Parofor crypto
B. ULOTKA INFORMACYJNA
sprawdzono pod względem merytorycznym ULOTKA INFORMACYJNA
Nazwa weterynaryjnego produktu leczniczego
Parofor crypto 140 000 j.m./ml roztwór doustny dla bydła z nierozwiniętą funkcją przedżołądków
Skład
Każdy ml zawiera: Substancja czynna: 140 000 j.m. aktywności paromomycyny Substancje pomocnicze: Metylu parahydroksybenzoesan (E218) Propylu parahydroksybenzoesan Sodu pirosiarczyn (E223)
1,0 mg 0,1 mg 4,0 mg
Roztwór w kolorze jasnożółtym do bursztynowego.
Docelowe gatunki zwierząt
Bydło (z nierozwiniętą funkcją przedżołądków)
Wskazania lecznicze
Ograniczenie występowania biegunki spowodowanej rozpoznaniem Cryptosporidium parvum. Cielęta powinny otrzymywać weterynaryjny produkt leczniczy wyłącznie po potwierdzeniu obecności oocyst Cryptosporidium w kale i przed wystąpieniem biegunki. Paromomycyna zmniejsza wydalanie oocyst w kale.
Przeciwwskazania
Nie stosować w przypadkach nadwrażliwości na paromomycynę, inne aminoglikozydy lub na dowolną substancję pomocniczą. Nie stosować w przypadkach zaburzeń czynności nerek lub wątroby. Nie stosować u przeżuwaczy.
Specjalne ostrzeżenia
Specjalne ostrzeżenia: W badaniach terenowych służących ustaleniu wpływu weterynaryjnego produktu leczniczego na biegunkę związaną z Cryptosporidium, biegunka wystąpiła od 23% do 32% cieląt w leczonych grupach, w porównaniu do 53% do 73% cieląt w nieleczonych grupach w siedmiodniowym okresie leczenia. Specjalne środki ostrożności dotyczące bezpiecznego stosowania u docelowych gatunków zwierząt: Stosowanie weterynaryjnego produktu leczniczego powinno być połączone z dobrymi praktykami zarządzania, np. dobrą higieną, właściwą wentylacją i brakiem zbyt dużego zagęszczenia zwierząt.
Należy unikać konieczności powtarzającego się stosowania weterynaryjnego produktu leczniczego w gospodarstwie, poprawiając praktyki zarządcze oraz zapewniając czyszczenie i dezynfekcję. Aminoglikozydy są uważane za substancje o krytycznym znaczeniu w medycynie człowieka. Stosowanie weterynaryjnego produktu leczniczego w sposób niezgodny z charakterystyką weterynaryjnego produktu leczniczego może zwiększać ryzyko występowania bakterii opornych na paromomycynę i może zmniejszyć skuteczność leczenia aminoglikozydami ze względu na możliwość wystąpienia oporności krzyżowej. Bezpieczeństwo weterynaryjnego produktu leczniczego nie było badane u zwierząt młodszych niż 3 dni. Specjalne środki ostrożności dla osób podających weterynaryjny produkt leczniczy zwierzętom: Weterynaryjny produkt leczniczy zawiera paromomycynę, która u niektórych osób może powodować reakcje alergiczne. Osoby o znanej nadwrażliwości na paromomycynę lub inne aminoglikozydy powinny unikać kontaktu z weterynaryjnym produktem leczniczym. Unikać kontaktu ze skórą i oczami. W razie przypadkowego kontaktu ze skórą lub oczami, przemyć je dużą ilością czystej wody. Jeżeli po kontakcie wystąpią objawy, takie jak wysypka skórna, należy natychmiast zwrócić się o pomoc lekarską oraz przedstawić lekarzowi ulotkę informacyjną lub opakowanie. Obrzęk twarzy, ust i oczu lub trudności w oddychaniu są poważniejszymi objawami i wymagają pilnej pomocy lekarskiej. Podczas stosowania weterynaryjnego produktu leczniczego należy używać środków ochrony osobistej, na które składa się odzież ochronna i nieprzepuszczalne rękawice. Nie jeść, nie pić ani nie palić podczas pracy z weterynaryjnym produktem leczniczym. Nie połykać. W razie przypadkowego połknięcia natychmiast zwrócić się o pomoc lekarską oraz przedstawić lekarzowi ulotkę lub etykietę. Myć ręce po użyciu. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji: Ogólne produkty znieczulające i rozluźniające mięśnie zwiększają efekt neuroblokowania aminoglikozydów. Może to spowodować paraliż i bezdech. Nie stosować jednocześnie z silnymi lekami moczopędnymi i substancjami potencjalnie ototoksycznymi lub nefrotoksycznymi. Przedawkowanie: Nie podawać dłużej niż 7 dni, ponieważ po dłuższym okresie leczenia obserwowano objawy kliniczne związane ze zmianami żołądkowo-jelitowymi. U cieląt w wieku od 2 do 5 tygodni przedawkowanie przekraczające 35 000 j.m. paromomycyny/kg masy ciała może wywoływać zmiany żołądkowojelitowe (owrzodzenia, krosty, przewlekłe rozrostowe stany zapalne), głównie w żwaczu i czepcu. Odnotowano przypadki bruksizmu i słabego apetytu. Powtarzające się przedawkowanie może powodować śmierć. Główne niezgodności farmaceutyczne: Ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności, weterynaryjnego produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi weterynaryjnymi produktami leczniczymi. 7.
Zdarzenia niepożądane
Bydło: Częstość nieznana (nie może być Nefropatia (nefrotoksyczność) 1 określona na podstawie dostępnych Zaburzenia ucha wewnętrznego (ototoksyczność) 1 danych): 1 Może być spowodowane antybiotykami aminoglikozydowymi, takimi jak paromomycyna. Zgłaszanie zdarzeń niepożądanych jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie bezpieczeństwa stosowania weterynaryjnego produktu leczniczego. W razie zaobserwowania zdarzeń
niepożądanych, również niewymienionych w ulotce informacyjnej, lub w przypadku podejrzenia braku działania produktu, w pierwszej kolejności poinformuj o tym lekarza weterynarii. Można również zgłosić zdarzenia niepożądane do podmiotu odpowiedzialnego lub lokalnego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego przy użyciu danych kontaktowych zamieszczonych w końcowej części tej ulotki lub poprzez krajowy system zgłaszania: Departament Oceny Dokumentacji i Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Weterynaryjnych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C PL-02-222 Warszawa Tel.: +48 22 49-21-687 Faks: +48 22 49-21-605 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Dawkowanie dla każdego gatunku, drogi i sposób podania
Podanie doustne. Dawka: 35 000 j.m. paromomycyny/kg masy ciała/dzień przez 7 kolejnych dni, tj. 2,5 ml weterynaryjnego produktu leczniczego/10 kg masy ciała/dzień przez 7 kolejnych dni.
Zalecenia dla prawidłowego podania
Aby zapewnić prawidłowe dawkowanie, konieczne jest użycie strzykawki lub odpowiedniego urządzenia do podania doustnego, a produkt powinien być podawany bezpośrednio do pyska zwierzęcia. Aby zapewnić prawidłowe dawkowanie, należy jak najdokładniej określić masę ciała zwierzęcia.
Okresy karencji
Ze względu na nagromadzenie paromomycyny w wątrobie i nerkach, należy unikać powtarzania leczenia w okresie karencji. Tkanki jadalne: 62 dni
Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania
Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Nie używać tego weterynaryjnego produktu leczniczego po upływie terminu ważności podanego na butelce po oznaczeniu „Exp”. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca. Okres ważności po pierwszym otwarciu opakowania bezpośredniego: 3 miesiące.
Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania
Leków nie należy usuwać do kanalizacji ani wyrzucać do śmieci. Należy skorzystać z krajowego systemu odbioru odpadów w celu usunięcia niewykorzystanego weterynaryjnego produktu leczniczego lub materiałów odpadowych pochodzących z jego zastosowania w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami oraz właściwymi krajowymi systemami odbioru odpadów. Pomoże to chronić środowisko.
O sposoby usunięcia niepotrzebnych leków zapytaj lekarza weterynarii.
Klasyfikacja weterynaryjnych produktów leczniczych
Wydawany na receptę weterynaryjną. 14.
Numery pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i wielkości opakowań
Białe butelki z polietylenu o wysokiej gęstości zamknięte zakrętką z polipropylenu z zabezpieczeniem gwarancyjnym. Wielkość opakowania: butelki 125 ml 250 ml 500 ml 1l Niektóre wielkości opakowań mogą nie być dostępne w obrocie. 15.
Data ostatniej aktualizacji ulotki informacyjnej
Szczegółowe informacje dotyczące powyższego weterynaryjnego produktu leczniczego są dostępne w unijnej bazie danych produktów (https://medicines.health.europa.eu/veterinary).
Dane kontaktowe
Podmiot odpowiedzialny oraz dane kontaktowe do zgłaszania podejrzeń zdarzeń niepożądanych: Huvepharma NV Uitbreidingstraat 80 2600 Antwerpen Belgia +32 3 288 18 49 [email protected] Wytwórca odpowiedzialny za zwolnienie serii: Biovet JSC 39 Petar Rakov Str 4550 Pesthera Bułgaria
Inne informacje
Wpływ na środowisko Aktywny składnik paromomycyny jest bardzo trwały w glebie.
Źródło: oficjalna ulotka w Rejestrze Produktów Leczniczych (URPL)
Najczęściej zadawane pytania o Parofor crypto
W jakim celu stosuje się lek Parofor crypto?
QA07AA06.
Jaka jest substancja czynna leku Parofor crypto?
Substancją czynną leku Parofor crypto jest Paromomycinum -. Kod ATC: QA07AA06.
Jak stosować lek
Paromomycyna ma działanie przeciwpierwotniakowe, choć jej mechanizm działania jest niejasny. W badaniach in vitro z wykorzystaniem linii komórkowych HCT-8 i Caco-2 obserwowano aktywność hamującą C. parvum. Do tej pory nie opisano oporności Cryptosporidium na paromomycynę. Niemniej jednak stosowanie aminoglikozydów wiąże się z występowaniem oporności bakterii. Pełne dawkowanie znajduje się w punkcie 4.2 ChPL.
Kiedy nie stosować leku Parofor crypto?
Dostępność biologiczna paromomycyny podawanej w postaci pojedynczej dawki doustnej 35 000 j.m. paromomycyny/kg masy ciała cielętom 2 – 6 tygodniowym wynosiła 2,75%. W odniesieniu do wchłoniętej frakcji średnie szczytowe stężenie w osoczu (Cmaks) wynosiło 1,48 mg/l, średni czas osiągnięcia szczytowego stężenia w osoczu (Tmaks) wynosił 4,5 godziny, a średni okres półtrwania (t1/2, el) 11,2 godziny.
Odpowiedzi pochodzą z oficjalnej ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego (URPL). Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.
⚕Dla profesjonalistów — Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)Pełna charakterystyka: dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia+
4.1. Wskazania do stosowania
Kod ATCvet:
QA07AA06.
4.2. Dawkowanie i sposób podawania
Dane farmakodynamiczne
Paromomycyna ma działanie przeciwpierwotniakowe, choć jej mechanizm działania jest niejasny. W badaniach in vitro z wykorzystaniem linii komórkowych HCT-8 i Caco-2 obserwowano aktywność hamującą C. parvum. Do tej pory nie opisano oporności Cryptosporidium na paromomycynę. Niemniej jednak stosowanie aminoglikozydów wiąże się z występowaniem oporności bakterii. Paromomycyna może wykazywać oporność krzyżową na inne aminoglikozydy.
4.3. Przeciwwskazania
Dane farmakokinetyczne
Dostępność biologiczna paromomycyny podawanej w postaci pojedynczej dawki doustnej 35 000 j.m. paromomycyny/kg masy ciała cielętom 2 – 6 tygodniowym wynosiła 2,75%. W odniesieniu do wchłoniętej frakcji średnie szczytowe stężenie w osoczu (Cmaks) wynosiło 1,48 mg/l, średni czas osiągnięcia szczytowego stężenia w osoczu (Tmaks) wynosił 4,5 godziny, a średni okres półtrwania (t1/2, el) 11,2 godziny. Największa część dawki jest eliminowana w kale w niezmienionej postaci, natomiast wchłonięta frakcja jest wydalana prawie wyłącznie w moczu jako niezmieniona paromomycyna. Farmakokinetyka paromomycyny jest związana z wiekiem, przy czym największe narażenie systemowe występuje u nowo narodzonych zwierząt. Wpływ na środowisko Aktywny składnik paromomycyny jest bardzo trwały w glebie.
