Metafen
Co to jest lek i w jakim celu się go stosuje
Metafen jest lekiem w postaci tabletek powlekanych do podawania doustnego. Zawiera dwie substancje czynne – ibuprofen oraz paracetamol wykazujące działanie przeciwbólowe, przeciwgorączkowe i przeciwzapalne. Wskazania do stosowania:
- bóle różnego pochodzenia, w tym: bóle głowy migrena bóle menstruacyjne bóle zębów bóle mięśni bóle kości i stawów bóle lędźwiowo-krzyżowe bóle pourazowe nerwobóle
- gorączka. Lek przeznaczony jest dla osób dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 12 lat.
Informacje ważne przed zastosowaniem leku
Kiedy nie stosować leku Metafen
– jeśli pacjent ma uczulenie na paracetamol, ibuprofen lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6); – jeśli u pacjenta występuje uczulenie na leki z grupy NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne), w tym kwas acetylosalicylowy; występowała w przeszłości astma aspirynowa, obrzęk naczynioruchowy (choroby skóry i błon śluzowych, charakteryzującej się występowaniem
obrzęków), skurcz oskrzeli, nieżyt nosa lub pokrzywka, związane z przyjmowaniem kwasu acetylosalicylowego lub innych leków z grupy NLPZ; jeśli pacjent ma ciężką niewydolność nerek i (lub) wątroby; jeśli pacjent ma lub miał chorobę wrzodową żołądka i (lub) dwunastnicy, perforacje lub krwawienie, również te występujące po zastosowaniu leków z grupy NLPZ; jeśli pacjent ma ciężkie nadciśnienie tętnicze; jeśli pacjent ma ciężkie choroby układu krążenia, tachykardię (przyspieszona akcja serca), dławicę piersiową; jeśli pacjent ma ciężką niewydolności serca; jeśli pacjent ma skazę krwotoczną; jeśli pacjent przyjmuje inne niesteroidowe leki przeciwzapalne, w tym inhibitory COX-2 i kwas acetylosalicylowy w dawce dobowej większej niż 75 mg; jeśli pacjent przyjmuje inne leki zawierające paracetamol; w okresie ciąży i karmienia piersią; u dzieci w wieku poniżej 12 lat.
Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Metafen należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą. Metafen zawiera paracetamol. Aby uniknąć przedawkowania należy sprawdzić czy inne przyjmowane leki nie zawierają paracetamolu (patrz punkt 2). Jednoczesne, długotrwałe stosowanie różnych leków o działaniu przeciwbólowym może prowadzić do uszkodzenia nerek z ryzykiem niewydolności. Istnieje ryzyko upośledzenia czynności nerek u odwodnionej młodzieży. Należy zachować ostrożność podczas stosowania leku u pacjentów:
- z zaburzeniami czynności wątroby i (lub) nerek oraz układu krążenia; u pacjentów, u których występują zaburzenia czynności nerek należy stosować dawki skuteczne, możliwie jak najmniejsze;
- z astmą oskrzelową oraz u osób, u których występują lub w przeszłości występowały inne reakcje uczuleniowe, ze względu na ryzyko wystąpienia skurczu oskrzeli;
- z toczniem rumieniowatym układowym oraz mieszaną chorobą tkanki łącznej – występuje zwiększone ryzyko rozwoju jałowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych;
- z chorobami przewodu pokarmowego w przeszłości (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna) – może dojść do nasilenia objawów; szczególnie ostrożnie należy stosować lek u pacjentów w wieku powyżej 65 lat, ponieważ zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu leku istnieje ryzyko wystąpienia krwotoku z przewodu pokarmowego, owrzodzenia lub perforacji. W przypadku wystąpienia wszelkich nietypowych objawów ze strony układu pokarmowego, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia, przyjmowanie leku należy natychmiast przerwać i skonsultować się z lekarzem.
- z zaburzeniami rytmu serca, nadciśnieniem tętniczym, zawałem mięśnia sercowego lub niewydolnością serca – może dojść do zatrzymania płynów w organizmie, z powodu pogorszenia czynności nerek;
- z zaburzeniami krzepnięcia krwi przyjmujących jednocześnie inne leki, które mogą zwiększać ryzyko zaburzeń ze strony przewodu pokarmowego lub mogą zwiększać ryzyko krwawień, takie jak kortykosteroidy lub leki przeciwzakrzepowe, jak warfaryna (acenokumarol), niektóre leki przeciwdepresyjne (patrz „Lek Metafen a inne leki”) lub leki antyagregacyjne, jak kwas acetylosalicylowy;
- z zaburzeniami czynności serca, z przebytym udarem lub podejrzeniami, że występuje ryzyko tych zaburzeń (np. podwyższone ciśnienie krwi, cukrzyca, zwiększone stężenie cholesterolu, palenie tytoniu) – należy omówić sposób leczenia z lekarzem lub farmaceutą;
- w wieku powyżej 65 lat istnieje większe ryzyko wystąpienia działań niepożądanych niż u pacjentów młodszych;
- jeśli u pacjenta występuje zakażenie – patrz poniżej, punkt zatytułowany „Zakażenia”. Zakażenia Metafen może ukryć objawy zakażenia, takie jak gorączka i ból. W związku z tym Metafen może opóźnić zastosowanie odpowiedniego leczenia zakażenia, a w konsekwencji prowadzić do zwiększonego ryzyka 2
powikłań. Zaobserwowano to w przebiegu wywołanego przez bakterie zapalenia płuc i bakteryjnych zakażeń skóry związanych z ospą wietrzną. Jeśli pacjent przyjmuje ten lek podczas występującego zakażenia, a objawy zakażenia utrzymują się lub nasilają, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem. Reakcje skórne Notowano występowanie ciężkich reakcji skórnych związanych ze stosowaniem leku Metafen. Jeśli pojawią się: jakakolwiek wysypka na skórze, zmiany na błonach śluzowych, pęcherze lub inne objawy uczulenia, należy przerwać przyjmowanie leku Metafen i niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną, ponieważ mogą to być pierwsze objawy bardzo ciężkiej reakcji skórnej. Patrz punkt 4. Lek ten należy do grupy leków (niesteroidowe leki przeciwzapalne NLPZ), które mogą niekorzystnie wpływać na płodność u kobiet. Działanie to jest przemijające i ustępuje po zakończeniu leczenia. Ibuprofen może utrudniać zajście w ciążę. Jeżeli pacjentka planuje zajście w ciążę lub ma trudności z zajściem w ciążę, powinna o tym poinformować lekarza. Przyjmowanie leku w najmniejszej, skutecznej dawce przez najkrótszy okres, konieczny do łagodzenia objawów, zmniejsza ryzyko działań niepożądanych. Stosowanie leku może być przyczyną fałszywych wyników niektórych badań laboratoryjnych, wykonywanych metodami oksydoredukcyjnymi (np. oznaczanie stężenia glukozy we krwi). Przyjmowanie leków przeciwzapalnych/przeciwbólowych, takich jak ibuprofen, może wiązać się z niewielkim wzrostem ryzyka zawału serca lub udaru, w szczególności gdy są stosowane w dużych dawkach. Nie należy przekraczać zalecanej dawki i czasu trwania leczenia. Przed zastosowaniem leku Metafen pacjent powinien omówić leczenie z lekarzem lub farmaceutą, jeśli: u pacjenta występują choroby serca, takie jak niewydolność serca, dławica piersiowa (ból w klatce piersiowej), pacjent miał atak serca, operację pomostowania, występuje u pacjenta choroba tętnic obwodowych (słabe krążenie krwi w nogach z powodu zwężenia lub zablokowania tętnic) lub jeśli pacjent przeszedł jakikolwiek udar (w tym mini-udar lub przemijający atak niedokrwienny – TIA). pacjent ma nadciśnienie tętnicze, cukrzycę, występuje u niego zwiększone stężenie cholesterolu, w rodzinie pacjenta występowała choroba serca lub udar, lub jeśli pacjent pali tytoń. W trakcie stosowania leku Metafen należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występują ciężkie choroby, w tym ciężkie zaburzenia czynności nerek lub posocznica (gdy we krwi krążą bakterie i ich toksyny, prowadząc do uszkodzenia narządów) lub niedożywienie, przewlekły alkoholizm lub gdy pacjent przyjmuje również flukloksacylinę (antybiotyk). W takich sytuacjach notowano u pacjentów występowanie ciężkiej choroby o nazwie kwasica metaboliczna (nieprawidłowość krwi i płynów ustrojowych), gdy stosowali oni paracetamol w regularnych dawkach przez dłuższy czas lub gdy przyjmowali paracetamol wraz z flukloksacyliną. Objawy kwasicy metabolicznej mogą obejmować: poważne trudności z oddychaniem, w tym przyspieszone głębokie oddychanie, senność, uczucie mdłości (nudności) i wymioty. Lek Metafen a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Podobnie jak w przypadku każdego innego leku zawierającego paracetamol, należy unikać stosowania leku Metafen w skojarzeniu z innymi lekami zawierającymi paracetamol, ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia ciężkich działań niepożądanych. Metafen może wpływać na inne leki, a niektóre leki mogą wpływać na ten lek.
Nie należy stosować jednocześnie leku Metafen: z kwasem acetylosalicylowym (z wyjątkiem małej dawki 75 mg na dobę na zalecenie lekarza); z innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), w tym zaliczanymi do grupy selektywnych inhibitorów cyklooksygenazy-2, ponieważ leki te zwiększają ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.
Można stosować Metafen z zachowaniem ostrożności z lekami wymienionymi poniżej. Należy jednak uprzednio skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą, jeśli pacjent stosuje leki takie jak: chloramfenikol (lek stosowany w zakażeniach bakteryjnych) – przyspiesza wchłanianie paracetamolu; cholestyramina (stosowana w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu) – zmniejsza szybkość wchłaniania paracetamolu; metoklopramid i inne leki wzmagające perystaltykę (przemieszczanie się pokarmu i produktów trawienia w przewodzie pokarmowym) – przyspiesza wchłanianie paracetamolu; domperydon (lek przeciwwymiotny) – zwiększa wchłanianie paracetamolu; leki o działaniu przeciwzakrzepowym (tj. rozrzedzające krew/zapobiegające powstawaniu zakrzepów, takie jak aspiryna/kwas acetylosalicylowy, warfaryna, tyklopidyna) – może być zwiększone ryzyko krwawienia podczas regularnego stosowania paracetamolu; ryfampicyna (antybiotyk), leki przeciwpadaczkowe i barbiturany (leki stosowane przeciwdrgawkowo i uspokajająco) – istnieje ryzyko wystąpienia uszkodzenia wątroby; leki przeciwdepresyjne zaliczane do grupy inhibitorów monoaminooksydazy (MAO) – może wystąpić stan pobudzenia i wysokiej gorączki; leki z grupy selektywnych inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny – zwiększone ryzyko wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego; propantelina i inne leki hamujące perystaltykę – opóźnia wchłanianie paracetamolu; leki obniżające ciśnienie krwi (inhibitory ACE, takie jak kaptopryl, leki beta-adrenolityczne, takie jak leki zawierające atenolol, leki będące antagonistami receptora angiotensyny II, takie jak losartan) – leki z grupy NLPZ mogą osłabiać działanie tych leków; kortykosteroidy (leki przeciwzapalne), leki przeciwpłytkowe – zwiększone ryzyko wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego; leki z grupy glikozydów nasercowych (stosowane, np. w niewydolności mięśnia sercowego) – leki z grupy NLPZ mogą zaostrzać niewydolność serca; cyklosporyna (lek stosowany po przeszczepach) – zwiększone ryzyko działania toksycznego na nerki; leki moczopędne – mogą zwiększać ryzyko toksycznego wpływu leków z grupy NLPZ na nerki; ponadto leki z grupy NLPZ osłabiają działanie leków moczopędnych; metotreksat (lek stosowany w chorobach nowotworowych) oraz sole litu (leki stosowane w psychiatrii) – może wystąpić nasilenie działań niepożądanych na skutek zwiększenia ich stężenia we krwi; mifepryston – leki z grupy NLPZ osłabiają jego działanie; antybiotyki z grupy chinolonów (np. cyprofloksacyna) – stosowane z lekami z grupy NPLZ mogą spowodować zwiększone ryzyko wystąpienia drgawek; takrolimus (lek stosowany po przeszczepach oraz w atopowym zapaleniu skóry) – zwiększone ryzyko nefrotoksyczności; zydowudyna (lek przeciwwirusowy) – zwiększone ryzyko toksyczności hematologicznej; flukloksacylina (antybiotyk) – ze względu na poważne ryzyko zaburzeń krwi i płynów ustrojowych (nazywanych kwasicą metaboliczną), które muszą być pilnie leczone (patrz punkt 2).
Także niektóre inne leki mogą ulegać wpływowi lub mieć wpływ na leczenie lekiem Metafen. Dlatego też przed zastosowaniem leku Metafen z innymi lekami zawsze należy poradzić się lekarza lub farmaceuty. Metafen z jedzeniem, piciem i alkoholem Podczas stosowania leku Metafen nie należy spożywać alkoholu, ponieważ istnieje ryzyko toksycznego uszkodzenia wątroby, zwłaszcza u osób niedożywionych i regularnie pijących alkohol. Metafen zaleca się przyjmować po posiłku (patrz punkt 3). Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Lek Metafen jest przeciwwskazany w całym okresie ciąży i karmienia piersią. Nie należy stosować leku Metafen w okresie ciąży, ponieważ może to zaszkodzić nienarodzonemu dziecku lub spowodować komplikacje podczas porodu. Może powodować zaburzenia czynności nerek i serca u nienarodzonego dziecka. Może to zwiększać skłonność do krwawień u pacjentki i jej dziecka oraz powodować opóźnienie lub wydłużenie okresu porodu. Lek Metafen przyjmowany przez okres dłuższy niż kilka dni, począwszy od 20. tygodnia ciąży, może powodować zaburzenia nerek u nienarodzonego dziecka, co może prowadzić do niskiego poziomu płynu owodniowego otaczającego dziecko (małowodzie), lub zwężenie naczynia krwionośnego (przewodu tętniczego) w sercu dziecka. Wpływ na płodność – patrz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Po przyjęciu leku mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, senność, zmęczenie i zaburzenia widzenia. Pacjenci, u których wystąpią te objawy, nie powinni prowadzić pojazdów i obsługiwać maszyn.
Jak stosować lek
Ten lek należy zawsze stosować dokładnie tak, jak to opisano w tej ulotce dla pacjenta lub według zaleceń lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Podanie doustne. Zaleca się przyjmowanie leku po posiłku. Zalecana dawka: Dorośli: jednorazowo 1 lub 2 tabletki powlekane. W razie konieczności dawkę można powtarzać do 3 razy na dobę. Nie należy przyjmować więcej niż 6 tabletek powlekanych na dobę. Pacjenci w podeszłym wieku: modyfikacja dawkowania nie jest wymagana. U pacjentów w podeszłym wieku jest zwiększone ryzyko wystąpienia ciężkich powikłań działań niepożądanych. Jeśli zastosowanie leku jest konieczne, należy przyjmować najniższą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas. Dzieci i młodzież Młodzież w wieku powyżej 12 lat: jednorazowo 1 tabletka powlekana. W razie konieczności dawkę można powtarzać do 3 razy na dobę. Nie należy przyjmować więcej niż 3 tabletki powlekane na dobę. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez najkrótszy okres konieczny do złagodzenia objawów. Jeśli w przebiegu zakażenia jego objawy (takie jak gorączka i ból) utrzymują się lub nasilają, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem (patrz punkt 2). Do stosowania krótkotrwałego. Pacjent powinien skonsultować się z lekarzem, jeśli objawy utrzymują się lub nasilają, lub gdy konieczne jest stosowanie leku przez okres dłuższy niż 3 dni. Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Metafen W przypadku zażycia większej niż zalecana dawki leku mogą pojawić się objawy przedawkowania. Wczesne objawy przedawkowania są związane z działaniem ibuprofenu, natomiast późniejsze zależne są od paracetamolu. Jeśli pacjent zastosował większą niż zalecana dawkę leku Metafen lub jeśli dziecko przypadkowo przyjęło lek, należy zawsze zwrócić się do lekarza lub zgłosić do najbliższego szpitala, aby uzyskać opinię o możliwym zagrożeniu dla zdrowia i poradę na temat działań, jakie należy w takim przypadku podjąć.
Przedawkowanie ibuprofenu Objawy przedawkowania mogą obejmować nudności, ból brzucha, wymioty (mogą występować ślady krwi), krwawienie z przewodu pokarmowego (patrz także punkt 4 poniżej), biegunkę, ból głowy, dzwonienie w uszach, dezorientację i oczopląs. Mogą również wystąpić pobudzenie, senność, dezorientacja lub śpiączka. Sporadycznie u pacjentów występują drgawki. Po zastosowaniu dużych dawek zgłaszano senność, ból w klatce piersiowej, kołatanie serca, utratę przytomności, drgawki (głównie u dzieci), osłabienie i zawroty głowy, krew w moczu, niskie stężenie potasu we krwi, uczucie zimna i trudności w oddychaniu. Ponadto, czas protrombinowy (INR) może się wydłużyć, prawdopodobnie na skutek zakłócenia działania czynników krzepnięcia we krwi. Może wystąpić ostra niewydolność nerek i uszkodzenie wątroby. U pacjentów z astmą może wystąpić zaostrzenie objawów astmy. Ponadto może wystąpić niskie ciśnienie tętnicze krwi i trudności w oddychaniu. Przedawkowanie paracetamolu Przypadkowe lub zamierzone przedawkowanie może spowodować w ciągu kilku, kilkunastu godzin objawy takie jak: bladość, nudności, wymioty, jadłowstręt, nadmierne pocenie, senność i ogólne osłabienie. Objawy te mogą ustąpić następnego dnia, pomimo że zaczyna się rozwijać uszkodzenie wątroby, które następnie daje o sobie znać rozpieraniem w nadbrzuszu, powrotem nudności i żółtaczką. Pominięcie zastosowania leku Metafen W przypadku pominięcia dawki leku i utrzymywania się dolegliwości należy przyjąć następną dawkę leku. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Przerwanie stosowania leku Metafen W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Działania niepożądane występujące często (rzadziej niż u 1 do 10 pacjentów): – ból brzucha, biegunka, niestrawność, nudności, dolegliwości żołądkowe i wymioty; – zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej i gamma-glutamylotransferazy oraz zmienione parametry wskaźników czynnościowych wątroby (po zastosowaniu paracetamolu), zwiększenie stężenia kreatyniny i mocznika we krwi. Działania niepożądane występujące niezbyt często (rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów): – ból głowy i zawroty głowy; – wzdęcia, zaparcia; – wrzód trawienny, perforacja lub krwawienie z przewodu pokarmowego, z objawami w postaci smolistych stolców i krwawych wymiotów, niekiedy ze skutkiem śmiertelnym, w szczególności u pacjentów w podeszłym wieku; – wrzodziejące zapalenie jamy ustnej i zaostrzenie wrzodziejącego zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego-Crohna; rzadziej zgłaszano przypadki zapalenia trzustki; – wysypki różnego typu, w tym świąd i pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy i obrzęk twarzy; – zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej, zwiększenie stężenia fosfatazy zasadowej, fosfokinazy kreatynowej i kreatyniny we krwi, zmniejszenie stężenia hemoglobiny i zwiększenie liczby płytek krwi. Działania niepożądane występujące rzadko (rzadziej niż u 1 na 1 000 pacjentów): – zapalenie błony śluzowej żołądka; – obrzęk. Działania niepożądane występujące bardzo rzadko (rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów):
zaburzenia układu krwiotwórczego (agranulocytoza, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, leukopenia, neutropenia, pancytopenia i trombocytopenia) – pierwszymi objawami są gorączka, ból gardła, powierzchowne owrzodzenia błony śluzowej jamy ustnej, objawy grypopodobne, silne zmęczenie, nieuzasadnione krwawienia i siniaki oraz krwawienie z nosa; odnotowano przypadki nadwrażliwości na światło. Mogą one mieć postać niespecyficznych reakcji alergicznych i anafilaksji; ciężkie reakcje nadwrażliwości (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy) – do ich objawów należą: obrzęk twarzy, języka i krtani, duszność, przyspieszenie akcji serca, niedociśnienie tętnicze – w przypadku wystąpienia należy natychmiast skontaktować się z lekarzem; splątanie, depresja i omamy; parestezje (drętwienie, mrowienie w kończynach), zapalenie nerwu wzrokowego i senność, pobudzenie, drażliwość; u pacjentów z istniejącymi chorobami autoimmunologicznymi (toczeń rumieniowaty układowy, mieszana choroba tkanki łącznej) podczas leczenia ibuprofenem odnotowano pojedyncze przypadki aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, którego objawami są sztywność karku, ból głowy, nudności, wymioty, gorączka, dezorientacja. depresja, reakcje psychotyczne i szumy uszne (opisywano pojedyncze przypadki); zaburzenia widzenia; szumy uszne i zawroty głowy pochodzenia błędnikowego; astma oskrzelowa, zaostrzenie astmy, skurcz oskrzeli i duszność (objawy nadwrażliwości układu oddechowego – patrz punkt 2); nieprawidłowa czynność wątroby, zapalenie wątroby i żółtaczka, powiększona wątroba; ostra niewydolność wątroby, niewydolność wątroby, martwica wątroby i uszkodzenie wątroby (po przedawkowaniu paracetamolu); nadmierna potliwość, plamica; zgłaszano bardzo rzadkie przypadki ciężkich reakcji skórnych złuszczające zapalenie skóry; reakcje pęcherzowe, w tym rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (patrz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”); nefrotoksyczność w różnych postaciach, w tym śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy oraz ostra i przewlekła niewydolność nerek, ból podczas oddawania moczu, zmniejszenie ilości moczu, zwiększone stężenie mocznika w surowicy, zwiększone stężenie sodu w osoczu (zatrzymanie sodu); zmęczenie i złe samopoczucie. W związku ze stosowaniem leków z grupy NLPZ w dużych dawkach zgłaszano występowanie obrzęków, nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca. Z badań klinicznych i danych epidemiologicznych wynika, że przyjmowanie ibuprofenu, szczególnie długotrwale i w dużych dawkach (2400 mg na dobę) może być związane z niewielkim zwiększeniem ryzyka zatorów tętnic (np. zawału serca lub udaru).
Działania niepożądane występujące z częstością nieznaną (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): mogą wystąpić ciężkie reakcje skórne znane jako zespół DRESS. Do objawów zespołu DRESS należą: wysypka skórna, gorączka, obrzęk węzłów chłonnych oraz zwiększenie liczby eozynofilów (rodzaj białych krwinek); czerwona łuskowata wysypka ze zgrubieniami pod skórą i pęcherzami, umiejscowiona przeważnie w fałdach skórnych, na tułowiu i kończynach górnych, z gorączką występującą na początku leczenia (ostra uogólniona osutka krostkowa). Jeśli takie objawy wystąpią, należy przerwać przyjmowanie leku Metafen i niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną. Patrz także punkt 2. skóra staje się wrażliwa na światło. poważne schorzenie, które może powodować zakwaszenie krwi (tzw. kwasica metaboliczna), u pacjentów z ciężką chorobą przyjmujących paracetamol (patrz punkt 2). Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
Jak przechowywać lek
Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na blistrze lub pudełku po: EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek Metafen Substancjami czynnymi leku są: ibuprofen oraz paracetamol. Każda tabletka powlekana zawiera 200 mg ibuprofenu i 325 mg paracetamolu. Pozostałe składniki to: – skrobia żelowana, kukurydziana; celuloza mikrokrystaliczna; powidon K-90; powidon K-29/32; magnezu stearynian; – otoczka: alkohol poliwinylowy; tytanu dwutlenek (E 171); makrogol 3350; talk. Jak wygląda lek Metafen i co zawiera opakowanie Lek ma postać białych lub prawie białych tabletek powlekanych, owalnych, z wytłoczonym napisem „Metafen” po jednej stronie. Tabletki mają długość 18,2 mm ± 0,3 mm i szerokość 8,2 mm ± 0,3 mm. Opakowanie zewnętrzne – tekturowe pudełko, zawiera odpowiednio: 2, 6, 10, 20, 60 tabletek powlekanych w blistrach PVC/Aluminium. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. Podmiot odpowiedzialny i wytwórca Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A. ul. Pelplińska 19, 83-200 Starogard Gdański tel. + 48 22 364 61 01
Data ostatniej aktualizacji ulotki
Źródło: oficjalna ulotka w Rejestrze Produktów Leczniczych (URPL)
Najczęściej zadawane pytania o Metafen
W jakim celu stosuje się lek Metafen?
Metafen wykazuje działanie przeciwbólowe, przeciwgorączkowe i przeciwzapalne. Wskazania do stosowania: Bóle różnego pochodzenia, w tym: – bóle głowy – migrena – bóle menstruacyjne – bóle zębów – bóle mięśni – bóle kości i stawów – bóle lędźwiowo-krzyżowe – bóle pourazowe – nerwobóle gorączka.
Jaka jest substancja czynna leku Metafen?
Substancją czynną leku Metafen jest Ibuprofenum 199.8 mg + Paracetamolum 324.95 mg. Kod ATC: M01AE51.
Dawkowanie Do stosowania krótkotrwałego. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez najkrótszy okres konieczny do złagodzenia objawów (patrz punkt 4.4). Działania niepożądane można ograniczyć, stosując najmniejszą skuteczną dawkę przez najkrótszy czas konieczny do opanowania objawów (patrz punkt 4.4). Pełne dawkowanie znajduje się w punkcie 4.2 ChPL.
Czy lek Metafen można stosować w ciąży i podczas karmienia piersią?
Ciąża Stosowanie produktu podczas całego okresu ciąży jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Hamowanie syntezy prostaglandyn może wpływać na przebieg ciąży i (lub) rozwój płodu.
Odpowiedzi pochodzą z oficjalnej ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego (URPL). Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.
⚕Dla profesjonalistów — Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)Pełna charakterystyka: dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia+
4.1. Wskazania do stosowania
Metafen wykazuje działanie przeciwbólowe, przeciwgorączkowe i przeciwzapalne. Wskazania do stosowania: Bóle różnego pochodzenia, w tym: - bóle głowy - migrena - bóle menstruacyjne - bóle zębów - bóle mięśni - bóle kości i stawów - bóle lędźwiowo-krzyżowe - bóle pourazowe - nerwobóle gorączka.
4.2. Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie Do stosowania krótkotrwałego. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez najkrótszy okres konieczny do złagodzenia objawów (patrz punkt 4.4). Działania niepożądane można ograniczyć, stosując najmniejszą skuteczną dawkę przez najkrótszy czas konieczny do opanowania objawów (patrz punkt 4.4).
Pacjent powinien skonsultować się z lekarzem, jeśli objawy utrzymują się lub nasilają, lub gdy konieczne jest stosowanie produktu leczniczego przez okres dłuższy niż 3 dni. Zwykle zaleca się następujące dawkowanie produktu Metafen: Dorośli Jednorazowo 1 lub 2 tabletki powlekane. W razie konieczności dawkę można powtarzać do 3 razy na dobę. Nie należy przyjmować więcej niż 6 tabletek powlekanych na dobę. Pacjenci w podeszłym wieku: modyfikacja dawkowania nie jest wymagana (patrz punkt 4.4). U pacjentów w podeszłym wieku zwiększone jest ryzyko wystąpienia ciężkich powikłań działań niepożądanych. Jeśli zastosowanie leku z grupy NLPZ jest konieczne, należy przyjmować najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas. Podczas stosowania leków z grupy NLPZ pacjent powinien być regularnie monitorowany w kierunku krwawienia z układu pokarmowego. Dzieci i młodzież Młodzież w wieku powyżej 12 lat: Jednorazowo 1 tabletka powlekana. W razie konieczności dawkę można powtarzać do 3 razy na dobę. Nie należy przyjmować więcej niż 3 tabletki powlekane na dobę. Sposób podawania Podanie doustne. Zaleca się przyjmowanie produktu leczniczego po posiłku.
4.3. Przeciwwskazania
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Produkt leczniczy jest przeciwwskazany u pacjentów z reakcjami nadwrażliwości w wywiadzie (np. skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy, astma, zapalenie błony śluzowej nosa lub pokrzywka) związanymi z przyjmowaniem kwasu acetylosalicylowego lub innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Ciężka niewydolność nerek i (lub) wątroby. Czynna lub przebyta choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy, perforacja lub krwawienie, również te występujące po zastosowaniu leków z grupy NLPZ. Ciężkie nadciśnienie tętnicze. Ciężkie choroby układu krążenia, tachykardia, dławica piersiowa. Ciężka niewydolność serca (klasa IV według NYHA). Skaza krwotoczna. Jednoczesne przyjmowanie innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych, w tym inhibitorów COX-2 i kwasu acetylosalicylowego w dawce dobowej większej niż 75 mg – zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych (patrz punkt 4.5). Jednoczesne przyjmowanie innych leków zawierających paracetamol – zwiększone ryzyko wystąpienia ciężkich działań niepożądanych (patrz punkt 4.5). Ciąża i karmienie piersią. Dzieci w wieku poniżej 12 lat. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Metafen zawiera paracetamol. Aby uniknąć przedawkowania, pacjent musi upewnić się, że inne stosowane przez niego produkty lecznicze nie zawierają paracetamolu.
Ryzyko związane z przedawkowaniem paracetamolu jest większe u pacjentów z alkoholową chorobą wątroby bez objawów marskości. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, nawet jeśli pacjent czuje się dobrze, ponieważ istnieje ryzyko opóźnionego poważnego uszkodzenia wątroby. Notowano przypadki kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową (HAGMA, ang. high anion gap metabolic acidosis) spowodowanej przez kwasicę piroglutaminową u pacjentów z ciężką chorobą, taką jak ciężkie zaburzenie czynności nerek i posocznica, lub u pacjentów z niedożywieniem lub z innymi źródłami niedoboru glutationu (np. przewlekły alkoholizm), leczonych paracetamolem w dawce terapeutycznej stosowanym przez dłuższy czas, lub skojarzeniem paracetamolu i flukloksacyliny. Jeśli podejrzewa się występowanie HAGMA spowodowanej przez kwasicę piroglutaminową, zaleca się natychmiastowe przerwanie przyjmowania paracetamolu i ścisłą obserwację pacjenta. Pomiar 5-oksoproliny moczowej może być przydatny do identyfikacji kwasicy piroglutaminowej jako głównej przyczyny HAGMA u pacjentów z wieloma czynnikami ryzyka. Jednoczesne, długotrwałe stosowanie różnych leków przeciwbólowych może prowadzić do uszkodzenia nerek z ryzykiem niewydolności nerek (nefropatia postanalgetyczna). Istnieje ryzyko upośledzenia czynności nerek u odwodnionej młodzieży. Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu leczniczego u pacjentów, u których występują: zaburzenia czynności wątroby i (lub) nerek oraz zaburzenia układu krążenia; pacjenci z tymi zaburzeniami powinni przyjmować najmniejszą skuteczną dawkę produktu; pacjenci ci wymagają także monitorowania czynności nerek, wątroby lub serca; astma oskrzelowa lub alergia – stosowanie produktu może wywołać skurcz oskrzeli; toczeń rumieniowaty układowy oraz mieszana choroba tkanki łącznej – są one związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia jałowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych; choroby przewodu pokarmowego w wywiadzie (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna) – stany te mogą ulec zaostrzeniu; arytmia, nadciśnienie tętnicze, zawał mięśnia sercowego w wywiadzie lub niewydolność serca – może dojść do zatrzymania płynów w organizmie z powodu pogorszenia czynności nerek; jednoczesne stosowanie leków przeciwzakrzepowych lub zaburzenia krzepnięcia – ibuprofen może wydłużać czas krwawienia. U pacjentów w wieku powyżej 65 lat istnieje większe ryzyko wystąpienia działań niepożądanych niż u pacjentów młodszych. Należy zachować ostrożność, stosując produkt leczniczy u pacjentów stosujących jednocześnie inne leki, które mogą zwiększać ryzyko owrzodzenia lub krwawienia, takie jak doustne kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, w tym warfaryna, selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny lub leki przeciwpłytkowe, w tym kwas acetylosalicylowy (patrz punkt 4.5). Ryzyko działań niepożądanych można zmniejszyć, stosując najmniejszą skuteczną dawkę przez najkrótszy możliwy czas niezbędny do kontrolowania objawów (patrz poniżej: Wpływ na układ pokarmowy i układ krążenia). Wpływ na układ krążenia i krążenie mózgowe Badania kliniczne wskazują, że stosowanie ibuprofenu, zwłaszcza w dużej dawce (2400 mg na dobę), może być związane z niewielkim wzrostem ryzyka wystąpienia tętniczych incydentów zatorowo-zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru). Na ogół badania epidemiologiczne nie wskazują, że przyjmowanie ibuprofenu w małych dawkach (np. ≤1200 mg na dobę) jest związane ze zwiększeniem ryzyka wystąpienia tętniczych incydentów zatorowo-zakrzepowych. W przypadku pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca (NYHA II-III), rozpoznaną chorobą niedokrwienną serca, chorobą naczyń obwodowych i (lub) chorobą
naczyń mózgowych, leczenie ibuprofenem należy starannie rozważyć, przy czym należy unikać stosowania dużych dawek (2400 mg na dobę). Należy także starannie rozważyć włączenie długotrwałego leczenia pacjentów, u których występują czynniki ryzyka wystąpienia incydentów sercowo-naczyniowych (np. nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca, palenie tytoniu), zwłaszcza jeśli wymagane są duże dawki ibuprofenu (2400 mg na dobę). Wpływ na przewód pokarmowy Istnieje ryzyko wystąpienia krwotoku z przewodu pokarmowego, owrzodzenia lub perforacji, które może zagrażać życiu i które niekoniecznie musi być poprzedzone objawami ostrzegawczymi lub może wystąpić u pacjentów, u których takie objawy ostrzegawcze występowały. W razie wystąpienia krwotoku z przewodu pokarmowego czy owrzodzenia należy natychmiast przerwać stosowanie produktu leczniczego. Ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego, owrzodzenia lub perforacji wzrasta wraz ze zwiększeniem dawki NLPZ u pacjentów z owrzodzeniem w wywiadzie, zwłaszcza powikłanym krwotokiem lub perforacją (patrz punkt 4.3) oraz u osób w podeszłym wieku. U pacjentów tych leczenie należy rozpoczynać od najmniejszej dostępnej dawki. U tych pacjentów, jak również u pacjentów wymagających jednoczesnego leczenia małymi dawkami kwasu acetylosalicylowego lub innymi substancjami czynnymi mogącymi zwiększać ryzyko zmian w obrębie przewodu pokarmowego (patrz poniżej oraz punkt 4.5) należy rozważyć leczenie skojarzone z lekami o działaniu ochronnym (np. mizoprostolem lub inhibitorami pompy protonowej). Pacjenci, u których w wywiadzie stwierdzono działanie toksyczne na przewód pokarmowy (szczególnie w podeszłym wieku), powinni zgłaszać wszelkie nietypowe objawy w obrębie jamy brzusznej (ze szczególnym uwzględnieniem krwawienia z przewodu pokarmowego), zwłaszcza na początkowym etapie leczenia. Ciężkie reakcje skórne W związku ze stosowaniem NLPZ zgłaszano występowanie ciężkich reakcji skórnych, także śmiertelnych, w tym złuszczającego zapalenia skóry, zespołu Stevensa-Johnsona (SJS) i toksycznego martwiczego oddzielenia się naskórka (TEN) (patrz punkt 4.8). Wydaje się, że ryzyko związane z wystąpieniem tych reakcji u pacjentów jest największe na wczesnym etapie leczenia, przy czym w większości przypadków początek reakcji miał miejsce w pierwszym miesiącu leczenia. Zgłaszano przypadki ostrej uogólnionej osutki krostkowej (AGEP) związane ze stosowaniem produktów zawierających ibuprofen. Należy zakończyć stosowanie ibuprofenu w chwili pojawienia się pierwszych podmiotowych i przedmiotowych objawów ciężkich reakcji skórnych, takich jak wysypka, zmiany na błonach śluzowych lub jakiekolwiek inne oznaki nadwrażliwości. Maskowanie objawów zakażenia podstawowego Metafen może maskować objawy zakażenia, co może prowadzić do opóźnienia rozpoczęcia odpowiedniego leczenia, a tym samym do pogorszenia wyników zakażenia. Zaobserwowano to w przypadku bakteryjnego zapalenia płuc i powikłań bakteryjnych ospy wietrznej. Jeśli produkt leczniczy Metafen jest stosowany w celu złagodzenia gorączki lub bólu związanego z zakażeniem, zaleca się monitorowanie zakażenia. W warunkach pozaszpitalnych pacjent powinien skonsultować się z lekarzem, jeśli objawy utrzymują się lub nasilają. Podczas leczenia paracetamolem należy unikać spożywania alkoholu ze względu na ryzyko uszkodzenia wątroby. Szczególne ryzyko uszkodzenia wątroby istnieje u osób niedożywionych, które regularnie spożywają alkohol. Stosowanie produktu może spowodować uzyskanie fałszywych wyników niektórych testów laboratoryjnych przeprowadzanych metodami oksydoredukcyjnymi (np. oznaczanie stężenia glukozy we krwi). Pacjentów należy poinformować o konieczności skontaktowania się z lekarzem lub farmaceutą w przypadku wystąpienia nowych objawów lub nasilenia objawów wymienionych powyżej.
Zaburzenia płodności u kobiet: Stosowanie produktu leczniczego może powodować zaburzenia płodności u kobiet i nie jest zalecane u kobiet planujących ciążę. W przypadku kobiet, które mają trudności z zajściem w ciążę lub które leczą się z powodu niepłodności, należy rozważyć odstawienie produktu.
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Ten produkt, podobnie jak każdy inny produkt zawierający paracetamol, jest przeciwwskazany do stosowania w skojarzeniu z innymi produktami zawierającymi paracetamol ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia ciężkich działań niepożądanych (patrz punkt 4.3). Ten produkt, podobnie jak każdy inny produkt zawierający lek z grupy NLPZ (w tym ibuprofen), jest przeciwwskazany do stosowania w skojarzeniu z: Kwasem acetylosalicylowym, ponieważ może on zwiększać ryzyko działań niepożądanych, chyba że lekarz zalecił jego stosowanie w małej dawce (nie więcej niż 75 mg na dobę) (patrz punkt 4.3). Innymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2, ponieważ mogą one zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych (patrz punkt 4.3). Ten produkt, podobnie jak każdy inny produkt zawierający paracetamol, powinien być stosowany ostrożnie w skojarzeniu z następującymi lekami: Chloramfenikol: Zwiększone stężenie chloramfenikolu w osoczu. Cholestyramina: Szybkość wchłaniania paracetamolu ulega zmniejszeniu pod wpływem cholestyraminy. Z tego względu nie należy przyjmować cholestyraminy, jeśli wymagane jest maksymalne działanie przeciwbólowe. Metoklopramid i domperydon: Metoklopramid i domperydon zwiększają wchłanianie paracetamolu. Nie należy jednak unikać jednoczesnego stosowania tych leków. Warfaryna: Długotrwałe, regularne stosowanie paracetamolu może nasilać przeciwzakrzepowe działanie warfaryny i innych kumaryn, a tym samym zwiększać ryzyko krwawienia; stosowanie doraźne nie ma znaczenia klinicznego. Produkty lecznicze, które nasilają metabolizm wątrobowy, takie jak ryfampicyna, leki przeciwpadaczkowe, barbiturany: Ryzyko uszkodzenia wątroby, nawet podczas stosowania zalecanych dawek. Inhibitory MAO: Możliwość wystąpienia pobudzenia i wysokiej gorączki. Propantelina i inne leki hamujące perystaltykę: Opóźnione wchłanianie paracetamolu. Należy zachować ostrożność podczas stosowania paracetamolu równocześnie z flukloksacyliną, ponieważ jednoczesne ich stosowanie jest powiązane z występowaniem kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową, spowodowanej przez kwasicę piroglutaminową, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka (patrz punkt 4.4). Ten produkt, podobnie jak każdy inny produkt zawierający lek z grupy NLPZ (w tym ibuprofen), należy stosować ostrożnie w skojarzeniu z następującymi lekami: Leki przeciwzakrzepowe: NLPZ mogą nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych, np. warfaryny. Leki hipotensyjne: NLPZ mogą osłabiać działanie tych leków. Leki przeciwpłytkowe i selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI): Zwiększone ryzyko wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). Kwas acetylosalicylowy: Jednoczesne stosowanie ibuprofenu i kwasu acetylosalicylowego nie jest zalecane ze względu na możliwość nasilenia działań niepożądanych. Dane doświadczalne wskazują, że ibuprofen może kompetycyjnie hamować działanie małych dawek kwasu acetylosalicylowego polegające na hamowaniu agregacji płytek krwi, gdy te produkty lecznicze są podawane jednocześnie. Pomimo braku pewności, czy dane te można ekstrapolować do sytuacji klinicznych, nie można wykluczyć, że regularne, długotrwałe stosowanie ibuprofenu może ograniczać działanie kardioprotekcyjne małych dawek kwasu acetylosalicylowego. Uważa się, że sporadyczne przyjmowanie ibuprofenu nie ma istotnego znaczenia klinicznego (patrz punkt 5.1). Glikozydy nasercowe: Leki z grupy NLPZ mogą zaostrzać niewydolność serca, zmniejszać GFR i zwiększać stężenie glikozydów w osoczu. Cyklosporyna: Zwiększone ryzyko działania toksycznego na nerki.
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża Stosowanie produktu podczas całego okresu ciąży jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Hamowanie syntezy prostaglandyn może wpływać na przebieg ciąży i (lub) rozwój płodu. Z przeprowadzonych badań epidemiologicznych wynika, że podczas przyjmowania inhibitorów syntezy prostaglandyn w początkowym okresie ciąży, zwiększa się ryzyko poronienia, wystąpienia wad rozwojowych serca i przewodu pokarmowego płodu. Bezwzględne ryzyko wystąpienia wad układu sercowo-naczyniowego z <1% wzrosło do około 1,5%. Ryzyko to wzrasta wraz z dawką i okresem leczenia. Wykazano, że u zwierząt podanie inhibitora syntezy prostaglandyn powoduje zwiększenie częstości przedi poimplantacyjnych strat ciąż oraz obumarcia zarodka i płodu. Przyjmowanie inhibitorów syntezy prostaglandyn w trakcie organogenezy płodu zwiększa częstość występowania różnych wad rozwojowych, wliczając w to wady układu krążenia. Od 20. tygodnia ciąży stosowanie ibuprofenu może powodować małowodzie wskutek zaburzeń czynności nerek płodu. Może ono wystąpić krótko po rozpoczęciu leczenia i jest zwykle odwracalne po jego przerwaniu. Ponadto zgłaszano przypadki zwężenia przewodu tętniczego po leczeniu w drugim trymestrze ciąży, z których większość ustąpiła po zaprzestaniu leczenia. W trzecim trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą wywołać u płodu: toksyczne działanie na płuca i serce (przedwczesne zwężenie/zamknięcie przewodu tętniczego i nadciśnienie płucne); zaburzenie czynności nerek (patrz powyżej); pod koniec ciąży u matki i noworodka: wydłużenie czasu krwawienia, działanie przeciwpłytkowe, które może wystąpić nawet po bardzo małych dawkach; zahamowanie skurczów macicy skutkujące opóźnieniem lub przedłużeniem porodu. Karmienie piersią Stosowanie produktu podczas karmienia piersią jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Płodność Patrz punkt 4.4.
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Po przyjęciu leków z grupy NLPZ mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, senność, zmęczenie i zaburzenia widzenia. Pacjenci, u których wystąpią te objawy, nie powinni prowadzić pojazdów i obsługiwać maszyn.
4.8. Działania niepożądane
Badania kliniczne z zastosowaniem kombinacji ibuprofenu i paracetamolu nie wykazały ryzyka wystąpienia działań niepożądanych innych niż obserwowane dla ibuprofenu lub paracetamolu stosowanych osobno. Poniższa tabela przedstawia działania niepożądane, które zgromadzono w związku z monitorowaniem bezpieczeństwa farmakoterapii u pacjentów przyjmujących ibuprofen w monoterapii lub paracetamol w monoterapii, długotrwale lub krótkotrwale. Działania niepożądane uszeregowano według częstości występowania, stosując następujące określenia: bardzo często: ≥1/10 często: ≥1/100 do <1/10 niezbyt często: ≥1/1 000 do <1/100 rzadko: ≥1/10 000 do <1/1 000 bardzo rzadko: <1/10 000 częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Częstość występowania
Działania niepożądane
Bardzo rzadko
Zaburzenia układu immunologicznego
Bardzo rzadko
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Zaburzenia psychiczne
Częstość nieznana
Zaburzenia układu krwiotwórczego (agranulocytoza, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, leukopenia, neutropenia, pancytopenia i trombocytopenia). Pierwszymi objawami są gorączka, ból gardła, powierzchowne owrzodzenia błony śluzowej jamy ustnej, objawy grypopodobne, silne zmęczenie, nieuzasadnione krwawienia i siniaki oraz krwawienie z nosa. Odnotowano przypadki nadwrażliwości na światło. Mogą one mieć postać niespecyficznych reakcji alergicznych i anafilaksji. Ciężkie reakcje nadwrażliwości. Do ich objawów należy: obrzęk twarzy, języka i krtani, duszność, tachykardia, niedociśnienie, (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy lub silny wstrząs). Kwasica metaboliczna z dużą luką anionową. Splątanie, depresja i omamy.
Bardzo rzadko
Zaburzenia układu nerwowego
Niezbyt często
Ból głowy i zawroty głowy.
Bardzo rzadko
Parestezje, zapalenie nerwu wzrokowego i senność, pobudzenie, drażliwość. U pacjentów z istniejącymi chorobami autoimmunologicznymi (toczeń rumieniowaty układowy, mieszana choroba tkanki łącznej) podczas leczenia ibuprofenem odnotowano pojedyncze przypadki aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, którego objawami są sztywność karku, ból głowy, nudności, wymioty, gorączka, dezorientacja (patrz punkt 4.4). W pojedynczych przypadkach opisywano: depresję, reakcje psychotyczne i szumy uszne. Zaburzenia widzenia.
Zaburzenia oka
Bardzo rzadko
Zaburzenia ucha i błędnika
Bardzo rzadko
Zaburzenia serca
Bardzo rzadko
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Bardzo rzadko
Zaburzenia żołądka i jelit
Często
Niezbyt często
Szumy uszne i zawroty głowy pochodzenia błędnikowego. W związku ze stosowaniem leków z grupy NLPZ w dużych dawkach zgłaszano występowanie obrzęków, nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca. Badania kliniczne wskazują, że przyjmowanie ibuprofenu, szczególnie w dużej dawce (2400 mg na dobę) może być związane z niewielkim zwiększeniem ryzyka tętniczych incydentów zatorowo-zakrzepowych (np. zawału serca lub udaru mózgu) (patrz punkt 4.4). Reaktywność układu oddechowego, w tym: astma, zaostrzenie astmy, skurcz oskrzeli i duszność. Ból brzucha, biegunka, niestrawność, nudności, dolegliwości żołądkowe i wymioty. Wzdęcia, zaparcia. Wrzód trawienny, perforacja lub krwawienie z przewodu pokarmowego, z objawami w postaci smolistych stolców i krwawych wymiotów, niekiedy ze skutkiem śmiertelnym,
w szczególności u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4). Wrzodziejące zapalenie jamy ustnej i zaostrzenie wrzodziejącego zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego-Crohna po podaniu (patrz punkt 4.4). Rzadziej zgłaszano przypadki zapalenia trzustki. Rzadko Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Bardzo rzadko
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Zapalenie błony śluzowej żołądka. Nieprawidłowa czynność wątroby, zapalenie wątroby i żółtaczka, powiększona wątroba. Po przedawkowaniu paracetamol może powodować ostrą niewydolność wątroby, niewydolność wątroby, martwicę wątroby i uszkodzenie wątroby (patrz punkt 4.9). Wysypki różnego typu, w tym świąd i pokrzywka. Obrzęk naczynioruchowy i obrzęk twarzy.
Bardzo rzadko
Nadmierna potliwość, plamica. Złuszczające zapalenie skóry. Reakcje pęcherzowe, w tym rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Zgłaszano bardzo rzadkie przypadki ciężkich reakcji skórnych.
Częstość nieznana
Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS). Ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP). Reakcje nadwrażliwości na światło. Obrzęk.
Rzadko Bardzo rzadko
Nefrotoksyczność w różnych postaciach, w tym śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy oraz ostra i przewlekła niewydolność nerek, dyzuria, zmniejszenie ilości moczu, podwyższone stężenie mocznika w surowicy, zwiększone stężenie sodu w osoczu (zatrzymanie sodu).
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo rzadko
Zmęczenie i złe samopoczucie.
Badania diagnostyczne
Często
Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej i gamma-glutamylotransferazy oraz zmienione parametry wskaźników wątrobowych po zastosowaniu paracetamolu. Zwiększenie stężenia kreatyniny i mocznika we krwi.
Niezbyt często
Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej, zwiększenie stężenia fosfatazy zasadowej, fosfokinazy kreatynowej i kreatyniny we krwi, zmniejszenie stężenia hemoglobiny i zwiększenie liczba płytek krwi.
Opis wybranych działań niepożądanych Kwasica metaboliczna z dużą luką anionową U pacjentów z czynnikami ryzyka, u których stosowano paracetamol (patrz punkt 4.4), obserwowano przypadki kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową, spowodowanej przez kwasicę piroglutaminową. Kwasica piroglutaminowa może wystąpić w wyniku niskiego stężenia glutationu u tych pacjentów. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
4.9. Przedawkowanie
Wczesne objawy przedawkowania są związane z działaniem ibuprofenu, natomiast objawy późniejsze są zależne od paracetamolu. Paracetamol U osób dorosłych, które przyjęły paracetamol w dawce 10 g lub większej, istnieje ryzyko uszkodzenia wątroby. Przyjęcie paracetamolu w dawce 5 g lub większej może prowadzić do uszkodzenia wątroby, jeśli pacjent jest obarczony przynajmniej jednym z następujących czynników ryzyka: - długotrwałe leczenie karbamazepiną, fenobarbitonem, fenytoiną, prymidonem, ryfampicyną, produktami zawierającymi ziele dziurawca lub innymi lekami, które indukują enzymy wątrobowe; - regularne nadużywanie alkoholu; - niedobór glutationu, np. z powodu zaburzeń odżywiania, mukowiscydozy, zakażenia HIV, głodu, wyniszczenia organizmu.
Objawy Do objawów przedawkowania paracetamolu w pierwszych 24 godzinach należy bladość, nudności, wymioty, jadłowstręt i ból brzucha. Uszkodzenie wątroby może się uwidocznić w ciągu 12 do 48 godzin po przyjęciu dawki; potwierdzają je nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby. Mogą wystąpić zaburzenia metabolizmu glukozy i kwasica metaboliczna. W ciężkich zatruciach niewydolność wątroby może prowadzić do encefalopatii, krwotoku, hiperglikemii, obrzęku mózgu i zgonu. Możliwe jest wystąpienie ostrej niewydolności nerek z ostrą martwicą kanalików nerkowych objawiającej się silnym bólem w okolicy lędźwiowej, krwiomoczem i białkomoczem, nawet w przypadku braku ciężkiego uszkodzenia wątroby. Zgłaszano przypadki arytmii i zapalenia trzustki. Leczenie Przedawkowanie paracetamolu wymaga podjęcia natychmiastowego leczenia. Mimo braku istotnych wczesnych objawów pacjent powinien być przewieziony do szpitala w trybie pilnym, aby uzyskać natychmiastową pomoc medyczną. Objawy mogą być ograniczone do nudności lub wymiotów i mogą nie odzwierciedlać ciężkości przedawkowania czy ryzyka uszkodzenia narządowego. Leczenie przedawkowania powinno być zgodne z lokalnymi wytycznymi dotyczącymi tego typu leczenia. Leczenie węglem aktywnym należy rozważyć, jeśli do przedawkowania doszło w ciągu 1 godziny przed rozpoczęciem leczenia. Stężenie paracetamolu w osoczu powinno być określone po 4 godzinach od jego przyjęcia lub później (stężenia mierzone wcześniej są mało wiarygodne). Leczenie N-acetylocysteiną można zastosować do 24 godzin po zażyciu paracetamolu, jednak maksymalne działanie ochronne uzyskuje się do 8 godzin po przyjęciu leku. Po tym czasie skuteczność odtrutki gwałtownie spada. W razie potrzeby pacjent powinien otrzymać N-acetylocysteinę dożylnie, zgodnie z zatwierdzonym schematem dawkowania. Jeśli pacjent nie wymiotuje, doustnie podana metionina może być odpowiednią alternatywą leczenia przedawkowania w odległym miejscu, poza szpitalem. Pacjentów, u których występują ciężkie zaburzenia czynności wątroby po czasie dłuższym niż 24 godziny od przyjęcia dawki, należy leczyć zgodnie z obowiązującymi wytycznymi. Ibuprofen Objawy U większości pacjentów, którzy zażyli klinicznie znaczące dawki NLPZ, mogą wystąpić jedynie nudności, wymioty, ból w nadbrzuszu lub rzadziej biegunka. Mogą wystąpić także szumy uszne, ból głowy i krwawienie z układu pokarmowego. W cięższych zatruciach, toksyczność występująca w obrębie ośrodkowego układu nerwowego objawia się sennością, czasami pobudzeniem i dezorientacją lub śpiączką. Sporadycznie mogą wystąpić drgawki. W ciężkim zatruciu może wystąpić kwasica metaboliczna. Może również ulec wydłużeniu czas protrombinowy/INR, prawdopodobnie na skutek interferencji z działaniem czynników krzepnięcia we krwi. W przypadku jednoczesnego odwodnienia może wystąpić ostra niewydolność nerek i uszkodzenie wątroby. U osób z astmą oskrzelową możliwe jest jej zaostrzenie. Długotrwałe stosowanie dawek większych niż zalecane lub przedawkowanie może spowodować nerkową kwasicę kanalikową i hipokaliemię. Leczenie Należy prowadzić leczenie objawowe i podtrzymujące, obejmujące utrzymanie drożności dróg oddechowych i monitorowanie czynności serca i parametrów życiowych aż do ustabilizowania się stanu pacjenta. Należy rozważyć podanie doustnie węgla aktywnego w ciągu 1 godziny od przyjęcia potencjalnie toksycznej ilości produktu leczniczego. W przypadku wystąpienia częstych lub przedłużających się drgawek należy podać dożylnie diazepam lub lorazepam. Pacjentom z astmą oskrzelową należy podać leki rozszerzające oskrzela.