Naltex
Leki z tą samą substancją czynną
Te leki zawierają tę samą substancję czynną (Naltrexoni hydrochloridum 50 mg), kod ATC N07BB04 i mogą być stosowane zamiennie po konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.
Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta Naltex, 50 mg, tabletki powlekane Naltrexoni hydrochloridum Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta. – Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać. – W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. – Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same. – Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Patrz punkt 4. Spis treści ulotki
Spis treści ulotki
- Co to jest lek i w jakim celu się go stosuje
- Informacje ważne przed zastosowaniem leku
- Jak przyjmować lek Naltex
- Możliwe działania niepożądane
- Jak przechowywać lek
- Zawartość opakowania i inne informacje
Substancja czynna, chlorowodorek naltreksonu, należy do grupy leków działających na układ nerwowy – leków stosowanych w leczeniu uzależnień. W jakim celu stosuje się lek Naltex Chlorowodorek naltreksonu stosuje się w skojarzeniu z innymi lekami lub innymi metodami leczenia, aby pomóc pacjentom uzależnionym od opioidów przezwyciężyć uzależnienie. Naltrekson blokuje receptory w mózgu, a w ten sposób blokuje działanie opioidów. Pacjenci nie doświadczają już stanu euforii, którego doświadczali po przyjęciu opioidów. Chlorowodorek naltreksonu stosuje się w ramach kompleksowego programu leczenia, aby pomóc osobom uzależnionym od alkoholu zachować abstynencję (samozaparcie). Lek Naltex nie powoduje uzależnienia. 2.
Informacje ważne przed przyjęciem leku Naltex
Kiedy nie przyjmować leku Naltex – jeśli pacjent ma uczulenie na chlorowodorek naltreksonu lub którykolwiek z pozostałych składników leku (wymienionych w punkcie 6), – jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia nerek, – jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia wątroby, – jeśli pacjent ma ostre zapalenie wątroby, – jeśli pacjent jest uzależniony od opioidów, – jeśli wynik testu na obecność opioidów w moczu jest pozytywny, – jeśli u pacjenta występuje zespół odstawienia po wstrzyknięciu naloksonu, – jeśli pacjent przyjmuje produkt leczniczy zawierający opioid, jak na przykład niektóre leki przeciwkaszlowe, przeciwbiegunkowe (takie jak glinka kaolinowa i morfina) i przeciwbólowe,
Uwaga: chlorowodorek naltreksonu nie ma wpływu blokującego na leki przeciwbólowe, które nie zawierają opioidów (np. ibuprofen, paracetamol i kwas acetylosalicylowy), jeśli pacjent przyjmuje metadon.
Jeśli występuje którakolwiek z powyższych sytuacji, nie należy przyjmować tabletek. Przed przyjęciem leku należy poinformować o tym lekarza, a następnie dostosować się do jego zaleceń. Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Naltex należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą: –
Nie należy przyjmować opioidów podczas stosowania leku Naltex. Chociaż lek Naltex zwykle blokuje niektóre objawy (tj. wzloty), w przypadku przyjmowania dużych dawek opioidów mogą wystąpić trudności w oddychaniu i problemy z krążeniem (zatrucie opioidami). Nie należy stosować leku Naltex, jeśli pacjent nadal jest uzależniony od opioidów, ponieważ w takiej sytuacji Naltex spowoduje ciężkie objawy odstawienia. Należy poinformować każdego lekarza prowadzącego o przyjmowaniu leku Naltex. Jeżeli w sytuacji awaryjnej potrzebne jest znieczulenie, należy zastosować środki znieczulające inne niż opioidy. Jeśli wymagane jest zastosowanie środków znieczulających zawierających opioidy, konieczne może być podanie większych dawek niż zwykle. Pacjent może być także bardziej wrażliwy na działania niepożądane (trudności w oddychaniu i problemy z krążeniem). Nie należy próbować przezwyciężać efektu blokującego leku Naltex za pomocą dużych dawek opioidów. Istnieje ryzyko, że opioidy mogą nadal znajdować się w organizmie po ustaniu działania leku Naltex. W takim przypadku może dojść do niezamierzonego przedawkowania, które może mieć poważne konsekwencje. Naltrekson jest usuwany z organizmu przez wątrobę i nerki. U osób uzależnionych od opioidów często występują problemy z wątrobą. Lekarz przeprowadzi badania czynności wątroby przed i w trakcie leczenia.
Jeśli u pacjenta występuje lub wystąpiła w przeszłości którakolwiek z powyżej wymienionych okoliczności, należy powiadomić o tym lekarza. Dzieci i młodzież Naltreksonu nie należy podawać dzieciom i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, ze względu na niewystarczającą ilość danych klinicznych w tej grupie wiekowej. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania leku u dzieci. Stosowanie u osób w podeszłym wieku Brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania naltreksonu w leczeniu tego wskazania u pacjentów w podeszłym wieku. Naltex a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Niektóre powszechnie stosowane leki zawierają opioidy, które mogą nie działać podczas stosowania leku Naltex. Jeśli pacjent potrzebuje leków na kaszel lub przeciw biegunce lub leków przeciwbólowych, należy poinformować o tym lekarza, ponieważ leki te mogą zawierać opioidy. Pomimo przeciwwskazań do jednoczesnego stosowania leków zawierających opioidy w nagłych przypadkach może być konieczne podanie leku przeciwbólowego w dawce większej niż zazwyczaj. Absolutnie konieczna,jest ścisła kontrola lekarska, ponieważ występująca depresja oddechowa i inne objawy mogą być silniejsze i dłużej się utrzymywać . Przyjmowanie leku Naltex z jedzeniem i piciem Przyjmowanie jedzenia i picia nie ma wpływu na terapię lekiem Naltex .
Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania leku Naltex w czasie ciąży. Nie wiadomo, czy naltrekson przenika do mleka matki. Ze względu na to, że nie ustalono bezpieczeństwa stosowania naltreksonu u dzieci i niemowląt, nie należy karmić piersią podczas stosowania leku Naltex. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Naltrekson może wpływać na psychiczną i (lub) fizyczną zdolność do wykonywania potencjalnie niebezpiecznych czynności takich jak prowadzenie pojazdów czy obsługiwanie maszyn. Naltex zawiera laktozę jednowodną Jeśli stwierdzono u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku. 3.
Jak przyjmować lek Naltex
Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy ponownie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Zalecana dawka to 1 tabletka na dobę, chyba że lekarz przepisze inaczej. –
Lek Naltex należy przyjmować doustnie, popijając niewielką ilością płynu. Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Naltex nie wolno stosować żadnych innych opioidów przez okres 7–10 dni. Przed rozpoczęciem leczenia lekarz może wykonać badanie, aby ustalić czy w organizmie pacjenta nie ma pozostałości tych leków. Zazwyczaj leczenie rozpoczyna się od podania dawki wynoszącej pół tabletki na dobę (25 mg), którą później zwiększa się do jednej tabletki na dobę (50 mg). – Lek Naltex należy stosować wyłącznie w celu leczenia zaburzenia, na które lekarz przepisał ten lek. – Ważne, aby lek przyjmować i dawkować ściśle według zaleceń lekarza. – Ważne, aby kontynuować przyjmowanie leku Naltex przez okres jaki zalecił lekarz. Leczenie może trwać przez trzy miesiące lub dłużej, zależnie od decyzji lekarza. Lek Naltex należy stosować w połączeniu z innymi metodami leczenia. W razie zaobserwowania zbyt silnego lub zbyt słabego działania leku Naltex należy zapytać o radę lekarza lub farmaceutę. Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Naltex W razie przyjęcia większej niż zalecana liczby tabletek, należy bezzwłocznie poinformować o tym lekarza. Pominięcie przyjęcia leku Naltex Lek Naltex można przyjąć od razu po przypomnieniu sobie o jego pominięciu. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Przerwanie przyjmowania leku Naltex Jeśli pacjent rozważa odstawienie leku przed ustalonym terminem zakończenia leczenia zawsze musi skonsultować się z lekarzem. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Naltex może mieć wpływ na czynność wątroby. Lekarz może wykonać badanie krwi przed rozpoczęciem leczenia oraz w czasie jego trwania w celu monitorowania czynności wątroby. W przypadku wystąpienia jednego z poniższych objawów należy przerwać przyjmowanie leku i natychmiast zgłosić się do lekarza: – ból brzucha trwający dłużej niż kilka dni, – białe stolce, – ciemny mocz, – zażółcenie białkówek oczu. Mogą to być objawy niewydolności wątroby. Należy natychmiast zwrócić się do lekarza, jeśli wystąpi jeden z poniższych objawów: – obrzęk twarzy, warg lub języka, – wysypka skórna, – trudności z oddychaniem. Mogą to być objawy reakcji alergicznej. Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż u 1 pacjenta na 10): – trudności z zasypianiem, – lęk lub nerwowość, – skurcze i bóle brzucha, – nudności i (lub) wymioty – osłabienie, – ból stawów i (lub) mięśni, – ból głowy, – szybkie lub nieregularne bicie serca, – niepokój. Często (mogą wystąpić u mniej niż 1 pacjenta na 10): – drażliwość, – zmiany nastroju, – przypływ energii, – przygnębienie, – zawroty głowy, – dreszcze, – nasilone pocenie się, – zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, – wzmożone łzawienie, – przyspieszona akcja serca, – kołatanie serca, – zmiana zapisu EKG, – ból w klatce piersiowej, – biegunka, – zaparcia, – wysypka, – zatrzymanie moczu, – opóźniony wytrysk, – zaburzenia erekcji, – utrata apetytu, – pragnienie. Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 pacjentów): – niektóre zakażenia (np. opryszczka wargowa, grzybica stóp),
– obrzęk, powiększenie węzłów chłonnych, – omamy, – stan splątania, – depresja, – paranoja, – dezorientacja, – koszmary senne, – pobudzenie, – spadek popędu płciowego, – niezwykłe sny, – drżenie, – denność, – niewyraźne widzenie, – podrażnienie oka, – światłowstręt, – obrzęk oczu, – ból oczu, – przemęczenie wzroku, – dolegliwości uszne, – ból ucha, – dzwonienie w uszach, – zawroty głowy, – wahania ciśnienia krwi, – wypieki (rumieńce), – przekrwienie błony śluzowej nosa i uczucie dyskomfortu, – kichanie, – zwiększone wytwarzanie śluzu w oskrzelach, – dolegliwości ze strony zatok, – zaburzenia głosu, – duszność, trudności w oddychaniu, – kaszel, – ziewanie, – katar, – wzdęcia, – hemoroidy, – wrzody, – suchość w jamie ustnej, – zaburzenia czynności wątroby (w tym zapalenie wątroby), – zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, – przetłuszczająca się skóra, – świąd, – trądzik, – wypadanie włosów, – ból w pachwinie, – częstsze oddawanie moczu, – zapalenie pęcherza moczowego, – zwiększony apetyt, – spadek masy ciała, – przyrost masy ciała, – gorączka, – ból, – zimne dłonie lub stopy, – uczucie gorąca. Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1000 pacjentów): – myśli samobójcze, – próby samobójcze,
– zaburzenia krzepnięcia krwi, – zaburzenia mowy. Bardzo rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów): – euforia, – wysypka skórna/ wykwity – uszkodzenie mięśni szkieletowych. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel: + 48 22 49 21 301 faks: + 48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku. 5.
Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na blistrze i kartoniku po „Termin ważności (EXP)”: Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko. 6.
Co zawiera lek Naltex
Substancją czynną leku jest chlorowodorek naltreksonu. Każda tabletka powlekana zawiera 50 mg chlorowodorku naltreksonu. Ponadto lek zawiera: Rdzeń tabletki: laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian. Otoczka: hypromeloza (E464), makrogol 400, polisorbat 80 (E433), żelaza tlenek żółty (E172), żelaza tlenek czerwony (E172), tytanu dwutlenek (E171)
Jak wygląda lek Naltex i co zawiera opakowanie Tabletki leku Naltex mają barwę żółtą, są okrągłe, obustronnie wypukłe i powlekane, z linią podziału po jednej stronie, bez oznaczenia po drugiej stronie. Tabletkę można podzielić na dwie równe dawki.
Tabletki leku Naltex są zapakowane w białe, nieprzezroczyste blistry PVC/PE/Aclar/Aluminium i blistry Aluminium/Aluminium zawierające po 7,14, 28, 30, 50 i 56 tabletek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. Podmiot odpowiedzialny Accord Healthcare Polska Sp. z o.o. ul. Taśmowa 7 02-677 Warszawa Tel: + 48 22 577 28 00 Wytwórca/Importer: Accord Healthcare Polska Sp.z o.o. ul. Lutomierska 50 95-200 Pabianice Accord Healthcare B.V. Winthontlaan 200 3526 KV Utrecht Holandia Accord Healthcare Single Member S.A. 64th Km National Road Athens 32009 Lamia Grecja Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego i Zjednoczonym Królestwie (Irlandii Północnej) pod następującymi nazwami: Nazwa Państwa Austria Belgia Bułgaria Cypr Dania Estonia Finlandia Hiszpania Holandia Irlandia Litwa Łotwa Malta Niemcy Norwegia Polska Portugalia Szwecja Zjednoczone Królestwo (Irlandia Północna) Włochy
Nazwa produktu leczniczego Naltrexone Accord 50 mg Filmtabletten Naltrexone Accord 50 mg comprimes pellicules/ filmomhulde tabletten/ Filmtabletten Naltrexone Акорд 50 мг филмирани таблетки Naltrexone Accord 50 mg Film-coated Tablets Naltrexone Accord 50 mg filmovertrukne tabletter Naltrexone Accord 50 mg õhukese polümeerikattega tabletid Naltrexone Accord 50 mg kalvopäällysteinen tabletti/ filmdragerade tabletter Tranalex 50 mg comprimidos recubiertos con pelicula EFG Naltrexonhydrochloride Accord 50 mg filmomhulde tabletten Naltrexone Hydrochloride 50 mg Film-coated Tablets Naltrexone Accord 50 mg plėvele dengtos tabletės Naltrexone Accord 50 mg apvalkotās tabletes Naltrexone Hydrochloride 50 mg Film-coated Tablets Naltrexonhydrochlorid Accord 50 mg Filmtabletten Naltrexone Accord 50 mg Filmdrasjert tablett Naltex, 50 mg, tabletki powlekane Naltrexona Accord 50 mg comprimidos revestidos por película Naltrexone Accord 50 mg filmdragerad tablet Naltrexone Hydrochloride 50 mg Film-coated Tablets
Naltrexone Accord Healthcare 50 mg compresse rivestite con film
Data ostatniej aktualizacji ulotki
grudzień 2024
Źródło: oficjalna ulotka w Rejestrze Produktów Leczniczych (URPL)
Najczęściej zadawane pytania o Naltex
W jakim celu stosuje się lek Naltex?
Produkt Naltex, 50 mg, tabletki powlekane jest przeznaczony do stosowania u dorosłych. Lek wspomagający w kompleksowym postępowaniu leczniczym, obejmującym porady psychologiczne dla pacjentów uzależnionych od opioidów i poddawanych detoksykacji (patrz punkt
Jaka jest substancja czynna leku Naltex?
Substancją czynną leku Naltex jest Naltrexoni hydrochloridum 50 mg. Kod ATC: N07BB04.
Jak stosować lek
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dorośli Leczenie naltreksonem powinno być rozpoczynane i kontynuowane przez odpowiednio wykwalifikowanych specjalistów. U pacjentów uzależnionych od opioidów dawka początkowa chlorowodorku naltreksonu wynosi 25 mg (pół tabletki). Następnie stosuje się dawkę standardową – jedna tabletka na dobę (= 50 mg chlorowodorku naltreksonu na dobę). Pełne dawkowanie znajduje się w punkcie 4.2 ChPL.
Czy lek Naltex można stosować w ciąży i podczas karmienia piersią?
Ciąża: Brak danych klinicznych dotyczących stosowania chlorowodorku naltreksonu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Brak wystarczających danych do ustalenia znaczenia klinicznego tego wpływu. Potencjalne zagrożenie u ludzi nie jest znane.
Odpowiedzi pochodzą z oficjalnej ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego (URPL). Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.
⚕Dla profesjonalistów — Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)Pełna charakterystyka: dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia+
4.1. Wskazania do stosowania
Produkt Naltex, 50 mg, tabletki powlekane jest przeznaczony do stosowania u dorosłych. Lek wspomagający w kompleksowym postępowaniu leczniczym, obejmującym porady psychologiczne dla pacjentów uzależnionych od opioidów i poddawanych detoksykacji (patrz punkt
4.2. Dawkowanie i sposób podawania
i 4.4). Lek wspomagający utrzymanie abstynencji w leczeniu uzależnienia od alkoholu. 4.2
Dawkowanie i sposób podawania
Dorośli Leczenie naltreksonem powinno być rozpoczynane i kontynuowane przez odpowiednio wykwalifikowanych specjalistów. U pacjentów uzależnionych od opioidów dawka początkowa chlorowodorku naltreksonu wynosi 25 mg (pół tabletki). Następnie stosuje się dawkę standardową - jedna tabletka na dobę (= 50 mg chlorowodorku naltreksonu na dobę). W celu uzupełnienia pominiętej dawki należy podawać jedną tabletkę na dobę, aż do nadejścia czasu przyjęcia kolejnej dawki standardowej. Podanie naltreksonu osobom uzależnionym od opioidów może prowadzić do wystąpienia objawów odstawiennych, które mogą stanowić zagrożenie dla życia. Przed rozpoczęciem leczenia naltreksonem pacjenci, których podejrzewa się o przyjmowanie opioidów lub uzależnienie od opioidów muszą zostać poddani testowi prowokacji naloksonem (patrz punkt 4.4), chyba że możliwe jest potwierdzenie (za pomocą analizy moczu), że pacjent nie przyjmował opioidów przez okres ostatnich 7–10 dni. W związku z tym, że naltrekson stosuje się w leczeniu uzupełniającym, a proces całkowitego powrotu do zdrowia u pacjentów uzależnionych od opioidów przebiega indywidualnie, nie można ustalić zaleceń odnośnie czasu trwania leczenia. Należy rozważyć zastosowanie 3-miesięcznego leczenia początkowego. Konieczne może być jednak długoterminowe podawanie leku.
Zalecana dawka stosowana w leczeniu osób uzależnionych od alkoholu, pomocna w utrzymaniu abstynencji wynosi 50 mg na dobę (1 tabletka). Przyjmowanie dawek większych niż 150 mg na dobę nie jest zalecane, ponieważ może to prowadzić do zwiększenia częstości występowania działań niepożądanych. W związku z tym, że chlorowodorek naltreksonu jest stosowany w leczeniu uzupełniającym, a proces całkowitego powrotu do zdrowia u pacjentów uzależnionych od alkoholu przebiega indywidualnie, nie można ustalić zaleceń odnośnie czasu trwania leczenia. Należy rozważyć stosowanie trzymiesięcznego leczenia początkowego. Konieczne może być jednak długoterminowe podawanie leku. Schemat dawkowania może wymagać modyfikacji, aby poprawić stopień dostosowania się do schematu dawkowania składającego się z 3 dawek tygodniowo: 2 tabletki (=100 mg chlorowodorku naltreksonu) w poniedziałek i w środę oraz 3 tabletki (=150 mg chlorowodorku naltreksonu) w piątek. Dzieci i młodzież Naltreksonu nie należy podawać dzieciom i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, ze względu na niewystarczającą ilość danych klinicznych w tej grupie wiekowej. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania leku u dzieci. Pacjenci w podeszłym wieku Brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania naltreksonu stosowanego w tym wskazaniu u pacjentów w podeszłym wieku.
4.3. Przeciwwskazania
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężkie zaburzenia czynności nerek. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Ostre zapalenie wątroby. Stosowanie u pacjentów uzależnionych od opioidów, którzy nie zaprzestali ich przyjmowania, ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu odstawiennego. Dodatni wynik testu na obecność opioidów lub dodatni wynik testu prowokacji naloksonem. Jednoczesne stosowanie leków zawierających opioidy. Jednoczesne stosowanie metadonu (patrz punkt 4.5). Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Zgodnie z krajowymi wytycznymi leczenie powinno być rozpoczynane i kontynuowane pod nadzorem lekarza doświadczonego w leczeniu pacjentów uzależnionych od opioidów lub alkoholu. Przyjęcie dużej dawki opioidów w trakcie leczenia naltreksonem może prowadzić do groźnego dla życia zatrucia opioidami na skutek zaburzeń układu oddechowego i krążenia. W wyniku przyjęcia naltreksonu przez pacjentów uzależnionych od opioidów bardzo szybko może wystąpić zespół odstawienny. Objawy mogą pojawić się w ciągu pięciu minut od przyjęcia leku i trwać do 48 godzin. Leczenie zespołu odstawiennego jest objawowe. U osób nadużywających alkoholu często występują objawy zaburzeń czynności wątroby. U pacjentów otyłych i w podeszłym wieku, którym podawano naltrekson w dawkach większych niż zalecane (do 300 mg na dobę) zaobserwowano nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby. Przed rozpoczęciem leczenia i w trakcie jego trwania należy wykonać badania czynnościowe wątroby. Należy zwrócić szczególną uwagę na pacjentów, u których wystąpiło trzykrotne zwiększenie
aktywności enzymów wątrobowych w surowicy w porównaniu do wartości prawidłowych oraz na pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Zgłaszano przypadki nieprawidłowych wyników badań czynnościowych wątroby u pacjentów otyłych oraz u pacjentów w podeszłym wieku przyjmujących naltrekson, którzy nie byli uzależnieni od narkotyków. Badania czynnościowe wątroby należy wykonywać przed jak i w trakcie leczenia. Pacjentów należy przestrzec, aby w czasie leczenia naltreksonem nie stosowali jednocześnie leków zawierających opioidy (np. przeciwkaszlowych, przeciwbiegunkowych lub leków stosowanych w leczeniu objawowym przeziębień, itp.) (patrz punkt 4.3). Leczenie naltreksonem można rozpocząć tylko w sytuacji kiedy od zaprzestania przyjmowania opioidów minął odpowiedni okres czasu (5-7 dni w przypadku heroiny oraz co najmniej 10 dni od czasu zaprzestania przyjmowania metadonu). Jeśli konieczne jest leczenie pacjenta opioidami, np. stosowanie opioidów przeciwbólowo lub w celu znieczulenia w sytuacjach nagłych, konieczne może być zastosowanie większej niż zwykle dawki opioidów. W takich przypadkach depresja ośrodka oddechowego i działanie na układ krążenia będą silniejsze i dłużej trwające. Objawy związane z uwalnianiem histaminy (uogólniony rumień, nadmierne pocenie się, świąd i inne objawy ze strony skóry i błon śluzowych) mogą być silnie wyrażone. W takich okolicznościach pacjent wymaga szczególnej opieki i obserwacji. Podczas stosowania terapii naltreksonem, należy unikać podawania przeciwbólowych leków opioidowych. Pacjentów należy poinformować o tym, że podejmowanie prób przełamywania blokady receptorów opioidowych dużymi dawkami opioidów może, po przerwaniu leczenia naltreksonem prowadzić do wystąpienia ostrego zatrucia opioidami. Takie postępowanie stanowi zagrożenie dla życia pacjenta. Po zakończeniu leczenia naltreksonem pacjenci mogą być bardziej wrażliwi na działanie leków zawierających opioidy. Przed rozpoczęciem leczenia naltreksonem pacjenci, których podejrzewa się o przyjmowanie opioidów lub uzależnienie od opioidów muszą zostać poddani testowi prowokacji naloksonem, chyba że możliwe jest potwierdzenie (za pomocą analizy moczu), że pacjent nie przyjmował opioidów przez okres ostatnich 7–10 dni. Zespół odstawienny po przerwaniu stosowania naloksonu trwa zazwyczaj krócej niż zespół odstawienny po leczeniu naltreksonem. Test prowokacji naloksonem - sposób postepowania: Podanie dożylne
- Dożylne wstrzyknięcie naloksonu w dawce 0,2 mg
- Jeśli w ciągu 30 sekund nie wystąpią działania niepożądane, można dodatkowo podać 0,6 mg naloksonu w kolejnym wstrzyknięciu dożylnym.
- Pacjenta należy obserwować przez co najmniej 30 minut pod kątem wystąpienia objawów zespołu odstawiennego. Nie wolno rozpoczynać leczenia naltreksonem, jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy odstawienia. Leczenie można rozpocząć po uzyskaniu negatywnego wyniku testu. W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących obecności opioidów w organizmie pacjenta, test można powtórzyć, stosując dawkę 1,6 mg. Jeśli nie pojawią się objawy zespołu odstawiennego, pacjentowi można podać 25 mg chlorowodorku naltreksonu. Naltrekson jest metabolizowany w znacznym stopniu w wątrobie i wydalany głównie w moczu. Dlatego należy zachować ostrożność podczas podawania produktu leczniczego pacjentom z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek. Przed rozpoczęciem leczenia i w trakcie jego trwania należy wykonać badania czynnościowe wątroby.
Znane jest podwyższone ryzyko samobójstw u osób uzależnionych od leków i (lub) narkotyków z towarzyszącą depresją lub bez niej. Leczenie naltreksonem nie eliminuje tego ryzyka. Laktoza Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Uzyskane do tej pory doświadczenie kliniczne i dane doświadczalne dotyczące wpływu naltreksonu na właściwości farmakokinetyczne innych substancji są ograniczone. Należy zachować ostrożność podczas leczenia naltreksonem w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi i ściśle kontrolować stan chorego. Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Badania in vitro wykazały, że ani naltrekson, ani jego główny metabolit, 6-ß-naltreksol, nie są metabolizowane z udziałem ludzkich enzymów CYP450. Dlatego istnieje małe prawdopodobieństwo, że leki hamujące enzymy układu cytochromu P450 mają wpływ na właściwości farmakokinetyczne naltreksonu. Nie zaleca się podawania naltreksonu w skojarzeniu z: pochodnymi opioidów (leki przeciwbólowe, przeciwkaszlowe, leczenie substytucyjne), lekami przeciwnadciśnieniowymi (alfa-metyldopa). Należy unikać jednoczesnego stosowania naltreksonu z lekami zawierającymi opioidy. Metadon jest substancją stosowaną w trakcie leczenia substytucyjnego. Istnieje ryzyko wystąpienia zespołu odstawiennego. Należy rozważyć jednoczesne podanie naltreksonu z: barbituranami, benzodiazepinami, anksjolitykami innymi niż benzodiazepiny (np. meprobanatem), lekami nasennymi, przeciwdepresyjnymi lekami uspokajającymi (amitryptyliną, doksepiną, mianseryną, trimipraminą), uspokajającymi lekami przeciwhistaminowymi H1, neuroleptykami (droperidolem). Dane pochodzące z badania dotyczącego bezpieczeństwa i tolerancji jednoczesnego stosowania naltreksonu i akamprozatu u osób uzależnionych od alkoholu i nie poddających się leczeniu, wykazały, że podawanie naltreksonu w znacznym stopniu zwiększa stężenie akamprozatu w osoczu krwi. Nie badano interakcji z innymi lekami psychotropowymi (np. disulfiram, amitryptylina, doksepina, lit, klozapina, benzodiazepiny). Jak dotąd, nie opisano przypadków występowania interakcji między kokainą a chlorowodorkiem naltreksonu. Nie są znane żadne interakcje pomiędzy naltreksonem i alkoholem. Zgłaszano przypadki letargu i senności po jednoczesnym zastosowaniu naltreksonu i tiorydazyny Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie produktów leczniczych zawierających opioidy (patrz punkty 4.3 i 4.4).
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża: Brak danych klinicznych dotyczących stosowania chlorowodorku naltreksonu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Brak wystarczających danych do ustalenia znaczenia klinicznego tego wpływu. Potencjalne zagrożenie u ludzi nie jest znane. Produktu Naltex nie stosować w okresie ciąży chyba, że w opinii lekarza prowadzącego potencjalne korzyści przeważają nad ryzykiem.
Stosowanie naltreksonu u ciężarnych pacjentek uzależnionych od alkoholu, otrzymujących długookresowe lub substytucyjne leczenie opioidami, bądź ciężarnych pacjentek uzależnionych od opioidów, stwarza ryzyko wystąpienia objawów ostrego zespołu odstawienia z możliwymi poważnymi następstwami dla matki i płodu (patrz punkt 4.4). W przypadku przepisania leków przeciwbólowych zawierających opioidy należy przerwać podawanie naltreksonu (patrz punkt 4.5). Karmienie piersią: Brak danych klinicznych dotyczących stosowania chlorowodorku naltreksonu w okresie karmienia piersią. Nie wiadomo, czy naltrekson lub 6-beta-naltrekson przenikają do mleka ludzkiego. Podczas leczenia produktem Naltex należy przerwać karmienie piersią.
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Naltex wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
4.8. Działania niepożądane
Działania niepożądane wymienione poniżej uporządkowano na podstawie klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania: Bardzo często (≥ 1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100) Rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000) Bardzo rzadko (< 1/10 000) Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Niezbyt często
Działanie niepożądane Opryszczka wargowa Grzybica stóp
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Niezbyt często Rzadko Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Często Zaburzenia psychiczne Bardzo często
Powiększenie węzłów chłonnych Samoistna plamica małopłytkowa Zmniejszony apetyt Nerwowość Lęk Bezsenność Zaburzenia afektywne Przygnębienie Drażliwość Zmiany nastroju Omamy Stan splątania Depresja Paranoja Dezorientacja Koszmary senne Pobudzenie Spadek libido Niezwykłe sny
Często
Niezbyt często
4.9. Przedawkowanie
Objawy
- Doświadczenie kliniczne dotyczące przedawkowania naltreksonu jest ograniczone.
- Nie odnotowano objawów działania toksycznego w badaniu, w którym ochotnicy otrzymywali lek w dawce 800 mg na dobę przez 7 dni. Leczenie
- W przypadku przedawkowania pacjentów należy monitorować i leczyć objawowo pod ścisłym nadzorem lekarskim.
