Gemsol
Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta Gemsol, 40 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji Gemcitabinum Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta. – Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać. – W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza. – Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Patrz punkt 4. Spis treści ulotki:
Spis treści ulotki
- Co to jest lek i w jakim celu się go stosuje
- Informacje ważne przed zastosowaniem leku
- Jak stosować lek
- Możliwe działania niepożądane
- Jak przechowywać lek
- Zawartość opakowania i inne informacje
Gemsol należy do grupy tzw. leków cytotoksycznych. Leki te niszczą dzielące się komórki, w tym komórki nowotworowe. Gemsol może być stosowany sam (monoterapia) lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi, w zależności od rodzaju leczonego nowotworu. Gemsol stosuje się w leczeniu następujących nowotworów: – niedrobnokomórkowego raka płuc (w monoterapii lub razem z cisplatyną), – raka trzustki, – raka piersi (razem z paklitakselem), – raka jajnika (razem z karboplatyną), – raka pęcherza moczowego (razem z cisplatyną).
Kiedy nie stosować leku Gemsol – jeśli pacjent ma uczulenie na gemcytabinę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6), – jeśli pacjentka karmi piersią. Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed pierwszą infuzją zostanie od pacjenta pobrana próbka krwi w celu sprawdzenia, czy sprawność jego nerek i wątroby jest wystarczająca do podania leku Gemsol. Przed każdą infuzją pobrana od pacjenta próbka krwi zostanie zbadana, czy zawiera odpowiednio dużo komórek, by można było podać ten lek. W zależności od ogólnego stanu pacjenta oraz jeśli liczba komórek krwi jest za mała lekarz może zmienić dawkę lub odłożyć podanie leku na później. Okresowo będą pobierane od pacjenta próbki krwi w celu skontrolowania czynności nerek i wątroby. Przed zastosowaniem leku Gemsol należy omówić to z lekarzem, pielęgniarką lub farmaceutą szpitalnym, jeśli: − u pacjenta kiedykolwiek po zastosowaniu gemcytabiny wystąpiła ciężka wysypka skórna lub
AT/H/xxxx/WS/0295
− − − − −
złuszczanie się skóry, powstawanie pęcherzy i (lub) owrzodzenia jamy ustnej; u pacjenta stwierdzono obecnie lub w przeszłości chorobę wątroby, serca lub naczyń krwionośnych, problemy z płucami lub nerkami, gdyż w takim wypadku podanie leku Gemsol może nie być zalecane; pacjent był ostatnio poddawany lub w najbliższym czasie otrzyma radioterapię, gdyż podanie leku Gemsol może spowodować wystąpienie u niego ostrej lub późnej reakcji popromiennej; pacjent był niedawno szczepiony (zwłaszcza przeciwko żółtej febrze), gdyż podanie leku Gemsol może spowodować powikłania; u pacjenta wystąpiły trudności w oddychaniu lub czuje się bardzo osłabiony i jest bardzo blady, gdyż może to być objaw niewydolności nerek lub problemów z płucami; u pacjenta pojawił się uogólniony obrzęk, duszność lub zwiększyła się masa jego ciała, gdyż mogą to być objawy przeciekania płynu z małych naczyń krwionośnych do tkanek.
W związku z leczeniem gemcytabiną występowały poważne reakcje skórne, w tym zespół Stevensa Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka i ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP). Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z objawów związanych z tymi poważnymi reakcjami skórnymi opisanymi w punkcie 4, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Jeśli w trakcie stosowania tego leku u pacjenta wystąpiły takie objawy, jak ból głowy z dezorientacją, napady drgawek lub zaburzenia widzenia, należy natychmiast zwrócić się do lekarza, gdyż może to być bardzo rzadkie działanie niepożądane dotyczące układu nerwowego o nazwie zespół odwracalnej tylnej encefalopatii. Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania tego leku u dzieci w wieku poniżej 18 lat ze względu na niewystarczające dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania i skuteczności. Gemsol a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie szpitalnemu o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować, również o szczepionkach i lekach, które wydawane są bez recepty. Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Ciąża Jeżeli pacjentka jest w ciąży lub planuje ciążę, powinna poinformować o tym lekarza. Należy unikać stosowania leku Gemsol podczas ciąży. Lekarz poinformuje pacjentkę o ryzyku związanym ze stosowaniem leku Gemsol podczas ciąży. Kobiety zdolne do zajścia w ciążę muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas stosowania leku Gemsol i przez 6 miesięcy po ostatnim podaniu. Karmienie piersią Jeśli pacjentka karmi piersią, powinna poinformować o tym lekarza. Karmienie piersią trzeba przerwać na czas stosowania leku Gemsol. Płodność Mężczyzn należy poinformować, aby nie starali się o poczęcie dziecka podczas leczenia lekiem Gemsol oraz przez 3 miesiące po jego zakończeniu i związku z tym stosowali skuteczną antykoncepcję w trakcie leczenia lekiem Gemsol i przez 3 miesiące po jego zakończeniu. Jeżeli pacjent planuje posiadanie potomstwa podczas leczenia lub w czasie kolejnych 3 miesięcy od jego zakończenia, powinien zwrócić się po poradę do lekarza lub farmaceuty. Może także zasięgnąć porady odnośnie możliwości zamrożenia nasienia przed rozpoczęciem leczenia. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Gemsol może powodować senność, zwłaszcza w przypadku spożycia alkoholu. Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn do czasu upewnienia się, że podanie leku Gemsol nie powoduje 2
AT/H/xxxx/WS/0295
senności.
Zwykle stosowana dawka leku Gemsol wynosi od 1000 do 1250 mg na każdy metr kwadratowy powierzchni ciała pacjenta. Powierzchnię ciała oblicza się na podstawie wzrostu i masy ciała pacjenta. Na podstawie powierzchni ciała lekarz wylicza właściwą dawkę leku. Dawka ta może zostać dostosowana lub jej podanie może zostać opóźnione w zależności od liczby krwinek i stanu ogólnego pacjenta. Częstość infuzji leku Gemsol zależy od rodzaju nowotworu, z powodu którego lek jest podawany. Gemsol podawany jest zawsze po rozcieńczeniu w postaci infuzji do jednej z żył. Infuzja leku trwa około 30 minut. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. W razie wystąpienia któregokolwiek z niżej wymienionych objawów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem: krwawienie z dziąseł, nosa lub ust albo inne krwawienie, które nie ustępuje; czerwonawe lub różowawe zabarwienie moczu, nieoczekiwane powstawanie siniaków (ponieważ pacjent może mieć zmniejszoną liczbę płytek krwi, co występuje bardzo często); znużenie, zasłabnięcie, szybko występująca zadyszka lub bladość skóry (ponieważ pacjent może mieć zmniejszone stężenie hemoglobiny we krwi, co występuje bardzo często); lekka do umiarkowanej wysypka na skórze (bardzo często) / świąd (często) lub gorączka (bardzo często) – reakcje uczuleniowe; gorączka 38°C lub wyższa, pocenie się lub inne objawy zakażenia (gdyż pacjent może mieć zmniejszoną liczbę krwinek białych wraz z gorączką – stan znany jako gorączka neutropeniczna, występujący często); ból, zaczerwienienie, obrzęk lub owrzodzenia w jamie ustnej (zapalenie jamy ustnej występujące często); nieregularne bicie serca (zaburzenia rytmu serca występujące rzadko); bardzo silne zmęczenie i osłabienie, plamica lub małe wybroczyny w obrębie skóry (siniaki), ostra niewydolność nerek (wydalanie małych ilości moczu lub bezmocz) oraz objawy zakażenia (zespół hemolityczno-mocznicowy, który może zagrażać życiu, występujący niezbyt często); trudności w oddychaniu (niewielka duszność występuje bardzo często bezpośrednio po zakończeniu infuzji leku Gemsol i szybko ustępuje; jednak niezbyt często lub rzadko występują ciężkie zaburzenia czynności płuc); silny ból w klatce piersiowej (zawał serca występujący rzadko); ciężka nadwrażliwość/reakcja alergiczna z nasiloną wysypką skórną, w tym z zaczerwienieniem i świądem skóry, obrzęk rąk, stóp, okolicy kostek, twarzy, warg, jamy ustnej lub gardła (co może spowodować trudności w połykaniu lub oddychaniu), świszczący oddech, szybkie bicie serca lub uczucie omdlewania (reakcja anafilaktyczna występująca bardzo rzadko); uogólniony obrzęk, duszność lub zwiększenie masy ciała, co może wskazywać na przeciekanie płynu z małych naczyń krwionośnych do tkanek (zespół przesiąkania włośniczek występujący bardzo rzadko); ból głowy z zaburzeniami widzenia, splątanie, napady drgawek (zespół odwracalnej tylnej encefalopatii występujący bardzo rzadko); wysypka o znacznym nasileniu ze świądem, powstawaniem pęcherzy lub złuszczaniem się skóry (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka – reakcje występujące 3
AT/H/xxxx/WS/0295
bardzo rzadko); czerwona, łuszcząca się, rozległa wysypka z pęcherzami pod obrzękniętą skórą (w tym w fałdach skórnych, na tułowiu i kończynach górnych) oraz pęcherze z jednoczesną gorączką – ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP – częstość występowania nieznana); skrajne zmęczenie i osłabienie, plamica lub niewielkie krwawienia pod skórą (siniaki), ostra niewydolność nerek (małe wytwarzanie moczu lub brak wytwarzania moczu) oraz objawy zakażenia. Mogą to być objawy wskazujące na mikroangiopatię zakrzepową (powstawanie zakrzepów w małych naczyniach krwionośnych) i zespół hemolityczno-mocznicowy, co może prowadzić do śmierci.
Inne działania niepożądane leku Gemsol mogą obejmować: Bardzo częste działania niepożądane (mogą występować częściej niż u 1 na 10 osób) – mała liczba krwinek białych – wymioty – nudności – utrata włosów – zaburzenia czynności wątroby: wykrywane w badaniach krwi – obecność krwi w moczu – nieprawidłowy wynik badania moczu: białkomocz – objawy grypopodobne z gorączką – obrzęk okolicy kostek, palców dłoni, stóp, twarzy Częste działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 osób) – mały apetyt (jadłowstręt) – ból głowy – trudności ze snem – senność – kaszel – wodnisty katar – zaparcie – biegunka – świąd – nadmierne pocenie się – bóle mięśniowe – bóle pleców – gorączka – osłabienie – dreszcze – zwiększone wyniki badań czynności wątroby (zwiększenie stężenia bilirubiny) – zakażenia Niezbyt częste działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 100 osób) – bliznowacenie pęcherzyków płucnych (śródmiąższowe zapalenie płuc) – świszczący oddech (skurcz dróg oddechowych) – bliznowacenie płuc (nieprawidłowy obraz klatki piersiowej na zdjęciach rentgenowskich ) – udar mózgu – niewydolność serca – niewydolność nerek – ciężkie uszkodzenie wątroby, w tym niewydolność wątroby i zgon Rzadkie działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 1000 osób) – niskie ciśnienie tętnicze krwi – łuszczenie się skóry, powstawanie owrzodzeń lub pęcherzy – złuszczanie się skóry i masywne powstawanie pęcherzy – reakcje w miejscu podania leku – ciężkie zapalenie płuc powodujące niewydolność oddechową (ostra niewydolność oddechowa dorosłych)
AT/H/xxxx/WS/0295
– wysypka skórna podobna do silnego oparzenia słonecznego, która może wystąpić w miejscach uprzednio napromienianych (nawrót objawów popromiennych) – obecność płynu w płucach – włóknienie pęcherzyków płucnych na skutek radioterapii (toksyczność po radioterapii) – zgorzel palców rąk lub stóp – zapalenie naczyń krwionośnych – zwiększone wyniki badań czynności wątroby (zwiększenie aktywności enzymu GGT – gamma – glutamylotransferazy) Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 000 osób): – zwiększona liczba płytek krwi – zapalenie błony śluzowej jelita grubego spowodowane zmniejszonym dopływem krwi (niedokrwienne zapalenie okrężnicy) – mikroangiopatia zakrzepowa: powstawanie zakrzepów w małych naczyniach krwionośnych Działania niepożądane występujące z nieznaną częstością (częstości nie można określić na podstawie dostępnych danych): – posocznica: stan, w którym bakterie i ich toksyny krążą we krwi i zaczynają uszkadzać narządy – rzekome zapalenie tkanki podskórnej: zaczerwienienie skóry i opuchlizna –
W badaniach krwi stwierdza się małe stężenie hemoglobiny (niedokrwistość), małą liczbę krwinek białych i zmianę liczby płytek krwi
Istnieje możliwość wystąpienia każdego z wymienionych objawów i (lub) stanów. O pojawieniu się któregokolwiek z wymienionych działań niepożądanych trzeba niezwłocznie poinformować lekarza. Należy poradzić się lekarza, jeśli pojawią się jakiekolwiek niepokojące objawy. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności, który jest wydrukowany na pudełku i na etykiecie po EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Apteka szpitalna powinna przechowywać fiolki leku Gemsol w temperaturze 2°C-8°C. Nie zamrażać. Jeśli fiolki przechowywane są w temperaturze poniżej 2°C, w roztworze może wytrącić się osad. Jeżeli roztwór wydaje się przebarwiony lub zawiera widoczne cząstki, należy go wyrzucić. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
AT/H/xxxx/WS/0295
Co zawiera Gemsol Substancją czynną leku jest gemcytabina (w postaci chlorowodorku). Każdy ml koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 40 mg gemcytabiny w postaci gemcytabiny chlorowodorku. Każda fiolka 5 ml zawiera 200 mg gemcytabiny (w postaci chlorowodorku). Każda fiolka 25 ml zawiera 1000 mg gemcytabiny (w postaci chlorowodorku). Każda fiolka 50 ml zawiera 2000 mg gemcytabiny (w postaci chlorowodorku). Ponadto lek zawiera: wodę do wstrzykiwań i kwas solny rozcieńczony (do ustalenia pH). Jak wygląda lek Gemsol i co zawiera opakowanie Lek jest koncentratem do sporządzania roztworu do infuzji. Koncentrat jest przezroczystym, bezbarwnym do bladożółtego roztworem w fiolkach z bezbarwnego szkła typu I z korkiem (typu I) z gumy halobutylowej powlekanym fluoropolimerem, z aluminiowym uszczelnieniem, umieszczonych w ochronnym opakowaniu (Onco-Safe lub Sleeving) lub bez takiego opakowania, w tekturowym pudełku. Opakowania Onco-Safe i Sleeving nie mają styczności z produktem leczniczym i stanowią dodatkową ochronę podczas transportu, zwiększając tym samym bezpieczeństwo personelu medycznego i farmaceutycznego. Wielkość opakowań: Fiolki po 200 mg: 1, 5 lub 10 fiolek. Fiolki po 1000 mg: 1 fiolka Fiolki po 2000 mg: 1 fiolka Podmiot odpowiedzialny i wytwórca: EBEWE Pharma Ges.m.b.H. Nfg. KG Mondseestrasse 11 4866 Unterach Austria Wytwórca: Fareva Unterach GmbH Mondseestraße 11 4866 Unterach Austria W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji o leku oraz jego nazwach w innych państwach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego należy zwrócić się do: Sandoz Polska Sp. z o.o. ul. Domaniewska 5°C 02-672 Warszawa tel. 22 209 70 00 Data ostatniej aktualizacji ulotki: 07/2024 Logo Ebewe Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego Nie zaleca się mieszania produktu Gemsol z innymi produktami leczniczymi ze względu na brak badań zgodności. Produkty lecznicze podawane drogą pozajelitową należy, jeśli tylko pozwala na to rodzaj opakowania, obejrzeć przed zastosowaniem, czy nie zawierają wytrąconych cząstek i przebarwień.
AT/H/xxxx/WS/0295
Wymaganą ilość roztworu należy przenieść w warunkach aseptycznych do worka lub butelki do infuzji. Roztwór trzeba rozcieńczyć 0,9% roztworem chlorku sodu lub 5% roztworem glukozy. Roztwory należy dokładnie wymieszać obracając butelkę lub worek w dłoni. Postępowanie z lekiem Podczas przygotowywania i utylizacji roztworu do infuzji należy przestrzegać zasad bezpieczeństwa dotyczących leków cytotoksycznych. Przygotowanie roztworu należy przeprowadzać w izolatorze lub w bezpiecznym boksie do pracy z cytostatykami. Zgodnie z wymogami należy stosować odzież ochronną (ochronny fartuch, rękawice, maskę, okulary ochronne). Roztwór może spowodować silne podrażnienie, jeśli dojdzie do kontaktu z oczami. W razie zanieczyszczenia oko należy natychmiast dokładnie przepłukać wodą. W razie utrzymywania się podrażnienia należy niezwłocznie udać się do okulisty. W przypadku kontaktu ze skórą, miejsce skażenia należy dokładnie spłukać wodą. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu, a także materiały użyte do przygotowania roztworu, jego rozcieńczenia i podania należy usunąć zgodnie z przepisami obowiązującymi w szpitalu dla leków cytotoksycznych oraz lokalnymi przepisami dotyczącymi usuwania niebezpiecznych odpadów. Okres ważności Nieotwarta fiolka: 2 lata Stabilność po pierwszym otwarciu opakowania: Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność produktu przez 28 dni w temperaturze od 2°C do 8°C i w temperaturze pokojowej (15°C – 25°C). Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy zużyć bezpośrednio po sporządzeniu roztworu. Jeżeli produkt nie jest zużyty natychmiast, odpowiedzialność za czas i warunki przechowywania przed zastosowaniem ponosi użytkownik. Na ogół czas przechowywania nie powinien być dłuższy niż 24 godziny w temperaturze od 2°C do 8°C, chyba że otwarcie fiolki odbywało się w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. Okres ważności po rozcieńczeniu Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność roztworu rozcieńczonego 5% roztworem glukozy lub 0,9% roztworem chlorku sodu (1,0 mg/ml, 7,0 mg/ml i 25 mg/ml) przez 28 dni w temperaturze od 2°C do 8°C i w temperaturze pokojowej. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy zużyć bezpośrednio po sporządzeniu roztworu. Jeżeli produkt nie jest zużyty natychmiast, odpowiedzialność za czas i warunki przechowywania przed zastosowaniem ponosi użytkownik. Na ogół czas przechowywania nie powinien być dłuższy niż 24 godziny w temperaturze od 2°C do 8°C, chyba że rozcieńczenie roztworu odbywało się w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.
AT/H/xxxx/WS/0295
Źródło: oficjalna ulotka w Rejestrze Produktów Leczniczych (URPL)
Najczęściej zadawane pytania o Gemsol
W jakim celu stosuje się lek Gemsol?
Gemcytabina w skojarzeniu z cisplatyną wskazana jest w leczeniu raka pęcherza moczowego miejscowo zaawansowanego lub z przerzutami. Gemcytabina wskazana jest w leczeniu pacjentów z gruczolakorakiem trzustki miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami.
Jaka jest substancja czynna leku Gemsol?
Substancją czynną leku Gemsol jest Gemcitabini hydrochloridum -. Kod ATC: L01BC05.
Gemcytabinę może przepisywać wyłącznie lekarz wykwalifikowany w stosowaniu chemioterapii przeciwnowotworowej. Dawkowanie Rak pęcherza moczowego Terapia skojarzona Zalecana dawka gemcytabiny wynosi 1000 mg/m2 pc., podawana w 30-minutowej infuzji. Dawkę tę należy podawać w 1., 8. i 15. dniu każdego 28-dniowego cyklu leczenia w skojarzeniu z cisplatyną. Cisplatynę w zalecanej dawce 70 mg/m2 pc. podaje się w 1. Pełne dawkowanie znajduje się w punkcie 4.2 ChPL.
Czy lek Gemsol można stosować w ciąży i podczas karmienia piersią?
Kobiety w wieku rozrodczym/antykoncepcja u mężczyzn i kobiet Ze względu na potencjalne działanie genotoksyczne gemcytabiny (patrz punkt 5.3), kobiety zdolne do zajścia w ciążę muszą stosować skuteczne metody antykoncepcji podczas leczenia gemcytabiną i przez 6 miesięcy po jego zakończeniu.
Odpowiedzi pochodzą z oficjalnej ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego (URPL). Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.
⚕Dla profesjonalistów — Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)Pełna charakterystyka: dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia+
4.1. Wskazania do stosowania
Gemcytabina w skojarzeniu z cisplatyną wskazana jest w leczeniu raka pęcherza moczowego miejscowo zaawansowanego lub z przerzutami. Gemcytabina wskazana jest w leczeniu pacjentów z gruczolakorakiem trzustki miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami. Gemcytabina w skojarzeniu z cisplatyną, wskazana jest jako leczenie pierwszego rzutu u pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca (NDRP) w stadium miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami. U pacjentów w podeszłym wieku lub pacjentów o stanie sprawności 2 można rozważyć stosowanie gemcytabiny w monoterapii. Gemcytabina w skojarzeniu z karboplatyną wskazana jest w leczeniu pacjentek z nabłonkowym rakiem jajnika w stadium miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami, po niepowodzeniu chemioterapii I rzutu opartej na związkach platyny, po co najmniej 6-miesięcznym okresie bez nawrotu choroby. Gemcytabina w skojarzeniu z paklitakselem wskazana jest w leczeniu pacjentów z nawrotem miejscowym raka piersi niekwalifikującym się do leczenia operacyjnego lub z przerzutami, u których wystąpił nawrót po uzupełniającej/neoadiuwantowej chemioterapii obejmującej antracykliny, lub w przypadku przeciwwskazań do ich stosowania.
AT/H/xxxx/WS/0295
4.2. Dawkowanie i sposób podawania
Gemcytabinę może przepisywać wyłącznie lekarz wykwalifikowany w stosowaniu chemioterapii przeciwnowotworowej. Dawkowanie Rak pęcherza moczowego Terapia skojarzona Zalecana dawka gemcytabiny wynosi 1000 mg/m2 pc., podawana w 30-minutowej infuzji. Dawkę tę należy podawać w 1., 8. i 15. dniu każdego 28-dniowego cyklu leczenia w skojarzeniu z cisplatyną. Cisplatynę w zalecanej dawce 70 mg/m2 pc. podaje się w 1. dniu cyklu po infuzji gemcytabiny lub w 2. dniu każdego 28-dniowego cyklu. Ten czterotygodniowy cykl leczenia jest następnie powtarzany. W zależności od stopnia toksyczności odczuwanej przez pacjenta można zastosować zmniejszenie dawkowania w każdym cyklu lub podczas trwania cyklu. Rak trzustki Monoterapia Zalecana dawka gemcytabiny wynosi 1000 mg/m2 pc., podawana w 30-minutowej dożylnej infuzji. Dawkę tę należy powtarzać raz w tygodniu przez okres do 7 tygodni, po czym następuje tygodniowa przerwa. W kolejnych cyklach leczenia produkt podaje się raz w tygodniu przez 3 kolejne tygodnie w każdym okresie 4-tygodniowym. W zależności od stopnia toksyczności odczuwanej przez pacjenta można zastosować zmniejszenie dawkowania w każdym cyklu lub podczas trwania cyklu. Niedrobnokomórkowy rak płuca Monoterapia Zalecana dawka gemcytabiny wynosi 1000 mg/m2 pc., podawana w 30-minutowej dożylnej infuzji. Dawkę tę należy powtarzać raz w tygodniu przez 3 tygodnie, po czym następuje tygodniowa przerwa. Ten czterotygodniowy cykl leczenia jest następnie powtarzany. W zależności od stopnia toksyczności odczuwanej przez pacjenta można zastosować zmniejszenie dawki w każdym cyklu lub podczas trwania cyklu. Leczenie skojarzone Zalecana dawka gemcytabiny wynosi 1250 mg/m2 pc., podawana w 30-minutowej dożylnej infuzji w 1. i 8. dniu 21-dniowego cyklu leczenia w skojarzeniu z cisplatyną. W zależności od stopnia toksyczności odczuwanej przez pacjenta można zastosować zmniejszenie dawkowania w każdym cyklu lub podczas trwania cyklu. Cisplatyna w dawkach od 75 do 100 mg/m2 pc. podawana jest raz na 3 tygodnie. Rak piersi Leczenie skojarzone W leczeniu skojarzonym gemcytabiną z paklitakselem zaleca się podanie paklitakselu (175 mg/m2 pc.) w około 3-godzinnej infuzji dożylnej w 1. dniu, a następnie w 1. i 8. dniu każdego 21-dniowego cyklu podawana jest gemcytabina (1250 mg/m2 pc.) w 30-minutowej infuzji. W zależności od stopnia toksyczności odczuwanej przez pacjenta można zastosować zmniejszenie dawkowania w każdym cyklu lub podczas trwania cyklu. Przed rozpoczęciem leczenia skojarzonego gemcytabiną z paklitakselem bezwzględna liczba granulocytów u pacjenta powinna wynosić co najmniej 1500 x 106/l. Rak jajnika Leczenie skojarzone Zalecana dawka gemcytabiny stosowanej w skojarzeniu z karboplatyną wynosi 1000 mg/m2 pc., podawana w 30-minutowej infuzji dożylnej w 1. i 8. dniu każdego 21-dniowego cyklu. Pierwszego dnia cyklu, po zakończeniu wlewu gemcytabiny należy podawać karboplatynę aż do uzyskania docelowej wartości pola pod krzywą (AUC) równej 4,0 mg/ml ∙ min. W zależności od stopnia toksyczności odczuwanej przez pacjentkę można zastosować zmniejszenie dawkowania w każdym cyklu lub podczas trwania cyklu.
AT/H/xxxx/WS/0295
Monitorowanie toksyczności i modyfikacja dawki w zależności od toksyczności Modyfikacja dawki spowodowana toksycznością niehematologiczną W celu wykrycia toksyczności niehematologicznej należy przeprowadzać okresowe badania fizykalne nerek i wątroby oraz kontrolować czynność tych narządów. W zależności od stopnia nasilenia objawów toksyczności u pacjenta można zastosować zmniejszenie dawki w każdym cyklu lub podczas trwania cyklu. Ogólnie, w przypadku wystąpienia objawów ciężkiej toksyczności niehematologicznej (stopnia 3. lub 4.), z wyjątkiem nudności lub wymiotów, należy wstrzymać lub zmniejszyć leczenie gemcytabiną, zależnie od decyzji lekarza. Nie należy podawać kolejnych dawek do czasu ustąpienia objawów toksyczności, zgodnie z oceną lekarza. Zalecenia dotyczące dostosowania dawki cisplatyny, karboplatyny i paklitakselu w leczeniu skojarzonym zawarte są w Charakterystykach tych produktów leczniczych. Modyfikacja dawki spowodowana toksycznością hematologiczną Rozpoczęcie cyklu We wszystkich wskazaniach przed podaniem każdej dawki gemcytabiny należy kontrolować u pacjenta liczbę płytek krwi i granulocytów. Przed rozpoczęciem cyklu bezwzględna liczba granulocytów powinna wynosić co najmniej 1500 x 106/l, a liczba płytek krwi 100 000 x 106/l. Podczas cyklu Modyfikację dawki gemcytabiny w czasie trwania cyklu należy przeprowadzić zgodnie z poniższymi tabelami: Modyfikacja dawki gemcytabiny stosowanej w monoterapii lub w skojarzeniu z cisplatyną w czasie trwania cyklu leczenia raka pęcherza, NDRP i raka trzustki Bezwzględna liczba granulocytów Liczba płytek krwi Procent zalecanej dawki (x 106/l) (x 106/l) gemcytabiny (%) >1000 >100 000 500 - 1000 lub 50 000 - 100 000 <500 lub <50 000 Pominąć dawkę * * Nie należy podawać pominiętej dawki w czasie trwania cyklu dopóki bezwzględna liczba granulocytów nie osiągnie wartości co najmniej 500 x 106/l, a liczba płytek krwi 50 000 x 106/l. Modyfikacja dawki gemcytabiny stosowanej w skojarzeniu z paklitakselem w czasie trwania cyklu leczenia raka piersi Bezwzględna liczba granulocytów Liczba płytek krwi Procent zalecanej dawki (x 10 /l) (x 10 /l) gemcytabiny (%) ≥1200 >75 000 1000 - <1200 lub 50 000 - 75 000 700 - <1000 ≥50 000 <700 lub <50 000 Pominąć dawkę * * Nie należy podawać pominiętej dawki w czasie trwania cyklu. Leczenie należy wznowić w 1. dniu następnego cyklu, jeśli bezwzględna liczba granulocytów osiągnie wartość co najmniej 1500 x 106/l, a liczba płytek krwi 100 000 x 106/l. Modyfikacja dawki gemcytabiny stosowanej w skojarzeniu z karboplatyną w czasie trwania cyklu leczenia raka jajnika Bezwzględna liczba granulocytów Liczba płytek krwi Procent zalecanej dawki (x 106/l) (x 106/l) gemcytabiny (%) >1500 ≥100 000 1000 - 1500 lub 75 000 - 100 000 <1000 lub <75 000 Pominąć dawkę * * Nie należy podawać pominiętej dawki w czasie trwania cyklu. Leczenie należy wznowić w 1. dniu
AT/H/xxxx/WS/0295
następnego cyklu, jeśli bezwzględna liczba granulocytów osiągnie wartość co najmniej 1500 x 106/l, a liczba płytek krwi 100 000 x 106/l. Modyfikacja dawki z powodu toksyczności hematologicznej w kolejnych cyklach leczenia dla wszystkich wskazań Dawkę gemcytabiny należy zmniejszyć do 75% dawki początkowej podanej w pierwszym cyklu w razie następujących objawów toksyczności hematologicznej:
bezwzględna liczba granulocytów <500 x 106/l dłużej niż przez 5 dni, bezwzględna liczba granulocytów <100 x 106/l dłużej niż przez 3 dni, gorączka neutropeniczna, liczba płytek krwi <25 000 x106/l, opóźnienie cyklu o więcej niż 1 tydzień z powodu toksyczności.
Sposób podawania Gemcytabina jest dobrze tolerowana podczas infuzji i może być podawana ambulatoryjnie. W przypadku wynaczynienia należy natychmiast przerwać podawanie leku i rozpocząć ponownie wlew do innego naczynia krwionośnego. Po zakończeniu wlewu należy uważnie kontrolować stan pacjenta. Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji Gemsol musi zostać rozcieńczony przed podaniem (patrz punkty 4.4 i 6.6). Zaleca się podawanie produktu do dużej żyły, aby zapobiec uszkodzeniu naczynia krwionośnego i wynaczynienia. Instrukcje dotyczące rekonstytucji produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby Gemcytabinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, gdyż dane uzyskane w badaniach klinicznych nie są wystarczające, aby jednoznacznie określić zalecenia dotyczące dawkowania w tej grupie pacjentów (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.2). Osoby w podeszłym wieku (>65 lat) Gemcytabina jest dobrze tolerowana przez pacjentów w wieku powyżej 65 lat. Nie ma danych, które sugerowałyby konieczność dostosowania dawki leku u osób w podeszłym wieku, poza już zaleconym dla wszystkich pacjentów (patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzież (<18 lat) Nie zaleca się stosowania gemcytabiny u dzieci w wieku poniżej 18 lat ze względu na niewystarczające dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania i skuteczności.
4.3. Przeciwwskazania
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Karmienie piersią (patrz punkt 4.6). Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Wykazano, że przedłużenie czasu trwania infuzji i zwiększenie częstości podawania zwiększa toksyczność gemcytabiny. Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji Gemsol musi być rozcieńczony przed podaniem (patrz punkty 4.2 i 6.6). Zaleca się podawanie produktu do dużej żyły w celu zapobiegania uszkodzeniu naczynia krwionośnego i wynaczynienia.
AT/H/xxxx/WS/0295
Ciężkie skórne działania niepożądane (SCARs) W związku z leczeniem gemcytabiną zgłaszano występowanie ciężkich skórnych działań niepożądanych (SCAR), w tym zespołu Stevensa-Johnsona (SJS), toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka (TEN) i ostrej uogólnionej osutki krostkowej (AGEP), mogące zagrażać życiu lub prowadzić do zgonu. Pacjentów należy informować o objawach przedmiotowych i podmiotowych oraz ściśle kontrolować, czy nie występują u nich reakcje skórne. Jeżeli pojawią się objawy przedmiotowe i podmiotowe wskazujące na takie reakcje, należy natychmiast odstawić gemcytabinę. Toksyczność hematologiczna Gemcytabina może hamować czynność szpiku kostnego, co objawia się leukopenią, małopłytkowością i niedokrwistością. U pacjentów leczonych gemcytabiną, przed podaniem każdej dawki produktu leczniczego należy kontrolować liczbę płytek krwi, leukocytów i granulocytów. W razie stwierdzenia objawów zahamowania przez lek czynności szpiku kostnego należy rozważyć zawieszenie lub zmodyfikowanie leczenia (patrz punkt 4.2). Zahamowanie czynności szpiku nie trwa jednak długo i zazwyczaj nie powoduje zmniejszenia dawki produktu, a rzadko jest przyczyną przerwania leczenia. Po przerwaniu podawania gemcytabiny liczba komórek we krwi może się nadal zmniejszać. Rozpoczęcie leczenia pacjentów z osłabioną czynnością szpiku kostnego wymaga ostrożności. Tak jak w przypadku innych cytotoksycznych terapii, podczas podawania gemcytabiny razem z inną chemioterapią trzeba wziąć pod uwagę ryzyko skumulowanego zahamowania czynności szpiku kostnego. Zaburzenia czynności wątroby i nerek Gemcytabinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, gdyż dane uzyskane w badaniach klinicznych nie są wystarczające, aby jednoznacznie określić zalecenia dotyczące dawkowania w tej grupie pacjentów (patrz punkt 4.2). U pacjentów z przerzutami do wątroby lub z zapaleniem wątroby, alkoholizmem lub marskością wątroby w wywiadzie, podanie gemcytabiny może prowadzić do zaostrzenia istniejących zaburzeń czynności wątroby. Należy okresowo dokonywać laboratoryjnej oceny czynności nerek i wątroby (włącznie z testami wirusologicznymi). Jednoczesne stosowanie radioterapii Skojarzone stosowanie gemcytabiny z radioterapią (w tym samym czasie lub w odstępie do 7 dni): zgłaszano objawy toksyczności (szczegółowe informacje i zalecenia dotyczące stosowania, patrz punkt 4.5). Żywe szczepionki U pacjentów leczonych gemcytabiną nie zaleca się stosowania szczepionki przeciwko żółtej gorączce i innych żywych atenuowanych szczepionek (patrz punkt 4.5). Zespół odwracalnej tylnej encefalopatii U pacjentów otrzymujących gemcytabinę w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi opisywano zespół odwracalnej tylnej encefalopatii (ang. posterior reversible encephalopathy syndrome, PRES) i jej możliwe ciężkie powikłania. U większości pacjentów z PRES notowano ostre nadciśnienie tętnicze i napady drgawek, ale możliwe były również inne objawy, takie jak ból głowy, letarg, dezorientacja i utrata wzroku. Najlepszą metodą potwierdzenia rozpoznania jest wykonanie rezonansu magnetycznego. PRES ustępował zazwyczaj po zastosowaniu odpowiedniego leczenia podtrzymującego. Jeśli PRES wystąpi w trakcie leczenia, stosowanie gemcytabiny należy definitywnie przerwać i zastosować leczenie podtrzymujące, obejmujące m.in. kontrolę ciśnienia tętniczego i leczenie przeciwdrgawkowe. Wpływ na układ sercowo-naczyniowy Ze względu na ryzyko zaburzeń serca i (lub) zaburzeń naczyniowych, podczas stosowania
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Nie przeprowadzono szczegółowych badań dotyczących interakcji (patrz punkt 5.2). Radioterapia Stosowana jednocześnie (w tym samym czasie lub w odstępie do 7 dni) - Toksyczność związana z takim leczeniem skojarzonym zależy od wielu czynników, w tym od dawki gemcytabiny, częstości podawania gemcytabiny, dawki napromieniania, planowanej techniki radioterapii, rodzaju oraz objętości docelowej tkanki. Wyniki badań nieklinicznych i klinicznych wykazały, że gemcytabina zwiększa wrażliwość na promieniowanie jonizujące. W jednym badaniu klinicznym, w którym przez okres do 6 kolejnych tygodni stosowano jednocześnie gemcytabinę w dawce 1000 mg/m2 pc. i napromienianie klatki piersiowej u pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuc, obserwowano znaczną toksyczność w postaci ciężkiego, potencjalnie zagrażającego życiu zapalenia błony śluzowej, szczególnie przełyku i płuc. Objawy te występowały zwłaszcza u pacjentów, u których stosowano napromienianie dużej objętości (mediana objętości leczonej 4795 cm3). Kolejne badania sugerowały,
AT/H/xxxx/WS/0295
że możliwe jest stosowanie mniejszych dawek gemcytabiny jednocześnie z radioterapią, z przewidywalnym działaniem toksycznym, tak jak w badaniach II fazy u pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuc, w którym przez 6 tygodni stosowano jednocześnie napromienianie klatki piersiowej (dawkami 66 Gy), gemcytabinę (cztery razy po 600 mg/m2 pc.) i cisplatynę (dwukrotnie po 80 mg/m2 pc.). Dotychczas nie ustalono optymalnego schematu leczenia zapewniającego bezpieczne stosowanie gemcytabiny w skojarzeniu z leczniczymi dawkami napromieniania we wszystkich rodzajach guzów. Niejednoczesna (sekwencyjna) (stosowana w odstępie dłuższym niż 7 dni) - Analiza danych nie wskazuje na zwiększenie toksyczności (oprócz nawrotu objawów popromiennych), jeśli gemcytabina podawana jest pacjentom w odstępie dłuższym niż 7 dni przed lub po radioterapii. Z badań wynika, że leczenie gemcytabiną można rozpocząć po ustąpieniu ostrych objawów popromiennych lub co najmniej tydzień po napromienianiu. Uszkodzenia popromienne w obrębie tkanek docelowych (np. zapalenie przełyku, zapalenie okrężnicy i zapalenie płuc) zgłaszano zarówno w związku z jednoczesnym, jak i niejednoczesnym stosowaniem gemcytabiny. Inne Nie zaleca się stosowania szczepionki przeciwko żółtej gorączce i innych żywych atenuowanych szczepionek ze względu na ryzyko choroby układowej mogącej prowadzić do zgonu, zwłaszcza w przypadku pacjentów z obniżoną odpornością.
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Kobiety w wieku rozrodczym/antykoncepcja u mężczyzn i kobiet Ze względu na potencjalne działanie genotoksyczne gemcytabiny (patrz punkt 5.3), kobiety zdolne do zajścia w ciążę muszą stosować skuteczne metody antykoncepcji podczas leczenia gemcytabiną i przez 6 miesięcy po jego zakończeniu. Mężczyznom należy zalecić stosowanie skutecznych metod antykoncepcji i unikanie spłodzenia dziecka w trakcie leczenia gemcytabiną oraz w ciągu 3 miesięcy po jej odstawieniu. Ciąża Brak odpowiednich danych dotyczących stosowania gemcytabiny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Na podstawie wyników badań na zwierzętach oraz mechanizmu działania gemcytabiny, substancji tej nie należy stosować w czasie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Podczas leczenia gemcytabiną kobiety nie powinny zachodzić w ciążę. Należy zalecić pacjentkom, aby w przypadku zajścia w ciążę natychmiast poinformowały o tym lekarza prowadzącego. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy gemcytabina przenika do mleka ludzkiego i nie można wykluczyć niepożądanego wpływu na karmione piersią dziecko. Podczas leczenia gemcytabiną konieczne jest przerwanie karmienia piersią. Płodność W badaniach wpływu na płodność gemcytabina powodowała zaburzenia spermatogenezy u samców myszy (patrz punkt 5.3). Dlatego mężczyznom leczonym gemcytabiną odradza się poczęcie dziecka w trakcie leczenia i w okresie do 3 miesięcy po jego zakończeniu. Ze względu na możliwość niepłodności na skutek leczenia gemcytabiną zaleca się, by przed rozpoczęciem leczenia mężczyźni zwrócili się o poradę w sprawie zamrożenia nasienia.
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Nie przeprowadzono badań wpływu produktu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak zgłaszano, że gemcytabina powoduje lekką do umiarkowanej senność, zwłaszcza
AT/H/xxxx/WS/0295
w przypadku jednoczesnego spożycia alkoholu. Należy ostrzec pacjentów, aby nie prowadzili pojazdów ani nie obsługiwali maszyn do czasu stwierdzenia, że nie występuje u nich senność.
4.8. Działania niepożądane
Do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych związanych z leczeniem gemcytabiną należą: nudności z wymiotami lub bez wymiotów, zwiększona aktywność aminotransferaz (AspAT i AlAT) i fosfatazy zasadowej u około 60% pacjentów; białkomocz i krwiomocz u około 50% pacjentów; duszność u 10 do 40% pacjentów (najczęściej u pacjentów z rakiem płuc); alergiczne wysypki skórne występują u około 25% pacjentów i u 10% pacjentów ze świądem. Na częstość i nasilenie działań niepożądanych ma wpływ dawka, szybkość infuzji i odstępy czasu między dawkami (patrz punkt 4.4). Reakcjami niepożądanymi, które ograniczają wielkość dawki, są zmniejszenie liczby płytek krwi, leukocytów i granulocytów (patrz punkt 4.2). Dane z badań klinicznych Częstość działań niepożądanych jest definiowana następująco: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Dane dotyczące działań niepożądanych i ich częstości przedstawione w poniższej tabeli pochodzą z badań klinicznych. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Klasa układów i narządów Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Zaburzenia układu immunologicznego Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Zaburzenia układu nerwowego
Zaburzenia serca
Częstość Często zakażenia Częstość nieznana posocznica Bardzo często leukopenia (neutropenia 3. stopnia u 19,3%; 4. stopnia u 6%). Zahamowanie czynności szpiku kostnego jest zwykle lekkie do umiarkowanego i dotyczy przeważnie granulocytów (patrz punkt 4.2) małopłytkowość niedokrwistość Często gorączka neutropeniczna Bardzo rzadko trombocytoza mikroangiopatia zakrzepowa Bardzo rzadko reakcja rzekomoanafilaktyczna Często jadłowstręt Często ból głowy bezsenność senność Niezbyt często udar naczyniowy mózgu Bardzo rzadko zespół odwracalnej tylnej encefalopatii (patrz punkt 4.4) Niezbyt często zaburzenia rytmu serca (głównie nadkomorowe) AT/H/xxxx/WS/0295
niewydolność serca Rzadko zawał mięśnia sercowego Rzadko niedociśnienie tętnicze kliniczne objawy zapalenia naczyń obwodowych i zgorzel Bardzo rzadko zespół przesiąkania włośniczek (patrz punkt 4.4) Bardzo często duszność, zazwyczaj lekka i szybko ustępuje bez leczenia Często kaszel zapalenie błony śluzowej nosa Niezbyt często śródmiąższowe zapalenie płuc (patrz punkt 4.4) skurcz oskrzeli - zazwyczaj lekki i przemijający, ale może wymagać leczenia pozajelitowego Rzadko obrzęk płuc zespół ostrej niewydolności oddechowej dorosłych (patrz punkt 4.4) Bardzo często wymioty nudności Często biegunka zapalenie i owrzodzenie jamy ustnej, zaparcie Bardzo rzadko niedokrwienne zapalenie okrężnicy Bardzo często zwiększenie aktywności aminotransferaz (AspAT i AlAT) i fosfatazy zasadowej Często zwiększone stężenie bilirubiny Niezbyt często ciężka hepatotoksyczność, w tym niewydolność wątroby i zgon Rzadko zwiększona aktywność γ-glutamylotransferazy (GGT) Bardzo często alergiczna wysypka skórna, często ze świądem łysienie Często świąd pocenie się Rzadko ciężkie reakcje skórne, w tym zmiany złuszczające i pęcherzowe owrzodzenie powstawanie pęcherzyków i owrzodzeń złuszczanie naskórka Bardzo rzadko toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka zespół Stevensa-Johnsona
Zaburzenia naczyniowe
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Zaburzenia żołądka i jelit
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
AT/H/xxxx/WS/0295
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach
Częstość nieznana rzekome zapalenie tkanki łącznej ostra uogólniona osutka krostkowa Często ból pleców ból mięśni Bardzo często krwiomocz łagodny białkomocz Niezbyt często niewydolność nerek (patrz punkt 4.4) zespół hemolityczno-nerczycowy (patrz punkt 4.4) Bardzo często objawy grypopodobne - do najczęściej opisywanych należą: gorączka, ból głowy, dreszcze, ból mięśni, osłabienie i jadłowstręt. Opisywano również kaszel, zapalenie błony śluzowej nosa, złe samopoczucie, pocenie się i trudności ze snem. obrzęki/obrzęki obwodowe, w tym obrzęk twarzy. Obrzęk zazwyczaj przemija po przerwaniu leczenia Często gorączka osłabienie dreszcze Rzadko reakcje w miejscu wstrzyknięcia, przeważnie lekkie Rzadko uszkodzenia popromienne (patrz punkt 4.5) nawrót objawów popromiennych
Leczenie skojarzone raka piersi Częstość toksyczności hematologicznej stopnia 3. i 4., zwłaszcza neutropenii, jest większa podczas leczenia skojarzonego gemcytabiną z paklitakselem. Jednak zwiększenie częstości tych działań niepożądanych nie jest związane ze zwiększeniem częstości zakażeń lub objawów krwotocznych. Zmęczenie i gorączka neutropeniczna występują częściej, gdy gemcytabina jest stosowana w skojarzeniu z paklitakselem. Zmęczenie, które nie jest związane z niedokrwistością ustępuje przeważnie po pierwszym cyklu leczenia. Działania niepożądane stopnia 3. i 4. paklitaksel vs. gemcytabina z paklitakselem Liczba (%) pacjentów Paklitaksel Gemcytabina z paklitakselem (n=259) (n=262) Stopień 3. Stopień 4. Stopień 3. Stopień 4.
Badania laboratoryjne Niedokrwistość Małopłytkowość Neutropenia Inne działania niepożądane, poza stwierdzanymi w badaniach laboratoryjnych Gorączka neutropeniczna Uczucie zmęczenia Biegunka Neuropatia nerwów ruchowych Neuropatia nerwów czuciowych
5 (1,9) 11 (4,2)
1 (0,4) 17 (6,6)*
15 (5,7) 14 (5,3) 82 (31,3)
3 (1,1) 1 (0,4) 45 (17,2)*
3 (1,2) 3 (1,2) 5 (1,9) 2 (0,8) 9 (3,5)
1 (0,4)
12 (4.6) 15 (5,7) 8 (3,1) 6 (2,3) 14 (5,3)
1 (0,4) 2 (0,8) 1 (0,4) 1 (0,4) AT/H/xxxx/WS/0295
* Neutropenia stopnia 4. trwająca dłużej niż 7 dni występowała u 12,6% pacjentów w ramieniu leczenia skojarzonego i u 5% pacjentów w ramieniu paklitakselu. Leczenie skojarzone raka pęcherza moczowego
Badania laboratoryjne Niedokrwistość Małopłytkowość Inne działania niepożądane, poza stwierdzanymi w badaniach laboratoryjnych Nudności i wymioty Biegunka Zakażenie Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej
Działania niepożądane stopnia 3. i 4. MVAC vs. gemcytabina z cisplatyną Liczba (%) pacjentów MVAC Gemcytabina z cisplatyną (metotreksat, winblastyna, (N=200) doksorubicyna i cisplatyna) (N=196) Stopień 3. Stopień 4. Stopień 3. Stopień 4. 30 (16) 15 (8)
4 (2) 25 (13)
47 (24) 57 (29)
7 (4) 57 (29)
37 (19) 15 (8) 19 (10) 34 (18)
3 (2) 1 (1) 10 (5) 8 (4)
44 (22) 6 (3) 4 (2) 2 (1)
0 (0) 0 (0) 1 (1) 0 (0)
Leczenie skojarzone raka jajnika Działania niepożądane stopnia 3. i 4. karboplatyna vs. gemcytabina z karboplatyną Liczba (%) pacjentów Karboplatyna Gemcytabina z karboplatyną (N=174) (N=175) Stopień 3. Stopień 4. Stopień 3. Stopień 4.
Badania laboratoryjne Niedokrwistość Neutropenia Małopłytkowość Leukopenia Inne działania niepożądane, poza stwierdzanymi w badaniach laboratoryjnych Krwotok Gorączka neutropeniczna Zakażenie bez neutropenii
10 (5,7) 19 (10,9) 18 (10,3) 11 (6,3)
4 (2,3) 2 (1,1) 2 (1,1) 1 (0,6)
39 (22,3) 73 (41,7) 53 (30,3) 84 (48,0)
9 (5,1) 50 (28,6) 8 (4,6) 9 (5,1)
0 (0,0) 0 (0,0) 0 (0,0)
0 (0,0) 0 (0,0) 0 (0,0)
3(1,8) 2 (1,1) (0,0)
(0,0) (0,0) 1 (0,6)
Neuropatia nerwów czuciowych występowała również częściej w ramieniu leczenia skojarzonego niż w monoterapii karboplatyną. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
AT/H/xxxx/WS/0295
tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
4.9. Przedawkowanie
Nie jest znana odtrutka w przypadku przedawkowania gemcytabiny. Dawki tak duże, jak 5700 mg/m2 pc. były podawane w 30-minutowej infuzji co dwa tygodnie z zachowaniem możliwego do zaakceptowania nasilenia działań toksycznych. W przypadku podejrzewania przedawkowania należy kontrolować, czy pacjent ma właściwą liczbę krwinek i w razie konieczności zastosować leczenie podtrzymujące.