Lidocaine Grindeks

Substancja czynna: Lidocaini hydrochloridum 100 mg

Kod ATC: N01BB02

Nr w Rejestrze Produktów Leczniczych: 100264894

Co to jest lek i w jakim celu się go stosuje

Lidocaine Grindeks jest lekiem do znieczulenia miejscowego. Lek jest stosowany do znieczulania różnych części ciała podczas małych zabiegów chirurgicznych u dorosłych. Lek blokuje przekazywanie sygnałów bólowych do mózgu i w ten sposób odczuwanie bólu. Działanie leku rozpoczyna się po kilku minutach od podania leku i powoli zanika po zakończeniu zabiegu chirurgicznego.

Informacje ważne przed zastosowaniem leku

Kiedy nie stosować leku Lidocaine Grindeks

jeśli pacjent ma uczulenie na chlorowodorek lidokainy, amidowe środki znieczulające miejscowo lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6),
jeśli u pacjenta jest bardzo niskie ciśnienie krwi lub jeśli stracił zbyt dużo krwi lub innych płynów ustrojowych lub serce nie jest w stanie pompować wystarczającej ilości krwi z innych powodów, nie należy wstrzykiwać Lidocaine Grindeks do kręgosłupa. Ostrzeżenia i środki ostrożności Należy porozmawiać z lekarzem lub pielęgniarką przed wstrzyknięciem leku Lidocaine Grindeks, jeśli:
pacjent jest w podeszłym wieku lub jest ogólnie osłąbiony,
u pacjenta występują zaburzenia pracy serca takie jak: powolne lub nieregularne bicie serca (arytmia), niewydolność serca,
u pacjenta występują choroby związane z oddychaniem i płucami,
u pacjenta występują zaburzenia czynności wątroby lub nerek,
pacjent cierpi na padaczkę,
pacjent jest leczony lekami stosowanymi w przypadku nieregularnego bicia serca (np. amiodaron),
u pacjenta występuje zapalenie lub infekcja w obszarze przewidzianym do podania leku,
pacjent cierpi na rzadką chorobę krwi zwaną porfirią lub choroba ta wystąpiła w rodzinie. 1

Należy o wszystkich schorzeniach poinformować lekarza prowadzącego, przed rozpoczęciem przyjmowania leku Lidocaine Grindeks. Dzieci i młodzież Inne postaci farmaceutyczne i mocy są bardziej odpowiednie do podawania u dzieci i młodzieży. Lek Lidocaine Grindeks a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Szczególnie należy zgłosić lekarzowi, jeśli jest/był stosowany którykolwiek z niżej wymienionych leków:

inny lek do znieczulenia miejscowego,
leki stosowane w leczeniu nieregularnego bicia serca (arytmia) np. amiodaron,
leki stosowane w chorobie wrzodowej żołądka lub dwunastnicy np. cymetydyna. Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn W zależności od dawki i miejsca podania lek Lidocaine Grindeks może powodować przejściowe zaburzenia ruchowe i koordynacji.

Jak stosować lek

Lek Lidocaine Grindeks jest podawany wyłącznie przez lekarza, w formie zastrzyku dożylnie, domięśniowo, podskórnie lub nadtwardówkowo w pobliżu rdzenia kręgowego. Dawka leku jest uzależniona od rodzaju bólu jaki ma zostać zniwelowany. Zależeć będzie także od wagi ciała, wieku, kondycji fizycznej oraz części ciała, do której zostanie wstrzyknięty lek. Lekarz poda najmniejszą dawkę niezbędną do uzyskania właściwego efektu znieczulenia. Dożylne znieczulenie miejscowe Ramię: 5-10 ml roztworu (100-200 mg chlorowodorku lidokainy) wstrzykiwane do żyły. Noga: 10 ml roztworu (200 mg chlorowodorku lidokainy) wstrzykiwane do żyły. Blokady nerwów 1-2 ml roztworu (20-40 mg chlorowodorku lidokainy) wstrzykiwane do lub wokół nerwu. Znieczulenie nadtwardówkowe (wstrzykiwanie zastosowane wzdłuż kręgosłupa) Znieczulenie lędźwiowe: 12,5-20 ml roztworu (250-400 mg chlorowodorku lidokainy). Znieczulenie w klatce piersiowej: 10-15 ml roztworu (200-300 mg chlorodoworku lidokainy). Znieczulenie krzyżowe (w dolnym odcinku kręgosłupa) w chirurgii: 20 ml roztworu (400 mg chlorowodorku lidokainy). Znieczulenie krzyżowe podczas porodu: 10-15 ml roztworu (200-300 mg chlorowodorku lidokainy). Zalecana maksymalna dawka jednorazowa Lidocaine Grindeks wynosi 400 mg. Dawkę należy zmniejszyć u pacjentów w złym stanie ogólnym. Lek Lidocaine Grindeks zazwyczaj podawany jest w pobliżu miejsca, które ma być operowane. Stosowanie u dzieci i młodzieży Inne postacie/moce tego leku moga być bardziej odpowiednie dla dzieci i młodzieży, zapytej lekarza lub pielęgniarkę.

Jeśli otrzymałeś więcej leku Lidocaine Grindeks niż powinieneś Lekarz podający znieczulenie jest przeszkolony do właściwego postępowania w przypadku wystąpienia działań niepożądanych w następstwie podania zbyt dużej dawki leku Lidocaine Grindeks. Pierwszymi objawami przedawkowania lekiem Lidocaine Grindeks są:

drgawki,
niepokój,
zawroty głowy, zaburzenia równowagi,
nudności,
zdrętwienie lub mrowienie ust i okolic wokół ust,
problemy ze wzrokiem. Jeśli pacjent poczuje którykolwiek z wymienionych objawów czy uważa, że otrzymał zbyt dużo leku Lidocaine Grindeks, powinien natychmiast powiadomić lekarza. Znacznie cięższe działania niepożądane (od wymienionych powyżej) mogą wystąpić przy przedawkowaniu leku Lidocaine Grindeks, w tym: zaburzenie równowagi i koordynacji, zmiany słuchowe, euforia, splątanie, problemy z mową, bladość, pocenie się, drżenie, konwulsje, wpływ na serce i naczynia krwionośne, utrata przytomności, śpiączka, zatrzymanie na krótko oddechu (bezdech). W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do lekarza.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Ciężkie reakcje uczuleniowe występują bardzo rzadko. Jeżeli wystąpią ciężkie reakcje uczuleniowe podczas przyjmowania leku należy natychmiast poinformować lekarza. Objawami uczulenia są:

obrzęk twarzy, ust, języka i gardła, co może powodować trudności w przełykaniu,
ciężki lub nagły obrzęk rąk, stóp i kostek,
trudności w oddychaniu,
intensywne swędzenie skóry (z pojawieniem się guzków),
gorączka,
spadek ciśnienia krwi. Inne możliwe działania niepożądane: Bardzo częste działania niepożądane (może dotyczyć więcej niż u 1 na 10 osób):
obniżenie ciśnienia krwi
nudności Częste działania niepożądane (może dotyczyć 1 do 10 na 100 osób):
mrowienie
zawroty głowy
wolny rytm serca
wysokie ciśnienie krwi
wymioty Niezbyt częste działania niepożądane (może dotyczyć 1 do 10 na 1000 osób):
drgawki
drętwienie języka lub mrowienie okolic ust
dzwonienie w uszach i wrażliwość na dźwięki
zaburzenia widzenia
utrata świadomości 3

drżenie senność zawroty głowy szum w uszach uczucie zatrucia trudności w mówieniu

Rzadkie działania niepożądane (może dotyczyć 1 do 10 na 10 000 osób):

reakcje nadwrażliwości takie jak pokrzywka, wysypka, obrzęk naczynioruchowy, w ciężkich przypadkach wstrząs anafilaktyczny
zmiany w czuciu lub osłabienie mięśni (neuropatia)
zapalenie błony otaczającej rdzeń kręgowy (zapalenie pajęczynówki), które może powodować ból w dolnej części pleców lub uczucie drętwienia i słabości w nogach
podwójne widzenie
nieregularne bicie serca, aż do jego zatrzymania
spowolniony lub zatrzymany oddech Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, PL-02 222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, e – mail: [email protected]. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

Jak przechowywać lek

Nie zamrażać. Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego mieasiąca. Nie stosować tego leku, jeśli w ampułce zauważy się widoczne cząstki. Roztwór należy użyć natychmiast po otwarciu. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

Zawartość opakowania a inne informacje

Co zawiera lek Lidocaine Grindeks Substancją czynną leku jest chlorowodorek lidokainy. 1 ml roztworu zawiera 20 mg chlorowodorku lidokainy. Każda ampułka 5 ml zawiera 100 mg chlorowodorku lidokainy. Pozostałe składniki (substancje pomocznicze) leku to: sodu chlorek, sodu wodorotlenek (1M) (do ustalenia pH), woda do wstrzykiwań.

Jak wygląda lek Lidocaine Grindeks i co zawiera opakowanie Klarowny płyn przezroczysty lub barwy jasnożółtej, bez widocznych cząstek. Ampułki z bezbarwnego szkła zawierające 5 ml roztworu. Wielkość opakowania: 10 ampułek. Podmiot odpowiedzialny i wytwórca AS GRINDEKS. Krustpils iela 53, Rīga, LV-1057. Łotwa Tel: +371 67083205 Fax: +371 67083505 E – mail: [email protected] Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami: Szwecja: Węgry: Polska: Rumunia: Islandia:

Lidocaine Grindeks 20 mg/ml injektionsvätska, lösning Lidocaine Grindeks 20 mg/ml oldatos injekció Lidocaine Grindeks, 20 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań Lidocaină Grindeks 20 mg/ml soluţie injectabilă Lidocaine Grindeks 20 mg/ml stungulyf, lausn

Belgia:

Lidocaine Grindeks 20 mg/ml oplossing voor injectie/ solution injectable/Injektionslösung

Holandia:

Lidocaine Grindeks 20 mg/ml oplossing voor injectie

Data ostatniej aktualizacji ulotki

2018-09-19

————————————————————————————————————————–Informacje przeznaczone wyłącznie dla personelu medycznego lub pracowników służby zdrowia: Odnotowano niezgodność chlorowodorku lidokainy z roztworem amfoterycyny B, sulfadiazyny sodu, metoheksytalu sodu, kafazoliny sodu oraz fenytoiny sodu. Leki stabilne w środowisku kwaśnym takie jak: chlorowodorek adrenaliny, winian noradrenaliny lub izoprenalina mogą ulegać rozkładowi w ciągu kilku godzin od zmieszania z chlorowodorkiem lidokainy, ponieważ roztwory lidokainy mogą podwyższać pH końcowego roztworu powyżej maksymalnego pH, przy którym są stabilne. Alkalizacja może spowodować precypitację, ponieważ lidokaina jest słabo rozpuszczalna przy pH powyżej 6,5.

Źródło: oficjalna ulotka w Rejestrze Produktów Leczniczych (URPL)

Najczęściej zadawane pytania o Lidocaine Grindeks

W jakim celu stosuje się lek Lidocaine Grindeks?

Dożylne znieczulenie miejscowe, znieczulenie nasiękowe, blokady nerwów i znieczulenie nadtwardówkowe. Lidocaine Grindeks jest wskazany do leczenia dorosłych.

Jaka jest substancja czynna leku Lidocaine Grindeks?

Substancją czynną leku Lidocaine Grindeks jest Lidocaini hydrochloridum 100 mg. Kod ATC: N01BB02.

Kiedy nie stosować leku Lidocaine Grindeks?

Nadwrażliwość na substancję czynną, amidowe środki znieczulające miejscowo lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Lidocaine Grindeks nie należy stosować do znieczulenia nadtwardówkowego u pacjentów ze znacznym niedociśnieniem lub we wstrząsie kardiogennym lub hipowolemicznym.

Czy lek Lidocaine Grindeks można stosować w ciąży i podczas karmienia piersią?

Odpowiedzi pochodzą z oficjalnej ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego (URPL). Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.

Substancja czynna: Lidocaini hydrochloridum (26 leków)

Zobacz wszystkie leki zawierające tę substancję lub pełną listę substancji czynnych.

⚕Dla profesjonalistów — Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)Pełna charakterystyka: dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia+

Informacje techniczne przeznaczone dla pracowników ochrony zdrowia (lekarzy i farmaceutów). Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL) to oficjalny dokument zatwierdzony przez URPL/EMA. Nie zastępuje ulotki ani porady lekarza.

4.1. Wskazania do stosowania

Dożylne znieczulenie miejscowe, znieczulenie nasiękowe, blokady nerwów i znieczulenie nadtwardówkowe. Lidocaine Grindeks jest wskazany do leczenia dorosłych.

4.2. Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie Lidocaine Grindeks może być podawany tylko przez lekarza z doświadczeniem w znieczulaniu miejscowym lub pod jego nadzorem. Należy podawać najmniejszą możliwie dawkę na zapewnienie pożądanego efektu. Przed wstrzyknięciem pełnej dawki zaleca się kontrolną aspirację w celu zapobieżenia przypadkowemu podaniu dożylnemu produktu. Wstrzykiwać powoli i utrzymywać kontakt z pacjentem podczas wstrzykiwania. W wypadku podania nadtwardówkowego zaleca się zastosowanie małej dawki próbnej 3-5 ml. Należy unikać wstrzyknięciu zimnego roztworu poniżej temperatury ciała, ponieważ może to być bolesne. Dożylne znieczulenie miejscowe Ramię: 5-10 ml roztworu (100-200 mg chlorowodorku lidokainy). Noga: 10 ml roztworu (200 mg chlorowodorku lidokainy). Blokady nerwów 1-2 ml roztworu (20-40 mg chlorowodorku lidokainy). Znieczulenie nadtwardówkowe Znieczulenie lędźwiowe: 12,5-20 ml roztworu (250-400 mg chlorowodorku lidokainy).

Znieczulenie w odcinku piersiowym: 10-15 ml roztworu (200-300 mg chlorodoworku lidokainy). Znieczulenie krzyżowe w chirurgii: 20 ml roztworu (400 mg chlorowodorku lidokainy). Znieczulenie krzyżowe w położnictwie: 10-15 ml roztworu (200-300 mg chlorowodorku lidokainy). Maksymalna dawka jednorazowa chlorowodorku lidokainy dla dorosłego pacjenta nie powinna przekroczyć 400 mg. U pacjentów w złym stanie ogólnym należy zmniejszyć dawkę. Dzieci i młodzież Inne postacie farmaceutyczne i moce są bardziej odpowiednie do podawania tych grupach pacjentów. Sposób podawania Sposób podawania lidokainy różni się w zależności od wybranej procedury (dożylne znieczulenie miejscowe, znieczulenie nasiękowe, blokada nerwów lub znieczulenie nadtwardówkowe). Lidocaine Grindeks może być podawany dożylnie, domięśniowo, podskórnie lub nadtwardówkowo.

4.3. Przeciwwskazania

4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Lidokainę powinny podawać osoby umiejące reanimować i mające sprzęt do resuscytacji. Aparatura do resuscytacji powinna być dostępna podczas znieczulenia miejscowego. Przy jakiejkolwiek dużej blokadzie, należy przed wprowadzeniem leku miejscowo znieczulającego wprowadzić do żyły kaniulę. Jak każdy lek miejscowo znieczulający, lidokaina może powodować ostre reakcje toksyczności ze strony centralnego układu nerwowego oraz układu sercowo-naczyniowego, jeżeli jej stężenie we krwi będzie wysokie, szczególnie podczas podania donaczyniowego. Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku znieczulania następujących grup pacjentów:

pacjenci w podeszłym wieku i ogólnie osłabionych pacjenci,
pacjenci z blokiem AV typu II i III, ponieważ miejscowe znieczulenie może powodować obniżenie przewodnictwa mięśnia sercowego,
pacjenci z zastoinową niewydolnością serca, bradykardią, zaburzoną funkcją oddechową,
pacjenci z ciężkim uszkodzeniem wątroby lub niewydolnością nerek,
pacjenci z padaczką,
pacjenci leczeni lekami przeciwarytmicznymi klasy III (np. amiodaronem), którzy wymagają stałego monitorowania w tym monitorowania EKG, ponieważ oddziaływanie lidokainy na mięsień sercowy może nasilać się przy stosowaniu leków przeciwarytmicznych klasy III (patrz punkt 4.5). Znieczulenie nadtwardówkowe może powodować ciężkie działania niepożądane takie jak niewydolność sercowo-naczyniowa, szczególnie przy współistniejącej hipowolemii. Szczególne środki ostrożności należy zachować zawsze u pacjentów z zaburzoną funkcją układu sercowonaczyniowego. Głównymi przyczynami są pourazowe uszkodzenia nerwów i/lub lokalnie toksyczny wpływ na mięśnie i nerwy spowodowane znieczuleniem miejscowym. Zakres uszkodzeń tkanek zależy od ciężkości urazów, stężenia leku miejscowo znieczulającego oraz czasu jego oddziaływania na poszczególne tkanki. Dlatego należy stosować zawsze najniższą skuteczną dawkę znieczulenia. Rozległe wstrzyknięcia donaczyniowe w obrębie głowy i szyi mogą powodować wystąpienie objawów mózgowych nawet przy zastosowaniu niskich dawek.

Skuteczność znieczulenia miejscowego może się zmniejszyć po wstrzyknięciu w obszar zakażony lub zmieniony zapalnie. Znieczulenie nadtwardówkowe może prowadzić do spadku ciśnienia krwi i bradykardii. Ryzyko to zmniejsza podanie dożylne płynu w postaci krystaloidalnej lub koloidalnej. Spadek ciśnienia krwi wymaga natychmiastowego zastosowania np. efedryny 5-10 mg dożylnie, powtórzonego jeśli konieczne. Domięśniowo podana lidokaina może powodować zwiększenie stężenia fosfokinazy kreatyniny, co może wpływać równocześnie na diagnozę ostrego zawału mięśnia sercowego. Prawdopodobnie lidokaina ma działanie porfirogenne i nie powinna być stosowana u pacjentów z ostra porfirią, chyba że jest to absolutnie konieczne. Szcególną ostrożność należy zachować podczas stosowania lidokainy u pacjentów z porfirią.

4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Leki spowalniające metabolizm lidokainy (np. cymetydyna) mogą powodować uzyskanie potencjalnie toksycznego stężenia lidokainy w surowicy, w przypadku szybkiego podania dużych dawek przez dłuższy okres czasu. Efekt ten nie ma klinicznego znaczenia, jeśli lidokaina podawana jest w krótkim czasie w zalecanych dawkach. Lidocaine Grindeks powinien być ostrożnie stosowany w połączeniu z innymi lekami znieczulającymi miejscowo oraz lekami przeciwarytmicznymi klasy IB, jako że sumuje się efekt toksyczny obu leków. Dotychczas nie zostały przeprowadzone badania specyficznych interakcji z miejscowymi lekami znieczulającymi i lekami przeciwarytmicznymi klasy III (np. amiodaronem), jednak zalecana jest ostrożność w tych przypadkach (patrz punkt 4.4)

4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża Brak odpowiednich danych dotyczących stosowania lidokainy u kobiet w ciąży. Lidokaina przenika przez łożysko. Można przyjąć, że lidokaina była stosowana u dużej liczby kobiet w ciąży i kobiet w wieku rozrodczym. Nie ma dowodów, że lidokaina zaburza procesy reprodukcji lub zwiększa ilość przypadków wystąpienia wad rozwojowych, czy w jakikolwiek pośredni lub bezpośredni sposób oddziałuje na płód. Jednakże nie przeprowadzono dostatecznych badań ryzyka u ludzi. Badania na zwierzętach są niekompletne w odniesieniu do wpływu lidokainy na ciążę, rozwój embrionu i płodu, poród oraz rozwój dziecka po urodzeniu (patrz punkt 5.3). W przypadku stosowania krótkoterminowego lidokainy podczas ciąży i porodu należy rozważyć czy oczekiwane korzyści przeważają nad potencjalnym ryzykiem. Zastosowanie lidokainy do blokady okołoszyjkowej lub blokady sromu podczas porodu zwiększa ryzyko wystąpienia u płodu reakcji takich jak bradykardia lub tachykardia. Dlatego należy monitorować z dużą ostrożnością tętno płodu (patrz punkt 5.2). Karmienie piersią Lidokaina przenika w małym stopniu do mleka kobiecego. Wpływ na dziecko jest nieznaczny, podczas stosowania zalecanych dawek. Dlatego nie ma potrzeby przerwania karmienia piersią w trakcie stosowania Lidocaine Grindeks.

4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

W zależności od dawki i drogi podania, lidokaina może przejściowo wpływać na ruch i koordynację.

4.8. Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Działania niepożądane spowodowane wyłącznie przez lidokainę są trudne do odróżnienia od takich efektów fizjologicznych jak blokada nerwowa (np. obniżenie ciśnienia krwi, bradykardia) oraz stanów spowodowanych bezpośrednio przez ukłucie igłą (np. uszkodzenie nerwów) lub pośrednio (np. ropień nadtwardówkowy). Działania niepożądane wymieniono w Tabeli 1 z zastosowaniem konwencji częstości występowania MedDRA: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), nie znana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Tabela 1 Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Bardzo często Często

Zaburzenia naczyniowe

Niedociśnienie

Zaburzenia żołądka i jelit

Nudności

Zaburzenia układu nerwowego Zaburzenia serca

Parestezja, zawroty głowy Bradykardia

Zaburzenia naczyniowe

Nadciśnienie

Niezbyt często

Zaburzenia żołądka i jelit Zaburzenia układu nerwowego

Rzadko

Zaburzenia układu immunologicznego

Wymioty Objawy toksyczności ze strony OUN (drgawki, parestezje okołoustne, drętwienie języka, zwiększona ostrość słuchu, zaburzenia widzenia, utrata przytomności, drżenie mięśniowe, senność, uczucie pustki w głowie, szumy w uszach, uczucie zatrucia, zaburzenia mowy) Reakcje nadwrażliwości, pokrzywka, wysypka, obrzęk naczynioruchowy, w ciężkich przypadkach wstrząs anafilaktyczny Neuropatia, uszkodzenie nerwów obwodowych, zapalenie pajęczynówki Podwójne widzenie

Zaburzenia układu nerwowego Zaburzenia oka Zaburzenia serca Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

Zatrzymanie akcji serca, arytmia Zahamowanie oddechu

Zgłaszanie podejrzewanych działań neipożadanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, PL-02 222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, e-mail: [email protected].

4.9. Przedawkowanie

W rzadkich przypadkach wstrzyknięcie dożylne leku miejscowo znieczulającego może powodować natychmiastową reakcję toksyczności (w ciągu kilku sekund lub minut). Objawy te w wyniku przedawkowania występują znacznie później (15-60 minut po wstrzyknięciu), w wyniku stopniowego narastania w surowicy stężenia leku miejscowo znieczulającego (patrz punkt 4.8). Jeżeli wystąpią objawy zatrucia ogólnoustrojowego należy natychmiast wstrzymać podawanie leku. Toksyczność: Podanie doustne: Wydaje się, że podanie małym dzieciom mniej niż 50 mg nie stwarza ryzyka zatrucia. Podanie 75 mg 2-letniemu dziecku zmniejszyło ból, 100 mg podawane 5-miesięcznemu dziecku spowodowało cężkie zatrucie, podanie 300 mg + 300 mg w ciągu 4 godzin 3,5-rocznemu dziecku spowodowało cężkie lub bardzo ciężkie zatrucie, 400-500 mg podawane 2-letniemu dziecku i 1 g w ciągu 12 godzin rocznemu dziecku spowodowało bardzo cieżkie zatrucie. Podanie 600 mg osobie dorosłej zmniejszyło ból, 2 g podane osobie dorosłej spowodowało umiarkowane zatrucie. Podanie pozajelitowe: Dożylne podanie 50 mg miesięcznemu dziecku spowodowało bardzo poważne zatrucie. Nasiękowe podanie 200-400 mg dorosłemu pacjentowi spowodowało ciężkie zatrucie a 500 mg - 80-letniej osobie oraz dożylne podanie osobom dorosłym 1 g spowodowało bardzo ciężkie zatrucie. Podanie miejscowe: Podanie 8,6-17,2 mg/kg mc. małym dzieciom, gdy zastosowano do ran po oparzeniach skóry spowodowało ciężkie zatrucie. Objawy Najpierw występują objawy pobudzenia ze strony ośrodkowego układu nerwowego a następnie następuje spowolnienie (depresja). Przy dużych dawkach szybkie wystąpienie konwulsji może być pierwszym objawem. Innymi objawami po przedawkowaniu mogą być: uczucie zmęczenia, zawroty głowy, zaburzenia widzenia, parestezja okołoustna, nudności. Dalszymi objawami są: ataksja, zmiany nastroju, euforia, splątanie, trudności w mówieniu, bladość, nadmierne pocenie, drżenie, konwulsje, śpiączka, zatrzymanie akcji serca. Dużym dawkom może towarzyszyć wystąpienie arytmii, szczególnie bradyarytmii, także tachykardia komorowa, migotanie komór, poszerzenie QRS, AV blok, niewydolność serca, obniżenie ciśnienia krwi (opisywano pojedyncze przypadki methemoglobinemii). Leczenie W razie przedawkowania po podaniu doustnym należy zastosować węgiel aktywny. (Sprowokowanie wymiotyów może być niebezpieczne ze względu na ryzyko znieczulenia śluzówki i drgawek na wczesnym etapie. Jeśli płukanie żołądka jest konieczne, należy przeprowadzić je za pomocą rury i po intubacji dotchawiczej.) W przypadku przedawkowania należy niezwłocznie podjąć kroki w celu zapewnienia właściwego krążenia i oddychania oraz kontrolowania konwulsji. Należy podać pacjentowi tlen i stosować wspomagające wentylowanie, jeżeli konieczne. Krążenie należy utrzymywać poprzez wstrzyknięcie surowicy lub dożylnie płynów takich jak dobutamina i jeśli konieczne noradrenalina (początkowo 0,05 µg/kg/min, podwyższając w razie potrzeby o dalsze 0,05 µg/kg/min. co 10 minut), łącznie ze stałym monitoringiem hemodynamicznym w cięższych przypadkach. Można także zastosować efedrynę. Konwulsje można opanować podając dożylnie diazepam lub tiopental sodu, uwzględniając, że czynnik zapobiegający konwulsjom może spowodować depresję oddychania oraz krążenia. W przypadku wystąpienia bradykardii można zastosować atropinę. Jeżeli nastąpi zatrzymanie akcji serca należy zastosować standardowe procedury resuscytacji. Dializa w przypadkach ostrego przedawkowania nie jest skuteczna.

Pharmuno — Katalog aptek w Polsce