Ondansetron Baxter

Substancja czynna: Ondansetronum 2,00 mg (w postaci ondansetronu chlorowodorku dwuwodnego 2,49 mg)

Kod ATC: A04AA01

Nr w Rejestrze Produktów Leczniczych: 100220477

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika Ondansetron Baxter, 2 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań Ondansetronum (w postaci chlorowodorku dwuwodnego) Pełna nazwa tego leku brzmi Ondansetron Baxter, 2 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań, jednak w treści niniejszej ulotki będzie również nazywany Ondansetron Baxter lub Ondansetron. Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta. – Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać. – W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki. – Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same. – Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Patrz punkt 4. Spis treści ulotki:

Spis treści ulotki

Co to jest lek i w jakim celu się go stosuje
Informacje ważne przed zastosowaniem leku
Jak stosować lek
Możliwe działania niepożądane
Jak przechowywać lek
Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest lek Ondansetron Baxter i w jakim celu się go stosuje Ondansetron Baxter jest bezbarwnym roztworem zawierającym ondansetron jako substancję czynną. Ondansetron należy do grupy leków zwanych lekami przeciwwymiotnymi (zapobiega nudnościom i wymiotom). Ondansetron Baxter jest stosowany:

w zapobieganiu nudnościom oraz wymiotom wywołanym chemioterapią (u dorosłych i dzieci) i radioterapią nowotworów (wyłącznie u dorosłych),
w zapobieganiu nudnościom i wymiotom po zabiegu chirurgicznym. 2.

Kiedy nie stosować leku Ondansetron Baxter

– pacjent przyjmuje apomorfinę (stosowaną przy leczeniu choroby Parkinsona) – jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie (nadwrażliwość) na ondansetron lub na którykolwiek z selektywnych antagonistów receptora 5HT3 (np. granisetron, dolasetron), bądź też na którykolwiek z pozostałych składników leku Ondansetron Baxter (wymienionych w punkcie 6). W razie wątpliwości, przed zastosowaniem leku Ondansetron Baxter należy poradzić się lekarza, pielęgniarki lub farmaceuty. Ostrzeżenia i środki ostrożności:

Przed rozpoczęciem stosowania leku Ondansetron Baxter należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką:

jeśli pacjent kiedykolwiek miał zaburzenia serca (np. zastoinowa niewydolność serca, która powoduje duszności i obrzęk kostek),
jeśli serce pacjenta bije nierównomiernie (arytmia),
jeśli pacjent jest uczulony na leki podobne do ondansetronu, takie jak granisetron lub palonosetron,
jeśli pacjent ma zaburzenia wątroby,
jeśli pacjent ma niedrożność jelit,
jeśli pacjent ma zaburzenia stężenia elektrolitów takich jak potas, sód i magnez we krwi. Jeśli pacjent nie wie, czy powyższe sytuacje go dotyczą, powinien przed zastosowaniem leku Ondansetron Baxter poradzić się lekarza, pielęgniarki lub farmaceuty. Lek Ondansetron Baxter a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub pielęgniarce o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Dotyczy to również leków, które wydawane są bez recepty oraz leków ziołowych. Jest to ważne, ponieważ lek Ondansetron Baxter może wpływać na działanie niektórych leków. Również niektóre inne leki mogą wpływać na działanie leku Ondansetron Baxter. W szczególności należy powiedzieć lekarzowi, pielęgniarce lub farmaceucie, jeśli pacjent stosuje którykolwiek z leków wymienionych poniżej:
karbamazepinę lub fenytoinę, stosowane w leczeniu padaczki;
ryfampicynę, stosowaną w leczeniu infekcji, takich jak gruźlica;
antybiotyki takie jak erytromycyna lub ketokonazol;
leki antyarytmiczne, stosowane do leczenia nierównomiernego bicia serca;
leki beta-adrenolityczne, stosowane do leczenia niektórych chorób serca, oczu, lęku oraz do zapobiegania migrenie;
tramadol, lek przeciwbólowy;
leki wpływające na serce (takie jak haloperydol lub metadon);
leki stosowane w leczeniu nowotworów (zwłaszcza antracykliny i trastuzumab);
leki z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (ang. SSRI) stosowane w leczeniu depresji i (lub) zaburzeń lękowych, w tym fluoksetyna, paroksetyna, sertralina, fluwoksamina, cytalopram, escytalopram,
leki z grupy inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (ang. SNRI) stosowane w leczeniu depresji i (lub) zaburzeń lękowych, w tym wenlafaksyna i duloksetyna. Jeśli pacjent nie wie, czy powyższe sytuacje go dotyczą, przed zastosowaniem leku Ondansetron Baxter powinien poradzić się lekarza, pielęgniarki lub farmaceuty. Lek Ondansetron Baxter roztwór do wstrzykiwań nie może być podawany w tej samej strzykawce czy kroplówce z żadnymi innymi lekami. Ciąża i karmienie piersią i wpływ na płodność Nie należy stosować Ondansetron Baxter w pierwszym trymestrze ciąży. Wynika to z tego, że lek Ondansetron Baxter może nieznacznie zwiększyć ryzyko wystąpienia rozszczepu wargi i (lub) podniebienia [otworu lub szczeliny w górnej wardze i (lub) podniebieniu]. Jeśli pacjentka jest już w 2

ciąży, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki przed zastosowaniem leku Ondansetron Baxter. Jeżeli pacjentka jest kobietą w wieku rozrodczym, może zostać doradzone zastosowanie skutecznej antykoncepcji. Podczas stosowania leku Ondansetron Baxter nie wolno karmić piersią. Lek ten w niewielkich ilościach przenika do mleka kobiecego. W razie wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem lub położną. Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn Lek Ondansetron Baxter nie wywiera wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn. Lek Ondansetron Baxter zawiera sód: Lek Ondansetron Baxter zawiera sodu cytrynian oraz sodu chlorek. Lek zawiera 3,6 mg/ml sodu. Maksymalna dobowa dawka leku Ondansetron Baxter zawiera 2,52 mmol (57,6 mg) sodu. Jeśli pacjent kontroluje zawartość sodu w diecie, to powinien skontaktować się z lekarzem przed zastosowaniem leku. 3. Jak stosować lek Ondansetron Baxter Lek Ondansetron Baxter jest zwykle podawany przez lekarza lub pielęgniarkę. Przepisana dawka będzie zależeć od rodzaju leczenia zastosowanego u pacjenta. Zapobieganie nudnościom i wymiotom powodowanym przez chemioterapię i radioterapię u dorosłych W dniu stosowania chemioterapii lub radioterapii

zwykła dawka dla dorosłych wynosi 8 mg i jest podawana w powolnym wstrzyknięciu do żyły lub mięśnia, tuż przed leczeniem, a kolejne 8 mg dwanaście godzin później. Po chemioterapii, lek będzie zazwyczaj podawany doustnie w postaci syropu lub tabletki. W kolejnych dniach
zalecana dawka dla dorosłych to jedna tabletka 8 mg lub 10 ml (8 mg) syropu dwa razy na dobę,
dawka taka może być podawana przez okres do 5 dni. Jeśli chemioterapia lub radioterapia będzie wywoływać silne nudności i wymioty, pacjent może otrzymać większą dawkę leku Ondansetron Baxter niż zwykle stosowana. Zdecyduje o tym lekarz. Zapobieganie nudnościom i wymiotom powodowanym przez chemioterapię u dzieci w wieku powyżej 6 miesięcy oraz u młodzieży. Lekarz ustali dawkę w zależności od wielkości dziecka (powierzchnia ciała) lub jego masy ciała. Więcej informacji znajduje się na etykiecie. W dniu stosowania chemioterapii
pierwsza dawka jest podawana przez wstrzyknięcie do żyły, tuż przed wykonaniem zabiegu u dziecka. Po chemioterapii lek jest zwykle podawany doustnie dwanaście godzin później, w postaci syropu lub tabletki. W kolejnych dniach 3

dzieciom małym i dzieciom o masie ciała 10 kg lub mniejszej podaje się dawkę 2,5 ml (2 mg) w

postaci syropu dwa razy na dobę,

dzieciom starszym i dzieciom o masie ciała powyżej 10 kg podaje się tabletkę 4 mg lub 5 ml (4 mg)

w postaci syropu dwa razy na dobę,

młodzieży i dzieciom o dużej powierzchni ciała podaje się dwie tabletki po 4 mg lub 10 ml (8 mg) w

postaci syropu dwa razy na dobę,

dawki takie mogą być podawane przez okres do 5 dni.

Zapobieganie i leczenie nudności i wymiotów pooperacyjnych Dorośli

Zalecana dawka dla dorosłych to 4 mg podawane w powolnym wstrzyknięciu do żyły lub wstrzyknięciu do mięśnia. W celu zapobiegania nudnościom i wymiotom zostanie ona podana tuż przed operacją. Dzieci W przypadku dzieci w wieku powyżej 1 miesiąca i młodzieży o dawce zdecyduje lekarz. Maksymalna dawka wynosi 4 mg, podawane jako powolny zastrzyk do żyły. W celu zapobiegania nudnościom i wymiotom zostanie ona podana tuż przed operacją. Pacjenci z umiarkowanymi lub ciężkimi chorobami wątroby U wszystkich pacjentów z chorobą wątroby, maksymalna dawka dobowa wynosi 8 mg. Jeśli u pacjenta w dalszym ciągu występują nudności i wymioty Lek Ondansetron Baxter powinien zacząć działać wkrótce po podaniu dawki w postaci wstrzyknięcia. Jeżeli nudności lub wymioty nie ustępują, należy zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki. Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Ondansetron Baxter Zastrzyk leku Ondansetron Baxter wykona pacjentowi dorosłemu lub dziecku lekarz lub pielęgniarka. Jest więc mało prawdopodobne, że pacjent otrzyma zbyt dużą jego dawkę. W przypadku podejrzenia, że pacjentowi dorosłemu lub dziecku podano zbyt dużą dawkę lub ją pominięto, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. 4. Możliwe działania niepożądane Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Ciężkie działania niepożądane Jeśli pojawią się jakiekolwiek działania niepożądane z niżej wymienionych należy natychmiast poinformować lekarza
Bóle klatki piersiowej Zgłaszano występowanie następujących działań niepożądanych: Reakcje alergiczne 4

Jeśli u pacjenta wystąpi reakcja alergiczna, należy przerwać stosowanie leku i natychmiast porozumieć się z lekarzem lub innym pracownikiem służby zdrowia. Objawy mogą obejmować:

nagle występujący świszczący oddech, ból lub ucisk w klatce piersiowej,
obrzęk powiek, twarzy, warg, jamy ustnej lub języka,
wysypkę – czerwone kropki lub plamy pod skórą na ciele (pokrzywka),
omdlenie. Niedokrwienie mięśnia sercowego Do objawów należą:
nagly ból w klatce piersiowej lub
ucisk w klatce piersiowej Inne działania niepożądane: Bardzo często (występują częściej niż u 1 na 10 pacjentów)
ból głowy. Często (występują nie częściej niż u 1 na 10 pacjentów)
uczucie gorąca lub zaczerwienienie skóry,
zaparcie,
zmiany w wynikach badania czynności wątroby (jeśli pacjent otrzymuje wstrzyknięcia leku Ondansetron Baxter z lekiem o nazwie cisplatyna, w przeciwnym razie działanie niepożądane występuje niezbyt często),
podrażnienie i zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia. Niezbyt często (występują nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów)
czkawka,
obniżenie ciśnienia krwi, które może spowodować omdlenie lub zawroty głowy,
zaburzenia rytmu serca,
ból w klatce piersiowej,
drgawki,
nietypowe ruchy ciała lub drżenie, Rzadko (występują nie częściej niż u 1 na 1000 pacjentów)
oszołomienie lub uczucie pustki w głowie,
niewyraźne widzenie,
zaburzenia rytmu serca (czasem wywołujące nagłą utratę przytomności). Bardzo rzadko (występują nie częściej niż u 1 na 10 000 pacjentów)
osłabienie widzenia lub przemijający zanik widzenia, które zwykle ustępują w ciągu 20 minut. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 5

Faks: + 48 22 49 21 309 e – mail: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku. 5. Jak przechowywać lek Ondansetron Baxter

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Zarówno lekarz jak i farmaceuta wiedzą, jak przechowywać lek Ondansetron Baxter.
Lek ten nie wymaga specjalnej temperatury przechowywania. Ampułki należy trzymać w kartonowym opakowaniu, aby chronić lek przed światłem.
Nie stosować leku Ondansetron Baxter po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po napisie „Exp”. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.
Należy stosować jedynie ampułki zawierające przezroczysty roztwór, wolny od cząstek. Nie stosować leku jeśli ampułka została uszkodzona.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę co zrobić z lekami, których się już nie potrzebuje. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko. 6.

Co zawiera lek Ondansetron Baxter Substancją czynną leku Ondansetron Baxter jest ondansetron (w postaci chlorowodorku dwuwodnego). Każdy 1 ml roztworu zawiera 2 mg ondansetronu (w postaci chlorowodorku dwuwodnego). Każda szklana ampułka o pojemności 2 ml zawiera 4 mg ondansetronu (w postaci chlorowodorku dwuwodnego). Każda szklana ampułka o pojemności 5 ml (z 4 ml roztworu) zawiera 8 mg ondansetronu (w postaci chlorowodorku dwuwodnego) Pozostałe składniki to: kwas cytrynowy jednowodny, sodu cytrynian, sodu chlorek i woda do wstrzykiwań. Jak wygląda lek Ondansetron Baxter i co zawiera opakowanie Lek Ondansetron Baxter to bezbarwny, klarowny roztwór dostarczany w bezbarwnych szklanych ampułkach o pojemności 2 ml zawierających 2 ml roztworu oraz ampułkach o pojemności 5 ml zawierających 4 ml roztworu. Ampułka 2 ml zawiera 4 mg/2 ml roztworu Ampułka 5 ml zawiera 8 mg/4 ml roztworu Każde opakowanie zawiera 25 szklanych ampułek o pojemności 2 ml lub 5 ml Każde opakowanie zawiera 5 szklanych ampułek o pojemności 2 ml lub 5 ml

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. Podmiot odpowiedzialny: Baxter Holding B.V. Kobaltweg 49 3542CE Utrecht, Holandia Importer: Baxter Boulevard René Branquart 80, 7860 Lessines Belgia Bieffe Medital S.p.A. Via Nuova Provinciale 23034 Grossotto (SO) Włochy Data ostatniej aktualizacji ulotki: sierpień 2025

Źródło: oficjalna ulotka w Rejestrze Produktów Leczniczych (URPL)

Najczęściej zadawane pytania o Ondansetron Baxter

W jakim celu stosuje się lek Ondansetron Baxter?

Jaka jest substancja czynna leku Ondansetron Baxter?

Substancją czynną leku Ondansetron Baxter jest Ondansetronum 2,00 mg (w postaci ondansetronu chlorowodorku dwuwodnego 2,49 mg). Kod ATC: A04AA01.

Nudności i wymioty wywołane przez chemioterapię i radioterapię. Dorośli: Siła działania wymiotnego terapii przeciwnowotworowej zależy od stosowanych dawek i skojarzenia chemioterapii i radioterapii w zastosowanych schematach leczenia. Droga podania i dawka leku Ondansetron Baxter, 2 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji wynosi od 8 do 32 mg na dobę i powinna być dobrana tak jak podano poniżej. Pełne dawkowanie znajduje się w punkcie 4.2 ChPL.

Kiedy nie stosować leku Ondansetron Baxter?

Nadwrażliwość na substancję czynną, selektywnych antagonistów receptora 5HT3 (np. granisetron, dolasetron) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Równoczesne podawanie apomorfiny – patrz punkt 4.5

Czy lek Ondansetron Baxter można stosować w ciąży i podczas karmienia piersią?

Kobiety w wieku rozrodczym Kobiety w wieku rozrodczym powinny rozważyć zastosowanie antykoncepcji. Ciąża Na podstawie doświadczenia z badań epidemiologicznych, podejrzewa się, że ondansetron podawany w pierwszym trymestrze ciąży wywołuje deformacje twarzoczaszki.

Odpowiedzi pochodzą z oficjalnej ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego (URPL). Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.

Substancja czynna: Ondansetronum (6 leków)

Zobacz wszystkie leki zawierające tę substancję lub pełną listę substancji czynnych.

⚕Dla profesjonalistów — Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)Pełna charakterystyka: dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia+

Informacje techniczne przeznaczone dla pracowników ochrony zdrowia (lekarzy i farmaceutów). Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL) to oficjalny dokument zatwierdzony przez URPL/EMA. Nie zastępuje ulotki ani porady lekarza.

4.1. Wskazania do stosowania

Dorośli: Ondansetron Baxter, 2 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań jest wskazany w leczeniu objawowym nudności i wymiotów wywołanych cytotoksyczną chemioterapią i radioterapią. Ondansetron Baxter, roztwór do wstrzykiwań jest wskazany w zapobieganiu i leczeniu nudności i wymiotów pooperacyjnych. Dzieci i młodzież: Ondansetron Baxter, roztwór do wstrzykiwań jest wskazany w leczeniu objawowym nudności i wymiotów wywołanych chemioterapią u dzieci w wieku >6 miesięcy oraz w celu zapobiegania nudnościom i wymiotom pooperacyjnym i ich leczenia u dzieci w wieku >1 miesiąca.

4.2. Dawkowanie i sposób podawania

Chemioterapia i radioterapia o działaniu wymiotnym: Ondansetron można podawać doodbytniczo, doustnie (tabletki lub syrop), dożylnie lub domięśniowo. Pacjentom otrzymującym chemioterapię i radioterapię o działaniu wymiotnym należy podać 8 mg ondansetronu w postaci powolnego wstrzyknięcia dożylnego (trwającego nie mniej niż 30 sekund) lub wstrzyknięcia domięśniowego bezpośrednio przed leczeniem, a następnie doustnie w dawce 8 mg co 12 godzin. W celu ochrony przed opóźnionymi lub długotrwałymi wymiotami po upływie pierwszych 24 godzin należy kontynuować leczenie ondansetronem doustnie bądź doodbytniczo przez okres do 5 dni po okresie leczenia. Chemioterapia o silnym działaniu wymiotnym: U pacjentów otrzymujących chemioterapię o silnym działaniu wymiotnym, np. duże dawki cisplatyny, ondansetron można podawać doodbytniczo, dożylnie lub domięśniowo. Ondansetron okazał się równie skuteczny w następujących schematach dawkowania podczas pierwszych 24 godzin chemioterapii:

Dawka jednorazowa 8 mg podawana w postaci powolnego wstrzyknięcia dożylnego (trwającego nie krócej niż 30 sekund) lub domięśniowego bezpośrednio przed chemioterapią.
Dawka 8 mg podawana w postaci powolnego wstrzyknięcia dożylnego (trwającego nie krócej niż 30 sekund), lub domięśniowego bezpośrednio przed chemioterapią, a następnie dwie dalsze dawki 8 mg w postaci wstrzyknięcia dożylnego (trwające nie krócej niż 30 sekund) lub domięśniowego co cztery godziny, albo w postaci infuzji ciągłej w ilości 1 mg/godzinę trwającej do 24 godzin.
Dawka jednorazowa dożylna 16 mg rozcieńczona w 50-100 ml roztworu soli fizjologicznej lub innego wykazującego zgodność roztworu do infuzji (patrz punkt 6.6) podawana w postaci co najmniej 15-minutowej infuzji bezpośrednio przed chemioterapią. Po pierwszej dawce produktu leczniczego Ondansetron Baxter, 2 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań można podać dwie dodatkowe dawki dożylnie 8 mg (wstrzyknięcia nie krótsze niż 30 sekund) lub dawki domięśniowe, w odstępie czterech godzin.
Nie wolno podawać leku w dawce jednorazowej wyższej niż 16 mg z uwagi na powiązane podniesione ryzyko wydłużenia odcinka QT (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.1). Wybór schematu dawkowania należy określić na podstawie nasilenia działania wymiotnego chemioterapii. Skuteczność ondansetronu podawanego w chemioterapii o silnym działaniu wymiotnym może zostać zwiększona poprzez dożylne podanie bezpośrednio przed chemioterapią soli sodowej fosforanu deksametazonu w dawce jednorazowej 20 mg. W celu ochrony przed opóźnionymi lub przedłużającymi się wymiotami po pierwszych 24 godzinach, leczenie ondansetronem w postaci innej niż dożylna należy kontynuować po okresie leczenia przez okres do 5 dni. Dzieci i młodzież:

Nudności i wymioty wywołane chemioterapią u dzieci w wieku >6 miesięcy oraz młodzieży Dawka do leczenia nudności i wymiotów wywołanych chemioterapią może być wyliczona na podstawie powierzchni ciała lub masy ciała – patrz niżej. W badaniach klinicznych z udziałem dzieci, ondansetron podawano w infuzji dożylnej rozcieńczonej w 25 do 50 ml fizjologicznego roztworu soli lub innego zgodnego płynu infuzyjnego i podawano w infuzji przez co najmniej 15 minut. Dawki dobowe wyliczone na podstawie masy ciała są większe niż dawki wyliczone na podstawie powierzchni ciała (punkt 4.4 i 5.1). Wstrzykiwany ondansetron powinien być podawany w postaci co najmniej 15-minutowej infuzji dożylnej rozcieńczonej w 5% roztworze glukozy, 0,9% roztworze chlorku sodu lub innym kompatybilnym roztworze do infuzji (patrz punkt 6.6). Brak danych z kontrolowanych prób klinicznych dotyczących stosowania ondansetronu w zapobieganiu opóźnionym lub przedłużającym się nudnościom i wymiotom wywołanym chemioterapią. Brak danych z kontrolowanych prób klinicznych dotyczących stosowania ondansetronu w zapobieganiu opóźnionym lub przedłużającym się nudnościom i wymiotom wywołanym radioterapią u dzieci. Dawkowanie na podstawie powierzchni ciała: Ondansetron powinien zostać podany dożylnie bezpośrednio przed chemioterapią w postaci jednorazowej dawki 5 mg/m2. Podana dożylnie dawka nie może przekroczyć 8 mg. Doustne podawanie leku można rozpocząć dwanaście godzin później i kontynuować przez okres do 5 dni (tabela 1). Całkowita dawka w ciągu 24 godzin (podawana w podzielonych dawkach) nie może przekraczać dawki dla pacjentów dorosłych 32 mg. Tabela 1: Dawkowanie na podstawie powierzchni ciała dla chemioterapii – dzieci w wieku >6 miesięcy i młodzież Powierzchnia ciała poniżej 0,6 m2 0,6 m2 do 1,2 m2 powyżej 1,2 m2 (a) (b)

Dzień 1 (a,b) Dni 2-6 (b) 5 mg/m dożylnie plus syrop 2 Syrop 2 mg co 12 h mg po 12 h 5 mg/m2 dożylnie plus syrop 4 Syrop lub tabletka 4 mg co 12 h mg lub tabletka po 12 h 5 mg/m2 lub 8 mg dożylnie plus Syrop lub tabletka 8 mg co 12 h syrop 8 mg lub tabletka po 12 h

Podawana dożylnie dawka nie może przekroczyć 8 mg. Całkowita dawka w ciągu 24 godzin nie może przekroczyć dawki dla dorosłych, tj. 32 mg.

Dawkowanie na podstawie masy ciała: Dawki dobowe wyliczone na podstawie masy ciała są wyższe niż dawki wyliczone na podstawie powierzchni ciała (punkty 4.4 i 5.1). Ondansetron powinien zostać podany dożylnie bezpośrednio przed chemioterapią w postaci jednorazowej dawki 0,15 mg/kg mc. Podana dożylnie dawka nie może przekroczyć 8 mg. Dwie kolejne dawki mogą być podane dożylnie w odstępach 4-godzinnych. Całkowita dawka dobowa nie może przekroczyć dawki dla dorosłych, tj. 32 mg.

Dawkowanie doustne można rozpocząć dwanaście godzin później i kontynuować przez okres do 5 dni (tabela 2). Całkowita dawka w ciągu 24 godzin (podawana w podzielonych dawkach) nie może przekraczać dawki dla pacjentów dorosłych 32 mg. Tabela 2: Dawkowanie według masy dla chemioterapii – dzieci w wieku >6 miesięcy i młodzież Masa ciała ≤ 10 kg > 10 kg

Dzień 1 (a,b) Dni 2-6 (b) Do 3 dawek 0,15 mg/kg mc. co Syrop 2 mg co 12 h 4h Do 3 dawek 0,15 mg/kg mc. co Syrop lub tabletka4 mg co 12 h 4h

Podawana dożylnie dawka nie może przekroczyć 8 mg. Całkowita dawka w ciągu 24 godzin (podawana w podzielonych dawkach) nie może przekroczyć dawki dla dorosłych, tj. 32 mg. (a)

(b)

Osoby w podeszłym wieku: U pacjentów w wieku od 65 do 74 lat można stosować schemat dawkowania dla dorosłych. Wszystkie dawki dożylne należy rozcieńczyć w 50-100 ml fizjologicznego roztworu soli lub innego zgodnego płynu infuzyjnego (patrz punkt 6.6) i podać w infuzji przez 15 minut. U pacjentów w wieku 75 lat i starszych początkowa dożylna dawka produktu Ondansetron nie powinna przekraczać 8 mg. Wszystkie dawki dożylne należy rozcieńczyć w 50-100 ml fizjologicznego roztworu soli lub innego zgodnego płynu infuzyjnego (patrz punkt 6.6) i podać w infuzji przez 15 minut. Po początkowej dawce 8 mg mogą następować dwie kolejne dożylne dawki 8 mg podawane w infuzji przez 15 minut i podawane w nie częściej niż co cztery godziny. (patrz punkt 5.2) Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Nie jest wymagana zmiana dawki dziennej, częstości dawkowania ani drogi podawania. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Klirens ondansetronu jest znacznie zmniejszony a okres półtrwania w surowicy znacznie wydłużony u osób z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. U takich pacjentów nie należy przekraczać całkowitej dawki dobowej 8 mg, dlatego zaleca się podawanie pozajelitowe lub doustne. Pacjenci ze słabym metabolizmem sparteiny / debryzochiny: Okres półtrwania w fazie eliminacji ondansetronu nie zmienia się u osób określonych jako słabo metabolizujące sparteinę i debryzochinę. W związku z tym u takich pacjentów powtarzane dawkowanie nie powoduje różnicy w poziomach ekspozycji względem ogólnej populacji. Nie jest wymagana zmiana dziennej dawki ani częstości dawkowania. Pooperacyjne nudności i wymioty: Dorośli: W celu zapobiegania pooperacyjnym nudnościom i wymiotom ondansetron można podawać doustnie lub w postaci wstrzyknięć dożylnych lub domięśniowych.

Ondansetron można podawać w dawce jednorazowej 4 mg w postaci wstrzyknięć domięśniowych lub powolnych wstrzyknięć dożylnych w momencie podania znieczulenia. Leczenie uporczywych nudności i wymiotów w okresie pooperacyjnym: Zalecane jest podanie dawki jednorazowej 4-8 mg w postaci wstrzyknięcia domięśniowego lub powolnego wstrzyknięcia dożylnego. Dzieci i młodzież: Pooperacyjne nudności i wymioty u dzieci w wieku ≥1 miesiąca i młodzieży W celu zapobiegania pooperacyjnym nudnościom i wymiotom u dzieci po operacji wykonanej w znieczuleniu ogólnym, można podać jednorazową dawkę ondansetronu w postaci powolnego wstrzyknięcia dożylnego (nie krótszego niż 30 sekund) w dawce 0,1 mg/kg mc. do maksymalnej dawki 4 mg zarówno przed, w trakcie, jak i po podaniu znieczulenia. W leczeniu pooperacyjnych nudności i wymiotów u dzieci po zabiegu operacyjnym wymagającym znieczulenia ogólnego, można podać jednorazową dawkę ondansetronu w postaci powolnego wstrzyknięcia dożylnego (nie krótszego niż 30 sekund) w dawce 0,1 mg/kg mc. do maksymalnej dawki 4 mg. Brak danych dotyczących stosowania ondansetronu w leczeniu pooperacyjnych nudności i wymiotów u dzieci w wieku poniżej 2 lat. Osoby w podeszłym wieku Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania ondansetronu w zapobieganiu i leczeniu pooperacyjnych nudności i wymiotów u osób w podeszłym wieku. Jednak ondansetron jest dobrze tolerowany przez pacjentów w wieku powyżej 65 lat leczonych chemioterapią. Pacjenci z niewydolnością nerek Nie jest wymagana zmiana dawki dobowej, częstości dawkowania lub drogi podania leku. Pacjenci z niewydolnością wątroby: Klirens ondansetronu jest wyraźnie zmniejszony a okres półtrwania w surowicy znacznie wydłużony u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. U takich pacjentów nie należy stosować dawki dobowej przekraczającej 8 mg i dlatego zaleca się podawanie pozajelitowe lub doustne. Pacjenci z zaburzonym metabolizmem sparteiny/ debryzochiny: Okres półtrwania ondansetronu w fazie eliminacji nie ulega zmianie u pacjentów określanych jako wolno metabolizujących sparteinę i debryzochinę. W związku z tym u pacjentów, którzy otrzymują kolejne dawki leku poziom ekspozycji na lek nie różni się od tego dla ogółu populacji. Nie jest wymagana zmiana dawki dobowej lub częstości podawania leku. Sposób podawania Produkt leczniczy przeznaczony do wstrzyknięć dożylnych, wlewów dożylnych po rozcieńczeniu lub wstrzyknięć domięśniowych. Instrukcja dotycząca rozcieńczania produktu leczniczego patrz punkt 6.6.

4.3. Przeciwwskazania

4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Reakcje nadwrażliwości stwierdzono u pacjentów wykazujących nadwrażliwość na innych selektywnych antagonistów receptora 5HT3. Zdarzenia związane z układem oddechowym należy leczyć objawowo, a lekarze powinni zwracać na nie szczególną uwagę, gdyż są prekursorami reakcji nadwrażliwości. Ondansetron wydłuża odstęp QT w sposób zależny od dawki (patrz punkt 5.1). Ponadto po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano przypadki torsade de pointes u pacjentów stosujących ondansetron. Należy unikać stosowania ondansetronu u pacjentów z wrodzonym zespołem długiego odstępu QT. Ondansetron należy podawać ostrożnie pacjentom, u których występuje lub może wystąpić wydłużenie odstępu QTc, w tym u pacjentów z zaburzeniami elektrolitowymi, zastoinową niewydolnością serca, zaburzeniami rytmu serca lub pacjentami przyjmującymi inne produkty lecznicze, które prowadzą do wydłużenia odstępu QT lub zaburzeń elektrolitowych. U pacjentów leczonych ondasetronem notowano przypadki niedokrwienia mięśnia sercowego. U niektórych pacjentów, zwłaszcza jeśli lek podawano dożylnie, objawy występowały natychmiast po podaniu ondansetronu. Pacjentów należy ostrzegać o objawach przedmiotowych i podmiotowych niedokrwienia mięśnia sercowego. Przed podaniem ondansetronu należy skorygować hipokalemię i hipomagnezemię. Po wprowadzeniu leku do obrotu opisywano pacjentów z zespołem serotoninowym (w tym zmieniony stan psychiczny, niestabilność autonomiczna i nieprawidłowości nerwowo-mięśniowe) po jednoczesnym stosowaniu ondansetronu i innych leków serotoninergicznych (w tym selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i inhibitorów wychwytu zwrotnego noradrenaliny (SNRIs)). Jeśli jednoczesne leczenie ondansetronem i innymi lekami serotoninergicznymi jest uzasadnione klinicznie, zaleca się odpowiednią obserwację pacjenta. Ponieważ wiadomo, że Ondansetron zwiększa czas pasażu jelita grubego, pacjenci z objawami podostrej niedrożności jelita powinni być monitorowani po podaniu tego produktu leczniczego. U pacjentów po operacji usunięcia migdałków, ondansetron podany w celu zapobiegania nudnościom i wymiotom może maskować krwawienia utajone. Dlatego pacjentów tych należy uważnie obserwować po podaniu ondansetronu. Dzieci i młodzież: Dzieci otrzymujące ondansetron w skojarzeniu z hepatotoksycznymi środkami chemioterapeutycznymi powinny pozostawać pod ścisłą obserwacją pod kątem zaburzeń czynności wątroby. Nudności i wymioty wywołane chemioterapią: Przy wyliczaniu dawki na podstawie mg/kg mc. i podawaniu trzech dawek w odstępach 4-godzinnych, całkowita dawka dobowa będzie większa niż dawka jednorazowa 5 mg/m2, po której podaje się jedną dawkę leku doustnie. Skuteczność obu schematów dawkowania nie została porównana w badaniach klinicznych. Tabele krzyżowe wskazują na podobną skuteczność obu schematów (punkt 5.1).

Ondansetron zawiera 2,52 mmol (57.6 mg) sodu na maksymalną dawkę dobową 32 mg. Należy to uwzględnić u pacjentów będących na diecie ubogosodowej.

4.5. Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji

Brak jest dowodów na to, że ondansetron pobudza lub hamuje metabolizm innych leków często stosowanych w skojarzeniu z nim. Specjalistyczne badania wykazały brak interakcji z alkoholem, temazepamem, furosemidem, tramadolem, alfentanylem, propofolem, morfiną, lidokainą i tiopentalem. Ondansetron jest metabolizowany przy udziale wielu izoenzymów wątrobowych cytochromu P-450: CYP3A4, CYP2D6 i CYP1A2. Skutkiem zaangażowania dużej liczby enzymów metabolicznych zdolnych do metabolizowania ondansetronu, zahamowanie lub zmniejszenie aktywności jednego z enzymów (np. genetyczny niedobór CYP2D6) jest zwykle kompensowane przez inne enzymy, co powinno powodować niewielką lub nieistotną zmianę wartości ogólnego klirensu ondansetronu lub konieczność dostosowania dawki. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego podawania ondansetronu z lekami wydłużającymi odstęp QT i (lub) powodującymi zaburzenia elektrolitów. (Patrz punkt 4.4). Stosowanie ondansetronu z lekami wydłużającymi odstęp QT może powodować dodatkowe wydłużenie odstępu QT. Jednoczesne stosowanie ondansetronu z lekami kardiotoksycznymi (np. antracyklinami (takimi jak doksorubicyna, daunorubicyna) lub trastuzumabem), antybiotykami (takimi jak erytromycyna), lekami przeciwgrzybiczymi (takimi jak ketokonazol), lekami przeciwarytmicznymi (takimi jak amiodaron) i beta-adrenolitycznymi (takimi jak atenolol lub tymolol) może zwiększać ryzyko arytmii. (Patrz punkt 4.4). Leki serotoninergiczne (np. SSRI i SNRI): Po wprowadzeniu leku do obrotu opisywano pacjentów z zespołem serotoninowym (w tym zmieniony stan psychiczny, niestabilność autonomiczna i nieprawidłowości nerwowo-mięśniowe) po jednoczesnym stosowaniu ondansetronu i innych leków serotoninergicznych (w tym SSRI i SNRI). (Patrz punkt 4.4) Apomorfina: Z uwagi na zgłaszane przypadki występowania głębokiego niedociśnienia tętniczego i utraty przytomności podczas równoczesnego podawania ondansetronu i chlorowodorku apomorfiny, ich jednoczesne podawanie jest przeciwwskazane. Fenytoina, Karbamazepina i Ryfampicyna: U pacjentów leczonych silnymi induktorami CYP3A4 (np. fenytoina, karbamazepina, i ryfampicyna), klirens ondansetronu podawanego doustnie ulegał zwiększeniu a stężenie ondansetronu we krwi zmniejszało się. Tramadol Dane z badań przeprowadzonych na niewielką skalę wskazują, że ondansetron może osłabić przeciwbólowe działanie tramadolu.

4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Kobiety w wieku rozrodczym Kobiety w wieku rozrodczym powinny rozważyć zastosowanie antykoncepcji.

Ciąża Na podstawie doświadczenia z badań epidemiologicznych, podejrzewa się, że ondansetron podawany w pierwszym trymestrze ciąży wywołuje deformacje twarzoczaszki. W jednym z badań kohortowych, które obejmowało 1,8 miliona kobiet w pierwszym trymestrze ciąży, stosowanie ondansteronu powiązano ze zwiększonym ryzykiem deformacji twarzoczaszki [3 dodatkowe przypadki na 10 000 leczonych kobiet; skorygowane ryzyko względne, 1,24, (95% CI 1,031,48)]. Dostępne badania epidemiologiczne w zakresie deformacji serca wykazują sprzeczne wyniki. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośrednie lub pośrednie niepożądane działanie dotyczące toksyczności reprodukcyjnej. Ondansetronu nie należy stosować podczas pierwszego trymestru ciąży. Karmienie piersią Badania wykazały, że ondansetron przenika do mleka zwierząt w okresie laktacji. Dlatego zaleca się, aby matki przyjmujące ondansetron nie karmiły piersią swoich dzieci. Płodność Brak danych na temat wpływu ondansetronu na płodność u ludzi.

4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn

Ondansetron Baxter 2 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań nie ma wpływu na zdolność do prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn.

4.8. Działania niepożądane

Działania niepożądane, zostały wymienione poniżej wg klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania. Częstość występowania określono jako: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000). Działania niepożądane bardzo częste, częste i niezbyt częste zazwyczaj oceniano na podstawie danych z prób klinicznych. Uwzględniano częstość występowania takich zdarzeń dla placebo. Zdarzenia rzadkie i bardzo rzadkie na ogół określano na podstawie samoistnie zebranych danych po wprowadzeniu leku do obrotu. Częstość występowania poniższych działań niepożądanych została oceniona przy przyjmowaniu ondansetronu według zalecanych dawek standardowych. Profil zdarzeń niepożądanych u dzieci i młodzieży był porównywalny z profilem obserwowanym u dorosłych. Zaburzenia układu odpornościowego: Rzadko: natychmiastowe reakcje nadwrażliwości, niekiedy ciężkie, także anafilaksja. Anafilaksja może mieć skutek śmiertelny. Reakcje nadwrażliwości obserwowano także u pacjentów, u których nadwrażliwość stwierdzono po podaniu innych selektywnych antagonistów receptora 5-HT3 Zaburzenia układu nerwowego: Bardzo często: ból głowy. Niezbyt często: drgawki, zaburzenia ruchowe (w tym reakcje pozapiramidowe, takie jak reakcje

dystoniczne, napadowe przymusowe patrzenie w górę i dyskineza)(1). Rzadko: zawroty głowy głównie podczas szybkiego podawania dożylnego. Zaburzenia oka: Rzadko: przejściowe zaburzenia widzenia (np. niewyraźne widzenie) głównie podczas podawania dożylnego. Bardzo rzadko: przemijająca ślepota, głównie podczas podawania dożylnego.(2) Zaburzenia serca: Niezbyt często: zaburzenia rytmu serca, ból w klatce piersiowej z depresją odcinka ST lub bez niej, bradykardia. Rzadko: przemijające zmiany w elektrokardiogramie, w tym wydłużenie odcinka QT i torsade de pointes, obserwowane głównie po dożylnym podaniu ondansetronu. Częstość nieznana: niedokrwienie mięśnia sercowego (patrz punkt 4.4) Zaburzenia żołądka i jelit: Często: ondansetron wydłuża czas pasażu w jelicie grubym, oraz może wywoływać zaparcia u niektórych pacjentów. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Niezbyt często: bezobjawowe zwiększenie wartości parametrów czynności wątroby(3). Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Niezbyt często: mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości wokół miejsca wstrzyknięcia (np.: wysypka, pokrzywka, świąd) czasami wzdłuż żyły, do której podano preparat. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Często: miejscowa reakcja w miejscu wstrzyknięcia dożylnego. Zaburzenia naczyniowe: Często: uczucie ciepła lub uderzenia gorąca. Niezbyt często: niedociśnienie. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: Niezbyt często: czkawka. Obserwacja bez ostatecznych dowodów utrzymujących się następstw klinicznych. Większość zgłoszonych przypadków ślepoty ustąpiła w ciągu 20 minut. Większość pacjentów otrzymywała środki chemioterapeutyczne, w tym cisplatynę. Niektóre przypadki przemijającej ślepoty zgłaszano jako pochodzące z kory mózgowej. (3) Te zdarzenia obserwowano często u pacjentów otrzymujących chemioterapię z cisplatyną. (1) (2)

W pojedynczych przypadkach odnotowano przejściową utratę wzroku u pacjentów przyjmujących środki chemioterapeutyczne, w tym cisplatynę. W większości zgłaszanych przypadków zaburzenia ustąpiły po 20 minutach. Dzieci i młodzież Profil działań niepożądanych u dzieci i młodzieży jest porównywalny do profilu występującego u dorosłych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 e-mail: [email protected] Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

4.9. Przedawkowanie

Objawy i znaki Doświadczenie kliniczne dotyczące przedawkowania produktu leczniczego Ondansetron jest ograniczone. W większości przypadków objawy były podobne do objawów zgłaszanych wcześniej u pacjentów otrzymujących zalecane dawki (patrz punkt 4.8). Obserwowane objawy przedawkowania obejmują: zaburzenia wzroku, ciężkie zaparcia, niedociśnienie tętnicze i zdarzenia odnoszące się do wpływu nerwu błędnego na naczynia z przemijającym blokiem przedsionkowo-komorowym drugiego stopnia. We wszystkich przypadkach objawy ustępowały całkowicie. Nie istnieje żadne specyficzne antidotum dla ondansetronu: dlatego też we wszystkich przypadkach podejrzenia przedawkowania powinno zastosować się odpowiednie leczenie objawowe i wspomagające. Ondansetron wydłuża odstęp QT w sposób zależny od dawki. W przypadku przedawkowania zaleca się monitorowanie EKG. Dzieci i młodzież Po nieumyślnym przedawkowaniu doustnym ondansetronu (przekroczenie szacowanej dawki doustnej 4 mg/kg mc.) u niemowląt i dzieci w wieku od 12 miesięcy do 2 lat zgłaszano u dzieci przypadki zgodne z zespołem serotoninowym. Leczenie Nie ma swoistego antidotum dla ondansetronu, dlatego we wszystkich przypadkach podejrzewanego przedawkowania należy odpowiednio zastosować leczenie objawowe i podtrzymujące. Dalsze leczenie powinno być zgodne z zaleceniami klinicznymi lub tam, gdzie ma to zastosowanie – zaleceniami krajowego Centrum Informacji Toksykologicznej. Nie zaleca się stosowania ipekakuany w leczeniu przedawkowania ondansetronu, ponieważ istnieje małe prawdopodobieństwo odpowiedzi u pacjentów ze względu na działanie przeciwwymiotne samego ondansetronu.

Pharmuno — Katalog aptek w Polsce