Masultab

4.1. Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy Masultab wskazany jest do stosowania w leczeniu ostrej i przewlekłej schizofrenii: − z pozytywnymi objawami psychozy typu schizofrenicznego, zwłaszcza z zespołem paranoidalnohalucynacyjnym (takimi jak: urojenia, omamy, zaburzenia myślenia), − z negatywnymi objawami psychozy typu schizofrenicznego (takimi jak: obniżenie napędu, stępienie afektywne, wycofanie emocjonalne).

4.2. Dawkowanie i sposób podawania

Do ustalenia indywidualnej dawki dostępne są następujące moce produktu Masultab: 50 mg, 100 mg, 200 mg i 400 mg Dawkowanie Negatywne objawy psychozy lub objawy zahamowania Dorośli:

50 – 300 mg amisulprydu na dobę. Dawkę należy ustalić indywidualnie. Pozytywne objawy psychozy Dorośli: 400 – 800 mg amisulprydu na dobę. W indywidualnych przypadkach dawkę można zwiększyć do 1200 mg na dobę. Nie zbadano w wystarczającym stopniu bezpieczeństwa stosowania dawek ponad 1200 mg na dobę, i dlatego nie powinny być stosowane. Oba wskazania Nie jest wymagane specjalne dostosowywanie dawki podczas rozpoczynania leczenia amisulprydem. Dawkę należy dostosować w zależności od indywidualnej odpowiedzi pacjenta. U pacjentów, u których występują jednocześnie objawy pozytywne i negatywne, dawki produktu leczniczego należy ustalić tak, żeby uzyskać optymalną kontrolę objawów pozytywnych. Leczenie podtrzymujące należy ustalić indywidulanie z zastosowaniem najmniejszej skutecznej dawki. Pacjenci w podeszłym wieku (65 lat i powyżej) Bezpieczeństwo stosowania amisulprydu było badane u niewielkiej liczby pacjentów w podeszłym wieku. Z uwagi na ryzyko wystąpienia niskiego ciśnienia tętniczego krwi i sedacji amisulpryd należy stosować z zachowaniem szczególnej ostrożności. Wymagane może być również zmniejszenie dawki ze względu na niewydolność nerek. Niewydolność nerek Amisulpryd jest eliminowany drogą nerkową. W przypadku niewydolności nerek dawkę należy zmniejszyć o połowę u pacjentów z klirensem kreatyniny (CRCL) między 0,5 a 1,0 mL/s (30 a 60 mL/min) i o jedną trzecią u pacjentów z CRCL między 0,2 a 0,6 mL/s (10-30 mL/min). Ze względu na brak doświadczenia u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CRCL <0,2 mL/s, 10 mL/min) zaleca się szczególną ostrożność w tych grupach pacjentów (patrz punkt 4.4). Niewydolność wątroby Ponieważ amisulpryd jest słabo metabolizowany, zmniejszenie dawki nie jest wymagane (patrz punkt 5.1). Dzieci i młodzież w wieku od 14 do 18 lat Dostępne dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania amisulprydu u osób w wieku od 14 do 18 lat są ograniczone, dlatego nie można zalecić jego stosowania. Jeśli istnieje bezwzględne wskazanie, należy stosować dawkowanie dla dorosłych Dzieci w wieku do 14 lat Amisulpryd jest przeciwwskazany u dzieci w wieku do 14 lat, ponieważ nie ustalono jeszcze bezpieczeństwa jego stosowania (patrz punkt 4.3). Sposób podania Podanie doustne. Amisulpryd można podawać do 400 mg na dobę w pojedynczej dawce. W przypadku dawek dobowych powyżej 400 mg amisulprydu, odpowiednią dawkę dobową należy podzielić na dwie dawki pojedyncze. Tabletki należy połykać w całości, popijając wystarczającą ilością płynu (np. szklanką wody), niezależnie od posiłku.

Czar trwania leczenia Dostępne jest wystarczające doświadczenie z kontrolowanych badań przez okres jednego roku. Czas stosowania jest określany przez lekarza prowadzącego.

4.3. Przeciwwskazania

− − − − − − −

4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 Nowotwory, których wzrost jest zależny od stężenia prolaktyny, np. gruczolak przysadki typu prolaktynoma i rak piersi (patrz punkt 4.4 i 4.8) Guz chromochłonny nadnerczy Dzieci do wieku 14 lat z uwagi na brak danych (patrz punkt 4.2) Karmienie piersią (patrz punkt 4.6) Jednoczesne stosowanie z produktami leczniczymi stosowanymi w leczeniu choroby Parkinsona takimi jak lewodopa lub agoniści dopaminy (np. bromokryptyna i ropinirol) (patrz punkt 4.5) Jednoczesne stosowanie z następującymi lekami, które mogą wywołać znaczne zaburzenia rytmu serca (Torsade de pointes): o leki przeciwarytmiczne klasy IA, takie jak chinidyna i dyzopiramid; o leki przeciwarytmiczne klasy III, takie jak amiodaron, sotalol; o inne leki, takie jak beprydyl, cyzapryd, sultopryd, tiorydazyna, metadon, erytromycyna podawana dożylnie, winkamina podawana dożylnie, halofantryna, pentamidyna, sparfloksacyna, imidazolowe leki przeciwgrzybicze (patrz punkt 4.5). Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

U pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, uszkodzeniem szpiku kostnego, ciężkim uszkodzeniem wątroby i nerek oraz u pacjentów z chorobą Parkinsona leczenie należy prowadzić wyłącznie pod ścisłym nadzorem lekarza i przy zachowaniu ostrożności w dawkowaniu (podobnie jak inne substancje przeciwdopaminergiczne, produkt Masultab należy stosować ostrożnie w przypadku istniejącej choroby Parkinsona, ponieważ nie można wykluczyć pogorszenia tej choroby; dlatego produkt Masultab należy stosować wyłącznie wtedy, gdy leczenie neuroleptyczne jest niezbędne). U pacjentów z istniejącym zatruciem alkoholem, lekami nasennymi, przeciwbólowymi i psychotropowymi przed rozpoczęciem leczenia produktem Masultab należy najpierw przeprowadzić skuteczne leczenie zatrucia, ponieważ mogą wystąpić interakcje ze względu na depresyjny wpływ na ośrodkowy układ nerwowy nawet podczas leczenia w zakresie terapeutycznym wyżej wymienionymi środkami (patrz punkt 4.5). Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa Zgłaszano przypadki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów leczonych lekami przeciwpsychotycznymi. W związku z częstym występowaniem u pacjentów przyjmujących leki przeciwpsychotyczne nabytych czynników ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, przed włączeniem do leczenia oraz w trakcie stosowania amisulprydu należy zidentyfikować wszystkie możliwe czynniki ryzyka tej choroby, a także podjąć należne środki bezpieczeństwa (patrz punkt 4.8). Zwiększona śmiertelność u pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem Osoby w podeszłym wieku z otępieniem, leczone lekami przeciwpsychotycznymi są w grupie nieznacznie zwiększonego ryzyka zgonu w porównaniu z osobami nieleczonymi. Chociaż przyczyny zgonów w badaniach klinicznych dotyczących atypowych leków przeciwpsychotycznych były różne, wydaje się, że powodem większości zgonów były zaburzenia krążenia (np. niewydolność serca, nagły zgon) lub choroby zakaźne (np. zapalenie płuc). Wyniki badań obserwacyjnych wskazują, że podobnie jak stosowanie atypowych leków przeciwpsychotycznych, leczenie konwencjonalnymi lekami przeciwpsychotycznymi może wiązać się ze zwiększoną śmiertelnością. Nie wiadomo, w jakim stopniu zwiększoną śmiertelność stwierdzoną w badaniach obserwacyjnych można przypisać atypowym lekom przeciwpsychotycznym, a w jakim pewnym cechom pacjentów (patrz punkt 5.1). Amisulpryd nie jest zarejestrowany do leczenia zaburzeń zachowania związanych z otępieniem.

Złośliwy zespół neuroleptyczny Podobnie jak w przypadku stosowania innych leków przeciwpsychotycznych, w bardzo rzadkich przypadkach możliwe jest wystąpienie złośliwego zespołu neuroleptycznego, potencjalnie śmiertelnego powikłania. Charakteryzuje się on sztywnością mięśni, zaburzeniami czynności autonomicznego układu nerwowego, zaburzeniami świadomości, rabdomiolizą oraz zwiększeniem aktywności kinazy kreatynowej w surowicy. Jeśli u pacjenta wystąpią objawy podmiotowe i przedmiotowe wskazujące na złośliwy zespól neuroleptyczny lub wystąpi niewyjaśniona hipertermia, należy natychmiast odstawić wszystkie leki przeciwpsychotyczne, w tym amisulpryd, zwłaszcza w dużych dawkach dobowych. Rabdomiolizę obserwowano również u pacjentów bez złośliwego zespołu neuroleptycznego. Wydłużenie odstępu QT Amisulpryd wywołuje zależne od dawki wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.8). Zwiększa to ryzyko wystąpienia ciężkich komorowych zaburzeń rytmu serca, takich jak Torsade de pointes. Przed zastosowaniem amisulprydu, jeśli stan kliniczny pacjenta na to pozwala, zaleca się wykluczenie czynników, które mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia tego typu zaburzeń rytmu serca, jak np: bradykardia (poniżej 55 uderzeń serca na minutę), zaburzenia elektrolitowe, w szczególności hipokaliemia, hipomagnezemia, wrodzone wydłużenie odstępu QT, stosowanie leków, które mogą powodować ciężką bradykardię (poniżej 55 uderzeń serca na minutę), hipokaliemię, zmniejszone przewodzenie w mięśniu sercowym lub wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.5). Amisulpryd należy stosować ostrożnie u pacjentów z wydłużeniem odstępu QT w wywiadzie rodzinnym. Należy unikać jednoczesnego stosowania z neuroleptykami. Udar mózgu W badaniach klinicznych z randomizacją i grupą kontrolną otrzymującą placebo, przeprowadzonych w populacji pacjentów w podeszłym wieku z otepieniem, leczonych wybranymi, atypowymi lekami przeciwpsychotycznymi stwierdzono 3-krotny wzrost ryzyka wystąpienia epizodów naczyniowomózgowych. Mechanizm, w którym dochodzi do wzrostu tego ryzyka, jest nieznany. Nie można wykluczyć podobnego ryzyka w przypadku stosowania innych leków przeciwpsychotycznych lub w innych grupach pacjentów. Należy zachować ostrożność, stosując amisulpryd u pacjentów z czynnikami ryzyka udaru mózgu. Rak piersi Amisulpryd może zwiększać stężenie prolaktyny. Należy zatem zachować ostrożność, a pacjentki z rakiem piersi w wywiadzie lub przypadkami raka piersi w rodzinie powinny być uważnie monitorowane podczas leczenia amisulprydem. Hiperglikemia Obserwowano występowanie hiperglikemii u pacjentów leczonych niektórymi atypowymi lekami przeciwpsychotycznymi, w tym amisulprydem. Z tego względu u pacjentów z rozpoznaną cukrzycą lub z czynnikami ryzyka rozwoju cukrzycy należy zapewnić właściwe monitorowanie glikemii w trakcie leczenia amisulprydem. Padaczka Amisulpryd może obniżać próg drgawkowy, zatem pacjenci z padaczką w wywiadzie powinni być uważnie obserwowani w czasie leczenia tym produktem. Niewydolność nerek Amisulpryd jest wydalany z organizmu przez nerki. W razie niewydolności nerek należy rozważyć zmniejszenie dawki lub stosowanie leczenia przerywanego (patrz punkt 4.2). Pacjenci w podeszłym wieku (65 lat i powyżej) U pacjentów w podeszłym wieku amisulpryd, podobnie jak inne leki przeciwpsychotyczne, należy stosować ze szczególną ostrożnością z uwagi na możliwość wystąpienia niskiego ciśnienia tętniczego oraz sedacji. Może być wymagane zmniejszenie dawki ze względu na niewydolność nerek.

Objawy odstawienia Opisywano ostre objawy odstawienia, takie jak nudności, wymioty i bezsenność po nagłym przerwaniu stosowania dużych dawek leków przeciwpsychotycznych. Odnotowano również nawrót objawów psychotycznych oraz pojawienie się ruchów mimowolnych (takich jak akatyzja, dystonia, dyskineza). W związku z tym, zalecane jest stopniowe odstawianie amisulprydu. Leukopenia, neutropenia i agranulocytoza Odnotowano przypadki leukopenii, neutropenii i agranulocytozy u pacjentów leczonych lekami przeciwpsychotycznymi, w tym amisulprydem. Niewyjaśnione infekcje lub gorączka mogą być objawem zaburzenia składu krwi (patrz punkt 4.8) i wymagać natychmiastowego zbadania wskaźników hematologicznych. Łagodne guzy przysadki mózgowej Amisulpryd może podwyższać aktywność prolaktyny. Podczas leczenia amisulprydem zaobserwowano przypadki łagodnych guzów przysadki typu prolaktynoma (patrz punkt 4.8.). W przypadku bardzo wysokiej aktywności prolaktyny lub klinicznych objawów guza przysadki (takich jak ubytki pola widzenia i bóle głowy), należy wykonać badania obrazowe przysadki. Jeśli diagnoza guza przysadki zostanie potwierdzona, należy przerwać leczenie amisulprydem (patrz punkt 4.3). Toksyczny wpływ na wątrobę Podczas stosowania amisulprydu zgłaszano przypadki ciężkiego działania toksycznego na wątrobę. Pacjentów należy poinstruować, aby natychmiast zgłaszali lekarzowi objawy, takie jak osłabienie, brak łaknienia, nudności, wymioty, ból brzucha lub żółtaczka. Należy niezwłocznie przeprowadzić badania, w tym badania kliniczne i biologiczną ocenę czynności wątroby (patrz punkt 4.8). Laktoza Produkt leczniczy zawiera laktozę jednowodną. Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Inne informacje Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Skojarzenia przeciwwskazane Leki, które mogą wywołać znaczne zaburzenia rytmu serca (torsade de pointes (patrz punkty 4.3 i 4.4): − leki przeciwarytmiczne klasy Ia, takie jak chinidyna i dyzopiramid; − leki przeciwarytmiczne klasy III, takie jak amiodaron i sotalol; − inne leki, takie jak beprydyl, cyzapryd (stosowane w zaburzeniach żołądkowo-jelitowych), sultopryd, tiorydazyna (neuroleptyki), makrolidy (erytromycyna podawana dożylnie), metadon, winkamina podawana dożylnie (środek pobudzający krążenie), halofantryna (lek przeciwmalaryczny), pentamidyna (lek przeciwpasożytniczy), sparfloksacyna (inhibitor gyrazy), imidazol (lek przeciwgrzybiczy). Lewodopa, ze względu na wzajemny antagonizm lewodopy i neuroleptyków. Amisulpryd może blokować działanie agonistów dopaminy, takich jak bromokryptyna, ropinirol. Skojarzenia niewskazane Amisulpryd może nasilać działanie alkoholu na ośrodkowy układ nerwowy. Z tego powodu, podczas stosowania amisulprydu należy unikać spożywania alkoholu. Skojarzenia, które należy rozważyć

4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża Dostępne są bardzo ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania amisulprydu u kobiet w ciąży. Dlatego bezpieczeństwo stosowania amisulprydu u kobiet w ciąży nie zostało ustalone. Amisulpryd przenika przez łożysko. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Nie zaleca się przyjmowania amisulprydu podczas ciąży i u kobiet w wieku rozrodczym , chyba że korzyści uzasadniają potencjalne ryzyko. U noworodków, których matki stosowały leki przeciwpsychotyczne (w tym amisulpryd) w trzecim trymestrze ciąży, po urodzeniu mogą wystąpić działania niepożądane, w tym objawy pozapiramidowe i (lub) objawy odstawienia o różnym nasileniu i czasie trwania (patrz punkt 4.8). Obserwowano pobudzenie, wzmożone napięcie, obniżone napięcie, drżenie, senność, zespół zaburzeń oddechowych lub zaburzenia związane z pobieraniem pokarmu. Dlatego należy starannie kontrolować stan noworodków. Karmienie piersią Amisulpryd przenika do mleka ludzkiego w dość dużych ilościach, w niektórych przypadkach przekraczających akceptowany poziom 10% dawki dostosowanej do masy ciała matki, ale stężenia we krwi niemowląt karmionych piersią nie były oceniane. Nie ma wystarczających informacji na temat wpływu amisulprydu na noworodki/niemowlęta. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać leczenie amisulprydem, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla niemowlęcia i korzyści z leczenia dla kobiety. Płodność U leczonych zwierząt zaobserwowano zmniejszenie płodności związane z farmakologicznym działaniem substancji (działanie za pośrednictwem prolaktyny).

4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nawet stosowany zgodnie z zaleceniami, amisulpryd może powodować senność, niewyraźne widzenie i zmieniać czas reakcji w takim stopniu, że zdolność do aktywnego uczestniczenia w ruchu drogowym lub obsługiwania maszyn może być zaburzona (patrz punkt 4.8). Dotyczy to w większym stopniu skojarzenia z alkoholem i lekami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy.

4.8. Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Następujące działania niepożądane obserwowano w kontrolowanych badaniach klinicznych i w zgłoszeniach spontanicznych. Należy wziąć pod uwagę, że odróżnienie działań niepożądanych od objawów choroby podstawowej może być trudne. W zalecanym zakresie dawek działania niepożądane są w większości łagodne i mają charakter przejściowy. Działania niepożądane przedstawiono w kolejności zgodnej z malejącą częstością występowania: − bardzo często (≥1/10); − często (≥1/100 do <1/10); − niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); − rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); − bardzo rzadko (<1/10 000); − nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie z ich ciężkością. Najcięższe działania niepożądane zostały wymienione na początku. Klasyfikacja układów i narządów Zaburzenia krwi i układu chłonnego Zaburzenia układu immunologicznego Zaburzenia endokrynologiczne Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Częstość występowania Niezbyt często Rzadko Niezbyt często

Działanie niepożądane

Często

Zwiększenie stężenia prolaktyny w osoczu, mlekotok, zatrzymanie miesiączki, ginekomastia, ból piersi i zaburzenia erekcji Łagodny guz przysadki typu prolaktynoma Hiperglikemia (patrz punkt 4.4), hipertriglicerydemia, hipercholesterolemia Hiponatremia, zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny (SIADH) Bezsenność, lęk, pobudzenie, zaburzenia seksualne Stan splątania Objawy pozapiramidowe (drżenia, wzmożone napięcie mięśniowe, hipokinezja, nadmierne wydzielanie śliny, akatyzja, dyskineza) Ostra dystonia , senność, zawroty głowy pochodzenia przedsionkowego Późna dyskineza drgawki Złośliwy zespół neuroleptyczny (patrz punkt 4.4) Zespół niespokojnych nóg Niewyraźne widzenie (patrz punkt 4.7)

Leukopenia, neutropenia (patrz punkt 4.4) Agranulocytoza (patrz punkt 4.4) Reakcje alergiczne

Rzadko Niezbyt często Rzadko

Zaburzenia psychiczne Często Zaburzenia układu nerwowego

Niezbyt często Bardzo często

Często Niezbyt często Rzadko Zaburzenia oka

Częstość nieznana Często

Zaburzenia serca

Niezbyt często Rzadko

Zaburzenia naczyniowe

Często Niezbyt często Rzadko

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Zaburzenia żołądka i jelit Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej Zaburzenia nerek i dróg moczowych Ciąża, połóg i okres okołoporodowy Badania diagnostyczne

Niezbyt często

Urazy, zatrucia i powikłania związane z zabiegami chirurgicznymi

Częstość nieznana

Bradykardia Wydłużenie odstępu QT Komorowe zaburzenia rytmu takie jak Torsade de pointes, częstoskurcz komorowy, migotanie komór, zatrzymanie krążenia, nagły zgon (patrz punkt 4.4) Niedociśnienie tętnicze Nadciśnienie tętnicze Zakrzepica żylna w tym przypadki zatorowości płucnej, czasem kończące się zgonem, oraz zakrzepica żył głębokich (patrz punkt 4.4) Przekrwienie błony śluzowej nosa, zachłystowe zapalenie płuc

Często Niezbyt często

Zaparcia, nudności, wymioty, suchość błony śluzowej jamy ustnej Uszkodzenie komórek wątroby

Rzadko Częstość nieznana Niezbyt często Częstość nieznana

Obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka Reakcje nadwrażliwości na światło Osteopenia, osteoporoza Rabdomioliza

Niezbyt często

Zatrzymanie moczu

Częstość nieznana

Zespół odstawienia u noworodka (patrz punkt 4.6) Zwiększenie masy ciała Wzrost aktywności enzymów wątrobowych Zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi Upadki w wyniku działań niepożądanych, które wpływają na równowagę ciała

Często Niezbyt często Częstość nieznana

Opis wybranych działań niepożądanych: Zaburzenia endokrynologiczne Często: Amisulpryd powoduje zwiększenie stężenia prolaktyny w osoczu, które jest odwracalne po odstawieniu amisulprydu. Może to powodować mlekotok, brak miesiączki, ginekomastię, mastodynię lub zaburzenia erekcji. Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często: objawy pozapiramidowe: drżenie, sztywność, hipokinezja, nadmierne ślinienie się, akatyzja, dyskineza. Objawy te są na ogół łagodne przy prawidłowym dawkowaniu i są częściowo odwracalne bez odstawiania amisulprydu po podaniu leków przeciwparkinsonowskich. Częstość występowania objawów pozapiramidowych jest zależna od dawki i bardzo mała u pacjentów z przewagą objawów negatywnych leczonych dawkami 50-300 mg/dobę. Często: ostra dystonia (spastyczny kręcz szyi, toniczne drgawki gałek ocznych i skurcze żuchwy). Objawy te są odwracalne po podaniu leków przeciwparkinsonowskich przy jednoczesnym utrzymaniu leczenia amisulprydem.

Niezbyt często: przy długotrwałym stosowaniu mogą wystąpić późne dyskinezy, charakteryzujące się rytmicznymi ruchami mimowolnymi, najlepiej języka i (lub) twarzy. W takich przypadkach leczenie lekami przeciwparkinsonowskimi nie jest wskazane, ponieważ mogą one nie mieć wpływu lub nasilać objawy. Rzadko: złośliwy zespół neuroleptyczny, który jest potencjalnie śmiertelnym powikłaniem (patrz punkt 4.4). Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia. Niezbyt często: niedrożność nosa, zachłystowe zapalenie płuc (związane głównie z innymi lekami przeciwpsychotycznymi i działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy). Badania laboratoryjne Niezbyt często: zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwłaszcza transaminaz. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301 faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

4.9. Przedawkowanie

Dane dotyczące przedawkowania amisulprydu są ograniczone. Objawy Zgłaszano nasilenie znanych działań farmakologicznych produktu leczniczego. Objawy przedawkowania mogą obejmować senność, uspokojenie, śpiączkę, niedociśnienie tętnicze i objawy pozapiramidowe. Zgony odnotowano głównie po stosowaniu w skojarzeniu z innymi lekami psychotropowymi. Postępowanie w przypadku przedawkowania W razie ostrego przedawkowania należy zawsze brać pod uwagę możliwość zastosowania wielu produktów leczniczych. Amisulpryd jest słabo dializowany, w związku z czym nie należy stosować hemodializy do jego eliminacji z organizmu. Nie istnieje swoista odtrutka na amisulpryd. Należy zastosować odpowiednie leczenie podtrzymujące: ścisłą obserwację czynności życiowych i stałe monitorowanie czynności serca za pomocą EKG (ryzyko wydłużenia odstępu QT) do czasu aż pacjent wyzdrowieje. Jeśli wystąpią ciężkie objawy pozapiramidowe, należy zastosować leki przeciwcholinergiczne.