Idarubicin Accord
Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta Idarubicin Accord, 5 mg/ 5 ml, roztwór do wstrzykiwań Idarubicin Accord, 10 mg/ 10 ml, roztwór do wstrzykiwań Idarubicin Accord, 20 mg/ 20 ml, roztwór do wstrzykiwań Idarubicini hydrochloridum Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta. – Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać. – W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki. – Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet, jeśli objawy jej choroby są takie same. – Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Patrz punkt 4. Spis treści ulotki
Spis treści ulotki
- Co to jest lek i w jakim celu się go stosuje
- Informacje ważne przed zastosowaniem leku
- Jak stosować lek
- Możliwe działania niepożądane
- Jak przechowywać lek
- Zawartość opakowania i inne informacje
Lek Idarubicin Accord należy do grupy leków zwanych lekami cytotoksycznymi i antymitotycznymi, które łączą się z DNA i wchodzą w interakcje z topoizomerazą II, wywierając działanie hamujące syntezę kwasu nukleinowego. Lek Idarubicin Accord jest stosowany w leczeniu: Dorośli: – W leczeniu ostrej białaczki szpikowej, w celu wywołania remisji u pacjentów nieleczonych lub pacjentów z nawrotami lub opornością na leczenie. – W leczeniu ostrej białaczki limfoblastycznej – jako lek drugiego wyboru. Dzieci: – Jako leczenie pierwszego wyboru ostrej białaczki szpikowej, w skojarzeniu z cytarabiną, w celu wywołania remisji. – W leczeniu ostrej białaczki limfoblastycznej, jako lek drugiego wyboru. Lek Idarubicin Accord może być również stosowany w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi. 2.
Kiedy nie stosować leku Idarubicin Accord
– jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie na idarubicynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienione w punkcie 6), – jeśli pacjent jest uczulony na inne antracykliny lub antracenodiony, – jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia czynności wątroby,
– jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia czynności nerek, – jeśli u pacjenta występują choroby serca, – jeśli pacjent był wcześniej leczony idarubicyny chlorowodorkiem i (lub) innymi antracyklinami lub antracenodionami, – jeśli pacjentka karmi piersią. Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Idarubicin Accord należy poradzić się lekarza, farmaceuty lub pielegniarki: – jeśli pacjent ma zaburzenia serca. Czynność serca należy ocenić przed rozpoczęciem leczenia idarubicyną oraz kontrolować podczas trwania leczenia w celu zminimalizowania ryzyka wystąpienia ciężkiej niewydolności serca; – jeśli pacjent obecnie lub niedawno przyjmował trastuzumab (lek stosowany w leczeniu niektórych nowotworów). Trastuzumab może pozostawać w organizmie do 7 miesięcy. Ponieważ trastuzumab może wpływać na serce, nie należy stosować leku Idarubicin Accord przez okres do 7 miesięcy po zaprzestaniu przyjmowania trastuzumabu. Jeśli lek Idarubicin Accord zostanie zastosowany przed tym terminem, czynność serca powinna być dokładnie monitorowana. – jeśli u pacjenta występuje zahamowanie czynności szpiku kostnego spowodowane wcześniejszą terapią; – jeśli u pacjenta występuje wyraźne i utrzymujące się zwiększenie liczby nieprawidłowych krwinek białych we krwi. U pacjenta może rozwijać się białaczka. – jeśli u pacjenta występują lub występowały w przeszłości zaburzenia żołądkowe (np. wrzody) lub jakiekowiek zaburzenia dotyczące jelit; – jeśli pacjent ma zaburzenia czynności wątroby; – jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek; – ten lek może powodować wymioty, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej i zapalenie błony śluzowej przewodu pokarmowego; – mogą wystąpić reakcje w miejscu wstrzyknięcia; – jeśli podczas wstrzyknięcia wystąpi wynaczynienie, pacjent może odczuwać ból, a wynaczynienie może spowodować poważne uszkodzenia tkanek. W przypadku wystąpienia wynaczynienia podawanie leku należy natychmiast przerwać. – jak ma to miejsce w przypadku innych leków cytotoksycznych, może wystąpić zapalenie żyły z powstawaniem zakrzepów; – jeśli pacjent ma otrzymać lub niedawno otrzymał szczepionkę; – u mężczyzn, idarubicyna może spowodować nieodwracalną niepłodność. Idarubicyna może wpływać na płodność u mężczyzn. Przed rozpoczęciem leczenia należy porozmawiać z lekarzem na temat zachowania płodności. Zarówno kobiety jak i mężczyźni powinni stosować skuteczną antykoncepcję (patrz „Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność”). Pacjentom/pacjentkom, którzy po zakończeniu leczenia planują potomstwo, należy zalecić, aby skonsultowali się z odpowiednim specjalistą. Idarubicynę należy stosować wyłącznie pod nadzorem lekarza doświadczonego w stosowaniu chemioterapii cytotoksycznej. Lek może powodować czerwone zabarwienie moczu przez 1 do 2 dni po podaniu. Należy przeprowadzać regularne badania krwi, wątroby, nerek i serca przed oraz podczas stosowania leku Idarubicin Accord. Wydaje się, że niemowlęta i dzieci są bardziej wrażliwe na toksyczne działanie antracyklin na serce, dlatego u tych pacjentów należy przeprowadzać długotrwałą, okresową kontrolę czynności serca. Idarubicin Accord a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Idarubicyna jest używana głównie w skojarzeniu z innymi lekami cytotoksycznymi, dlatego może wystąpić toksyczność skumulowana, szczególnie w odniesieniu do szpiku kostnego, krwi i przewodu pokarmowego. Ryzyko kardiotoksyczności może być zwiększone u pacjentów, którzy otrzymali w tym samym czasie inne leki o działaniu toksycznym na serce. W związku z tym, że idarubicyna jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie, zaburzenia czynności wątroby wywołane przez inne leki mogą wpływać na metabolizm, właściwości farmakokinetyczne, skuteczność terapeutyczną i (lub) toksyczność idarubicyny. Antracykliny, w tym idarubicyna, nie mogą być stosowane w skojarzeniu z innymi lekami działającymi toksycznie na serce, o ile czynność serca nie jest starannie monitorowana. W przypadku jednoczesnego stosowania doustnych leków przeciwzakrzepowych i chemioterapii przeciwnowotworowej, zaleca się zwiększenie częstości monitorowania wartości międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (INR). Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Nie ma odpowiednich, kontrolowanych badań u kobiet w ciąży. Idarubicyna może być stosowana w okresie ciąży wyłącznie, gdy potencjalne korzyści uzasadniają możliwe ryzyko dla płodu. Ciąża Należy unikać zachodzenia w ciążę jeśli kobieta lub jej partner stosuje lek Idarubicin Accord. Wykazano szkodliwy wpływ idarubicyny na płód, dlatego istotnym jest, aby powiedzieć lekarzowi o podejrzeniu ciąży. Antykoncepcja u kobiet w wieku rozrodczym Należy zawsze stosować skuteczną antykoncepcję podczas stosowania leku Idarubicin Accord oraz przez co najmniej 6,5 miesiąca po przyjęciu ostatniej dawki. Należy porozmawiać z lekarzem o metodach antykoncepcji odpowiednich dla kobiety i jej partnera. Antykoncepcja u mężczyzn Należy zawsze stosować skuteczną antykoncepcję podczas stosowania leku Idarubicin Accord oraz przez co najmniej 3,5 miesiąca po przyjęciu ostatniej dawki. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy idarubicyna przenika do mleka ludzkiego. W związku z tym, że wiele leków przenika do mleka ludzkiego, matki muszą przerwać karmienie piersią przed rozpoczęciem leczenia. Nie należy karmić piersią podczas stosowania tego leku oraz przez co najmniej 14 dni po przyjęciu ostatniej dawki, ponieważ lek może przenikać do mleka ludzkiego i mieć szkodliwy wpływ na dziecko. Płodność Zarówno kobiety, jak i mężczyźni przed rozpoczęciem leczenia powinni zasięgnąć porady dotyczącej zachowania płodności. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Nie przeprowadzano systematycznej oceny wpływu idarubicyny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Lek Idarubicin Accord zawiera sód Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na fiolkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Dawkę zwykle oblicza się na podstawie powierzchni ciała (mg/m2). Lek jest zazwyczaj podawany dożylnie. Ostra białaczka szpikowa Dorośli: W leczeniu , ostrej białaczki szpikowej, zalecana dawka wynosi 12 mg/m2 pc. na dobę dożylnie, przez 3 dni, w skojarzeniu z cytarabiną. Inny schemat dawkowania, który może być stosowany w leczeniu ostrej białaczki szpikowej, w monoterapii lub w leczeniu skojarzonym to dawka 8 mg/m2 pc. na dobę, dożylnie, przez 5 dni. Dzieci: Zalecana dawka mieści się w zakresie 10-12 mg/m2 pc. na dobę, dożylnie, przez 3 dni, w skojarzeniu z cytarabiną. Ostra białaczka limfoblastyczna Dorośli: W monoterapii ostrej białaczki limfoblastycznej, zalecana dawka wynosi 12 mg/m2 pc. na dobę, dożylnie, przez 3 dni. Dzieci: W monoterapii, zalecana dawka wynosi 10 mg/m2 pc. na dobę, dożylnie, przez 3 dni. We wszystkich tych schematach dawkowania należy jednak brać pod uwagę stan hematologiczny pacjenta oraz dawki innych leków cytotoksycznych, gdy są jednocześnie stosowane. Jeśli pacjent otrzyma większą dawkę leku Idarubicin Accord niż zalecana Bardzo duże dawki idarubicyny mogą spowodować ostre działanie toksyczne na mięsień sercowy w ciągu pierwszych 24 godzin oraz ciężkie zahamowanie wytwarzania krwinek w szpiku kostnym w ciągu jednego do dwóch tygodni. Obserwowano opóźnioną niewydolność serca w wyniku stosowania antracyklin, która występowała do kilku miesięcy od przedawkowania. Pominięcie przyjęcia leku Idarubicin Accord Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. 4.
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Działania niepożądane, które mogą wystąpić bardzo często: zakażenia; zmniejszenie liczby krążących krwinek czerwonych, białych i płytek krwi; wyraźne zmniejszenie lub utrata apetytu; nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, uczucie pieczenia, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej; wypadanie włosów; czerwonawe zabarwienie moczu 1-2 dni po przyjęciu leku; gorączka, ból głowy i dreszcze. Działania niepożądane, które mogą wystąpić często: zwiększenie lub zmniejszenie częstości akcji serca, zwiększony i nieregularny rytm serca, zaburzenia czynności serca, zapalenie żyły, zapalenie żyły związane z zakrzepicą, krwawienie, krwawienie z przewodu pokarmowego, ból brzucha, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych i stężenia bilirubiny, wysypka skórna, świąd, nadwrażliwość napromieniowanej skóry.
Działania niepożądane, które mogą wystąpić niezbyt często: zakażenie uogólnione, białaczka wtórna, zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi, nieprawidłowości zapisu EKG, wstrząs, zapalenie przełyku, zapalenie okrężnicy, przebarwienia skóry i paznokci, zapalenie tkanki łącznej, martwica tkanek. Działania niepożądane, które mogą wystąpić rzadko: krwotok mózgowy. Działania niepożądane, które mogą wystąpić bardzo rzadko: ogólniona ciężka reakcja alergiczna, zakażenie serca i inne zaburzenia, niedrożność naczynia krwionośnego, zaczerwienienie, choroba wrzodowa, zaczerwienienie skóry, szczególnie kończyn. Zgłaszano również przypadki pancytopoenii, zespołu rozpadu guza i reakcji miejscowych. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie, lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszaćbezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301 faks: + 48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku. 5.
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tego leku, po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie lub pudełku po EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C). Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko. 6.
Co zawiera lek Idarubicin Accord Substancją czynną jest idarubicyny chlorowodorek. Jeden ml roztworu zawiera 1 mg idarubicyny chlorowodorku. Każda fiolka zawierająca 5 ml roztworu zawiera 5 mg idarubicyny chlorowodorku. Każda fiolka zawierająca 10 ml roztworu zawiera 10 mg idarubicyny chlorowodorku. Każda fiolka zawierająca 20 ml roztworu zawiera 20 mg idarubicyny chlorowodorku. Pozostałe składniki to: glicerol, kwas solny stężony, sodu wodorotlenek (do ustalenia pH), woda do wstrzykiwań.
Jak wygląda lek Idarubicin Accord i co zawiera opakowanie Przejrzysty, pomarańczowo-czerwony roztwór, bez widocznych zawieszonych cząstek stałych. Fiolka z bezbarwnego szkła typu I zawiera gotowy do użycia roztwór do wstrzykiwań zawierający 5 mg, 10 mg lub 20 mg idarubicyny chlorowodorku. Opakowanie zawierają 1 fiolkę 5 ml, 10 ml lub 20 ml. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. Podmiot odpowiedzialny Accord Healthcare Polska Sp. z o.o. ul. Taśmowa 7 02-677 Warszawa Tel: + 48 22 577 28 00 Wytwórca/Importer Accord Healthcare Polska Sp. z o.o. ul. Lutomierska 50 95-200 Pabianice Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego i w Zjednoczonym Królestwie (Irlandii Północnej) pod następującymi nazwami: Nazwa Państwa Członkowskiego Austria Belgia Czechy Cypr Dania Estonia Francja Finlandia Holandia Hiszpania Malta Niemcy Norwegia Polska Portugalia Rumunia Słowenia Szwecja
Nazwa leku Idarubicin Accord 5mg/5ml, 10mg/10ml, 20mg/20ml Injektionslösung Idarubicin Accord 5mg/5ml, 10mg/10ml, 20mg/20ml Oplossing voor injectie/ Solution injectable/ Injektionslösung Idarubicin Accord 5mg/5ml, 10mg/10ml, 20mg/20ml injekční roztok Idarubicin Accord 5mg/5ml, 10mg/10ml, 20mg/20ml, solution for injection Idarubicinhydrochlorid “Accord” Idarubicin Accord IDARUBICINE ACCORD 5mg/5ml, 10mg/10ml, 20mg/20ml, solution pour perfusion Idarubicin Accord 5mg/5ml, 10mg/10ml, 20mg/20ml injektioneste, liuos Idarubicin Accord 5mg, 10mg, 20mg, oplossing voor injectie IDARUBICINA ACCORD 5mg/5ml, 10mg/10ml, 20mg/20ml solución inyectable Idarubicin 5mg/5ml, 10mg/10ml, 20mg/20ml solution for injection Idarubicin Accord 5mg/5ml, 10mg/10ml, 20mg/20ml Injektionslösung Idarubicin Accord Idarubicin Accord Idarrubicina Accord Idarubicina Accord 5mg/5ml, 10mg/10ml, 20mg/20ml soluție injectabilă Idarubicin Accord 5mg/5ml, 10mg/10ml, 20mg/20ml raztopina za injiciranje Idarubicin Accord 5mg/5ml, 10mg/10ml, 20mg/20ml,
Włochy Zjednoczone Królestwo (Irlandia Północna)
injektionsvätska, lösning Idarubicina Accord Idarubicin 5mg/5ml, 10mg/10ml, 20mg/20ml solution for injection
Data ostatniej aktualizacji ulotki
marzec 2026
INFORMACJE PRZEZNACZONE WYŁĄCZNIE DLA FACHOWEGO PERSONELU MEDYCZNEGO: Ten lek jest przeznaczony do podawania dożylnego. Niezgodności farmaceutyczne: Należy unikać przedłużonego kontaktu z jakimkolwiek roztworem o zasadowym pH, ponieważ może to prowadzić do degradacji leku. Nie wolno mieszać idarubicyny chlorowodorku z heparyną, ponieważ może powstać osad. Mieszanie z innymi lekami nie jest zalecane. Lek Idarubicin Accord jest przeznaczony do jednorazowego użycia, a pozostałość leku należy usunąć. Gotowy do użycia roztwór leku Idarubicin Accord musi być podawany wyłącznie dożylnie za pomocą przewodu infuzyjnego, w swobodnie płynącym wlewie dożylnym 0,9% roztworu chlorku sodu, w ciągu 5 do 10 minut. Metoda ta minimalizuje ryzyko zakrzepicy lub wynaczynienia okołonaczyniowego, które może prowadzić do ciężkiego zapalenia tkanki łącznej i martwicy tkanek. Wstrzyknięcie do małych żył lub wielokrotne wstrzyknięcia do tego samego naczynia może spowodować stwardnienie żyły. Ze względu na toksyczne właściwości tej substancji, należy stosować się do następujących zaleceń dotyczących ochrony: – Personel musi być przeszkolony w zakresie prawidłowej techniki postępowania z lekiem. – Kobiety w ciąży należy wyłączyć z pracy z tym lekiem. – Personel przygotowujący lek musi nosić odzież ochronną: okulary ochronne jednorazowego użytku, fartuchy, rękawiczki i maski ochronne. – Powierzchnia robocza powinna być ustanowiona w pomieszczeniu z pionową komorą z laminarnym przepływem powietrza. Powierzchnia ta powinna zostać zabezpieczona chłonnym podkładem z folią. – Wszystkie przedmioty użyte do podania lub czyszczenia, w tym rękawiczki, należy umieścić w pojemnikach na produkty wysokiego ryzyka, przeznaczone do spalania w wysokich temperaturach. Rozlany roztwór należy polać rozcieńczonym roztworem podchlorynu sodu (1% chlor), a następnie wodą. Wszelkie materiały użyte do czyszczenia należy zutylizować w sposób opisany wyżej. W razie przypadkowego kontaktu leku ze skórą lub oczami należy je natychmiast dokładnie przemyć wodą lub wodą z mydłem lub roztworem kwaśnego węglanu sodu; może być konieczna pomoc lekarska. Niewykorzystany roztwór należy usunąć.
Źródło: oficjalna ulotka w Rejestrze Produktów Leczniczych (URPL)
Najczęściej zadawane pytania o Idarubicin Accord
W jakim celu stosuje się lek Idarubicin Accord?
Produkt leczniczy antymitotyczny i cytotoksyczny. Dorośli – W leczeniu ostrej białaczki szpikowej (ang. acute myeloid leukaemia, AML), w celu wywołania remisji u pacjentów nieleczonych lub pacjentów z nawrotami lub opornością na leczenie. W leczeniu nawrotowej ostrej białaczki limfoblastycznej (ang. acute lymphoblastic leukaemia, ALL) – jako lek drugiego wyboru.
Jaka jest substancja czynna leku Idarubicin Accord?
Substancją czynną leku Idarubicin Accord jest Idarubicini hydrochloridum 20mg/20ml. Kod ATC: L01DB06.
Dawkowanie Dawkę zwykle oblicza się na podstawie powierzchni ciała (mg/m2). Do podawania dożylnego. Ostra białaczka szpikowa (AML) Dorośli: W leczeniu ostrej białaczki szpikowej zalecana dawka wynosi 12 mg/m2 pc. na dobę, dożylnie, przez 3 dni, w skojarzeniu z cytarabiną. Pełne dawkowanie znajduje się w punkcie 4.2 ChPL.
Czy lek Idarubicin Accord można stosować w ciąży i podczas karmienia piersią?
Ciąża Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania idarubicyny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Idarubicyny nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że potencjalne korzyści z leczenia przewyższają nad możliwym ryzykiem dla płodu. Pacjentkę należy poinformować o możliwym zagrożeniu dla płodu.
Odpowiedzi pochodzą z oficjalnej ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego (URPL). Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.
⚕Dla profesjonalistów — Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)Pełna charakterystyka: dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia+
4.1. Wskazania do stosowania
Produkt leczniczy antymitotyczny i cytotoksyczny. Dorośli - W leczeniu ostrej białaczki szpikowej (ang. acute myeloid leukaemia, AML), w celu wywołania remisji u pacjentów nieleczonych lub pacjentów z nawrotami lub opornością na leczenie. - W leczeniu nawrotowej ostrej białaczki limfoblastycznej (ang. acute lymphoblastic leukaemia, ALL) – jako lek drugiego wyboru. Dzieci - Jako leczenie pierwszego wyboru ostrej białaczki szpikowej (AML) w skojarzeniu z cytarabiną, w celu wywołania remisji. - W leczeniu nawrotowej ostrej białaczki limfoblastycznej (ALL) – jako lek drugiego wyboru. Produkt leczniczy Idarubicin Accord może być stosowany w schematach chemioterapii skojarzonej z innymi lekami cytotokstycznymi (patrz punkt 4.2).
4.2. Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie Dawkę zwykle oblicza się na podstawie powierzchni ciała (mg/m2). Do podawania dożylnego.
Ostra białaczka szpikowa (AML) Dorośli: W leczeniu ostrej białaczki szpikowej zalecana dawka wynosi 12 mg/m2 pc. na dobę, dożylnie, przez 3 dni, w skojarzeniu z cytarabiną. W innym schemacie dawkowania, który może być stosowany w leczeniu ostrej białaczki szpikowej, w monoterapii lub w leczeniu skojarzonym, dawka wynosi 8 mg/m2 pc. na dobę, dożylnie przez 5 dni. Dzieci: Zalecana dawka mieści się w zakresie 10-12 mg/m2 pc. na dobę, dożylnie, przez 3 dni, w skojarzeniu z cytarabiną. Ostra białaczka limfoblastyczna (ALL) Dorośli: W monoterapii, sugerowana dawka wynosi 12 mg/m2 pc. na dobę, dożylnie, przez 3 dni. Dzieci: W monoterapii, sugerowana dawka wynosi 10 mg/m2 pc. na dobę, dożylnie, przez 3 dni. Uwaga: Są to jedynie ogólne wytyczne. W celu zapoznania się z dokładnym dawkowaniem należy posłużyć się indywidualnymi protokołami leczenia. We wszystkich tych schematach dawkowania należy wziąć pod uwagę stan hematologiczny pacjenta oraz dawkowanie innych leków cytotoksycznych, gdy są jednocześnie stosowane. Sposób podawania Dożylne podawanie idarubicyny musi być przeprowadzone z zachowaniem ostrożności. Zaleca się podawanie idarubicyny w ciągu 5 do 10 minut, za pomocą przewodu infuzyjnego, w swobodnie płynącym wlewie dożylnym 0,9% roztworu chlorku sodu. Metoda ta minimalizuje ryzyko zakrzepicy lub wynaczynienia okołonaczyniowego, które może prowadzić do ciężkiego zapalenia tkanki łącznej, powstawania pęcherzy i martwicy tkanek. Bezpośrednie wstrzyknięcie nie jest zalecane ze względu na ryzyko wynaczynienia, które może wystąpić nawet w przypadku odpowiedniego powrotu krwi po aspiracji.
4.3. Przeciwwskazania
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Przeciwwskazania Nadwrażliwość na idarubicynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Nadwrażliwość na inne antracykliny lub antrachinony. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Ciężkie zaburzenia czynności nerek. Niekontrolowane zakażenia Ciężka kardiomiopatia. Niedawno przebyty zawał mięśnia sercowego. Ciężka arytmia. Utrzymujące się zahamowanie czynności szpiku. Wcześniejsze leczenie maksymalnymi skumulowanymi dawkami idarubicyny i (lub) innych antracyklin lub antrachinonów (patrz punkt 4.4). W czasie trwania leczenia należy przerwać karmienie piersią (patrz punkt 4.6). Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Ogólne Idarubicynę należy stosować wyłącznie pod nadzorem lekarza doświadczonego w stosowaniu chemioterapii lekami cytotoksycznymi. Leczenie idarubicyną wymaga starannej obserwacji pacjenta i monitorowania badań laboratoryjnych. W ten sposób można zapewnić natychmiastowe i skuteczne leczenie ciężkich powikłań, wynikających z choroby i (lub) jej leczenia (np. krwotok, ciężkie zakażenia).
Leczenie idarubicyną można rozpocząć po ustąpieniu ostrych objawów toksyczności wcześniej stosowanych leków cytotoksycznych (np. zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, neutropenia, małopłytkowość oraz uogólnione zakażenia). Czynność serca Leczenie antracyklinami wiąże się z ryzykiem kardiotoksyczności, która może objawiać się powikłaniami wczesnymi (tj. ostrymi) lub późnymi (tj. opóźnionymi). Objawy wczesne (ostre): Wczesne działanie kardiotoksyczne idarubicyny obejmuje głównie tachykardię zatokową i (lub) nieprawidłowości w zapisie EKG, takie jak niespecyficzne zmiany ST-T. Opisywano również przypadki tachyarytmii, w tym przedwczesne skurcze komorowe i tachykardię komorową, bradykardię, jak również blok przedsionkowo-komorowy i blok odnogi pęczka Hisa. Objawy te z reguły nie stanowią czynników ryzyka kardiotoksyczności późnej, rzadko mają znaczenie klinicznie i zazwyczaj nie stanowią wskazania do przerwania leczenia idarubicyną. Objawy późne (opóźnione): Kardiotoksyczność późna zwykle rozwija się w późniejszym okresie leczenia lub w ciągu 2 do 3 miesięcy po jego zakończeniu, jednakże późne objawy obserwowano również po kilku miesiącach lub kilku latach od zakończenia terapii. Późna kardiomiopatia objawiała się zmniejszoną frakcją wyrzutową lewej komory (ang. left ventricular ejection fraction; LVEF) i (lub) objawami podmiotowymi i przedmiotowymi zastoinowej niewydolności serca (ang. congestive heart failure; CHF), takimi jak duszność, obrzęk płuc, obrzęki ortostatyczne, powiększenie serca, powiększenie wątroby, skąpomocz, wodobrzusze, wysięk opłucnowy oraz rytm cwałowy serca. Zgłaszano również występowanie objawów podostrych, takich jak zapalenie osierdzia lub zapalenie mięśnia sercowego. Zagrażająca życiu zastoinowa niewydolność serca jest najcięższą postacią kardiomiopatii wywoływanej przez antracykliny i należy do grupy działań toksycznych ograniczających dawkę leku. Nie określono przedziału dawki skumulowanej dla idarubicyny chlorowodorku podawanej dożylnie lub doustnie. Jednak kardiomiopatię związaną z podawaniem idarubicyny zgłaszano u 5% pacjentów otrzymujących dożylnie dawkę skumulowaną od 150 do 290 mg/m2 pc. Dostępne dane dotyczące pacjentów, którzy otrzymali doustnie całkowite dawki idarubicyny chlorowodorku skumulowane do 400 mg/m2 pc. wskazują na małe prawdopodobieństwo działania kardiotoksycznego. Aby zminimalizować ryzyko wystąpienia ciężkiej niewydolności serca, przed rozpoczęciem leczenia idarubicyną należy ocenić czynność serca, a następnie monitorować ją przez cały okres leczenia. Ryzyko można zmniejszyć poprzez regularne monitorowanie frakcji wyrzutowej lewej komory w czasie leczenia oraz natychmiastowe przerwanie podawania idarubicyny w momencie wystąpienia pierwszych objawów zaburzeń czynności serca. Odpowiednimi metodami ilościowej oceny czynności serca (ocena LVEF) są scyntygrafia bramkowana (ang. Multiple Gated Acquisition; MUGA) serca lub echokardiografia (ECHO). Zaleca się, aby początkowej oceny czynności serca dokonywać przy użyciu EKG oraz scyntygrafii serca lub echokardiografii, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia zwiększonej kardiotoksyczności. Należy powtarzać ocenę frakcji wyrzutowej lewej komory przy użyciu scyntygrafii bramkowanej (MUGA) lub echokardiografii (ECHO), zwłaszcza po wyższych skumulowanych dawkach antracyklin. Przez cały okres obserwacji pacjenta należy dokonywać oceny przy użyciu tej samej metody. Do czynników ryzyka kardiotoksyczności należą: czynna lub utajona choroba sercowo-naczyniowa, wcześniejsza lub jednoczesna radioterapia w obrębie śródpiersia lub okolicy przedsercowej, wcześniejsze leczenie innymi antracyklinami lub antrachinonami oraz jednoczesne stosowanie leków, które mogą hamować kurczliwość mięśnia sercowego lub leków kardiotoksycznych (np. trastuzumab). Antracyklin, w tym idarubicyny, nie należy podawać w skojarzeniu z innymi lekami o działaniu kardiotoksycznym, o ile czynność serca pacjenta nie jest ściśle monitorowana (patrz punkt 4.5). U pacjentów otrzymujących antracykliny po zakończeniu leczenia innymi lekami o działaniu kardiotoksycznym, zwłaszcza o długim okresie półtrwania (takimi jak trastuzumab), może również wystąpić zwiększone ryzyko kardiotoksyczności. Zgłaszany okres półtrwania trastuzumabu jest zmienny. Lek może utrzymywać się we krwi do 7 miesięcy. Dlatego, jeśli to możliwe, lekarz
powinien unikać stosowania leczenia opartego na podawaniu antracyklin do 7 miesięcy po odstawieniu trastuzumabu. Jeśli nie jest to możliwe zaleca się ścisłe monitorowanie czynności serca. Należy szczególnie uważnie monitorować czynność serca u pacjentów otrzymujących duże dawki skumulowane i u pacjentów z czynnikami ryzyka. Kardiotoksyczne działanie idarubicyny może jednak wystąpić po zastosowaniu mniejszych dawek skumulowanych, niezależnie od obecności czynników ryzyka. Wydaje się, że niemowlęta i dzieci są bardziej wrażliwe na działanie kardiotoksyczne antracyklin, dlatego u tych pacjentów należy przeprowadzać długotrwałą, okresową kontrolę czynności serca. Istnieje prawdopodobieństwo, że toksyczne działanie idarubicyny i innych antracyklin lub antrachinonów kumuluje się. Toksyczność hematologiczna Idarubicyna wykazuje silne działanie hamujące czynność szpiku kostnego. U wszystkich pacjentów, którzy otrzymali terapeutyczną dawkę produktu, dochodzi do ciężkiej mielosupresji. Przed każdym cyklem leczenia idarubicyną oraz w czasie jego trwania należy oceniać parametry hematologiczne, w tym liczbę białych krwinek wraz z rozmazem. Najczęstszym objawem toksyczności hematologicznej idarubicyny oraz najczęstszym ostrym powikłaniem zmuszającym do zmniejszenia dawki produktu jest zależna od dawki, odwracalna leukopenia i (lub) granulocytopenia (neutropenia). Leukopenia i neutropenia są zazwyczaj ciężkie; ponadto może wystąpić małopłytkowość i niedokrwistość. Najmniejsza liczba (nadir) neutrofilów i płytek krwi zwykle występuje po upływie 10 do 14 dni od podania produktu leczniczego, jednak wartości te na ogół wracają do stanu wyjściowego w trzecim tygodniu leczenia. Opisywano przypadki zgonów na skutek zakażeń i (lub) krwotoków podczas fazy ciężkiej mielosupresji. Do klinicznych skutków ciężkiego zahamowania czynności szpiku kostnego należą: gorączka, zakażenia, posocznica, wstrząs septyczny, krwotok, niedotlenienie tkanek lub zgon. Jeśli wystąpi gorączka neutropeniczna, zaleca się leczenie antybiotykiem podawanym dożylnie. Białaczka wtórna U pacjentów leczonych antracyklinami, w tym idarubicyną, zgłaszano przypadki wystąpienia białaczki wtórnej, z fazą przedbiałaczkową lub bez niej. Białaczka wtórna występuje częściej w przypadku podawania leków z tej grupy w skojarzeniu z lekami przeciwnowotworowymi uszkadzającymi DNA, gdy pacjenci byli intensywnie leczeni lekami cytotoksycznymi lub gdy dawki antracyklin były zwiększane. Okres utajenia białaczki tego typu może wynosić od 1 roku do 3 lat. Układ pokarmowy Idarubicyna może wywoływać wymioty. Zapalenie błon śluzowych (głównie zapalenie jamy ustnej, rzadziej zapalenie przełyku) występuje na ogół krótko po podaniu produktu leczniczego, a w cięższej postaci może się przekształcić w ciągu kilku dni w owrzodzenie błon śluzowych. U większości pacjentów zapalenie ustępuje w trzecim tygodniu leczenia. Sporadycznie obserwowano epizody ciężkich zdarzeń żołądkowo-jelitowych (takich jak perforacja lub krwawienie) u otrzymujących doustnie idarubicynę pacjentów z ostrą białaczką lub z innymi chorobami w wywiadzie albo otrzymujących produkty lecznicze, które powodują powikłania żołądkowo-jelitowe. U pacjentów z czynną chorobą przewodu pokarmowego i zwiększonym ryzykiem krwawienia i (lub) perforacji, lekarz musi ocenić stosunek korzyści z doustnego stosowania idarubicyny względem ryzyka.
Czynność wątroby i nerek Zaburzenia czynności wątroby i (lub) nerek mogą wpływać na dystrybucję idarubicyny w organizmie, dlatego przed i w trakcie leczenia należy monitorować czynność wątroby i nerek przy użyciu standardowych badań laboratoryjnych (stężenie bilirubiny i kreatyniny w surowicy). W wielu badaniach klinicznych III fazy, leczenie idarubicyną było przeciwwskazane, jeśli stężenie bilirubiny i (lub) stężenie kreatyniny w surowicy przekraczało 2,0 mg/dl. Dawkę innych antracyklin zmniejsza się zazwyczaj o 50%, gdy stężenie bilirubiny mieści się w zakresie 1,2-2,0 mg/dl. Objawy w miejscu wstrzyknięcia Wstrzyknięcie do małego naczynia krwionośnego lub wstrzykiwanie do tego samego naczynia krwionośnego może spowodować stwardnienie ścian żył. Stosowanie się do zaleceń dotyczących podawania produktu leczniczego może zmniejszyć ryzyko zapalenia żył lub zakrzepowego zapalenia żył w miejscu podania. Wynaczynienie Wynaczynienie w czasie dożylnego wstrzyknięcia idarubicyny może spowodować miejscowy ból, ciężkie zmiany w tkankach (powstawanie pęcherzy, ciężkie zapalenie tkanki łącznej) oraz martwicę. W przypadku wystąpienia przedmiotowych lub podmiotowych objawów wynaczynienia w trakcie dożylnego podawania idarubicyny, wlew produktu należy natychmiast przerwać. W przypadku wynaczynienia można zastosować deksrazoksan w celu zapobiegania lub zmniejszenia uszkodzenia tkanek. Zespół rozpadu guza Idarubicyna może wywoływać hiperurykemię w wyniku nasilonego katabolizmu puryn, który towarzyszy szybkiej lizie komórek nowotworowych pod wpływem produktu leczniczego („zespół rozpadu guza”). Po rozpoczęciu leczenia należy kontrolować stężenie kwasu moczowego we krwi, stężenie potasu, wapnia, fosforanów i kreatyniny. Nawadnianie, alkalizacja moczu i profilaktyczne podawanie allopurynolu zapobiegające hiperurykemii mogą zmniejszyć potencjalne powikłania zespołu rozpadu guza. Działanie immunosupresyjne i (lub) zwiększona podatność na zakażenia Podawanie żywych lub żywych atenuowanych szczepionek (takich jak szczepionka przeciw żółtej febrze) pacjentom ze zmniejszoną odpornością w wyniku stosowania chemioterapeutyków, w tym idarubicyny, może być przyczyną ciężkich lub zakończonych zgonem zakażeń. Należy unikać podawania żywych szczepionek pacjentom otrzymującym idarubicynę. Można podawać szczepionki zabite lub inaktywowane, jednak reakcja na takie szczepionki może być osłabiona. Układ rozrodczy Idarubicyna może działać genotoksycznie. Pacjentom i pacjentkom leczonym idarubicyny chlorowodorkiem należy zalecić stosowanie skutecznej metody antykoncepcji w trakcie leczenia oraz przez pewien okres po jego zakończeniu. Mężczyznom leczonym idarubicyny chlorowodorkiem należy zalecić jeśli to wskazane i dostępne, zwrócenie się po poradę dotyczącą możliwości kriokonserwacji nasienia, ze względu na ryzyko nieodwracalnej niepłodności, spowodowanej leczeniem (patrz punkt 4.6). Pacjentom i pacjentkom, którzy po zakończeniu leczenia planują potomstwo, należy zalecić, aby wcześniej skonsultowali się z właściwym specjalistą. Inne Podobnie jak w przypadku innych leków cytotoksycznych, podczas stosowania idarubicyny zgłaszano występowanie zakrzepowego zapalenia żył i choroby zakrzepowo-zatorowej, w tym zatorowości płucnej. Ten produkt leczniczy może spowodować czerwone zabarwienie moczu, utrzymujące się przez 1 do 2 dni po podaniu. Należy o tym poinformować pacjentów.
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Idarubicyna jest silnie działającym inhibitorem czynności szpiku kostnego, dlatego stosowanie leczenia skojarzonego z innymi lekami o podobnym działaniu może prowadzić do addycyjnego działania mielosupresyjnego (patrz punkt 4.4). Stosowanie idarubicyny w chemioterapii skojarzonej z innymi lekami o potencjalnym działaniu kardiotoksycznym jak również jednoczesne stosowanie innych leków wpływających na serce (np. antagoniści kanału wapniowego), wymaga monitorowania czynności serca przez cały czas trwania leczenia. Zmiany czynności wątroby lub nerek wywołane przez jednocześnie stosowane terapie mogą wpływać na metabolizm, właściwości farmakokinetyczne oraz skuteczność terapeutyczną i (lub) toksyczność idarubicyny (patrz punkt 4.4). Efekt addycyjny mielosupresji może wystąpić, gdy radioterapia jest stosowana jednocześnie lub w okresie 2-3 tygodni przed leczeniem idarubicyną. Jednoczesne stosowanie żywych atenuowanych szczepionek (np. przeciwko zółtej febrze) nie jest zalecane ze względu na ryzyko choroby ogólnoustrojowej mogącej prowadzić do zgonu. Ryzyko to jest zwiększone u pacjentów z obniżoną odpornością na skutek choroby ogólnoustrojowej. Należy stosować szczepionki inaktywowane, jeśli są dostępne. Podczas skojarzonego stosowania doustnych leków przeciwzakrzepowych i chemioterapii przeciwnowotworowej zaleca się częstsze kontrolowanie wartości INR (międzynarodowy współczynnik znormalizowany), gdyż nie można wykluczyć ryzyka interakcji. Cyklosporyna A: U pacjentów z ostrą białaczką zastosowanie cyklosporyny A (jako pojedynczego leku zwiększającego wrażliwość komórek na chemioterapię) zwiększało 1,78-krotnie wartość AUC jednocześnie podawanej idarubicyny i 2,46-krotnie wartość AUC idarubicynolu. Kliniczne znaczenie tej interakcji nie jest znane. U niektórych pacjentów może być konieczne dostosowanie dawki.
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania idarubicyny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Idarubicyny nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że potencjalne korzyści z leczenia przewyższają nad możliwym ryzykiem dla płodu. Pacjentkę należy poinformować o możliwym zagrożeniu dla płodu. Kobiety w wieku rozrodczym / antykoncepcja u mężczyzn i kobiet Kobietom w wieku rozrodczym należy zalecić, aby nie zachodziły w ciążę oraz stosowały skuteczne metody antykoncepcji podczas leczenia idarubicyną oraz przez co najmniej 6,5 miesiąca po przyjęciu ostatniej dawki. Mężczyznom, których partnerki są w wieku rozrodczym, należy zalecić stosowanie skutecznej metody antykoncepcji podczas leczenia idarubicyną i przez co najmniej 3,5 miesiąca po przyjęciu ostatniej dawki (patrz punkt 4.4). Karmienie piersią Nie wiadomo czy idarubicyna lub jej metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Ze względu na to, że inne antracykliny przenikają do mleka ludzkiego oraz że u niemowląt karmionych piersią mogą
wystąpić ciężkie działania niepożądane idarubicyny, kobietom należy zalecić, aby nie karmiły piersią podczas leczenia idarubicyną i przez co najmniej 14 dni po przyjęciu ostatniej dawki. Płodność Idarubicyna może powodować uszkodzenie chromosomalne plemników u ludzi. Z tego powodu mężczyźni leczeni idarubicyną powinni stosować skuteczne metody antykoncepcji przez co najmniej 3,5 miesiąca od przyjęcia ostatniej dawki (patrz punkt 4.4). Zarówno kobiety, jak i mężczyźni przed rozpoczęciem leczenia powinni zasięgnąć porady dotyczącej zachowania płodności.
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Nie przeprowadzano systematycznej oceny wpływu idarubicyny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
4.8. Działania niepożądane
Wykaz działań niepożądanych Częstość występowania działań niepożądanych została określona w następujący sposób: Bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (częstość nie możne być określona na podstawie dostępnych danych). Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Bardzo często: Zakażenia Niezbyt często: Posocznica Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy) Niezbyt często: Białaczki wtórne (ostra białaczka szpikowa i zespół mielodysplastyczny) Zaburzenia krwi i układu chłonnego Bardzo często: Niedokrwistość, ciężka leukopenia i neutropenia, trombocytopenia Częstość nieznana: Pancytopenia Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko: Anafilaksja Zaburzenia układu wewnątrzwydzielniczego Bardzo często: Jadłowstręt Niezbyt często: Odwodnienie Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Niezbyt często: Hiperurykemia Częstość nieznana: Zespół rozpadu guza Zaburzenia układ nerwowego Rzadko: Krwotok mózgowy Zaburzenia serca Często: Bradykardia, tachykardia zatokowa, tachyarytmia, bezobjawowe zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory serca, zastoinowa niewydolność serca, kardiomiopatie (patrz punkt 4.4, w odniesieniu do powiązanych objawów podmiotowych i przedmiotowych). Niezbyt często: Zmiany w EKG (np. niespecyficzne zmiany odcinka ST), zawał mięśnia sercowego Bardzo rzadko: Zapalenie osierdzia, zapalenie mięśnia sercowego, blok przedsionkowo-komorowy i blok odnogi pęczka Hisa
Zaburzenia naczyniowe Często: Krwotoki, miejscowe zapalenie żył, zakrzepowe zapalenie żył Niezbyt często: Wstrząs Bardzo rzadko: Powikłania zakrzepowo-zatorowe, rumień Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często: Nudności, wymioty, zapalenie błon śluzowych/zapalenie jamy ustnej, biegunka, ból brzucha lub uczucie pieczenia Często: Krwawienie z przewodu pokarmowego, ból brzucha Niezbyt często: Zapalenie przełyku, zapalenie okrężnicy (w tym ciężkie zapalenie jelit/neutropeniczne zapalenie jelit z perforacją) Bardzo rzadko: Nadżerki lub owrzodzenie żołądka Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Często: Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych i stężenia bilirubiny Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Bardzo często: Łysienie Często: Wysypka skórna, świąd, nadwrażliwość napromienianej skóry (nawrót objawów popromiennych) Niezbyt często: Przebarwienia skóry i paznokci, pokrzywka, zapalenie tkanki łącznej (może być ciężkie), martwica tkanek Bardzo rzadko: Zespół dłoniowo-podeszwowy Częstość nieznana: Reakcja miejscowa Zaburzenia nerek i dróg moczowych Bardzo często: Czerwony kolor moczu przez 1 do 2 dni po leczeniu Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Bardzo często: Gorączka, bóle głowy, dreszcze Opis wybranych działań niepożądanych Układ krwiotwórczy Znaczne zahamowanie czynności szpiku kostnego jest najcięższym działaniem niepożądanym leczenia idarubicyną. Efekt ten jest jednak konieczny do wyeliminowania komórek białaczkowych (patrz punkt 4.4). Kardiotoksyczność Zagrażająca życiu zastoinowa niewydolność serca jest najcięższą postacią kardiomiopatii wywołanej antracyklinami i jest działaniem toksycznym, ograniczającym dawkę skumulowaną (patrz punkt 4.4). Układ pokarmowy Zapalenie jamy ustnej, w ciężkich przypadkach owrzodzenie błony śluzowej, odwodnienie spowodowane ciężką biegunką lub wymiotami, ryzyko perforacji jelita, itp. Miejsce podania Zapalenie żył/zakrzepowe zapalenie żył oraz środki zapobiegawcze, o których mowa w punkcie 4.2 ChPL; niezamierzone nacieki okołonaczyniowe mogą powodować ból, ciężkie zapalenie tkanki łącznej i martwicę tkanek. Inne działania niepożądane: Hiperurykemia Zapobieganie objawom przez nawodnienie, alkalizację moczu i profilaktykę allopurynolem może zminimalizować potencjalne powikłania zespołu rozpadu guza.
Dzieci i młodzież Działania niepożądane są podobne u dorosłych i dzieci, z wyjątkiem większej podatności na kardiotoksyczne działanie antracyklin u dzieci (patrz punkt 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego są proszone o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301 faks: + 48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również do podmiotu odpowiedzialnego.
4.9. Przedawkowanie
Bardzo duże dawki idarubicyny mogą spowodować ostre działanie toksyczne na mięsień sercowy w ciągu 24 godzin oraz ciężkie zahamowanie czynności szpiku kostnego w ciągu 1-2 tygodni. Obserwowano opóźnioną niewydolność serca w wyniku stosowania antracyklin, która występowała do kilku miesięcy od przedawkowania. Pacjenci leczeni doustnie idarubicyną powinni być uważnie obserwowani w celu wykrycia ewentualnego krwawienia z przewodu pokarmowego i poważnego uszkodzenia błony śluzowej.