Potencil, (100 mg + 250 000 IU)/ ml, zawiesina do wstrzykiwań dla bydła i świń

4.1. Wskazania do stosowania

Kod ATCvet: QJ01RA01

4.2. Dawkowanie i sposób podawania

Dane farmakodynamiczne

Weterynaryjny produkt leczniczy jest mieszaniną dwóch bakteriobójczych antybiotyków: amoksycyliny i kolistyny. Amoksycylina wykazuje silne działanie bakteriobójcze na drobnoustroje Gram dodatnie: Proteus, Streptococcus, Corynebacterium i Pasteurella. Mechanizm jej działania polega na hamowaniu syntezy ściany komórki bakteryjnej przez nieodwracalne unieczynnienie transpeptydazy, co doprowadza do braku syntezy muraminy będącej podstawą szkieletu ściany komórkowej bakterii. Kolistyna, antybiotyk z grupy polimyksyn, jest skuteczna przeciw bakteriom Gram ujemnym: Enterococcus, Klebsiella, Pasteurella, Bordetella, Shigella, E.coli. Wpływając na fosfolipidy błony komórkowej bakterii, powoduje uszkodzenia jej struktury, a następnie zaburzenia czynnościowe, rezultatem których jest wzrost przepuszczalności błony komórkowej, co doprowadza do „ucieczki” z komórki jej składników (szczególnie zasad purynowych i pirymidynowych), a następnie do jej rozpadu.

4.3. Przeciwwskazania

Dane farmakokinetyczne

Po podaniu pozajelitowym amoksycylina jest szybko wchłaniana, podlega szybkiej dystrybucji tkankowej oraz wydalaniu. Po podaniu domięśniowym u świń i bydła amoksycylina wchłania się bardzo dobrze. Biodostępność po tym sposobie podania określono u bydła jako 83 %, a u świni – około 80 %. Amoksycylina po wchłonięciu do krwioobiegu łączy się z białkami surowicy tylko w niewielkim stopniu (17 - 20 %). Amoksycylina podobnie jak inne penicyliny znajduje się głównie w płynie śródtkankowym, chociaż w porównaniu z ampicyliną łatwiej przenika do wnętrza komórek. Objętość dystrybucji jest stosunkowo niska i wynosi w u świń - 0,37 l/kg, zaś u bydła 0,27 l/kg. Lek słabo przenika do płynu mózgowo - rdzeniowego. Wykazano jednak, że podczas zapalenia opon mózgowych u chorych leczonych amoksycyliną stężenie leku w płynie mózgowo - rdzeniowym może wynosić od 8 do 93 % jej stężenia w surowicy. Amoksycylina przechodzi przez łożysko osiągając w tkankach płodu stężenie o połowę niższe niż w analogicznych tkankach zwierząt dorosłych. Maksymalne stężenie (Cmax) wynosi 7,897 µg/ml w ciągu 2 godz. po podaniu (Tmax). Przemiany metaboliczne aminopenicylin u zwierząt są mało poznane. Przyjmuje się, że intensywność przemian metabolicznych tych związków jest niska. Jedyną znaną reakcją metaboliczną zachodzącą w organizmie jest hydroliza pierścienia β-laktamowego prowadząca do powstania kwasu

penicylinowego. Reakcję tą opisano u ludzi oraz u kota. Przyjmuje się, że w przypadku amoksycyliny reakcji tej ulega od 10 do 25 % podanej puli antybiotyku, pozostała cześć nie ulega metabolizmowi. Amoksycylina, podobnie jak inne penicyliny, wydalana jest z organizmu stosunkowo szybko. Półokres eliminacji tego leku wynosi poniżej 1 godziny (u psa nieco ponad godzinę). Klirens amoksycyliny w l/kg/godz. wynosi u bydła - 0,36, zaś u świni - 0,61. Wydalanie amoksycyliny odbywa się przez nerki z moczem oraz przez wątrobę z żółcią. Jako słaby kwas (pKa amoksycyliny wynosi bowiem ok. 2,6), lek predysponowany jest przede wszystkim do wydalania nerkowego. Tą drogą wydala się ok. 50 - 70 % aktywnej formy leku. Największa pula amoksycyliny jest wydalona w przeciągu 6 godzin po podaniu, chociaż proces wydalania leku z moczem po jednorazowym podaniu stwierdzić można jeszcze po 24 godzinach od momentu podania. Wydalanie amoksycyliny przez nerki związane jest z dwoma procesami, czyli filtracją kłębuszkową oraz z aktywną sekrecją kanalikową. Po podaniu pozajelitowym kolistyna jest szybko wchłaniana, podlega niskiej dystrybucji tkankowej oraz eliminacji z organizmu. Po podaniu podskórnym i domięśniowym, kolistyna osiąga maksymalne stężenia w osoczu po 1 - 2 h od iniekcji. Po kilkakrotnym podaniu parenteralnym kolistyna kumuluje się w tkankach, natomiast spadają stężenia tego antybiotyku w osoczu, co jest wynikiem wiązania się kolistyny z błonami komórkowymi gospodarza. Po 24h od dożylnej iniekcji kolistyny w dawce 5 mg/kg, ponad 50 % kolistyny związana jest z tkankami, głównie w mięśniach szkieletowych i nerkach oraz w wątrobie, płucach i sercu. Kolistyna słabo przechodzi przez błony biologiczne po podaniu domięśniowym, osiągając niskie stężenia w płynie śródkomórkowym i mleku. Stosunek stężeń w mleku do stężeń w osoczu wynosi 0,25:1. Dystrybucję siarczanu kolistyny u bydła po podaniu dożylnym w dawce 25000 j.m./kg opisuje model 3-kompartmentowy, a objętość dystrybucji wynosi 1,02 l/kg. Podana domięśniowo w tej samej dawce kolistyna osiąga maksymalne stężenie w osoczu wynoszące 37 j.m./ml po czasie (Tmax) 0,5h. Kolistyna nie przenika do ośrodkowego układu nerwowego, żółci i wysięku surowiczego. Biologiczny okres półtrwania kolistyny w organizmie jest zmienny, najpierw wynosi około 2-3h, następnie wzrasta do około 12 h, co jest efektem wiązania jej z błonami komórkowymi. Kolistyna po podaniu parenteralnym wydala się głównie przez nerki, jednak ten proces przebiega ze znacznym opóźnieniem, co jest wynikiem silnego wiązania kolistyny z komórkami kanalików nerkowych oraz znacznego początkowo wchłaniania zwrotnego (po 2 h od zastosowania kolistyny jedynie 0,1 % dawki wydala się z moczem). U bydła po podaniu dożylnym kolistyny w dawce 5 mg/kg w czasie 48 h po iniekcji z moczem wydala się mniej niż 65 % zastosowanej dawki, u konia ok. 60 % dawki. Należy więc przyjąć, że podstawową drogą wydalania kolistyny po stosowaniu parenteralnym są nerki. Klirens osoczowy kolistny u bydła wynosi 0,15 l/kg/godz., co potwierdza wolne jej wydalanie przez nerki. Przy współistniejącej niewydolności nerek kolistyna może wydalać się innymi drogami.