Pharmuno — Katalog aptek w Polsce

Ulotki i ChPL, ceny i refundacja, interakcje leków, oficjalne dawkowanie i godziny otwarcia aptek — w jednym miejscu.

Pharmuno — Katalog aptek w Polsce

Ulotki i ChPL, ceny i refundacja, interakcje leków, oficjalne dawkowanie i godziny otwarcia aptek — w jednym miejscu.

Lerhasa

Substancja czynna: Salbutamoli sulfas 0.1205 mg/dawkę
Kod ATC: R03AC02
Nr w Rejestrze Produktów Leczniczych: 100483760

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika LERHASA, 100 mikrogramów/dawkę odmierzoną, aerozol inhalacyjny, zawiesina Salbutamolum (w postaci salbutamolu siarczanu) Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta. Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać. W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki. Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same. Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Patrz punkt 4.

Co to jest lek i w jakim celu się go stosuje

Ten inhalator zawiera salbutamol, który należy on do grupy leków rozszerzających oskrzela. Te leki pomagają w utrzymaniu drożności dróg oddechowych, ułatwiając oddychanie. Pomagają również w zmniejszeniu ucisku w klatce piersiowej, świszczącego oddechu i kaszlu. Inhalator jest stosowany u dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku od 4 do 11 lat:

  • w leczeniu zaburzeń oddychania u pacjentów z astmą i podobnymi stanami chorobowymi (np. przewlekłe zapalenie oskrzeli, rozedma płuc).
  • w zapobieganiu objawom astmy wywołanym przez wysiłek fizyczny lub innymi czynnikami wywołującymi napad duszności (częstymi czynnikami są kurz domowy, pyłki, sierść kotów, psów i dym papierosowy). 2.

Informacje ważne przed zastosowaniem leku

Kiedy nie stosować leku LERHASA

  • jeśli pacjent ma uczulenie na salbutamol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania tego leku należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli pacjent:
  • miał w przeszłości chorobę serca, taką jak nieregularne lub szybkie bicie serca, zawał mięśnia sercowego lub dławicę piersiową (ból w klatce piersiowej)
  • ma ciężkie lub nieleczone wysokie ciśnienie krwi
  • ma nadczynność tarczycy
  • ma małe stężenie potasu we krwi
  • ma rozszerzoną tętnicę (tętniak)
  • ma cukrzycę (na początku leczenia tym lekiem zaleca się dodatkowe badania stężenia glukozy we krwi)

występuje guz rdzenia nadnerczy (guz chromochłonny). Nadnercza to dwa gruczoły znajdujące się nad nerkami. musiał przerwać stosowanie tego lub innego leku w leczeniu tej choroby z powodu alergii lub innego problemu stosuje leki moczopędne (diuretyki), czasami stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi lub choroby serca.

Zgłaszano przypadki próchnicy zębów podczas stosowania salbutamolu. Zaleca się szczególnie u dzieci, aby zwracać uwagę na dobrą higienę jamy ustnej i regularne kontrole stomatologiczne. Lek LERHASA a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, szczególnie:

  • beta-blokery (leki blokujące receptory beta-adrenergiczne), takie jak propranolol.
  • niektóre leki stosowane w leczeniu depresji, np. inhibitory monoaminooksydazy (np. moklobemid), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. jak amitryptylina)
  • leki znieczulające (np. halotan)
  • leki stosowane w zaburzeniach rytmu serca (np. digoksyna)
  • ksantyny (stosowane w celu ułatwienia oddychania), takie jak teofilina
  • steroidy (np. kortyzon)
  • leki moczopędne, takie jak furosemid. Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Ten lek można stosować w okresie ciąży tylko wtedy, gdy lekarz uzna to za konieczne. Nie należy samodzielnie zmieniać dawki, zawsze należy stosować lek zgodnie z zaleceniem lekarza. Informacje dotyczące przenikania leku do mleka matki nie są wystarczające do oceny ryzyka dla dziecka. Dlatego lek ten należy stosować tylko, jeśli zalecił to lekarz. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów. 3.

Jak stosować lek

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Zalecana dawka leku to: Dorośli i młodzież w wieku 12 lat i starsza Łagodzenie napadów astmy: 1-2 inhalacje (100-200 mikrogramów), w zależności od potrzeb. Zapobieganie objawom astmy wysiłkowej lub wywołanej czynnikami wyzwalającymi napad: 2 inhalacje (200 mikrogramów) przed wysiłkiem, stosowane 10-15 minut przed narażeniem na czynnik wywołujący napad. Dawka maksymalna to 8 inhalacji (800 mikrogramów) na dobę. Dzieci (w wieku od 4 do 11 lat)

Łagodzenie napadów astmy: 1 inhalacja (100 mikrogramów). W razie konieczności dawkę można zwiększyć do dwóch inhalacji. Zapobieganie objawom astmy wysiłkowej lub wywołanej czynnikami wyzwalającymi napad: 1 lub 2 inhalacje (100-200 mikrogramów) przed wysiłkiem. Aby zapobiec objawom wywołanym alergenem lub wysiłkiem fizycznym, należy wykonać jedną lub dwie inhalacje, jeśli to konieczne, 10–15 minut przed narażeniem na czynnik wywołujący napad. Zalecana dawka do długotrwałego stosowania to: Dorośli, dzieci w wieku 12 lat i starsze: Do dwóch inhalacji (200 mikrogramów) cztery razy na dobę. Zazwyczaj maksymalna dawka, jaką można przyjąć w ciągu 24 godzin, to 8 inhalacji (800 mikrogramów). Dzieci w wieku poniżej 4 lat mogą odnieść korzyść ze stosowania tego leku, stosując komorę inhalacyjną dla pacjentów pediatrycznych wyposażoną w maskę (taką jak Babyhaler). Należy skonsultować się z lekarzem. Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli leczenie nie jest wystarczająco skuteczne lub jeśli konieczne jest przyjęcie większej niż zwykle dawki na dobę. Salbutamol należy stosować w razie potrzeby, a nie regularnie. Jeśli astma jest aktywna (na przykład u pacjenta występują częste objawy lub zaostrzenia, takie jak duszność utrudniająca mówienie, jedzenie lub spanie, kaszel, świszczący oddech, ucisk w klatce piersiowej lub ograniczona sprawność fizyczna), należy natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi, który może rozpocząć lub zwiększyć dawkę leku kontrolującego astmę, np. wziewnego kortykosteroidu. Jeśli lek nie działa tak jak zwykle, należy jak najszybciej powiedzieć lekarzowi (na przykład pacjent potrzebuje większych dawek w celu złagodzenia problemów z oddychaniem lub zastosowanie inhalatora nie łagodzi objawów przez co najmniej 3 godziny), ponieważ astma może się nasilać i może być konieczne zastosowanie innego leku. Jeśli pacjent stosuje salbutamol częściej niż dwa razy w tygodniu w celu leczenia objawów astmy, z pominięciem stosowania w celu zapobiegania napadom przed wysiłkiem fizycznym, oznacza to, że objawy astmy nie są właściwie kontrolowane i ryzyko ciężkich napadów astmy może być większe (zaostrzenia astmy), które mogą powodować poważne powikłania i mogą zagrażać życiu lub nawet prowadzić do śmierci. Należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem w celu sprawdzenia leczenia astmy. Jeśli pacjent codziennie stosuje lek o działaniu przeciwzapalnym w płucach, np. „wziewny kortykosteroid”, ważne jest, aby kontynuować jego regularne stosowanie, nawet jeśli pacjent poczuje się lepiej. Sprawdzenie inhalatora: Przed pierwszym zastosowaniem inhalatora należy zdjąć nasadkę ochronną, wstrząsnąć dokładnie inhalatorem i dwukrotnie rozpylić lek w powietrze, aby upewnić się, że inhalator działa poprawnie. Jeśli inhalator nie był używany przez 5 lub więcej dni, należy nim dokładnie wstrząsnąć i dwukrotnie rozpylić lek w powietrze, aby upewnić się, że działa. Instrukcja stosowania: Inhalacje należy wykonywać na siedząco lub stojąco, jeśli tylko jest to możliwe. 1. Należy zdjąć nasadkę ochronną. 2. Należy sprawdzić wewnętrzną, jak i zewnętrzną część inhalatora, czy nie ma żadnych cząstek, aby upewnić się, że ustnik jest czysty.

Przed użyciem należy dokładnie wstrząsać inhalatorem przez kilka sekund, aby upewnić się, że zawartość inhalatora została dobrze wymieszana.

Należy trzymać inhalator pionowo denkiem do góry, umieszczając kciuk na korpusie pojemnika pod ustnikiem. Wykonać możliwie głęboki wydech, ale nie wydychać powietrza do ustnika.

Umieścić ustnik w jamie ustnej między zębami i objąć go wargami, ale nie gryźć go.

Natychmiast po rozpoczęciu wdechu przez usta nacisnąć górną część inhalatora, aby uwolnić dawkę, wykonując jednocześnie powolny i głęboki wdech.

Należy wstrzymać wdech, wyjąć inhalator z ust i zdjąć palec z górnej części inhalatora. Nadal należy wstrzymywać wdech tak długo, jak to jest możliwe.

Jeśli zalecono przyjęcie kolejnej dawki należy trzymać inhalator pionowo, odczekać około pół minuty i powtórzyć czynności 3 do 7.

Po użyciu zawsze należy założyć nasadkę ochronną na ustnik, aby zapobiec dostawaniu się do niego kurzu lub cząstek stałych. Docisnąć mocno nasadkę ochronną, aby zatrzasnąć we właściwym położeniu.

Pacjenci, którym trudno jest skoordynować obsługę inhalatora z inhalacją, mogą zastosować komorę inhalacyjną typu Volumatic (dorośli i dzieci powyżej 5 lat) lub Babyhaler (dzieci od 1 do 5 lat). Małe dzieci mogą potrzebować pomocy osoby dorosłej do obsługi inhalatora. Należy zalecić dziecku wykonanie wydechu i uruchomienie inhalatora bezpośrednio po tym, jak dziecko zacznie wdychać. Wspólnie należy przećwiczyć tę technikę.

Czyszczenie inhalatora Aby zapobiec zablokowaniu się inhalatora lub w przypadku jego zablokowania, należy czyścić go co najmniej raz w tygodniu, zgodnie z poniższą instrukcją. 1. Należy wyjąć metalowy pojemnik inhalatora z plastikowej obudowy i zdjąć nasadkę ochronną ustnika. 2. Opłukać plastikową obudowę i nasadkę ochronną ustnika w letniej wodzie. Nie należy usuwać osadu z leku nagromadzonego wokół ustnika ostrym narzędziem, np. szpilką. Można użyć wody z dodatkiem łagodnego detergentu, następnie dokładnie spłukać czystą wodą przed wysuszeniem. Nie należy wkładać metalowego pojemnika do wody. 3. Pozostawić plastikową obudowę i nasadkę ochronną ustnika do wyschnięcia w ciepłym miejscu. Nie należy nadmiernie ogrzewać. 4. Należy nałożyć z powrotem obudowę i nasadkę ochronną ustnika. Zawartość inhalatora: Należy wstrząsnąć inhalatorem w celu sprawdzenia ilości pozostałego leku. Leku LERHASA nie należy stosować, jeśli podczas wstrząsania nie stwierdzamy obecności płynu w inhalatorze. Stosowanie w niskiej temperaturze: Jeśli inhalator był przechowywany w temperaturze poniżej 0°C, przed użyciem należy go ogrzać w dłoniach przez 2 minuty, wstrząsnąć i dwukrotnie rozpylić lek w powietrze. Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku LERHASA W takim przypadku należy zawsze skontaktować się z lekarzem lub szpitalem. Typowymi objawami przedawkowania są:

  • drżenie
  • ból głowy
  • przyspieszona czynność serca
  • nudności lub wymioty
  • trudności z siedzeniem w miejscu (nadmierne pobudzenie)
  • drażliwość, pobudzenie
  • napady drgawkowe
  • senność
  • ból w klatce piersiowej
  • reakcje psychotyczne Pominięcie zastosowania leku LERHASA
  • W przypadku pominięcia dawki, należy przyjąć kolejną dawkę zgodnie ze schematem dawkowania lub w przypadku nasilenia się trudności z oddychaniem lub wystąpienia świszczącego oddechu.
  • Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. 4.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Należy przerwać stosowanie leku LERHASA i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpi którykolwiek z następujących bardzo rzadko występujących objawów:

  • reakcja alergiczna, z objawami takimi jak obrzęk twarzy, języka lub gardła, trudności w przełykaniu, wysypka skórna lub pokrzywka, trudności w oddychaniu 5

nagłe nasilenie trudności w oddychaniu po podaniu tego leku. Może to oznaczać, że nastąpiło zaostrzenie choroby i konieczne jest szybkie zastosowanie innego leczenia.

Należy skontaktować się z lekarzem tak szybko, jak to możliwe, jeśli u pacjenta wystąpi:

  • ból w klatce piersiowej (objaw dławicy piersiowej) Nie należy przerywać stosowania tego leku bez zalecenia lekarza. Częstość występowania tego działania niepożądanego nie jest znana. Inne działania niepożądane: Często (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 osób):
  • drżenie
  • przyspieszone tętno
  • ból głowy
  • skurcze mięśni Niezbyt często (mogą występować rzadziej niż u 1 na 100 osób):
  • szybkie bicie serca
  • podrażnienie jamy ustnej i gardła Rzadko (mogą występować rzadziej niż u 1 na 1000 osób):
  • zmniejszone stężenia potasu we krwi
  • nagłe zaczerwienienie skóry Bardzo rzadko (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 000 osób):
  • reakcje alergiczne (patrz „Należy przerwać stosowanie leku LERHASA i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem”)
  • zapaść
  • swędząca wysypka
  • zmniejszone ciśnienie tętnicze
  • wzmożona aktywność
  • zaburzenia snu
  • nieregularny rytm serca
  • nagłe nasilenie trudności z oddychaniem po zastosowaniu inhalatora Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
  • kwasica mleczanowa (stan, w którym wytwarzana jest w organizmie zwiększona ilość kwasu mlekowego) Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

Jak przechowywać lek

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie i pudełku po EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku. Natychmiast po użyciu należy założyć nasadkę ochronną z powrotem na ustnik i mocno docisnąć na właściwe położenie. Nie należy dociskać nasadki ochronnej na siłę. Inhalator należy przechowywać w pozycji odwróconej, z ustnikiem skierowanym w dół. Pojemnik zawiera płyn pod ciśnieniem. Nie wystawiać na działanie temperatury powyżej 50°C, nawet na krótki czas. Chronić przed wysoką temperaturą, bezpośrednim nasłonecznieniem i mrozem. Nie przekłuwać ani nie palić pojemnika, nawet jeśli jest pusty. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko. 6.

Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek LERHASA

Substancją czynną leku jest 100 mikrogramów salbutamolu (w postaci salbutamolu siarczanu) na dawkę odmierzoną (z zaworu dozującego). Dawka dostarczona to 80 mikrogramów salbutamolu (w postaci salbutamolu siarczanu). Pozostałe składniki to gaz nośnikowy: norfluran (tertrafluoroetan lub HFC-134a). Ten lek zawiera fluorowane gazy cieplarniane. Każdy inhalator zawiera 17,54 g norfluranu (HFC-134a) co odpowiada 0,025 tony równoważnika CO2 (współczynnik globalnego ocieplenia GWP = 1430). Jak wygląda lek LERHASA i co zawiera opakowanie Ten lek to biała lub prawie biała zawiesina do inhalacji pod ciśnieniem, umieszczona w aluminiowym pojemniku ciśnieniowym wyposażonym w zawór dozujący i umieszczona w białym homopolimerowym inhalatorze z polipropylenu z niebieską nasadką ochronną. Inhalator jest umieszczony w torebce z folii aluminiowej, a następnie wraz z ulotką dla pacjenta w tekturowym pudełku. Wielkości opakowań: – 1 pojemnik ciśnieniowy po 200 dawek odmierzonych – 2 pojemniki ciśnieniowe po 200 dawek odmierzonych – 3 pojemniki ciśnieniowe po 200 dawek odmierzonych Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. Podmiot odpowiedzialny Glenmark Pharmaceuticals s.r.o. Hvězdova 1716/2b 140 78 Praga 4 Republika Czeska

Wytwórca i Importer Glenmark Pharmaceuticals s.r.o. Fibichova 143 566 17 Vysoke Myto Republika Czeska Synoptis Industrial Sp. Z.o.o. Rabowicka 15 62-020 Swarzędz Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami: Państwo Niemcy Austria Hiszpania Włochy Holandia Polska Chorwacja Słowenia Francja

Nazwa leku Salbutamol Glenmark 100 Mikrogramm/Sprühstoß Druckgasinhalation, Suspension Salbutamol Glenmark 100 Mikrogramm/Dosis – Druckgasinhalation Salbutamol Glenmark 100 microgramos/pulsación suspensión para inhalación en envase a presión Salbutamolo Glenmark Salbutamol Glenmark 100 microgram/dosis, aërosol, suspensie

LERHASA Tamenos 100 mikrograma po potisku, stlačeni inhalat, suspenzija Tamenos 100 mcg na odmerek, inhalacijska suspenzija pod tlakom SALBUTAMOL BIOGARAN 100 microgrammes/dose, suspension pour inhalation en flacon pressurisé

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego: Glenmark Pharmaceuticals Sp. z o. o. ul. Dziekońskiego 3 00-728 Warszawa Email: [email protected] Data ostatniej aktualizacji ulotki:

Źródło: oficjalna ulotka w Rejestrze Produktów Leczniczych (URPL)

Najczęściej zadawane pytania o Lerhasa

W jakim celu stosuje się lek Lerhasa?

Produkt leczniczy LERHASA, 100 mikrogramów/dawkę odmierzoną, aerozol inhalacyjny, zawiesina jest wskazany do stosowania u dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku od 4 do 11 lat (dzieci w wieku poniżej 4 lat, patrz punkty 4.2 i 5.1):

  • w leczeniu odwracalnych chorób dróg oddechowych ze zwężeniem dróg oddechowych na skutek skurczu mięśni oskrzeli (obturacyjne choroby dróg oddechowych), takich jak astma oskrzelowa (jako…

Jaka jest substancja czynna leku Lerhasa?

Substancją czynną leku Lerhasa jest Salbutamoli sulfas 0.1205 mg/dawkę. Kod ATC: R03AC02.

Dawkowanie Dorośli i młodzież w wieku 12 lat i starsza Łagodzenie napadów: 1-2 inhalacje (100 – 200 mikrogramów), w zależności od potrzeb. Dawka maksymalna: 8 inhalacji (800 mikrogramów) na dobę. W zapobieganiu objawom astmy wywołanej alergenami lub wysiłkiem fizycznym należy stosować dwie inhalacje (200 mikrogramów) 10-15 minut przed ekspozycją na czynnik wyzwalający. Pełne dawkowanie znajduje się w punkcie 4.2 ChPL.

Kiedy nie stosować leku Lerhasa?

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Czy lek Lerhasa można stosować w ciąży i podczas karmienia piersią?

Ciąża Salbutamol przenika przez barierę łożyska. Doświadczenie ze stosowaniem krótko działających betaagonistów we wczesnym okresie ciąży wskazuje, że dawki zwykle stosowane w terapii wziewnej nie powodują szkodliwego działania.

Odpowiedzi pochodzą z oficjalnej ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego (URPL). Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.

Substancja czynna: Salbutamoli sulfas (10 leków)
Zobacz wszystkie leki zawierające tę substancję lub pełną listę substancji czynnych.
⚕Dla profesjonalistów — Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)Pełna charakterystyka: dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia+
Informacje techniczne przeznaczone dla pracowników ochrony zdrowia (lekarzy i farmaceutów). Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL) to oficjalny dokument zatwierdzony przez URPL/EMA. Nie zastępuje ulotki ani porady lekarza.

4.1. Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy LERHASA, 100 mikrogramów/dawkę odmierzoną, aerozol inhalacyjny, zawiesina jest wskazany do stosowania u dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku od 4 do 11 lat (dzieci w wieku poniżej 4 lat, patrz punkty 4.2 i 5.1):

  • w leczeniu odwracalnych chorób dróg oddechowych ze zwężeniem dróg oddechowych na skutek skurczu mięśni oskrzeli (obturacyjne choroby dróg oddechowych), takich jak astma oskrzelowa (jako lek doraźny w łagodnej, umiarkowanej lub ciężkiej astmie), przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) i (nadmiernie) rozszerzone płuca (rozedma płuc).
  • zapobieganie skurczom oskrzeli wywołanym wysiłkiem fizycznym lub przed ekspozycją na znany i nieunikniony bodziec alergiczny.

4.2. Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie Dorośli i młodzież w wieku 12 lat i starsza Łagodzenie napadów: 1-2 inhalacje (100 – 200 mikrogramów), w zależności od potrzeb. Dawka maksymalna: 8 inhalacji (800 mikrogramów) na dobę. W zapobieganiu objawom astmy wywołanej alergenami lub wysiłkiem fizycznym należy stosować dwie inhalacje (200 mikrogramów) 10-15 minut przed ekspozycją na czynnik wyzwalający. Dzieci w wieku poniżej 12 lat Łagodzenie napadów: 1 inhalacja (100 mikrogramów), w zależności od potrzeb. W razie konieczności dawkę można zwiększyć do dwóch inhalacji (200 mikrogramów). Dzieci w wieku poniżej 4 lat mogą odnieść korzyści ze stosowania tego produktu leczniczego, stosując komorę inhalacyjną dla pacjentów pediatrycznych wyposażoną w maskę (np. Babyhaler) (patrz punkt 5.1).

Dawka maksymalna: w razie nagłej potrzeby (on-demand use) nie należy stosować tego produktu leczniczego częściej niż 2 inhalacje (200 mikrogramów) cztery razy na dobę. Konieczność tak częstego dodatkowego stosowania lub nagłego zwiększenia dawki wskazuje na niedostateczną kontrolę astmy lub jej nasilenie (patrz punkt 4.4). W zapobieganiu objawom astmy wywołanej alergenami lub wysiłkiem fizycznym należy stosować jedną lub, jeśli konieczne, dwie inhalacje 10-15 minut przed ekspozycją na czynnik wyzwalający. Maksymalna dawka to do dwóch inhalacji 4 razy na dobę. Sposób podawania Produkt leczniczy LERHASA jest przeznaczony tylko dostosowania wziewnego przez usta. Czas działania salbutamolu u większości pacjentów wynosi od 4 do 6 godzin. Salbutamol w formie wziewnej należy stosować w razie nagłej potrzeby w celu złagodzenia ostrego skurczu oskrzeli oraz jako lek doraźny w łagodnej, umiarkowanej lub ciężkiej astmie, o ile nie opóźni to przyjęcia i regularnego stosowania terapii wziewnymi kortykosteroidami. Uwaga: Długotrwałe leczenie powinno być ukierunkowane na objawy i wyłącznie w połączeniu z ciągłą terapią przeciwzapalną (patrz punkt 4.4.). Środki ostrożności, które należy podjąć przed użyciem lub podaniem produktu leczniczego Użycie inhalatora W przypadku użycia inhalatorów ciśnieniowych bardzo często zdarza się nieprawidłowy sposób inhalacji. Dlatego ważne jest, aby pacjent otrzymał wskazówki dotyczące prawidłowej techniki inhalacji. Podczas wizyt u lekarza należy kontrolować sposób stosowania inhalatora przez pacjenta. Pacjenci, którzy mają trudności ze skoordynowaniem stosowania inhalatora ciśnieniowego mogą zastosować ten lek z komorą inhalacyjną Volumatic lub Babyhaler (dzieci w wieku do 5 lat). W celu zapoznania się ze sposobem stosowania komory inhalacyjnej należy przeczytać ulotkę informacyjną dołączoną do jej opakowania. Sprawdzenie inhalatora Przed pierwszym zastosowaniem inhalatora lub jeśli inhalator nie był używany przez 5 dni lub dłużej należy sprawdzić, czy inhalator działa poprawnie. Należy zdjąć nasadkę ochronną, wstrząsnąć inhalatorem i dwukrotnie rozpylić w powietrze. Instrukcja stosowania Inhalacje należy wykonywać na siedząco lub stojąco, jeśli tylko jest to możliwe. 1. 2.

Należy zdjąć nasadkę ochronną. Należy sprawdzić wewnętrzną, jak i zewnętrzną część inhalatora, czy nie ma żadnych cząstek, aby upewnić się, że ustnik jest czysty.

Przed użyciem należy dokładnie wstrząsać inhalatorem przez kilka sekund, aby upewnić się, że zawartość inhalatora została dobrze wymieszana.

Należy trzymać inhalator pionowo skierowany denkiem do góry, umieszczając kciuk na korpusie pojemnika pod ustnikiem. Wykonać możliwie głęboki wydech, ale nie wydychać powietrza do ustnika.

4.3. Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Leczenie astmy jest zwykle prowadzone według schematu stopniowanego dostosowania, a odpowiedź pacjenta na leczenie należy monitorować na podstawie stanu klinicznego i badań czynnościowych płuc. Pacjentom, którym przepisano leki przeciwzapalne do regularnego stosowania (np. wziewne kortykosteroidy), należy zalecić kontynuowanie stosowania leków przeciwzapalnych nawet po ustąpieniu objawów i gdy nie jest już konieczne stosowanie produktu leczniczego LERHASA. Zwiększenie częstości stosowania krótko działających leków rozszerzających oskrzela, w szczególności beta-2-agonistów wskazuje na pogorszenie kontroli objawów astmy, należy poinformować pacjenta, że powinien zasięgnąć porady lekarskiej tak szybko, jak to możliwe. W takiej sytuacji należy ponownie ocenić plan leczenia pacjenta. Nadużywanie krótko działających beta-agonistów może maskować postęp choroby podstawowej i przyczyniać się do pogorszenia kontroli astmy, co prowadzi do zwiększonego ryzyka ciężkich zaostrzeń astmy i śmierci. Pacjentów, którzy przyjmują salbutamol więcej niż dwa razy w tygodniu „w razie potrzeby”, nie licząc profilaktycznego stosowania przed wysiłkiem fizycznym, należy ponownie ocenić (np. pod względem objawów występujących w ciągu dnia, wybudzeń nocnych i ograniczenia aktywności ze względu na astmę) w celu dostosowania odpowiedniego leczenia, ponieważ u tych pacjentów występuje ryzyko nadużywania salbutamolu. Nagłe i postępujące pogorszenie kontroli objawów astmy stanowi potencjalne zagrożenie dla życia. Jeśli działanie salbutamolu staje się mniej skuteczne, pacjenta należy poinformować o konieczności zgłoszenia się do lekarza w celu uzyskania pomocy medycznej, gdyż powtarzanie inhalacji nie może opóźniać zastosowania innej, ważnej metody leczenia. Należy rozważyć podanie większych dawek (wziewnych) kortykosteroidów. U pacjentów z przewlekłą astmą leki rozszerzające oskrzela nie powinny być jedynymi ani głównymi lekami. Należy zachować ostrożność i stosować salbutamol tylko jeśli jest to wskazane w następujących przypadkach: - ciężkie zaburzenia czynności serca, zwłaszcza niedawno przebyty zawał mięśnia sercowego - choroba wieńcowa serca, kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem drogi odpływu i tachyarytmia - ciężkie i nieleczone nadciśnienie tętnicze - tętniak - cukrzyca trudna do kontrolowania - guz chromochłonny (pheochromocytoma) - niewyrównana nadczynność tarczycy - nieleczona hipokaliemia - jednoczesne stosowanie glikozydów nasercowych (patrz punkt 4.5). Podczas stosowania sympatykomimetyków, w tym salbutamolu, można obserwować działania sercowo-naczyniowe. Istnieją doniesienia z okresu po wprowadzeniu produktu do obrotu oraz dane literaturowe o rzadkich przypadkach występowania niedokrwienia mięśnia sercowego związanego ze stosowaniem beta-agonistów. Pacjentom z ciężką chorobą serca (np. chorobą niedokrwienną serca, zaburzeniami rytmu lub ciężką niewydolnością serca), otrzymującym salbutamol należy zalecić konsultację medyczną w przypadku wystąpienia bólu w klatce piersiowej lub innych objawów zaostrzenia choroby serca. Należy zwrócić uwagę na ocenę takich objawów, jak duszność i ból w klatce piersiowej, gdyż mogą być one pochodzenia zarówno oddechowego, jak i sercowego.

Może wystąpić potencjalnie ciężka hipokaliemia w wyniku stosowania Beta-2-sympatykomimetyków, zwłaszcza podczas nebulizacji lub podawania pozajelitowego. Należy zachować ostrożność w przypadku ostrej, ciężkiej astmy, ponieważ hipokaliemia może się nasilić w przypadku jednoczesnego leczenia pochodnymi ksantyny, steroidami i lekami moczopędnymi oraz w wyniku niedotlenienia. W takich sytuacjach zaleca się monitorowanie stężenia potasu w surowicy. U pacjentów z cukrzycą zaleca się dodatkowe pomiary stężenia glukozy we krwi po rozpoczęciu leczenia salbutamolem, gdyż beta-2-agoniści zwiększają ryzyko hiperglikemii. Podobnie, jak w przypadku innych leków wziewnych, może wystąpić paradoksalny skurcz oskrzeli z nasileniem świszczącego oddechu bezpośrednio po podaniu salbutamolu. W takiej sytuacji produkt należy niezwłocznie odstawić i zastąpić innym lekiem. Rodzice lub opiekunowie małych dzieci, u których 200 mikrogramów salbutamolu nie daje pożądanych rezultatów, powinni skonsultować się z lekarzem. Zgłaszano przypadki próchnicy zębów podczas stosowania salbutamolu. Zaleca się szczególnie u dzieci, zwracać uwagę na dobrą higienę jamy ustnej i regularne kontrole stomatologiczne.

4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Możliwe jest nasilenie hipokaliemii w przypadku jednoczesnego leczenia pochodnymi ksantyny, steroidami lub lekami moczopędnymi (patrz punkt 4.4). Zwykle nie należy przepisywać jednocześnie salbutamolu i nieselektywnych produktów leczniczych blokujących receptory beta-adrenergiczne. U pacjentów z astmą podanie produktów leczniczych blokujących receptory beta-adrenergiczne zwiększa ryzyko silnego zwężenia oskrzeli. Po podaniu halogenowych środków znieczulających, np. halotanu, metoksyfluranu lub enfluranu, u pacjentów leczonych salbutamolem należy oczekiwać zwiększonego ryzyka ciężkich zaburzeń rytmu serca i niedociśnienia tętniczego. Jeśli planowane jest podanie halogenowych środków znieczulających, należy upewnić się, że salbutamol nie zostanie podany przez co najmniej 6 godzin przed rozpoczęciem znieczulenia. Inhibitory monoaminooksydazy i trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne mogą zwiększać ryzyko sercowo-naczyniowych działań niepożądanych. Hipokaliemia wywołana salbutamolem może zwiększać podatność na zaburzenia rytmu serca wywołane digoksyną.

4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża Salbutamol przenika przez barierę łożyska. Doświadczenie ze stosowaniem krótko działających betaagonistów we wczesnym okresie ciąży wskazuje, że dawki zwykle stosowane w terapii wziewnej nie powodują szkodliwego działania. Duże dawki podawane ogólnoustrojowo pod koniec ciąży mogą powodować zahamowanie skurczów macicy i wywołać reakcje u płodu/noworodka specyficzne dla beta-2, takie jak tachykardia i hipoglikemia. W przypadku leczenia wziewnego w zalecanych dawkach nie należy spodziewać się wystąpienia tych działań niepożądanych pod koniec ciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Salbutamol można stosować w czasie ciąży, jeśli uzna się to za konieczne. Duże dawki należy stosować tylko wtedy, gdy jest to bezwzględnie konieczne. Karmienie piersią Ponieważ salbutamol prawdopodobnie przenika do mleka matki, jego stosowanie u matek karmiących piersią należy starannie rozważyć. Nie można wykluczyć ryzyka dla karmionego piersią dziecka.

4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

4.8. Działania niepożądane

Tabelaryczne podsumowanie działań niepożądanych Częstość występowania zdefiniowano zgodnie z następującą konwencją: Bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja układów i narządów Zaburzenia układu immunologicznego Zaburzenia metabolizmu i odżywania Zaburzenia układu nerwowego Zaburzenia serca

Zaburzenia naczyniowe Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Zaburzenia żołądka i jelit Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej

Działania niepożądane

Częstość

Reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy, zapaść, skurcz oskrzeli, niedociśnienie tętnicze, pokrzywka Hipokaliemia Kwasica mleczanowa (patrz punkt 4.9) Drżenie, bóle głowy Nadmierna aktywność, zaburzenia snu Tachykardia Kołatanie serca Zaburzenia rytmu serca (np. migotanie przedsionków, częstoskurcz nadkomorowy i skurcze dodatkowe) Niedokrwienie mięśnia sercowego* (patrz punkt 4.4) Rozszerzenie naczyń obwodowych Paradoksalny skurcz oskrzeli**

Bardzo rzadko

Podrażnienie jamy ustnej i gardła Skurcze mięśni

Niezbyt często Często

Rzadko Częstość nieznana Często Bardzo rzadko Często Niezbyt często Bardzo rzadko Częstość nieznana Rzadko Bardzo rzadko

*Zgłaszane spontanicznie w okresie po wprowadzeniu produktu do obrotu, dlatego częstość uznaje się za nieznaną. ** Podobnie, jak w przypadku innych leków wziewnych, może wystąpić paradoksalny skurcz oskrzeli z nasileniem świszczącego oddechu bezpośrednio po podaniu salbutamolu. W takiej sytuacji należy natychmiast zastosować lek w innej postaci farmaceutycznej lub inny szybko działający wziewny lek rozszerzający oskrzela. Leczenie salbutamolem należy natychmiast przerwać, ocenić stan pacjenta i, jeśli to konieczne, wdrożyć inne leczenie. Działania niepożądane typowe dla beta-2-agonistów, takie jak drżenie mięśni szkieletowych i kołatanie serca, mogą występować szczególnie na początku leczenia i często są zależne od dawki. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

4.9. Przedawkowanie

Objawy przedawkowania W przypadku przedawkowania mogą bardzo szybko wystąpić wymienione wyżej działania niepożądane, prawdopodobnie w większym nasileniu. Typowymi objawami są: ból głowy, drgawki, tachykardia, kołatanie serca, zaburzenia rytmu serca, pobudzenie, podniecenie, zaburzenia snu, ból w klatce piersiowej i silne drżenie, zwłaszcza rąk, ale również całego ciała. Mogą wystąpić dolegliwości dotyczące przewodu pokarmowego, w tym nudności, zwłaszcza po zatruciu doustną postacią leku. Po przyjęciu zbyt dużych dawek salbutamolu niezbyt często obserwowano reakcje psychotyczne. W związku z przedawkowaniem salbutamolu możliwe jest przemieszczenie potasu do przestrzeni wewnątrzkomórkowej, prowadzące do hipokaliemii oraz hiperglikemii. Zgłaszano występowanie kwasicy mleczanowej związane ze stosowaniem dużych dawek leczniczych, a także przedawkowaniem krótko działającego beta-agonisty. Z tego względu w przypadku przedawkowania wskazane może być kontrolowanie, czy u pacjenta nie występuje zwiększone stężenie mleczanu w surowicy i, w konsekwencji, kwasica metaboliczna (zwłaszcza w razie utrzymującego się lub nasilającego przyspieszonego oddechu mimo ustąpienia innych objawów skurczu oskrzeli, takich jak świszczący oddech). Postępowanie lecznicze w przypadku przedawkowania Leczenie przedawkowania beta-sympatykomimetyków jest głównie objawowe. Można zalecić następujące postępowanie:

Należy rozważyć płukanie żołądka w przypadku nieumyślnego połknięcia dużych ilości leku. Węgiel aktywny i leki przeczyszczające mogą mieć korzystny wpływ na ograniczenie wchłaniania. Objawy dotyczące serca można leczyć kardioselektywnym lekiem beta-adrenolitycznym, ale trzeba mieć na uwadze zwiększone ryzyko skurczu oskrzeli u pacjentów z astmą oskrzelową. W ramach nadzoru kardiologicznego wskazane jest monitorowanie EKG. W przypadku znaczącego niedociśnienia tętniczego zalecane jest uzupełnienie objętości krwi (np. substytutami osocza).

Należy spodziewać się hipokaliemii, dlatego zalecane jest odpowiednie kontrolowanie równowagi elektrolitowej i, w razie konieczności, uzupełnienie elektrolitów po uwzględnieniu ewentualnego wcześniejszego stosowania innych produktów leczniczych, które mogą wywołać hipokaliemię, hiperlipidemię i ketonemię.

Asystent Pharmuno
Odpowiedzi generowane automatycznie na podstawie oficjalnej ulotki tego leku. W żadnym wypadku nie zastępują one porady farmaceuty ani lekarza. W nagłym przypadku dzwoń pod numer 112.