowanie znajduje się w punkcie 4.2 ChPL.

Kiedy nie stosować leku Renazol?

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Jednoczesne stosowanie z atazanawirem (patrz punkt 4.5).

Czy lek Renazol można stosować w ciąży i podczas karmienia piersią?

Ciąża: Brak danych klinicznych dotyczących stosowania lanzoprazolu w okresie ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka/płodu, przebieg porodu lub rozwój pourodzeniowy. Nie zaleca się stosowania lanzoprazolu w ciąży.

Odpowiedzi pochodzą z oficjalnej ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego (URPL). Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.

Substancja czynna: Lansoprazolum (5 leków)
Zobacz wszystkie leki zawierające tę substancję lub pełną listę substancji czynnych.
⚕Dla profesjonalistów — Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)Pełna charakterystyka: dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia+
Informacje techniczne przeznaczone dla pracowników ochrony zdrowia (lekarzy i farmaceutów). Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL) to oficjalny dokument zatwierdzony przez URPL/EMA. Nie zastępuje ulotki ani porady lekarza.

4.1. Wskazania do stosowania

Renazol jest wskazany do stosowania w krótkotrwałym leczeniu objawów choroby refluksowej przełyku (np. zgaga, zarzucanie treści żołądkowej) u dorosłych.

4.2. Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie Dorośli: Zalecana dawka lanzoprazolu wynosi 15 mg (1 kapsułka) raz na dobę. W celu uzyskania złagodzenia objawów, konieczne może okazać się stosowanie leku przez kolejne 2-3 dni. Po zupełnym ustąpieniu objawów leczenie należy przerwać. Bez konsultacji z lekarzem, produktu leczniczego Renazol nie wolno stosować dłużej niż 2 tygodnie. Pacjenta należy pouczyć o konieczności konsultacji z lekarzem, jeśli objawy nie ustąpią w ciągu 2 tygodni leczenia. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zmiana dawkowania nie jest konieczna. U pacjentów z niewielkimi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby należy zachować ostrożność podczas stosowania lanzoprazolu (patrz punkt 4.4).

Z uwagi na brak danych dotyczących pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby produktu nie należy stosować u tych pacjentów. Dzieci i młodzież Produktu leczniczego Renazol nie należy stosować u dzieci i młodzieży ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności. Pacjenci w podeszłym wieku Z powodu zmniejszenia szybkości wydalania lanzoprazolu u osób w podeszłym wieku może zachodzić konieczność indywidualnego dostosowania dawki. Sposób podawania Kapsułki należy przyjmować około 30 minut przed posiłkiem, codziennie o tej samej porze. Kapsułki należy połykać w całości, obficie popijając wodą. Kapsułki można otworzyć i wysypać ich zawartość, ale nie należy ich żuć ani rozgniatać. Jednoczesne przyjmowanie pożywienia spowalnia i zmniejsza wchłanianie lanzoprazolu. Najlepsze działanie produktu uzyskuje się przyjmując go na pusty żołądek.

4.3. Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Jednoczesne stosowanie z atazanawirem (patrz punkt 4.5).

4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Pacjenta należy pouczyć o konieczności konsultacji z lekarzem, w przypadku:

  • wystąpienia niepokojących objawów, takich jak: utrata masy ciała niezwiązana z celowym odchudzaniem się, niedokrwistość, krwawienia z przewodu pokarmowego, dysfagia, uporczywe wymioty lub wymioty z domieszką krwi. W tych przypadkach trzeba wykluczyć podłoże nowotworowe choroby. Stosowanie lanzoprazolu może złagodzić objawy ciężkiej choroby i opóźnić jej rozpoznanie.
  • przebytej choroby wrzodowej żołądka lub operacji w obrębie przewodu pokarmowego
  • jeśli objawy niestrawności lub zgagi nie ustąpiły pomimo leczenia trwającego przez 2 tygodnie
  • wystąpienia żółtaczki, zaburzeń czynności wątroby
  • jeśli u pacjenta w wieku powyżej 55 lat i wystąpiły nowe dolegliwości lub zmienił się charakter dotychczasowych objawów. Pacjenci z długotrwałymi, nawracającymi objawami niestrawności lub zgagi, powinni podlegać regularnej kontroli lekarskiej, w szczególności pacjenci powyżej 55 lat, stosujący długotrwale leki na niestrawność lub zgagę wydawane bez recepty. Nie zaleca się równoczesnego stosowania innych inhibitorów pompy protonowej lub antagonistów receptorów histaminowych H2.

Pacjenci, u których ma zostać wykonana endoskopia lub test ureazowy, powinni skonsultować się z lekarzem zanim zastosują ten produkt leczniczy. Pacjentów należy poinformować, że lek nie jest przeznaczony do natychmiastowego usuwania objawów. Ustępowanie objawów może być odczuwalne po około dobie stosowania lanzoprazolu. W celu uzyskania całkowitego ustąpienia zgagi może być konieczne stosowanie go przez 7 dni. Lanzoprazolu nie należy stosować zapobiegawczo. Zaburzenia czynności wątroby Stosowanie lanzoprazolu u pacjentów z niewielkimi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby wymaga ostrożności. Produktu nie należy stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby ze względu na brak danych dotyczących stosowania lanzoprazolu w tej grupie pacjentów (patrz punkt 4.2). Zakażenia Salmonella lub Campylobacter Poniższe stwierdzenie zostało sformułowane przez analogię do omeprazolu, ponieważ mechanizmy działania lanzoprazolu i omeprazolu są podobne, oba leki zwiększają wartość pH w żołądku. Zmniejszona kwaśność kwasu solnego w żołądku wywołana działaniem lanzoprazolu zwiększa liczbę bakterii normalnie występujących w przewodzie pokarmowym. W związku z tym leczenie lanzoprazolem może prowadzić do nieznacznego wzrostu ryzyka zakażeń przewodu pokarmowego wywołanych drobnoustrojami z rodziny Salmonella lub Campylobacter. Hipomagnezemia U pacjentów leczonych inhibitorami pompy protonowej (ang. proton pump inhibitors, PPI), jak lanzoprazol, przez co najmniej trzy miesiące oraz u większości pacjentów przyjmujących PPI przez rok, odnotowano przypadki występowania ciężkiej hipomagnezemii. Mogą występować ciężkie objawy hipomagnezemii, takie jak zmęczenie, tężyczka, majaczenie, zawroty głowy oraz arytmie komorowe, jednakże mogą one rozpocząć się niepostrzeżenie i pozostać niezauważone. U pacjentów najbardziej dotkniętych chorobą, hipomagnezemia zmniejszyła się po uzupełnieniu niedoborów magnezu i odstawieniu inhibitorów pompy protonowej. U pacjentów, u których przypuszcza się, że leczenie będzie długotrwałe lub przyjmujących inhibitory pompy protonowej łącznie z digoksyną lub innymi lekami mogącymi wywołać hipomagnezemię (np. diuretyki), należy rozważyć pomiar stężenia magnezu we krwi przed rozpoczęciem leczenia inhibitorami pompy protonowej oraz okresowe pomiary w trakcie leczenia. Produkt zawiera sacharozę. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy, nie powinni przyjmować produktu leczniczego. Produkt zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na jedną tabletkę, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”. Podostra postać skórna tocznia rumieniowatego (SCLE) Stosowanie inhibitorów pompy protonowej jest związane ze sporadycznym występowaniem SCLE. Jeśli pojawią się zmiany skórne, zwłaszcza w miejscach narażonych na działanie promieni słonecznych, z jednoczesnym bólem stawów, pacjent

powinien niezwłocznie poszukać pomocy medycznej, a lekarz powinien rozważyć możliwość przerwania stosowania produktu Renazol. Wystąpienie SCLE w wyniku wcześniejszego leczenia inhibitorem pompy protonowej może zwiększyć ryzyko SCLE w wyniku leczenia innymi inhibitorami pompy protonowej. Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych Zwiększenie stężenia chromograniny A (CgA) może zakłócać badania wykrywające obecność guzów neuroendokrynnych. Aby tego uniknąć, należy przerwać leczenie produktem Renazol na co najmniej 5 dni przed pomiarem stężenia CgA (patrz punkt 5.1). Jeżeli po pomiarze wstępnym wartości stężenia CgA i gastryny nadal wykraczają poza zakres referencyjny, pomiary należy powtórzyć po 14 dniach od zaprzestania leczenia inhibitorami pompy protonowej.

4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Ponieważ lanzoprazol jest metabolizowany przez układ enzymatyczny związany z cytochromem P450 (CYP2C19 i CYP3A4), który uczestniczy w przemianach różnych leków, istnieje możliwość interakcji z substancjami czynnymi metabolizowanymi przez ten sam układ enzymatyczny. Wpływ lanzoprazolu na inne substancje czynne Produkty lecznicze, których wchłanianie zależne jest od pH: Lanzoprazol może zaburzać wchłanianie produktów leczniczych, których biodostępność w istotnym stopniu zależy od pH treści żołądkowej. Ketokonazol i itrakonazol Wchłanianie ketokonazolu i itrakonazolu z przewodu pokarmowego zwiększa się w obecności kwasu solnego w żołądku. Zahamowanie wydzielania kwasu przez lanzoprazol prowadzi do subterapeutycznych stężeń ketokonazolu i itrakonazolu, dlatego należy unikać takiego skojarzenia. Działanie to może również występować w przypadku łączenia lanzoprazolu z innymi substancjami czynnymi, których wchłanianie jest zależne od pH. Atazanawir Wykazano, że równoczesne podawanie zdrowym ochotnikom 300 mg atazanawiru/100 mg rytonawiru z omeprazolem (w dawce 40 mg na dobę) lub 400 mg atazanawiru z lanzoprazolem (w pojedynczej dawce 60 mg), powoduje istotne zmniejszenie biodostępności atazanawiru. Wchłanianie atazanawiru zależy od wartości pH. Dlatego też, lanzoprazolu nie należy podawać jednocześnie z atazanawirem (patrz punkt 4.3). Digoksyna Jednoczesne podawanie lanzoprazolu i digoksyny może prowadzić do zwiększenia stężenia digoksyny w osoczu. U pacjentów otrzymujących digoksynę należy zatem kontrolować stężenie tego leku w osoczu i, w razie konieczności, dostosować dawkę.

Substancje czynne metabolizowane przez enzymy cytochromu P450 Lanzoprazol może powodować zwiększenie stężenia w osoczu substancji czynnych metabolizowanych przez izoenzym CYP3A4. Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania lanzoprazolu z lekami metabolizowanymi przez ten izoenzym, zwłaszcza takimi, które posiadają wąski przedział terapeutyczny. Takrolimus Równoczesne podawanie lanzoprazolu zwiększa stężenie takrolimusa (substratu CYP3A i P-gp) w osoczu. Stosowanie lanzoprazolu zwiększa średnie narażenie na takrolimus o wartość nawet do 81%. Zaleca się kontrolowanie stężenia takrolimusa w osoczu w przypadku rozpoczynania lub kończenia równoczesnego leczenia lanzoprazolem. Karbamazepina Podczas równoczesnego leczenia karbamazepiną (substrat CYP3A) i lanzoprazolem zalecana jest ostrożność. Takie połączenie może spowodować zwiększenie stężenia karbamazepiny, jak również zmniejszenie stężenia lanzoprazolu. Fenytoina Badania wykazały, że w przypadku równoczesnego stosowania lanzoprazolu może zachodzić konieczność zmniejszenia dawki fenytoiny (substrat CYP2C19 i CYP2C9). Zaleca się ostrożność i kontrolowanie stężenia fenytoiny w osoczu w przypadku rozpoczynania lub kończenia leczenia lanzoprazolem. Przeciwzakrzepowe pochodne kumaryny (acenokumarol, warfaryna) Zaleca się ostrożność i zwiększenie częstości kontrolowania stężenia tych leków w przypadku rozpoczynania lub kończenia leczenia lanzoprazolem u pacjentów przyjmujących przeciwzakrzepowe pochodne kumaryny. Teofilina Lanzoprazol powoduje zmniejszenie stężenia teofiliny w osoczu, co może osłabiać oczekiwaną skuteczność leczniczą danej dawki. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania tych dwóch leków. Produkty lecznicze transportowane przez glikoproteinę P Obserwowano hamowanie przez lanzoprazol białka transportowego P-glikoproteiny (P-gp) in vitro. Kliniczne znaczenie tego zjawiska nie jest znane. Wpływ innych substancji czynnych na lanzoprazol Substancje czynne hamujące CYP2C19 Substancje czynne hamujące CYP2C19 mogą zwiększać stężenie lanzoprazolu w osoczu. Fluwoksamina, która jest inhibitorem CYP2C19, zwiększała stężenia lanzoprazolu w osoczu nawet 4-krotnie. Substancje czynne hamujące CYP3A4 Substancje czynne hamujące CYP3A4, takie jak ketokonazol, itrakonazol, inhibitory proteazy, makrolidy, itp., mogą znacznie zwiększać stężenie lanzoprazolu w osoczu. Substancje czynne indukujące CYP2C19 i CYP3A4

4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża: Brak danych klinicznych dotyczących stosowania lanzoprazolu w okresie ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka/płodu, przebieg porodu lub rozwój pourodzeniowy. Nie zaleca się stosowania lanzoprazolu w ciąży. Karmienie piersią: Nie wiadomo, czy lanzoprazol przenika do mleka karmiących matek. W badaniach na zwierzętach wykazano przenikanie lanzoprazolu do mleka. Podejmując decyzję o kontynuowaniu lub przerwaniu karmienia piersią bądź kontynuowaniu lub przerwaniu leczenia lanzoprazolem, należy rozważyć korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści ze stosowania lanzoprazolu dla matki.

4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Należy uprzedzić pacjenta o możliwości wystąpienia działań niepożądanych (np. zawrotów głowy, zaburzeń widzenia i senności (patrz punkt 4.8), które mogą niekorzystnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych.

4.8. Działania niepożądane

Podczas leczenia lanzoprazolem obserwowano następujące działania niepożądane, uporządkowane według następującej częstości występowania: często (≥l/100, < l/10), niezbyt często (≥ l/1000, < l/100), rzadko (≥ l/10 000, < l/1000), bardzo rzadko (< l/10 000, łącznie z pojedynczymi przypadkami).

Często Zaburzenia żołądka Wymioty,

Niezbyt często Suchość

Rzadko Zapalenie

Bardzo rzadko

Częstość Nieznana

Zapalenie

trzustki, kandydoza przełyku, zapalenie języka

okrężnicy, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, czarne zabarwienie języka

Zaburzenia skóry Wysypka, i tkanki podskórnej pokrzywka i świąd

Rumień wielopostaciowy, wybroczyny, wypadanie włosów, nadmierna potliwość, plamica

Zespół StevensaJohnsona, toksyczna rozpływna martwica naskórka

Zaburzenia układu nerwowego

Depresje, omamy splątanie, bezsenność, ospałość, senność, zawroty głowy, drżenie, parestezje, niepokój ruchowy

i jelit

nudności, biegunki, bóle brzucha, zaparcia, wzdęcia z oddawaniem wiatrów niestrawność,

w jamie ustnej lub gardle, jadłowstręt, zaburzenia smaku

polipy dna żołądka (łagodne)

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Bóle głowy i zawroty głowy

Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych

Podostra postać skórna tocznia rumieniow atego*

Zapalenie wątroby, żółtaczka

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

Śródmiąższowe zapalenie nerek

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Trombocytopenia, Agranulocytoeozynofila, za pancytopenia, niedokrwistość, leukopenia

Zaburzenia serca

Kołatanie serca, ból w klatce piersiowej

Zaburzenia naczyń

Obrzęki obwodowe

Złamanie kości biodrowej, nadgarstka, kręgosłupa

Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej Zaburzenia oka

Bóle mięśni i stawów

Zaburzenia widzenia

Zaburzenia endokrynologiczne Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Ginekomastia, mlekotok Zmęczenie

Wstrząs Obrzęk naczynioruchowy, anafilaktyczny, impotencja, złe skurcz oskrzeli, samo-poczucie gorączka ogólne

Badania diagnostyczne

Zwiększenie stężenia cholesterolu, triglicerydów

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Hipomagnezemia*

Zaburzenia psychiczne

Omamy wzrokowe

* - patrz punkt 4.4. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

4.9. Przedawkowanie

Nie są znane objawy przedawkowania lanzoprazolu u ludzi (chociaż ostra toksyczność leku jest prawdopodobnie niewielka), dlatego też nie sformułowano jednoznacznych zaleceń dotyczących leczenia. W badaniach klinicznych nie obserwowano znaczących objawów niepożądanych po podaniu dobowej dawki do 180 mg lanzoprazolu. W punkcie 4.8 przedstawiono zestawienie możliwych objawów przedawkowania lanzoprazolu. W razie podejrzenia przedawkowania należy monitorować stan pacjenta. Lanzoprazol nie jest w istotnym stopniu eliminowany podczas hemodializy. W razie konieczności zaleca się płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego i leczenie objawowe.

Asystent Pharmuno
Odpowiedzi generowane automatycznie na podstawie oficjalnej ulotki tego leku. W żadnym wypadku nie zastępują one porady farmaceuty ani lekarza. W nagłym przypadku dzwoń pod numer 112.