Pemetrexed Glenmark
Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika Pemetrexed Glenmark, 100 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji Pemetrexed Glenmark, 500 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji Pemetrexedum Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta. Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać. W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki. Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Patrz punkt 4.
Co to jest lek i w jakim celu się go stosuje
Lek Pemetrexed Glenmark to lek stosowany w leczeniu nowotworów złośliwych. Lek Pemetrexed Glenmark w skojarzeniu z cisplatyną, innym lekiem przeciwnowotworowym, jest stosowany w leczeniu złośliwego międzybłoniaka opłucnej, rodzaju nowotworu atakującego błonę pokrywającą płuca, u pacjentów, którzy wcześniej nie byli poddani chemioterapii. Lek Pemetrexed Glenmark w skojarzeniu z cisplatyną, jest stosowany jako początkowe leczenie u pacjentów z zaawansowanym rakiem płuca. Lek Pemetrexed Glenmark może być przepisany pacjentom z rakiem płuca w stadium zaawansowanym, u których uzyskano odpowiedź na leczenie lub ich stan w dużej mierze pozostaje bez zmian po zastosowaniu chemioterapii początkowej. Lek Pemetrexed Glenmark stosuje się także w leczeniu pacjentów z rakiem płuca w stadium zaawansowanym, u których nastąpiła progresja choroby po zastosowaniu chemioterapii początkowej.
Informacje ważne przed zastosowaniem leku
Kiedy nie stosować leku Pemetrexed Glenmark – jeśli pacjent ma uczulenie na pemetreksed lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). – jeśli pacjentka karmi piersią; należy zaprzestać karmienia piersią podczas stosowania leku Pemetrexed Glenmark. – u pacjentów, którzy niedawno zostali zaszczepieni lub mają zostać zaszczepieni przeciwko żółtej gorączce (żółtej febrze). Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Pemetrexed Glenmark należy omówić to z lekarzem, farmaceutą szpitalnym lub pielęgniarką.
Jeśli u pacjenta występują obecnie lub występowały w przeszłości problemy z nerkami, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą szpitalnym, ponieważ może nie będzie wolno przyjmować leku Pemetrexed Glenmark. Przed każdym wlewem (infuzją) personel medyczny pobierze od pacjenta próbki krwi w celu oceny, czy czynność wątroby i nerek jest prawidłowa i czy we krwi jest odpowiednia liczba komórek krwi, aby można było zastosować lek Pemetrexed Glenmark. Lekarz może podjąć decyzję o zmianie dawki lub opóźnieniu leczenia w zależności od ogólnego stanu pacjenta i zbyt małej liczby krwinek. Jeśli pacjent przyjmuje również cisplatynę, lekarz upewni się, że pacjent jest odpowiednio nawodniony i zastosuje odpowiednie leczenie przed i po otrzymaniu cisplatyny, aby zapobiec wymiotom. Jeśli pacjent był lub będzie poddawany radioterapii, należy poinformować o tym lekarza, ponieważ po zastosowaniu leku Pemetrexed Glenmark może wystąpić wczesna lub opóźniona reakcja popromienna. Jeśli pacjent został niedawno zaszczepiony, należy poinformować o tym lekarza, ponieważ po podaniu leku Pemetrexed Glenmark mogą wystąpić działania niepożądane. Jeśli u pacjenta występuje lub występowała choroba serca, należy poinformować o tym lekarza. Jeśli wokół płuc pacjenta gromadzi się płyn, lekarz może podjąć decyzję o wykonaniu zabiegu usunięcia płynu przed podaniem leku Pemetrexed Glenmark. Dzieci i młodzież Tego leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży, ponieważ nie ma doświadczenia w jego stosowaniu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Lek Pemetrexed Glenmark a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich przyjmowanych lekach przeciwbólowych i przeciwzapalnych (przeciwdziałających obrzękom), takich jak niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym o lekach wydawanych bez recepty (np. ibuprofen). Istnieje wiele rodzajów niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) o różnym czasie działania. W zależności od planowanej daty podania leku Pemetrexed Glenmark we wlewie i (lub) stanu czynności nerek pacjenta, lekarz udzieli informacji o tym, jakie leki można przyjmować i kiedy. W przypadku wątpliwości, czy przyjmowane leki należą do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), należy zapytać o to lekarza lub farmaceutę. Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent przyjmuje leki zwane inhibitorami pompy protonowej (omeprazol, esomeprazol, lanzoprazol, pantoprazol i rabeprazol) stosowane w leczeniu zgagi i zarzucania kwasu żołądkowego do przełyku. Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie szpitalnemu, jeśli pacjent przyjmuje lub ostatnio przyjmował jakiekolwiek inne leki, w tym leki wydawane bez recepty. Ciąża Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Nie należy stosować leku Pemetrexed Glenmark w okresie ciąży. Lekarz poinformuje pacjentkę o możliwym ryzyku związanym ze stosowaniem leku podczas ciąży. W czasie stosowania leku Pemetrexed Glenmark i przez 6 miesięcy po przyjęciu ostatniej dawki kobiety muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji. Karmienie piersią Jeśli pacjentka karmi piersią, należy poinformować o tym lekarza. Podczas stosowania leku Pemetrexed Glenmark należy zaprzestać karmienia piersią.
Wpływ na płodność Zaleca się, aby mężczyźni nie starali się o poczęcie dziecka podczas leczenia i w ciągu 3 miesięcy po zakończeniu leczenia lekiem Pemetrexed Glenmark. Mężczyźni powinni stosować skuteczne metody antykoncepcji podczas leczenia lekiem Pemetrexed Glenmark i w ciągu 3 miesięcy po zakończeniu leczenia. Jeśli mężczyzna będzie chciał starać się o poczęcie dziecka w trakcie leczenia lekiem Pemetrexed Glenmark lub w ciągu 3 miesięcy po zakończeniu leczenia powinien zwrócić się o poradę do lekarza lub farmaceuty. Lek Pemetrexed Glenmark może wpłynąć na zdolność do poczęcia dzieci. Przed rozpoczęciem stosowania leku pacjenci mogą zasięgnąć u lekarza porady dotyczącej przechowania nasienia. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Lek Pemetrexed Glenmark może powodować uczucie zmęczenia. Należy zachować ostrożność podczas prowadzenia samochodu lub obsługiwania maszyn. Lek Pemetrexed Glenmark zawiera sód Pemetrexed Glenmark, 100 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na fiolkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”. Pemetrexed Glenmark, 500 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji Ten lek zawiera 54 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdej fiolce. Odpowiada to 2,7% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
Jak stosować lek
Dawka leku Pemetrexed Glenmark wynosi 500 miligramów na każdy metr kwadratowy powierzchni ciała pacjenta. Na podstawie pomiaru wzrostu i masy ciała pacjenta oblicza się powierzchnię jego ciała. Lekarz ustali dawkę leku w zależności od obliczonej w ten sposób powierzchni ciała. Dawkę tę można dostosować lub leczenie może zostać opóźnione w zależności od liczby krwinek i ogólnego stanu pacjenta. Przed podaniem leku Pemetrexed Glenmark farmaceuta szpitalny, pielęgniarka lub lekarz rozpuści proszek w 9 mg/ml (0,9%) roztworze chlorku sodu do wstrzykiwań. Lek Pemetrexed Glenmark zawsze podaje się jako wlew dożylny. Wlew będzie trwał około 10 minut. Stosowanie leku Pemetrexed Glenmark jednocześnie z cisplatyną: Lekarz lub farmaceuta szpitalny obliczy dawkę na podstawie wzrostu i masy ciała pacjenta. Cisplatyna również jest podawana jako wlew dożylny i jest podawana około 30 minut po zakończeniu wlewu leku Pemetrexed Glenmark. Wlew cisplatyny będzie trwał około 2 godziny. Zazwyczaj wlew będzie wykonywany raz na 3 tygodnie. Dodatkowe leki: Kortykosteroidy: lekarz przepisze pacjentowi steroidy w tabletkach (w dawce odpowiadającej 4 miligramom deksametazonu 2 razy na dobę), które pacjent musi przyjmować w dniu poprzedzającym wlew, w dniu wlewu i następnego dnia po wlewie leku Pemetrexed Glenmark. Lek ten stosuje się, by zmniejszyć częstość i nasilenie reakcji skórnych, które mogą wystąpić podczas leczenia lekami przeciwnowotworowymi. Suplementacja witamin: lekarz przepisze pacjentowi podawany doustnie kwas foliowy (witamina) lub produkt multiwitaminowy zawierający kwas foliowy (350 do 1000 mikrogramów), który należy przyjmować raz na dobę podczas stosowania leku Pemetrexed Glenmark. W ciągu siedmiu dni poprzedzających podanie pierwszej dawki leku Pemetrexed Glenmark należy przyjąć co najmniej pięć dawek kwasu foliowego. Przyjmowanie kwasu foliowego należy kontynuować przez 21 dni po zastosowaniu ostatniej dawki leku Pemetrexed Glenmark. W tygodniu poprzedzającym podanie leku Pemetrexed Glenmark, a następnie w odstępach około 9 tygodni (co odpowiada trzem cyklom chemioterapii lekiem Pemetrexed Glenmark) pacjenci otrzymają także witaminę B12 3
(1000 mikrogramów) we wstrzyknięciach. Witaminę B12 i kwas foliowy podaje się w celu zmniejszenia możliwych działań niepożądanych leków przeciwnowotworowych. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. W razie wystąpienia któregokolwiek z poniższych objawów należy natychmiast powiadomić lekarza: Gorączka lub zakażenie (odpowiednio często lub bardzo często): jeżeli u pacjenta występuje gorączka 38ºC lub wyższa, pocenie się lub inne objawy zakażenia (ponieważ pacjent może mieć mniej białych krwinek niż zwykle, co jest bardzo częste). Zakażenie (sepsa) może być ciężkie i prowadzić do zgonu. Jeśli pacjent zacznie odczuwać ból w klatce piersiowej (często) lub szybkie bicie serca (niezbyt często). Jeśli u pacjenta wystąpi ból, zaczerwienienie, obrzęk lub owrzodzenia w jamie ustnej (bardzo często). Reakcja uczuleniowa: jeśli u pacjenta wystąpi wysypka skórna (bardzo często) lub uczucie pieczenia lub kłucia (często), albo gorączka (często). Rzadko reakcje skórne mogą być ciężkie i prowadzić do zgonu. Należy powiadomić lekarza, jeśli u pacjenta wystąpi ciężka wysypka, świąd lub pęcherze (zespół Stevensa-Johnsona lub toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka). Jeśli u pacjenta wystąpi zmęczenie, omdlenie, łatwa zadyszka lub bladość (ponieważ pacjent może mieć mniejsze stężenie hemoglobiny niż normalnie, co jest bardzo częste). Jeśli u pacjenta wystąpi krwawienie z dziąseł, nosa lub jamy ustnej lub jakiekolwiek krwawienie, którego nie można zatamować, czerwone lub różowe zabarwienie moczu, nieoczekiwane siniaki (ponieważ pacjent może mieć mniejszą liczbę płytek krwi niż normalnie, co jest częste). Jeśli u pacjenta wystąpi nagła duszność, silny ból w klatce piersiowej lub kaszel z krwawą plwociną (niezbyt często) (mogą wskazywać na zakrzep w naczyniach krwionośnych płuc). Działania niepożądane leku Pemetrexed Glenmark mogą obejmować: Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób) Zakażenie Zapalenie gardła (ból gardła) Mała liczba granulocytów obojętnochłonnych (rodzaj białych krwinek) Mała liczba białych krwinek Niskie stężenie hemoglobiny Ból, zaczerwienienie, obrzęk lub owrzodzenia w jamie ustnej Utrata apetytu Wymioty Biegunka Nudności Wysypka na skórze Łuszczenie się skóry Nieprawidłowe wyniki badań krwi wskazujące na pogorszenie czynności nerek Zmęczenie (znużenie) Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób) Zakażenie krwi Gorączka z małą liczbą granulocytów obojętnochłonnych (rodzaj białych krwinek) Mała liczba płytek krwi Reakcja uczuleniowa
Utrata płynów ustrojowych Zaburzenia smaku Uszkodzenie nerwów ruchowych, które może prowadzić do osłabienia i atrofii (zaniku) mięśni, głównie ramion i nóg Uszkodzenie nerwów czuciowych, które może prowadzić do utraty czucia, uczucia piekącego bólu i chwiejnego chodu Zawroty głowy Stan zapalny lub obrzęk spojówki (błony wyściełającej powieki i pokrywającej białkówkę oka) Suchość oczu Łzawienie oczu Suchość spojówki (błony wyściełającej powieki i pokrywającej białkówkę oka) i rogówki (przezroczystej warstwy występującej z przodu tęczówki i źrenicy) Obrzęk powiek Zaburzenia oka z suchością, łzawieniem, podrażnieniem i (lub) bólem Niewydolność serca (stan powodujący osłabienie siły pompującej mięśnia sercowego) Nieregularny rytm serca Niestrawność Zaparcie Ból brzucha Wątroba: zwiększenie we krwi stężeń związków chemicznych wytwarzanych w wątrobie Zwiększenie pigmentacji skóry Swędzenie skóry Wysypka na ciele ze zmianami obrączkowatymi przypominającymi tarczę strzelniczą Wypadanie włosów Pokrzywka Zatrzymanie czynności nerek Pogorszenie czynności nerek Gorączka Ból Nadmierna ilość płynu w tkankach organizmu powodująca obrzęk Ból w klatce piersiowej Zapalenie i owrzodzenie błon śluzowych wyściełających przewód pokarmowy Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób) Zmniejszenie liczby czerwonych, białych krwinek i płytek krwi Udar mózgu Rodzaj udaru, w którym dochodzi do zablokowania tętnicy doprowadzającej krew do mózgu Krwawienie wewnątrzczaszkowe Dusznica bolesna (ból w klatce piersiowej spowodowany przez zmniejszenie dopływu krwi do serca) Zawał serca Zwężenie lub niedrożność tętnic wieńcowych Przyspieszenie rytmu serca Niedostateczny dopływ krwi do kończyn Zablokowanie jednej z tętnic płucnych w płucach pacjenta Stan zapalny i bliznowacenie błony wyściełającej płuca z zaburzeniami oddychania Wypływ jasnoczerwonej krwi z odbytu Krwawienie z przewodu pokarmowego Pęknięcie ściany jelita Zapalenie błony wyściełającej przełyk Zapalenie błony wyściełającej jelito grube, któremu może towarzyszyć krwawienie z jelit lub z odbytnicy (obserwowane tylko w przypadku stosowania w skojarzeniu z cisplatyną) Zapalenie, obrzęk, rumień i nadżerki błony śluzowej przełyku spowodowane przez radioterapię Zapalenie płuc spowodowane przez radioterapię Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1 000 osób): Rozpad krwinek czerwonych Wstrząs anafilaktyczny (ciężka reakcja alergiczna)
Stan zapalny wątroby Zaczerwienienie skóry Wysypka pojawiająca się na skórze w obszarze wcześniej napromienianym Bardzo rzadko (może wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 osób) Zakażenia skóry i tkanek miękkich Zespół Stevensa-Johnsona (rodzaj ciężkiej reakcji skóry i błon śluzowych, która może zagrażać życiu) Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (rodzaj ciężkiej reakcji skóry, która może zagrażać życiu) Zaburzenia autoimmunologiczne, w wyniku których pojawia się wysypka i zmiany pęcherzowe na skórze nóg, ramion i brzucha Zapalenie skóry charakteryzujące się obecnością pęcherzy wypełnionych płynem Kruchość skóry, obecność pęcherzy i nadżerek oraz bliznowacenie skóry Zaczerwienienie, ból i obrzęk, głównie kończyn dolnych Zapalenie skóry i podskórnej tkanki tłuszczowej (rzekome zapalenie tkanki podskórnej) Stan zapalny skóry (zapalenie skóry) Stan zapalny, świąd, zaczerwienienie, pękanie i szorstkość skóry Silnie swędzące zmiany skórne Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Postać cukrzycy spowodowana głównie chorobą nerek Zaburzenia nerek, w wyniku których dochodzi do obumarcia komórek nabłonka kanalików nerkowych U pacjenta może wystąpić jakikolwiek z tych objawów i (lub) chorób. Należy jak najszybciej poinformować lekarza, jeżeli pojawią się jakiekolwiek z tych działań niepożądanych. Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent obawia się któregokolwiek z tych objawów. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Jak przechowywać lek
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie i pudełku tekturowym po: EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku. Roztwory po rekonstytucji i do infuzji: produkt należy zużyć natychmiast. Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność roztworów pemetreksedu po rekonstytucji i do infuzji, przygotowanych zgodnie z instrukcją, przez 48 godzin, jeśli są przechowywane w lodówce. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek Pemetrexed Glenmark Substancją czynną leku jest pemetreksed. Pemetrexed Glenmark, 100 mg: każda fiolka zawiera pemetreksed disodowy siedmiowodny, co odpowiada 100 mg pemetreksedu. Pemetrexed Glenmark, 500 mg: każda fiolka zawiera pemetreksed disodowy siedmiowodny, co odpowiada 500 mg pemetreksedu. Po rekonstytucji, roztwór zawiera 25 mg/ml pemetreksedu. Przed podaniem konieczne jest dalsze rozcieńczenie przez pracownika służby zdrowia. Pozostałe składniki to mannitol (E421), kwas solny (do ustalenia pH) i sodu wodorotlenek (do ustalenia pH). Jak wygląda lek Pemetrexed Glenmark i co zawiera opakowanie Pemetrexed Glenmark to proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji dostępny w fiolce. Liofilizowana bryła lub proszek o barwie białej do jasnożółtej lub zielono-żółtej. Dostępne wielkości opakowań: Dostępny w opakowaniach po 1 fiolce w tekturowym pudełku. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. Podmiot odpowiedzialny Glenmark Pharmaceuticals s.r.o. Hvězdova 1716/2b 140 78 Praga 4 Republika Czeska Wytwórca/Importer Apis Labor GmbH Resslstrasse 9 Zell Ebenthal In Kaernten 9065 Austria Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami: Niemcy
Pemetrexed Glenmark 100 mg Pulver für ein Konzentrat zur Herstellung einer Infusionslösung Pemetrexed Glenmark 500 mg Pulver für ein Konzentrat zur Herstellung einer Infusionslösung
Hiszpania
Pemetrexed Glenmark 100 mg polvo para concentrado para solución para perfusión Pemetrexed Glenmark 500 mg polvo para concentrado para solución para perfusión
Szwecja
Pemetrexed Glenmark 100 mg pulver till koncentrat till infusionsvätska, lösning Pemetrexed Glenmark 500 mg pulver till koncentrat till infusionsvätska, lösning
Norwegia
Pemetrexed Glenmark 100 mg pulver til konsentrat til infusjonsvæske, oppløsning Pemetrexed Glenmark 500 mg pulver til konsentrat til infusjonsvæske, oppløsning
Dania
Pemetrexed Glenmark
Finlandia
Pemetrexed Glenmark 100 mg kuiva-aine välikonsentraatiksi infuusionestettä varten, liuos Pemetrexed Glenmark 500 mg kuiva-aine välikonsentraatiksi infuusionestettä varten, liuos
Polska
Pemetrexed Glenmark
Włochy
Pemetrexed Glenmark 100 mg polvere per concentrato per soluzione per infusione Pemetrexed Glenmark 500 mg polvere per concentrato per soluzione per infusione
W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego: Glenmark Pharmaceuticals Sp. z o. o. ul. Dziekońskiego 3 00-728 Warszawa Email: [email protected]
Data ostatniej aktualizacji ulotki
marzec 2025 r. ——————————————————————————————————————-Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego: Instrukcje dotyczące przygotowania, stosowania leku oraz usuwania jego pozostałości. 1.
Rekonstytucję i dalsze rozcieńczanie roztworu pemetreksedu do wlewu dożylnego należy prowadzić w warunkach aseptycznych.
Należy obliczyć potrzebną dawkę i liczbę fiolek produktu Pemetrexed Glenmark. Każda fiolka zawiera nieco więcej pemetreksedu niż podano, co ułatwia dostarczenie ilości wymienionej na etykiecie.
Pemetrexed Glenmark, 100 mg Zrekonstytuować zawartość fiolki 100 mg w 4,2 ml roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/ml (0,9%), uzyskując roztwór zawierający 25 mg/ml pemetreksedu. Pemetrexed Glenmark, 500 mg Zrekonstytuować zawartość fiolki 500 mg w 20 ml roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/ml (0,9%), uzyskując roztwór zawierający 25 mg/ml pemetreksedu. Każdą fiolkę należy powoli obracać aż do całkowitego rozpuszczenia się proszku. Przygotowany roztwór jest klarowny, bezbarwny do barwy żółtej lub zielono-żółtej, co nie wpływa na jakość produktu. Wartość pH roztworu po odtworzeniu wynosi od 6,6 do 7,8. Roztwór należy dalej rozcieńczyć.
Odpowiednią objętość odtworzonego roztworu pemetreksedu należy dalej rozcieńczyć do objętości 100 ml z użyciem roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/ml (0,9%), niezawierającego substancji konserwujących i podawać we wlewie dożylnym trwającym 10 minut.
Roztwory do infuzji z pemetreksedem przygotowane w sposób opisany powyżej wykazują zgodność z zestawami do infuzji i workami do infuzji, których wewnętrzna warstwa jest wykonana z polichlorku winylu i poliolefiny.
Produkty lecznicze stosowane pozajelitowo należy przed podaniem ocenić wzrokowo w celu wykrycia ewentualnych cząstek stałych i zmian barwy. Jeśli w roztworze znajdują się widoczne cząstki stałe, leku nie należy podawać.
Roztwory pemetreksedu są przeznaczone do jednorazowego użytku. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
Środki ostrożności podczas przygotowywania i podawania leku: Tak jak w przypadku innych potencjalnie toksycznych leków przeciwnowotworowych należy zachować ostrożność podczas kontaktu z lekiem i przygotowywania roztworów do infuzji z pemetreksedem. Zaleca się używanie rękawiczek. W razie kontaktu roztworu pemetreksedu ze skórą należy niezwłocznie dokładnie umyć skórę wodą z mydłem. W razie kontaktu roztworu pemetreksedu z błonami śluzowymi należy dokładnie spłukać wodą obszar kontaktu. Pemetreksed nie jest środkiem parzącym. Nie jest znana swoista odtrutka w sytuacji, gdy doszło podania pemetreksedu poza naczynie. Zgłoszono kilka przypadków podania pemetreksedu poza naczynie, które nie zostały ocenione przez badaczy jako poważne. W razie wynaczynienia należy postępować zgodnie z obowiązującymi zasadami, tak jak w przypadku wynaczynienia innych substancji niepowodujących powstawania pęcherzy.
Źródło: oficjalna ulotka w Rejestrze Produktów Leczniczych (URPL)
Najczęściej zadawane pytania o Pemetrexed Glenmark
W jakim celu stosuje się lek Pemetrexed Glenmark?
Złośliwy międzybłoniak opłucnej Produkt leczniczy Pemetrexed Glenmark w skojarzeniu z cisplatyną jest wskazany do stosowania u pacjentów z nieoperacyjnym złośliwym międzybłoniakiem opłucnej, którzy nie otrzymywali wcześniej chemioterapii.
Jaka jest substancja czynna leku Pemetrexed Glenmark?
Substancją czynną leku Pemetrexed Glenmark jest Pemetrexedum dinatricum heptahydricum 100 mg. Kod ATC: L01BA04.
Dawkowanie Produkt leczniczy Pemetrexed Glenmark można podawać wyłącznie pod kontrolą lekarza wykwalifikowanego w zakresie stosowania chemioterapii przeciwnowotworowej. Pemetreksed w skojarzeniu z cisplatyną Zalecana dawka pemetreksedu wynosi 500 mg/m2 powierzchni ciała (pc.) podawana we wlewie dożylnym przez 10 minut, w pierwszym dniu każdego 21-dniowego cyklu. Zalecana dawka cisplatyny wynosi 75 mg/m2 pc. Pełne dawkowanie znajduje się w punkcie 4.2 ChPL.
Kiedy nie stosować leku Pemetrexed Glenmark?
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Karmienie piersią (patrz punkt 4.6). Jednoczesne podanie szczepionki przeciwko żółtej gorączce (patrz punkt 4.5).
Czy lek Pemetrexed Glenmark można stosować w ciąży i podczas karmienia piersią?
Kobiety w wieku rozrodczym/antykoncepcja u mężczyzn i kobiet Pemetreksed może uszkadzać materiał genetyczny. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczne metody antykoncepcji w okresie leczenia pemetreksedem i przez 6 miesięcy po zakończeniu leczenia.
Odpowiedzi pochodzą z oficjalnej ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego (URPL). Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.
⚕Dla profesjonalistów — Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)Pełna charakterystyka: dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia+
4.1. Wskazania do stosowania
Złośliwy międzybłoniak opłucnej Produkt leczniczy Pemetrexed Glenmark w skojarzeniu z cisplatyną jest wskazany do stosowania u pacjentów z nieoperacyjnym złośliwym międzybłoniakiem opłucnej, którzy nie otrzymywali wcześniej chemioterapii. Niedrobnokomórkowy rak płuca Produkt leczniczy Pemetrexed Glenmark w skojarzeniu z cisplatyną wskazany jest w leczeniu pierwszego rzutu u pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca w stadium miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami, o histologii innej niż w przeważającym stopniu płaskonabłonkowa (patrz punkt 5.1). Produkt leczniczy Pemetrexed Glenmark w monoterapii jest wskazany jako leczenie podtrzymujące u pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca w stadium miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami, o histologii innej niż w przeważającym stopniu płaskonabłonkowa, u których nie nastąpiła progresja choroby bezpośrednio po zakończeniu chemioterapii z zastosowaniem pochodnych platyny (patrz punkt 5.1).
Produkt leczniczy Pemetrexed Glenmark w monoterapii jest wskazany jako leczenie drugiego rzutu u pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca w stadium miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami, o histologii innej niż w przeważającym stopniu płaskonabłonkowa (patrz punkt 5.1).
4.2. Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie Produkt leczniczy Pemetrexed Glenmark można podawać wyłącznie pod kontrolą lekarza wykwalifikowanego w zakresie stosowania chemioterapii przeciwnowotworowej. Pemetreksed w skojarzeniu z cisplatyną Zalecana dawka pemetreksedu wynosi 500 mg/m2 powierzchni ciała (pc.) podawana we wlewie dożylnym przez 10 minut, w pierwszym dniu każdego 21-dniowego cyklu. Zalecana dawka cisplatyny wynosi 75 mg/m2 pc. podawana we wlewie przez 2 godziny, rozpoczynając około 30 minut po zakończeniu wlewu pemetreksedu pierwszego dnia każdego 21-dniowego cyklu leczenia. Pacjentowi należy podać leki przeciwwymiotne oraz musi on być odpowiednio nawodniony przed i (lub) po podaniu cisplatyny (szczegółowe dane dotyczące cisplatyny można znaleźć w Charakterystyce Produktu Leczniczego tego leku). Pemetreksed w monoterapii W przypadku pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca poddawanych wcześniej chemioterapii zalecana dawka pemetreksedu wynosi 500 mg/m2 pc. podawana we wlewie dożylnym przez 10 minut w pierwszym dniu każdego 21-dniowego cyklu leczenia. Premedykacja W celu ograniczenia częstości występowania i nasilenia odczynów skórnych, w dniu poprzedzającym podanie pemetreksedu, jak również w dniu podania i następnego dnia pacjent powinien otrzymać lek z grupy kortykosteroidów. Dawka kortykosteroidu powinna odpowiadać dawce 4 mg deksametazonu, podawanego doustnie dwa razy na dobę (patrz punkt 4.4). W celu ograniczenia objawów toksyczności pacjenci leczeni pemetreksedem powinni również otrzymywać suplementację witaminową (patrz punkt 4.4). Codziennie należy podawać doustnie kwas foliowy lub produkt multiwitaminowy zawierający kwas foliowy (od 350 do 1000 mikrogramów). W ciągu 7 dni poprzedzających podanie pierwszej dawki pemetreksedu pacjent powinien przyjąć, co najmniej 5 dawek kwasu foliowego. Kwas foliowy należy także podawać przez cały cykl leczenia i przez 21 dni po podaniu ostatniej dawki pemetreksedu. W tygodniu poprzedzającym przyjęcie pierwszej dawki pemetreksedu, a następnie co trzy cykle leczenia pacjenci muszą także otrzymywać domięśniowo witaminę B12 (1000 mikrogramów). Kolejne wstrzyknięcia witaminy B12 można wykonywać w dniu podania pemetreksedu. Monitorowanie stanu pacjenta Przed podaniem każdej dawki pemetreksedu należy monitorować stan pacjenta i wykonać pełną morfologię krwi, w tym oznaczenie wzoru odsetkowego krwinek białych (rozmaz) i liczby płytek krwi. Przed każdym podaniem chemioterapii należy wykonać badania krwi oceniające czynności nerek i wątroby. Warunkiem umożliwiającym rozpoczęcie każdego cyklu chemioterapii są następujące wartości parametrów laboratoryjnych: bezwzględna liczba neutrofilów (ang. Absolute Neutrophil Count, ANC) ≥ 1500 komórek/mm3, liczba płytek krwi ≥ 100 000 komórek/mm3. Klirens kreatyniny powinien wynosić ≥ 45 ml/min. Bilirubina całkowita powinna wynosić ≤ 1,5 razy powyżej górnej granicy normy; fosfataza zasadowa. Aminotransferaza asparaginianowa (AspAT) oraz aminotransferaza alaninowa (AlAT) powinny wynosić ≤ 3 razy powyżej górnej granicy normy. U pacjentów z przerzutami guza do wątroby dopuszczalne są wartości aktywności fosfatazy zasadowej, AspAT i AlAT 5 razy powyżej górnej granicy normy.
Dostosowanie dawki Decyzję o dostosowaniu dawki przed rozpoczęciem kolejnego cyklu chemioterapii należy podejmować na podstawie najniższych wartości parametrów morfologii krwi oznaczonych podczas poprzedniego cyklu lub największego nasilenia objawów toksyczności, przy którym nie wystąpiły zmiany w obrazie krwi. Rozpoczęcie kolejnego cyklu można opóźnić, by w ten sposób umożliwić powrót do zdrowia. Po uzyskaniu poprawy stanu pacjenta, należy kontynuować leczenie zgodnie z zasadami przedstawionymi w tabelach 1., 2. i 3., które dotyczą zarówno stosowania produktu leczniczego Pemetrexed Glenmark w monoterapii, jak i w skojarzeniu z cisplatyną. Tabela 1 - Dostosowanie dawki pemetreksedu (w monoterapii lub w leczeniu skojarzonym) i cisplatyny – toksyczność hematologiczna 75% poprzedniej dawki (zarówno produktu Najmniejsza bezwzględna liczba neutrofilów leczniczego Pemetrexed Glenmark, jak i < 500/mm3 i najmniejsza liczba płytek cisplatyny) ≥ 50 000/mm3 Najmniejsza liczba płytek <50 000/mm3 bez 75% poprzedniej dawki (zarówno produktu względu na to, jaka jest najmniejsza bezwzględna leczniczego Pemetrexed Glenmark, jak i liczba neutrofilów cisplatyny) Najmniejsza liczba płytek <50 000/mm z 50% poprzedniej dawki (zarówno produktu krwawieniema bez względu na to, jaka jest leczniczego Pemetrexed Glenmark, jak i najmniejsza bezwzględna liczba neutrofilów cisplatyny) a Zgodnie z definicją krwawień stopnia 2. lub wyższego wg ogólnych kryteriów toksyczności (ang. Common Toxicity Criteria, CTC, v2.0; NCI 1998) wg National Cancer Institute. Jeżeli wystąpią działania toksyczne ≥ 3. stopnia, inne niż zmiany w obrazie krwi (bez objawów toksyczności neurologicznej), należy przerwać stosowanie pemetreksedu aż do powrotu ocenianych parametrów do wartości sprzed leczenia lub niższych. Ponowne leczenie należy rozpocząć zgodnie z wytycznymi z tabeli 2. Tabela 2 - Modyfikacja dawki produktu leczniczego Pemetrexed Glenmark (w monoterapii lub leczeniu skojarzonym) i cisplatyny – działania toksyczne inne niż zmiany w obrazie krwia, b Dawka produktu leczniczego Dawka cisplatyny Pemetrexed Glenmark (mg/m2) (mg/m ) Jakiekolwiek działania niepożądane 75% poprzedniej dawki 75% poprzedniej dawki stopnia 3. lub 4. z wyjątkiem zapalenia błon śluzowych Biegunka wymagająca hospitalizacji (bez względu na nasilenie) lub biegunka 75% poprzedniej dawki 75% poprzedniej dawki stopnia 3. lub 4. Zapalenie błon śluzowych stopnia 3. 50% poprzedniej dawki 100% poprzedniej dawki lub 4. a Ogólne kryteria toksyczności (CTC v2.0; NCI 1998) wg National Cancer Institute b Bez objawów toksyczności neurologicznej Jeżeli wystąpią objawy toksyczności neurologicznej, dawkę pemetreksedu i cisplatyny należy zmodyfikować zgodnie z danymi z tabeli 3. W przypadku wystąpienia toksyczności neurologicznej stopnia 3. lub 4., leczenie należy przerwać. Tabela 3 - Modyfikacja dawki pemetreksedu (w monoterapii lub leczeniu skojarzonym) i cisplatyny – toksyczność neurologiczna Dawka produktu leczniczego Nasilenie objawów wg CTCa Dawka cisplatyny (mg/m2) Pemetrexed Glenmark (mg/m2)
a
0–1
100% poprzedniej dawki
100% poprzedniej dawki
100% poprzedniej dawki
50% poprzedniej dawki
Ogólne Kryteria Toksyczności (CTC v2.0; NCI 1998) wg National Cancer Institute
Leczenie pemetreksedem należy przerwać, jeżeli u pacjenta wystąpią objawy toksyczności hematologicznej lub innego rodzaju, stopnia 3. lub 4. po dwukrotnym zmniejszeniu dawki. Leczenie należy przerwać natychmiast, jeżeli wystąpią objawy toksyczności neurologicznej stopnia 3. lub 4. Szczególne grupy pacjentów Osoby w podeszłym wieku W badaniach klinicznych nie stwierdzono, aby osoby w wieku 65 lat i starsze były w większym stopniu narażone na działania niepożądane w porównaniu z osobami w wieku do 65 lat. Brak szczególnych zaleceń dotyczących zmniejszania dawki u osób w podeszłym wieku innych niż te konieczne dla wszystkich pacjentów. Dzieci i młodzież Stosowanie pemetreksedu u dzieci i młodzieży nie jest właściwe w leczeniu złośliwego międzybłoniaka opłucnej i niedrobnokomórkowego raka płuca. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek [wielkość przesączania kłębuszkowego (ang. glomerular filtration rate, GFR) obliczana na podstawie standardowego wzoru Cockrofta i Gaulta lub przez pomiar przesączania kłębuszkowego metodą klirensu Tc99m-DPTA z surowicy] Pemetreksed jest wydalany głównie w postaci niezmienionej przez nerki. W badaniach klinicznych nie stwierdzono konieczności zmiany dawki (z wyjątkiem zaleceń dla wszystkich pacjentów) u pacjentów z klirensem kreatyniny ≥ 45 ml/min. Brak dostatecznej ilości danych dotyczących stosowania pemetreksedu u pacjentów z klirensem kreatyniny mniejszym niż 45 ml/min. Z tego względu nie zaleca się stosowania pemetreksedu u tych pacjentów (patrz punkt 4.4). Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Nie wykazano związku między aktywnością AspAT, AlAT, całkowitym stężeniem bilirubiny a farmakokinetyką pemetreksedu. Nie przeprowadzano jednak osobnych analiz dla podgrup pacjentów z objawami zaburzeń czynności wątroby jak np. zwiększenie stężenia bilirubiny > 1,5 razy powyżej górnej granicy normy i (lub) zwiększenie aktywności aminotransferaz > 3 razy powyżej górnej granicy normy (u pacjentów bez przerzutów nowotworu do wątroby) lub > 5 razy powyżej górnej granicy normy (u pacjentów z przerzutami nowotworowymi do wątroby). Sposób podawania Produkt leczniczy Pemetrexed Glenmark podaje się dożylnie. Produkt leczniczy Pemetrexed Glenmark należy podawać we wlewie dożylnym przez 10 minut w pierwszym dniu każdego 21-dniowego cyklu. Środki ostrożności, które należy podjąć przed przygotowaniem lub podaniem produktu leczniczego Pemetrexed Glenmark oraz instrukcja dotycząca rekonstytucji i rozcieńczania produktu leczniczego Pemetrexed Glenmark przed podaniem, patrz punkt 6.6.
4.3. Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Karmienie piersią (patrz punkt 4.6). Jednoczesne podanie szczepionki przeciwko żółtej gorączce (patrz punkt 4.5).
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Pemetreksed może wywoływać mielosupresję, objawiającą się neutropenią, trombocytopenią i niedokrwistością (lub pancytopenią) (patrz punkt 4.8). Mielosupresja jest zwykle działaniem toksycznym powodującym konieczność zmniejszenia dawki. Pacjentów należy monitorować pod kątem mielosupresji podczas leczenia, a pemetreksedu nie należy podawać pacjentom do czasu, aż bezwzględna liczba neutrofili (ANC) powróci do ≥ 1500 komórek/mm3, a liczba płytek krwi powróci do ≥ 100 000 komórek/mm3. Decyzje o zmniejszeniu dawki leku podczas kolejnych cyklów chemioterapii należy podejmować na podstawie obserwowanych w poprzednim cyklu najmniejszych wartości liczby neutrofilów i płytek krwi i największego stopnia nasilenia objawów toksyczności innych niż zmiany w obrazie krwi (patrz punkt 4.2). U osób, które przyjmowały kwas foliowy i witaminę B12 przed rozpoczęciem leczenia pemetreksedem stwierdzono mniejszą toksyczność oraz zmniejszenie częstości występowania działań niepożądanych hematologicznych i niehematologicznych stopnia 3. lub 4., np. neutropenii, gorączki neutropenicznej i zakażeń z neutropenią stopnia 3. lub 4. Wszystkim pacjentom leczonym pemetreksedem należy zatem zalecić profilaktyczne stosowanie kwasu foliowego i witaminy B12 w celu zmniejszenia toksyczności związanych z leczeniem (patrz punkt 4.2). U pacjentów nieleczonych wcześniej kortykosteroidami zgłaszano reakcje skórne. Wstępne leczenie deksametazonem (lub jego odpowiednikiem) może zmniejszyć częstość występowania i nasilenie reakcji skórnych (patrz punkt 4.2). Zbadano niewystarczającą liczbę pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 45 ml/min. Dlatego nie zaleca się stosowania pemetreksedu u pacjentów z klirensem kreatyniny < 45 ml/min (patrz punkt 4.2). Pacjenci z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny od 45 do 79 ml/min) nie powinni przyjmować niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) takich jak ibuprofen i kwas acetylosalicylowy (> 1,3 g na dobę) na 2 dni przed podaniem pemetreksedu, w dniu podania leku i przez 2 dni po podaniu pemetreksedu (patrz punkt 4.5). U pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek, zakwalifikowanych do terapii pemetreksedem, należy przerwać stosowanie NLPZ o długim okresie półtrwania na co najmniej 5 dni przed podaniem pemetreksedu, w dniu podania leku i przez co najmniej 2 dni po podaniu pemetreksedu (patrz punkt 4.5). Po podaniu pemetreksedu w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami chemioterapeutycznymi, zgłaszano wystąpienie ciężkich zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek. U wielu pacjentów, u których pojawiły się te zaburzenia stwierdzono obecność czynników ryzyka zaburzeń czynności nerek, w tym odwodnienie, wcześniej rozpoznane nadciśnienie lub cukrzycę. Po wprowadzeniu do obrotu, podczas stosowania pemetreksedu w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami chemioterapeutycznymi, zgłaszano również występowanie nerkowej moczówki prostej i martwicy cewek nerkowych. Większość z tych zdarzeń ustępowała po odstawieniu pemetreksedu. Należy regularnie kontrolować, czy u pacjenta nie występuje ostra martwica cewek nerkowych, zaburzenia czynności nerek oraz przedmiotowe i podmiotowe objawy nerkowej moczówki prostej (np. hipernatremia). Wpływ płynu w trzeciej przestrzeni, np. wysięku do opłucnej lub wodobrzusza, na pemetreksed, nie został w pełni określony. W badaniu 2. fazy, u 31 pacjentów z guzami litymi i stabilnym płynem w trzeciej przestrzeni, po podaniu dawki pemetreksedu nie wykazano różnic w znormalizowanym stężeniu w osoczu ani w klirensie w porównaniu z wartościami obserwowanymi u pacjentów, u których nie stwierdzono nagromadzenia płynu w trzeciej przestrzeni. Dlatego też, należy rozważyć wykonanie drenażu płynu nagromadzonego w trzeciej przestrzeni przed podaniem pemetreksedu, jednak może nie być to konieczne.
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Pemetreksed jest wydalany głównie w postaci niezmienionej w wyniku wydzielania w cewkach nerkowych, a w mniejszym stopniu w wyniku przesączania kłębuszkowego. Jednoczesne stosowanie leków o toksycznym wpływie na nerki (np. antybiotyki aminoglikozydowe, diuretyki pętlowe, związki platyny, cyklosporyna) może potencjalnie prowadzić do opóźnionego klirensu pemetreksedu. Należy zachować ostrożność, stosując pemetreksed z tymi lekami. Jeżeli konieczne, należy uważnie monitorować klirens kreatyniny. Jednoczesne stosowanie pemetreksedu z inhibitorami OAT3 (transportera anionów organicznych 3) (np. probenecydem, penicyliną, inhibitorami pompy protonowej (IPP)) prowadzi do opóźnionego klirensu pemetreksedu z organizmu. Należy zachować ostrożność, stosując pemetreksed z tymi lekami. U pacjentów z prawidłową czynnością nerek (klirens kreatyniny ≥ 80 ml/min), stosowanie dużych dawek niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ, takich jak ibuprofen > 1600 mg na dobę)
oraz kwasu acetylosalicylowego w większych dawkach (≥ 1,3 g na dobę) może spowodować zmniejszenie wydalania pemetreksedu a w konsekwencji zwiększenie częstości występowania działań niepożądanych. Dlatego, należy zachować ostrożność w czasie stosowania większych dawek NLPZ oraz kwasu acetylosalicylowego jednocześnie z pemetreksedem u pacjentów z prawidłową czynnością nerek (klirens kreatyniny ≥ 80 ml/min). U pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny od 45 do 79 ml/min), nie należy stosować jednocześnie pemetreksedu z NLPZ (np. ibuprofen) lub z kwasem acetylosalicylowym w większych dawkach 2 dni przed podaniem pemetreksedu, w dniu podania i przez 2 dni po podaniu pemetreksedu (patrz punkt 4.4). Ze względu na brak danych dotyczących możliwych interakcji z NLPZ o dłuższym okresie półtrwania takich jak piroksykam lub rofekoksyb, u pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek należy przerwać stosowanie tych leków co najmniej 5 dni przed podaniem pemetreksedu, w dzień podania leku i co najmniej 2 dni po podaniu pemetreksedu (patrz punkt 4.4). Jeżeli konieczne jest jednoczesne stosowanie NLPZ, należy uważnie monitorować stan pacjentów w celu wykrycia objawów toksyczności, szczególnie zahamowania czynności szpiku i toksyczności ze strony przewodu pokarmowego. Metabolizm pemetreksedu w wątrobie zachodzi w ograniczonym stopniu. Z badań in vitro z zastosowaniem mikrosomów z ludzkiej wątroby wynika, że nie należy oczekiwać klinicznie istotnego hamowania przez pemetreksed klirensu metabolicznego leków metabolizowanych przez izoenzymy CYP3A, CYP2D6, CYP2C9 i CYP1A2. Interakcje typowe dla wszystkich leków cytotoksycznych Ze względu na zwiększone ryzyko zakrzepów u pacjentów z nowotworami, często stosuje się leczenie przeciwzakrzepowe. Ze względu na duże zmiany sprawności układu krzepnięcia krwi u tego samego pacjenta na różnych etapach choroby i możliwość interakcji doustnych leków przeciwzakrzepowych i leków przeciwnowotworowych konieczny jest częstszy pomiar wskaźnika INR (ang. International Normalised Ratio), jeżeli podjęto decyzję o podawaniu pacjentowi leków przeciwzakrzepowych. Przeciwwskazane jednoczesne stosowanie: szczepionka przeciwko żółtej gorączce: ryzyko wystąpienia prowadzącego do zgonu uogólnionego odczynu poszczepiennego (patrz punkt 4.3). Niezalecane jednoczesne stosowanie: szczepionki żywe atenuowane (z wyjątkiem szczepionki przeciwko żółtej gorączce, której jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane): możliwość wystąpienia układowego odczynu mogącego prowadzić do zgonu pacjenta. Ryzyko wystąpienia odczynu jest większe u pacjentów z upośledzeniem układu odpornościowego spowodowanym chorobą podstawową. Należy stosować szczepionki inaktywowane, jeżeli takie istnieją (poliomyelitis) (patrz punkt 4.4).
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Kobiety w wieku rozrodczym/antykoncepcja u mężczyzn i kobiet Pemetreksed może uszkadzać materiał genetyczny. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczne metody antykoncepcji w okresie leczenia pemetreksedem i przez 6 miesięcy po zakończeniu leczenia. Dojrzali płciowo mężczyźni powinni stosować skuteczne środki antykoncepcyjne i nie powinni poczynać dziecka podczas leczenia i w okresie 3 miesięcy po jego zakończeniu. Ciąża Nie ma danych dotyczących stosowania pemetreksedu u kobiet w ciąży, jednak należy podejrzewać, że pemetreksed stosowany w okresie ciąży, podobnie jak inne antymetabolity, powoduje poważne uszkodzenia płodu. W badaniach na zwierzętach wykazano szkodliwy wpływ leku na rozrodczość (patrz punkt 5.3). Pemetreksedu nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że po starannym rozważeniu potrzeb matki i ryzyka dla płodu okazuje się to konieczne (patrz punkt 4.4).
Karmienie piersią Nie wiadomo, czy pemetreksed przenika do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć występowania objawów niepożądanych u dzieci karmionych mlekiem matki leczonej pemetreksedem. W okresie leczenia pemetreksedem należy zaprzestać karmienia piersią (patrz punkt 4.3). Płodność Ze względu na możliwość wywołania przez pemetreksed trwałej niepłodności zaleca się, by przed rozpoczęciem leczenia mężczyźni zwrócili się o poradę do ośrodka specjalizującego się w konserwacji nasienia.
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Nie przeprowadzano badań nad wpływem leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Donoszono jednak o występowaniu znużenia u osób leczonych pemetreksedem. Należy ostrzec pacjentów, by nie prowadzili pojazdów i nie obsługiwali maszyn, jeżeli wystąpi ten objaw.
4.8. Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęściej zgłaszane działania niepożądane podczas stosowania pemetreksedu w monoterapii i w skojarzeniu to zahamowanie czynności szpiku, takie jak niedokrwistość, neutropenia, leukopenia, trombocytopenia; oraz objawy toksyczności w obrębie układu pokarmowego, takie jak jadłowstręt, nudności, wymioty, biegunka, zaparcie, zapalenie gardła, zapalenie błon śluzowych i zapalenie jamy ustnej. Inne działania niepożądane to toksyczny wpływ na nerki, zwiększona aktywność aminotransferaz, łysienie, zmęczenie, odwodnienie, wysypka, zakażenie lub posocznica i neuropatia. Rzadko obserwowane objawy to zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych W tabeli 4 wymieniono działania niepożądane niezależnie od związku przyczynowo-skutkowego obserwowane podczas stosowania pemetreksedu w monoterapii lub w skojarzeniu z cisplatyną, w głównych badaniach rejestracyjnych (JMCH, JMEI, JMBD, JMEN i PARAMOUNT) oraz po wprowadzeniu do obrotu. Działania niepożądane leku wymieniono zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA. Częstość występowania określono w następujących kategoriach: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nie jest znana (nie można jej określić na podstawie dostępnych danych). Tabela 4. Częstość występowania działań niepożądanych wszystkich stopni niezależnie od związku przyczynowego, obserwowanych w głównych badaniach rejestracyjnych: JMEI (pemetreksed w porównaniu z docetakselem), JMDB (pemetreksed i cisplatyna w porównaniu z gemcytabiną i cisplatyną), JMCH (pemetreksed i cisplatyna w porównaniu z cisplatyną), JMEN i PARAMOUNT (pemetreksed z najlepszym leczeniem objawowym w porównaniu z placebo stosowanym z najlepszym leczeniem objawowym) oraz po wprowadzeniu pemetreksedu do obrotu. Klasyfikacja układów i narządów (MedDRA)
Bardzo często
Często
Niezbyt często
Rzadko
Bardzo rzadko
Częstość nieznana
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Zakażeniea Zapalenie gardła
Posocznicab
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Neutropenia Leukopenia Zmniejszenie stężenia hemoglobiny
Gorączka neutropeniczna Zmniejszenie liczby płytek krwi
Zaburzenia układu immunologicznego Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Nadwrażliwość
Zaburzenia układu nerwowego
Zaburzenia smaku Neutropatia obwodowych nerwów ruchowych Neutropatia obwodowych nerwów czuciowych Zawroty głowy Zapalenie spojówek Suchość błony śluzowej oczu Wzmożone łzawienie Suche zapalenie rogówki i spojówki Obrzęk powiek Choroba warstwy powierzchniowej gałki ocznej Niewydolność serca Zaburzenia rytmu serca
Zaburzenia oka
Zaburzenia serca
Zapalenie skóry i tkanki podskórnej Pancytopenia
Niedokrwistość hemolityczna o podłożu immunologicznym Wstrząs anafilaktyczny
Odwodnienie
Incydent naczyniowomózgowy Udar niedokrwienny Krwotok wewnątrzczaszkowy
Dusznica bolesna Zawał mięśnia sercowego Choroba wieńcowa Nadkomorowe zaburzenia rytmu serca
Zaburzenia naczyniowe
Niedokrwienie obwodowec
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Zaburzenia Zapalenie żołądka i jelit jamy ustnej Jadłowstręt Wymioty Biegunka Nudności
Zatorowość płucna Śródmiąższowe zapalenie płucbd
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Wysypka Łuszczenie skóry
Niestrawność Zaparcie Ból brzucha
Krwotok z odbytnicy Krwotok z przewodu pokarmowego Perforacja jelit Zapalenie błony śluzowej przełyku Zapalenie okrężnicye Zapalenie wątroby
Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej Hiperpigmentacja Świąd Rumień wielopostaciowy Łysienie Pokrzywka
Rumień
Zespół StevensaJohnsonab Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórkab Pemfigoid Pęcherzowe zapalenie skóry Nabyte pęcherzowe oddzielanie się naskórka Obrzęk rumieniowyf Rzekome zapalenie tkanki podskórnej
Zapalenie skóry Wyprysk Świerzbiączka Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Zmniejszenie klirensu kreatyniny Zwiększenie stężenia kreatyniny we krwie Zaburzenia Uczucie ogólne i stany zmęczenia w miejscu podania
Badania diagnostyczne
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach
Niewydolność nerek Zmniejszenie wartości wskaźnika filtracji kłębuszkowej Gorączka Ból Obrzęk Ból w klatce piersiowej Zapalenie błon śluzowych Zwiększenie aktywności gammaglutamylotranspeptydazy
Moczówka prosta nerkowa Martwica cewek nerkowych
Popromienne Nawroty zapalenie objawów przełyku popromienPopromienne nych zapalenie płuc
z towarzyszącą neutropenią i bez neutropenii w niektórych przypadkach śmiertelne czasami prowadzące do martwicy kończyn d z niewydolnością oddechową e obserwowane tylko w przypadku stosowania w skojarzeniu z cisplatyną f głównie kończyn dolnych a
b
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49-21-301, fax: +48 22 49-21-309. Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu
4.9. Przedawkowanie
Zgłaszane objawy przedawkowania to neutropenia, niedokrwistość, trombocytopenia, zapalenie błon śluzowych, polineuropatia czuciowa i wysypka. Prawdopodobne powikłania przedawkowania leku to mielosupresja, objawiająca się neutropenią, trombocytopenią i niedokrwistością. Mogą także wystąpić zakażenia z gorączką lub bez gorączki, biegunka i (lub) zapalenie błon śluzowych. Jeżeli podejrzewane jest przedawkowanie leku należy monitorować stan pacjenta, wykonując badania morfologii krwi, i w razie potrzeby wdrożyć leczenie podtrzymujące. Jeżeli doszło do przedawkowania pemetreksedu, należy rozważyć zastosowanie folianu wapnia lub kwasu foliowego.