Inovox na kaszel smak miodowo-cytrynowy
Leki z tą samą substancją czynną
Te leki zawierają tę samą substancję czynną (Dextromethorphani hydrobromidum 10 mg), kod ATC R05DA09 i mogą być stosowane zamiennie po konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.
Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta Inovox na kaszel smak miodowo-cytrynowy 10 mg, pastylki twarde Dextromethorphani hydrobromidum Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta. Lek ten należy zawsze stosować dokładnie tak, jak to opisano w tej ulotce dla pacjenta lub według zaleceń lekarza lub farmaceuty. Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać. Jeśli potrzebna jest rada lub dodatkowa informacja, należy zwrócić się do farmaceuty. Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Patrz punkt 4. Jeśli po upływie 3 do 5 dni nie nastąpiła poprawa lub pacjent czuje się gorzej, należy skontaktować się z lekarzem. Spis treści ulotki 1. 2. 3. 4. 5. 6.
Co to jest lek i w jakim celu się go stosuje
Lek Inovox na kaszel smak miodowo-cytrynowy zawiera substancję czynną dekstrometorfanu bromowodorek, który działa przeciwkaszlowo: hamuje odruch kaszlowy poprzez bezpośrednie działanie na ośrodkowy układ nerwowy. Inovox na kaszel smak miodowo-cytrynowy jest wskazany w leczeniu objawowym nieproduktywnego kaszlu (drażniący kaszel, kaszel suchy, bez odkrztuszania wydzieliny) u dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 12 lat. Jeśli po upływie 3 do 5 dni nie nastąpiła poprawa lub pacjent czuje się gorzej, należy zwrócić się do lekarza.
Informacje ważne przed zastosowaniem leku
Stosowanie tego leku może prowadzić do uzależnienia. Z tego względu leczenie powinno być krótkotrwałe. Kiedy nie stosować leku Inovox na kaszel smak miodowo-cytrynowy: – Jeśli pacjent ma uczulenie na dekstrometorfan lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). – U dzieci w wieku poniżej 12 lat. – Jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba płuc. – Jeśli u pacjenta występuje astma. – Jeśli pacjent ma kaszel z dużą ilością wydzieliny (kaszel produktywny). – Jeśli pacjent przyjmuje lub przyjmował w ostatnich dwóch tygodniach inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) stosowane w leczeniu depresji lub choroby Parkinsona lub innych
chorób, a także inne selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI) stosowane w leczeniu depresji takie jak fluoksetyna, paroksetyna i sertralina; lub także z bupropionem, który jest lekiem stosowanym do wspomagania rzucenia palenia lub linezolidu, który jest lekiem przeciwbakteryjnym, Jeśli pacjent przyjmuje lub przyjmował w ostatnich dwóch tygodniach prokarbazynę, selegilinę (patrz punkt: Lek Inovox na kaszel smak miodowo-cytrynowy a inne leki).
Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Inovox na kaszel smak miodowo-cytrynowy należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą: – jeśli pacjent przyjmuje takie leki, jak niektóre leki przeciwdepresyjne lub przeciwpsychotyczne, lek Inovox na kaszel smak miodowo-cytrynowy może z nimi oddziaływać powodując zmiany stanu psychicznego (np. pobudzenie, omamy, śpiączka) oraz inne objawy, takie jak temperatura ciała powyżej 38°C, podwyższone tętno, niestabilne ciśnienie krwi, a także przesadzone reakcje odruchowe, sztywność mięśni, brak koordynacji i (lub) objawy dotyczące układu pokarmowego (np. nudności, wymioty, biegunka). – jeżeli pacjent ma uporczywy lub przewlekły kaszel, taki jak kaszel palacza. Zwłaszcza u dzieci, ponieważ przewlekły kaszel może być wczesnym objawem astmy. – jeżeli u pacjenta występuje choroba wątroby. – jeżeli u pacjenta występuje atopowe zapalenie skóry (choroba zapalna skóry charakteryzująca się rumieniem, swędzeniem, wysiękami, strupami i łuszczeniem się, która zwykle rozpoczyna się w okresie niemowlęcym u osób z dziedziczną skłonnością do alergii). – jeżeli pacjent przyjmuje leki uspokajające, jest osłabiony lub niewstający z łóżka. Przypadki nadużywania leków zawierających dekstrometorfan opisano u młodzieży, dlatego należy wziąć pod uwagę tę możliwość, ponieważ może ona wywoływać poważne działania niepożądane (patrz punkt: „Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Inovox na kaszel smak miodowocytrynowy”). Lek Inovox na kaszel smak miodowo-cytrynowy a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Nie należy stosować leku Inovox na kaszel smak miodowo-cytrynowy, jeżeli pacjent stosuje, lub stosował w ciągu ostatnich dwóch tygodni poniższe leki, które mogą powodować pobudzenie, podnosić ciśnienie krwi lub temperaturę ciała powyżej 40°C (hiperpyreksja): – przeciwdepresyjne inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) (moklobemid, tranylcypromina, fenelzyna, nialamid), – selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI) (paroksetyna, fluoksetyna, sertralina), – bupropion (stosowany w celu rzucania palenia), – linezolid (lek antybakteryjny), – prokarbazynę (lek przeciwnowotworowy), – selegilinę (lek stosowany w chorobie Parkinsona). Przed zastosowaniem leku Inovox na kaszel smak miodowo-cytrynowy należy poradzić się lekarza, jeżeli pacjent stosuje któryś z poniższych leków, ponieważ konieczne może być dostosowanie dawkowania lub zaprzestanie leczenia: – amiodaron i chinidyna (leki przeciwarytmiczne) – leki przeciwzapalne (celekoksyb, parekoksyb lub waldekoksyb) – leki działające na ośrodkowy układ nerwowy (niektóre z nich stosowane w leczeniu: chorób psychicznych, alergii, choroby Parkinsona itd.) – środki wykrztuśne i mukolityki (stosowane do usuwania flegmy i śluzu). Lek Inovox na kaszel smak miodowo-cytrynowy z jedzeniem, piciem i alkoholem Picie alkoholu podczas stosowania dekstrometorfanu może powodować występowanie działań niepożądanych, dlatego nie wolno spożywać napojów alkoholowych podczas leczenia.
Nie należy przyjmować dekstrometorfanu jednocześnie z sokiem grejpfrutowym lub sokiem z gorzkiej pomarańczy, ponieważ może to powodować nasilenie występowania działań niepożądanych. Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Brak dobrze udokumentowanych badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Lek może być stosowany jedynie w przypadku, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Nie zaleca się stosowania leku w ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze ciąży. Nie należy stosować tego leku podczas karmienia piersią. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn W rzadkich przypadkach podczas stosowania mogą wystąpić zawroty głowy lub senność, dlatego należy wziąć to pod uwagę podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Lek Inovox na kaszel smak miodowo-cytrynowy zawiera sacharozę oraz glukozę Lek zawiera 1,6 g sacharozy i 0,85 g glukozy w jednej pastylce twardej. Należy to wziąć pod uwagę u pacjentów z cukrzycą. Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku. Lek Inovox na kaszel smak miodowo-cytrynowy zawiera glikol propylenowy Lek zawiera 0,18 mg glikolu propylenowego w każdej pastylce twardej. Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na jedną pastylkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
Jak stosować lek
Ten lek należy zawsze stosować dokładnie tak, jak to opisano w tej ulotce dla pacjenta lub według zaleceń lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Zalecana dawka Dorośli i młodzież w wieku powyżej 12 lat: – Kiedy pojawi się kaszel, rozpuścić w jamie ustnej jedną pastylkę, maksymalnie dwie, co 4 do 6 godzin, według potrzeby. – Nie należy stosować więcej niż 12 pastylek (120 mg) w ciągu doby, ani przekraczać poszczególnych dawek. – Należy zawsze stosować najmniejszą skuteczną dawkę. Dzieci i młodzież Ten lek jest przeciwwskazany u dzieci w wieku poniżej 12 lat. Sposób podawania Podanie doustne. Pastylki należy rozpuszczać w jamie ustnej, nie żuć ani nie połykać. Nie należy popijać leku sokiem grejpfrutowym, sokiem z gorzkiej pomarańczy czy alkoholem (patrz punkt: „Inovox na kaszel smak miodowo-cytrynowy z jedzeniem, piciem i alkoholem”). Należy skonsultować się z lekarzem, jeśli stan pacjenta się pogorszy lub kaszel utrzymuje się dłużej niż 3 do 5 dni, lub jeżeli towarzyszy temu gorączka, wysypka skórna lub uporczywy ból głowy. Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Inovox na kaszel smak miodowo-cytrynowy Jeśli pacjent przyjmie większą niż należy dawkę leku Inovox na kaszel smak miodowo-cytrynowy, mogą wystąpić następujące objawy: nudności i wymioty, mimowolne skurcze mięśni, pobudzenie,
splątanie, senność, zaburzenia świadomości, mimowolne szybkie ruchy gałek ocznych, zaburzenia kardiologiczne (szybkie bicie serca), zaburzenia koordynacji, psychoza z omamami wzrokowymi oraz wzmożona pobudliwość. Innymi objawami dużego przedawkowania mogą być: śpiączka, ciężkie zaburzenie oddychania oraz drgawki. W razie wystąpienia któregokolwiek z powyższych objawów, należy natychmiast zwrócić się do lekarza lub udać do szpitala. W przypadku zastosowana większej niż zalecana dawki leku Inovox na kaszel smak miodowocytrynowy można zaobserwować takie objawy jak: dezorientacja, pobudzenie, niepokój, nerwowość lub rozdrażnienie. Przypadkowe połknięcie wysokich dawek może powodować u dzieci stan osłupienia, omamy, histerię, nerwowość, nudności, wymioty lub zaburzenia chodu. Donoszono o sporadycznych przypadkach nadużywania dekstrometorfanu, zwłaszcza przez młodzież, z poważnymi działaniami niepożądanymi, takimi jak: lęk, panika, utrata pamięci, tachykardia (częstoskurcz), letarg, nadciśnienie lub niedociśnienie tętnicze, rozszerzenie źrenic, niepokój, zawroty głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, omamy, zaburzenia mowy, oczopląs, gorączka, przyspieszony oddech, uszkodzenie mózgu, ataksja (zaburzenie koordynacji ruchowej), drgawki, depresja oddechowa, utrata przytomności, zaburzenia rytmu serca i śmierć. Pominięcie zastosowania leku Inovox na kaszel smak miodowo-cytrynowy Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Podczas stosowania dekstrometorfanu donoszono o występowaniu następujących działań niepożądanych: Rzadko występujące działania niepożądane (występujące częściej niż u 1 na 10 000 pacjentów, ale rzadziej niż u 1 na 1000 pacjentów): – wymioty, rozstrój żołądkowo-jelitowy – senność, zawroty głowy, pobudzenie, drgawki, dezorientacja – reakcje skórne w tym wysypka Bardzo rzadko występujące działania niepożądane (występujące rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów): – depresja oddechowa Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: +48 22 49 21 301, Faks: +48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
Jak przechowywać lek
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania leku. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po: EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek Inovox na kaszel smak miodowo-cytrynowy Substancją czynną leku jest dekstrometorfanu bromowodorek. Każda pastylka twarda zawiera 10 mg dekstrometorfanu bromowodorku. Pozostałe składniki to: żywica poliakrylowa (poprzecznie usieciowana), glukoza ciekła, sacharoza, sacharyna sodowa (E 954), kwas cytrynowy jednowodny, sodu wodorotlenek (do ustalenia pH), aromat cytrynowy 051416T (naturalne substancje aromatyczne, substancje aromatyczne, preparaty aromatyczne, alfa-tokoferol (E 307)), aromat miodowy 051672A (gliceryny trioctan (E 1518), substancje aromatyczne, glikol propylenowy (E 1520), naturalne substancje aromatyczne, preparaty aromatyczne, trietylu cytrynian (E 1505)), parafina ciekła lekka, wosk płynny. Jak wygląda lek Inovox na kaszel smak miodowo-cytrynowy i co zawiera opakowanie Lek Inovox na kaszel smak miodowo-cytrynowy to żółte, okrągłe pastylki twarde o smaku miodowocytrynowym. Dostępne wielkości opakowań: 12 i 24 pastylki twarde. Opakowanie stanowi blister PVC/PE/PVDC/Aluminium, w tekturowym pudełku. Podmiot odpowiedzialny US Pharmacia Sp. z o.o. ul. Ziębicka 40, 50-507 Wrocław {logo podmiotu odpowiedzialnego} Importer FARMALIDER, S.A. C/ Aragoneses, 2 28108, Alcobendas (Madryt), Hiszpania W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego: USP Zdrowie Sp. z o.o., ul. Poleczki 35, 02-822 Warszawa, tel.+48 (22) 543 60 00. Data ostatniej aktualizacji ulotki:
Źródło: oficjalna ulotka w Rejestrze Produktów Leczniczych (URPL)
Najczęściej zadawane pytania o Inovox na kaszel smak miodowo-cytrynowy
W jakim celu stosuje się lek Inovox na kaszel smak miodowo-cytrynowy?
Objawowe leczenie nieproduktywnego kaszlu (drażniącego kaszlu) u dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 12 lat.
Jaka jest substancja czynna leku Inovox na kaszel smak miodowo-cytrynowy?
Substancją czynną leku Inovox na kaszel smak miodowo-cytrynowy jest Dextromethorphani hydrobromidum 10 mg. Kod ATC: R05DA09.
Dorośli i młodzież w wieku powyżej 12 lat Kiedy pojawi się kaszel należy rozpuścić jedną pastylkę w jamie ustnej, maksymalnie dwie, co 4 do 6 godzin, według potrzeb. Nie należy stosować więcej niż 12 pastylek (120 mg) w ciągu doby ani przekraczać poszczególnych dawek. Pełne dawkowanie znajduje się w punkcie 4.2 ChPL.
Kiedy nie stosować leku Inovox na kaszel smak miodowo-cytrynowy?
Czy lek Inovox na kaszel smak miodowo-cytrynowy można stosować w ciąży i podczas karmienia piersią?
Ciąża Brak dobrze udokumentowanych badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Produkt leczniczy może być stosowany jedynie w przypadku, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Produkt leczniczy nie jest zalecany do stosowania w pierwszym trymestrze ciąży.
Odpowiedzi pochodzą z oficjalnej ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego (URPL). Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.
⚕Dla profesjonalistów — Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)Pełna charakterystyka: dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia+
4.1. Wskazania do stosowania
Objawowe leczenie nieproduktywnego kaszlu (drażniącego kaszlu) u dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 12 lat.
4.2. Dawkowanie i sposób podawania
Dorośli i młodzież w wieku powyżej 12 lat Kiedy pojawi się kaszel należy rozpuścić jedną pastylkę w jamie ustnej, maksymalnie dwie, co 4 do 6 godzin, według potrzeb. Nie należy stosować więcej niż 12 pastylek (120 mg) w ciągu doby ani przekraczać poszczególnych dawek. Dzieci i młodzież Ten produkt leczniczy jest przeciwwskazany u dzieci w wieku poniżej 12 lat, ze względu na postać farmaceutyczną i dawkę dekstrometorfanu (10 mg). Sposób podawania Podanie doustne. Pastylki należy rozpuszczać w jamie ustnej, nie żuć ani nie połykać. Jednoczesne przyjmowanie produktu leczniczego z innymi płynami lub pokarmem nie wpływa na skuteczność produktu leczniczego. Nie należy popijać produktu leczniczego sokiem grejpfrutowym, sokiem z gorzkiej pomarańczy czy alkoholem. Samodzielne leczenie powinno być ograniczone do 3-5 dni. Jeżeli kaszel się utrzymuje lub stan pacjenta się pogorszy i (lub) towarzyszy temu gorączka, wysypka skórna lub uporczywy ból głowy, należy skontaktować się z lekarzem celem oceny stanu klinicznego pacjenta.
4.3. Przeciwwskazania
−
Nadwrażliwość na dekstrometorfan lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
− − − − −
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
w punkcie 6.1. Dzieci w wieku poniżej 12 lat. Kaszel astmatyczny. Produktywny kaszel. Niewydolność oddechowa. Jednoczesne leczenie lub leczenie w ostatnich dwóch tygodniach: - lekami przeciwdepresyjnymi - inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) (fenelzyna, moklobemid, nialamid, tranylcypromina) - selektywnymi inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny (ang. selective serotonin reuptake inhibitor - SSRI) (fluoksetyna, paroksetyna, sertralina) - bupropionem - linezolidem - prokarbazyną - selegiliną. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Metabolizm dekstrometorfanu może być zaburzony u pacjentów z chorobą wątroby. Należy uwzględnić to podczas ustalania dawkowania u takich pacjentów. Dekstrometorfanu nie należy podawać pacjentom przyjmującym leki uspokajające, osłabionym lub niewstającym z łóżka. Nie należy stosować dekstrometorfanu w przypadku uporczywego lub przewlekłego kaszlu, na przykład związanego z paleniem papierosów, który z powodu astmy lub odmy, którym towarzyszy obfita wydzielina, mogą utrudnić odksztuszanie tym samym zwiększając opór dróg oddechowych. Ze względu na ryzyko uwolnienia histaminy, należy unikać podawania dekstrometorfanu w przypadku pacjentów z atopowym zapaleniem skóry. Dekstrometorfan ma niewielki potencjał uzależniający. Podczas długotrwałego stosowania u pacjentów może rozwinąć się tolerancja na lek, a także fizyczne i psychiczne uzależnienie. Pacjenci z tendencją do nadużywania lub uzależnienia od leków powinni przyjmować ten produkt leczniczy tylko przez krótki okres i pod ścisłym nadzorem lekarza. Odnotowano przypadki nadużywania dekstrometorfanu szczególnie przez młodzież. Należy wziąć pod uwagę możliwość występowania ciężkich działań niepożądanych (patrz punkt 4.9). Odnotowano przypadki nadużywania dekstrometorfanu oraz uzależnienia od niego. Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności podczas stosowania tego produktu u młodzieży i młodych osób dorosłych, jak również u pacjentów, u których odnotowano w wywiadzie nadużywanie produktów leczniczych lub substancji psychoaktywnych. Dekstrometorfan jest metabolizowany przez cytochrom wątrobowy P450 2D6. Aktywność tego enzymu jest uwarunkowana genetycznie. U około 10% ogólnej populacji odnotowuje się słaby metabolizm CYP2D6. U pacjentów ze słabym metabolizmem tego enzymu oraz u pacjentów jednocześnie stosujących inhibitory CYP2D6 mogą występować wzmożone i (lub) długoterminowe skutki działania dekstrometorfanu. W związku z tym należy zachować ostrożność u pacjentów z powolnym metabolizmem CYP2D6 lub stosujących inhibitory CYP2D6 (patrz także punkt 4.5). Zespół serotoninowy Podczas jednoczesnego podawania dekstrometorfanu i leków o działaniu serotoninergicznym, takich jak leki selektywnie hamujące wychwyt zwrotny serotoniny (SSRI), leki osłabiające metabolizm serotoniny [w tym inhibitory oksydazy monoaminowej (MAOI)] oraz inhibitory CYP2D6, odnotowano działanie serotoninergiczne, w tym wystąpienie mogącego zagrażać życiu zespołu serotoninowego.
Zespół serotoninowy może obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe i (lub) objawy dotyczące układu pokarmowego. Jeśli podejrzewa się wystąpienie zespołu serotoninowego, należy przerwać leczenie produktem Inovox na kaszel smak miodowo-cytrynowy . Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych U pacjentów z cukrzycą oraz zaburzonym wchłanianiem glukozy – galaktozy, należy wziąć pod uwagę, że ten produkt leczniczy zawiera 854,25 mg glukozy w jednej pastylce twardej. Ten produkt leczniczy zawiera sacharozę, dlatego pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy, nie powinni przyjmować produktu leczniczego. Jedna pastylka twarda zawiera około 1,6 g sacharozy. Należy to wziąć pod uwagę u pacjentów z cukrzycą. Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w pastylce twardej, to znaczy uznaje się za „wolny od sodu”.
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Inhibitory CYP2D6 Dekstrometorfan jest metabolizowany przez enzym CYP2D6 i ulega intensywnemu metabolizmowi pierwszego przejścia. Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów enzymu CYP2D6 może zwiększać stężenie dekstrometorfanu w organizmie do poziomu wielokrotnie większego niż prawidłowy. Zwiększa to ryzyko występowania toksycznego wpływu dekstrometorfanu (pobudzenia, dezorientacji, drżenia, bezsenności, biegunki i depresji oddechowej) oraz rozwoju zespołu serotoninowego. Do silnych inhibitorów enzymu CYP2D6 należą fluoksetyna, paroksetyna, chinidyna i terbinafina. W przypadku jednoczesnego stosowania z chinidyną stężenie dekstrometorfanu w osoczu może wzrosnąć nawet 20-krotnie, co zwiększa ryzyko występowania działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego powiązanych ze stosowaniem tego produktu. Podobny wpływ na metabolizm dekstrometorfanu wywołują również amiodaron, flekainid i propafenon, sertralina, bupropion, metadon, cynakalcet, haloperydol, perfenazyna i tiorydazyna. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania inhibitorów CYP2D6 i dekstrometorfanu pacjent musi być monitorowany. Konieczne może okazać się również zmniejszenie dawki dekstrometorfanu. Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), inhibitory COX-2 (koksyby) W badaniach farmakokinetycznych donoszono, że stężenia w osoczu mogą się zwiększać podczas podawania dekstrometorfanu z celekoksybem, parekoksybem lub waldekoksybem, z powodu hamowania metabolizmu wątrobowego dekstrometorfanu. Leki przeciwarytmiczne (amiodaron lub chinidyna) zwiększają stężenia w osoczu dekstrometorfanu do stężeń toksycznych. Może być konieczne dostosowanie dawki. Przeciwdepresyjne inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) w tym: pargylina i prokarbazyna, moklobemid, selegilina, tranylcypromina, izoniazyd i linezolid; leki przeciwdepresyjne - selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI) takie jak: fluoksetyna lub paroksetyna, lub inne leki serotoninergiczne, takie jak bupropion: występowały ciężkie działania niepożądane, charakteryzujące się zespołem serotoninowym z pobudzeniem, poceniem się, sztywnością i nadciśnieniem tętniczym krwi. Profil ten może być spowodowany hamowaniem metabolizmu wątrobowego dekstrometorfanu. Dlatego też zaleca się, aby unikać jednoczesnego stosowania i nie podawać dekstrometorfanu przez co najmniej 14 dni po zakończeniu leczenia którymkolwiek z tych produktów leczniczych. Leki działające hamująco na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) Leki psychotropowe, przeciwhistaminowe lub stosowane w leczeniu choroby Parkinsona, mogą zwiększać działanie hamujące na OUN.
Leki wykrztuśne i mukolityczne Hamowanie odruchu kaszlu może powodować niedrożność płuc, ponieważ zwiększa się gęstość i objętość wydzielanego śluzu. Haloperydol Hamuje izoenzym CYP2D6 i w ten sposób zwiększa stężenia dekstrometorfanu w osoczu. Może to powodować nasilenie działań niepożądanych dekstrometorfanu. Picie alkoholu podczas leczenia dekstrometorfanem może zwiększać występowanie działań niepożądanych i spowodować wzajemne nasilenie działania, dlatego też nie wolno spożywać napojów alkoholowych podczas leczenia. Nie należy przyjmować dekstrometorfanu jednocześnie z sokiem grejpfrutowym lub sokiem z gorzkiej pomarańczy, ponieważ mogą one zwiększać stężenia dekstrometorfanu działając jak inhibitory cytochromu P-450 (CYP2D6 i CYP3A4).
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża Brak dobrze udokumentowanych badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Produkt leczniczy może być stosowany jedynie w przypadku, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Produkt leczniczy nie jest zalecany do stosowania w pierwszym trymestrze ciąży. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy dekstrometorfan jest wydzielany do mleka kobiecego, dlatego nie zaleca się stosowania tego produktu leczniczego podczas karmienia piersią. Płodność Brak dostępnych danych.
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
W rzadkich przypadkach podczas stosowania może wystąpić opóźnienie czasu reakcji lub senność, dlatego należy wziąć to pod uwagę podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
4.8. Działania niepożądane
Podczas stosowania dekstrometorfanu donoszono o występowaniu następujących działań niepożądanych. Częstość występowania działań niepożądanych ustalono zgodnie z następującą konwencją: często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000); częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Zaburzenia żołądka i jelit: Rzadko: wymioty, rozstrój żołądkowo - jelitowy Zaburzenia układu nerwowego: Rzadko: senność, zawroty głowy, pobudzenie, drgawki, dezorientacja Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: Bardzo rzadko: depresja oddechowa Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Rzadko: reakcje skórne w tym wysypka
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: +48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
4.9. Przedawkowanie
Objawy przedawkowania to dezorientacja, pobudzenie, niepokój, nerwowość lub rozdrażnienie. Przypadkowe połknięcie wysokich dawek może powodować u dzieci odczuwanie senności lub ospałość, omamy, histerię, obrzęk twarzy, pobudzenie, nudności, wymioty lub zaburzenia chodu. Działania te ustępują po wywołaniu wymiotów i płukaniu żołądka. W przypadku wystąpienia depresji oddechowej należy podać nalokson i zastosować wspomaganie oddychania. W przypadku pojawienia się drgawek, podaje się w zależności od wieku, benzodiazepiny dożylnie lub doodbytniczo. Donoszono o sporadycznych przypadkach nadużywania dekstrometorfanu, zwłaszcza przez młodzież, z poważnymi działaniami niepożądanymi, takimi jak: lęk, panika, utrata pamięci, tachykardia, letarg, nadciśnienie lub niedociśnienie tętnicze, rozszerzenie źrenic, niepokój, zawroty głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, omamy, zaburzenia mowy, oczopląs, gorączka, przyspieszony oddech, uszkodzenie mózgu, ataksja, drgawki, depresja oddechowa, utrata przytomności, zaburzenia rytmu serca i śmierć. Objawy przedmiotowe i podmiotowe Przedawkowanie dekstrometorfanu może się wiązać z nudnościami, wymiotami, dystonią, pobudzeniem, splątaniem, sennością, osłupieniem, oczopląsem, kardiotoksycznością (tachykardia, nieprawidłowe EKG z wydłużeniem odstępu QTc), ataksją, psychozą toksyczną z omamami wzrokowymi, wzmożoną pobudliwością. W razie dużego przedawkowania mogą wystąpić następujące objawy: śpiączka, depresja oddechowa, drgawki. Leczenie – Pacjentom bez objawów, którzy przyjęli zbyt dużą dawkę dekstrometorfanu w ciągu poprzedniej godziny, można podać węgiel aktywny. – U pacjentów, którzy przyjęli dekstrometorfan i wystąpiło u nich uspokojenie lub śpiączka, można rozważyć zastosowanie naloksonu, w dawkach zwykle stosowanych w leczeniu przedawkowania opioidów. Jeśli wystąpią drgawki, można zastosować benzodiazepiny, a w razie wystąpienia hipertermii wynikającej z zespołu serotoninowego - benzodiazepiny i zewnętrzne ochładzanie.
