Lecigon
Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika Lecigon, 20 mg/mL + 5 mg/mL + 20 mg/mL, żel do podania dojelitowego Levodopum + Carbidopum + Entacaponum Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta. Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać. W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki. Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same. Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Patrz punkt 4.
Co to jest lek i w jakim celu się go stosuje
Lecigon jest stosowany w leczeniu choroby Parkinsona. Jest on stosowany w przypadkach zaawansowanych, gdy leki doustne nie zapewniają już wystarczającego efektu. Lecigon to żel przeznaczony do ciągłego podawania, który jest podawany za pomocą pompy i zgłębnika bezpośrednio do jelita cienkiego. Lecigon zawiera trzy substancje czynne:
- lewodopa
- karbidopa (w postaci karbidopy jednowodnej)
- entakapon Jak działa lek Lecigon U osoby z chorobą Parkinsona stężenie dopaminy w mózgu jest małe. Lewodopa jest przekształcana w mózgu w dopaminę, łagodząc w ten sposób objawy choroby Parkinsona. Karbidopa i entakapon poprawiają wpływ lewodopy na chorobę Parkinsona.
Informacje ważne przed zastosowaniem leku
Kiedy nie stosować leku Lecigon Jeśli pacjent ma uczulenie na lewodopę, karbidopę, entakapon lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). Jeśli pacjent ma chorobę oczu, zwaną jaskrą z wąskim kątem przesączania (ostra postać jaskry). Jeśli pacjent ma ciężką niewydolność serca. Jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia rytmu serca (arytmia). Jeśli pacjent przeszedł niedawno udar mózgu. Jeśli pacjent ma ciężką chorobę wątroby. Jeśli pacjent przyjmuje leki przeciwdepresyjne, nazywane selektywnymi inhibitorami MAO-A (np. moklobemid) i nieselektywnymi inhibitorami MAO (np. fenelzyna). Leczenie tymi lekami
należy przerwać co najmniej dwa tygodnie przed rozpoczęciem leczenia lekiem Lecigon. Patrz także punkt „Lek Lecigon a inne leki”. Jeśli pacjent ma guz nadnerczy, który powoduje nadprodukcję adrenaliny i noradrenaliny (guz chromochłonny). Jeśli organizm pacjenta wytwarza zbyt dużo kortyzolu (zespół Cushinga). Jeśli pacjent ma zwiększone stężenia hormonów tarczycy (nadczynność tarczycy). Jeśli kiedykolwiek u pacjenta wystąpił złośliwy zespół neuroleptyczny (ciężka, rzadka reakcja, która może wystąpić w trakcie leczenia lub po przerwaniu stosowania niektórych leków). Jeśli kiedykolwiek u pacjenta wystąpiła rabdomioliza (ciężka, rzadka choroba mięśni, która wpływa na nerki). Jeśli pacjent miał kiedykolwiek raka skóry lub ma na skórze nietypowe znamiona, które nie zostały zbadane przez lekarza.
Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Lecigon należy omówić to z lekarzem, jeśli pacjent ma lub kiedykolwiek miał: zawał serca lub jakąkolwiek inną chorobę układu sercowo-naczyniowego, w tym dławicę piersiową i zaburzenia rytmu serca. astmę lub jakiekolwiek inne problemy z płucami. chorobę nerek lub wątroby. zaburzenia hormonalne. wrzód żołądka. drgawki (napady padaczkowe). poważny problem psychologiczny, taki jak psychoza. chorobę oczu zwaną jaskrą z szerokim kątem przesączania. zabieg chirurgiczny w nadbrzuszu. polineuropatię lub stan chorobowy związany z polineuropatią. Narastające osłabienie, ból, drętwienie lub utratę czucia w palcach lub stopach. Objawy polineuropatii zgłaszano u pacjentów leczonych żelem dojelitowym zawierającym lewodopę z karbidopą. Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Lecigon lekarz zbada obecność objawów polineuropatii, a następnie będzie wykonywał badania okresowe. W przypadku wystąpienia któregokolwiek z poniższych objawów podczas leczenia lekiem Lecigon należy natychmiast skontaktować się z lekarzem: Złośliwy zespół neuroleptyczny: Poważny stan, który objawia się sztywnością mięśni, skurczami, drżeniem, potami, gorączką, szybkim tętnem, dużymi wahaniami ciśnienia krwi, niekontrolowanymi zachowaniami, dezorientacją, utratą przytomności. Rabdomioliza: Poważny stan objawiający się niewyjaśnionym bólem mięśni, skurczami lub osłabieniem mięśni. Rabdomioliza może być spowodowana złośliwym zespołem neuroleptycznym. → Więcej informacji na temat złośliwego zespołu neuroleptycznego i rabdomiolizy, patrz punkt 3 „Przerwanie lub zmniejszenie dawki leku Lecigon” oraz punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”. Problemy związane ze zgłębnikiem lub zabiegiem: Ból brzucha, nudności lub wymioty. Może to być spowodowane poważnymi problemami związanymi ze zgłębnikiem lub zabiegiem, np. blokada, rana lub uraz jelita. Należy skontaktować się z lekarzem, jeżeli w trakcie leczenia lekiem Lecigon wystąpi którykolwiek z poniższych objawów: Uczucie przygnębienia, myśli samobójcze lub jakiekolwiek zmiany psychiczne zaobserwowane przez pacjenta lub inną osobę. Nietypowe znamiona wrodzone lub znamiona barwnikowe, które nagle się pojawiły lub ich stan się pogorszył. Ruchy mimowolne (dyskineza). Jeśli pacjent nie był wcześniej leczony entakaponem (jedną z substancji czynnych leku Lecigon), objawy mogą być spowodowane tym, że entakapon nasila
działanie lewodopy i karbidopy (inne substancje czynne leku Lecigon). Może zajść konieczność zmniejszenia dawki przez lekarza. Pacjent ma wrażenie, że efekt leczenia nagle lub stopniowo się pogarsza, np. pojawią się trudności w poruszaniu się/powolne ruchy (bradykineza). Może to być spowodowane wysunięciem się zgłębnika z jelita cienkiego lub zablokowaniem zgłębnika. Może to być również spowodowane nieprawidłową pracą pompy. Wystąpienie biegunki. Może zajść konieczność monitorowania masy ciała, aby uniknąć znaczącej utraty masy ciała, lub może zajść konieczność przerwania leczenia. Przedłużająca się lub uporczywa biegunka może być objawem zapalenia jelit. W takim przypadku lekarz dokona oceny prowadzonego leczenia lekiem Lecigon. Wystąpienie utraty apetytu, która nasila się z upływem czasu, uczucia osłabienia i utraty masy ciała w krótkim czasie. Może być wymagane ogólne badanie lekarskie, w tym badanie czynności wątroby.
Jeśli pacjent nie potrafi posługiwać się pompą i zgłębnikiem, musi skorzystać z pomocy opiekuna (np. pielęgniarki, pomocy pielęgniarskiej lub bliskiego krewnego), aby uniknąć powikłań (problemów). Zaburzenia kontroli impulsów — zmiany zachowania Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent, jego rodzina lub opiekunowie zauważą u pacjenta nietypowe dla niego przymusowe albo niepohamowane zachowania lub jeśli nie jest on w stanie oprzeć się impulsowi, pokusie albo przymusowi wykonania pewnych działań, które mogą zaszkodzić jemu lub innym osobom. Takie zachowania nazywane są zaburzeniami kontroli impulsów i mogą obejmować: nałogowy hazard, nadmierne objadanie się lub wydawanie pieniędzy, patologiczne zwiększenie popędu seksualnego oraz nadmierne zaabsorbowanie myślami lub uczuciami o charakterze seksualnym. Może być konieczna modyfikacja dawki lub przerwania leczenia przez lekarza. Więcej informacji można znaleźć w punkcie 4 „Możliwe działania niepożądane”. Zespół dysregulacji dopaminergicznej Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent lub jego rodzina lub opiekun zauważą, że u pacjenta wystąpiły objawy podobne do uzależnienia, prowadzące do chęci przyjmowania coraz większych dawek leku Lecigon i innych leków stosowanych w leczeniu choroby Parkinsona. Regularne kontrole W przypadku długotrwałego leczenia lekiem Lecigon lekarz może zalecić regularną kontrolę czynności wątroby i nerek, morfologii krwi, serca i naczyń krwionośnych oraz badanie skóry w celu wykrycia wszelkich zmian skórnych. Lek Lecigon i nowotwory Lecigon zawiera hydrazynę, która powstaje podczas rozpadu karbidopy (substancja czynna leku Lecigon). Hydrazyna może spowodować uszkodzenie genów, co może prowadzić do nowotworu. Jednak nie wiadomo, czy ilość hydrazyny wytworzona podczas przyjmowania zalecanej dawki leku Lecigon może spowodować uszkodzenie lub chorobę. Zabieg chirurgiczny Przed poddaniem się jakiejkolwiek operacji, w tym operacji stomatologicznej, należy poinformować lekarza lub dentystę o stosowaniu leku Lecigon. Badanie ogólne moczu Substancje czynne lewodopa i karbidopa mogą fałszować wyniki badania ogólnego moczu. Jeśli pacjent zostanie poproszony o oddanie próbki moczu, należy poinformować personel medyczny o stosowaniu leku Lecigon. Dzieci i młodzież Leku Lecigon nie wolno podawać dzieciom ani młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Lek Lecigon a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Leku Lecigon nie należy stosować, jeśli pacjent przyjmuje: Leki przeciwdepresyjne nazywane selektywnymi inhibitorami MAO-A (np. moklobemid) i nieselektywnymi inhibitorami MAO (np. fenelzyna). Leczenie tymi lekami należy przerwać co najmniej dwa tygodnie przed rozpoczęciem leczenia lekiem Lecigon. Lecigon może nasilać działanie i działania niepożądane innych leków, a inne leki mogą nasilać działanie i działania niepożądane leku Lecigon. Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków: Leki przeciwdepresyjne nazywane trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi (np. klomipramina, amitryptylina i nortryptylina). Inne rodzaje leków przeciwdepresyjnych również mogą wpływać na lek Lecigon lub lek Lecigon może wpływać na te leki. Leki stosowane w leczeniu choroby Parkinsona zwane selektywnymi inhibitorami MAO-B (np. selegilina), amantadyna i agoniści dopaminy (np. pirybedyl) oraz leki przeciwcholinergiczne (np. biperyd). Leki stosowane w leczeniu nietrzymania moczu (np. oksybutynina), astmy i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, POChP (np. ipratropium i tiotropium). Leki te są znane jako leki przeciwcholinergiczne. Niektóre leki stosowane w leczeniu astmy i alergii (np. salbutamol i terbutalina) oraz adrenalina. Leki te są znane jako sympatykomimetyki. Leki obniżające ciśnienie krwi (zwane lekami przeciwnadciśnieniowymi). Stosowanie tych leków i leku Lecigon w tym samym czasie może powodować spadki ciśnienia krwi po zmianie pozycji siedzącej lub leżącej na stojącą. Może zajść konieczność modyfikacji dawki leku przeciwnadciśnieniowego. Warfaryna (lek zapobiegający powstawaniu zakrzepów krwi). Jeśli pacjent jest leczony lekiem Lecigon lub w razie rozpoczynania, kończenia lub zmiany leczenia lekiem Lecigon, należy sprawdzić efekty działania warfaryny. Niektóre leki mogą osłabiać działanie leku Lecigon. Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków: Każdy produkt zawierający żelazo przyjmowany doustnie (tabletki, kapsułki, roztwór). Żelazo może zaburzać wchłanianie lewodopy z przewodu pokarmowego (i odwrotnie). Dlatego lek Lecigon i produkt zawierający żelazo należy przyjmować w odstępie co najmniej 2–3 godzin. Jeśli pacjent nie używa pompy w nocy, może przyjąć produkt zawierający żelazo przed pójściem spać. Leki stosowane w leczeniu psychoz (np. pochodne fenotiazyny, butyrofenonu (np. haloperydol) i rysperydon). Leki stosowane w leczeniu nudności (np. metoklopramid). Leki stosowane w leczeniu padaczki (np. klonazepam i fenytoina). Leki przeciwlękowe i nasenne, znane jako benzodiazepiny (takie jak diazepam, oksazepam i nitrazepam). Leki stosowane w leczeniu gruźlicy (izoniazyd). Leki stosowane w leczeniu skurczy żołądka i jelit (papaweryna). Stosowanie leku Lecigon z jedzeniem i piciem Lecigon nie wchłania się dobrze, jeśli zostanie przyjęty bezpośrednio po spożyciu pokarmów wysokobiałkowych (np. mięsa, ryb, nabiału, orzechów i nasion). Należy poinformować lekarza jeśli pacjent stosuje dietę wysokobiałkową. Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Lek Lecigon nie jest zalecany do stosowania w okresie ciąży ani u kobiet w wieku rozrodczym nie stosujących antykoncepcji, chyba że lekarz stwierdzi, że korzyści dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla płodu. Podczas stosowania leku Lecigon nie wolno karmić piersią. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Lecigon wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn do czasu upewnienia się, jak lek Lecigon wpływa na pacjenta.
Lecigon może powodować uczucie znacznej senność lub czasami nagłe zaśnięcie (napady snu). Lecigon może powodować spadek ciśnienia krwi, np. po zmianie pozycji z siedzącej lub leżącej na stojącą i wywoływać zawroty głowy.
Należy poczekać, aż pacjent znów poczuje się w pełni obudzony lub nie będzie już odczuwać oszołomienia lub zawrotów głowy zanim przystąpi do prowadzenia pojazdów, obsługiwania narzędzi lub maszyn lub wykonywania jakichkolwiek czynności, w przypadku których brak koncentracji może narazić pacjenta lub inne osoby na ryzyko. Lek Lecigon zawiera sód Ten lek zawiera 166 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdym wkładzie. Odpowiada to 8,3% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.
Jak stosować lek
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza, pielęgniarki lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza, pielęgniarki lub farmaceuty. Jak podawany jest lek Lecigon Lecigon to żel, który wprowadzany jest przez przenośną pompę (Crono LECIG) i zgłębnik bezpośrednio do górnego odcinka jelita. Żel znajduje się we wkładzie umieszczonym w pompie. Pompa jest podłączona do zgłębnika, który został chirurgicznie umieszczony w jelicie przez ścianę brzucha. Pompa podaje niewielką dawkę przez cały dzień. Oznacza to, że stężenie leku we krwi utrzymuje się na stałym poziomie. Oznacza to również, że niektóre działania niepożądane, np. wpływające na ruch, są słabsze w porównaniu z lekami przyjmowanymi doustnie. Przed wprowadzeniem zgłębnika do jelita cienkiego lekarz może zdecydować o konieczności sprawdzenia czy leczenie lekiem Lecigon jest skuteczne. W takich przypadkach żel podaje się przez zgłębnik, który przechodzi przez nos, gardło i żołądek do jelita cienkiego. Do pompy dołączona jest instrukcja obsługi. Dawkowanie Lekarz dostosowuje dawkę indywidualnie na podstawie wcześniej stosowanych leków. Może zajść konieczność precyzyjnego dostosowania dawki w ciągu pierwszych kilku tygodni leczenia. Większą dawkę (nazywaną bolusem) podaje się zwykle rano, kiedy rozpoczynane jest leczenie, aby szybko osiągnąć właściwe stężenie leku we krwi. Następnie w godzinach czuwania (zwykle około 16 godzin) podaje się stałą dawkę podtrzymującą. W razie potrzeby lekarz może zdecydować o podawaniu leku Lecigon do 24 godzin na dobę.
W razie potrzeby można również podać dodatkowe dawki. Niektóre osoby mogą również wymagać zwiększenia lub zmniejszenia stałej dawki podtrzymującej w ciągu dnia. O sposobie i czasie przyjęcia dodatkowych dawek lub modyfikacji dawki w ciągu dnia zdecyduje lekarz po konsultacji z pacjentem. Łączna dawka dobowa, w tym dawka poranna (bolus), dawka podtrzymująca i dawki dodatkowe, nie może przekraczać 100 mL (co odpowiada 2000 mg lewodopy, 500 mg karbidopy i 2000 mg entakaponu). Jeśli użytkownik choruje na otępienie, lekarz może zdecydować, że pompę może obsługiwać wyłącznie personel medyczny lub krewny pacjenta. Pompę można zablokować, aby zapobiec przypadkowemu przekroczeniu zalecanej dawki dobowej. Otwarty wkład Wkład zawierający lek jest przeznaczony wyłącznie do jednorazowego użytku i nie może być używany dłużej niż przez 24 godziny, nawet jeśli nadal zawiera lek. Pompę dozującą z zainstalowanym wkładem można nosić na ciele do 16 godzin. Podczas leczenia w ciągu nocy pompy nie należy nosić na ciele, ale można ją np. ustawić na stoliku nocnym. Jeśli w nocy nastąpiła przerwa w leczeniu, można kontynuować używanie otwartego wkładu następnego dnia, ale tylko do 24 godzin od momentu pierwszego otwarcia. Nie wyjmować wkładu z pompy przed zakończeniem jego używania (tj. przed upływem 24 godzin od jego otwarcia lub przed opróżnieniu, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej). Pod koniec terminu ważności żel może stać się lekko żółty lub czerwonawy. Nie wpływa to na efekt leczenia. Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Lecigon Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli u pacjenta wystąpią objawy przedawkowania. Do objawów przedawkowania należą: Drżenie lub kurcze powiek, które utrudniają otwieranie oczu. Mimowolne, uporczywe skurcze mięśni, które prowadzą do powtarzających się ruchów skręcających lub nieprawidłowej pozycji ciała (dystonia). Mimowolne ruchy (dyskineza). Nietypowo szybkie, wolne lub nieregularne bicie serca. Dezorientacja lub skłonność do martwienia się i (lub) niepokój ruchowy. Zmiany zabarwienia skóry, języka, oczu lub moczu. Pominięcie zastosowania leku Lecigon Należy jak najszybciej uruchomić pompę zgodnie z zaleceniami. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Przerwanie lub zmniejszenie dawki leku Lecigon Nie należy przerywać stosowania leku Lecigon ani zmniejszać dawki bez konsultacji z lekarzem. Nagłe zmniejszenie dawki lub zbyt szybkie przerwanie leczenia lekiem Lecigon może prowadzić do poważnych stanów zwanych złośliwym zespołem neuroleptycznym i rabdomiolizą. Istnieje duże ryzyko wystąpienia tych stanów, jeśli pacjent jest leczony lekiem z powodu poważnych problemów psychologicznych w tym samym czasie. Więcej informacji na temat tych stanów można znaleźć w punkcie 4 „Możliwe działania niepożądane”. Jeśli leczenie zostanie przerwane, pacjent otrzyma w zamian inne leczenie. Jeśli leczenie lekiem Lecigon zostanie trwale przerwane, zgłębnik zostanie usunięty, a rana zostanie pozostawiona do zagojenia. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, ważne jest indywidualne dostosowanie dawki leku dzięki odpowiedniemu ustawieniu pompy. Ciężkie działania niepożądane leku Lecigon W przypadku wystąpienia któregokolwiek z poniższych objawów podczas leczenia lekiem Lecigon należy natychmiast skontaktować się z lekarzem — może istnieć potrzeba pilnej interwencji medycznej:
Świąd, pokrzywka, obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, który może utrudniać oddychanie lub połykanie. Spadek ciśnienia krwi. Mogą to być objawy ciężkiej reakcji alergicznej (rzadkie działanie niepożądane).
Połączenie sztywności mięśni, skurczów, drżenia, potów, gorączki, szybkiego tętna, dużych wahań ciśnienia tętniczego krwi, niekontrolowanych zachowań, dezorientacji, utraty przytomności. Mogą to być objawy ciężkiego stanu zwanego złośliwym zespołem neuroleptycznym (dotyczy nieznanej liczby użytkowników).
Niewyjaśniony ból mięśni, skurcze mięśni lub osłabienie mięśni, które mogą być objawami rabdomiolizy, ciężkiej, rzadkiej choroby mięśni przebiegającej z rozpadem komórek mięśniowych, która może poważnie wpływać na nerki (częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)). Rabdomioliza może być spowodowana złośliwym zespołem neuroleptycznym.
Więcej informacji na temat złośliwego zespołu neuroleptycznego i rabdomiolizy, patrz punkt 3 „Przerwanie lub zmniejszenie dawki leku Lecigon”.
Ból brzucha, nudności lub wymioty. Może to być spowodowane poważnymi problemami związanymi ze zgłębnikiem lub zabiegiem, np. blokada, rana lub uraz jelita (częste działanie niepożądane).
Zakażenie z objawami, takimi jak gorączka, z ciężkim pogorszeniem stanu ogólnego lub gorączka z miejscowymi objawami zakażenia, takimi jak ból gardła i (lub) jamy ustnej lub trudności w oddawaniu moczu. Może to oznaczać wpływ na białe krwinki krwi, czyli stan zwany agranulocytozą (częstość nieznana — częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Lekarz pobierze próbkę krwi, aby to sprawdzić.
Myśli samobójcze lub próby samobójcze (niezbyt częste działanie niepożądane).
Inne działania niepożądane leku Lecigon Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób): Utrata masy ciała. Niepokój, depresja, bezsenność. Mimowolne ruchy (dyskineza). Nasilenie objawów choroby Parkinsona. Zawroty głowy podczas wstawania lub zmiany pozycji (niedociśnienie ortostatyczne) – wynika to z niskiego ciśnienia tętniczego krwi. Nudności, zaparcia, biegunka. Ból mięśni, tkanek i kości. Nieprawidłowe zabarwienie moczu (chromaturia). Ryzyko upadku.
Zakażenie dróg moczowych.
Często (mogą wystąpić u mniej niż 1 osoby na 10): Niedokrwistość. Wysokie stężenia aminokwasów (np. homocysteiny) we krwi, niedobór witamin B6 i B12. Utrata apetytu, zwiększenie masy ciała. Koszmary senne, niekontrolowane zachowania, niepokój, dezorientacja, omamy, zaburzenia psychotyczne. Napady snu, senność, zaburzenia snu. Zawroty głowy, omdlenia, bóle głowy. Zmniejszone czucie dotyku, uczucie mrowienia lub drętwienia skóry. Zaburzenia nerwów z dyskomfortem, bólem i mrowieniem, szczególnie stóp (polineuropatia). Mimowolne, uporczywe skurcze mięśni, które prowadzą do powtarzających się ruchów skręcających lub nieprawidłowej pozycji ciała (dystonia), nadmiernych ruchów (hiperkineza), drżenia. Zmiany wpływu na objawy choroby Parkinsona (epizody typu on/off). Niewyraźne widzenie. Nieregularne bicie serca, choroby układu sercowo-naczyniowego inne niż zawał mięśnia sercowego (np. dławica piersiowa). Wysokie lub niskie ciśnienie tętnicze krwi. Trudności w oddychaniu, zapalenie płuc spowodowane obcym materiałem w płucach. Ból jamy ustnej lub gardła. Powiększenie obwodu brzucha, ból brzucha, dyskomfort w jamie brzusznej, tkliwość i ból żołądka, zgaga, wzdęcia, wymioty. Suchość w jamie ustnej, zmiana odczuwania smaku. Trudności w połykaniu, ból gardła. Kontaktowe zapalenie skóry, świąd, wysypka skórna. Silne pocenie się. Ból, ból stawów, ból szyi, skurcze mięśni. Wyciek moczu (nietrzymanie moczu), trudności w oddawaniu moczu. Uczucie osłabienia, zmęczenia, ból w klatce piersiowej. Zaburzenia chodu. Obrzęk nóg lub stóp. Zaburzenia kontroli impulsów — zmiany zachowania. Jest to częste działanie niepożądane (może wystąpić u mniej niż 1 osoby na 10): Niezdolność do oparcia się pokusie wykonania czynności, która może być szkodliwa, w tym: Patologiczna skłonność do hazardu, pomimo poważnego wpływu na pacjenta lub jego rodzinę. Zmiana lub nasilenie myśli i zachowań seksualnych, co stanowi istotny problem dla pacjenta lub innych osób. Może to obejmować zwiększony popęd seksualny. Niekontrolowana i nadmierna potrzeba kupowania rzeczy i wydawania pieniędzy. Napadowe objadanie się (jedzenie dużych ilości jedzenia w krótkim czasie) lub kompulsywne jedzenie (jedzenie większej ilości jedzenia niż normalnie i w ilościach większych niż potrzebne do zaspokojenia głodu). Jeśli pacjent lub jego rodzina zaobserwują którekolwiek z tych zachowań należy poinformować o tym lekarza. Lekarz omówi sposoby radzenia sobie z objawami lub ich łagodzenia. Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 osób): Mniejsza liczba białych krwinek lub płytek krwi, co może powodować krwawienie. Samobójstwo. Dezorientacja, podwyższony nastrój (nastrój euforyczny), strach, koszmary. Problemy z koordynacją ruchów mięśni, drgawki (napady padaczkowe). Drżenie lub kurcze powiek utrudniające otwieranie oczu, podwójne widzenie, uszkodzenie nerwu wzrokowego, jaskra z wąskim kątem przesączania (ostra postać podwyższonego ciśnienia w oku).
Kołatanie serca, zawał mięśnia sercowego. Zapalenie żył. Zmiana barwy głosu. Zapalenie jelita grubego, krwawienie z przewodu pokarmowego. Nadmierne wytwarzanie śliny. Nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby. Zaczerwienienie skóry, pokrzywka. Wypadanie włosów, zmiany zabarwienia paznokci, skóry, włosów lub potu. Złe samopoczucie.
Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1000 osób): Nietypowe myśli. Nieprawidłowy wzorzec oddychania. Zgrzytanie zębami, ból języka, przebarwienie śliny. Czkawka. Rak skóry (czerniak złośliwy) (patrz punkt 2 „Kiedy nie stosować leku Lecigon”). Przedłużona i bolesna erekcja. Zgłoszone (dotyczą nieznanej liczby użytkowników): Zapalenie wątroby. Nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych próbek krwi i moczu. Zaburzenia pamięci, demencja. Potrzeba przyjmowania dużych dawek leku Lecigon, większych niż zalecane do kontroli objawów ruchowych, nazywana zespołem dysregulacji dopaminergicznej. U niektórych pacjentów po przyjęciu dużych dawek leku Lecigon występują ciężkie, nieprawidłowe mimowolne ruchy (dyskinezy), wahania nastroju lub inne działania niepożądane. Działania niepożądane związane z pompą, zgłębnikiem lub zabiegiem chirurgicznym: Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób): Ból brzucha. Zakażenie rany po zabiegu chirurgicznym. Gruba blizna w miejscu nacięcia. Problemy z wprowadzeniem zgłębnika, takie jak ból lub obrzęk jamy ustnej lub gardła, trudności w połykaniu, dyskomfort w żołądku, ból lub obrzęk, uraz gardła, jamy ustnej lub żołądka, krwawienie wewnętrzne, wymioty, wzdęcia, niepokój. Problemy w miejscu nacięcia, zaczerwienienie, wrzód, wyciek ze stomii, ból lub podrażnienie. Często (mogą wystąpić u mniej niż 1 osoby na 10): Dyskomfort w jamie brzusznej, ból w nadbrzuszu. Zakażenie w miejscu operacji lub w jelicie, zakażenie po operacji, gdy zgłębnik został umieszczony w jelicie. Zapalenie otrzewnej. Zmiana pozycji zgłębnika z jelita do np. żołądka lub zablokowanie zgłębnika, co może prowadzić do osłabionej odpowiedzi na leczenie. Problemy związane z przewodem pokarmowym spowodowane stomią (miejsce, w którym zgłębnik wnika do jamy brzusznej), ból w miejscu nacięcia, zatrzymanie wypróżnień po operacji oraz dolegliwości, dyskomfort lub krwawienie w wyniku zabiegu. Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 osób): Zapalenie jelita grubego lub trzustki. Zapalenie trzustki. Penetracja zgłębnika przez ścianę jelita grubego. Zator w jelitach, krwawienie lub wrzód w jelicie cienkim. Część jelita zagina się do sąsiedniego odcinka (wgłobienie).
Zablokowanie zgłębnika spowodowane niestrawionym jedzeniem, które utknęło wokół zgłębnika. Ropień po wprowadzeniu zgłębnika do jelita.
Zgłoszone (dotyczą nieznanej liczby użytkowników): Zmniejszony przepływ krwi w jelicie cienkim. Penetracja zgłębnika przez ścianę żołądka lub jelito cienkie. Zakażenie krwi (posocznica). Działania niepożądane, gdy lewodopa i karbidopa są przyjmowane doustnie Następujące działania niepożądane zgłaszano po przyjęciu lewodopy i karbidopy drogą doustną (te same substancje czynne, które występują w leku Lecigon). Te działania niepożądane mogą również wystąpić w przypadku leku Lecigon. Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1000 osób): Niedokrwistość spowodowana nasilonym rozpadem czerwonych krwinek. Niemożność całkowitego otwarcia ust. Objawy dotyczące połowy twarzy, w tym opadające powieki (zespół Hornera). Poszerzenie źrenicy oka, konwulsyjny ruch gałek ocznych do stałej pozycji, zwykle do góry. Zapalenie drobnych naczyń krwionośnych powodujące, m.in., wypukłe siniaki (plamica Schönleina-Henocha). Bardzo rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000 osób): Zmiany w morfologii krwi. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C PL-02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
Jak przechowywać lek
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie wkładu i na pudełku tekturowym po: EXP. Nieotwarty wkład: Przechowywać i przewozić w stanie schłodzonym (2°C –8°C). Nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Otwarty wkład: Zużyć natychmiast. Produkt może być używany do 24 godzin po wyjęciu z lodówki. Pompę dozującą z umieszczonym wkładem można nosić na ciele do 16 godzin. Podczas leczenia w ciągu nocy pompy nie należy nosić na ciele, ale można ją np. ustawić na stoliku nocnym. Niezużyty produkt należy wyrzucić po upływie 24 godzin.
Wkłady są przeznaczone wyłącznie do jednorazowego użytku. Otwartego wkładu nie wolno używać ponownie. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek Lecigon Substancjami czynnymi leku są lewodopa, karbidopa i entakapon. 1 mL zawiera 20 mg lewodopy, 5 mg karbidopy i 20 mg entakaponu. Pozostałe składniki to: karmeloza sodowa, kwas solny rozcieńczony (do ustalenia pH), sodu wodorotlenek (do ustalenia pH) i woda oczyszczona. Jak wygląda lek Lecigon i co zawiera opakowanie Żel do podania dojelitowego Lecigon to żółty lub żółtawo-czerwony, nieprzezroczysty, lepki żel. Pojemnik to wkład z polipropylenu (PP). Szerszy koniec plastikowego wkładu zamknięty korkiem z gumy poliizoprenowej, pełniącym funkcję tłoka. Wąski wylot wkładu zamknięty nasadką koloru fioletowego typu ENFit z polipropylenu. Wkład zawiera 47 mL żelu do podania dojelitowego. Jedno opakowanie tekturowe zawiera 7 wkładów. Podmiot odpowiedzialny LobSor Pharmaceuticals AB Kålsängsgränd 10 D 753 19 Uppsala, Szwecja Wytwórca Bioglan AB Borrgatan 31 211 24 Malmö Szwecja STADA Arzneimittel AG Stadastrasse 2-18 61 118 Bad Vilbel Niemcy W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego: Stada Poland Sp. z o.o. ul. Krakowiaków 44 02-255 Warszawa Tel. +48 22 737 79 20 Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami: Austria Belgia
Bułgaria
Lecigimon 20 mg/ml + 5 mg/ml + 20 mg/ml Gel zur intestinalen Anwendung Lecigimon 20 mg/ml + 5 mg/ml + 20 mg/ml, gel intestinal Lecigimon 20 mg/ml + 5 mg/ml + 20 mg/ml gel voor intestinaal gebruik Lecigimon 20 mg/ml + 5 mg/ml + 20 mg/ml Gel zur intestinalen Anwendung Лесигон 20 mg/ml + 5 mg/ml + 20 mg/ml гел за прилагане в червата
Chorwacja Czechy Dania Finlandia Francja Niemcy Węgry Irlandia Włochy Holandia Norwegia Polska Portugalia Rumunia Słowacja Słowenia Hiszpania Szwecja
Lecigon 20 mg/ml + 5 mg/ml + 20 mg/ml intestinalni gel Lecigimon 20 mg/ml + 5 mg/ml + 20 mg/ml intestinální gel Lecigon enteralgel Lecigon 20 mg/ml + 5 mg/ml + 20 mg/ml geeli suoleen Lecigimon 20 mg/ml + 5 mg/ml + 20 mg/ml, gel intestinal Lecigon 20 mg/ml + 5 mg/ml + 20 mg/ml Gel zur intestinalen Anwendung Lecigon 20 mg/ml + 5 mg/ml + 20 mg/ml intesztinális gél Lecigon 20 mg/ml + 5 mg/ml + 20 mg/ml intestinal gel Lecigimon 20 mg/ml + 5 mg/ml + 20 mg/ml gel intestinale Lecigon 20 mg/ml + 5 mg/ml + 20 mg/ml gel voor intestinaal gebruik Lecigon 20 mg/ml + 5 mg/ml + 20 mg/ml intestinalgel Lecigon 20 mg/mL + 5 mg/mL + 20 mg/mL żel do podania dojelitowego Lecigon 20 mg/ml + 5 mg/ml + 20 mg/ml gel intestinal Lecigon 20 mg/5 mg/20 mg/ml gel intestinal Lecigon 20 mg/ml + 5 mg/ml + 20 mg/ml intestinálny gél Lecigon 20 mg/5 mg/20 mg v 1 ml intestinalni gel Lecigon 20 mg/ml + 5 mg/ml + 20 mg/ml gel intestinal Lecigon 20 mg/ml + 5 mg/ml + 20 mg/ml intestinal gel
Data ostatniej aktualizacji ulotki
Źródło: oficjalna ulotka w Rejestrze Produktów Leczniczych (URPL)
Najczęściej zadawane pytania o Lecigon
W jakim celu stosuje się lek Lecigon?
Leczenie zaawansowanej postaci choroby Parkinsona odpowiadającej na lewodopę z ciężkimi fluktuacjami ruchowymi i hiperkinezą lub dyskinezą, gdy dostępne, doustne połączenia leków stosowanych w leczeniu choroby Parkinsona nie przyniosły zadowalających rezultatów.
Jaka jest substancja czynna leku Lecigon?
Substancją czynną leku Lecigon jest Levodopum 20 mg/ml + Carbidopum 5 mg/ml + Entacaponum 20 mg/ml. Kod ATC: N04BA03.
Dawkowanie Podanie dojelitowe (patrz punkt 6.6). Dawkę należy dostosować tak, aby osiągnąć optymalną odpowiedź kliniczną u danego pacjenta, co obejmuje maksymalizację funkcjonalnego czasu włączenia w ciągu dnia poprzez zminimalizowanie liczby i czasu trwania epizodów zastygnięcia (bradykineza) i zminimalizowanie czasu włączenia z dyskinezą powodującą niepełnosprawność. Pełne dawkowanie znajduje się w punkcie 4.2 ChPL.
Kiedy nie stosować leku Lecigon?
? Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Jaskra z wąskim kątem przesączania. Ciężka niewydolność serca. Ciężkie zaburzenia rytmu serca. Ostra faza udaru mózgu. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Podawanie nieselektywnych inhibitorów MAO i selektywnych inhibitorów MAO typu A jest przeciwwskazane podczas stosowania produktu leczniczego Lecigon.
Czy lek Lecigon można stosować w ciąży i podczas karmienia piersią?
Ciąża Brak lub ograniczona liczba danych dotyczących stosowania lewodopy, karbidopy i entakaponu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne ryzyko dla ludzi nie jest znane.
Odpowiedzi pochodzą z oficjalnej ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego (URPL). Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.
⚕Dla profesjonalistów — Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)Pełna charakterystyka: dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia+
4.1. Wskazania do stosowania
Leczenie zaawansowanej postaci choroby Parkinsona odpowiadającej na lewodopę z ciężkimi fluktuacjami ruchowymi i hiperkinezą lub dyskinezą, gdy dostępne, doustne połączenia leków stosowanych w leczeniu choroby Parkinsona nie przyniosły zadowalających rezultatów.
4.2. Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie Podanie dojelitowe (patrz punkt 6.6). Dawkę należy dostosować tak, aby osiągnąć optymalną odpowiedź kliniczną u danego pacjenta, co obejmuje maksymalizację funkcjonalnego czasu włączenia w ciągu dnia poprzez zminimalizowanie liczby i czasu trwania epizodów zastygnięcia (bradykineza) i zminimalizowanie czasu włączenia z dyskinezą powodującą niepełnosprawność. Łączna dawka produktu leczniczego Lecigon na dobę składa się z trzech indywidualnie dostosowanych dawek: porannej dawki w bolusie, ciągłej dawki podtrzymującej i dodatkowych dawek w bolusie. Leczenie zwykle ogranicza się do okresu czuwania pacjenta. Jeśli jest to uzasadnione ze względów medycznych, produkt leczniczy Lecigon można podawać do 24 godzin na dobę. Maksymalna zalecana dawka dobowa to 100 mL (co odpowiada 2000 mg lewodopy, 500 mg karbidopy jednowodnej i 2000 mg entakaponu — patrz także punkt 4.4). Podczas stosowania dawki podtrzymującej profil stężenia lewodopy w osoczu w funkcji czasu kształtuje się nieco inaczej, ze stopniowym zwiększaniem stężenia lewodopy w osoczu w ciągu dnia w porównaniu do obserwowanego wcześniej w przypadku żelu do podania dojelitowego zawierającego samą lewodopę i karbidopę. Przykład profilu stężenia w osoczu w funkcji czasu w przypadku stosowania produktu
leczniczego Lecigon można znaleźć w punkcie 5.2. Jeśli istnieją indywidualne potrzeby, pompę można wstępnie zaprogramować tak, aby podawała do trzech dawek podtrzymujących w ciągu dnia lub okresu 24 godzin. W przypadku dyskinezy w drugiej części dnia właściwe może być zmniejszenie dawki o 10-20% w środku dnia. Wszystkie dawki podtrzymujące należy dostosowywać aż do osiągnięcia pożądanego efektu klinicznego. Zastosowanie funkcji wielokrotnej dawki podtrzymującej może być również przydatne, na przykład, pacjentów z uporczywymi dyskinezami lub sztywnością i powtarzającym się zapotrzebowaniem na dodatkowe dawki w drugiej części dnia lub u pacjentów poddawanych leczeniu 24-godzinnemu, którzy potrzebują zmniejszenia dawki podtrzymującej w ciągu nocy. Dawka poranna Poranną dawkę podaje się za pomocą pompy w celu szybkiego osiągnięcia terapeutycznego poziomu dawki (w ciągu 30 minut). Dawkę modyfikuje się co 0,1 mL (2 mg). Łączna dawka poranna wynosi zwykle 5-10 mL, co odpowiada 100-200 mg lewodopy. Łączna dawka poranna nie powinna przekraczać 15 mL (300 mg lewodopy). Ciągła dawka podtrzymująca Ciągłą dawkę podtrzymującą podaje się za pomocą pompy w celu utrzymania terapeutycznego poziomu dawki. Dawkę podtrzymującą modyfikuje się co 2 mg/godzinę (0,1 mL/godzinę). Dawka podtrzymująca wynosi zwykle 0,7-5,0 mL/godzinę (15-100 mg lewodopy/godzinę). Maksymalna zalecana dawka dobowa to 100 mL (2000 mg lewodopy). Dodatkowe dawki podawane w bolusie W razie potrzeby dodatkowe dawki podaje się, jeśli u pacjenta wystąpi hipokineza. Dawka dodatkowa jest zwykle mniejsza niż 3 mL, ale dostosowuje się ją indywidualnie. Należy rozważyć zwiększenie ciągłej dawki podtrzymującej, jeśli zapotrzebowanie na dawki dodatkowe przekracza 5 dawek na dobę. Dostosowanie dawki podczas zmiany z stosowania lewodopy i karbidopy na produkt leczniczy Lecigon Produkt leczniczy Lecigon zawiera entakapon, który wzmacnia działanie lewodopy. Dlatego może zajść konieczność zmniejszenia łącznej dawki dobowej produktu leczniczego Lecigon średnio o 20-35% w porównaniu z poprzednią dawką lewodopy i karbidopy bez inhibitorów katecholo-O-metylotransferazy (ang. Catechol-O-Methyl Transferase, COMT). Ponieważ wpływ entakaponu na lewodopę zależy od dawki, oczekuje się większego zmniejszenia dawki u pacjentów otrzymujących duże dawki. Początkowe ustawienie dawki jest oparte na dobowej dawce lewodopy przyjmowanej przez pacjenta. Wielkość dawki porannej powinna być taka sama, jak poprzednia poranna dawka lewodopy, aby jak najszybciej osiągnąć terapeutyczne stężenie w osoczu, plus objętość wymagana do napełnienia zgłębnika. Ciągłą dawkę podtrzymującą należy wyliczyć na podstawie dobowej dawki lewodopy przyjmowanej przez pacjenta (z wyłączeniem dawki porannej) i początkowo zmniejszyć do 65% poprzedniej dobowej dawki lewodopy. Dawki są następnie stopniowo zwiększane w zależności od objawów klinicznych, aż do uzyskania pożądanego efektu. Przykład ustawienia dawki początkowej przed jej dostosowaniem: Poprzednia łączna dobowa dawka lewodopy: 1360 mg Poprzednia poranna dawka lewodopy: 100 mg Poprzednia dobowa dawka lewodopy (z wyłączeniem dawki porannej): 1260 mg/dobę Dawka poranna: 100 mg Co odpowiada objętości: 100 mg + 20 mg/mL = 5 mL Łączna dawka poranna: 5 mL + 3 mL (objętość do napełnienia zgłębnika) = 8 mL Ciągła dawka podtrzymująca: 1260 mg/dobę Ciągła dawka podtrzymująca zredukowana do 65%: 1260 mg/dobę x 0,65 = 819 mg/dobę Dawka na godzinę (obliczona na podstawie 16 godzin podawania dziennie): 819 mg/16 godzin = 51 mg/godzinę Co odpowiada godzinowemu natężeniu przepływu: 51 mg/godzinę/20 mg/mL = 2,5-2,6 mL/godzinę
Dostosowanie dawki podczas zmiany z lewodopy i benserazydu na produkt leczniczy Lecigon Entakapon zwiększa biodostępność lewodopy ze standardowych produktów lewodopy i benserazydu nieco bardziej (5-10%) niż w przypadku standardowych produktów lewodopy i karbidopy. Nie badano zmiany z lewodopy i benserazydu na produkt leczniczy Lecigon. Dostosowanie dawki podczas zmiany z lewodopy, karbidopy i entakaponu na produkt leczniczy Lecigon Początkowe ustawienie dawki jest oparte na dobowej dawce lewodopy przyjmowanej przez pacjenta. Początkowa wielkość dawki porannej powinna być taka sama, jak poprzednia poranna dawka lewodopy plus objętość wymagana do napełnienia zgłębnika. Ciągłą dawkę podtrzymującą przelicza się 1:1 i oblicza na podstawie dobowej dawki lewodopy przyjmowanej przez pacjenta (z wyłączeniem dawki porannej). Dawki są następnie stopniowo zwiększane w zależności od objawów klinicznych, aż do uzyskania pożądanego efektu. Nie badano zmiany z leczenia skojarzonego lewodopą, inhibitorem DDC (ang. DOPA Decarboxylase, Dekaroboksylazy DOPA) i tolkaponem na produkt leczniczy Lecigon. Zmiana z leczenia skojarzonego lewodopą/karbidopą i agonistą dopaminy na produkt leczniczy Lecigon Podczas zmiany z leczenia agonistą dopaminy na monoterapię produktem leczniczym Lecigon, należy wziąć pod uwagę ryzyko wystąpienia objawów odstawienia agonisty dopaminy i unikać nagłego odstawienia agonisty dopaminy. Monitorowanie leczenia Po początkowym zwiększeniu dawki dawka poranna i dawka podtrzymująca są modyfikowane w ciągu kilku tygodni. Produkt leczniczy Lecigon jest początkowo podawany w monoterapii. W razie potrzeby można jednocześnie stosować inne produkty lecznicze stosowane w leczeniu choroby Parkinsona (jednoczesne leczenie choroby Parkinsona, patrz także punkty 4.3 i 4.5). W przypadku przerwania lub zmiany leczenia innymi produktami leczniczymi stosowanymi w leczeniu choroby Parkinsona może zajść konieczność modyfikacji dawki produktu leczniczego Lecigon. Nagłe pogorszenie odpowiedzi na leczenie z nawracającymi fluktuacjami ruchowymi powinno wzbudzić podejrzenie, że zgłębnik wprowadzony do dwunastnicy lub jelita czczego uległ przemieszczeniu do żołądka. Lokalizację zgłębnika należy określić w badaniu RTG. Jeśli pozycja jest nieprawidłowa, koniec zgłębnika należy przenieść do dwunastnicy lub górnego odcinka jelita czczego. Leczenie związane z otępieniem W przypadku podejrzenia lub rozpoznania otępienia ze zmniejszonym progiem dezorientacji pompa powinna być obsługiwana wyłącznie przez personel medyczny lub opiekuna. Nadużywanie produktu leczniczego Jeśli zachodzi podejrzenie o nadużywanie produktu leczniczego, pompa używana do podawania produktu leczniczego Lecigon (Crono LECIG) jest wyposażona w funkcję blokady. Ta funkcja uniemożliwia pacjentowi zmianę ustawień pompy. Szczególne grupy pacjentów Dzieci i młodzież Nie ma odpowiedniego zastosowania produktu leczniczego Lecigon u dzieci i młodzieży we wskazaniu zaawansowana choroba Parkinsona z ciężkimi fluktuacjami ruchowymi oraz hiperkinezą lub dyskinezą. Osoby w podeszłym wieku Stosowanie lewodopy, karbidopy i entakaponu u pacjentów w podeszłym wieku oparte jest na rozległych doświadczeniach. Dawki dla wszystkich pacjentów, w tym dla osób w podeszłym wieku, są dostosowywane indywidualnie poprzez ich zwiększenie.
Zaburzenia czynności wątroby Dawkowanie produktu leczniczego Lecigon jest dostosowywane indywidualnie poprzez zwiększenie do dawki zapewniającej optymalny efekt (co odpowiada indywidualnie zoptymalizowanej ekspozycji w osoczu na lewodopę, karbidopę i entakapon). W związku z tym, wpływ zaburzeń czynności wątroby na ekspozycję na lewodopę, karbidopę i entakapon jest brany pod uwagę przy ustalaniu dawki. Eliminacja entakaponu jest zmniejszona u pacjentów z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności wątroby. Dlatego zaleca się zachowanie ostrożności podczas zwiększania dawki u pacjentów z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności wątroby (patrz punkt 5.2). Nie należy stosować produktu leczniczego Lecigon u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Zaburzenia czynności nerek Dawkowanie produktu leczniczego Lecigon jest dostosowywane indywidualnie poprzez zwiększenie do dawki zapewniającej optymalny efekt (co odpowiada indywidualnie zoptymalizowanej ekspozycji w osoczu na lewodopę, karbidopę i entakapon). W związku z tym, przy ustalaniu dawki bierze się pod uwagę wpływ zaburzeń czynności nerek na ekspozycję na lewodopę, karbidopę i entakapon. Zaburzenia czynności nerek nie mają wpływu na farmakokinetykę entakaponu. Brak specjalnych badań farmakokinetycznych dotyczących lewodopy i karbidopy u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Dlatego zaleca się zachowanie ostrożności podczas zwiększania dawki u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, w tym u pacjentów poddawanych dializie (patrz punkt 5.2). Przerwanie leczenia Leczenie produktem leczniczym Lecigon można przerwać w dowolnym momencie, usuwając zgłębnik i pozostawiając ranę do zagojenia. Pacjentów należy uważnie obserwować w przypadku konieczności nagłego zmniejszenia dawki lub konieczności przerwania leczenia produktem leczniczym Lecigon, zwłaszcza jeśli pacjent przyjmuje leki przeciwpsychotyczne (patrz punkt 4.4). W przypadku przerwania leczenia pacjent powinien otrzymać leczenie alternatywne. Sposób podawania Produkt leczniczy Lecigon to żel do ciągłego podawania dojelitowego (do dwunastnicy lub górnego odcinka jelita czczego). Do podawania produktu leczniczego Lecigon można stosować wyłącznie pompę Crono LECIG (CE 0476). Do przenośnej pompy dołączona jest instrukcja obsługi. Przed wykonaniem przezskórnej gastrostomii endoskopowej z założeniem na stałe zgłębnika do jelita czczego (PEG-J) należy rozważyć założenie tymczasowego zgłębnika nosowo-dwunastniczego lub nosowo-jelitowego w celu ustalenia, czy pacjent reaguje korzystnie na tę metodę leczenia. W przypadkach, gdy lekarz uzna, że ocena ta nie jest konieczna, można odstąpić od fazy próby z użyciem zgłębnika nosowo-jelitowego i rozpocząć leczenie bezpośrednio, zakładając zgłębnik PEG-J. W przypadku długotrwałego podawania, żel należy podawać za pomocą przenośnej pompy bezpośrednio do dwunastnicy lub górnego odcinka jelita czczego przez zgłębnik założony na stałe podczas przezskórnej gastrostomii endoskopowej. Zgłębnik ten składa się z zewnętrznego zgłębnika przezbrzusznego oraz zgłębnika wewnętrznego. Alternatywnie, można rozważyć radiologiczną gastrojejunostomię, jeśli z jakiekolwiek przyczyny przeprowadzenie przezskórnej gastrostomii endoskopowej nie jest odpowiednie. Zabieg chirurgiczny i modyfikację dawki należy przeprowadzić we współpracy z kliniką neurologii. Wymiana wkładu Aby użyć nowego wkładu, należy umieścić go w przenośnej pompie, a system podłączyć do zgłębnika w celu podania, zgodnie z instrukcją. Wkład jest przeznaczony wyłącznie do jednorazowego użytku i nie powinien być używany dłużej niż 24 godziny.
Pompę dozującą z zainstalowanym wkładem można nosić na ciele do 16 godzin. Podczas leczenia w ciągu nocy pompy nie należy nosić na ciele, ale można ją np. ustawić na stoliku nocnym. Po otwarciu wkładu można używać do następnego dnia, tj. do 24 godzin od pierwszego otwarcia. Wkład jest usuwany z pompy po 24 godzinach użytkowania lub po wyczerpaniu, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej. Pod koniec terminu ważności żel może stać się lekko żółty lub czerwonawy. Nie wpływa to na stężenie leku ani na efekty leczenia.
4.3. Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Jaskra z wąskim kątem przesączania. Ciężka niewydolność serca. Ciężkie zaburzenia rytmu serca. Ostra faza udaru mózgu. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Podawanie nieselektywnych inhibitorów MAO i selektywnych inhibitorów MAO typu A jest przeciwwskazane podczas stosowania produktu leczniczego Lecigon. Te inhibitory należy odstawić co najmniej dwa tygodnie przed rozpoczęciem leczenia produktem leczniczym Lecigon. Produkt leczniczy Lecigon można podawać jednocześnie z zalecaną dawką inhibitora MAO o selektywnym działaniu względem MAO typu B (np. chlorowodorkiem selegiliny) (patrz punkt 4.5). Stany, w których przeciwwskazane jest stosowanie leków adrenergicznych, np. guz chromochłonny, nadczynność tarczycy i zespół Cushinga. Przebyty złośliwy zespół neuroleptyczny (ang. Neuroleptic Malignant Syndrome, NMS) i (lub) bezurazowy rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych (rabdomioliza). Podejrzane, niezdiagnozowane zmiany skórne lub czerniak w wywiadzie (lewodopa może aktywować czerniaka złośliwego).
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Produkt leczniczy Lecigon nie jest zalecany do stosowania w leczeniu polekowych reakcji pozapiramidowych. Produkt leczniczy Lecigon należy podawać z zachowaniem ostrożności u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, ciężką chorobą układu sercowo-naczyniowego lub płuc, astmą oskrzelową, chorobami nerek, wątroby lub zaburzeniami hormonalnymi lub chorobą wrzodową żołądka lub drgawkami w wywiadzie. U pacjentów po przebytym zawale mięśnia sercowego, u których występują resztkowe zaburzenia rytmu wywodzące się z węzłów przedsionkowych lub komorowych, należy szczególnie uważnie monitorować czynność serca w okresie początkowej modyfikacji dawki. Wszyscy pacjenci leczeni produktem leczniczym Lecigon powinni być uważnie obserwowani pod kątem wystąpienia zmian psychicznych, depresji ze skłonnościami samobójczymi i innych poważnych zmian psychicznych. Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów z psychozą w przeszłości lub obecnie. Jednoczesne podawanie leków przeciwpsychotycznych o właściwościach blokujących receptory dopaminy, zwłaszcza antagonistów receptora D2, należy prowadzić z zachowaniem ostrożności, a pacjenta należy uważnie obserwować pod kątem utraty działania przeciwko chorobie Parkinsona lub nasilenia objawów parkinsonizmu (patrz punkt 4.5).
Pacjenci z przewlekłą jaskrą z szerokim kątem przesączania mogą być leczeni produktem leczniczym Lecigon z zachowaniem ostrożności, pod warunkiem, że ciśnienie wewnątrzgałkowe jest dobrze kontrolowane, a występujące zmiany ciśnienia wewnątrzgałkowego u pacjenta są dokładnie monitorowane. Produkt leczniczy Lecigon może wywoływać niedociśnienie ortostatyczne. Dlatego produkt leczniczy Lecigon należy podawać ostrożnie pacjentom przyjmującym inne produkty lecznicze, które mogą powodować niedociśnienie ortostatyczne (patrz punkt 4.5). Substancje czynne produktu leczniczego Lecigon były powiązane z przypadkami senności i epizodami nagłego zasypiania u pacjentów z chorobą Parkinsona. Dlatego należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkty 4.7 i 4.8). Po nagłym odstawieniu leków przeciw chorobie Parkinsona zgłaszano zespół objawów przypominający złośliwy zespół neuroleptyczny (ang. Neuroleptic Malignant Syndrome, NMS), w tym sztywność mięśni, podwyższoną temperaturę ciała, zmiany psychiczne (np. pobudzenie, dezorientacja, śpiączka) i zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej w surowicy. U pacjentów z chorobą Parkinsona rzadko obserwowano rabdomiolizę wtórną do NMS lub ciężkich dyskinez. Od momentu wprowadzenia entakaponu do obrotu odnotowano pojedyncze przypadki NMS, zwłaszcza po nagłym zmniejszeniu dawki lub odstawieniu entakaponu i innych jednocześnie stosowanych produktów leczniczych o działaniu dopaminergicznym. W przypadku zmniejszenia dawki produktu leczniczego Lecigon lub nagłego przerwania leczenia należy uważnie obserwować pacjentów, zwłaszcza jeśli pacjent otrzymuje również leki przeciwpsychotyczne/neuroleptyki. Pacjentów należy systematycznie obserwować, czy występuje u nich rozwój zaburzeń kontroli impulsów. Pacjentów i opiekunów należy poinformować, że u pacjentów leczonych agonistami dopaminy i (lub) innymi lekami dopaminergicznymi zawierającymi lewodopę, w tym produktem leczniczym Lecigon, mogą wystąpić behawioralne objawy zaburzeń kontroli impulsów, w tym patologiczna skłonność do hazardu, zwiększone libido, hiperseksualność, kompulsywne wydawanie pieniędzy lub kupowanie, napadowe objadanie się i kompulsywne jedzenie. W przypadku wystąpienia takich objawów zaleca się dokonanie oceny prowadzonego leczenia. W badaniach epidemiologicznych wykazano, że pacjenci z chorobą Parkinsona są narażeni na podwyższone ryzyko rozwoju czerniaka niż populacja ogólna. Nie jest jasne czy obserwowane podwyższone ryzyko było spowodowane chorobą Parkinsona, czy innymi czynnikami, takimi jak leki stosowane w leczeniu choroby Parkinsona. Dlatego zaleca się pacjentom i ich opiekunom regularną obserwację zmian czerniakowych podczas stosowania produktu leczniczego Lecigon. Najlepiej gdyby okresowe badania skóry wykonywane były przez odpowiednio wykwalifikowaną osobę (np. dermatologa). Jeżeli konieczne jest zastosowanie znieczulenia ogólnego, leczenie produktem leczniczym Lecigon można kontynuować dopóki pacjentowi wolno będzie przyjmować płyny i produkty lecznicze drogą doustną. W przypadku konieczności tymczasowego przerwania leczenia stosowanie produktu leczniczego Lecigon w takiej samej dawce jak poprzednio można wznowić, gdy tylko dozwolone będzie doustne przyjmowanie płynów. Może zajść konieczność zmniejszenia dawki produktu leczniczego Lecigon, aby uniknąć dyskinez wywołanych przez lewodopę. Podczas długotrwałego leczenia produktem leczniczym Lecigon zaleca się okresową kontrolę czynności wątroby, układu krwiotwórczego, układu sercowo-naczyniowego i nerek. Produkt leczniczy Lecigon zawiera hydrazynę, produkt rozkładu karbidopy, który może być genotoksyczny i prawdopodobnie rakotwórczy. Średnia zalecana dawka dobowa produktu leczniczego Lecigon to 46 mL (co odpowiada 1,6 mg hydrazyny/dobę), a maksymalna zalecana dawka dobowa produktu leczniczego Lecigon to 100 mL (co odpowiada maksymalnie 3,5 mg hydrazyny/dobę). Kliniczne znaczenie tej ekspozycji na hydrazynę nie jest znane.
Przebyta operacja w okolicy nadbrzusza może prowadzić do trudności w wykonaniu gastrostomii lub jejunostomii. Zgłaszane powikłania w przypadku lewodopy i (lub) karbidopy w badaniach klinicznych i obserwowane po wprowadzeniu leku do obrotu obejmują ropień, bezoar, niedrożność jelit, nadżerkę lub wrzód w miejscu wszczepienia implantu, krwotok jelitowy, niedokrwienie jelit, niedrożność jelit, perforację jelit, wgłobienie, zapalenie trzustki, zapalenie otrzewnej, zapalenie płuc (w tym zachłystowe zapalenie płuc), odmę otrzewnową, pooperacyjne zakażenie rany i posocznicę. Bezoary to zalegające w przewodzie pokarmowym złogi niestrawnego materiału (np. niestrawne włókna warzywne lub owocowe). Bezoar wokół końca zgłębnika wprowadzonego do jelita czczego może służyć jako punkt wyjścia do rozwoju niedrożności lub wgłobienia jelita. Większość bezoarów występuje w żołądku, ale można je również spotkać w innych częściach przewodu pokarmowego. Objawem wyżej wymienionych powikłań może być ból brzucha. Niektóre z tych zdarzeń mogą skutkować poważnymi następstwami, takimi jak zabieg chirurgiczny lub zgon. Pacjentom należy zalecić, aby poinformowali lekarza, jeśli wystąpią u nich jakiekolwiek objawy związane z powyższymi zdarzeniami. Zmniejszona zdolność obsługi systemu (pompy, zgłębników) może prowadzić do wystąpienia powikłań. W takich przypadkach opiekun (np. pielęgniarka, pomoc pielęgniarska lub bliski krewny) powinien pomagać pacjentowi. Nagłe lub stopniowe nasilenie bradykinezy może wskazywać na niedrożność systemu zgłębnika z dowolnego powodu i wymaga zbadania. Utrata masy ciała jest związana z substancjami czynnymi produktu leczniczego Lecigon, dlatego opiekunowie powinni być świadomi możliwości utraty wagi. Zaleca się monitorowanie masy ciała, aby uniknąć znacznej utraty wagi. Dotyczy to w szczególności pacjentów z biegunką. U pacjentów z biegunką zaleca się kontrolowanie masy ciała w celu uniknięcia potencjalnego nadmiernego zmniejszenia masy ciała. Przedłużająca się lub uporczywa biegunka, która pojawia się podczas stosowania entakaponu, może być objawem zapalenia jelita grubego. W przypadku przedłużającej się lub uporczywej biegunki należy przerwać stosowanie produktu leczniczego i rozważyć zastosowanie odpowiedniego leczenia oraz wykonania badań. W razie potrzeby zastąpienie produktu leczniczego Lecigon lewodopą oraz inhibitorem DDC bez entakaponu lub innym lekiem dopaminergicznym należy wykonywać powoli. Może być konieczne zwiększenie dawki lewodopy. W przypadku pacjentów, u których występuje postępujący jadłowstręt, osłabienie i utrata masy ciała w stosunkowo krótkim czasie, należy rozważyć ogólne badanie lekarskie, w tym ocenę czynności wątroby. Lewodopa i karbidopa mogą dawać fałszywie dodatnie wyniki, gdy do badania ciał ketonowych w moczu używany jest test paskowy, a przegotowanie próbki moczu nie wpływa na tę reakcję. Stosowanie metod z użyciem oksydazy glukozowej może dawać fałszywie ujemne wyniki wskazujące na glikozurię. Zespół dysregulacji dopaminergicznej (ang. Dopamine Dysregulation Syndrome, DDS) to uzależnienie powodujące stosowanie nadmiernych ilości produktu przez niektórych pacjentów leczonych lewodopą i karbidopą. Przed rozpoczęciem leczenia należy ostrzec pacjentów i opiekunów o potencjalnym ryzyku wystąpienia DDS (patrz także punkt 4.8). Jeśli podejrzewa się nadużywanie produktu leczniczego, pompa używana do podawania produktu leczniczego Lecigon (Crono LECIG) jest wyposażona w funkcję blokady. U pacjentów leczonych żelem dojelitowym Duodopa (zawierającym lewodopę z karbidopą) notowano polineuropatię. Przed rozpoczęciem leczenia produktem Lecigon należy określić, czy u pacjenta w przeszłości występowały objawy polineuropatii oraz znane czynniki ryzyka, a następnie wykonywać badania okresowe. Produkt leczniczy Lecigon zawiera sód
Ten produkt leczniczy zawiera 3,5 mg sodu na 1 mL. Każdy wkład zawiera 166 mg sodu co odpowiada 8,3% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Nie przeprowadzono badań interakcji z produktem leczniczym Lecigon. Następujące interakcje są znane w przypadku skojarzeń lewodopy i karbidopy oraz entakaponu, lewodopy i karbidopy. Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego podawania produktu leczniczego Lecigon z następującymi produktami leczniczymi: Leki przeciwnadciśnieniowe Objawowe niedociśnienie ortostatyczne występowało po dodaniu skojarzeń lewodopy oraz inhibitora dekarboksylazy w leczenia pacjentów otrzymujących już leki przeciwnadciśnieniowe. Może zajść konieczność modyfikacji dawki leku przeciwnadciśnieniowego. Leki przeciwdepresyjne Podawanie nieselektywnych inhibitorów MAO i selektywnych inhibitorów MAO typu A jest przeciwwskazane podczas stosowania produktu leczniczego Lecigon. Leczenie tymi inhibitorami należy przerwać co najmniej dwa tygodnie przed rozpoczęciem leczenia produktem leczniczym Lecigon (patrz punkt 4.3). Rzadko zgłaszano działania niepożądane, w tym nadciśnienie i dyskinezę, wynikające z jednoczesnego podawania trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych i produktów karbidopy i lewodopy. Znaczna liczba pacjentów z chorobą Parkinsona była leczona skojarzeniem lewodopy, karbidopy, entakaponu i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych i nie zaobserwowano żadnych interakcji farmakodynamicznych. Należy jednak zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania leków przeciwdepresyjnych z produktem leczniczym Lecigon. Leki przeciwcholinergiczne Leki przeciwcholinergiczne mogą działać synergistycznie z lewodopą, zmniejszając drżenie. Jednak stosowanie w skojarzeniu może zaostrzyć nieprawidłowe mimowolne ruchy. Leki przeciwcholinergiczne mogą osłabiać działanie lewodopy poprzez opóźnianie jej wchłaniania. Może zajść konieczność modyfikacji dawki produktu leczniczego Lecigon. Inne leki przeciwko chorobie Parkinsona Produkt leczniczy Lecigon może być stosowany jednocześnie z zalecaną dawką inhibitora MAO o selektywnym działaniu względem MAO typu B, np. chlorowodorkiem selegiliny. Jednoczesne stosowanie selegiliny i lewodopy oraz karbidopy było związane z ciężkim niedociśnieniem ortostatycznym. Dlatego w przypadku dodania selektywnego inhibitora MAO-B może zajść konieczność zmniejszenia dawki produktu leczniczego Lecigon. Amantadyna i agoniści dopaminy, np. pirybedyl, działają synergistycznie z lewodopą i mogą nasilać działania niepożądane związane z lewodopą. Może zajść konieczność modyfikacji dawki produktu leczniczego Lecigon. Inne produkty lecznicze Antagoniści receptora dopaminy (niektóre leki przeciwpsychotyczne, np. pochodne fenotiazyny, butyrofenonu i risperidon oraz leki przeciwwymiotne, np. metoklopramid), benzodiazepiny, izoniazyd, fenytoina i papaweryna mogą osłabiać terapeutyczne działanie lewodopy. Należy uważnie obserwować, czy u pacjentów przyjmujących te produkty w skojarzeniu z produktem leczniczym Lecigon nie występuje utrata odpowiedzi terapeutycznej. Sympatykomimetyki mogą nasilać sercowo-naczyniowe działania niepożądane związane z lewodopą.
Lewodopa tworzy chelat z żelazem w przewodzie pokarmowym, co prowadzi do zmniejszenia wchłaniania lewodopy. Dlatego produkt leczniczy Lecigon i doustne produkty żelaza należy przyjmować w odstępie co najmniej 2–3 godzin. Produkt żelaza można przyjmować np. przed snem, jeśli pacjent nie korzysta z pompy w nocy. Ze względu na powinowactwo entakaponu do P450 2C9 w warunkach in vitro (patrz punkt 5.2), produkt leczniczy Lecigon może wpływać na produkty lecznicze, których metabolizm zależy od tego izoenzymu, np. S-warfaryny. Jednak, w badaniu interakcji przeprowadzonym z udziałem zdrowych ochotników entakapon nie zmieniał stężeń S-warfaryny w osoczu, podczas gdy pole powierzchni pod krzywą (ang. Area Under the Curve, AUC) dla R-warfaryny wzrosło średnio o 18% (90% przedział ufności: 11-26%). Wartości INR wzrosły średnio o 13% (90% przedział ufności: 6-19 %). Z tego względu, u pacjentów otrzymujących warfarynę zaleca się kontrolę INR na początku leczenia produktem leczniczym Lecigon. Nie badano wpływu podawania leków zobojętniających kwas żołądkowy i produktu leczniczego Lecigon na biodostępność lewodopy. Interakcje z pożywieniem Ponieważ lewodopa konkuruje z niektórymi aminokwasami, wchłanianie lewodopy może być zaburzone u pacjentów będących na diecie wysokobiałkowej.
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża Brak lub ograniczona liczba danych dotyczących stosowania lewodopy, karbidopy i entakaponu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne ryzyko dla ludzi nie jest znane. Produkt Lecigon nie jest zalecany do stosowania w okresie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej metody antykoncepcji. Karmienie piersią Lewodopa i prawdopodobnie metabolity lewodopy przenikają do mleka ludzkiego. Udowodniono, że leczenie lewodopą hamuje laktację. Nie wiadomo, czy karbidopa i entakapon lub ich metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Badania na zwierzętach wykazały przenikanie karbidopy i entakaponu do mleka matki, ale nie wiadomo, czy przenikają do mleka ludzkiego. Brak wystarczających danych dotyczących wpływu lewodopy, karbidopy i entakaponu lub ich metabolitów na noworodki i niemowlęta. Dlatego podczas leczenia produktem leczniczym Lecigon należy unikać karmienia piersią. Płodność W badaniach przedklinicznych z użyciem karbidopy, lewodopy lub entakaponu jako pojedynczych substancji nie obserwowano żadnego niekorzystnego wpływu na płodność. Nie przeprowadzono badań dotyczących płodności u zwierząt z zastosowaniem skojarzenia lewodopy, karbidopy i entakaponu.
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkt leczniczy Lecigon wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Lewodopa, karbidopa i entakapon mogą powodować niedociśnienie ortostatyczne i zawroty głowy. Dlatego należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjentom leczonym produktem leczniczym Lecigon, u których występuje senność i (lub) epizody nagłego snu, należy zalecić powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów lub wykonywania czynności, które mogą narazić ich lub inne osoby na ryzyko poważnych obrażeń lub zgonu (np. obsługiwania maszyn) do momentu ustąpienia takich nawracających epizodów i senności (patrz także punkty 4.4 i 4.8).
4.8. Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Oczekiwany profil bezpieczeństwa produktu leczniczego Lecigon ustalono w oparciu o dostępne dane pochodzące z badań klinicznych i doświadczeń w okresie po wprowadzeniu do obrotu lewodopy i karbidopy w żelu do podania dojelitowego oraz lewodopy, karbidopy i entakaponu w postaci doustnej. Do działań niepożądanych związanych z lekiem, które występują często podczas stosowania lewodopy i karbidopy w postaci żelu do podania dojelitowego i które mogą w związku z tym występować podczas stosowania produktu leczniczego Lecigon, należą nudności i dyskineza. Działania niepożądane związane z urządzeniem i zabiegiem, które występują często w przypadku stosowania lewodopy i karbidopy w postaci żelu do podania dojelitowego i które mogą w związku z tym występować podczas stosowania produktu leczniczego Lecigon, obejmują bóle brzucha, powikłania związane z wprowadzeniem zgłębnika, nadmierne tworzenie ziarniny, rumień w miejscu nacięcia, pooperacyjne zakażenie rany, wydzielina po zabiegu, ból związany z zabiegiem oraz reakcję w miejscu nacięcia. Większość z tych działań niepożądanych zgłaszano na wczesnym etapie badań, po zabiegu przezskórnej gastrostomii endoskopowej, i występowały one w ciągu pierwszych 28 dni. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi podczas stosowania lewodopy, karbidopy i entakaponu w postaci doustnej są dyskinezy (dotyczące około 19% pacjentów); objawy ze strony przewodu pokarmowego, w tym nudności i biegunka (występujące u, odpowiednio, około 15% i 12% pacjentów); zaburzenia mięśni i tkanki łącznej (występujące u około 12% pacjentów); i nieszkodliwe zabarwienie moczu na kolor czerwonobrązowy (chromaturia) (występujące u około 10% pacjentów). W badaniach klinicznych z zastosowaniem doustnych produktów lewodopy, karbidopy i entakaponu lub entakaponu w skojarzeniu z lewodopą i inhibitorem DDC stwierdzono ciężkie działania niepożądane w postaci krwawienia z przewodu pokarmowego (niezbyt często) i obrzęku naczynioruchowego (rzadko). Ciężkie zapalenie wątroby, głównie z elementami cholestazy, rabdomioliza i złośliwy zespół neuroleptyczny mogą wystąpić po doustnym podaniu lewodopy, karbidopy i entakaponu, chociaż w badaniach klinicznych nie stwierdzono żadnego przypadku. Przeprowadzono badanie farmakokinetyczne dotyczące produktu leczniczego Lecigon, w którym udział wzięło 11 pacjentów z zaawansowaną postacią choroby Parkinsona. Działaniami niepożądanymi uważanymi za związane ze stosowaniem produktu leczniczego Lecigon były: ból głowy, nudności i zawroty głowy. W tym dwudniowym badaniu nie zgłoszono żadnych poważnych działań niepożądanych. Uważa się, że żadne działania niepożądane nie były związane z pompą podczas podawania produktu leczniczego Lecigon. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych W Tabeli 1 poniżej podsumowano działania niepożądane związane z produktem leczniczym, wyrobem i zabiegiem, obserwowane w badaniach klinicznych oraz po wprowadzeniu do obrotu lewodopy, karbidopy w postaci żel do podania dojelitowego oraz lewodopy, karbidopy i entakaponu w postaci doustnej, zestawiając je według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania. W przypadku lewodopy, karbidopy i entakaponu w postaci doustnej działania niepożądane wymienione w Tabeli 1 zebrano na podstawie badań klinicznych prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby i danych zebranych po wprowadzeniu entakaponu do obrotu w leczeniu skojarzonym z lewodopą i inhibitorem DDC. Tabela 1.
Klasyfikacja układów i narządów MedDRA
Działania niepożądane w badaniach klinicznych i w okresie po wprowadzeniu do obrotu lewodopy i karbidopy w postaci żelu do podania dojelitowego i (lub) lewodopy, karbidopy i entakaponu w postaci doustnej. Bardzo często (≥1/10)
Często (≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100)
Działania niepożądane związane z lekiem
Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000)
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
Klasyfikacja układów i narządów MedDRA
Bardzo często (≥1/10)
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Zaburzenia krwi i układu chłonnego Zaburzenia układu immunologicznego Zaburzenia metabolizmu i odżywania
zakażenie dróg moczowych
Zaburzenia psychiczne
niepokój, depresja, bezsenność
Zaburzenia układu nerwowego
dyskineza, choroba Parkinsona/ zaostrzenie parkinsonizmu (np. bradykineza)
Często (≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100)
niedokrwistość
leukopenia, małopłytkowość
Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000)
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
agranulocytoza reakcja anafilaktyczna
zmniejszenie masy ciała
zwiększone stężenie aminokwasów (zwiększone stężenie kwasu metylomalonowego), zwiększone stężenie homocysteiny we krwi, zmniejszenie łaknienia, zwiększenie masy ciała, niedobór witaminy B6, niedobór witaminy B12 koszmary senne, pobudzenie, dezorientacja, omamy, zaburzenia kontroli impulsów, zaburzenia psychotyczne, napady snu, zaburzenia snu zawroty głowy, dystonia, ból głowy, hipoestezja, zjawisko on-off, parestezje, polineuropatia, senność, omdlenie, drżenie, hiperkineza
samobójstwo, dezorientacja, euforia, strach, zwiększone libido (patrz punkt 4.4) próba samobójcza/ zachowania samobójcze ataksja, drgawki,
nietypowe myśli
zespół dysregulacji dopaminergiczneja
złośliwy zespół neuroleptyczny, zaburzenia pamięci, otępienie
Często (≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100)
Zaburzenia oka
niewyraźne widzenie
Zaburzenia serca
nieregularne tętno, choroba niedokrwienna serca inna niż zawał mięśnia sercowego (np. dusznica bolesna) nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze duszność, ból części ustnej gardła, zachłystowe zapalenie płuc powiększenie obwodu brzucha, ból brzucha, dyskomfort w jamie brzusznej, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaburzenia smaku, niestrawność, dysfagia, wzdęcia, wymioty
jaskra z zamkniętym kątem przesączania, kurcz powiek, podwójne widzenie, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego kołatanie serca, zawał mięśnia sercowego
Klasyfikacja układów i narządów MedDRA
Zaburzenia naczyniowe
Bardzo często (≥1/10)
niedociśnienie ortostatyczne
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Zaburzenia żołądka i jelit
nudności, zaparcia, biegunka
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000)
zapalenie żył
dysfonia
nieprawidłowy wzorzec oddychania
zapalenie jelita grubego, krwotok z przewodu pokarmowego, nadmierne ślinienie się
bruksizm, ból języka, czkawka, zmiana zabarwienia śliny
nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych kontaktowe zapalenie skóry, nadmierna potliwość, świąd, wysypka
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
łysienie, rumień, pokrzywka, zmiany zabarwienia skóry, włosów, paznokci i potu
zapalenie wątroby głównie z elementami cholestazy czerniak złośliwy (patrz punkt 4.3) obrzęk naczynioruchowy
Klasyfikacja układów i narządów MedDRA
Bardzo często (≥1/10)
Często (≥1/100 do <1/10)
Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej Zaburzenia nerek i dróg moczowych Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
bóle mięśni i tkanek oraz bóle mięśniowoszkieletowe chromaturia
bóle stawów, skurcze mięśni, ból szyi
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach
upadki
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Zaburzenia żołądka i jelit
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100)
Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000)
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) rabdomioliza
nietrzymanie moczu, zatrzymanie moczu priapizm astenia, ból w klatce piersiowej, zmęczenie, zaburzenia chodu, ból, obrzęk obwodowy
złe samopoczucie
Działania niepożądane związane z urządzeniem dozującym i zabiegiem pooperacyjne zapalenie tkanki ropień zakażenie rany łącznej w miejscu pooperacyjny nacięcia, zakażenie pozabiegowe ból brzucha. dyskomfort w jamie bezoar, brzusznej, niedokrwienne ból w nadbrzuszu, zapalenie jelita zapalenie otrzewnej, grubego, odma otrzewnowa niedokrwienie przewodu pokarmowego, niedrożność przewodu pokarmowego, zapalenie trzustki krwotok z jelita cienkiego, wrzód jelita cienkiego, perforacja jelita grubego, wgłobienie nadmierne tworzenie ziarniny powikłania przemieszczenie związane z urządzenia, wprowadzeniem niedrożność urządzeniab urządzenia
posocznica
perforacja żołądka, perforacja przewodu pokarmowego, niedokrwienie jelita cienkiego, perforacja jelita cienkiego
Klasyfikacja układów i narządów MedDRA
Bardzo często (≥1/10)
Często (≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100)
Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000)
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
powikłania związane ze stomią żołądkowo-jelitową, ból w miejscu nacięcia, pooperacyjna niedrożność jelit, powikłania pozabiegowe, dyskomfort pozabiegowy, krwotok pozabiegowy a Zespół dysregulacji dopaminergicznej (ang. Dopamine Dysregulation Syndrome, DDS) to uzależnienie obserwowane u niektórych pacjentów leczonych lewodopą i karbidopą. Pacjenci z tym zespołem charakteryzują się kompulsywnym wzorcem nadużywania leku dopaminergicznego w dawkach wystarczających do kontroli objawów ruchowych, co w niektórych przypadkach może prowadzić do ciężkich dyskinez (patrz punkt 4.4). b Powikłanie związane z wprowadzeniem urządzenia było często zgłaszanym działaniem niepożądanym zarówno w przypadku zgłębnika nosowo-jelitowego, jak i PEG-J. To działanie niepożądane było zgłaszane jednocześnie z co najmniej jednym z następujących działań niepożądanych w przypadku zgłębnika nosowojelitowego: ból jamy ustnej i gardła, powiększenie obwodu brzucha, ból brzucha, dyskomfort w jamie brzusznej, ból, podrażnienie gardła, uraz przewodu pokarmowego, krwotok z przełyku, niepokój, dysfagia i wymioty. W przypadku PEG-J to działanie niepożądane zgłaszano jednocześnie z co najmniej jednym z następujących działań niepożądanych: ból brzucha, dyskomfort w jamie brzusznej, powiększenie obwodu brzucha, wzdęcia lub odma otrzewnowa. Inne działania niepożądane, które były zgłaszane razem z powikłaniami związanymi z wprowadzeniem urządzenia, obejmowały dyskomfort w jamie brzusznej, wrzód dwunastnicy, krwotok, nadżerkowe zapalenie dwunastnicy, nadżerkowe zapalenie błony śluzowej żołądka, krwotok z przewodu pokarmowego, zapalenie otrzewnej, odmę otrzewnową i wrzód jelita cienkiego.
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach
rumień w miejscu nacięcia, wysięk po zabiegu, ból pozabiegowy, reakcja w miejscu zabiegu
Przemieszczenie zgłębnika jelitowego do tyłu do żołądka lub niedrożność urządzenia prowadzi do ponownego pojawienia się fluktuacji ruchowych. Następujące dodatkowe działania niepożądane obserwowano po podaniu lewodopy i karbidopy w postaci doustnej i sklasyfikowano je jako rzadkie (≥1/10 000 do <1/1000): niedokrwistość hemolityczna, szczękościsk, zespół Hornera, rozszerzenie źrenic, kryzys okulogiryczny i plamica Schönleina-Henocha. Następujące dodatkowe działanie niepożądane zgłaszano jako bardzo rzadkie (<1/10 000): agranulocytoza Wyniki badań laboratoryjnych: Podczas leczenia lewodopą i karbidopą zgłaszano następujące nieprawidłowości w wynikach badań laboratoryjnych: zwiększone stężenie azotu mocznikowego, fosfatazy alkalicznej, S-AST, S-ALT, LDH, bilirubiny, glukozy we krwi, kreatyniny, kwasu moczowego, dodatni odczyn Coombsa oraz zmniejszone stężenie hemoglobiny i hematokrytu. Zgłaszano obecność leukocytów, bakterii i krwi w moczu. Opis wybranych działań niepożądanych Wprowadzenie entakaponu do istniejącego leczenia lewodopą, inhibitorem DDC może spowodować początkowe zwiększenie aktywności dopaminergicznej (np. dyskineza, nudności i wymioty). Zmniejszenie dawki lewodopy zmniejsza nasilenie i częstość występowania tych reakcji dopaminergicznych. Zaburzenia kontroli impulsów
U pacjentów leczonych agonistami dopaminy i (lub) innymi lekami dopaminergicznymi zawierającymi lewodopę, w tym produktem leczniczym Lecigon, może wystąpić kompulsywna skłonność do hazardu, zwiększone libido, hiperseksualność, kompulsywne wydawanie pieniędzy lub kupowanie, napadowe objadanie się i kompulsywne jedzenie (patrz punkt 4.4). Senność i nagłe napady snu Entakapon w skojarzeniu z lewodopą był związany z sennością i nagłymi napadami snu u pacjentów z chorobą Parkinsona. Dlatego należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkty 4.4 i 4.7). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C PL-02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
4.9. Przedawkowanie
Najbardziej widocznymi klinicznymi objawami przedawkowania lewodopy i karbidopy są dystonia i dyskineza. Kurcz powiek może być wczesnym objawem przedawkowania. Pirydoksyna nie przeciwdziała wpływowi produktu leczniczego Lecigon. Należy zastosować monitorowanie elektrokardiograficzne i uważnie obserwować pacjenta pod kątem rozwoju zaburzeń rytmu serca. W razie potrzeby należy zastosować odpowiednie leczenie przeciwarytmiczne. Należy wziąć pod uwagę możliwość przyjęcia przez pacjenta innych produktów leczniczych razem z produktem leczniczym Lecigon. Przydatność dializy w leczeniu przedawkowania nie jest znana. Dane obejmują pojedyncze przypadki przedawkowania, w których największe zgłaszane dawki dobowe lewodopy i entakaponu w postaci doustnej wynosiły, odpowiednio, co najmniej 10 000 mg i 40 000 mg. Ostre przedmiotowe i podmiotowe objawy w tych przypadkach obejmowały pobudzenie, splątanie, śpiączkę, bradykardię, częstoskurcz komorowy, oddech Cheyne'a-Stokesa, zmianę zabarwienia skóry, języka i spojówek oraz zmianę zabarwienie moczu.