Lappoxo
Ulotka dołączona do opakowania: Informacja dla pacjenta Lappoxo, 10 mg/15 mL, roztwór doustny Lappoxo, 20 mg/15 mL, roztwór doustny Omeprazolum Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta. Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać. W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Lek ten przepisano określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same. Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Patrz punkt 4.
Co to jest lek Lappoxo i w jakim celu się go przyjmuje
Lek Lappoxo jest roztworem przyjmowanym doustnie, który zawiera substancję czynną o nazwie omeprazol. Należy on do grupy leków zwanych „inhibitorami pompy protonowej”. Ich działanie polega na zmniejszaniu ilości kwasu wytwarzanego przez żołądek. Lappoxo stosuje się w leczeniu następujących chorób: U dorosłych:
- „Choroba refluksowa przełyku” (ang. gastro-esophageal reflux disease, GERD). Polega ona na tym, że kwas z żołądka przedostaje się do przełyku (rurki łączącej gardło z żołądkiem), co powoduje ból, stan zapalny i zgagę.
- Wrzody w górnym odcinku części jelita (wrzód dwunastnicy) lub w żołądku (wrzód żołądka).
- Wrzody, zakażone bakteriami zwanymi „Helicobacter pylori”. W przypadku tego stanu lekarz może również przepisać antybiotyki w celu wyleczenia zakażenia i umożliwienia zagojenia się wrzodu.
- Wrzody spowodowane przez leki zwane NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne). Lek Lappoxo może być również stosowany w celu zapobiegania powstawania wrzodów podczas przyjmowania NLPZ. U dzieci: Dzieci powyżej 1. miesiąca życia:
- „Choroba refluksowa przełyku” (GERD) i refluksowe zapalenie przełyku. Polega ona na tym, że kwas z żołądka przedostaje się do przełyku (rurki łączącej gardło z żołądkiem), co powoduje ból, stan zapalny i zgagę. U dzieci objawami choroby mogą być: cofanie się treści żołądkowej do jamy ustnej (zarzucanie, zwracanie pokarmu), wymioty i za mały przyrost masy ciała.
Dzieci w wieku powyżej 4 lat i młodzież:
- Wrzody zakażone bakteriami zwanymi „Helicobacter pylori”. Jeśli u dziecka występuje ta choroba, lekarz może również przepisać antybiotyki w celu wyleczenia zakażenia i umożliwienia zagojenia się wrzodu. 2.
Informacje ważne przed przyjęciem leku Lappoxo
Kiedy nie przyjmować leku Lappoxo:
- Jeśli pacjent ma uczulenie na omeprazol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
- Jeśli pacjent ma uczulenie na leki zawierające inne inhibitory pompy protonowej (np. pantoprazol, lanzoprazol, rabeprazol, esomeprazol).
- Jeśli pacjent przyjmuje lek zawierający nelfinawir (stosowany w leczeniu zakażenia wirusem HIV). Nie należy przyjmować leku Lappoxo, jeśli którykolwiek z powyższych punktów dotyczy pacjenta. W razie wątpliwości, przed rozpoczęciem stosowania leku Lappoxo należy porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą. Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Lappoxo należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą. W związku z leczeniem omeprazolem zgłaszano występowanie ciężkich reakcji skórnych, w tym zespołu Stevensa-Johnsona, toksycznej rozpływnej martwicy naskórka, reakcji polekowej z eozynofilią i objawami układowymi (zespół DRESS) oraz ostrej uogólnionej osutki krostkowej (AGEP). W przypadku zauważenia jakichkolwiek objawów związanych z poważnymi reakcjami skórnymi opisanymi w punkcie 4, należy przerwać stosowanie Lappoxo i natychmiast skontaktować się z lekarzem. Lappoxo może maskować objawy innych chorób. W związku z tym, jeśli przed rozpoczęciem przyjmowania leku Lappoxo lub podczas jego stosowania wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem:
- nieuzasadniona duża utrata masy ciała oraz trudności w połykaniu;
- ból brzucha lub niestrawność;
- wymioty treścią pokarmową lub krwią;
- czarne (smoliste) stolce (kał z domieszką krwi);
- ciężka lub uporczywa biegunka, ponieważ stosowanie omeprazolu jest związany z niewielkim zwiększeniem częstości występowania biegunki zakaźnej;
- ciężkie zaburzenia czynności wątroby;
- reakcja skórna (kiedykolwiek) po zastosowaniu leczenia lekiem podobnym do leku Lappoxo, który zmniejsza wydzielanie kwasu w żołądku;
- przed wykonaniem specyficznego badania krwi (stężenie chromograniny A). W przypadku długotrwałego przyjmowania leku Lappoxo (dłużej niż 1 rok), lekarz prawdopodobnie zaleci regularną kontrolę stanu zdrowia pacjenta. Podczas każdej wizyty u lekarza należy zgłaszać wszelkie nowe i nietypowe objawy oraz okoliczności. Przyjmowanie inhibitora pompy protonowej, takiego jak lek Lappoxo, zwłaszcza przez okres dłuższy niż jeden rok, może nieznacznie zwiększać ryzyko złamania kości biodrowej, nadgarstka lub kręgosłupa. Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent ma osteoporozę lub przyjmuje kortykosteroidy (które mogą zwiększać ryzyko wystąpienia osteoporozy).
Jeśli u pacjenta wystąpi wysypka na skórze, zwłaszcza w miejscach narażonych na działanie promieni słonecznych, należy jak najszybciej poinformować o tym lekarza, ponieważ konieczne może być przerwanie leczenia lekiem Lappoxo. Należy pamiętać, aby powiedzieć lekarzowi również o wszelkich innych działaniach niepożądanych, takich jak ból stawów. Ten lek może wpływać na wchłanianie witaminy B12 przez organizm, szczególnie, jeśli konieczne jest przyjmowanie go przez długi czas. Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli pacjent zauważy którykolwiek z następujących objawów, które mogą wskazywać na małe stężenie witaminy B12 w organizmie:
- Skrajne zmęczenie lub brak energii
- Uczucie mrowienia i drętwienia („szpilki i igły”)
- Ból lub zaczerwienienie języka, owrzodzenia w obrębie jamy ustnej
- Osłabienie mięśni
- Zaburzenie widzenia
- Problemy dotyczące pamięci, dezorientacja, depresja Podczas przyjmowania omeprazolu może wystąpić zapalenie nerek. Objawami przedmiotowymi i podmiotowymi mogą być: zmniejszenie objętości moczu lub obecność krwi w moczu i (lub) reakcje nadwrażliwości, takie jak gorączka, wysypka oraz sztywność stawów. Takie objawy należy zgłosić lekarzowi. Dzieci Niektóre dzieci z chorobami przewlekłymi mogą wymagać długotrwałego leczenia, chociaż nie jest ono zalecane. Nie należy podawać tego leku dzieciom w wieku poniżej 1 miesiąca życia. Lappoxo a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Dotyczy to także leków otrzymywanych bez recepty. Wynika to z faktu, że lek Lappoxo może wpływać na sposób działania niektórych leków, a niektóre leki mogą wpływać na działanie leku Lappoxo. Nie należy przyjmować leku Lappoxo, jeśli pacjent przyjmuje lek zawierający nelfinawir (stosowany w leczeniu zakażenia wirusem HIV). Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków:
- Ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol lub worykonazol (stosowane w leczeniu zakażeń wywołanych przez grzyby)
- Digoksyna (stosowana w leczeniu zaburzeń czynności serca)
- Diazepam (stosowany w leczeniu lęku, w celu zmniejszenia napięcia mięśni lub w leczeniu padaczki)
- Fenytoina (stosowana w leczeniu padaczki). Jeśli pacjent przyjmuje fenytoinę, konieczna będzie kontrola lekarska na początku leczenia lub zakończeniu przyjmowania leku Lappoxo.
- Leki stosowane w celu rozrzedzenia krwi, takie jak warfaryna lub inni antagoniści witaminy K. Może być konieczna kontrola lekarska pacjenta na początku leczenia lub po zakończeniu przyjmowania leku Lappoxo
- Ryfampicyna (stosowana w leczeniu gruźlicy)
- Atazanawir (stosowany w leczeniu zakażenia wirusem HIV)
- Takrolimus (wykorzystywany w przypadku przeszczepów narządów)
- Ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) (stosowane w leczeniu łagodnej depresji)
- Cylostazol (stosowany w leczeniu chromania przestankowego)
- Sakwinawir (stosowany w leczeniu zakażenia wirusem HIV)
- Klopidogrel (stosowany w zapobieganiu zakrzepom krwi) 3
Erlotynib (stosowany w leczeniu nowotworów złośliwych) Metotreksat (lek chemioterapeutyczny stosowany w dużych dawkach w leczeniu nowotworów złośliwych) – jeśli pacjent przyjmuje dużą dawkę metotreksatu, lekarz może tymczasowo przerwać leczenie lekiem Lappoxo
Jeśli lekarz przepisał antybiotyki: amoksycylinę i klarytromycynę wraz z lekiem Lappoxo w celu leczenia wrzodów spowodowanych zakażeniem Helicobacter pylori, bardzo ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich innych przyjmowanych lekach. Stosowanie leku Lappoxo z jedzeniem i piciem W celu uzyskania informacji dotyczących przyjmowania tego leku w zależności od posiłków, patrz punkt 3. Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Omeprazol może być stosowany w czasie ciąży. Jednakże, jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Omeprazol przenika do mleka ludzkiego, ale jest mało prawdopodobne, aby wpływał na dziecko, gdy jest stosowany w dawkach terapeutycznych. Lekarz zadecyduje, czy pacjentka może przyjmować lek Lappoxo, jeśli karmi piersią. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Lappoxo prawdopodobnie nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługiwania jakichkolwiek narzędzi lub maszyn. Mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak zawroty głowy i zaburzenia widzenia (patrz punkt 4). W takim przypadku nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. Lappoxo zawiera glikol propylenowy Roztwór doustny leku Lappoxo o mocy 10 mg/15 mL zawiera 8,9 mg glikolu propylenowego w 15 mL, co odpowiada 0,593 mg/mL. Roztwór doustny leku Lappoxo o mocy 20 mg/15 mL zawiera 6,7 mg glikolu propylenowego w 15 mL, co odpowiada 0,447 mg/mL. Lappoxo zawiera sód Oba roztwory doustne leku Lappoxo o mocy 10 mg/15 mL i 20 mg/15 mL zawierają 9,14 mg sodu (główny składnik soli kuchennej) w każdym mL lub 137 mg sodu na dawkę wynoszącą 15 mL. Dawka 15 mL odpowiada 6,85% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych. 3.
Jak przyjmować lek Lappoxo
Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Lekarz poinformuje, ile roztworu należy przyjmować i przez jak długi okres. Będzie to zależało to od stanu zdrowia i wieku pacjenta. Zalecenia dotyczące dawkowania przedstawiono poniżej: Stosowanie u dorosłych W leczeniu objawów GERD, takich jak zgaga i zarzucanie kwaśnej treści żołądkowej do przełyku:
- Jeśli lekarz stwierdzi, że rurka łącząca gardło z żołądkiem (przełyk) została nieznacznie uszkodzona, zalecana dawka to 20 mg raz na dobę przez 4-8 tygodni. Lekarz może zalecić przyjmowanie dawki 40 mg przez kolejne 8 tygodni, jeśli przełyk jeszcze się nie zagoił. 4
Zalecana dawka po wygojeniu przełyku to 10 mg raz na dobę. Jeśli przełyk nie został uszkodzony, zwykle stosowana dawka wynosi 10 mg raz na dobę.
W leczeniu wrzodów w górnym odcinku jelita (wrzód dwunastnicy):
- Zalecana dawka to 20 mg raz na dobę przez 2 tygodnie. Lekarz może zalecić przyjmowanie tej samej dawki przez kolejne 2 tygodnie, jeśli wrzód jeszcze się nie zagoił.
- Jeśli wrzód nie wygoi się całkowicie, dawkę można zwiększyć do 40 mg raz na dobę przez 4 tygodnie. W leczeniu wrzodów w żołądku (wrzód żołądka):
- Zalecana dawka to 20 mg raz na dobę przez 4 tygodnie. Lekarz może zalecić przyjmowanie tej samej dawki przez kolejne 4 tygodnie, jeśli wrzód jeszcze się nie zagoił.
- Jeśli wrzód nie wygoi się całkowicie, dawkę można zwiększyć do 40 mg raz na dobę przez 8 tygodni. W zapobieganiu nawrotom wrzodów dwunastnicy i żołądka:
- Zalecana dawka to 10 mg lub 20 mg raz na dobę. Lekarz może zwiększyć dawkę do 40 mg raz na dobę. W leczeniu wrzodów dwunastnicy i żołądka spowodowanych przez NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne):
- Zalecana dawka to 20 mg raz na dobę przez 4 do 8 tygodni. W zapobieganiu wrzodom dwunastnicy i żołądka w przypadku przyjmowania NLPZ:
- Zalecana dawka to 20 mg raz na dobę. W leczeniu wrzodów spowodowanych zakażeniem Helicobacter pylori i zapobieganiu ich nawrotom:
- Zalecana dawka wynosi 20 mg leku Lappoxo dwa razy na dobę przez tydzień.
- Lekarz zaleci również przyjmowanie dwóch antybiotyków spośród następujących: amoksycylina, klarytromycyna i metronidazol. Stosowanie u dzieci i młodzieży W leczeniu objawów GERD i refluksowego zapalenia przełyku, takich jak zgaga i zarzucanie kwaśnej treści żołądkowej:
- Dzieci powyżej 1 miesiąca życia mogą przyjmować lek Lappoxo. Dawka dla dzieci zależy od masy ciała dziecka, a lekarz zdecyduje o odpowiedniej dawce w oparciu o poniższe informacje: Wiek
Masa ciała
Dawka
Od 1. miesiąca 1 mg/kg masy ciała raz na dobę. do 1. roku życia ≥ 1. roku życia 10-20 kg 10 mg raz na dobę. W razie konieczności dawkę można zwiększyć do 20 mg raz na dobę. ≥ 2. roku życia >20 kg 20 mg raz na dobę. W razie konieczności dawkę można zwiększyć do 40 mg raz na dobę. Dla dzieci w wieku od 1. miesiąca do 1. roku odpowiedni jest roztwór doustny leku Lappoxo o mocy 10 mg/15 mL. Lekarz przepisze odpowiednią dawkę. Poniżej przedstawiono dawkowanie dla dzieci poniżej 1. roku życia i o masie ciała ≤ 10 kg przy użyciu roztworu doustnego leku Lappoxo o mocy 10 mg/15 mL:
Masa ciała w kg
Zalecana dawka omeprazolu
Objętość w mL przygotowanego roztworu doustnego leku Lappoxo o mocy 10 mg/mL
3 kg 4 kg 5 kg 6 kg 7 kg 8 kg 9 kg 10 kg
3 mg 4 mg 5 mg 6 mg 7 mg 8 mg 9 mg 10 mg
4,5 mL 6 mL 7,5 mL 9 mL 10,5 mL 12 mL 13,5 mL 15 mL
W leczeniu wrzodów spowodowanych zakażeniem Helicobacter pylori i zapobieganiu ich nawrotom:
- Dzieci w wieku powyżej 4 lat mogą przyjmować lek Lappoxo. Dawka dla dzieci zależy od masy ciała dziecka, a lekarz zadecyduje o odpowiedniej dawce.
- Lekarz przepisze również dziecku dwa antybiotyki o nazwie amoksycylina i klarytromycyna. Przyjmowanie tego leku
- Lek Lappoxo o mocy 10 mg/15 mL należy stosować u dzieci w wieku od 1. miesiąca do 1. roku życia oraz w przypadku dawek wynoszących 10 mg. W przypadku dawek wynoszących 20 mg lub 40 mg odpowiedni jest lek Lappoxo o mocy 20 mg/15 mL.
- Lek należy przyjmować doustnie.
- Zaleca się przyjmowanie leku rano.
- Lek należy przyjmować na czczo, co najmniej 30 minut przed posiłkiem.
- Do odmierzania właściwej dawki dla dzieci w wieku od 1. miesiąca do 1. roku życia należy używać pipety dozującej dołączonej do opakowania roztworu o mocy 10 mg/15 mL (patrz Przygotowanie i przyjmowanie roztworu doustnego).
- Lek ten może być również podawany przez zgłębnik nosowo-żołądkowy (NG) lub przezskórną gastrostomię endoskopową (PEG).
- Instrukcje dotyczące stosowania przez zgłębnik NG lub PEG: 1) Przed podaniem należy upewnić się, że zgłębnik do żywienia dojelitowego jest drożny. 2) Przepłukać zgłębnik do żywienia dojelitowego 5 mL wody. 3) Podać wymaganą dawkę Lappoxo za pomocą odpowiedniego urządzenia do dawkowania w ciągu 20 minut od przygotowania gotowego do użycia roztworu. 4) Przepłukać zgłębnik do żywienia dojelitowego co najmniej 20 mL wody. Ten lek może być stosowany z poliuretanowymi zgłębnikami nosowo-żołądkowymi (NG) i rurkami używanymi do przezskórnej gastrostomii endoskopowej (PEG) o rozmiarach od 6 Fr do 15 Fr. W przypadku rurek o najmniejszej średnicy (6 Fr) można zastosować mniejszą objętość płynu do przepłukania wynoszącą 3 mL, aby ułatwić stosowanie u bardzo małych dzieci, u których ograniczenie podaży płynów może być istotne. Przygotowanie i przyjmowanie roztworu doustnego Pojemnik jest dwukomorowym systemem zawierającym roztwór zarówno w zakrętce, jak i w butelce. Oba roztwory należy najpierw połączyć (zmieszać), a następnie podać pacjentowi. Po otwarciu butelki roztwór doustny jest gotowy do użycia. Nie jest wymagane dodatkowe rozcieńczanie produktu. Produkt należy zużyć w ciągu 20 minut od zmieszania.
Instrukcje dotyczące przygotowania gotowego do użycia roztworu doustnego 1. Usunąć pierścień zabezpieczający. 2. Wcisnąć i przekręcić zakrętkę zgodnie z ruchem wskazówek zegara do końca gwintowanej szyjki. 3. Dobrze wstrząsać przez co najmniej 15 sekund w celu wymieszania roztworów. 4. Pozostawić roztwór doustny na 60 sekund, w celu ustabilizowania się mieszaniny. 5. Zdjąć plastikową zakrętkę, obracając ją w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara. 6. Upewnić się, że dolna powierzchnia zakrętki została przebita i jest otwarta. 7. Przyjmować/podawać roztwór bezpośrednio z butelki.
Lappoxo, 10 mg/15 mL Końcowy roztwór gotowy do użycia będzie lepkim roztworem barwy od białawej do bladożółtej i zapachu mentolu. Lappoxo, 20 mg/15 mL Końcowy roztwór gotowy do użycia będzie lepkim roztworem barwy od białawej do bladożółtej i zapachu mentolu oraz cytryny. W przypadku dawek ≤ 10 mg (stosowanych u dzieci poniżej 1. roku życia i o masie ciała ≤10 kg) należy użyć pipety dostępnej razem z roztworem o mocy 10 mg/15 mL: 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 9. 10. 11. 12. 13.
Usunąć pierścień zabezpieczający. Wcisnąć i przekręcić zakrętkę zgodnie z ruchem wskazówek zegara do końca gwintowanej szyjki. Dobrze wstrząsać przez co najmniej 15 sekund w celu wymieszania obu roztworów. Pozostawić roztwór doustny na 5 minut przed użyciem pipety, w celu ustabilizowania się mieszaniny. Zdjąć nasadkę z pipety. Po umieszczeniu butelki na twardej, płaskiej powierzchni, wprowadzić do niej pipetę. Powoli odciągnąć tłok pipety aż do oznaczenia na podziałce pipety, które odpowiada dawce w mililitrach (mL) zaleconej przez lekarza. Wyciągnąć pipetę z butelki. Upewnić się, że dziecko jest podparte w pozycji wyprostowanej. Umieścić końcówkę pipety w ustach dziecka i powoli nacisnąć tłok pipety, aby lek zaczął delikatnie wypływać. Dać dziecku trochę czasu na połknięcie leku. Po użyciu umyć pipetę ciepłą wodą i pozostawić do wyschnięcia. Zużytą butelkę należy wyrzucić z pozostałym roztworem.
Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Lappoxo W przypadku przyjęcia większej dawki leku Lappoxo niż zalecona przez lekarza, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Pominięcie przyjęcia leku Lappoxo Jeśli pacjent zapomni przyjąć dawkę, należy przyjąć ją natychmiast po przypomnieniu sobie o niej. Jeśli jednak zbliża się pora przyjęcia kolejnej dawki, należy pominąć opuszczoną dawkę. Nie należy stosować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Przerwania przyjmowania leku Lappoxo Nie należy przerywać stosowania leku Lappoxo bez uprzedniej konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. 4.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Jeśli wystąpi którekolwiek z poniższych rzadkich (mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób) lub bardzo rzadkich (mogą dotyczyć do 1 na 10 000 osób), ale poważnych działań niepożądanych, należy przerwać stosowanie leku Lappoxo i natychmiast skontaktować się z lekarzem:
Nagły świszczący oddech, obrzęk warg, języka i gardła lub całego ciała, wysypka, omdlenie lub trudności w przełykaniu (ciężka reakcja alergiczna) (rzadko). Zaczerwienienie skóry z powstawaniem pęcherzy lub złuszczaniem. Mogą również wystąpić duże pęcherze i krwawienie z warg, oczu, ust, nosa i narządów płciowych. Mogą to być objawy zespołu Stevensa-Johnsona lub toksycznej rozpływnej martwicy naskórka (bardzo rzadko). Rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała i powiększone węzły chłonne (zespół DRESS lub zespół nadwrażliwości na leki) (rzadko). Czerwona, łuszcząca się, rozległa wysypka z guzkami pod skórą i pęcherzami, której towarzyszy gorączka. Objawy zwykle pojawiają się w momencie rozpoczęcia leczenia (ostra uogólniona osutka krostkowa) (rzadko). Żółta barwa skóry, ciemny mocz i zmęczenie, które mogą być objawami zaburzeń czynności wątroby (rzadko).
Inna działania niepożądane obejmują: Często występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób):
- Ból głowy.
- Wpływ na żołądek lub jelita: biegunka, ból brzucha, zaparcia, wzdęcia z oddawaniem gazów.
- Mdłości (nudności) lub wymioty.
- Łagodne polipy w żołądku. Niezbyt często występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób):
- Obrzęki stóp i kostek.
- Zaburzenia snu (bezsenność).
- Zawroty głowy, uczucie mrowienia, takie jak „szpilki i igły”, senność.
- Uczucie wirowania (zawroty głowy).
- Zmiany w badaniach krwi, które sprawdzają czynność wątroby.
- Wysypka skórna, wysypka grudkowata (pokrzywka) i swędzenie skóry.
- Złamanie kości biodrowej, nadgarstka lub kręgosłupa. 8
Ogólne złe samopoczucie i brak energii.
Rzadko występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób):
- Zaburzenia dotyczące krwi, takie jak zmniejszona liczba białych krwinek lub płytek krwi. Może to powodować osłabienie, łatwe powstawanie siniaków lub zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia zakażenia.
- Małe stężenie sodu we krwi. Może to powodować osłabienie, wymioty i skurcze mięśni.
- Uczucie pobudzenia, splątanie lub depresja.
- Zmiany smaku.
- Problemy ze wzrokiem, takie jak niewyraźne widzenie.
- Nagły świszczący oddech lub duszność (skurcz oskrzeli).
- Suchość w jamie ustnej.
- Zapalenie jamy ustnej.
- Zakażenie zwane „pleśniawką”, które może obejmować jelita i jest wywoływane przez grzyby.
- Zaburzenia czynności wątroby, w tym żółtaczka, która może powodować zażółcenie skóry, ciemny mocz i zmęczenie.
- Wypadanie włosów (łysienie).
- Wysypka skórna po ekspozycji na słońce.
- Bóle stawów (artralgia) lub bóle mięśni (mialgia).
- Ciężkie zaburzenia czynności nerek (śródmiąższowe zapalenie nerek).
- Nasilone pocenie się. Bardzo rzadko występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 000 osób):
- Zmiany w morfologii krwi, w tym agranulocytoza (brak białych krwinek).
- Agresja.
- Widzenie, odczuwanie lub słyszenie rzeczy, których nie ma (omamy).
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby prowadzące do jej niewydolności i zapalenia mózgu.
- Rumień wielopostaciowy.
- Osłabienie mięśni.
- Powiększenie piersi u mężczyzn. Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- Zapalenie jelit (prowadzące do biegunki).
- Jeśli pacjent przyjmuje lek Lappoxo dłużej niż trzy miesiące, możliwe jest zmniejszenie stężenia magnezu we krwi. Małe stężenie magnezu może objawiać się: zmęczeniem, mimowolnymi skurczami mięśni, dezorientacją, drgawkami, zawrotami głowy lub przyspieszonym biciem serca. Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy niezwłocznie poinformować o tym lekarza. Małe stężenie magnezu może również prowadzić do zmniejszenia stężenia potasu lub wapnia we krwi. Lekarz może podjąć decyzję o wykonywaniu regularnych badań krwi w celu kontroli stężenia magnezu.
- Wysypka z możliwym bólem stawów. Lek Lappoxo może w bardzo rzadkich przypadkach wpływać na liczbę białych krwinek, co prowadzi do niedoboru odporności. W przypadku wystąpienia zakażenia z objawami, takimi jak gorączka ze znacznym pogorszeniem stanu ogólnego pacjenta lub gorączka z objawami miejscowego zakażenia, takimi jak ból szyi, gardła lub jamy ustnej albo trudności w oddawaniu moczu, należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem, aby za pomocą badania krwi można było wykluczyć brak białych krwinek (agranulocytozę). Ważne jest, aby w takiej sytuacji poinformować lekarza o przyjmowaniu tego leku. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione 9
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Fax: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku. 5.
Jak przechowywać lek
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie i pudełku po EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Przechowywać w lodówce (2C – 8C). Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Nieotwarty produkt może być wyjęty z lodówki (2°C– 8°C) i przechowywany do 28 dni w temperaturze poniżej 25°C. Po zmieszaniu należy zużyć w ciągu 20 minut. Niewykorzystaną zawartość należy usnąć. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko. 6.
Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek Lappoxo Substancją czynną jest omeprazol. Po zmieszaniu, każde 15 mL roztworu doustnego zawiera 10 mg omeprazolu. Po zmieszaniu, każde 15 mL roztworu doustnego zawiera 20 mg omeprazolu. Pozostałe składniki to: glicerol, guma ksantan, polisorbat 80, disodu edetynian, acetylocysteina, sodu diwodorofosforan dwuwodny, sodu wodorotlenek, karmeloza sodowa, symetykon emulsja 30%, sukraloza, sodu wodorowęglan, domifenu bromek, woda oczyszczona, aromat mentolowy, aromat maskujący smak (zawiera glikol propylenowy), aromat cytrynowy (dla mocy 20 mg/15 mL). Jak wygląda Lappoxo i co zawiera opakowanie Lappoxo 10 mg/15 mL jest lepkim roztworem doustnym barwy od białawej do bladożółtej i zapachu mentolu. Lappoxo 20 mg/15 mL jest lepkim roztworem doustnym barwy od białawej do bladożółtej i zapachu mentolu i cytryny. Dwukomorowe opakowanie bezpośrednie leku Lappoxo dla mocy 10 mg/15 mL. Opakowanie o pojemności 15 mL składa się z następujących, połączonych ze sobą elementów: –
zakrętka z HDPE z pierścieniem gwarancyjnym, z tłokiem z PP i membraną z PE, zawierająca 5 mL roztworu omeprazolu 2 mg/mL; butelka z HDPE z szyjką wypełnioną 10 mL rozcieńczalnika do sporządzenia roztworu doustnego leku Lappoxo o mocy 10 mg/15 mL.
Dwukomorowe opakowanie bezpośrednie leku Lappoxo dla mocy 20 mg/15 mL. Opakowanie o pojemności 15 mL składa się z następujących, połączonych ze sobą elementów: – zakrętka z HDPE z pierścieniem gwarancyjnym, z tłokiem z PP i membraną z PE, zawierająca 5 mL roztworu omeprazolu 4 mg/mL; – butelka z HDPE z szyjką wypełnioną 10 mL rozcieńczalnika do sporządzenia roztworu doustnego leku Lappoxo doustnego o mocy 20 mg/15 mL. Tekturowe pudełko zawierające 14 jednodawkowych, dwukomorowych butelek z HDPE umieszczonych na tacy z PVC oraz ulotkę dla pacjenta. Pudełko tekturowe dla leku Lappoxo o mocy 10 mg/15 mL zawiera pipetę dozującą o pojemności 15 mL z tłokiem z PS oraz korpusem i zakrętką z LDPE, z podziałką co 0,5 mL. Podmiot odpowiedzialny INN-FARM d.o.o. Maleševa ulica 14 1000 Lublana Słowenia Tel.: +386 70 390 711 Fax: + 386 5191 116 e – mail: [email protected] Wytwórca/Importer: ALKALOID-INT d.o.o. Šlandrova ulica 4 1231 Lublana-Črnuče Słowenia Ten lek jest dopuszczony do obrotu w państwach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami: Austria
Appizmit 10 mg/15 mL Lösung zum Einnehmen Appizmit 20 mg/15 mL Lösung zum Einnehmen
Belgia
Lappoxo 10 mg/15 mL solution buvable / drank / Lösung zum Einnehmen Lappoxo 20 mg/15 mL solution buvable / drank / Lösung zum Einnehmen Lappoxo Lappoxo Appizmit 10 mg/15 mL oraaliliuos Appizmit 20 mg/15 mL oraaliliuos Lappoxo 10 mg/15 mL πόσιμο διάλυμα Lappoxo 20 mg/15 mL πόσιμο διάλυμα Appizped 10 mg/15 mL roztwór doustny Appizped 20 mg/15 mL roztwór doustny
Dania Estonia Finlandia Grecja Irlandia Litwa Łotwa Niemcy Norwegia Polska
Lappoxolo 10 mg/15 mL geriamasis tirpalas Lappoxolo 20 mg/15 mL geriamasis tirpalas Lappoxo 10 mg/15 mL šķīdums iekšķīgai lietošanai Lappoxo 20 mg/15 mL šķīdums iekšķīgai lietošanai Appizmit 10 mg/15 mL Lösung zum Einnehmen Appizmit 20 mg/15 mL Lösung zum Einnehmen Lappoxo Lappoxo
Republika Czeska
Lappoxo
Słowacja
Lappoxo 10 mg/15 mL perorálny roztok Lappoxo 20 mg/15 mL perorálny roztok Appizmit 10 mg/15 mL oral lösning Appizmit 20 mg/15 mL oral lösning
Szwecja Włochy
Appizmit
Data ostatniej aktualizacji ulotki
Źródło: oficjalna ulotka w Rejestrze Produktów Leczniczych (URPL)
Najczęściej zadawane pytania o Lappoxo
W jakim celu stosuje się lek Lappoxo?
Omeprazol jest wskazany w przypadku: Dorośli
- Leczenie owrzodzenia dwunastnicy
- Zapobieganie nawrotom owrzodzenia dwunastnicy
- Leczenie owrzodzenia żołądka
- Zapobieganie nawrotom owrzodzenia żołądka
- W skojarzeniu z odpowiednimi antybiotykami, eradykacja zakażenia Helicobacter pylori (H.
Jaka jest substancja czynna leku Lappoxo?
Substancją czynną leku Lappoxo jest Omeprazolum 0.67 mg/ml. Kod ATC: A02BC01.
Jak stosować lek
Dawkowanie Dorośli Leczenie owrzodzenia dwunastnicy Zalecana dawka u pacjentów z czynną chorobą wrzodową dwunastnicy wynosi 20 mg omeprazolu raz na dobę. U większości pacjentów wygojenie następuje w ciągu dwóch tygodni. U pacjentów, u których nie doszło do pełnego zagojenia po początkowym okresie leczenia, wygojenie następuje zazwyczaj w ciągu kolejnych dwóch tygodni leczenia. Pełne dawkowanie znajduje się w punkcie 4.2 ChPL.
Kiedy nie stosować leku Lappoxo?
Nadwrażliwość na substancję czynną, pochodne benzoimidazolu lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Omeprazolu, podobnie jak innych inhibitorów pompy protonowej, nie wolno stosować jednocześnie z nelfinawirem (patrz punkt 4.5).
Czy lek Lappoxo można stosować w ciąży i podczas karmienia piersią?
Ciąża Wyniki trzech prospektywnych badań epidemiologicznych (ponad 1000 przypadków ekspozycji) wskazują na brak szkodliwego wpływu omeprazolu na ciążę lub zdrowie płodu/noworodka. Omeprazol może być stosowany podczas ciąży.
Odpowiedzi pochodzą z oficjalnej ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego (URPL). Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.
⚕Dla profesjonalistów — Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)Pełna charakterystyka: dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia+
4.1. Wskazania do stosowania
Omeprazol jest wskazany w przypadku: Dorośli
- Leczenie owrzodzenia dwunastnicy
- Zapobieganie nawrotom owrzodzenia dwunastnicy
- Leczenie owrzodzenia żołądka
- Zapobieganie nawrotom owrzodzenia żołądka
- W skojarzeniu z odpowiednimi antybiotykami, eradykacja zakażenia Helicobacter pylori (H. pylori) w chorobie wrzodowej
- Leczenie owrzodzeń żołądka i dwunastnicy związanych z przyjmowaniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ)
- Zapobieganie powstawaniu owrzodzeń żołądka i dwunastnicy, związanych ze stosowaniem NLPZ u pacjentów z grupy ryzyka ich wystąpienia
- Leczenie refluksowego zapalenia przełyku
- Długotrwałe leczenie podtrzymujące u pacjentów po wygojeniu refluksowego zapalenia
przełyku Leczenie objawowej choroby refluksowej przełyku
Dzieci i młodzież Dzieci powyżej 1 miesiąca życia
- Leczenie refluksowego zapalenia przełyku
- Leczenie objawowe zgagi i zarzucania kwaśnej treści żołądkowej w chorobie refluksowej przełyku Dzieci w wieku powyżej 4 lat i młodzież
- W skojarzeniu z antybiotykami w leczeniu owrzodzeń dwunastnicy wywołanych przez H. pylori.
4.2. Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie Dorośli Leczenie owrzodzenia dwunastnicy Zalecana dawka u pacjentów z czynną chorobą wrzodową dwunastnicy wynosi 20 mg omeprazolu raz na dobę. U większości pacjentów wygojenie następuje w ciągu dwóch tygodni. U pacjentów, u których nie doszło do pełnego zagojenia po początkowym okresie leczenia, wygojenie następuje zazwyczaj w ciągu kolejnych dwóch tygodni leczenia. U pacjentów z owrzodzeniem dwunastnicy opornym na leczenie, zaleca się stosowanie omeprazolu w dawce 40 mg raz na dobę, a wygojenie uzyskuje się zwykle w ciągu czterech tygodni. Zapobieganie nawrotom owrzodzenia dwunastnicy W zapobieganiu nawrotom owrzodzenia dwunastnicy u pacjentów z ujemnych wynikiem testu na obecność H. pylori lub gdy eradykacja H. pylori nie jest możliwa, zalecana dawka wynosi 20 mg omeprazolu raz na dobę. U niektórych pacjentów wystarczająca może być dawka dobowa 10 mg. W razie niepowodzenia terapii, dawkę można zwiększyć do 40 mg. Leczenie owrzodzenia żołądka Zalecana dawka wynosi 20 mg omeprazolu raz na dobę. U większości pacjentów wygojenie następuje w ciągu czterech tygodni. U pacjentów, u których nie doszło do pełnego zagojenia po początkowym okresie leczenia, wygojenie następuje zazwyczaj w ciągu kolejnych czterech tygodni leczenia. U pacjentów z owrzodzeniem żołądka opornym na leczenie, zaleca się stosowanie omeprazolu w dawce 40 mg raz na dobę, a wygojenie uzyskuje się zwykle w ciągu ośmiu tygodni. Zapobieganie nawrotom owrzodzenia żołądka W zapobieganiu nawrotom u pacjentów ze słabo reagującym na leczenie wrzodem żołądka zalecana dawka wynosi 20 mg omeprazolu raz na dobę. W razie konieczności dawkę można zwiększyć do 40 mg omeprazolu raz na dobę. Eradykacja zakażenia H. pylori w chorobie wrzodowej W celu eradykacji zakażenia H. pylori przy wyborze antybiotyków należy uwzględnić indywidualną tolerancję pacjenta na leki oraz należy kierować się krajowymi, regionalnymi i lokalnymi wzorcami lekooporności oraz wytycznymi dotyczącymi leczenia. -
Omeprazol 20 mg + klarytromycyna 500 mg + amoksycylina 1000 mg, wszystkie produkty lecznicze przyjmowane dwa razy na dobę przez jeden tydzień lub Omeprazol 20 mg + klarytromycyna 250 mg (alternatywnie 500 mg) + metronidazol 400 mg (lub 500 mg lub tynidazol 500 mg), wszystkie produkty lecznicze przyjmowane dwa razy na dobę przez jeden tydzień lub
Omeprazol 40 mg raz na dobę, łącznie z amoksycyliną 500 mg i metronidazolem 400 mg (lub 500 mg lub tynidazolem 500 mg) - stosowanymi trzy razy na dobę przez jeden tydzień.
W każdym z powyższych schematów, jeśli po zakończeniu leczenia u pacjenta utrzymuje się dodatni wynik testu na obecność H. pylori, leczenie można powtórzyć. Leczenie owrzodzeń żołądka i dwunastnicy związanych ze stosowaniem NLPZ W leczeniu owrzodzeń żołądka i dwunastnicy związanych ze stosowaniem NLPZ, zalecana dawka wynosi 20 mg omeprazolu raz na dobę. U większości pacjentów wygojenie następuje w ciągu czterech tygodni. U pacjentów, u których nie doszło do pełnego zagojenia po początkowym okresie leczenia, wygojenie uzyskuje się zazwyczaj w ciągu kolejnych czterech tygodni leczenia. Zapobieganie powstawaniu owrzodzeń żołądka i dwunastnicy związanych ze stosowaniem NLPZ u pacjentów z grupy ryzyka ich wystąpienia W zapobieganiu powstawaniu owrzodzeń żołądka lub dwunastnicy związanych ze stosowaniem NLPZ u pacjentów z grupy ryzyka (wiek powyżej 60 lat, owrzodzenia żołądka i dwunastnicy w wywiadzie, krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego w wywiadzie) zalecana dawka wynosi 20 mg omeprazolu raz na dobę. Leczenie refluksowego zapalenia przełyku Zalecana dawka wynosi 20 mg omeprazolu raz na dobę. U większości pacjentów wygojenie następuje w ciągu czterech tygodni. U pacjentów, u których nie doszło do pełnego zagojenia po początkowym okresie leczenia, wygojenie następuje zazwyczaj w ciągu kolejnych czterech tygodni leczenia. U pacjentów z ciężkim zapaleniem przełyku zaleca się stosowanie omeprazolu w dawce 40 mg raz na dobę, a wygojenie uzyskuje się zazwyczaj w ciągu ośmiu tygodni. Długotrwałe leczenie podtrzymujące u pacjentów po wygojeniu refluksowego zapalenia przełyku W długotrwałym leczeniu podtrzymującym u pacjentów po wygojeniu refluksowego zapalenia przełyku zalecana dawka wynosi 10 mg omeprazolu raz na dobę. W razie konieczności dawkę można zwiększyć do 20-40 mg omeprazolu raz na dobę. Leczenie objawowej choroby refluksowej przełyku Zalecana dawka wynosi 20 mg omeprazolu na dobę. Pacjenci mogą reagować odpowiednio na dawkę wynoszącą 10 mg raz na dobę, dlatego należy rozważyć indywidualne dostosowanie dawki. Jeśli po 4 tygodniach leczenia omeprazolem w dawce 20 mg na dobę nie uzyskano kontroli objawów, zaleca się przeprowadzenie dalszych badań diagnostycznych. Dzieci i młodzież Dzieci powyżej 1 miesiąca życia Leczenie refluksowego zapalenia przełyku Objawowe leczenie zgagi i zarzucania kwaśnej treści żołądkowej w chorobie refluksowej przełyku Zalecenia dotyczące dawkowania są następujące: Wiek Masa ciała Od 1 miesiąca do 1 roku życia ≥ 1. roku życia 10-20 kg ≥ 2. roku życia
> 20 kg
Dawkowanie 1 mg/kg masy ciała raz na dobę. 10 mg raz na dobę. W razie konieczności dawkę można zwiększyć do 20 mg raz na dobę. 20 mg raz na dobę. W razie konieczności dawkę można zwiększyć do 40 mg raz na dobę.
Dla dzieci w wieku od 1 miesiąca do 1 roku życia odpowiedni jest produkt leczniczy Lappoxo o mocy
10 mg/15 mL. Zalecenia dotyczące dawkowania produktu leczniczego Lappoxo o mocy 10 mg/15 mL u dzieci poniżej 1. roku życia i o masie ciała ≤ 10 kg są następujące: Masa ciała w kg 3 kg 4 kg 5 kg 6 kg 7 kg 8 kg 9 kg 10 kg
Zalecana dawka omeprazolu
Objętość w mL przygotowanego roztworu doustnego 10 mg/15 mL produktu leczniczego Lappoxo
3 mg 4 mg 5 mg 6 mg 7 mg 8 mg 9 mg 10 mg
4,5 mL 6 mL 7,5 mL 9 mL 10,5 mL 12 mL 13,5 mL 15 mL
Refluksowe zapalenie przełyku: czas leczenia wynosi 4-8 tygodni. Objawowe leczenie zgagi i cofania się kwaśnej treści żołądkowej do przełyku w chorobie refluksowej przełyku: czas leczenia wynosi 2-4 tygodnie. Jeśli nie uzyskano kontroli objawów po 2-4 tygodniach, pacjent powinien zostać poddany dalszym badaniom diagnostycznym. Dzieci w wieku powyżej 4 lat i młodzież Leczenie owrzodzenia dwunastnicy wywołanego przez zakażenie H. pylori Przy wyborze odpowiedniego leczenia skojarzonego, należy kierować się oficjalnymi krajowymi, regionalnymi i lokalnymi wytycznymi dotyczącymi lekooporności bakterii, czasem trwania leczenia (najczęściej 7 dni, ale czasami do 14 dni) oraz odpowiednim zastosowaniem leków przeciwbakteryjnych. Leczenie powinno być nadzorowane przez lekarza-specjalistę. Zalecenia dotyczące dawkowania są następujące: Masa ciała Dawkowanie 15-30 kg Leczenie skojarzone dwoma antybiotykami: omeprazol 10 mg, amoksycylina 25 mg/kg masy ciała i klarytromycyna 7,5 mg/kg masy ciała, wszystkie produkty lecznicze podawane razem dwa razy na dobę przez jeden tydzień. 31-40 kg
Leczenie skojarzone dwoma antybiotykami: omeprazol 20 mg, amoksycylina 750 mg i klarytromycyna 7,5 mg/kg masy ciała, wszystkie produkty lecznicze podawane razem dwa razy na dobę przez jeden tydzień.
>40 kg
Leczenie skojarzone dwoma antybiotykami: omeprazol 20 mg, amoksycylina 1 g i klarytromycyna 500 mg, wszystkie produkty lecznicze podawane razem dwa razy na dobę przez jeden tydzień.
Szczególne grupy pacjentów Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 5.2). Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby wystarczająca może być dawka dobowa wynosząca 10-20 mg (patrz punkt 5.2).
Osoby w podeszłym wieku Nie jest konieczne dostosowanie dawki u osób w podeszłym wieku (patrz punkt 5.2). Sposób podawania Produkt leczniczy Lappoxo należy przyjmować na czczo, co najmniej 30 minut przed posiłkiem. Zaleca się, aby lek przyjmować rano. Produkt leczniczy o mocy 10 mg/15 mL jest wskazany do stosowania u dzieci w wieku od 1. miesiąca do 1. roku życia oraz do podawania dawki wynoszącej 10 mg. Do podawania dawek 20 mg lub 40 mg odpowiedni jest produkt leczniczy o mocy 20 mg/15 mL. Do opakowania produktu leczniczego o mocy 10 mg/15 mL dołączona jest pipeta dozująca (15 mL) z podziałką, aby ułatwić prawidłowe dawkowanie u dzieci w wieku od 1. miesiąca do 1. roku życia. Produkt leczniczy Lappoxo to system dwukomorowy, zawierający roztwór zarówno w zakrętce, jak i w butelce. Przed podaniem doustnym oba roztwory należy zmieszać. Informacje dotyczące przygotowania roztworu doustnego przed podaniem, patrz punkt 6.6. Po otwarciu butelki roztwór doustny jest gotowy do użycia. Nie jest wymagane dodatkowe rozcieńczanie produktu. Instrukcje dotyczące podawania produktu przez zgłębnik nosowo-żołądkowy (NG) lub przezskórną gastrostomię endoskopową (ang. percutaneous endoscopic gastrostomy, PEG), patrz punkt 6.6.
4.3. Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną, pochodne benzoimidazolu lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Omeprazolu, podobnie jak innych inhibitorów pompy protonowej, nie wolno stosować jednocześnie z nelfinawirem (patrz punkt 4.5).
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
W razie wystąpienia jakichkolwiek objawów alarmujących (np. znaczna niezamierzona utrata masy ciała, nawracające wymioty, dysfagia, krwawe wymioty lub smołowate stolce) oraz w przypadku podejrzenia lub stwierdzenia owrzodzenia żołądka, należy wykluczyć obecność nowotworu złośliwego, ponieważ leczenie może złagodzić objawy i opóźnić rozpoznanie nowotworu. Nie zaleca się jednoczesnego podawania atazanawiru z inhibitorami pompy protonowej (patrz punkt 4.5). Jeśli skojarzenie atazanawiru z inhibitorem pompy protonowej zostanie uznane za nieuniknione, zaleca się ścisłe monitorowanie kliniczne (np. ocenę miana wirusa) w połączeniu ze zwiększeniem dawki atazanawiru do 400 mg ze 100 mg rytonawiru. Nie należy stosować dawki większej niż 20 mg omeprazolu. Omeprazol, podobnie jak wszystkie produkty lecznicze hamujące wydzielanie kwasu solnego, może zmniejszać wchłanianie witaminy B12 (cyjanokobalaminy) z powodu hipo- lub achlorhydrii. Należy brać to pod uwagę u pacjentów ze zmniejszonymi zapasami witaminy B12 w organizmie lub z czynnikami ryzyka zmniejszonego wchłaniania witaminy B12 podczas długotrwałego leczenia. Omeprazol jest inhibitorem CYP2C19. Podczas rozpoczynania lub kończenia leczenia omeprazolem należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia interakcji z lekami metabolizowanymi przez CYP2C19. Obserwuje się interakcję pomiędzy klopidogrelem i omeprazolem (patrz punkt 4.5). Znaczenie kliniczne tej interakcji jest niejasne. Jako środek ostrożności należy unikać jednoczesnego stosowania omeprazolu i klopidogrelu.
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Wpływ omeprazolu na właściwości farmakokinetyczne innych substancji czynnych Substancje czynne, których wchłanianie jest zależne od pH Zmniejszona kwaśność soku żołądkowego podczas leczenia omeprazolem może zwiększać lub zmniejszać wchłanianie substancji czynnych, których wchłanianie jest zależne od pH w żołądku. Nelfinawir, atazanawir Stężenie nelfinawiru i atazanawiru w osoczu zmniejsza się w przypadku jednoczesnego stosowania z omeprazolem. Jednoczesne podawanie omeprazolu z nelfinawirem jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Jednoczesne podawanie omeprazolu (w dawce 40 mg raz na dobę) zmniejszało średnią ekspozycję na nelfinawir o około 40%, a średnia ekspozycja na aktywny farmakologicznie metabolit M8 była zmniejszona o około 75-90%. Interakcja może również obejmować hamowanie izoenzymu CYP2C19. Nie zaleca się jednoczesnego podawania omeprazolu z atazanawirem (patrz punkt 4.4). Jednoczesne podawanie omeprazolu (w dawce 40 mg raz na dobę) i atazanawiru w dawce 300 mg/rytonawiru w dawce 100 mg zdrowym ochotnikom prowadziło do zmniejszenia ekspozycji na atazanawir o 75%. Zwiększenie dawki atazanawiru do 400 mg nie kompensowało wpływu omeprazolu na ekspozycję na atazanawir. Jednoczesne podawanie omeprazolu (w dawce 20 mg raz na dobę) z atazanawirem 400 mg/rytonawirem 100 mg zdrowym ochotnikom powodowało zmniejszenie ekspozycji na atazanawir o około 30%, w porównaniu ze skojarzeniem atazanawir w dawce 300 mg/rytonawir w dawce 100 mg raz na dobę. Digoksyna Jednoczesne leczenie omeprazolem (w dawce 20 mg na dobę) i digoksyną u zdrowych osób zwiększało biodostępność digoksyny o 10%. Rzadko zgłaszano toksyczność digoksyny. Należy jednak zachować ostrożność w przypadku podawania omeprazolu w dużych dawkach pacjentom w podeszłym wieku. Należy zatem uważniej kontrolować terapeutyczne działanie digoksyny. Klopidogrel Wyniki badań przeprowadzonych na zdrowych osobach wykazały interakcję farmakokinetyczną (PK)/farmakodynamiczną (PD) pomiędzy klopidogrelem (w dawce nasycającej wynoszącej 300 mg/w dawce podtrzymującej wynoszącej 75 mg na dobę) a omeprazolem (80 mg doustnie raz na dobę), prowadzącą do zmniejszonej ekspozycji na aktywny metabolit klopidogrelu średnio o 46% i zmniejszonego maksymalnego zahamowania (indukowanej przez ADP) agregacji płytek krwi średnio o 16%.
Dane na temat znaczenia klinicznego interakcji farmakokinetycznej/farmakodynamicznej (PK/PD) omeprazolu w zakresie poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych, pochodzące zarówno z badań obserwacyjnych, jak i klinicznych, są niespójne. Jako środek ostrożności, należy unikać jednoczesnego stosowania omeprazolu i klopidogrelu (patrz punkt 4.4). Inne substancje czynne Wchłanianie pozakonazolu, erlotynibu, ketokonazolu oraz itrakonazolu jest znacznie zmniejszone, a zatem ich skuteczność kliniczna może być osłabiona. W przypadku pozakonazolu i erlotynibu należy unikać ich jednoczesnego stosowania z omeprazolem. Substancje czynne metabolizowane przez izoenzym CYP2C19 Omeprazol jest umiarkowanym inhibitorem izoenzymu CYP2C19, głównego izoenzymu odpowiedzialnego za jego metabolizm. W związku z tym, metabolizm jednocześnie stosowanych substancji czynnych, również metabolizowanych przez izoenzym CYP2C19, może być zmniejszony, a ogólnoustrojowa ekspozycja na te substancje - zwiększona. Przykładami takich leków są: R-warfaryna oraz inni antagoniści witaminy K, cylostazol, diazepam i fenytoina. Cylostazol Omeprazol, podawany w dawkach 40 mg zdrowym osobom w badaniu z dawkowaniem w schemacie skrzyżowanym, zwiększał Cmax i AUC cylostazolu odpowiednio o 18% i 26%, a jednego z jego aktywnych metabolitów odpowiednio o 29% i 69%. Fenytoina Przez pierwsze dwa tygodnie po rozpoczęciu leczenia omeprazolem zaleca się kontrolę stężenia fenytoiny w osoczu, a w przypadku dostosowania dawki fenytoiny, należy przeprowadzić kontrolę jej stężenia i ponownie dostosować dawkę po zakończeniu leczenia omeprazolem. Nieznane mechanizmy działania Sakwinawir Jednoczesne podawanie omeprazolu z sakwinawirem/rytonawirem prowadziło do zwiększenia stężenia sakwinawiru w osoczu do około 70% dla sakwinawiru, czemu towarzyszyła dobra tolerancja u pacjentów z zakażeniem wirusem HIV. Takrolimus Zgłaszano, że jednoczesne podawanie omeprazolu zwiększa stężenie takrolimusu w surowicy. Należy zintensyfikować kontrolę stężeń takrolimusu oraz czynności nerek (klirens kreatyniny) i, w razie konieczności, dostosować dawkę takrolimusu. Metotreksat W przypadku jednoczesnego podawania z inhibitorami pompy protonowej u niektórych pacjentów odnotowano zwiększenie stężenia metotreksatu. W przypadku podawania dużych dawek metotreksatu może być konieczne rozważenie czasowego odstawienia omeprazolu. Wpływ innych substancji czynnych na właściwości farmakokinetyczne omeprazolu Inhibitory izoenzymów CYP2C19 i (lub) CYP3A4 Ponieważ omeprazol jest metabolizowany przez CYP2C19 i CYP3A4, substancje czynne, o których wiadomo, że hamują CYP2C19 lub CYP3A4 (takie jak klarytromycyna i worykonazol) mogą prowadzić do zwiększenia stężenia omeprazolu w surowicy poprzez zmniejszenie tempa metabolizmu omeprazolu. Jednoczesne leczenie worykonazolem powodowało ponad dwukrotne zwiększenie ekspozycji na omeprazol. Ponieważ duże dawki omeprazolu są dobrze tolerowane, dostosowanie dawki omeprazolu nie jest na ogół wymagane. Należy jednak rozważyć taką korekcję u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby oraz jeśli wskazane jest leczenie długotrwałe.
Induktory izoenzymów CYP2C19 i (lub) CYP3A4 Substancje czynne, o których wiadomo, że indukują CYP2C19 lub CYP3A4 lub oba (takie jak ryfampicyna i ziele dziurawca) mogą prowadzić do zmniejszenia stężenia omeprazolu w surowicy poprzez zwiększenie tempa metabolizmu omeprazolu.
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża Wyniki trzech prospektywnych badań epidemiologicznych (ponad 1000 przypadków ekspozycji) wskazują na brak szkodliwego wpływu omeprazolu na ciążę lub zdrowie płodu/noworodka. Omeprazol może być stosowany podczas ciąży. Karmienie piersią Omeprazol przenika do mleka ludzkiego, ale jest mało prawdopodobne, aby wywierał wpływ na dziecko, gdy stosuje się go w dawkach terapeutycznych. Płodność Badania na zwierzętach z zastosowaniem mieszaniny racemicznej omeprazolu, podawanej drogą doustną, nie wskazują na wpływ na płodność.
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Jest mało prawdopodobne, aby omeprazol wpływał na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak zawroty głowy i zaburzenia widzenia (patrz punkt 4.8). W razie ich wystąpienia pacjent nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
4.8. Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęściej występujące działania niepożądane (1-10% pacjentów) to: ból głowy, ból brzucha, zaparcia, biegunka, wzdęcia z oddawaniem gazów oraz nudności i (lub) wymioty. W związku z leczeniem omeprazolem zgłaszano przypadki ciężkich skórnych reakcji niepożądanych (SCAR), w tym zespołu Stevensa-Johnsona (SJS), toksycznej rozpływnej martwicy naskórka (TEN), reakcji polekowej z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS) oraz ostrej uogólnionej osutki krostkowej (AGEP) (patrz punkt 4.4). Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych Następujące działania niepożądane zostały zidentyfikowane lub podejrzewano ich wystąpienie w programie badań klinicznych z omeprazolem i po wprowadzeniu leku do obrotu. Żadne z tych działań niepożądanych nie było zależne od dawki. Wymienione poniżej działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania oraz zgodnie z klasyfikacją układów i narządów (SOC). Kategorie częstości występowania zdefiniowano zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Układ/narząd/ Działanie niepożądane częstość Zaburzenia krwi i układu chłonnego Rzadko: Leukopenia, trombocytopenia Bardzo rzadko: Agranulocytoza, pancytopenia Zaburzenia układu immunologicznego
Rzadko:
Reakcje nadwrażliwości, np. gorączka, obrzęk naczynioruchowy i reakcja anafilaktyczna/wstrząs. Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Rzadko: Hiponatremia Nieznana: Hipomagnezemia; ciężka hipomagnezemia może prowadzić do hipokalcemii. Hipomagnezemia może mieć również związek z hipokaliemią. Zaburzenia psychiczne Niezbyt często: Bezsenność Rzadko: Pobudzenie, splątanie, depresja Bardzo rzadko: Agresja, omamy Zaburzenia układu nerwowego Często: Ból głowy Niezbyt często: Zawroty głowy, parestezje, senność Rzadko: Zaburzenia smaku Zaburzenia oka Rzadko: Niewyraźne widzenie Zaburzenia ucha i błędnika Niezbyt często: Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Rzadko: Skurcz oskrzeli Zaburzenia żołądka i jelit Często: Bóle brzucha, zaparcie, biegunka, wzdęcia z oddawaniem gazów, nudności i (lub) wymioty Polipy dna żołądka (łagodne) Rzadko: Nieznana:
Suchość błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie jamy ustnej, zakażenie grzybicze (kandydoza) przewodu pokarmowego Mikroskopowe zapalenie jelita grubego
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Niezbyt często: Zwiększona aktywność enzymów wątrobowych Rzadko: Zapalenie wątroby z żółtaczką lub bez żółtaczki Bardzo rzadko: Niewydolność wątroby, encefalopatia u pacjentów z istniejącą wcześniej chorobą wątroby Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Niezbyt często: Zapalenie skóry, świąd, wysypka, pokrzywka Rzadko: Łysienie, nadwrażliwość na światło, ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP), reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS) Bardzo rzadko:
Rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa i Johnsona, toksyczna rozpływna martwica naskórka (TEN) postać skórna tocznia rumieniowatego (patrz punkt 4.4) Nieznana: Podostra Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Niezbyt często Złamania kości biodrowej, kości nadgarstka lub kręgosłupa Rzadko: Bóle stawów, bóle mięśni Bardzo rzadko: Osłabienie siły mięśniowej Zaburzenia nerek i dróg moczowych Rzadko: Śródmiąższowo-cewkowe zapalenie nerek (z możliwą progresją do niewydolności nerek) Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Bardzo rzadko: Ginekomastia Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Niezbyt często: Rzadko:
Złe samopoczucie, obrzęki obwodowe Nasilone pocenie się
Dzieci i młodzież Bezpieczeństwo stosowania omeprazolu oceniano u 310 dzieci w wieku od 0 do 16 lat z rozpoznaniem choroby związanej z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego w żołądku. Istnieją ograniczone dane dotyczące długoterminowego bezpieczeństwa stosowania leku, pochodzące od 46 dzieci, które otrzymywały leczenie podtrzymujące omeprazolem podczas badania klinicznego dotyczącego ciężkiego nadżerkowego zapalenia przełyku przez okres do 749 dni. Profil zdarzeń niepożądanych był zasadniczo taki sam jak w przypadku osób dorosłych zarówno w leczeniu krótko-, jak i długoterminowym. Brak jest długoterminowych danych, dotyczących wpływu leczenia omeprazolem na dojrzewanie i wzrost. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301, Fax: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
4.9. Przedawkowanie
Dostępne są ograniczone informacje na temat skutków przedawkowania omeprazolu u ludzi. W piśmiennictwie opisywano przypadki przyjęcia dawek do 560 mg, zgłaszano również sporadyczne przypadki przyjęcia pojedynczych dawek doustnych sięgających do 2400 mg omeprazolu (co stanowi 120-krotność zwykle zalecanej dawki klinicznej). Zgłaszano nudności, wymioty, zawroty głowy, bóle brzucha, biegunkę i ból głowy. W pojedynczych przypadkach opisywano również apatię, depresję i splątanie. Objawy opisywane w związku z przedawkowaniem omeprazolu były przemijające i nie odnotowano żadnych poważnych skutków klinicznych. Zwiększone dawki omeprazolu nie zmieniały szybkości eliminacji (kinetyka pierwszego rzędu). Leczenie, o ile jest konieczne, jest objawowe.
