Metronidazole B. Braun

Substancja czynna: Metronidazolum

Kod ATC: J01XD01

Nr w Rejestrze Produktów Leczniczych: 100212673

Co to jest lek i w jakim celu się go stosuje

Lek Metronidazole B. Braun jest antybiotykiem stosowanym do leczenia ciężkich zakażeń bakteryjnych, wywołanych przez bakterie wrażliwe na substancję czynną leku – metronidazol. Lek Metronidazole B. Braun stosuje się w leczeniu następujących chorób:

zakażenia ośrodkowego układu nerwowego, takie jak ropnie mózgu (miejscowe zakażenie z ropą), zapalenie opon mózgowych (błon wyścielających mózg);
zakażenie płuc i nabłonka płuc, takie jak zapalenie płuc z jednoczesnym uszkodzeniem tkanek, zachłystowe zapalenie płuc w następstwie przedostania się treści żołądka do płuc, ropnie płuc;
zakażenia przewodu pokarmowego, takie jak zapalenie otrzewnej, ropnie wątroby, zakażenia po zabiegach chirurgicznych okrężnicy lub odbytnicy, ropne zakażenia w obrębie jamy brzusznej i miednicy;
zakażenia narządów płciowych u kobiet, takie jak zapalenie błony śluzowej macicy, stany po usunięciu macicy lub cesarskim cięciu, poronienie septyczne z zakażeniem krwi (posocznica), gorączka połogowa;
zakażenia uszu, nosa, gardła, zębów, szczęki, jamy ustnej, np. wrzodziejące zapalenie jamy ustnej;
zapalenie wsierdzia;
zapalenie kości i stawów, takie jak zapalenie szpiku;
zgorzel gazowa;
posocznica z zakrzepowym zapaleniem żył. W razie konieczności można zastosować inne odpowiednie antybiotyki. Lek Metronidazole B. Braun można stosować zapobiegawczo, przed zabiegami o wysokim ryzyku zakażenia bakteriami beztlenowymi (głównie zabiegi ginekologiczne, operacje żołądka i jelit).

Informacje ważne przed zastosowaniem leku

Kiedy nie stosować leku Metronidazole B. Braun jeśli pacjent ma uczulenie na metronidazol lub inne podobne substancje lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Metronidazole B. Braun należy omówić to z lekarzem. Zachować szczególną ostrożność, stosując lek Metronidazole B. Braun, jeśli u pacjenta stwierdzono:

ciężkie uszkodzenia wątroby;
zaburzenia powstawania krwinek;
chorobę mózgu, rdzenia kręgowego lub nerwów. W takich przypadkach lekarz prowadzący podejmie decyzje o ewentualnym zastosowaniu leku Metronidazole B. Braun. Jeśli w trakcie leczenia wystąpią napady drgawek lub inne reakcje dotyczące nerwów, takie jak drętwienie kończyn, lekarz natychmiast skoryguje dalsze leczenie. Zazwyczaj leku Metronidazole B. Braun nie należy stosować dłużej niż 10 dni. Czas leczenia może być dłuższy tylko w wyjątkowych przypadkach, gdy jest to absolutnie konieczne. Leczenie metronidazolem można będzie powtórzyć tylko wtedy, kiedy jest to absolutnie konieczne. W takich przypadkach lekarz zaleci dokładną kontrolę stanu pacjenta. Szczególnie w przypadku długotrwałego leczenia metronidazolem lub w przypadku występowania u pacjenta obniżonej odporności może dojść do zaburzenia równowagi flory jelitowej. Należy natychmiast zaprzestać terapii lub ją zweryfikować, jeżeli u pacjenta wystąpi ciężka biegunka, która może być spowodowana ciężką chorobą jelita grubego o nazwie rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego (patrz także punkt 4). Podczas stosowania leków zawierających metronidazol u pacjentów z zespołem Cockayne'a, odnotowano przypadki ciężkiej hepatotoksyczności/ostrej niewydolności wątroby, w tym przypadki zakończone zgonem. U pacjentów z zespołem Cockayne'a lekarz powinien w trakcie leczenia metronidazolem oraz po jego zakończeniu kontrolować czynność wątroby. Jeśli u pacjenta wystąpią niżej wymienione objawy, należy natychmiast poinformować o tym lekarza i przerwać przyjmowanie metronidazolu:
ból brzucha, jadłowstręt, nudności, wymioty, gorączka, złe samopoczucie, uczucie zmęczenia, żółtaczka, ciemna barwa moczu, kleiste lub rzadkie stolce lub świąd skóry;
ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa i Johnsona (ang. Stevens-Johnson syndrome, SJS), toksyczna nekroliza naskórka (ang. toxic epidermal necrolysis, TEN), reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms, DRESS), ostra uogólniona osutka krostkowa (ang. acute generalized exanthematous pustulosis AGEP) były zgłaszane w związku ze stosowaniem leku Metronidazole B. Braun 5 mg/ml. Należy przerwać stosowanie leku Metronidazole B. Braun 5 mg/ml i natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpi którykolwiek z objawów związanych z tymi ciężkimi reakcjami skórnymi opisanymi w punkcie 4. Wydłużony czas leczenia metronidazolem może zakłócać proces tworzenia komórek krwi (patrz punkt „Możliwe działania niepożądane”), dlatego lekarz zaleci kontrolowanie liczby krwinek w trakcie leczenia. Lek Metronidazole B. Braun a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Leki, które mogą powodować zaburzenia rytmu serca Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje leki, które mogą powodować zaburzenia rytmu serca (tzw. wydłużenie odstępu QT, które jest widoczne w EKG), takie jak niektóre leki przeciwarytmiczne (leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca, np. amiodaron), niektóre antybiotyki (np. cyprofloksacyna). W trakcie przyjmowania tych leków należy monitorować czynność serca. Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpią jakiekolwiek zaburzenia czynności serca, zawroty głowy lub omdlenia. Barbiturany (substancja czynna leków nasennych) Fenobarbital zmniejsza czas działania metronidazolu; dlatego może być konieczne zwiększenie dawki metronidazolu. Busulfan Nie należy stosować jednocześnie metronidazolu i busulfanu, gdyż może to zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia objawów toksyczności. Karbamazepina (lek stosowany w leczeniu padaczki) Podczas jednoczesnego stosowania konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności, gdyż metronidazol może wydłużać czas działania karbamazepiny. Cymetydyna (lek stosowany w leczeniu zaburzeń żołądka) W odosobnionych przypadkach cymetydyna może zmniejszać wydalanie metronidazolu i prowadzić do zwiększonego stężenia metronidazolu w surowicy. Pochodne kumaryny (leki hamujące krzepliwość krwi) Metronidazol może wzmagać działanie przeciwkrzepliwe leków z grupy kumaryn. Dlatego, jeżeli pacjent przyjmuje lek hamujący krzepnięcie krwi (np. warfarynę), lekarz może zalecić zmniejszenie dawki takiego leku w trakcie jednoczesnego podawania metronidazolu. Cyklosporyna (lek stosowany w hamowaniu niepożądanych reakcji immunologicznych) Podczas równoczesnego leczenia cyklosporyną i metronidazolem może zwiększyć się stężenie cyklosporyny we krwi; w związku z tym lekarz dostosuje dawkę cyklosporyny. Disulfiram (stosowany u alkoholików w terapii odwykowej) W przypadku podawania disulfiramu nie należy przyjmować metronidazolu lub należy zaprzestać przyjmowania disulfiramu. Równoczesne podanie tych leków może powodować stany dezorientacji lub poważne zaburzenia psychiczne (psychoza). Fluorouracyl (lek przeciwnowotworowy) Konieczne może być zmniejszenie dawki dobowej fluorouracylu w razie stosowania jednocześnie z metronidazolem, ponieważ metronidazol może zwiększyć stężenie fluorouracylu we krwi. Lit (stosowany w leczeniu chorób psychicznych) Podczas stosowania metronidazolu równocześnie z solami litu konieczna jest szczególnie dokładna obserwacja pacjenta, gdyż może być konieczne ponowne dostosowanie dawek litu. Mykofenolan mofetylu (stosowany w celu zapobiegania odrzucenia narządów po transplantacji) Metronidazol może osłabiać działanie tego leku, dlatego zaleca się dokładnie kontrolować działanie mykofenolanu mofetylu. Fenytoina (lek stosowany w leczeniu padaczki) Jeśli pacjent przyjmuje fenytoinę, lekarz zaleci leczenie metronidazolem z zachowaniem ostrożności. Metronidazol może wydłużać czas działania fenytoiny, a z drugiej strony fenytoina może osłabiać działanie metronidazolu.

Takrolimus (stosowany w celu tłumienia niepożądanych reakcji immunologicznych) Rozpoczynając i kończąc leczenie metronidazolem, należy skontrolować stężenie takrolimusu we krwi oraz czynność nerek. Metronidazole B. Braun z alkoholem Alkohol Podczas leczenia metronidazolem nie należy pić żadnych napojów alkoholowych, ponieważ może to powodować reakcje nietolerancji, takie jak wymioty lub zawroty głowy. Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Ciąża Jeśli pacjentka jest w ciąży, lekarz zaleci podawanie metronidazolu tylko wtedy, jeśli jest to bezwzględnie konieczne. Karmienie piersią Nie należy karmić piersią w trakcie leczenia metronidazolem. Nie należy wznawiać karmienia piersią przed upływem 2 do 3 dni po zakończeniu leczenia metronidazolem, ponieważ metronidazol przenika do mleka matki. Płodność Badania na zwierzętach wskazują tylko na potencjalny negatywny wpływ metronidazolu na układ rozrodczy u samców, jeżeli samce otrzymują dawki znacząco większe niż maksymalne dawki dla ludzi. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn W trakcie przyjmowania metronidazolu nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, ponieważ metronidazol może osłabiać czujność. Jest to szczególnie istotne na początku leczenia lub w razie spożywania przez pacjenta alkoholu. Lek Metronidazole B. Braun zawiera sód Lek zawiera 322 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w 100 ml. Odpowiada to 16% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.

Jak stosować lek

Dawkowanie Dawka jest ustalana na podstawie rodzaju oraz ciężkości choroby, wieku, masy ciała i reakcji pacjenta na leczenie. Zazwyczaj zalecane dawkowanie jest następujące: Dorośli i młodzież Leczenie zakażeń: W pierwszym dniu terapii pacjent zwykle otrzymuje 300 ml leku (co odpowiada 1500 mg metronidazolu). Od drugiego dnia kuracji pacjent otrzymuje codziennie 200 ml leku (co odpowiada 1000 mg metronidazolu). Zamiast tego pacjent może otrzymywać 100 ml leku (co odpowiada 500 mg metronidazolu) co 8 godzin. Na początku terapii lekarz może zalecić większą początkową dawkę metronidazolu. W większości przypadków terapia trwa 7 dni. Można ją przedłużyć tylko w wyjątkowych przypadkach. Pacjenci z chorobami nerek otrzymują takie same dawki. U pacjentów z chorobą wątroby może występować konieczność obniżenia dawek.

Jeżeli pacjent jest leczony dializami (sztuczną nerką), lekarz odpowiednio dostosuje dawkę w dniu dializy. Zapobieganie zakażeniom, które mogą wystąpić po operacjach chirurgicznych W przypadku stosowania metronidazolu w celu zapobiegania zakażeniom w chirurgii, można podać pacjentowi 500 mg leku przed operacją. Dawka ta zostanie powtórzona 8 i 16 godzin po operacji. Stosowanie u dzieci i młodzieży Dawkowanie u dzieci opiera się na masie ciała (mc.) Leczenie zakażeń Wiek 8 tygodni do 12 lat

Poniżej 8 tygodni Dzieci młodsze niż 40 tygodni życia płodowego

Dawkowanie 20 – 30 mg metronidazolu na kg mc. na dobę jako pojedyncza dawka lub w dawkach podzielonych 7,5 mg na kg mc. co 8 godzin. Ta dawka dobowa może być zwiększona do 40 mg metronidazolu na kg mc. jeżeli zakażenie jest ciężkie. 15 mg metronidazolu na kg mc. jako jedna dawka na dobę lub w dawkach podzielonych 7,5 mg na kg mc. co 12 godzin. Ponieważ metronidazol może kumulować się u tych pacjentów w pierwszych okresie życia, po kilku dniach terapii należy sprawdzić stężenie metronidazolu we krwi.

Leczenie zwykle trwa 7 dni. Zapobieganie zakażeniom, które mogą wystąpić po operacjach chirurgicznych: Wiek Poniżej 12 lat Noworodki w wieku poniżej 40 tygodni wieku ciążowego

Dawka 20 – 30 mg metronidazolu na kg mc. w pojedynczej dawce podane 1–2 godziny przed zabiegiem chirurgicznym.. 10 mg metronidazolu na kg mc. w pojedynczej dawce przed zabiegiem chirurgicznym.

Sposób podawania i czas stosowania Lek Metronidazole B. Braun jest podawany w kroplówce bezpośrednio do żyły (infuzja dożylna). Infuzja roztworu z jednej butelki trwa zwykle 60 minut i nie powinna być krótsza niż 20 minut. Przed infuzją można rozcieńczyć produkt w odpowiednim roztworze do infuzji. Z reguły leczenie metronidazolem nie trwa dłużej niż 7 dni i nie może trwać dłużej niż 10 dni, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne (patrz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”). Jeżeli pacjent otrzymuje jednocześnie inne antybiotyki, lekarz będzie podawać te leki osobno. Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Metronidazole B. Braun Jako objawy podmiotowe lub przedmiotowe po przedawkowaniu mogą wystąpić takie działania niepożądane, jak opisane w następnym punkcie. W razie znacznego przedawkowania metronidazolu nie jest znane szczególne leczenie lub odtrutka, jednakże metronidazol można skutecznie usunąć z organizmu podczas dializy (tzn. przez zastosowanie sztucznej nerki).

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Działania niepożądane występują zwykle przy wysokich dawkach lub długotrwałym stosowaniu. Do opisania częstości występowania działań niepożądanych stosuje się następujące terminy: bardzo często: dotyczy więcej niż 1 na 10 pacjentów często: dotyczy 1 do 10 na 100 pacjentów niezbyt często: dotyczy 1 do 10 na 1000 pacjentów rzadko: dotyczy 1 do 10 z 10 000 pacjentów bardzo rzadko: dotyczy mniej niż 1 na 10 000 pacjentów częstość nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych. W przypadku wystąpienia poniżej wymienionych objawów, należy przerwać stosowanie leku Metronidazole B. Braun 5 mg/ml i natychmiast skontaktować się z lekarzem: Rzadko:

Ciężka uporczywa biegunka (która może być objawem ciężkiego zakażenia jelit o nazwie rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego).
Ciężkie, ostre reakcje nadwrażliwości, aż do wstrząsu alergicznego. Bardzo rzadko:
Podczas leczenia może dojść do zmniejszenia liczby białych krwinek i płytek krwi (granulocytopenia, agranulocytoza, pancytopenia, trombocytopenia). Przy długotrwałym stosowaniu konieczne jest regularne kontrolowanie morfologii krwi.
Zapalenie wątroby, żółtaczka, zapalenie trzustki (odosobnione przypadki).
Zaburzenia czynności mózgu, brak koordynacji. Częstość nieznana:
Łagodne do umiarkowanych reakcje nadwrażliwości, obejmujące obrzęk twarzy, ust, gardła i (lub) języka (obrzęk naczynioruchowy).
Przymus patrzenia w jedną stronę, uszkodzenie lub zapalenie nerwów w oczach.
Zmniejszenie liczby białych krwinek (leukopenia), ciężka anemia (niedokrwistość aplastyczna).
Napady padaczkowe, zaburzenia nerwów, takie jak drętwienie, ból, odczuwanie jakby dotyku futra lub mrowienie rak i nóg.
Zapalenie mózgu niespowodowane przez bakterie (aseptyczne zapalenie opon mózgowych).
Ostra niewydolność wątroby u pacjentów z zespołem Cockayne'a (patrz punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Zaburzenia słuchu, utrata słuchu.
Dzwonienie w uszach (szumy uszne).
Wysypka skórna, pęcherze, gorączka lub inne objawy reakcji nadwrażliwości.
Czerwonawe, niewyniosłe, miejscowe lub okrągłe plamy na tułowiu, często z centralnymi pęcherzami, łuszczeniem się skóry, owrzodzeniami jamy ustnej, gardła, nosa, narządów płciowych i oczu. Te ciężkie wysypki skórne mogą być poprzedzone gorączką i objawami grypopodobnymi (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka).
Rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała i powiększone węzły chłonne (zespół DRESS lub zespół nadwrażliwości na lek).
Czerwona, łuszcząca się, rozległa wysypka z guzkami pod skórą i pęcherzami, której towarzyszy gorączka. Objawy pojawiają się zwykle po rozpoczęciu leczenia (ostra uogólniona osutka krostkowa). Inne działania niepożądane Często: Nadkażenia grzybicze i bakteryjne.

Niezbyt często:

Ciemny kolor moczu (spowodowany przez metabolit metronidazolu). Rzadko:
Zmiany w EKG. Bardzo rzadko:
Zaburzenia psychotyczne, w tym stany splątania, omamy.
Ból głowy, zawroty głowy, senność, gorączka, zaburzenia widzenia i poruszania się, zaburzenia wymowy, drgawki.
Zaburzenia widzenia, np. podwójne widzenie, krótkowzroczność.
Zaburzenia czynnościowe wątroby (takie jak zwiększona aktywność niektórych enzymów i zwiększone stężenie bilirubiny).
Alergiczne reakcje skórne, np. swędzenie, pokrzywka.
Bóle mięśni i stawów. Częstość nieznana:
Wymioty, mdłości, biegunka, zapalenie języka lub jamy ustnej, odbijanie i gorzki smak w ustach, metaliczny smak, ucisk nad żołądkiem, obłożony język.
Trudności z przełykaniem.
Anoreksja.
Smutny (depresyjny) nastrój.
Senność lub bezsenność, nagłe skurcze mięśni.
Zaczerwienienie i swędzenie skóry (rumień wielopostaciowy).
Podrażnienie ściany żył (nawet do zapalenia żył i zakrzepicy) po podaniu dożylnym, osłabienie, gorączka. Postępowanie doraźne w razie rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego W razie uporczywej, nasilonej biegunki należy niezwłocznie poinformować o tym lekarza, gdyż może ona być spowodowana przez rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, poważną chorobę, która wymaga natychmiastowego leczenia. Lekarz przerwie leczenie metronidazolem i zapewni odpowiednie leczenie. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel: + 48 22 49 21 301 Fax: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

Jak przechowywać lek

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na butelce i kartonie. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Przechowywać pojemnik w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

Lek jest przeznaczony do jednorazowego użytku. Niewykorzystaną pozostałość należy wyrzucić. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, rozcieńczony lek powinien być zużyty natychmiast. Jeśli lek nie zostanie zużyty natychmiast, czas przechowywania i warunki przed użyciem stanowią odpowiedzialność użytkownika i nie powinny przekraczać 24 godzin w temperaturze 2°C do 8°C chyba, że rozcieńczenie nastąpiło w kontrolowanych, walidowanych warunkach jałowych. Stosować wyłącznie, jeśli roztwór jest przezroczysty i pozbawiony widocznych cząstek, a butelka i zamknięcie nie są naruszone. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Metronidazole B. Braun – Substancją czynną leku jest metronidazol. 1 ml leku Metronidazole B. Braun roztwór do infuzji zawiera 5 mg metronidazolu. Jedna polietylenowa butelka o pojemności 100 ml zawiera 500 mg metronidazolu. – Pozostałe składniki to sodu chlorek, disodu fosforan dwuzasadowy dwunastowodny, kwas cytrynowy, woda do wstrzykiwań. Jak wygląda lek Metronidazole B. Braun i co zawiera opakowanie Metronidazole B. Braun jest przejrzystym, bezbarwnym lub lekko żółtawym roztworem. Lek Metronidazole B. Braun jest dostępny w polietylenowych butelkach o pojemności 100 ml. Roztwór jest dostępny w opakowaniach po 10 lub 20 butelek. Podmiot odpowiedzialny B. Braun Melsungen AG Carl-Braun – Straße 1 34212 Melsungen, Niemcy Adres do korespondencji: 34209 Melsungen, Niemcy Tel. +49-5661-71-0 Fax +49-5661-71-4567 Wytwórca B. Braun Medical, S.A. Carretera de Terrassa 121 08191 Rubí, Barcelona, Hiszpania W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego: Aesculap Chifa Sp. z o.o. ul. Tysiąclecia 14 64-300 Nowy Tomyśl tel. (061) 44 20 100 fax (061) 44 23 936 Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami: Austria Belgia

Metronidazole B.Braun 5 mg/ml Infusionlösung Metronidazole B.Braun 5 mg/ml

Cypr Dania Estonia Litwa Łotwa Niemcy (Kraj referencyjny) Polska Słowacja Włochy

Metronidazole B.Braun 5 mg/ml Metronidazol B.Braun 5 mg/ml Metronidazole B.Braun 5 mg/ml Metronidazole B.Braun 5 mg/ml infizinis tirpalas Metronidazole B.Braun 5 mg/ml Metronidazole B.Braun 5 mg/ml Infusionlösung Metronidazole B. Braun Metronidazol B.Braun 5 mg/ml Metronidazolo B.Braun 5 mg/ml

Data ostatniej aktualizacji ulotki

27.03.2025

Źródło: oficjalna ulotka w Rejestrze Produktów Leczniczych (URPL)

Najczęściej zadawane pytania o Metronidazole B. Braun

W jakim celu stosuje się lek Metronidazole B. Braun?

Leczenie i zapobieganie rozwojowi zakażeń wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na działanie metronidazolu (głównie bakterie beztlenowe). Metronidazol jest wskazany w leczeniu następujących chorób u osób dorosłych i dzieci:

zakażeń ośrodkowego układu nerwowego (np. ropień mózgu, zapalenie opon mózgowych),
zakażeń płuc i opłucnej (np.

Jaka jest substancja czynna leku Metronidazole B. Braun?

Substancją czynną leku Metronidazole B. Braun jest Metronidazolum. Kod ATC: J01XD01.

Kiedy nie stosować leku Metronidazole B. Braun?

Nadwrażliwość na metronidazol lub inne pochodne nitroimidazolu lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Czy lek Metronidazole B. Braun można stosować w ciąży i podczas karmienia piersią?

Odpowiedzi pochodzą z oficjalnej ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego (URPL). Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.

Substancja czynna: Metronidazolum (33 leków)

Zobacz wszystkie leki zawierające tę substancję lub pełną listę substancji czynnych.

⚕Dla profesjonalistów — Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)Pełna charakterystyka: dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia+

Informacje techniczne przeznaczone dla pracowników ochrony zdrowia (lekarzy i farmaceutów). Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL) to oficjalny dokument zatwierdzony przez URPL/EMA. Nie zastępuje ulotki ani porady lekarza.

4.1. Wskazania do stosowania

zakażeń ośrodkowego układu nerwowego (np. ropień mózgu, zapalenie opon mózgowych),
zakażeń płuc i opłucnej (np. martwicze zapalenie płuc, zachłystowe zapalenie płuc, ropień płuca),
zapalenia wsierdzia,
zakażeń przewodu pokarmowego i jamy brzusznej (np. zapalenie otrzewnej, ropień wątroby, zakażenia po zabiegach chirurgicznych okrężnicy lub odbytnicy, choroby ropne jamy brzusznej i miednicy),
zakażeń ginekologicznych (np. zapalenie błony śluzowej macicy, stany po histerektomii lub cesarskim cięciu, gorączka połogowa, poronienie septyczne),
zakażeń uszu, nosa, gardła, zębów, jamy ustnej, szczęki (np. angina Plaut-Vincenta),
zakażeń kości i stawów (np. zapalenie kości i szpiku),
zgorzeli gazowej,
posocznicy z zakrzepowym zapaleniem żył. W zakażeniu mieszanym bakteriami beztlenowymi i tlenowymi, oprócz produktu leczniczego Metronidazole B. Braun należy zastosować antybiotyk odpowiedni do leczenia zakażeń bakteriami tlenowymi.

Stosowanie zapobiegawcze jest zawsze wskazane przed zabiegami o wysokim ryzyku zakażenia bakteriami beztlenowymi (zabiegi ginekologiczne i w obrębie jamy brzusznej). Należy uwzględnić oficjalne zalecenia dotyczące odpowiedniego użycia leków przeciwbakteryjnych.

4.2. Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie dostosowywuje się do indywidualnej reakcji pacjenta na leczenie, wieku i masy ciała pacjenta oraz rodzaju i ciężkości choroby. Należy postępować zgodnie z następującymi zasadami dawkowania: Dorośli i młodzież: Leczenie zakażeń wywołanych przez bakterie beztlenowe Zwykle podaje się dawkę 1500 mg (300 ml) w pierwszym dniu leczenia, a następnie 1000 mg (200 ml) w pojedynczej dawce w dniach kolejnych. Zamiast tego można podawać 500 mg (100 ml) co 8 godzin. Na początku leczenia można zastosować dawkę nasycającą 15 mg/kg masy ciała, jeżeli istnieją do tego wskazania medyczne. Czas trwania leczenia zależy od jego skuteczności. W większości przypadków leczenie trwające 7 dni okazuje się wystarczające. Jeżeli istnieją do tego wskazania kliniczne, leczenie można przedłużyć patrz także punkt 4.4. Zapobieganie zakażeniom okołooperacyjnym spowodowanym przez bakterie beztlenowe: 500 mg, przy czym podawanie należy zakończyć na około godziny przed zabiegiem. Dawkę powtórzyć po 8 i 16 godzinach. Dzieci i młodzież Leczenie zakażeń wywołanych przez bakterie beztlenowe ● Dzieci w wieku > 8 tygodni do 12 lat: Zazwyczaj dawka dobowa wynosi 20 – 30 mg na kg masy ciała na dobę, podawane w jednej dawce lub podzielone na dawki 7,5 mg na kg masy ciała co 8 godzin. Dawkowanie można zwiększyć do 40 mg na kg masy ciała, w zależności od ciężkości zakażenia. ●

Dzieci w wieku < 8 tygodni: 15 mg na kg masy ciała w postaci jednorazowej dawki dobowej lub podzielone na dawki 7,5 mg na kg masy ciała, co 12 godzin.

●

U noworodków < 40 tygodni wieku ciążowego: Do kumulacji metronidazolu może dojść w pierwszym tygodniu życia, dlatego też po kilkudniowym leczeniu zaleca się monitorowanie stężenia metronidazolu w surowicy.

Leczenie trwa zwykle 7 dni. Zapobieganie zakażeniom okołooperacyjnym spowodowanym przez bakterie beztlenowe: ● Dzieci w wieku < 12 lat: 20 – 30 mg na kg masy ciała w postaci pojedynczej dawki podanej 1 – 2 godziny przed zabiegiem chirurgicznym. ● Noworodki < 40 tygodni wieku ciążowego: 10 mg na kg masy ciała w pojedynczej dawce przed zabiegiem chirurgicznym. Pacjenci z niewydolnością nerek Zmniejszenie dawki nie jest wymagane, patrz punkt 5.2.

U pacjentów poddawanych hemodializie należy zaplanować standardową dawkę metronidazolu po zabiegach hemodializy, w dniach dializowania, aby zrekompensować jego utratę w trakcie procedury. Pacjenci z niewydolnością wątroby Okres półtrwania w surowicy oraz klirens osoczowy jest wydłużony u pacjentów z zaawansowaną niewydolnością wątroby, dlatego też pacjentom z ciężką chorobą wątroby należy podawać mniejsze dawki (patrz punkt 5.2). Sposób podawania Stosowanie dożylne. Zawartość jednej butelki podawać w postaci infuzji dożylnej powoli, tj. maksymalnie 100 ml, nie krócej niż przez 20 minut, zwykle przez ponad godzinę. Produkt leczniczy Metronidazole B. Braun można także rozcieńczyć przed dożylnym podaniem w 0,9% roztworze chlorku sodu lub 5% roztworze glukozy. Antybiotyki stosowane jednocześnie należy podawać oddzielnie.

4.3. Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na metronidazol lub inne pochodne nitroimidazolu lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

U pacjentów z ciężkim uszkodzeniem wątroby lub zaburzeniami tworzenia krwinek (np. granulocytopenią) dożylną infuzję roztworu metronidazolu należy stosować tylko w przypadkach, gdy spodziewane korzyści przewyższają potencjalne zagrożenia. Również, ze względu na ryzyko zaostrzenia choroby, należy stosować metronidazol u pacjentów z czynnymi lub przewlekłymi ciężkimi chorobami obwodowego i ośrodkowego układu nerwowego jedynie w przypadku, gdy spodziewane korzyści przewyższają potencjalne zagrożenia. U pacjentów otrzymujących metronidazol obserwowano występowanie napadów padaczkowych, mioklonii i neuropatii obwodowej, z których ta ostatnia charakteryzowała się głównie drętwieniem lub parestezją kończyn. Pojawienie się nieprawidłowych objawów neurologicznych wymaga natychmiastowej oceny stosunku korzyści do ryzyka dalszego podawania produktu leczniczego. W przypadku wystąpienia ciężkiej reakcji nadwrażliwości (np. wstrząs anafilaktyczny) leczenie produktem leczniczym Metronidazole B. Braun należy natychmiast przerwać. Wykwalifikowany personel medyczny powinien rozpocząć odpowiednie leczenie doraźne. Ciężka przedłużająca się biegunka, pojawiająca się podczas leczenia lub w kolejnych tygodniach, może być spowodowana rzekomobłoniastym zapaleniem jelita grubego (w większości przypadków wywołanego przez Clostridioides difficile), patrz punkt 4.8. Choroba ta, wywołana leczeniem antybiotykami, może zagrażać życiu i wymagać dodatkowego leczenia. Nie należy podawać leków hamujących perystaltykę. Czas trwania leczenia metronidazolem lub produktami leczniczymi zawierającymi inne nitroimidazole nie powinien przekroczyć 10 dni. Leczenie można przedłużyć wyłącznie w szczególnych przypadkach, jeśli to bezwzględnie konieczne, kontrolując stan kliniczny oraz wyniki badań laboratoryjnych. Powtórne leczenie należy w miarę możliwości ograniczyć do szczególnych przypadków. Ograniczeń tych należy ściśle przestrzegać, ponieważ nie można wykluczyć mutagennego działania metronidazolu i ponieważ w badaniach na zwierzętach zaobserwowano zwiększone występowanie niektórych rodzajów nowotworów.

Szczególnie w przypadku długotrwałego leczenia metronidazolem lub u pacjentów z obniżoną odpornością mogą wystąpić zaburzenia równowagi prawidłowej flory (przerost grzybów/bakterii) i możliwe nadkażenia. Ciężkie skórne działania niepożądane W związku ze stosowaniem metronidazolu zgłaszano przypadki ciężkich skórnych działań niepożądanych (ang. severe cutaneous adverse reactions, SCAR), w tym toksyczną nekrolizę naskórka (ang. toxic epidermal necrolysis, TEN), zespół Stevensa i Johnsona (ang. Stevens-Johnson syndrome, SJS), reakcję polekową z eozynofilią i objawami ogólnymi (ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms, DRESS) i ostrą uogólnioną osutkę krostkową (ang. acute generalized exanthematous pustulosis, AGEP). Objawy mogą być ciężkie i potencjalnie zagrażające życiu. Jeśli wystąpią objawy podmiotowe lub przedmiotowe SCAR, należy natychmiast przerwać wstrzykiwanie metronidazolu i wdrożyć odpowiednie leczenie. Wydłużony czas leczenia metronidazolem może łączyć się z hamowaniem czynności szpiku, co prowadzi do zaburzenia tworzenia się krwinek. Objawy zostały przedstawione w punkcie 4.8. Należy stale monitorować liczbę krwinek podczas wydłużonego leczenia. Hepatotoksyczność u pacjentów z zespołem Cockayne'a Po rozpoczęciu leczenia metronidazolem w postaci do podawania ogólnoustrojowego u pacjentów z zespołem Cockayne'a, odnotowano przypadki ciężkiej hepatotoksyczności lub ostrej niewydolności wątroby, w tym o bardzo szybkim przebiegu, zakończone zgonem. W tej grupie pacjentów nie należy stosować metronidazolu, chyba że uzna się, że korzyści przewyższają ryzyko, oraz jeśli alternatywne sposoby leczenia nie są dostępne. Przed rozpoczęciem terapii, a także w trakcie jej trwania oraz po jej zakończeniu, należy wykonać testy wątrobowe, aby upewnić się, że czynność wątroby mieści się w granicach normy lub że został osiągnięty poziom wartości początkowych. Jeśli parametry czynności wątroby będą znacznie podwyższone, należy zaprzestać stosowania leku. Pacjentom z zespołem Cockayne'a należy doradzić, aby natychmiast przerwali przyjmowanie metronidazolu oraz zgłosili swojemu lekarzowi wszelkie objawy, mogące świadczyć o uszkodzeniu wątroby (patrz punkt 4.8). Specjalne ostrzeżenia/środki ostrożności dotyczące substancji pomocniczych Produkt leczniczy zawiera 322 mg sodu na 100 ml, co odpowiada 16% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Zaburzenie wyników badań laboratoryjnych Metronidazol zaburza enzymatyczne spektrofotometryczne oznaczenie aminotransferazy asparaginianowej (AspAT), aminotransferazy alaninowej (AlAT), dehydrogenazy mleczanowej (LDH), trójglicerydów i glukozy metodą heksokinazową, powodując zaniżenie wyników (wynik może osiągnąć zero). Metronidazol wykazuje dużą absorbancję przy długości fali, na której oznacza się dinukleotyd nikotynoamidoadeninowy (ang. nicotinamide adenine dinucleotide, NADH). W związku z tym może się wydawać, iż metronidazol zmniejsza wartości podwyższonych aktywności enzymów wątrobowych podczas badania metodą przepływu ciągłego na podstawie spadku w punkcie końcowym obniżonego NADH. Zaobserwowano przypadki niezwykle małej aktywności enzymów wątrobowych, w tym wartości zerowe.

4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Interakcje z innymi produktami leczniczymi Produkty lecznicze wydłużające odstęp QT Zgłaszano przypadki wydłużenia odstępu QT, zwłaszcza gdy metronidazol jest podawany razem z produktami leczniczymi, które mogą wydłużać odstęp QT. Podczas jednoczesnego stosowania metronidazolu i amiodaronu lub cyprofloksacyny zaobserwowano, odpowiednio, wydłużenie odstępu QT i torsades de pointes. W przypadku stosowania amiodaronu lub cyprofloksacyny razem z metronidazolem może być konieczne monitorowanie odstępu QT za pomocą EKG. Jeżeli pacjent jest leczony ambulatoryjnie, należy go poinformować, że powinien zgłosić się do lekarza w przypadku zaobserwowania takich objawów, jak zawroty głowy, kołatanie serca czy omdlenie, mogących świadczyć o wystąpieniu torsades de pointes. Barbiturany Fenobarbital może zwiększyć tempo metabolizmu metronidazolu w wątrobie, skracając okres jego półtrwania w osoczu do 3 godzin. Busulfan Jednoczesne podawanie busulfanu z metronidazolem może znacząco zwiększyć stężenie busulfanu w osoczu krwi. Nie opisano mechanizmu interakcji. Należy unikać jednoczesnego podawania busulfanu i metronidazolu ze względu na możliwość wystąpienia dużej toksyczności i śmiertelności związanej ze wzrostem stężenia busulfanu w osoczu. Karbamazepina Metronidazol może zahamować metabolizm karbamazepiny, co może doprowadzić do wzrostu stężenia karbamazepiny w osoczu. Cymetydyna Jednoczesne podawanie cymetydyny może w pojedynczych przypadkach spowolnić eliminację metronidazolu z organizmu, zwiększając jego stężenie w surowicy. Pochodne kumaryny Jednoczesne leczenie metronidazolem może nasilać przeciwkrzepliwe działanie tych leków i zwiększać ryzyko krwawienia będącego skutkiem słabszego metabolizmu w wątrobie. Może wystąpić konieczność skorygowania dawki antykoagulanta. Cyklosporyna W trakcie równoczesnej terapii cyklosporyną i metronidazolem występuje ryzyko wyższego stężenia cyklosporyny w surowicy. Konieczne jest wówczas częste monitorowanie stężenia cyklosporyny i kreatyniny. Disulfiram Jednoczesne podawanie disulfiramu może powodować stan splątania, a nawet reakcje psychotyczne. Należy unikać łączenia tych dwóch leków. Fluorouracyl Metronidazol hamuje metabolizm podawanego jednocześnie fluorouracylu, tzn. wzrasta stężenie fluorouracylu w osoczu. Lit Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym podawaniu metronidazolu z solami litu, ponieważ zaobserwowano, że w warunkach terapii metronidazolem obserwuje się podwyższone stężenie litu. Mykofenolan mofetylu Substancje zmieniające florę układu pokarmowego (np. antybiotyki) mogą obniżać biodostępność doustną produktów kwasu mykofenolowego. Zaleca się przeprowadzenie dokładniejszych badań

4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża Bezpieczeństwo stosowania metronidazolu podczas ciąży nie zostało w wystarczającym stopniu dowiedzione. W szczególności sprzeczne są dane dotyczące stosowania produktu leczniczego we wczesnym okresie ciąży. Niektóre badania wykazały zwiększoną liczbę zaburzeń rozwojowych. W doświadczeniach na zwierzętach metronidazol nie wykazywał działania teratogennego (patrz punkt 5.3). Podczas pierwszego trymestru ciąży Metronidazole B. Braun można stosować wyłącznie w celu leczenia zakażeń zagrażających życiu, o ile nie ma bezpieczniejszej alternatywy. Podczas drugiego i trzeciego trymestru, Metronidazole B. Braun można stosować w leczeniu innych zakażeń, jeśli oczekiwane korzyści znacznie przewyższają potencjalne zagrożenia. Karmienie piersią Ponieważ metronidazol jest wydzielany z mlekiem, podczas leczenia należy przerwać karmienie piersią. Po zakończeniu leczenia metronidazolem karmienia piersią nie należy wznawiać przed upływem 2 do 3 dni, z powodu przedłużonego okresu półtrwania metronidazolu. Płodność Jedynie podczas badań na zwierzętach wskazano potencjalnie negatywny wpływ metronidazolu na układ rozrodczy u samców przy podawaniu dużych dawek znacznie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla człowieka.

4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Metronidazol może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i użycia maszyn, nawet jeśli stosuje się go zgodnie z zaleceniami. Dotyczy to szczególnie początku leczenia lub łączenia z alkoholem.

4.8. Działania niepożądane

Działania niepożądane są głównie powiązane z długotrwałym stosowaniem lub dużymi dawkami produktu leczniczego. Najczęściej obserwowane działania obejmują mdłości, zaburzenia smaku oraz ryzyko wystąpienia neuropatii w przypadku długotrwałego stosowania.

Częstość występowania działań niepożądanych zdefiniowano następująco: Bardzo często: ≥ 1/10 Często: ≥ 1/100 do < 1/10 Niezbyt często: ≥ 1/1 000 do < 1/100 Rzadko: ≥ 1/10 000 do < 1/1 000 Bardzo rzadko: < 1/10 000 Częstość nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Często: Nadkażenia grzybicze i bakteryjne. Rzadko: Rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, które może wystąpić podczas lub po zakończeniu leczenia, objawiające się jako ciężka, uporczywa biegunka. Informacje na temat leczenia doraźnego, patrz punkt 4.4. Zaburzenia krwi i układu chłonnego Bardzo rzadko: Zmniejszenie liczby leukocytów i płytek krwi (granulocytopenia, agranulocytoza, pancytopenia i małopłytkowość) podczas leczenia metronidazolem. Patrz punkt 4.4. Częstość nieznana: Leukopenia, niedokrwistość aplastyczna. W przypadku długotrwałego podawania tego produktu leczniczego konieczne jest regularne monitorowanie liczby krwinek. Zaburzenia układu immunologicznego Rzadko: Ciężkie, ostre reakcje nadwrażliwości ogólnoustrojowej: anafilaksja, do wstrząsu anafilaktycznego. Częstość nieznana: Łagodne do umiarkowanych reakcje nadwrażliwości, np. reakcje skórne (patrz punkt „Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej” poniżej), obrzęk naczynioruchowy. Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Częstość nieznana: Anoreksja. Zaburzenia psychiczne Bardzo rzadko: Zaburzenia psychotyczne, w tym stany splątania, omamy. Częstość nieznana: Depresja. Zaburzenia układu nerwowego Bardzo rzadko: Encefalopatia, ból głowy, gorączka, senność, zawroty głowy, zaburzenia widzenia i ruchu, uczucie wirowania, ataksja, upośledzenie wymowy, drgawki. Częstość nieznana: Senność lub bezsenność, mioklonie, napady padaczkowe, neuropatia obwodowa objawiająca się w postaci parestezji, szumy uszne, zaburzenia słuchu, utrata słuchu (w tym czuciowo-nerwowy ubytek słuchu), ból, odczuwanie jakby dotyku futra i mrowienie kończyn. Aseptyczne zapalenie opon mózgowych. Jeśli wystąpią drgawki lub objawy neuropatii obwodowej lub encefalopatii, należy natychmiast poinformować lekarza prowadzącego. Zaburzenia oka Bardzo rzadko: Częstość nieznana:

Zaburzenia serca Rzadko:

Zaburzenia widzenia, np. podwójne widzenie, krótkowzroczność. Napadowe przymusowe patrzenie z rotacją gałek ocznych, neuropatia/zapalenie nerwu wzrokowego (w odosobnionych przypadkach). Zmiany w EKG, takie jak spłaszczenie załamka T.

Zaburzenia żołądka i jelit Częstość nieznana: Wymioty, nudności, biegunka, zapalenie języka i jamy ustnej, odbijanie się z gorzkim posmakiem, napięcie w nadbrzuszu, metaliczny posmak, obłożony język. Dysfagia (spowodowana działaniem metronidazolu na ośrodkowy układ nerwowy). Bardzo rzadko: Zapalenie trzustki. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Bardzo rzadko: Nieprawidłowe aktywności enzymów wątrobowych i stężenia bilirubiny Zapalenie wątroby, żółtaczka. Po rozpoczęciu ogólnoustrojowego stosowania metronidazolu u pacjentów z zespołem Cockayne'a odnotowano przypadki ciężkiej nieodwracalnej hepatotoksyczności/ostrej niewydolności wątroby, w tym o bardzo szybkim przebiegu, zakończone zgonem (patrz punkt 4.4). Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Bardzo rzadko: Alergiczne reakcje skórne, np. świąd, pokrzywka. Częstość nieznana: Rumień wielopostaciowy, toksyczna nekroliza naskórka (TEN), zespół Stevensa i Johnsona (SJS), reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS), ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP) (patrz punkt 4.4). Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bardzo rzadko: Bóle stawów, bóle mięśni. Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niezbyt często: Ciemny kolor moczu (spowodowany przez metabolit metronidazolu). Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Częstość nieznana: Podrażnienie żył (aż do zakrzepowego zapalenia żył) po podaniu dożylnym, stany osłabienia, gorączka. Dzieci i młodzież Częstość, typ i ciężkość działań niepożądanych u dzieci są takie same, jak u osób dorosłych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, PL-02 222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

4.9. Przedawkowanie

Objawy Jako objawy przedawkowania mogą wystąpić działania niepożądane opisane w punkcie 4.8. Leczenie W przypadku znacznego przedawkowania metronidazolu nie jest znane szczególne leczenie ani antidotum. W razie konieczności metronidazol można skutecznie usunąć z organizmu przez hemodializę.

Pharmuno — Katalog aptek w Polsce