Kornam
Cena i refundacja
Dane: obwieszczenie Ministra Zdrowia w sprawie wykazu leków refundowanych. Ceny urzędowe; apteka może stosować niższą marżę. Nie stanowi porady medycznej.
Leki z tą samą substancją czynną
Te leki zawierają tę samą substancję czynną (Terazosini dihydricum hydrochloridum 5 mg), kod ATC G04CA03 i mogą być stosowane zamiennie po konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.
Odpowiedniki
Leki z tej samej grupy limitowej — Leki stosowane w leczeniu łagodnego przerostu gruczołu krokowego - blokujące receptory alfa-adrenergiczne. Farmaceuta ma obowiązek poinformować o tańszym odpowiedniku i może go wydać za Twoją zgodą.
- Doxazosin Aurovitas8,43 zł taniej
- Adadox9,11 zł taniej
- Dalfaz SR 512,35 zł taniej
- Zoxon 112,80 zł taniej
- Apo-Doxan 112,82 zł taniej
- Doxanorm12,87 zł taniej
- Doxar13,14 zł taniej
- Silodosin Aurovitas13,40 zł taniej
- Doxazosin Aurovitas15,50 zł taniej
- Tamsiger16,45 zł taniej
- Tamiron16,59 zł taniej
- Zoxon 217,26 zł taniej
Ceny urzędowe z obwieszczenia MZ. O zamianie decyduje lekarz lub farmaceuta.
Spis treści ulotki
- Co to jest lek i w jakim celu się go stosuje
- Informacje ważne przed zastosowaniem leku
- Jak stosować lek
- Możliwe działania niepożądane
- Jak przechowywać lek
- Zawartość opakowania i inne informacje
- Co to jest Kornam i w jakim celu się go stosuje
Kornam należy do grupy leków zwanych antagonistami receptorów alfa-adrenergicznych (lub lekami alfa-adrenolitycznymi). Kornam powoduje zmniejszenie napięcia ścian naczyń krwionośnych (żył i tętnic) i ich rozszerzenie, co ułatwia przepływ krwi przez te naczynia. Lek rozluźnia również mięśnie gruczołu krokowego i szyi pęcherza moczowego, ułatwiając oddawanie moczu. Kornam stosowany jest w leczeniu nadciśnienia tętniczego krwi, w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (powiększonego gruczołu krokowego), w objawowym leczeniu zaburzeń oddawania moczu na skutek zwężenia dróg moczowych w wyniku łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. 2.
Kiedy nie stosować leku Kornam – jeśli pacjent ma uczulenie na terazosynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6), – jeśli pacjent ma znaną nadwrażliwość na inne leki alfa-adrenolityczne, – u pacjenta z omdleniami podczas oddawania moczu w wywiadzie. Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Kornam należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą. Kornam może znacząco obniżać ciśnienie tętnicze krwi, powodować obniżenie ciśnienia krwi przy zmianie pozycji z leżącej lub siedzącej na stojącą (niedociśnienie ortostatyczne) i omdlenie. Ryzyko tych zaburzeń występuje po przyjęciu pierwszej dawki lub kilku pierwszych dawek leku, po zwiększeniu dawki leku, po przerwie w przyjmowaniu leku trwającej 2 lub więcej dni, a następnie wznowieniu leczenia, a także u pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat) oraz po dodaniu do leczenia dodatkowego leku przeciwnadciśnieniowego lub moczopędnego.
PSUSA/00002895/202311
Jeśli pacjent wznawia przyjmowanie leku Kornam po kilkudniowej przerwie, lekarz zaleci zastosowanie początkowej dawki. U pacjentów może wystąpić znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego, zwłaszcza po przyjęciu pierwszej dawki („efekt pierwszej dawki”) lub po zwiększeniu dawki, szczególnie w pozycji stojącej lub przy zmianie pozycji. Mogą wówczas wystąpić takie objawy jak osłabienie, zawroty głowy i, w bardzo rzadkich przypadkach, utrata przytomności, niekiedy wywołana tachykardią nadkomorową. Objawów tych można się również spodziewać w przypadku wznowienia leczenia po przerwie trwającej dwa lub więcej dni. Zwykle trwają one tylko przez krótki czas i zazwyczaj ustępują po kontynuacji leczenia. Należy unikać nagłych zmian pozycji ciała lub długotrwałego przebywania w pozycji stojącej po zwiększeniu dawki leku i wznowieniu leczenia po przerwie. Dotyczy to szczególnie pacjentów w podeszłym wieku. Należy unikać stresujących sytuacji, które mogą być przyczyną omdleń, usiąść lub położyć się w momencie wystąpienia jakichkolwiek objawów niedociśnienia, chociaż nie zawsze muszą być one związane z pozycją ciała, oraz zachować ostrożność podczas wstawania z pozycji siedzącej lub leżącej. Jeśli wystąpią zawroty głowy lub kołatanie serca, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, który rozważy dostosowanie dawki. Leku nie należy stosować w przypadku przepełnienia pęcherza, bezmoczu lub zaawansowanej niewydolności nerek. Ze względu na ryzyko nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania terazosyny (substancji czynnej leku Kornam) i tiazydowych leków moczopędnych lub innych leków przeciwnadciśnieniowych. Jeśli leki te są włączone podczas leczenia terazosyną, lekarz zaleci zmniejszenie dawki lub odstawienie terazosyny. Niezbędne jest stopniowe zwiększanie nowej dawki. Jeśli terazosyna stosowana jest w skojarzeniu z innymi lekami przecinadciśnieniowymi, lekarz zaleci zmniejszenie ich dawki przed rozpoczęciem leczenia terazosyną i dostosowanie ich dawki, kiedy dawka terazosyny zostanie ustabilizowana. Terazosyna może spowodować przedłużony (utrzymujący się ponad 4 godziny) lub bolesny wzwód (tzw. priapizm).W przypadku jego wystąpienia należy natychmiast zwrócić się do lekarza, ponieważ w przeciwnym razie występuje ryzyko trwałych zaburzeń wzwodu. Przed rozpoczęciem leczenia objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego lekarz wykona odpowiednie badania, aby wykluczyć inne przyczyny zaburzeń odpływu moczu lub objawów ze strony układu moczowego. Pacjenci z łagodnym przerostem gruczołu krokowego, u których jednocześnie występują zaburzenia odpływu moczu w górnym odcinku układu moczowego, przewlekłe zakażenie dróg moczowych lub kamica nerkowa, nie powinni stosować leku Kornam. Lekarz będzie szczególnie uważnie monitorował przebieg leczenia u pacjentów z obrzękiem płuc spowodowanym zwężeniem zastawki serca lub z niewydolnością serca. Jednoczesne stosowanie leku Kornam i takich leków, jak syldenafil, tadalafil lub wardenafil wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko objawów niedociśnienia tętniczego. Należy w tej sprawie poradzić się lekarza. Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent kiedykolwiek zemdlał po oddaniu moczu, gdyż u takich pacjentów stosowanie leku Kornam jest przeciwwskazane. Jeśli pacjent ma się poddać chirurgicznemu leczeniu zaćmy, należy przed zabiegiem poinformować operującego okulistę o przyjmowaniu leku Kornam obecnie lub w przeszłości. Terazosyna może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych krwi.
PSUSA/00002895/202311
Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania leków, które mogą wpływać na metabolizm wątrobowy (np. inhibitorów 5-fosfodiesterazy, takich jak syldenafil, tadalafil i wardenafil [leków stosowanych w leczeniu zaburzeń wzwodu], antagonistów wapnia, inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE) [leków stosowanych w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego krwi lub niektórych chorób serca] i cymetydyny [leku hamującego wydzielanie kwasu żołądkowego]). Jeśli pacjent ma mieć wykonane badanie moczu w celu diagnostyki guza chromochłonnego (guza rdzenia nadnercza), musi powiedzieć lekarzowi o przyjmowaniu leku Kornam. Dzieci Leku Kornam nie stosuje się u dzieci. Kornam a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Przed przyjęciem jakiegokolwiek dodatkowego leku, w tym również leku dostępnego bez recepty, witamin i preparatów ziołowych, należy skonsultować się z lekarzem. Kornam i inne jednocześnie stosowane leki mogą wzajemnie wpływać na swoje działanie. Dotyczy to zwłaszcza następujących leków: – inne leki obniżające ciśnienie tętnicze krwi (tj. klonidyna, moksonidyna); – leki moczopędne; – inne leki alfa-adrenolityczne (np. doksazosyna, prazosyna); – azotany (np. nitrogliceryna); – leki stosowane w leczeniu astmy oskrzelowej; – leki stosowane w leczeniu chorób serca (tj. leki beta-adrenolityczne, antagoniści kanału wapniowego, inhibitory konwertazy angiotensyny); – leki sympatykomimetyczne (np. dopamina, efedryna, adrenalina, metaraminol, metoksamina); – leki stosowane w leczeniu chorób oczu; – leki stosowane w celu złagodzenia objawów zapalenia błony śluzowej nosa (tj. fenylefryna); – leki stosowane w zaburzeniach wzwodu (np. syldenafil, tadalafil i wardenafil). Kornam z jedzeniem, piciem i alkoholem Tabletki należy połykać popijając odpowiednią ilością płynu (np. szklanką wody). W okresie przyjmowania leku Kornam należy unikać spożywania napojów alkoholowych. Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Lek można stosować w okresie ciąży i karmienia piersią jedynie wtedy, gdy lekarz uzna to za konieczne. Leku nie należy stosować na krótko przed porodem. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Kornam wpływa w znacznym stopniu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Zwłaszcza na początku leczenia mogą wystąpić zawroty głowy, senność i (lub) omdlenia. Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn w ciągu 12 godzin od przyjęcia pierwszej dawki leku, po zwiększeniu dawki oraz po wznowieniu przyjmowania leku Kornam po przerwie. Kornam zawiera laktozę jednowodną. Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku. 3.
PSUSA/00002895/202311
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Lekarz przepisze odpowiednią dawkę i określi, jak często należy lek przyjmować. Może wielokrotnie zmieniać dawkę, zanim dobierze optymalną. Nie wolno zmieniać dawki leku ani przerywać leczenia bez porozumienia z lekarzem. Jeśli lekarz nie zadecyduje inaczej, lek należy przyjmować przed snem. Tabletki należy połykać popijając odpowiednią ilością płynu (np. szklanką wody). Nadciśnienie tętnicze Zazwyczaj stosowana dawka początkowa leku wynosi 1 mg (pół tabletki 2 mg) przed snem i nie należy jej przekraczać. Następnie lekarz będzie stopniowo zwiększał dawkę, jeżeli to konieczne, do momentu unormowania wartości ciśnienia tętniczego. Zazwyczaj dawka podtrzymująca wynosi od 2 mg do 10 mg na dobę, należy ją przyjmować przed snem. Maksymalna dawka dobowa wynosi 20 mg (w wyjątkowych przypadkach 40 mg). Łagodny rozrost gruczołu krokowego Dawka początkowa wynosi 1 mg na dobę (pół tabletki 2 mg) przed snem. Dawkę leku zwiększa się stopniowo do czasu uzyskania poprawy klinicznej, zgodnie z zaleceniami lekarza. Zazwyczaj stosuje się dawkę dobową 10 mg terazosyny. Wynik leczenia można zaobserwować po upływie 2 tygodni od rozpoczęcia leczenia. Najlepsze rezultaty uzyskuje się po 4 do 6 tygodniach, stosując dawkę 10 mg terazosyny na dobę. Zazwyczaj stosowana dawka podtrzymująca wynosi od 5 mg do 10 mg przed snem. Maksymalna dawka dobowa wynosi 20 mg. Pacjenci w podeszłym wieku Dostosowanie dawki leku nie jest konieczne. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Leku nie powinni stosować pacjenci, którzy wydalają zmniejszone ilości moczu lub nie wydalają go wcale, a także pacjenci z ciężką niewydolnością nerek. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Leku nie powinni stosować pacjenci, u których stwierdzono ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Jeśli pacjent ma wątpliwości, czy ta uwaga go dotyczy, powinien skonsultować się z lekarzem. Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Kornam W razie przyjęcia zbyt dużej dawki leku należy natychmiast skonsultować się z lekarzem, gdyż możliwe jest nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego krwi. Pominięcie zastosowania leku Kornam Jeżeli pacjent zapomniał przyjąć lek Kornam o zwykłej porze, powinien przyjąć go jak najszybciej i kontynuować przyjmowanie leku według dotychczasowego schematu. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Przerwanie stosowania leku Kornam Przed podjęciem decyzji o przerwaniu stosowania leku należy zawsze skonsultować się z lekarzem. Nawet w przypadku dobrego samopoczucia nie należy przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem. Po kilkudniowej przerwie w stosowaniu terazosyny leczenie należy wznawiać od dawki początkowej 1 mg. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. 4.
PSUSA/00002895/202311
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Kornam może powodować omdlenia. Po przyjęciu pierwszej dawki może wystąpić nadmierne zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi, powodujące zawroty głowy, a w ciężkich przypadkach omdlenie. Bardzo częste działania niepożądane (mogą występować częściej niż u 1 na 10 osób): ból głowy zawroty głowy uczucie osłabienia Częste działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 osób): zapalenie zatok nerwowość senność niepokój odczucie mrowienia niewyraźne widzenie, podwójne widzenie kołatanie serca, przyspieszona czynność serca zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi przy zmianie pozycji z leżącej na siedzącą lub stojącą, powodujące zawroty głowy duszność nudności bóle kończyn, bóle pleców zaburzenia wzwodu obrzęki kończyn uczucie zmęczenia obrzęk błon śluzowych Niezbyt częste działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 100 osób): zmniejszony popęd płciowy depresja omdlenie obrzęki Rzadkie działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 1000 osób): zwiększenie masy ciała Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych): zapalenie oskrzeli, objawy grypy, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła zakażenie dróg moczowych zmniejszenie liczby płytek krwi (małopłytkowość) bardzo ciężkie reakcje alergiczne (reakcje anafilaktyczne) dna moczanowa bezsenność zapalenie spojówek leniwe oko (ambylopia) szumy uszne zaburzenia rytmu serca, migotanie przedsionków rozszerzenie naczyń krwionośnych kaszel, krwawienie z nosa ból brzucha, zaparcie, biegunka, suchość błony śluzowej jamy ustnej, niestrawność, wzdęcia, wymioty zwiększona częstość oddawania moczu, nietrzymanie moczu nadmierne pocenie się świąd wysypka
PSUSA/00002895/202311
bóle stawów, zapalenie stawów, zmiany chorobowe w obrębie stawów (artropatia), bóle mięśni, ból szyi, ból barków zwiększona częstość oddawania moczu, nietrzymanie moczu przedłużony i (lub) bolesny wzwód (priapizm) ból w klatce piersiowej obrzęk twarzy zwiększona temperatura ciała zmniejszone stężenie albuminy, zmniejszona wartość hematokrytu, zmniejszone stężenie barwnika krwi (hemoglobiny), zmniejszone stężenie białka całkowitego zmniejszona liczba krwinek białych (leukocytów) zatkany nos.
Zgłaszano występowanie odmiany zespołu „małej źrenicy” znanej jako „śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki”, związanej z lekami alfa-adrenolitycznymi podczas chirurgicznego leczenia zaćmy. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301 faks: + 48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku. 5.
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Przechowywać w temperaturze poniżej 25ºC. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko. 6.
Co zawiera Kornam Substancją czynną leku Kornam jest terazosyna. Tabletki 2 mg Jedna tabletka zawiera 2 mg terazosyny w postaci terazosyny chlorowodorku dwuwodnego. Pozostałe składniki to: laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, skrobia kukurydziana, talk, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, żółcień chinolinowa. Tabletki 5 mg Jedna tabletka zawiera 5 mg terazosyny w postaci terazosyny chlorowodorku dwuwodnego.
PSUSA/00002895/202311
Pozostałe składniki to: laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, skrobia kukurydziana, talk, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, żelaza tlenek żółty. Jak wygląda Kornam i co zawiera opakowanie Tabletki 2 mg Żółte, okrągłe, płaskie tabletki ze ściętymi krawędziami, z rowkiem dzielącym po jednej stronie. Tabletki 5 mg Żółtopomarańczowe, okrągłe, płaskie tabletki ze ściętymi krawędziami, z rowkiem dzielącym po jednej stronie. Blistry z folii Aluminium/PVC w tekturowym pudełku zawierają 30 tabletek. Podmiot odpowiedzialny i wytwórca Podmiot odpowiedzialny Sandoz GmbH Biochemiestrasse 10 A-6250 Kundl, Austria Wytwórca Lek Pharmaceuticals d.d. Verovškova 57 1526 Ljubljana, Słowenia W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do: Sandoz Polska Sp. z o.o. ul. Domaniewska 5°C 02-672 Warszawa tel. 22 209 70 00 Data ostatniej aktualizacji ulotki: <Logo Sandoz>
PSUSA/00002895/202311
Źródło: oficjalna ulotka w Rejestrze Produktów Leczniczych (URPL)
Najczęściej zadawane pytania o Kornam
Jaka jest substancja czynna leku Kornam?
Substancją czynną leku Kornam jest Terazosini dihydricum hydrochloridum 5 mg. Kod ATC: G04CA03.
Łagodny rozrost gruczołu krokowego. Objawowe leczenie zaburzeń oddawania moczu na skutek zwężenia dróg moczowych w wyniku łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Dawkowanie i sposób podawania Nadciśnienie tętnicze Kornam jest skutecznym lekiem przeciwnadciśnieniowym i może być stosowany w monoterapii i w połączeniu z innym lekiem hipotensyjnym. PSUSA/00002895/202311 W leczeniu nadciśnienia tętniczego (w stadium 1. Pełne dawkowanie znajduje się w punkcie 4.2 ChPL.
Kiedy nie stosować leku Kornam?
Czy lek Kornam można stosować w ciąży i podczas karmienia piersią?
Ciąża Chlorowodorek terazosyny u szczurów i królików, podawany doustnie w dawkach odpowiednio do 1330-krotności i 165-krotności maksymalnej zalecanej dawki u ludzi, nie wykazywał działania teratogennego. U szczurów, którym podawano dawkę 480 mg/kg mc./dobę., która stanowi około 1330-krotność maksymalnej zalecanej dawki u ludzi, występowały resorpcje płodów.
Czy lek Kornam jest refundowany?
Zgodnie z obwieszczeniem Ministra Zdrowia lek Kornam ma poziom odpłatności: 30%. Wysokość dopłaty zależy od wskazania i uprawnień pacjenta.
Odpowiedzi pochodzą z oficjalnej ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego (URPL). Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.
⚕Dla profesjonalistów — Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)Pełna charakterystyka: dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia+
4.1. Wskazania do stosowania
4.2. Dawkowanie i sposób podawania
Nadciśnienie tętnicze. Łagodny rozrost gruczołu krokowego. Objawowe leczenie zaburzeń oddawania moczu na skutek zwężenia dróg moczowych w wyniku łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Dawkowanie i sposób podawania
Nadciśnienie tętnicze Kornam jest skutecznym lekiem przeciwnadciśnieniowym i może być stosowany w monoterapii i w połączeniu z innym lekiem hipotensyjnym.
PSUSA/00002895/202311
W leczeniu nadciśnienia tętniczego (w stadium 1. i 2.) terazosyna może być stosowana jako jedyny lek (monoterapia), ale jeżeli reakcja na leczenie jest niewystarczająca, terazosynę można łączyć z tiazydowym lekiem moczopędnym i (lub) innym lekiem przeciwnadciśnieniowym. Dawka początkowa dla wszystkich pacjentów wynosi 1 mg przed snem. W celu indywidualnego ustalenia dawki podtrzymującej dawkę początkową zwiększa się stopniowo (zazwyczaj przez podwojenie poprzedniej dawki w odstępach nie krótszych niż 1 tydzień), aż do uzyskania żądanego ciśnienia tętniczego. Dawka podtrzymująca wynosi zazwyczaj od 2 mg do 10 mg na dobę, przyjmowanych przed snem. Maksymalna dawka dobowa wynosi 20 mg (w wyjątkowych wypadkach 40 mg). Jeśli stosowanie terazosyny zostanie przerwane na kilka dni, leczenie należy wznawiać od dawki początkowej 1 mg. Łagodny rozrost gruczołu krokowego Dawka początkowa dla wszystkich pacjentów wynosi 1 mg przed snem. Dawkę należy zwiększać stopniowo (na ogół podwajać co jeden - dwa tygodnie), aż do uzyskania poprawy klinicznej. Zazwyczaj stosuje się dawkę dobową 10 mg terazosyny. Poprawę objawów związanych ze zwężeniem dróg moczowych można zaobserwować po dwóch tygodniach leczenia. Zazwyczaj stosowana dawka podtrzymująca wynosi od 5 mg do 10 mg przyjmowanych przed snem. Maksymalna dawka dobowa wynosi 20 mg. Nie wykazano, aby dawki dobowe większe niż 10 mg były bardziej skuteczne w leczeniu objawowym. Jeśli stosowanie terazosyny zostanie przerwane na kilka dni, leczenie należy wznawiać od dawki początkowej 1 mg. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Zasadniczo terazosyny nie należy stosować u pacjentów ze zmniejszonym wydalaniem moczu lub bezmoczem, a także z ciężką niewydolnością nerek. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy ostrożnie zwiększać dawkę terazosyny, gdyż podlega ona znacznemu metabolizmowi pierwszego przejścia i wydalana jest głównie przez drogi żółciowe. Ze względu na brak doświadczenia u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, stosowanie terazosyny u tych pacjentów nie jest zalecane. Pacjenci w podeszłym wieku U osób w podeszłym wieku zmiana dawkowania nie jest konieczna. Pacjenci w wieku powyżej 65 lat otrzymujący terazosynę w leczeniu rozrostu gruczołu krokowego mogą być bardziej narażeni na niedociśnienie ortostatyczne. Dzieci Nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania terazosyny u dzieci. Sposób podawania Kornam można przyjmować niezależnie od posiłku, popijając odpowiednią ilością płynu (np. szklanką wody).
4.3. Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Znana nadwrażliwość na inne leki alfa-adrenolityczne. Pacjenci z omdleniami podczas oddawania moczu w wywiadzie.
PSUSA/00002895/202311
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Chlorowodorek terazosyny, tak jak inne leki alfa-adrenolityczne, może powodować znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego, zwłaszcza niedociśnienie ortostatyczne i omdlenie, związane z przyjęciem pierwszej dawki lub kilku pierwszych dawek produktu leczniczego. Podobnego działania można się spodziewać w przypadku pominięcia więcej niż kilku dawek produktu leczniczego, a następnie wznowienia leczenia. Istnieją doniesienia o przypadkach omdlenia związanego z szybkim zwiększaniem dawki innych leków alfa-adrenolitycznych lub po wprowadzeniu innego leku hipotensyjnego. Uważa się, że omdlenie spowodowane jest nadmiernym ortostatycznym obniżeniem ciśnienia tętniczego, choć niekiedy omdlenie poprzedzał napad ciężkiej tachykardii nadkomorowej z częstością akcji serca od 120 do 160 uderzeń na minutę. W badaniach klinicznych częstość występowania niedociśnienia ortostatycznego była większa u pacjentów z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego, niż u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym. Częstość niedociśnienia ortostatycznego w tych przypadkach była większa u pacjentów w wieku 65 lat i starszych (5,6%) niż u pacjentów w wieku poniżej 65 lat (2,6%). Jeśli przyjmowanie produktu leczniczego zostanie przerwane na więcej niż kilka dni, leczenie należy wznowić stosując schemat dawkowania początkowego. Leczenie terazosyną wymaga regularnej kontroli medycznej. U pacjentów może wystąpić znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego, zwłaszcza po przyjęciu pierwszej dawki („efekt pierwszej dawki”) lub po zwiększeniu dawki, szczególnie w pozycji stojącej lub przy zmianie pozycji. W tych przypadkach u pacjentów mogą wystąpić takie objawy jak osłabienie, zawroty głowy i, w bardzo rzadkich przypadkach, utrata przytomności, niekiedy wywołana tachykardią nadkomorową. Objawów tych można się również spodziewać w przypadku wznowienia leczenia po przerwie trwającej dwa lub więcej dni (patrz punkt 4.2). Zwykle trwają one tylko przez krótki czas i zazwyczaj ustępują po kontynuacji leczenia. Ze względu na większe ryzyko wystąpienia tych działań niepożądanych w przypadku podania większej niż zalecana dawki początkowej, należy ściśle przestrzegać instrukcji dotyczących dawkowania. Pacjenci powinni unikać nagłych zmian pozycji ciała lub długotrwałego przebywania w pozycji stojącej po zwiększeniu dawki produktu leczniczego i wznowieniu leczenia po przerwie. Dotyczy to szczególnie pacjentów w podeszłym wieku. Należy zalecić pacjentom, aby unikali stresujących sytuacji, które mogą być przyczyną omdleń, aby usiedli lub położyli się w momencie wystąpienia jakichkolwiek objawów niedociśnienia, chociaż nie zawsze muszą być one związane z pozycją ciała, oraz aby zachowali ostrożność podczas wstawania z pozycji siedzącej lub leżącej. Jeśli u pacjentów wystąpią zawroty głowy lub kołatanie serca, powinni natychmiast skontaktować się z lekarzem, który rozważy dostosowanie dawki (patrz także punkt 4.8). Pacjenta należy ostrzec o ryzyku wystąpienia zaburzeń regulacji ortostatycznej i priapizmu oraz poinformować o tym, jak należy się zachować w razie ich wystąpienia. W odniesieniu do priapizmu, należy zalecić pacjentowi, aby w przypadku jego wystąpienia natychmiast skontaktował się z lekarzem, ponieważ w przeciwnym razie występuje ryzyko trwałych zaburzeń wzwodu. Przed rozpoczęciem leczenia objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego lekami alfaadrenolitycznymi należy wykluczyć inne przyczyny zaburzeń odpływu moczu lub objawów ze strony układu moczowego. U osób z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego należy przed rozpoczęciem leczenia terazosyną wykluczyć zaburzenia odpływu moczu w górnym odcinku układu moczowego oraz jakiekolwiek objawy zakażenia dróg moczowych. Nie należy stosować terazosyny u pacjentów z łagodnym przerostem gruczołu krokowego, u których jednocześnie występują zaburzenia odpływu moczu w górnym odcinku układu moczowego, przewlekłe zakażenie dróg moczowych lub kamica nerkowa.
PSUSA/00002895/202311
Terazosyny nie należy podawać pacjentom z przepełnieniem pęcherza, anurią lub zaawansowaną niewydolnością nerek. Ze względu na ryzyko nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego zaleca się zachowanie ostrożności podczas jednoczesnego podawania terazosyny i tiazydów lub innych leków przeciwnadciśnieniowych. Jeśli tiazydowe leki moczopędne lub inne leki przeciwnadciśnieniowe są włączone podczas leczenia terazosyną, należy zmniejszyć dawkę terazosyny lub odstawić lek. Niezbędne jest stopniowe zwiększanie nowej dawki. Podczas podawania terazosyny w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, ich dawkę należy zmniejszyć przed rozpoczęciem leczenia i dostosować, kiedy dawka terazosyny zostanie ustabilizowana. Ze względu na działanie rozszerzające naczynia krwionośne, terazosynę należy stosować ostrożnie u pacjentów z: - obrzękiem płuc spowodowanym zwężeniem zastawki aortalnej lub mitralnej; - niewydolnością serca z wysoką pojemnością minutową; - niewydolnością prawokomorową spowodowaną zatorowością płucną lub płynem w osierdziu; - niewydolnością lewokomorową z niskim ciśnieniem napełniania. Jednoczesne przyjmowanie inhibitorów 5-fosfodiesterazy (takich jak syldenafil, tadalafil, wardenafil) oraz terazosyny możliwe jest jedynie przy zachowaniu maksymalnej ostrożności, ponieważ u niektórych pacjentów może to spowodować objawowe niedociśnienie tętnicze (patrz punkt 4.5). W celu zminimalizowania ryzyka stan pacjenta przed rozpoczęciem stosowania inhibitora 5-fosfodiesterazy powinien być ustabilizowany lekiem alfa-adrenolitycznym. U niektórych pacjentów w trakcie lub po leczeniu tamsulosyną, podczas chirurgicznego leczenia zaćmy, obserwowano wystąpienie śródoperacyjnego zespołu wiotkiej tęczówki (ang. Intraoperative Floppy Iris Syndrome, IFIS, odmiana zespołu małej źrenicy). Istnieją również pojedyncze doniesienia w związku z innymi lekami alfa-1-adrenolitycznymi i nie można wykluczyć, że takie działanie jest typowe dla tej klasy leków. Ponieważ IFIS może prowadzić do nasilonych komplikacji w przebiegu operacji zaćmy, dlatego przed zabiegiem należy poinformować operującego okulistę o przyjmowaniu w przeszłości lub obecnie leku alfa-1-adrenolitycznego. Badania laboratoryjne: W kontrolowanych badaniach klinicznych obserwowano niewielkie, ale istotne statystycznie zmniejszenie hematokrytu, liczby krwinek białych, stężenia białka całkowitego i albuminy. Takie wyniki badań laboratoryjnych sugerują możliwość hemodylucji. Leczenie terazosyną przez okres do 24 miesięcy nie wpływało istotnie na stężenie swoistego antygenu sterczowego (ang. prostate specific antigen, PSA). Zaleca się zachowanie ostrożności w przypadku jednoczesnego stosowania leków, które mogą wpływać na metabolizm wątrobowy (np. inhibitorów 5-fosfodiesterazy, antagonistów wapnia, inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE) i cymetydyny). Produkt leczniczy zawiera laktozę jednowodną. Nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Pacjenci przyjmujący inhibitory konwertazy angiotensyny lub leki moczopędne w skojarzeniu z terazosyną zgłaszali zawroty głowy i inne działania niepożądane częściej, niż inni pacjenci. Dlatego należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania terazosyny i innych leków przeciwnadciśnieniowych (np. inhibitorów ACE, beta-adrenolityków, antagonistów wapnia, leków moczopędnych) ze względu na ryzyko znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego (patrz punkt 4.4 „Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”). Należy uważnie monitorować stan pacjenta.
PSUSA/00002895/202311
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania terazosyny i innych leków alfa-adrenolitycznych. Ponadto działanie przeciwnadciśnieniowe terazosyny może być nasilone podczas jednoczesnego stosowania z lekami rozszerzającymi naczynia krwionośne i azotanami. Szczególną ostrożność należy zachować podczas jednoczesnego stosowania terazosyny z antagonistami kanału wapniowego, z lekami beta-adrenolitycznymi oraz z moksonidyną ze względu na możliwość nasilenia ich działania. Nie zaleca się obecnie takiej terapii skojarzonej. Jednoczesne stosowanie terazosyny i inhibitorów 5-fosfodiesterazy (tj. syldenafil, tadalafil i wardenafil) może u niektórych pacjentów spowodować objawowe niedociśnienie tętnicze (patrz punkt 4.4). Leki sympatykomimetyczne mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie terazosyny, zaś terazosyna może obniżać ciśnienie tętnicze krwi i zmniejszać reakcję naczyniową na dopaminę, efedrynę, adrenalinę, metaraminol, metoksaminę i fenylefrynę. Terazosyna może wpływać na aktywność reninową osocza oraz na wydalanie kwasu wanilinomigdałowego w moczu. Należy to uwzględnić podczas interpretacji wyników badań laboratoryjnych. Terazosyna zmniejsza wzrost ciśnienia tętniczego spowodowany dożylnym podaniem klonidyny. Nie obserwowano istotnych interakcji podczas badań klinicznych, w których terazosynę stosowano jednocześnie z lekami przeciwbólowymi, glikozydami naparstnicy, doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, lekami przeciwarytmicznymi, lekami uspokajającymi, lekami przeciwbakteryjnymi, lekami zwiększającymi wydalanie kwasu moczowego, hormonami steroidowymi.
4.6. Wpływ na płodność, ciążę lub laktację
Ciąża Chlorowodorek terazosyny u szczurów i królików, podawany doustnie w dawkach odpowiednio do 1330-krotności i 165-krotności maksymalnej zalecanej dawki u ludzi, nie wykazywał działania teratogennego. U szczurów, którym podawano dawkę 480 mg/kg mc./dobę., która stanowi około 1330-krotność maksymalnej zalecanej dawki u ludzi, występowały resorpcje płodów. U królików, którym podawano dawkę będącą 165-krotnością maksymalnej zalecanej dawki u ludzi, obserwowano zwiększoną resorpcję płodów, zmniejszoną wagę płodu i zwiększona liczbę żeber. Te obserwacje (u obydwu gatunków) były najprawdopodobniej wtórne do toksyczności względem matek. Pomimo, że nie wykazano działania teratogennego w badaniach na zwierzętach, bezpieczeństwo stosowania terazosyny podczas ciąży lub karmienia piersią nie zostało jeszcze ustalone. Ponadto dane z badań na zwierzętach wykazują, że terazosyna może zwiększać czas trwania ciąży lub hamować poród. Dlatego nie należy jej stosować podczas ciąży, chyba że potencjalne korzyści ze stosowania dla matki przewyższają ryzyko dla płodu. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy chlorowodorek terazosyny przenika do mleka kobiecego. Ponieważ wiele leków przenika do mleka kobiecego, należy zachować ostrożność podczas podawania terazosyny karmiącej kobiecie.
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów obsługiwania maszyn
Kornam wpływa w znacznym stopniu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Przyjęcie pierwszej dawki produktu Kornam lub wznowienie leczenia w wypadku pominięcia jego dawek może spowodować zawroty głowy, oszołomienie, senność lub omdlenie. Pacjentów należy ostrzec o możliwości wystąpienia tych objawów oraz o okolicznościach sprzyjających ich
4.8. Działania niepożądane
Działania niepożądane związane z przyjmowaniem terazosyny są na ogół lekkie i przemijające, niekiedy jednak mogą być nasilone i wymagać odstawienia leku. W badaniach klinicznych niektóre działania niepożądane (niedociśnienie ortostatyczne) podczas leczenia terazosyną obserwowano częściej w przypadku łagodnego rozrostu gruczołu krokowego niż nadciśnienia tętniczego. Działania niepożądane występują częściej u pacjentów w wieku powyżej 65 lat (5,6%) niż u młodszych pacjentów (2,6%). Działania niepożądane opisano zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA. Częstość działań niepożądanych uporządkowano w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) i częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Bardzo często
Niezbyt często
zapalenie zatok
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Zaburzenia układu immunologiczn ego Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Zaburzenia psychiczne Zaburzenia układu nerwowego
Często
Rzadko
Częstość nieznana
zapalenie oskrzeli, objawy grypy, zapalenie nosogardzieli, zapalenie gardła, zapalenie błony śluzowej nosa, zakażenie dróg moczowych małopłytkowość reakcje anafilaktyczne dna moczanowa
nerwowość ból głowy, zawroty głowy pochodze nia ośrodkow ego
senność, niepokój, parestezje
zmniejszony popęd płciowy, depresja
bezsenność
PSUSA/00002895/202311
Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Zaburzenia oka
Bardzo często
Zaburzenia ucha i błędnika
zawroty głowy pochodze nia błędniko wego
Zaburzenia serca
Często
Niezbyt często
zapalenie spojówek, ambylopia
kołatanie serca, tachykardia
zaburzenia rytmu serca, migotanie przedsionków rozszerzenie naczyń krwionośnych kaszel, krwawienie z nosa, przekrwienie błony śluzowej nosa
niedociśnienie ortostatyczne
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Zaburzenia żołądka i jelit
duszność
szumy uszne
omdlenie
nudności
ból brzucha, zaparcie, biegunka, suchość błony śluzowej jamy ustnej, niestrawność, wzdęcia, wymioty zwiększona częstość oddawania moczu, nietrzymanie moczu nadmierne pocenie się, świąd, wysypka bóle stawów, zapalenie stawów, artropatia, bóle mięśni, ból szyi, ból barków priapizm
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
bóle kończyn, bóle pleców
zaburzenia wzwodu astenia
Częstość nieznana
nieostre widzenie, podwójne widzenie
Zaburzenia naczyniowe
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej
Rzadko
obrzęki obwodowe, uczucie zmęczenia, obrzęk błon śluzowych
obrzęki
ból w klatce piersiowej, obrzęk twarzy, zwiększona temperatura ciała
PSUSA/00002895/202311
Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Badania diagnostyczne
Bardzo często
Często
Niezbyt często
Rzadko
Częstość nieznana
zwiększenie masy ciała
zmniejszone stężenie albuminy, zmniejszona wartość hematokrytu, zmniejszone stężenie hemoglobiny, zmniejszone stężenie białka całkowitego, zmniejszona liczba leukocytów
Leczenie terazosyną trwające do 24 miesięcy nie wpływało istotnie na stężenie swoistego antygenu gruczołu krokowego (PSA). Podczas chirurgicznego leczenia zaćmy w związku z lekami alfa-adrenolitycznymi zgłaszano występowanie odmiany zespołu „małej źrenicy” znanej jako „śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki” (IFIS). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49-21 301, fax: +48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
4.9. Przedawkowanie
Jeśli przedawkowanie terazosyny spowodowało znaczne niedociśnienie tętnicze, podstawowe znaczenie ma podtrzymanie układu sercowo-naczyniowego. Normalizację ciśnienia tętniczego i akcji serca można uzyskać układając pacjenta na plecach. Jeśli jest to niewystarczające, należy przede wszystkim leczyć wstrząs, podając środki zwiększające objętość osocza, a w razie konieczności leki zwiększające ciśnienie tętnicze. Należy uważnie kontrolować czynność nerek i, jeśli to konieczne, podtrzymywać funkcje życiowe organizmu. Terazosyna w dużym stopniu wiąże się z białkami osocza, dlatego dializa może być nieskuteczna.
Cena i refundacja
Ceny urzędowe z obwieszczenia Ministra Zdrowia w sprawie wykazu leków refundowanych.
Dopłata dotyczy recepty z refundacją. Bez refundacji pacjent płaci pełną cenę detaliczną. Kwota końcowa zależy od posiadanych uprawnień; apteka pozostaje źródłem rozstrzygającym.