Glibenese GITS
Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta Glibenese GITS, 5 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu Glibenese GITS, 10 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu Glipizidum Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta. Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać. W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same. – Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Patrz punkt 4. Spis treści ulotki 1. 2. 3. 4. 5. 6.
Co to jest lek i w jakim celu się go stosuje
Glibenese GITS jest stosowany w postaci doustnych tabletek o przedłużonym uwalnianiu, zawierających 5 mg lub 10 mg glipizydu. Glipizyd należy do grupy leków pochodnych sulfonylomocznika, o działaniu zmniejszającym stężenie glukozy we krwi. Lek Glibenese GITS wskazany jest w leczeniu cukrzycy niezależnej od insuliny (typ 2.), gdy właściwego stężenia glukozy we krwi nie można uzyskać za pomocą diety. 2.
Informacje ważne przed zastosowaniem leku
Kiedy nie stosować leku Glibenese GITS
jeśli pacjent ma uczulenie na glipizyd lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6), u pacjentów z cukrzycą typu 1. (zależną od insuliny), u pacjentów z ostrymi powikłaniami cukrzycy (kwasicą ketonową, śpiączką cukrzycową), u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby, nerek, trzustki, u pacjentów ze znacznymi zwężeniami w obrębie przewodu pokarmowego, u pacjentów leczonych jednocześnie mikonazolem, u kobiet w okresie ciąży i kobiet karmiących piersią.
Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Glibenese GITS, należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
Podobnie jak wszystkie leki zawierające pochodne sulfonylomocznika, lek może powodować hipoglikemię, czyli nadmierne zmniejszenie stężenia glukozy we krwi. Należy nauczyć się rozpoznawać wczesne objawy hipoglikemii, takie jak: ból głowy, zaburzenia widzenia, osłabienie słuchu, uczucie mrowienia, uczucie głodu, osłabienie mięśni, drżenie rąk,
niepokój, pocenie się, uczucie kołatania serca, aby zgłosić się do lekarza w odpowiednim czasie. Członkowie rodzin pacjenta z cukrzycą powinni zwrócić uwagę na następujące objawy mogące świadczyć o wystąpieniu hipoglikemii: osłabienie, zaburzenia koncentracji, zaburzenia mowy, agresywność, przygnębienie, śmianie się bez przyczyny, splątanie, drgawki, bladość, utrata przytomności. W niewydolności nerek lub wątroby istnieje większe ryzyko wystąpienia ciężkiej hipoglikemii ze śpiączką, drgawkami lub innymi objawami neurologicznymi. Jest to stan wymagający leczenia w szpitalu. Pacjenci wyniszczeni lub niedożywieni, oraz z niedoczynnością kory nadnerczy lub przysadki mózgowej są szczególnie narażeni na wystąpienie hipoglikemii. U osób w podeszłym wieku i u pacjentów leczonych lekami beta-adrenolitycznymi hipoglikemia może być trudna do rozpoznania. Prawdopodobieństwo wystąpienia hipoglikemii jest większe w przypadku niedostatecznej ilości kalorii w pożywieniu, po intensywnym lub długotrwałym wysiłku fizycznym, po spożyciu alkoholu oraz w razie stosowania więcej niż jednego leku zmniejszającego stężenie glukozy we krwi. Podczas leczenia lekiem Glibenese GITS stres, gorączka, uraz, zakażenie lub zabieg chirurgiczny, mogą spowodować utratę kontroli nad glikemią. W takich przypadkach lekarz zdecyduje, czy niezbędne jest odstawienie leku Glibenese GITS i okresowe podanie insuliny. U wielu pacjentów skuteczność każdego doustnego leku zmniejszającego stężenie glukozy we krwi, w tym także leku Glibenese GITS zmniejsza się z upływem czasu. Może to być związane z nasileniem cukrzycy lub ze zmniejszającą się podatnością pacjenta na działanie leku. Podczas leczenia należy przestrzegać zaleceń dotyczących diety, dawkowania leku, systematycznych ćwiczeń fizycznych i regularnie badać stężenie glukozy we krwi. U pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego, ze względu na skrócony czas zalegania tabletek, może zmienić się skuteczność leku. Ukazały się ponadto nieliczne doniesienia o objawach niedrożności u pacjentów ze zwężeniami przewodu pokarmowego, którzy przyjmowali inny lek zawierający niewchłanialną otoczkę, podobną do otoczki jaką zawiera Glibenese GITS. Z tego względu stosowanie leku Glibenese GITS u tych pacjentów jest przeciwwskazane. U pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej należy zachować ostrożność podczas stosowania leku Glibense GITS. Stosowanie leku Glibenese GITS u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej może prowadzić do wystąpienia niedokrwistości hemolitycznej.
Należy skonsultować się z lekarzem, nawet jeśli powyższe ostrzeżenia dotyczą sytuacji występujących w przeszłości. Lek Glibenese GITS a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Substancje, które mogą zwiększać działanie hipoglikemizujące (czyli nadmierne zmniejszenie stężenia glukozy we krwi) leku Glibenese GITS:
Mikonazol Zwiększa działanie hipoglikemizujące, co może powodować hipoglikemię lub śpiączkę. Jednoczesne stosowanie glipizydu i mikonazolu jest przeciwwskazane. Flukonazol Są doniesienia o przypadkach wystąpienia hipoglikemii podczas jednoczesnego stosowania glipizydu i flukonazolu, prawdopodobnie w wyniku wydłużenia okresu półtrwania glipizydu. Worykonazol Chociaż nie było to badane, worykonazol może powodować zwiększenie stężenia w osoczu pochodnych sulfonylomocznika (np. tolbutamidu, glipizydu, gliburydu) i z tego powodu wywoływać hipoglikemię. Zaleca się dokładne monitorowanie stężenia glukozy we krwi podczas jednoczesnego podawania worykonazolu i leku Glibenese GITS.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (np. fenylobutazon) Zwiększają działanie hipoglikemizujące pochodnych sulfonylomocznika (wypieranie pochodnych sulfonylomocznika z wiązań z białkami osocza lub zmniejszenie ich wydalania). Salicylany (kwas acetylosalicylowy) Kwas acetylosalicylowy podany w dużych dawkach zwiększa działanie hipoglikemizujące. Alkohol Nasila działanie hipoglikemizujące i może powodować śpiączkę. Leki beta-adrenolityczne Maskują niektóre z objawów hipoglikemii, np. kołatanie serca i tachykardię. Większość niekardioselektywnych leków beta-adrenolitycznych zwiększa częstość występowania hipoglikemii oraz nasilenie jej objawów. Inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę (ACE) Podczas jednoczesnego stosowania pochodnych sulfonylomocznika i inhibitorów ACE może wystąpić hipoglikemia, i może być konieczne zmniejszenie dawki glipizydu. Antagoniści receptora H2 Stosowanie antagonistów receptora H2 (np. cymetydyny) może nasilać hipoglikemizujące działanie pochodnych sulfonylomocznika, w tym glipizydu. Hipoglikemizujące działanie pochodnych sulfonylomocznika mogą nasilać inhibitory monoaminooksydazy, chinolony i leki silnie wiążące się z białkami osocza, takie jak sulfonamidy, chloramfenikol, probenecyd i pochodne kumaryny. W razie stosowania wymienionych leków lub po ich odstawieniu, pacjenci przyjmujący lek Glibenese GITS powinni zwrócić się do lekarza, jeżeli wystąpią u nich jakiekolwiek niepokojące objawy mogące świadczyć o hipoglikemii (lub utracie kontroli glikemii).
Substancje, które stosowane jednocześnie z Glibenese GITS mogą prowadzić do wystąpienia hiperglikemii (nadmiernego stężenia glukozy we krwi):
Pochodne fenotiazyny (np. chlorpromazyna) W dużych dawkach (> 100 mg chlorpromazyny na dobę) powodują zwiększenie stężenia glukozy we krwi (w wyniku zmniejszenia wydzielania insuliny). Kortykosteroidy Zwiększenie stężenia glukozy we krwi. Leki sympatykomimetyczne (np. rytodryna, salbutamol, terbutalina) Mogą powodować zwiększenie stężenia glukozy na skutek pobudzenia receptorów beta2adrenergicznych. Do leków, które mogą wywoływać hiperglikemię i prowadzić do utraty kontroli glikemii należą: niektóre leki moczopędne, w tym tiazydowe, leki stosowane w leczeniu chorób tarczycy, estrogeny, progestageny, doustne środki antykoncepcyjne, fenytoina, kwas nikotynowy, antagoniści kanału wapniowego i izoniazyd.
Po rozpoczęciu stosowania powyższych leków (lub po ich odstawieniu) pacjenci przyjmujący glipizyd powinni zwrócić się do lekarza, jeżeli wystąpią u nich jakiekolwiek niepokojące objawy, mogące świadczyć o hipoglikemii lub utracie kontroli glikemii. Kolesewelam Lek Glibenese GITS należy podawać co najmniej 4 godziny przed podaniem kolesewelamu, aby wchłanianie leku Glibensese GITS nie uległo zmniejszeniu. Ciąża i karmienie piersią Ciąża Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
W badaniach reprodukcyjnych na szczurach wykazano, że lek Glibenese GITS ma niewielki toksyczny wpływ na płód. W badaniach na szczurach lub królikach nie wykazano teratogennego działania leku Glibenese GITS. Zaleca się stosowanie insuliny u kobiet ciężarnych z cukrzycą w celu utrzymania jak najbardziej prawidłowego stężenia glukozy we krwi, ponieważ dane sugerują, że nieprawidłowe stężenie glukozy we krwi podczas ciąży związane jest z większą częstością występowania wad wrodzonych. Zgłaszano przypadki długotrwałej, ciężkiej hipoglikemii (od 4 do 10 dni) u noworodków, których matki w ciąży stosowały pochodne sulfonylomocznika. Karmienie piersią Przed zastosowaniem leku należy poradzić się lekarza. Nie wiadomo czy glipizyd przenika do mleka kobiet karmiących piersią. Udowodniono, że niektóre pochodne sulfonylomocznika przenikają do mleka kobiet karmiących piersią. Ze względu na ryzyko wystąpienia hipoglikemii u dziecka, podczas stosowania leku Glibenese GITS należy przerwać karmienie piersią lub odstawić lek, biorąc pod uwagę znaczenie leku dla matki. Jeżeli stosowanie leku Glibenese GITS zostanie przerwane, a sama dieta zastosowana w celu kontrolowania stężenia glukozy we krwi jest niewystarczająca, w takim przypadku lekarz rozważy potrzebę leczenia insuliną. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Nie badano wpływu leku Glibenese GITS na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjenci powinni być świadomi ryzyka wystąpienia objawów hipoglikemii i zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Lek Glibenese GITS zawiera sód Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
Jak stosować lek
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Tabletki należy połykać w całości popijając odpowiednią ilością płynów. Tabletek nie należy rozgryzać, dzielić czy kruszyć. W leku Glibenese GITS substancja czynna znajduje się wewnątrz nieulegającej wchłanianiu otoczki, która umożliwia powolne uwalnianie leku. Po zakończeniu procesu uwalniania leku, pusta otoczka jest wydalana z organizmu (może być widoczna w stolcu). Dawka początkowa: Dawka początkowa leku Glibenese GITS wynosi 5 mg na dobę. Lek należy przyjąć podczas śniadania. Ustalanie właściwej dawki: Lekarz może zwiększać dawkę o 5 mg co kilka dni, na podstawie wyniku oznaczenia stężenia glukozy. Pomiędzy kolejnymi zmianami w dawkowaniu powinno upłynąć co najmniej kilka dni. Leczenie podtrzymujące: Lek stosowany raz na dobę skutecznie zmniejsza stężenie glukozy we krwi. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 20 mg, ponieważ wtedy obserwuje się najsilniejsze działanie leku. Glipizyd podawany w postaci o natychmiastowym uwalnianiu w dawkach od 5 mg do 20 mg na dobę, lekarz może bezpiecznie zmienić na lek Glibenese GITS stosując go raz na dobę, w takiej samej dawce lub mniejszej od poprzednio stosowanej.
Pacjenci leczeni insuliną Wielu pacjentom ze stabilną cukrzycą typu 2. przyjmującym insulinę, lekarz może bezpiecznie zmienić leczenie, podając zamiast insuliny lek Glibenese GITS, jak również inne leki o działaniu zmniejszającym stężenie glukozy we krwi z grupy pochodnych sulfonylomocznika. W razie zamiany insuliny na lek Glibenese GITS lekarz powinien przestrzegać poniższych zasad. – U pacjentów, u których zapotrzebowanie na insulinę wynosi 20 jednostek na dobę lub mniej, można odstawić insulinę i rozpocząć podawanie leku Glibenese GITS w zalecanej dawce 5 mg. Dawkę można zwiększyć po upływie kilku dni. – U pacjentów, u których dobowe zapotrzebowanie na insulinę jest większe niż 20 jednostek, należy zmniejszyć dawkę insuliny o 50% i rozpocząć podawanie leku Glibenese GITS w zalecanej dawce 5 mg. Późniejsze zmniejszenie dawki insuliny powinno być uzależnione od reakcji pacjenta na leczenie. Dawkę leku Glibenese GITS można zwiększyć po kilku dniach. W okresie zmniejszania dawek insuliny pacjent powinien przynajmniej trzy razy na dobę samodzielnie badać stężenie glukozy. Pacjent powinien natychmiast skontaktować się z lekarzem prowadzącym, gdy wyniki tych badań są nieprawidłowe. W niektórych przypadkach, zwłaszcza u pacjentów, którzy otrzymują insulinę w dawce przekraczającej 40 jednostek na dobę, lekarz powinien rozważyć umieszczenie pacjenta w szpitalu podczas zamiany sposobu leczenia. Pacjenci leczeni uprzednio innymi doustnymi lekami zmniejszającymi stężenie glukozy we krwi W czasie zamiany innej pochodnej sulfonylomocznika (zwłaszcza o wydłużonym okresie półtrwania, np. chlorpropamid) na lek Glibenese GITS lekarz powinien uważnie obserwować pacjenta, co najmniej przez dwa tygodnie, ze względu na ryzyko wystąpienia hipoglikemii (np. obserwacja objawów klinicznych lub monitorowanie stężenia glukozy we krwi) i zachować ostrożność podczas zmiany w dawkowaniu. Pacjenci leczeni jednocześnie innymi doustnymi lekami hipoglikemizującymi (zmniejszającymi stężenie glukozy we krwi) U pacjentów, u których nie uzyskano zadowalającej kontroli glikemii podczas stosowania tylko leku Glibenese GITS, lub u których jest on wtórnie nieskuteczny, lekarz powinien dołączyć do leczenia inny doustny lek hipoglikemizujący. W przypadku jednoczesnego stosowania leku Glibenese GITS i kolesewelamu, lek Glibenese GITS powinien być podany co najmniej 4 godziny przed podaniem kolesewelamu. Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Glibenese GITS Przedawkowanie pochodnych sulfonylomocznika, w tym glipizydu, może spowodować hipoglikemię. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów należy zwrócić się do lekarza. Pacjent z objawami ciężkiej hipoglikemii przebiegającej ze śpiączką, utratą przytomności lub innymi zaburzeniami neurologicznymi powinien natychmiast być umieszczony w szpitalu. Leczenie polega na uzupełnieniu zawartości glukozy we krwi w dostępny sposób, z dożylnym podaniem włącznie i obserwacją pacjenta co najmniej przez 24 do 48 godzin. Pominięcie zastosowania leku Glibenese GITS Należy przyjąć pominiętą dawkę jak najszybciej z wyjątkiem sytuacji, gdy zbliża się pora przyjęcia kolejnej dawki leku. Nie należy przyjmować dwóch dawek leku jednocześnie lub w krótkim odstępie czasu. W razie wątpliwości należy poradzić się lekarza. Przerwanie stosowania leku Glibenese GITS O przerwaniu leczenia decyduje lekarz. W przypadku wrażenia, że działanie leku jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić się do lekarza. 4.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystapią.
Podobnie jak w przypadku innych pochodnych sulfonylomocznika możliwe jest wystąpienie następujących działań niepożądanych: Często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób) − hipoglikemia‡ − bóle głowy*, drżenia* − zaburzenia widzenia − ból brzucha, nudności, zaparcia, biegunka, wymioty − świąd − zmiany w wynikach badań laboratoryjnych (zwiększona aktywność aminotransferazy asparaginianowej§, zwiększona aktywność fosfatazy zasadowej we krwi§, zwiększone stężenie kreatyniny we krwi§) Niezbyt często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób) − splątanie* − pokrzywka Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) − leukopenia (zmniejszenie liczby białych krwinek), agranulocytoza (brak granulocytów), małopłytkowość (zmniejszenie liczby płytek krwi), niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość aplastyczna i pancytopenia (zmniejszenie liczby wszystkich komórek krwi); − hiponatremia − niewyraźne widzenie*, zmniejszona ostrość widzenia* − uczucie dyskomfortu w nadbrzuszu − żółtaczka cholestatyczna†, toksyczne zapalenie wątroby − skórne odczyny alergiczne, w tym wykwity na skórze i błonach śluzowych, oraz wysypka grudkowo-plamista − porfiria nieostra − złe samopoczucie* − zmiany w wynikach badań laboratoryjnych (zwiększona aktywność dehydrogenazy mleczanowej we krwi§, zwiększone stężenie mocznika we krwi§) * objawy są zwykle przemijające i nie jest konieczne przerwanie leczenia; mogą być jednak wyrazem hipoglikemii. ‡ może być ciężka, długotrwała i może powodować śpiączkę. † w razie wystąpienia żółtaczki cholestatycznej należy przerwać leczenie. § związek ze stosowaniem leku Glibenese GITS nie jest pewny. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
Jak przechowywać lek
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Przechowywać w temperaturze poniżej 30ºC. Chronić przed wilgocią. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po: EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko. 6.
Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek Glibenese GITS Tabletka 5 mg – Substancją czynną leku jest glipizyd. Jedna tabletka zawiera 5 mg glipizydu. – Pozostałe składniki to: polietylenowy tlenek, sodu chlorek (patrz punkt 2 „Lek Glibenese GITS zawiera sód”), hypromeloza, żelaza tlenek czerwony, magnezu stearynian, celulozy octan, glikol polietylenowy, otoczka zewnętrzna: Opadry White, czarny tusz (S-1-17823). Tabletka 10 mg – Substancją czynną leku jest glipizyd. Jedna tabletka zawiera 10 mg glipizydu. – Pozostałe składniki to: polietylenowy tlenek, sodu chlorek (patrz punkt 2 „Lek Glibenese GITS zawiera sód”), hypromeloza, żelaza tlenek czerwony, magnezu stearynian, celulozy octan, glikol polietylenowy, otoczka zewnętrzna: Opadry White, czarny tusz (S-1-17823). Jak wygląda lek Glibenese GITS i co zawiera opakowanie Lek Glibenese GITS ma postać tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Opakowania: Tabletki 5 mg: opakowanie zawiera 30 tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Tabletki 10 mg: opakowanie zawiera 30 tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Podmiot odpowiedzialny Pfizer Europe MA EEIG, Boulevard de la Plaine 17, 1050 Bruxelles, Belgia Wytwórca Fareva Amboise, Zone Industrielle, 29 route des Industries, 37530 Pocè – sur – Cisse, Francja W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego: Pfizer Polska Sp. z o.o. tel. 22 335 61 00 Data ostatniej aktualizacji ulotki: Szczegółowe i aktualne informacje o tym produkcie można uzyskać po zeskanowaniu kodu QR umieszczonego na opakowaniu zewnętrznym przy użyciu urządzenia mobilnego. Te same informacje są również dostępne pod adresem URL: https://pfi.sr/ulotka-glibenesegits i na stronie internetowej Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych http://www.urpl.gov.pl.
Źródło: oficjalna ulotka w Rejestrze Produktów Leczniczych (URPL)
Najczęściej zadawane pytania o Glibenese GITS
W jakim celu stosuje się lek Glibenese GITS?
Leczenie cukrzycy niezależnej od insuliny (typ 2.), gdy właściwego stężenia glukozy we krwi nie można uzyskać za pomocą diety.
Jaka jest substancja czynna leku Glibenese GITS?
Substancją czynną leku Glibenese GITS jest Glipizidum 10.98 mg. Kod ATC: A10BB07.
Podobnie jak w przypadku wszystkich leków hipoglikemizujących, dawkę należy ustalić indywidualnie dla każdego pacjenta na podstawie stężenia glukozy we krwi. Tabletki Glibenese GITS należy połykać w całości, popijając odpowiednią ilością płynów. Tabletek nie należy rozgryzać, dzielić czy kruszyć (patrz punkt 4.4). Dawka początkowa Zalecana dawka początkowa produktu Glibenese GITS wynosi 5 mg na dobę. Pełne dawkowanie znajduje się w punkcie 4.2 ChPL.
Kiedy nie stosować leku Glibenese GITS?
Glipizydu nie należy stosować:
- u pacjentów z nadwrażliwością na glipizyd lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1,
- u pacjentów z cukrzycą typu 1.,
- u pacjentów z ostrymi powikłaniami cukrzycy (kwasicą ketonową, śpiączką cukrzycową),
- u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, nerek, tarczycy,
- u pacjentów ze znacznymi zwężeniami w obrębie przewodu pokarmowego,
- u…
Czy lek Glibenese GITS można stosować w ciąży i podczas karmienia piersią?
Ciąża W badaniach reprodukcyjnych na szczurach wykazano, że produkt Glibenese GITS ma niewielki toksyczny wpływ na płód. W badaniach na szczurach lub królikach nie wykazano teratogennego działania produktu Glibenese GITS.
Odpowiedzi pochodzą z oficjalnej ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego (URPL). Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.
⚕Dla profesjonalistów — Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)Pełna charakterystyka: dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia+
4.1. Wskazania do stosowania
Leczenie cukrzycy niezależnej od insuliny (typ 2.), gdy właściwego stężenia glukozy we krwi nie można uzyskać za pomocą diety.
4.2. Dawkowanie i sposób podawania
Podobnie jak w przypadku wszystkich leków hipoglikemizujących, dawkę należy ustalić indywidualnie dla każdego pacjenta na podstawie stężenia glukozy we krwi. Tabletki Glibenese GITS należy połykać w całości, popijając odpowiednią ilością płynów. Tabletek nie należy rozgryzać, dzielić czy kruszyć (patrz punkt 4.4). Dawka początkowa Zalecana dawka początkowa produktu Glibenese GITS wynosi 5 mg na dobę. Produkt należy przyjmować podczas śniadania. Ustalanie właściwej dawki Dawkę można zwiększać o 5 mg co kilka dni, na podstawie wyniku oznaczenia stężenia glukozy. Pomiędzy kolejnymi zmianami w dawkowaniu powinno upłynąć co najmniej kilka dni. Stężenie glipizydu w osoczu odpowiadające stanowi stacjonarnemu ustala się po pięciu dobach przyjmowania produktu Glibenese GITS. U pacjentów w podeszłym wieku czas ten może się wydłużać o 1 lub 2 dni. Leczenie podtrzymujące Lek stosowany raz na dobę skutecznie zmniejsza stężenie glukozy we krwi. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 20 mg, ponieważ wtedy obserwuje się najsilniejsze działanie produktu. Glipizyd podawany w postaci o natychmiastowym uwalnianiu w dawkach od 5 do 20 mg na dobę, można bezpiecznie zmienić na produkt Glibenese GITS stosując go raz na dobę, w takiej samej dawce lub mniejszej od poprzednio stosowanej. Dzieci Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu Glibenese GITS u dzieci.
Pacjenci w podeszłym wieku i szczególnie zagrożeni hipoglikemią W celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia hipoglikemii u pacjentów nią zagrożonych, takich jak: osoby w podeszłym wieku, wyniszczone i niedożywione, które nieregularnie przyjmują posiłki oraz pacjenci z niewydolnością nerek lub wątroby, produkt należy podawać ostrożnie zarówno na początku jak i podczas trwania terapii (patrz Dawka początkowa oraz punkt 4.4). Pacjenci leczeni insuliną Wielu pacjentom ze stabilną cukrzycą typu 2., przyjmującym insulinę można bezpiecznie zmienić leczenie, podając zamiast insuliny glipizyd, jak również inne leki o działaniu hipoglikemizującym z grupy pochodnych sulfonylomocznika. W razie zamiany insuliny na produkt Glibenese GITS należy przestrzegać poniższych zasad. U pacjentów, u których zapotrzebowanie na insulinę wynosi 20 jednostek na dobę lub mniej, można odstawić insulinę i rozpocząć podawanie produktu Glibenese GITS w zalecanej dawce 5 mg. Dawkę można zwiększyć po upływie kilku dni. U pacjentów, u których dobowe zapotrzebowanie na insulinę jest większe niż 20 jednostek, należy zmniejszyć dawkę insuliny o 50% i rozpocząć podawanie produktu Glibenese GITS w zalecanej dawce 5 mg. Późniejsze zmniejszenie dawki insuliny powinno być uzależnione od reakcji pacjenta na leczenie. Dawkę produktu Glibenese GITS można zwiększyć po kilku dniach. W okresie zmniejszania dawek insuliny pacjent powinien przynajmniej trzy razy na dobę samodzielnie badać stężenie glukozy. Należy poinformować pacjenta o konieczności natychmiastowego skontaktowania się z lekarzem prowadzącym w przypadku nieprawidłowych wyników tych badań. W niektórych przypadkach, zwłaszcza u pacjentów, którzy otrzymują insulinę w dawce ponad 40 jednostek insuliny na dobę, należy rozważyć hospitalizację pacjenta podczas zmiany sposobu leczenia. Pacjenci leczeni uprzednio innymi doustnymi lekami hipoglikemizującymi W czasie zamiany innej pochodnej sulfonylomocznika (zwłaszcza o wydłużonym okresie półtrwania, np. chlorpropamid) na produkt Glibenese GITS należy uważnie obserwować pacjentów ze względu na ryzyko hipoglikemii (np. obserwacja objawów klinicznych lub monitorowanie stężenia glukozy we krwi), co najmniej przez 2 tygodnie i zachować ostrożność podczas zmiany dawkowania. Pacjenci leczeni jednocześnie innymi doustnymi lekami hipoglikemizującymi U pacjentów, u których nie uzyskano zadowalającej kontroli glikemii podczas stosowania tylko produktu Glibenese GITS, lub u których jest on wtórnie nieskuteczny, powinno się dołączyć do leczenia inny doustny lek hipoglikemizujący. W takim przypadku zaleca się utrzymanie dotychczasowych dawek produktu Glibenese GITS, a stosowanie innego doustnego leku hipoglikemizującego należy rozpoczynać w najmniejszej zalecanej dawce początkowej. Jeżeli dodajemy produkt Glibenese GITS do innego leku hipoglikemizujacego, powinno się zastosować Glibenese GITS w dawce 5 mg, zwiększanej w razie potrzeby w zależności od stanu klinicznego pacjenta. W przypadku jednoczesnego stosowania kolesewelamu z produktem Glibenese GITS, maksymalne stężenie w osoczu i całkowita ekspozycja na glipizyd jest zmniejszona. W związku z tym, produkt Glibenese GITS powinien być stosowany co najmniej 4 godziny przed podaniem kolesewelamu (patrz punkt 4.5).
4.3. Przeciwwskazania
Glipizydu nie należy stosować:
- u pacjentów z nadwrażliwością na glipizyd lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1,
- u pacjentów z cukrzycą typu 1.,
- u pacjentów z ostrymi powikłaniami cukrzycy (kwasicą ketonową, śpiączką cukrzycową),
- u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, nerek, tarczycy,
- u pacjentów ze znacznymi zwężeniami w obrębie przewodu pokarmowego,
- u pacjentów leczonych jednocześnie mikonazolem,
- u kobiet w okresie ciąży i karmienia piersią.
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej Produkt Glibenese GITS należy do leków z grupy pochodnych sulfonylomocznika, dlatego należy zachować ostrożność u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej. Leczenie pochodnymi sulfonylomocznika pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej może prowadzić do wystąpienia niedokrwistości hemolitycznej. W związku z tym należy rozważyć alternatywne leczenie i zastosowanie innych leków niż pochodnych sulfonylomocznika. Hipoglikemia Glipizyd podobnie jak wszystkie pochodne sulfonylomocznika, może powodować wystąpienie hipoglikemii. Objawami mogącymi świadczyć o hipoglikemii są m. in.: osłabienie, senność, zaburzenia orientacji, nadmierne pocenie się, dreszcze, głód, pobudzenie, zawroty głowy, kołatanie serca, zaburzenia koncentracji, uczucie zimna, a w ciężkich przypadkach utrata przytomności i śpiączka. Ciężka hipoglikemia prowadzącą do śpiączki wymaga hospitalizacji pacjenta. U pacjentów ze znaczną hipoglikemią należy zastosować odpowiednie leczenie glukozą i monitorować stan pacjenta co najmniej przez 24 do 48 godzin. W celu uniknięcia napadów hipoglikemii ważny jest odpowiedni dobór pacjentów, odpowiednie dawkowanie leku i zapewnienie pacjentowi pełnej informacji dotyczącej stosowania produktu. W celu utrzymania prawidłowego stężenia glukozy we krwi należy systematycznie i w odpowiednich porach spożywać węglowodany, również podczas śniadania, gdyż stany hipoglikemiczne spowodowane działaniem glipizydu mogą występować w przypadku opóźniania pory posiłków, spożywania niewystarczających ilości pożywienia, niezbilansowanej podaży węglowodanów. Niewydolność nerek lub wątroby może wpływać na wydalanie glipizydu z ustroju. W niewydolności wątroby może być także upośledzona zdolność do glukoneogenezy. W stanach tych istnieje większe ryzyko wystąpienia ciężkich reakcji hipoglikemicznych. Pacjenci w podeszłym wieku, wyniszczeni lub niedożywieni, oraz z niedoczynnością kory nadnerczy lub przysadki mózgowej są szczególnie wrażliwi na hipoglikemizujący wpływ leków zmniejszających stężenie glukozy we krwi. U osób w podeszłym wieku i u pacjentów leczonych lekami beta-adrenolitycznymi hipoglikemia może być trudna do rozpoznania. Prawdopodobieństwo wystąpienia hipoglikemii jest większe w przypadku niedostatecznej podaży kalorii w pożywieniu, po intensywnym lub długotrwałym wysiłku fizycznym, po spożyciu alkoholu oraz w razie stosowania więcej niż jednego leku zmniejszającego stężenie glukozy we krwi. Utrata kontroli nad glikemią U pacjentów skutecznie leczonych lekiem przeciwcukrzycowym sytuacje stresowe, takie jak: gorączka, uraz, zakażenie lub zabieg chirurgiczny, mogą spowodować utratę kontroli nad glikemią. W takich przypadkach niezbędne może być odstawienie produktu Glibenese GITS i okresowe podanie insuliny. U wielu pacjentów skuteczność każdego doustnego leku hipoglikemizującego, w tym także glipizydu, polegająca na zmniejszaniu stężenia glukozy do prawidłowej wartości, zmniejsza się z upływem czasu. Może to być związane z progresją cukrzycy lub ze zmniejszającą się podatnością na działanie leku. Zjawisko to jest określane mianem wtórnej nieskuteczności, w odróżnieniu od pierwotnej nieskuteczności, w której lek jest nieskuteczny u określonego pacjenta już po pierwszym podaniu. Zanim u pacjenta zostanie rozpoznana wtórna nieskuteczność należy ocenić, czy dawka leku została właściwie dobrana i czy pacjent zachowuje właściwą dietę. Badania laboratoryjne Okresowo należy kontrolować stężenie glukozy we krwi, dokonywać pomiarów stężenia hemoglobiny glikowanej. W razie konieczności należy dostosować dawkę w celu utrzymania prawidłowego
stężenia glukozy we krwi. Choroby nerek i wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby może zmieniać się farmakokinetyka lub farmakodynamika glipizydu. Hipoglikemia u takich pacjentów może być długotrwała. W razie jej wystąpienia należy podjąć właściwe postępowanie. Choroby przewodu pokarmowego W przypadkach znacznego skrócenia czasu zalegania tabletek produktu Glibenese GITS w przewodzie pokarmowym może zmienić się farmakokinetyka glipizydu, a więc i jego skuteczność kliniczna. Ukazały się nieliczne doniesienia o objawach niedrożności u pacjentów ze zwężeniami przewodu pokarmowego, którzy przyjmowali inny lek zawierający niewchłanialną otoczkę, podobną do otoczki jaką zawiera Glibenese GITS. Z tego względu stosowanie produktu Glibenese GITS u tych pacjentów jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Informacja dla pacjenta Należy poinformować pacjentów i odpowiedzialnych za nich członków rodzin o ryzyku wystąpienia hipoglikemii, jej objawach i leczeniu oraz warunkach sprzyjających jej powstaniu. Pacjenci powinni nauczyć się rozpoznawać wczesne objawy hipoglikemii, takie jak: ból głowy, zaburzenia widzenia, osłabienie słuchu, uczucie mrowienia, uczucie głodu, osłabienie mięśni, drżenie rąk, niepokój, pocenie się, uczucie kołatania serca, aby mogli zgłosić się do lekarza w odpowiednim czasie. Członkom rodzin należy zwrócić uwagę na objawy mogące świadczyć o wystąpieniu hipoglikemii u pacjenta z cukrzycą, takie jak: osłabienie, zaburzenia koncentracji, zaburzenia mowy, agresywność, przygnębienie, śmianie się bez przyczyny, splątanie, drgawki, bladość, utrata przytomności. Należy również wytłumaczyć, na czym polega pierwotna i wtórna nieskuteczność terapeutyczna. Pacjenci powinni być poinformowani o tym, że tabletki Glibenese GITS należy połykać w całości. Tabletek nie wolno rozgryzać, dzielić ani kruszyć. W produkcie Glibenese GITS substancja czynna zawarta jest wewnątrz nieulegającej wchłanianiu otoczki, która umożliwia powolne uwalnianie leku. Po zakończeniu procesu uwalniania leku pusta otoczka jest wydalana z organizmu (może być widoczna w stolcu). Pacjenci powinni być poinformowani o potencjalnym ryzyku i korzyściach wynikających ze stosowania produktu Glibenese GITS oraz o innych sposobach leczenia, znaczeniu przestrzegania zaleceń dietetycznych, systematycznych ćwiczeń fizycznych i regularnego badania stężenia glukozy we krwi. Specjalne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych Sód Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Następujące substancje zwiększają działanie hipoglikemizujące: Mikonazol Zwiększa działanie hipoglikemizujące, co może powodować hipoglikemię lub śpiączkę. Nie należy stosować glipizydu jednocześnie z mikonazolem. Flukonazol Są doniesienia o przypadkach wystąpienia hipoglikemii podczas jednoczesnego stosowania glipizydu i flukonazolu, prawdopodobnie w wyniku wydłużenia okresu półtrwania glipizydu. Worykonazol Chociaż nie było to badane, worykonazol może powodować zwiększenie stężenia w osoczu
pochodnych sulfonylomocznika (np. tolbutamidu, glipizydu, gliburydu) i z tego powodu wywoływać hipoglikemię. Zaleca się dokładne monitorowanie stężenia glukozy we krwi podczas jednoczesnego podawania worykonazolu i glipizydu. Niesteroidowe leki przeciwzapalne (np. fenylobutazon) Zwiększają działanie hipoglikemizujące pochodnych sulfonylomocznika (wypieranie pochodnych sulfonylomocznika z wiązań z białkami osocza lub zmniejszenie ich wydalania). Salicylany (kwas acetylosalicylowy) Kwas acetylosalicylowy podany w dużych dawkach zwiększa działanie hipoglikemizujące. Alkohol Nasila działanie hipoglikemizujące i może powodować śpiączkę. Leki beta-adrenolityczne Maskują niektóre z objawów hipoglikemii (np. kołatanie serca i tachykardię). Większość niekardioselektywnych leków beta-adrenolitycznych zwiększa częstość występowania hipoglikemii oraz nasilenie jej objawów. Inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę (ACE) Podczas jednoczesnego stosowania pochodnych sulfonylomocznika i inhibitorów ACE może wystąpić hipoglikemia i może być konieczne zmniejszenie dawki glipizydu. Antagoniści receptora H2 Stosowanie antagonistów receptora H2 (np. cymetydyny) może nasilać hipoglikemizujące działanie pochodnych sulfonylomocznika, w tym glipizydu. Hipoglikemizujące działanie pochodnych sulfonylomocznika mogą nasilać inhibitory MAO, chinolony i leki silnie wiążące się z białkami osocza, takie jak sulfonamidy, chloramfenikol, probenecyd i pochodne kumaryny. W razie stosowania wymienionych leków lub po ich odstawieniu, należy starannie obserwować pacjenta otrzymującego glipizyd, ze względu na ryzyko wystąpienia hipoglikemii (lub utraty kontroli glikemii). Badania in vitro na ludzkim osoczu dotyczące wiązania produktu z białkami wykazały, że glipizyd wiąże się inaczej z białkami niż tolbutamid i nie wchodzi w interakcje z salicylanami ani dikumarolem. Należy jednak zachować dużą ostrożność w przenoszeniu wyników tych badań do warunków klinicznych, stosując glipizyd z tymi lekami. Następujące substancje mogą prowadzić do wystąpienia hiperglikemii: Pochodne fenotiazyny (np. chlorpromazyna) w dużych dawkach (>100 mg chlorpromazyny na dobę) Powodują zwiększenie stężenia glukozy we krwi (w wyniku zmniejszenia wydzielania insuliny). Kortykosteroidy Powodują zwiększenie stężenia glukozy we krwi. Leki sympatykomimetyczne (np. rytodryna, salbutamol, terbutalina) Mogą powodować zwiększenie stężenia glukozy na skutek pobudzenia receptorów beta2adrenergicznych. Do leków, które mogą wywoływać hiperglikemię i prowadzić do utraty kontroli glikemii należą: niektóre leki moczopędne, w tym tiazydowe, leki stosowane w leczeniu chorób tarczycy, estrogeny, progestageny, doustne środki antykoncepcyjne, fenytoina, kwas nikotynowy, antagoniści kanału wapniowego i izoniazyd. Po rozpoczęciu stosowania powyższych leków (lub po ich odstawieniu) należy starannie obserwować
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża W badaniach reprodukcyjnych na szczurach wykazano, że produkt Glibenese GITS ma niewielki toksyczny wpływ na płód. W badaniach na szczurach lub królikach nie wykazano teratogennego działania produktu Glibenese GITS. Zaleca się stosowanie insuliny u kobiet ciężarnych z cukrzycą w celu utrzymania jak najbardziej prawidłowego stężenia glukozy we krwi, ponieważ dane sugerują, że nieprawidłowe stężenie glukozy we krwi podczas ciąży związane jest z większą częstością występowania wad wrodzonych. Zgłaszano przypadki długotrwałej ciężkiej hipoglikemii (od 4 do 10 dni) u noworodków, których matki w ciąży stosowały pochodne sulfonylomocznika. Karmienie piersią Nie wiadomo czy glipizyd przenika do mleka kobiet karmiących piersią. Udowodniono, że niektóre pochodne sulfonylomocznika przenikają do mleka kobiet karmiących piersią. Ze względu na ryzyko wystąpienia hipoglikemii u dziecka należy przerwać karmienie piersią lub odstawić produkt, biorąc pod uwagę znaczenie produktu dla matki. Jeżeli stosowanie produktu Glibenese GITS zostanie przerwane, a sama dieta zastosowana w celu kontrolowania stężenia glukozy we krwi jest niewystarczająca, w takim przypadku należy rozważyć leczenie insuliną.
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Nie badano wpływu glipizydu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjenci powinni być świadomi ryzyka wystąpienia objawów hipoglikemii i zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
4.8. Działania niepożądane
Zgłoszone działania niepożądane, które mogą mieć związek z produktem Glibenese GITS, wymieniono w poniższej tabeli według klasyfikacji układów i narządów wraz z podaniem częstości ich występowania.
Klasyfikacja układów i narządów
Bardzo często ≥ 1/10
Często ≥ 1/100 do < 1/10
Niezbyt często ≥ 1/1000 do < 1/100
Rzadko ≥ 1/10000 do < 1/1000
Bardzo rzadko < 1/10
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
Klasyfikacja układów i narządów
Bardzo często ≥ 1/10
Często ≥ 1/100 do < 1/10
Niezbyt często ≥ 1/1000 do < 1/100
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Rzadko ≥ 1/10000 do < 1/1000
Bardzo rzadko < 1/10
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) leukopenia agranulocytoza małopłytkowość niedokrwistość hemolityczna niedokrwistość aplastyczna pancytopenia
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Zaburzenia psychiczne
hipoglikemia‡
hiponatremia splątanie*
Zaburzenia układu nerwowego
bóle głowy*
Zaburzenia oka
zaburzenia widzenia
drżenia* niewyraźne widzenie* zmniejszona ostrość widzenia*
Zaburzenia żołądka i jelit
ból brzucha nudności uczucie dyskomfortu w nadbrzuszu
zaparcia biegunka wymioty
żółtaczka cholestatyczna†
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
toksyczne zapalenie wątroby
Klasyfikacja układów i narządów
Bardzo często ≥ 1/10
Często ≥ 1/100 do < 1/10
Niezbyt często ≥ 1/1000 do < 1/100
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej świąd
pokrzywka
Rzadko ≥ 1/10000 do < 1/1000
Bardzo rzadko < 1/10
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) alergiczne zapalenie skóry wysypka śluzówkowoskórna wysypka grudkowoplamista
Wady wrodzone, choroby rodzinne i genetyczne Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Badania diagnostyczne
porfiria nieostra
złe samopoczucie* zwiększona aktywność aminotransfera -zy asparaginiano wej§
zwiększona aktywność dehydrogenazy mleczanowej we krwi§ zwiększone stężenie mocznika we krwi§
zwiększona aktywność fosfatazy zasadowej we krwi§
zwiększone stężenie kreatyniny we krwi§ * objawy są zwykle przemijające i nie jest konieczne przerwanie leczenia; mogą być jednak wyrazem hipoglikemii. ‡ może być ciężka, długotrwała i może powodować śpiączkę. † w razie wystąpienia żółtaczki cholestatycznej należy przerwać leczenie. § związek ze stosowaniem Glibenese GITS nie jest pewny. Opisywano przypadki reakcji disulfiramowych podczas stosowania innych pochodnych sulfonylomocznika.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego.
4.9. Przedawkowanie
Nie ma dobrze udokumentowanych danych na temat przedawkowania produktu Glibenese GITS u ludzi. Przedawkowanie pochodnych sulfonylomocznika, w tym glipizydu, może spowodować hipoglikemię. W razie wystąpienia łagodnych objawów hipoglikemii, bez utraty przytomności lub zaburzeń neurologicznych, należy natychmiast podać doustnie glukozę i skorygować dawkę produktu i (lub) rozkład posiłków w ciągu dnia. Staranna obserwacja stanu pacjenta powinna trwać dopóki lekarz prowadzący nie upewni się, że pacjentowi nie zagraża już niebezpieczeństwo. Ciężkie hipoglikemie przebiegające ze śpiączką, utratą przytomności lub innymi zaburzeniami neurologicznymi zdarzają się rzadko, lecz są stanami zagrażającymi życiu wymagającymi natychmiastowego przyjęcia pacjenta do szpitala. W przypadku rozpoznania śpiączki hipoglikemicznej lub jej podejrzenia, należy pacjentowi jak najszybciej podać dożylnie stężony (50%) roztwór glukozy. Następnie należy podłączyć dożylny wlew bardziej rozcieńczonego (10%) roztworu glukozy z taką szybkością, by stężenie glukozy we krwi utrzymywało się powyżej 100 mg/dl. Pacjentów należy uważnie obserwować przynajmniej przez 48 godzin, gdyż po początkowym okresie poprawy klinicznej może dojść do nawrotu hipoglikemii. Klirens glipizydu w osoczu może ulegać wydłużeniu u pacjentów z chorobami wątroby. Z uwagi na silne wiązanie się glipizydu z białkami osocza, mało skuteczne wydaje się zastosowanie dializy.