Lanreotide Ranbaxy
Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika Lanreotide Ranbaxy, 60 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Lanreotide Ranbaxy, 90 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Lanreotide Ranbaxy, 120 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Lanreotidum Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta. Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać. W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same. Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Patrz punkt 4. Spis treści ulotki 1. 2. 3. 4. 5. 6.
Co to jest lek i w jakim celu się go stosuje
Co to jest lek Lanreotide Ranbaxy i jak działa Ten lek nosi nazwę Lanreotide Ranbaxy. Zawiera on substancję o nazwie lanreotyd w postaci o długotrwałym uwalnianiu. Lanreotyd – substancja czynna – należy do grupy leków zwanych hormonami hamującymi wzrost. Jest on podobny do innej substancji (hormonu) o nazwie somatostatyna. Lanreotyd powoduje w organizmie zmniejszenie aktywności hormonów takich jak GH (hormon wzrostu) oraz IGF-1 (insulinopodobny czynnik wzrostu 1), a także hamuje uwalnianie niektórych hormonów przewodu pokarmowego oraz wydzielanie jelitowe. Wywiera również wpływ na niektóre zaawansowane rodzaje guzów (zwanych guzami neuroendokrynnymi), występujących w obrębie jelit i trzustki, poprzez zahamowanie lub opóźnienie ich wzrostu. W jakim celu stosuje się lek Lanreotide Ranbaxy: – w długotrwałym leczeniu chorych na akromegalię (stan, w którym organizm wytwarza zbyt wiele hormonu wzrostu); – w łagodzeniu objawów związanych z akromegalią – takich jak zmęczenie, bóle głowy, pocenie się, ból stawów oraz uczucie drętwienia dłoni i stóp; – w łagodzeniu objawów takich jak uderzenia gorąca i biegunka, które czasami występują u pacjentów z guzami neuroendokrynnymi (guzy NET); – w leczeniu i hamowaniu wzrostu niektórych zaawansowanych guzów występujących w obrębie jelit i trzustki, zwanych guzami neuroendokrynnymi żołądkowo – jelitowo – trzustkowymi (GEP-NET). Jest stosowany, gdy nie można ich usunąć operacyjnie.
Informacje ważne przed zastosowaniem leku
Kiedy nie stosować leku Lanreotide Ranbaxy – jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na lanreotyd, somatostatynę lub leki należące do tej
samej grupy (analogi somatostatyny), lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Lanreotide Ranbaxy należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą: jeśli pacjent choruje na cukrzycę, ponieważ lanreotyd powoduje wahania stężenia cukru we krwi. Podczas stosowania lanreotydu lekarz może zalecić sprawdzanie stężenia cukru we krwi oraz prawdopodobnie zmienić schemat leczenia cukrzycy; jeśli u pacjenta zdiagnozowano kamicę pęcherzyka żółciowego, ponieważ lanreotyd sprzyja tworzeniu kamieni w pęcherzyku żółciowym. W tym przypadku wskazane będzie okresowe badanie. Lekarz może zdecydować o przerwaniu leczenia lanreotydem, jeśli wystąpią powikłania wynikające z tworzenia się kamieni żółciowych; jeśli u pacjenta występują jakiekolwiek zaburzenia czynności tarczycy, ponieważ lanreotyd może nieznacznie zaburzać czynność tego narządu; jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności serca, ponieważ podczas stosowania lanreotydu może wystąpić bradykardia zatokowa (wolne bicie serca). Należy zachować szczególną ostrożność rozpoczynając leczenie lanreotydem u pacjentów z bradykardią (zaburzenie rytmu serca). Jeśli którykolwiek z powyższych punktów dotyczy pacjenta, przed przyjęciem leku Lanreotide Ranbaxy należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą. Należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą, jeśli podczas leczenia: u pacjenta występują stolce tłuszczowe, luźne stolce, wzdęcia brzucha lub utrata masy ciała, ponieważ lanreotyd może wpływać na wydzielanie enzymów trzustkowych biorących udział w trawieniu pokarmu. Dzieci i młodzież Lek Lanreotide Ranbaxy nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży. Lek Lanreotide Ranbaxy a inne leki Niektóre leki mają wpływ na działanie innych leków. Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Należy zachować szczególne środki ostrożności w przypadku równoczesnego stosowania z następującymi lekami: cyklosporyna (lek obniżający odpowiedź układu odpornościowego, stosowany po transplantacji lub w przypadku choroby autoimmunologicznej); bromokryptyna (agonista receptorów dopaminowych, stosowany w leczeniu niektórych rodzajów guzów mózgu oraz choroby Parkinsona lub w celu zahamowania laktacji po porodzie); leki przeciwcukrzycowe (obniżające duże stężenie glukozy we krwi); leki wywołujące bradykardię (leki zwalniające akcję serca, takie jak beta-blokery). Lekarz może rozważyć modyfikację dawkowania powyższych leków stosowanych jednocześnie. Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Lek Lanreotide Ranbaxy powinien być podawany tylko w przypadku wyraźnej konieczności. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Jest mało prawdopodobne, aby lek Lanreotide Ranbaxy wpływał na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwanie maszyn. Jednak podczas stosowania tego leku istnieje ryzyko wystąpienia działania
niepożądanego, takiego jak zawroty głowy. Jeżeli takie działanie niepożądane wystąpi u pacjenta, nie powinien on prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
Jak stosować lek
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Zalecana dawka Leczenie akromegalii Zalecana dawka to jedno wstrzyknięcie leku co 28 dni. Dawka leku użyta do wstrzyknięcia zostanie dobrana przez lekarza spośród trzech dostępnych mocy leku Lanreotide Ranbaxy (60 mg, 90 mg lub 120 mg). W przypadku uzyskania pożądanej odpowiedzi, lekarz może zalecić zmianę częstości podawania wstrzyknięć leku Lanreotide Ranbaxy 120 mg na jedno wstrzyknięcie co 42 lub 56 dni. Lekarz zadecyduje także o czasie trwania leczenia. Łagodzenie objawów (takich jak uderzenia gorąca i biegunka) związanych z guzami neuroendokrynnymi Zalecana dawka to jedno wstrzyknięcie leku co 28 dni. Dawkę leku do wstrzyknięcia lekarz dobierze spośród trzech dostępnych mocy leku Lanreotide Ranbaxy (60 mg, 90 mg lub 120 mg). W przypadku uzyskania pożądanej reakcji na analog somatostatyny lub lek Lanreotide Ranbaxy 60 mg lub 90 mg, lekarz może zalecić zmianę częstości podawania wstrzyknięć leku Lanreotide Ranbaxy 120 mg na jedno wstrzyknięcie co 42 lub 56 dni. Lekarz zadecyduje także o czasie trwania leczenia. Leczenie zaawansowanych guzów występujących w obrębie jelit i trzustki zwanych guzami neuroendokrynnymi żołądkowo – jelitowo – trzustkowymi (GEP-NET). Lek stosuje się wówczas, gdy guzów tych nie można usunąć operacyjnie. Zalecana dawka to 120 mg co 28 dni. Lekarz zadecyduje o czasie trwania leczenia lekiem Lanreotide Ranbaxy w celu hamowania wzrostu guza. Sposób podawania Lek Lanreotide Ranbaxy należy podawać w postaci głębokiego wstrzyknięcia podskórnego. Wstrzyknięcie powinno być wykonane przez pracownika służby zdrowia, osobę przeszkoloną (członek rodziny lub przyjaciel) albo samodzielnie przez pacjenta po odpowiednim przeszkoleniu przez pracownika służby zdrowia. Decyzję dotyczącą samodzielnego podawania lub podawania przez inną przeszkoloną osobę powinien podjąć lekarz. Jeśli pacjent ma jakiekolwiek wątpliwości co do sposobu wstrzyknięcia, powinien skontaktować się z lekarzem lub pracownikiem służby zdrowia w celu uzyskania porady lub dalszego przeszkolenia. W przypadku wykonywania wstrzyknięcia przez pracownika służby zdrowia lub osobę przeszkoloną (członek rodziny lub przyjaciel), zastrzyk powinien być podawany w górny, zewnętrzny kwadrant pośladka lub w górną, zewnętrzną część uda (patrz rys. 5a i 5b poniżej). W przypadku samodzielnego wykonywania zastrzyku po odpowiednim przeszkoleniu, zastrzyk należy podawać w górną, zewnętrzną część uda (patrz rys. 5b poniżej). Instrukcja stosowania
Uwaga: Należy dokładnie zapoznać się z całą treścią instrukcji przed wykonaniem wstrzyknięcia. Głęboko podskórne wstrzyknięcie wymaga specjalnej techniki, różniącej się od tej stosowanej w przypadku standardowego wstrzyknięcia podskórnego. Poniższa instrukcja wyjaśnia jak wykonać wstrzyknięcie leku Lanreotide Ranbaxy. Lek Lanreotide Ranbaxy dostępny jest w postaci gotowej do użycia ampułko-strzykawki, wyposażonej w automatyczny system zabezpieczający. Igła wycofa się automatycznie po dokonaniu pełnego wstrzyknięcia zawartości, aby zapobiec skaleczeniu pacjenta.
1. Wyjąć lek Lanreotide Ranbaxy z lodówki na 30 minut przed wykonaniem wstrzyknięcia. Wstrzyknięcie zimnej zawartości może być bolesne. Zdjąć laminowaną torebkę bezpośrednio przed użyciem. 2. Uwaga: Przed otwarciem torebki należy sprawdzić szczelność opakowania oraz datę ważności leku. Nie należy używać leku, jeśli: Ampułko-strzykawka została upuszczona lub uległa uszkodzeniu lub jeśli ampułko-strzykawka albo torebka wydają się w jakikolwiek sposób uszkodzone. Upłynęła data ważności leku; data ważności jest wydrukowana na pudełku oraz torebce. Jeśli występuje którakolwiek z powyższych sytuacji należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. 3. Umyć ręce mydłem.
4. Otworzyć torebkę wzdłuż przerywanej linii i wyjąć ampułko-strzykawkę. Zawartość ampułkostrzykawki to półstała substancja przypominająca wyglądem lepki żel o barwie białej do jasnożółtej. Przesycony roztwór może również zawierać mikropęcherzyki, które mogą zniknąć podczas wstrzyknięcia. Różnice te są normalne i nie wpływają na jakość produktu.
Po otwarciu laminowanej torebki ochronnej lek należy podać natychmiast.
5. Wybrać miejsce wstrzyknięcia:
5a
5a. Jeśli wstrzyknięcie wykonuje pracownik służby zdrowia lub inna osoba przeszkolona (członek rodziny lub przyjaciel): należy wykonać wstrzyknięcie w górny zewnętrzny kwadrant pośladka lub górną zewnętrzną część uda. 5b. Jeśli pacjent dokonuje samodzielnego wstrzyknięcia: należy wykonać wstrzyknięcie w górną zewnętrzną część uda.
Podanie przez pracownika służby zdrowia lub przeszkoloną osobę
lub
Podanie samodzielne albo przez pracownika służby zdrowia
Miejsce wstrzyknięcia leku Lanreotide Ranbaxy należy zmieniać przy każdym podaniu, wstrzykując raz z jednej, raz z drugiej strony. Unikać miejsc, gdzie znajdują się pieprzyki, blizny, zaczerwienienia lub nierówności skóry.
6. Oczyścić miejsce wstrzyknięcia. 7. Przed wstrzyknięciem, należy zdjąć ampułko-strzykawkę z tacki. Wyrzucić tackę.
8. Pociągając, zdjąć osłonkę igły i wyrzucić ją.
9. Spłaszczyć skórę w miejscu wstrzyknięcia przy użyciu kciuka i palca wskazującego dłoni, w której nie jest trzymana ampułko-strzykawka, aby rozciągnąć skórę. Nie należy tworzyć fałdu skóry. Zdecydowanym, płynnym ruchem należy wbić całą igłę prostopadle do powierzchni skóry (kąt 90º). Bardzo ważne jest, aby igła w całości znalazła się w ciele. Po wbiciu igły nie powinien być widoczny żaden jej fragment. 10. Zdjąć kciuk i palec wskazujący z fragmentu skóry, który został wcześniej spłaszczony. Nacisnąć tłok jednostajnym, zdecydowanym ruchem. Zawartość ampułko-strzykawki jest gęstsza i trudniejsza do podania niż się wydaje.
Nie należy wyciągać igły. Zazwyczaj wstrzyknięcie zawartości trwa 20 sekund. Należy wstrzyknąć pełną dawkę i dopchnąć tłok tak, aby upewnić się, że w opakowaniu nie pozostała żadna ilość leku.
Uwaga: nie zwalniać nacisku na tłok, aby zapobiec aktywacji automatycznego systemu zabezpieczającego.
11. Bez zwalniania nacisku na tłok, wyciągnąć igłę z miejsca wstrzyknięcia.
12. Następnie zwolnić nacisk na tłok. Igła automatycznie schowa się do osłonki, gdzie zostanie trwale zablokowana.
13. Delikatnie ucisnąć miejsce wstrzyknięcia suchym wacikiem lub jałowym gazikiem w celu zabezpieczenia przed krwawieniem. Nie pocierać i nie masować miejsca wstrzyknięcia. 14. Usunąć zużytą strzykawkę zgodnie z instrukcjami lekarza lub pracownika służby zdrowia. Nie wyrzucać do śmietnika.
Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Lanreotide Ranbaxy Jeżeli doszło do wstrzyknięcia dawki leku Lanreotide Ranbaxy częściej niż jest to zalecane, należy powiadomić lekarza. Jeżeli doszło do wstrzyknięcia większej dawki leku Lanreotide Ranbaxy niż zalecana, istnieje ryzyko wystąpienia dodatkowych lub bardziej nasilonych działań niepożądanych (patrz punkt 4. „Możliwe działania niepożądane”). Pominięcie zastosowania leku Lanreotide Ranbaxy Gdy tylko pacjent uświadomi sobie, że pominął wstrzyknięcie, powinien skontaktować się z pracownikiem służby zdrowia, który udzieli informacji na temat czasu kolejnego podania leku. Nie należy samodzielnie wykonywać dodatkowych wstrzyknięć, w celu uzupełnienia pominiętej dawki, bez omówienia tego z pracownikiem służby zdrowia. Przerwanie stosowania leku Lanreotide Ranbaxy Pominięcie więcej niż jednej dawki lub wcześniejsze zakończenie stosowania leku Lanreotide Ranbaxy może wpłynąć na skuteczność terapii. Należy porozumieć się z lekarzem przed zaprzestaniem przyjmowania leku. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Jeśli u pacjenta wystąpi którekolwiek z poniższych działań niepożądanych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem: uczucie większego niż zwykle pragnienia lub zmęczenia oraz suchość w ustach – może to oznaczać, że u pacjenta występuje duże stężenie cukru we krwi lub rozwija się cukrzyca; uczucie głodu, drżenie, nasilone pocenie się lub splątanie – mogą to być objawy małego stężenia cukru we krwi. Powyższe działania niepożądane obserwuje się często, mogą one wystąpić u 1 na 10 osób. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli pacjent zauważy: zaczerwienienie lub opuchliznę twarzy, plamy lub wysypkę ucisk w klatce piersiowej, duszność lub świszczący oddech zasłabnięcie, które może wynikać ze spadku ciśnienia krwi. Mogą to być objawy reakcji alergicznej. Częstość występowania tego działania niepożądanego nie jest znana; nie można jej oszacować na podstawie dostępnych danych. Inne działania niepożądane Jeśli u pacjenta wystąpi którekolwiek z poniższych działań niepożądanych, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Do najczęściej spodziewanych działań niepożądanych należą zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia czynności pęcherzyka żółciowego oraz reakcje w miejscu podania. Poniżej przedstawiono działania niepożądane związane ze stosowaniem leku Lanreotide Ranbaxy, z uwzględnieniem częstości ich występowania. Bardzo często: mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób
biegunka, luźne stolce, ból brzucha kamica żółciowa oraz inne dolegliwości związane z pęcherzykiem żółciowym. Może wystąpić silny i nagły ból brzucha, wysoka gorączka, żółtaczka (zażółcenie skóry i białek oczu), dreszcze, utrata apetytu, swędzenie skóry. Często: mogą wystąpić nie więcej niż u 1 na 10 osób spadek masy ciała brak energii wolne bicie serca silne zmęczenie zmniejszenie apetytu ogólne osłabienie nadmiar tłuszczu w stolcu zawroty i ból głowy łysienie lub słabsze owłosienie ciała ból mięśni, więzadeł, ścięgien i kości reakcje w miejscu podania zastrzyku, takie jak ból, stwardnienie skóry lub świąd nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby i trzustki oraz zmiany stężenia cukru we krwi nudności, wymioty, zaparcia, wiatry, wzdęcia lub dyskomfort w jamie brzusznej, niestrawność poszerzenie przewodów żółciowych (powiększenie przewodów żółciowych między wątrobą a pęcherzykiem żółciowym i jelitem). Może wystąpić ból brzucha, nudności, żółtaczka i gorączka. Niezbyt często: mogą wystąpić nie więcej niż u 1 na 100 osób uderzenia gorąca trudności w zasypianiu zmiana zabarwienia stolca zmiany zawartości sodu i fosfatazy alkalicznej wykazane w badaniach krwi. Częstość nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych nagły, silny ból w podbrzuszu – może to być objaw zapalenia trzustki zaczerwienienie, ból, ciepło i obrzęk w miejscu wstrzyknięcia, który może powodować wrażenie wypełnienia płynem po naciśnięciu, gorączka – mogą to być objawy ropnia nagły, silny ból w prawej górnej lub środkowej części brzucha, który może promieniować do ramienia lub pleców, nadwrażliwość brzucha, nudności, wymioty i wysoka gorączka – mogą to być objawy zapalenia pęcherzyka żółciowego ból w prawej górnej części brzucha, gorączka, dreszcze, zażółcenie skóry i oczu (żółtaczka), nudności, wymioty, stolce w kolorze gliny, ciemny mocz, zmęczenie – mogą to być objawy zapalenia dróg żółciowych zmniejszenie aktywności enzymów trzustkowych. Ponieważ lanreotyd może wpływać na uwalnianie enzymów trzustkowych biorących udział w trawieniu pokarmu, u pacjenta mogą wystąpić objawy, takie jak stolce tłuszczowe, luźne stolce, wzdęcia brzucha lub utrata masy ciała. Ponieważ lek Lanreotide Ranbaxy może zmieniać stężenie cukru we krwi, lekarz może zalecić kontrolowanie stężenia cukru we krwi, szczególnie na początku leczenia. Podobnie, z uwagi na możliwość występowania zaburzeń pęcherzyka żółciowego podczas stosowania leku Lanreotide Ranbaxy, lekarz może zalecić kontrolowanie pęcherzyka żółciowego na początku leczenia, a następnie w określonych odstępach czasu. Należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli pacjent zauważy którekolwiek z powyższych działań niepożądanych. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane 8
niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa, tel.: 22 49 21 301, fax: 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
Jak przechowywać lek
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku tekturowym i etykiecie po „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Lek Lanreotide Ranbaxy należy przechowywać w lodówce, w temperaturze od 2°C do 8°C, w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Po wyjęciu z lodówki lek pozostawiony w zamkniętej torebce może zostać ponownie umieszczony w lodówce (liczba takich przekroczeń temperatury nie może być większa niż trzy razy) w celu dalszego przechowywania i późniejszego użycia, pod warunkiem, że był przechowywany w temperaturze poniżej 30°C w sumie nie dłużej niż przez 72 godziny. Każda ampułko-strzykawka jest pakowana osobno. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek Lanreotide Ranbaxy Substancją czynną leku jest: lanreotyd, 60 mg, 90 mg lub 120 mg Pozostałe składniki to: woda do wstrzykiwań kwas octowy lodowaty (do ustalenia pH) Jak wygląda lek Lanreotide Ranbaxy i co zawiera opakowanie Lek Lanreotide Ranbaxy jest lepkim roztworem do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce gotowej do użycia, wyposażonej w automatyczny system zabezpieczający. Lek ma postać półstałą o barwie białej do jasnożółtej. Każda ampułko-strzykawka jest zapakowana w laminowaną torebkę oraz tekturowe pudełko. Wielkości opakowań: Pudełko zawierające ampułko-strzykawkę 0,5 ml z automatycznym systemem zabezpieczającym i jedną igłę (1,2 mm x 20 mm). Pudełko zawierające trzy torebki, z których każda zawiera jedną ampułko-strzykawkę 0,5 ml
i jedną igłę (1,2 mm x 20 mm). Lek Lanreotide Ranbaxy jest dostępny w opakowaniach zawierających 1 lub 3 ampułko-strzykawki lub w opakowaniach zbiorczych zawierających 3 (3 x 1) ampułko-strzykawki. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. Podmiot odpowiedzialny: Ranbaxy (Poland) Sp. z o.o. ul. Idzikowskiego 16 00-710 Warszawa tel. 22 642 07 75 Wytwórca/Importer: Sun Pharmaceutical Industries Europe B.V. Polarisavenue 87 2132 JH Hoofddorp Holandia Terapia S.A. 124 Fabricii Street 400 632 Cluj Napoca Rumunia
Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami: Austria: Belgia: Czechy: Dania: Finlandia: Francja: Hiszpania: Holandia: Irlandia: Niemcy: Norwegia: Rumunia: Słowacja: Szwecja: Węgry: Włochy:
Lanreotid SUN 60 mg, 90 mg, 120 mg Injektionslösung in einer Fertigspritze Lanréotide SUN 60 mg, 90 mg, 120 mg solution injectable en seringue préremplie Lanreotid SUN Lanreotid SUN 60 mg, 90 mg, 120 mg injektionsvæske, opløsning i fyldt injektionssprøjte Lanreotidi SUN 60 mg, 90 mg, 120 mg Injektioneste, liuos, esitäytetyssä ruiskussa LANREOTIDE BIOGARAN L.P. 60 mg, 90 mg, 120 mg solution injectable à libération prolongée en seringue préremplie Lanreotida SUN 60 mg, 90 mg, 120 mg solución inyectable en jeringa precargada EFG Lanreotide SUN 60 mg, 90 mg, 120 mg oplossing voor injectie in een voorgevulde spuit Lanreotide SUN 60 mg, 90 mg, 120 mg solution for injection in a pre-filled syringe Lanreotid SUN 60 mg, 90 mg, 120 mg Injektionslösung in einer Fertigspritze Lanreotid SUN Lanreotida Terapia 60 mg, 90 mg, 120 mg soluţie injectabilă în seringă preumplută Lanreotid SUN 60 mg, 90 mg, 120 mg injekčný roztok v naplnenej injekčnej striekačke Lanreotid SUN 60 mg, 90 mg, 120 mg injektionsvätska, lösning i förfylld spruta Lanreotid SUN 60 mg, 90 mg, 120 mg oldatos injekció előretöltött fecskendőben Lanreotide SUN
Data ostatniej aktualizacji ulotki
Źródło: oficjalna ulotka w Rejestrze Produktów Leczniczych (URPL)
Najczęściej zadawane pytania o Lanreotide Ranbaxy
W jakim celu stosuje się lek Lanreotide Ranbaxy?
Produkt leczniczy Lanreotide Ranbaxy jest wskazany: W długotrwałym leczeniu chorych na akromegalię, gdy stężenie krążącego hormonu wzrostu (GH) i (lub) insulinopodobnego czynnika wzrostu 1 (IGF-1) pozostają nieprawidłowe po operacji i (lub) radioterapii oraz u pacjentów, którzy z innych powodów wymagają leczenia.
Jaka jest substancja czynna leku Lanreotide Ranbaxy?
Substancją czynną leku Lanreotide Ranbaxy jest Lanreotidi acetas 71,5 mg/amp.-strzyk.. Kod ATC: H01CB03.
Dawkowanie Akromegalia Zalecana dawka początkowa wynosi od 60 do 120 mg podawana co 28 dni. Następnie należy dostosować dawkę leku w zależności od odpowiedzi pacjenta (mierzonej złagodzeniem objawów i (lub) obniżeniem stężeń GH i (lub) IGF-1). W przypadku nieuzyskania pożądanej odpowiedzi, dawkę leku można zwiększyć. Dawkę można zwiększyć, jeśli stężenie GH przekracza 2,5 ng/ml. Pełne dawkowanie znajduje się w punkcie 4.2 ChPL.
Kiedy nie stosować leku Lanreotide Ranbaxy?
Nadwrażliwość na substancję czynną, somatostatynę, pochodne peptydy lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Czy lek Lanreotide Ranbaxy można stosować w ciąży i podczas karmienia piersią?
Ciąża Istnieją ograniczone dane (mniej niż 300 kobiet w ciąży) dotyczące stosowania lanreotydu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję, ale nie wykazały działania teratogennego (patrz punkt 5.3). Potencjalne ryzyko dla ludzi nie jest znane. W celu zachowania ostrożności zaleca się unikanie stosowania lanreotydu w okresie ciąży.
Odpowiedzi pochodzą z oficjalnej ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego (URPL). Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.
⚕Dla profesjonalistów — Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)Pełna charakterystyka: dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia+
4.1. Wskazania do stosowania
Produkt leczniczy Lanreotide Ranbaxy jest wskazany: W długotrwałym leczeniu chorych na akromegalię, gdy stężenie krążącego hormonu wzrostu (GH) i (lub) insulinopodobnego czynnika wzrostu 1 (IGF-1) pozostają nieprawidłowe po operacji i (lub) radioterapii oraz u pacjentów, którzy z innych powodów wymagają leczenia. Celem postępowania terapeutycznego w akromegalii jest obniżenie stężeń GH i IGF-1, i o ile jest to możliwe, doprowadzenie ich do wartości prawidłowych. W łagodzeniu objawów związanych z akromegalią. W leczeniu guzów neuroendokrynnych żołądkowo-jelitowo-trzustkowych (GEP-NET) G1 i części guzów G2 (indeks Ki67 do maksymalnie 10%) środkowej części prajelita, trzustki lub nieznanego pochodzenia, po wykluczeniu ognisk pierwotnych w końcowej części prajelita, u dorosłych pacjentów z nieoperacyjnymi guzami miejscowo zaawansowanymi lub z przerzutami (patrz punkt 5.1). W leczeniu objawów związanych z guzami neuroendokrynnymi (rakowiakami).
4.2. Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie Akromegalia Zalecana dawka początkowa wynosi od 60 do 120 mg podawana co 28 dni. Następnie należy dostosować dawkę leku w zależności od odpowiedzi pacjenta (mierzonej złagodzeniem objawów i (lub) obniżeniem stężeń GH i (lub) IGF-1). W przypadku nieuzyskania pożądanej odpowiedzi, dawkę leku można zwiększyć. Dawkę można zwiększyć, jeśli stężenie GH przekracza 2,5 ng/ml. W przypadku stężeń GH w zakresie od 2,5 ng/ml do 1 ng/ml, dawkę można utrzymać, jeśli zależny od wieku poziom IGF-1 jest prawidłowy.
W przypadku uzyskania całkowitej kontroli (obniżenie stężenia GH poniżej 1 ng/ml, normalizacja stężenia IGF-1 i (lub) ustąpienie objawów) dawkę leku można zmniejszyć. U pacjentów, u których analog somatostatyny zapewnia dobrą kontrolę objawów choroby, produkt leczniczy Lanreotide Ranbaxy można wstrzykiwać w dawce 120 mg co 42 lub 56 dni. Na przykład, u pacjentów, u których uzyskano dobrą kontrolę za pomocą produktu leczniczego Lanreotide Ranbaxy w dawce 60 mg podawanej co 28 dni, można kontynuować leczenie produktem leczniczym Lanreotide Ranbaxy w dawce 120 mg podawanej co 56 dni, a u pacjentów, u których uzyskano dobrą kontrolę podając produkt leczniczy Lanreotide Ranbaxy w dawce 90 mg co 28 dni, można kontynuować leczenie produktem leczniczym Lanreotide Ranbaxy w dawce 120 mg co 42 dni. Długoterminowe monitorowanie objawów oraz stężeń GH i IGF-1 należy prowadzić zgodnie ze wskazaniami klinicznymi. Leczenie objawów związanych z guzami neuroendokrynnymi Zalecana dawka początkowa wynosi od 60 do 120 mg podawana co 28 dni. Następnie należy dostosować dawkę indywidualnie w zależności od stopnia ustąpienia objawów. Maksymalna zalecana dawka to 120 mg produktu leczniczego Lanreotide Ranbaxy co 28 dni. U pacjentów, u których analog somatostatyny zapewnia dobrą kontrolę objawów choroby, produkt leczniczy Lanreotide Ranbaxy można wstrzykiwać w dawce 120 mg co 42 lub 56 dni. Na przykład, u pacjentów, u których uzyskano dobrą kontrolę za pomocą produktu leczniczego Lanreotide Ranbaxy w dawce 60 mg podawanej co 28 dni, można kontynuować leczenie produktem leczniczym Lanreotide Ranbaxy w dawce 120 mg podawanej co 56 dni, a u pacjentów, u których uzyskano dobrą kontrolę podając produkt leczniczy Lanreotide Ranbaxy w dawce 90 mg co 28 dni, można kontynuować leczenie produktem leczniczym Lanreotide Ranbaxy w dawce 120 mg co 42 dni. Należy ściśle monitorować objawy po zmianie leczenia obejmującej dłuższe odstępy między dawkami. Leczenie guzów neuroendokrynnych żołądkowo-jelitowo-trzustkowych (GEP-NET) G1 i części guzów G2 (indeks Ki67 do maksymalnie 10%) środkowej części prajelita, trzustki lub nieznanego pochodzenia, po wykluczeniu ognisk pierwotnych w końcowej części prajelita, u dorosłych pacjentów z nieoperacyjnymi guzami miejscowo zaawansowanymi lub z przerzutami Zalecana dawka to jedno wstrzyknięcie produktu leczniczego Lanreotide Ranbaxy, 120 mg podawane co 28 dni. Leczenie produktem leczniczym Lanreotide Ranbaxy należy prowadzić tak długo, jak jest to konieczne w celu kontroli guza. Zaburzenia czynności nerek i (lub) wątroby: U pacjentów z zaburzeniem czynności nerek lub wątroby nie jest konieczne dostosowanie dawki ze względu na szeroki zakres dawek terapeutycznych lanreotydu (patrz punkt 5.2). Pacjenci w podeszłym wieku: U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczne dostosowanie dawki ze względu na szeroki zakres dawek terapeutycznych lanreotydu (patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzież: Nie określono bezpieczeństwa ani skuteczności stosowania produktu leczniczego Lanreotide Ranbaxy u dzieci i młodzieży. Sposób podawania Produkt leczniczy Lanreotide Ranbaxy należy wstrzykiwać głęboko podskórnie w górny zewnętrzny kwadrant pośladka lub w górną zewnętrzną część uda. W przypadku pacjentów, którzy otrzymują stałą dawkę produktu leczniczego Lanreotide Ranbaxy oraz po odpowiednim przeszkoleniu, produkt leczniczy może być podany samodzielnie przez pacjenta lub przez przeszkoloną osobę. W przypadku samodzielnego podania, iniekcje należy podawać w górną, zewnętrzną część uda. Decyzję dotyczącą tego, czy pacjent może wykonywać iniekcje samodzielnie, czy powinna je podawać
przeszkolona osoba, powinien podjąć pracownik służby zdrowia. Niezależnie od miejsca wykonania iniekcji, nie należy przy tym tworzyć fałdu skóry, a igłę należy wprowadzać w sposób zdecydowany, na całą jej długość, prostopadle do powierzchni skóry. Iniekcje należy podawać naprzemiennie po prawej i lewej stronie ciała.
4.3. Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną, somatostatynę, pochodne peptydy lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Kamica żółciowa i powikłania kamicy żółciowej Lanreotyd może hamować motorykę pęcherzyka żółciowego i przyczyniać się do powstawania kamieni żółciowych. Dlatego pacjenci mogą wymagać okresowego monitorowania. W przypadku długotrwałego leczenia zaleca się wykonywanie badania echograficznego pęcherzyka żółciowego przed leczeniem oraz co 6 miesięcy (patrz punkt 4.8). Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu, u pacjentów leczonych lanreotydem zgłaszano przypadki komplikacji związanych z tworzeniem się kamieni żółciowych, takie jak zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie dróg żółciowych i zapalenie trzustki, wymagające cholecystektomii. W przypadku podejrzenia powikłań związanych z kamicą żółciową należy przerwać stosowanie lanreotydu i wdrożyć odpowiednie leczenie. Hiperglikemia i hipoglikemia Badania farmakologiczne przeprowadzone na zwierzętach i u ludzi wykazały, że lanreotyd, podobnie jak somatostatyna i jej analogi, hamuje wydzielanie insuliny i glukagonu. W związku z tym, u pacjentów leczonych lanreotydem, może wystąpić hipoglikemia lub hiperglikemia. Rozpoczynając leczenie lanreotydem, należy kontrolować stężenie glukozy we krwi, a gdy dawka zostanie zmieniona, należy odpowiednio zmodyfikować leczenie przeciwcukrzycowe. Niedoczynność tarczycy W trakcie leczenia lanreotydem pacjentów z akromegalią obserwowano niewielkie zmniejszenie czynności gruczołu tarczowego, chociaż wystąpienie klinicznej niedoczynności tarczycy jest rzadkie. O ile jest to wskazanie kliniczne, należy przeprowadzić badania oceniające czynność tarczycy. Bradykardia U pacjentów bez wcześniejszych zaburzeń kardiologicznych, lanreotyd może prowadzić do zwolnienia akcji serca, które jednak nie musi prowadzić do przekroczenia progu bradykardii. U pacjentów z chorobą serca przed włączeniem lanreotydu, może wystąpić bradykardia zatokowa. U pacjentów z bradykardią należy zachować ostrożność przy rozpoczynaniu leczenia lanreotydem (patrz punkt 4.5). Czynność trzustki U niektórych pacjentów leczonych lanreotydem z powodu guzów neuroendokrynnych żołądkowo-jelitowo-trzustkowych obserwowano zewnątrzwydzielniczą niewydolność trzustki (ang. pancreatic exocrine insufficiency – PEI ). Objawy PEI mogą obejmować stolce tłuszczowe, luźne stolce, wzdęcia brzucha i utratę masy ciała. U pacjentów z tymi objawami należy rozważyć badania przesiewowe i odpowiednie leczenie PEI zgodnie z wytycznymi klinicznymi. Monitorowanie guza przysadki mózgowej U pacjentów z akromegalią stosowanie lanreotydu nie zwalnia z konieczności monitorowania objętości guza przysadki mózgowej.
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Farmakologiczne działanie lanreotydu na układ pokarmowy może skutkować zmniejszeniem wchłaniania jelitowego innych leków stosowanych jednocześnie, w tym cyklosporyny.
Jednoczesne podawanie cyklosporyny i lanreotydu może zmniejszać względną biodostępność cyklosporyny i dlatego może wymagać dostosowania dawki cyklosporyny dla zachowania jej stężeń terapeutycznych. Interakcje z lekami silnie wiążącymi się z białkami osocza są mało prawdopodobne ze względu na umiarkowane wiązanie się lanreotydu z białkami surowicy. Ograniczone dane z literatury wskazują, że jednoczesne podawanie analogów somatostatyny i bromokryptyny może zwiększać dostępność bromokryptyny. W przypadku jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Lanreotide Ranbaxy z insuliną i lekami przeciwcukrzycowymi może być konieczne dostosowanie dawek insuliny i leków przeciwcukrzycowych: Ryzyko hipoglikemii lub hiperglikemii: zmniejszenie lub zwiększenie wydzielania endogennego glukagonu może zmniejszyć konieczność leczenia przeciwcukrzycowego. Podczas leczenia lanreotydem należy zwiększyć samokontrolę glikemii i w razie potrzeby dostosować dawkowanie leków przeciwcukrzycowych. Jednoczesne podawanie leków indukujących bradykardię (np. beta-adrenolityków) może wywierać addytywny efekt na czynność serca, nieco zwolnioną wskutek podawania lanreotydu. Konieczne może być dostosowanie dawki tych leków przy ich jednoczesnym stosowaniu. Ograniczone dane z literatury wskazują, że analogi somatostatyny mogą zmniejszać klirens metaboliczny związków metabolizowanych przez enzymy cytochromu P450, co może wynikać z supresji hormonu wzrostu. Ponieważ nie można wykluczyć, że lanreotyd może wywierać takie działanie, inne leki metabolizowane głównie przez CYP3A4, o wąskim indeksie terapeutycznym (np. chinidyna, terfenadyna), należy stosować z zachowaniem ostrożności.
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża Istnieją ograniczone dane (mniej niż 300 kobiet w ciąży) dotyczące stosowania lanreotydu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję, ale nie wykazały działania teratogennego (patrz punkt 5.3). Potencjalne ryzyko dla ludzi nie jest znane. W celu zachowania ostrożności zaleca się unikanie stosowania lanreotydu w okresie ciąży. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy produkt leczniczy Lanreotide Ranbaxy przenika do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków lub niemowląt. Produktu leczniczego Lanreotide Ranbaxy nie należy stosować w okresie karmienia piersią. Płodność U samic szczurów zaobserwowano zmniejszoną płodność z powodu hamowania wydzielania GH podczas podawania dawek przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi.
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkt leczniczy Lanreotide Ranbaxy wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Zgłaszano jednak występowanie zawrotów głowy podczas stosowania produktu leczniczego Lanreotide Ranbaxy (patrz punkt 4.8). Jeżeli takie działanie niepożądane wystąpi u pacjenta, nie powinien on prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
4.8. Działania niepożądane
Działania niepożądane, zgłaszane w badaniach klinicznych u pacjentów z akromegalią oraz guzami neuroendokrynnymi (GEP-NET), leczonych lanreotydem, wymieniono w tabeli z podziałem na
odpowiednie układy i narządy, zgodnie z następującą klasyfikacją: Bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Najczęściej występujące działania niepożądane podczas leczenia lanreotydem to zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (najczęściej zgłaszano biegunkę i ból brzucha, przemijający, zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego), kamicę żółciową (często bezobjawową) oraz reakcje w miejscu podania (ból, guzki lub stwardnienie). Profil działań niepożądanych jest podobny przy stosowaniu tego leku we wszystkich wskazaniach. Klasyfikacja układów i narządów
Bardzo często (1/10)
Często (1/100 do <1/10)
Niezbyt często (1/1 000 do <1/100)
Zaburzenia układu immunologicznego
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Hipoglikemia, zmniejszenie apetytu**, hiperglikemia, cukrzyca
Zaburzenia psychiczne Zaburzenia układu nerwowego
Bezsenność* Zawroty głowy, ból głowy, ospałość** Bradykardia zatokowa*
Zaburzenia serca Zaburzenia naczyniowe Zaburzenia żołądka i jelit
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Dane dotyczące bezpieczeństwa zgromadzone po wprowadzeniu lanreotydu do obrotu (częstość nieznana) Reakcje alergiczne (w tym obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, nadwrażliwość)
Biegunka, wolne stolce*, ból brzucha
Kamica żółciowa
Nudności, wymioty, zaparcia, wzdęcia, uczucie pełności, uczucie dyskomfortu w brzuchu*, dyspepsja, biegunka tłuszczowa** Poszerzenie przewodów żółciowych*
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Ból mięśniowoszkieletowy**, ból mięśniowy**
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Łysienie, hipotrychoza*
4.9. Przedawkowanie
W przypadku przedawkowania zaleca się leczenie objawowe.
