Ertapenem Fresenius Kabi
Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika Ertapenem Fresenius Kabi, 1 g, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji Ertapenemum Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta. Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać. W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza, pielęgniarki lub farmaceuty. Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, pielęgniarce lub farmaceucie. Patrz punkt 4. Spis treści ulotki 1. 2. 3. 4. 5. 6.
Co to jest Ertapenem Fresenius Kabi i w jakim celu się go stosuje
Ertapenem Fresenius Kabi zawiera ertapenem, który jest antybiotykiem z grupy beta-laktamów. Jest to lek działający bakteriobójczo na wiele rodzajów bakterii (drobnoustrojów) wywołujących zakażenia w różnych częściach ciała. Ertapenem Fresenius Kabi może być podawany pacjentom w wieku 3 miesięcy i starszym. Leczenie: Lekarz zalecił stosowanie leku Ertapenem Fresenius Kabi, ponieważ stwierdził u dorosłego pacjenta lub dziecka co najmniej jedno z zakażeń wymienionych poniżej: − zakażenie jamy brzusznej; − zakażenie w obrębie płuc (zapalenie płuc); − zakażenie ginekologiczne; − zakażenia skóry stopy u pacjentów z cukrzycą. Zapobieganie: − wystąpienia zakażeń miejsca operowanego u dorosłych pacjentów po zabiegu chirurgicznym okrężnicy lub odbytnicy.
Informacje ważne przed zastosowaniem leku
Kiedy nie stosować leku Ertapenem Fresenius Kabi − jeśli pacjent ma uczulenie na substancję czynną (ertapenem) lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6); − jeśli pacjent ma uczulenie na antybiotyki, takie jak penicyliny, cefalosporyny lub karbapenemy (stosowane w leczeniu różnego rodzaju zakażeń). Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Ertapenem Fresenius Kabi należy omówić to z lekarzem, pielęgniarką lub farmaceutą.
Jeśli podczas leczenia wystąpią reakcje alergiczne (takie jak obrzęk twarzy, języka lub gardła, trudności w oddychaniu lub połykaniu, wysypka skórna), należy natychmiast zwrócić się do lekarza, ponieważ może być konieczna natychmiastowa pomoc medyczna. Chociaż antybiotyki takie jak Ertapenem Fresenius Kabi zabijają niektóre rodzaje bakterii, inne bakterie i grzyby mogą się nadal nadmiernie namnażać. Lekarz będzie wnikliwie kontrolował stan pacjenta pod tym względem i w razie potrzeby zmodyfikuje leczenie. Jeśli przed, podczas terapii lekiem Ertapenem Fresenius Kabi lub po jej zakończeniu wystąpi biegunka, należy koniecznie poinformować o tym lekarza, ponieważ może to świadczyć o występowaniu choroby nazywanej zapaleniem okrężnicy (stanu zapalnego jelita grubego). Przed konsultacją z lekarzem nie należy przyjmować żadnych leków przeciw biegunce. Należy poinformować lekarza o stosowaniu leków zawierających kwas walproinowy lub walproinian sodowy (patrz poniżej: Ertapenem Fresenius Kabi a inne leki). Należy poinformować lekarza o przebytych chorobach i aktualnych dolegliwościach, w tym o: − chorobach nerek. Szczególnie ważne jest, aby poinformować lekarza o występujących chorobach nerek lub o prowadzonej dializoterapii; − uczuleniach na jakiekolwiek leki, w tym antybiotyki; − zaburzeniach ośrodkowego układu nerwowego, takich jak częściowe drżenia lub napady drgawek. Dzieci i młodzież (w wieku od 3 miesięcy do 17 lat) Doświadczenie dotyczące stosowania leku Ertapenem Fresenius Kabi u dzieci w wieku poniżej 2 lat jest ograniczone. Lekarz, biorąc pod uwagę spodziewane korzyści, zadecyduje o tym, czy zastosować lek w tej grupie wiekowej. Brak doświadczenia dotyczącego stosowania leku u dzieci w wieku poniżej 3 miesięcy. Ertapenem Fresenius Kabi a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie oraz o lekach, które pacjent planuje stosować, także tych, które są wydawane bez recepty. Należy poinformować lekarza, pielęgniarkę lub farmaceutę o stosowaniu leków zawierających kwas walproinowy lub walproinian sodowy (stosowanych w leczeniu padaczki, choroby afektywnej dwubiegunowej, migreny lub schizofrenii), ponieważ Ertapenem Fresenius Kabi może wpływać na sposób działania niektórych leków. Lekarz zadecyduje, czy należy stosować Ertapenem Fresenius Kabi jednocześnie z tymi lekami. Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem leku Ertapenem Fresenius Kabi. Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania leku Ertapenem Fresenius Kabi u kobiet w okresie ciąży. Nie należy stosować leku Ertapenem Fresenius Kabi u kobiet w okresie ciąży, chyba że lekarz uzna, że spodziewana korzyść uzasadnia ewentualne ryzyko dla płodu. Ważne jest, aby pacjentka przed rozpoczęciem stosowania leku Ertapenem Fresenius Kabi poinformowała lekarza, jeśli karmi piersią lub zamierza karmić piersią. Kobiety, które stosują Ertapenem Fresenius Kabi nie powinny karmić piersią, ponieważ lek przenika do mleka ludzkiego i może wywierać niekorzystne działanie na dziecko. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn do czasu określenia indywidualnej reakcji na lek. Podczas stosowania leku Ertapenem Fresenius Kabi opisywano występowanie takich działań niepożądanych, jak zawroty głowy i senność. U niektórych pacjentów mogą one wywierać wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
NL/H/3681/001/IB/010
Ertapenem Fresenius Kabi zawiera sód Lek zawiera 137 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdej fiolce. Odpowiada to 6,9% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.
Jak stosować lek
Ertapenem Fresenius Kabi zawsze przygotowuje i podaje dożylnie lekarz lub inna osoba z fachowego personelu medycznego. Zalecana dawka leku Ertapenem Fresenius Kabi u dorosłych oraz młodzieży w wieku 13 lat i starszych to 1 g raz na dobę. Zalecana dawka u dzieci w wieku od 3 miesięcy do 12 lat to 15 mg/kg mc. dwa razy na dobę (nie przekraczać 1 g na dobę). O tym, ile dni należy stosować lek, zdecyduje lekarz. W celu zapobiegania zakażeniom miejsca operowanego po zabiegu chirurgicznym okrężnicy lub odbytnicy, zalecana dawka leku Ertapenem Fresenius Kabi wynosi 1 g i podawana jest w postaci pojedynczej dawki dożylnej 1 godzinę przed zabiegiem chirurgicznym. Bardzo ważne jest, aby pacjent otrzymywał Ertapenem Fresenius Kabi tak długo, jak zalecił lekarz. Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Ertapenem Fresenius Kabi Jeśli istnieje obawa, że zastosowano większą dawkę leku Ertapenem Fresenius Kabi niż zalecana, należy natychmiast poinformować o tym lekarza lub inną osobę z fachowego personelu medycznego. Pominięcie zastosowania leku Ertapenem Fresenius Kabi Jeśli istnieje obawa, że dawka leku została pominięta, należy natychmiast poinformować o tym lekarza lub inną osobę z fachowego personelu medycznego.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Pacjenci dorośli w wieku 18 lat i starsi: Od czasu wprowadzenia leku do obrotu zgłaszano występowanie ciężkich reakcji alergicznych (reakcji anafilaktycznych) i zespołów nadwrażliwości (reakcji alergicznych objawiających się wysypką, gorączką, nieprawidłowymi wynikami badań krwi). Pierwsze objawy ciężkiej reakcji alergicznej mogą obejmować obrzęk twarzy i (lub) gardła. W przypadku wystąpienia takich objawów należy natychmiast zwrócić się do lekarza, ponieważ może być konieczna natychmiastowa pomoc medyczna. Często występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 pacjentów): − ból głowy; − biegunka, nudności, wymioty; − wysypka, świąd; − powikłania w obrębie żyły, do której podawano lek (w tym zapalenie, tworzenie się guzków, obrzęk w miejscu wstrzyknięcia lub wysięk płynu do tkanek i skóry wokół miejsca wstrzyknięcia); − zwiększenie liczby płytek krwi; − zmiany wyników badań czynności wątroby. Niezbyt często występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 100 pacjentów): − zawroty głowy, senność, bezsenność, splątanie, napad drgawek; − niskie ciśnienie krwi, zwolniona czynność serca; − skrócony oddech, ból gardła; NL/H/3681/001/IB/010
− − − − −
zaparcie, zakażenia jamy ustnej wywołane przez drożdżaki, biegunka związana z przyjmowaniem antybiotyku, zarzucanie kwaśnego soku żołądkowego, suchość w ustach, niestrawność, utrata apetytu; zaczerwienienie skóry; upławy i podrażnienie pochwy; ból brzucha, zmęczenie, zakażenie grzybicze, gorączka, obrzęk i (lub) obrzmienie, ból w klatce piersiowej, zaburzenia smaku; zmiany wyników niektórych badań laboratoryjnych krwi i moczu.
Rzadko wystepujące działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 1000 pacjentów): − zmniejszenie liczby białych krwinek, zmniejszenie liczby płytek krwi; − niskie stężenie glukozy we krwi; − pobudzenie, niepokój, depresja, drżenie; − zaburzenia rytmu serca, podwyższone ciśnienie tętnicze krwi, krwawienie, przyspieszona czynność serca; − przekrwienie śluzówki nosa, kaszel, krwawienie z nosa, zapalenie płuc, nieprawidłowe szmery oddechowe, świszczący oddech; − zapalenie pęcherzyka żółciowego, trudności w połykaniu, nietrzymanie stolca, żółtaczka, zaburzenia czynności wątroby; − zapalenie skóry, zakażenia grzybicze skóry, złuszczanie się skóry, zakażenia rany pooperacyjnej; − skurcz mięśni, ból barku; − zakażenie dróg moczowych, zaburzenie czynności nerek; − poronienie, krwawienie z dróg rodnych; − uczulenie, ogólne złe samopoczucie, zapalenie otrzewnej w obrębie miednicy mniejszej, zmiany w obrębie białkówki oka, omdlenia; − skóra w miejscu wstrzyknięcia może stać się twarda; − obrzęk naczyń krwionośnych skóry. Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): − omamy; − zaburzenia świadomości; − zmiany stanu psychicznego (m.in. zachowania agresywne, majaczenie, dezorientacja, inne zmiany psychiczne); − nieprawidłowe ruchy; − osłabienie mięśni; − niestabilny chód; − przebarwienia zębów. Zgłaszano również przypadki zmiany wyników niektórych badań laboratoryjnych krwi. W przypadku wystąpienia wypukłych lub wypełnionych płynem plam na dużej powierzchni ciała, należy niezwłocznie poinformować o tym lekarza lub pielęgniarkę. Dzieci i młodzież (w wieku od 3 miesięcy do 17 lat): Często występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 pacjentów): − biegunka; − zapalenie pieluszkowe skóry; − ból w miejscu infuzji; − zmiany liczby krwinek białych; − zmiany wyników badań czynności wątroby. Niezbyt często występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 100 pacjentów): − ból głowy; NL/H/3681/001/IB/010
− − − − − −
napadowe zaczerwienienia twarzy, wysokie ciśnienie, czerwone lub purpurowe, płaskie, maleńkie plamki podskórne; stolce o zmienionej barwie, smoliste stolce; zaczerwienienie skóry, wysypka skórna; pieczenie, świąd, zaczerwienienie i ciepło w miejscu infuzji, zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia; zwiększenie liczby płytek krwi; zmiany wyników niektórych badań laboratoryjnych krwi.
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): − omamy; − zmiany stanu psychicznego (m.in. zachowania agresywne). Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: +48 22 49 21 301 faks: +48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie gromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
Jak przechowywać lek
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na fiolce po: EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25˚C. Po rozpuszczeniu Roztwór należy zużyć natychmiast. Po rozcieńczeniu Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność roztworów po rozcieńczeniu (około 20 mg/ml) przez 6 godzin w temperaturze 25˚C lub przez 24 godziny w temperaturze od 2 do 8˚C (przechowywanych w lodówce). Po wyjęciu z lodówki roztwór należy podać nie później niż przed upływem 4 godzin. Roztworów leku Ertapenem Fresenius Kabi nie należy zamrażać. Ze względów mikrobiologicznych lek należy zużyć natychmiast. Jeśli lek nie zostanie zużyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed jego podaniem odpowiada użytkownik. Okres przechowywania nie powinien być dłuższy niż 24 godziny, w temperaturze od 2 do 8˚C, chyba że rekonstytucja i rozcieńczenie odbywały się w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. Nie należy podawać roztworu w razie zauważenia w nim cząstek stałych lub zmiany zabarwienia.
NL/H/3681/001/IB/010
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera Ertapenem Fresenius Kabi Substancją czynną leku jest ertapenem (w postaci ertapenemu sodowego). Pozostałe składniki to sodu wodorowęglan, sodu wodorotlenek. Jak wygląda Ertapenem Fresenius Kabi i co zawiera opakowanie Ertapenem Fresenius Kabi jest białym do żółtawego, liofilizowanym proszkiem do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Roztwór leku Ertapenem Fresenius Kabi jest bezbarwny do jasnożółtego. Zmiana barwy w podanym zakresie nie ma wpływu na działanie leku. Opakowanie zawiera 10 fiolek po 1g. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. Podmiot odpowiedzialny Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o. Al. Jerozolimskie 134 02-305 Warszawa Wytwórca ACS Dobfar S.p.A. Nucleo Industriale S. Atto S. Nicolò a Tordino 64100 TERAMO Włochy W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do podmiotu odpowiedzialnego: Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o. Al. Jerozolimskie 134 02-305 Warszawa tel.: +48 22 345 67 89 Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego i w Zjednoczonym Królestwie (Irlandii Północnej) pod następującymi nazwami: Austria, Niemcy Czechy Chorwacja, Dania, Estonia Finlandia, Włochy, Norwegia, Polska, Portugalia, Szwecja Francja Holandia Rumunia
NL/H/3681/001/IB/010
Ertapenem Fresenius Kabi 1 g Pulver für ein Konzentrat zur Herstellung einer Infusionslösung Ertapenem Fresenius Kabi 1g prášek pro koncentrát pro infuzní roztok Ertapenem Fresenius Kabi Ertapenem Fresenius Kabi 1 g, poudre pour solution à diluer pour perfusion Ertapenem Fresenius Kabi 1 g, poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie Ertapenem Fresenius Kabi 1 g pulbere pentru concentrat pentru soluţie perfuzabilă
Słowenia Słowacja Hiszpania Zjednoczone Królestwo (Irlandia Pólnocna)
Ertapenem Fresenius Kabi 1 g prašek za koncentrat za raztopino za infundiranje Ertapenem Fresenius Kabi 1 g Ertapenem Fresenius Kabi 1 g polvo para concentrado para solución para perfusión EFG Ertapenem 1g Powder for Concentrate for Solution for Infusion
Data ostatniej aktualizacji ulotki
27.07.2022 r.
——————————————————————————————————–Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego: Instrukcja rozpuszczania i rozcieńczania leku Ertapenem Fresenius Kabi: Po rozpuszczeniu Roztwór należy zużyć natychmiast. Po rozcieńczeniu Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność roztworów po rozcieńczeniu (około 20 mg ertapenemu/ml) przez 6 godzin w temperaturze 25˚C lub przez 24 godziny w temperaturze od 2 do 8˚C (przechowywanych w lodówce). Po wyjęciu z lodówki roztwór należy podać nie później niż przed upływem 4 godzin. Roztworów leku Ertapenem Fresenius Kabi nie należy zamrażać. Ze względów mikrobiologicznych lek należy zużyć natychmiast. Jeśli lek nie zostanie zużyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed jego podaniem odpowiada użytkownik. Okres przechowywania nie powinien być dłuższy niż 24 godziny, w temperaturze od 2 do 8˚C, chyba że rekonstytucja i rozcieńczenie odbywały się w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. Wyłącznie do jednorazowego użycia. Roztwór po rekonstytucji należy rozcieńczyć roztworem chlorku sodu o stężeniu 9 mg/ml (0,9%) bezpośrednio po przygotowaniu. Przygotowanie roztworu do podania dożylnego: Przed podaniem Ertapenem Fresenius Kabi należy rozpuścić, a następnie rozcieńczyć. Pacjenci dorośli i młodzież (w wieku 13 do 17 lat) Rozpuszczenie Zawartość fiolki zawierającej 1 g leku Ertapenem Fresenius Kabi należy rozpuścić w 10 ml wody do wstrzykiwań lub roztworu chlorku sodu o stężeniu 9 mg/ml (0,9%), aby uzyskać koncentrat o stężeniu około 100 mg/ml. Dobrze wstrząsnąć w celu całkowitego rozpuszczenia proszku (patrz punkt 6.4 ChPL). Rozcieńczenie Worki zawierające 50 ml rozpuszczalnika Aby otrzymać dawkę 1 g, należy natychmiast przenieść zawartość fiolki po rozpuszczeniu do worka zawierającego 50 ml roztworu chlorku sodu o stężeniu 9 mg/ml (0,9%) lub Fiolki zawierające 50 ml rozpuszczalnika Aby otrzymać dawkę 1 g, należy usunąć 10 ml z 50 ml fiolki zawierającej roztwór chlorku sodu o stężeniu 9 mg/ml (0,9%). Przenieść zawartość fiolki zawierającej 1 g leku Ertapenem Fresenius Kabi po rozpuszczeniu do 50 ml fiolki zawierającej roztwór chlorku sodu o stężeniu 9 mg/ml (0,9%). NL/H/3681/001/IB/010
Infuzja Podawać w infuzji trwającej 30 minut. Dzieci (w wieku od 3 miesięcy do 12 lat) Rozpuszczenie Zawartość fiolki zawierającej 1 g leku Ertapenem Fresenius Kabi należy rozpuścić w 10 ml wody do wstrzykiwań lub roztworze chlorku sodu o stężeniu 9 mg/ml (0,9%), aby uzyskać koncentrat o stężeniu około 100 mg/ml. Dobrze wstrząsnąć w celu całkowitego rozpuszczenia proszku. Rozcieńczenie Worek zawierający rozpuszczalnik Aby otrzymać końcowe stężenie 20 mg/ml lub mniejsze, należy przenieść objętość równoważną dla 15 mg/kg mc. (nie przekraczać 1 g na dobę) do worka zawierającego roztwór chlorku sodu o stężeniu 9 mg/ml (0,9%) lub Fiolka zawierająca rozpuszczalnik Aby otrzymać końcowe stężenie 20 mg/ml lub mniejsze, należy przenieść objętość równoważną dla 15 mg/kg mc. (nie przekraczać 1 g na dobę) do fiolki zawierającej roztwór chlorku sodu o stężeniu 9 mg/ml (0,9%). Infuzja Podawać w infuzji trwającej 30 minut. Wykazano zgodność leku Ertapenem Fresenius Kabi z roztworami do infuzji dożylnej zawierającymi sól sodową heparyny i chlorek potasu. Należy obejrzeć roztwory uzyskane po rozpuszczeniu, o ile pozwala na to opakowanie czy nie występują w nich cząstki stałe lub zmiany zabarwienia. Roztwór leku Ertapenem Fresenius Kabi powinien być bezbarwny lub jasnożółty. Zmiana barwy w podanym zakresie nie ma wpływu na działanie leku. Wszelkie niewykorzystane resztki leku lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
NL/H/3681/001/IB/010
Źródło: oficjalna ulotka w Rejestrze Produktów Leczniczych (URPL)
Najczęściej zadawane pytania o Ertapenem Fresenius Kabi
W jakim celu stosuje się lek Ertapenem Fresenius Kabi?
Leczenie Ertapenem Fresenius Kabi jest wskazany do stosowania u dzieci i młodzieży (w wieku od 3 miesięcy do 17 lat) oraz u dorosłych pacjentów w leczeniu wymienionych poniżej zakażeń, jeśli wywołane zostały przez bakterie wrażliwe lub bardzo prawdopodobnie wrażliwe na ertapenem i jeśli konieczne jest leczenie produktem leczniczym podawanym pozajelitowo (patrz punkty 4.4 oraz 5.1): − zakażenia w obrębie jamy…
Jaka jest substancja czynna leku Ertapenem Fresenius Kabi?
Substancją czynną leku Ertapenem Fresenius Kabi jest Ertapenemum natricum. Kod ATC: J01DH03.
Dawkowanie Leczenie Pacjenci dorośli i młodzież (w wieku od 13 do 17 lat): dawka produktu leczniczego Ertapenem Fresenius Kabi wynosi 1 g podawany raz na dobę dożylnie (patrz punkt 6.6). Niemowlęta i dzieci (w wieku od 3 miesięcy do 12 lat): dawka produktu leczniczego Ertapenem Fresenius Kabi wynosi 15 mg/kg mc. podawane dwa razy na dobę dożylnie (nie więcej niż 1 g na dobę) (patrz punkt 6.6). Pełne dawkowanie znajduje się w punkcie 4.2 ChPL.
Kiedy nie stosować leku Ertapenem Fresenius Kabi?
Czy lek Ertapenem Fresenius Kabi można stosować w ciąży i podczas karmienia piersią?
Ciąża Nie przeprowadzono odpowiednich, dobrze kontrolowanych badań klinicznych dotyczących stosowania ertapenemu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka i płodu, poród i rozwój noworodków.
Odpowiedzi pochodzą z oficjalnej ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego (URPL). Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.
⚕Dla profesjonalistów — Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)Pełna charakterystyka: dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia+
4.1. Wskazania do stosowania
Leczenie Ertapenem Fresenius Kabi jest wskazany do stosowania u dzieci i młodzieży (w wieku od 3 miesięcy do 17 lat) oraz u dorosłych pacjentów w leczeniu wymienionych poniżej zakażeń, jeśli wywołane zostały przez bakterie wrażliwe lub bardzo prawdopodobnie wrażliwe na ertapenem i jeśli konieczne jest leczenie produktem leczniczym podawanym pozajelitowo (patrz punkty 4.4 oraz 5.1): − zakażenia w obrębie jamy brzusznej; − pozaszpitalne zapalenie płuc; − ostre zakażenia ginekologiczne; − zakażenia skóry i tkanek miękkich w przypadku stopy cukrzycowej (patrz punkt 4.4). Zapobieganie Ertapenem Fresenius Kabi jest wskazany w zapobieganiu zakażeniu miejsca operowanego po planowym zabiegu chirurgicznym okrężnicy lub odbytnicy (patrz punkt 4.4). Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
4.2. Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie Leczenie Pacjenci dorośli i młodzież (w wieku od 13 do 17 lat): dawka produktu leczniczego Ertapenem Fresenius Kabi wynosi 1 g podawany raz na dobę dożylnie (patrz punkt 6.6). Niemowlęta i dzieci (w wieku od 3 miesięcy do 12 lat): dawka produktu leczniczego Ertapenem Fresenius Kabi wynosi 15 mg/kg mc. podawane dwa razy na dobę dożylnie (nie więcej niż 1 g na dobę) (patrz punkt 6.6).
Zapobieganie Pacjenci dorośli: aby zapobiec zakażeniom miejsca operowanego po planowym zabiegu chirurgicznym okrężnicy lub odbytnicy, zaleca się zakończyć podawanie pojedynczej dawki dożylnej wynoszącej 1 g w ciągu 1 godziny przed cięciem chirurgicznym. Dzieci i młodzież Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Ertapenem Fresenius Kabi u dzieci w wieku poniżej 3 miesięcy. Brak dostępnych danych. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Ertapenem Fresenius Kabi można stosować w celu leczenia zakażeń u dorosłych pacjentów z zaburzeniami czynności nerek o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. U pacjentów z klirensem kreatyniny wynoszącym >30 ml/min/1,73 m2 pc. nie ma konieczności zmiany dawkowania. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania i skuteczności ertapenemu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek nie są na tyle wystarczające, aby można było określić sposób dawkowania produktu leczniczego. Z tego względu ertapenemu nie należy stosować u tych pacjentów (patrz punkt 5.2). Brak danych dotyczących stosowania u dzieci i młodzieży z zaburzeniami czynności nerek. Pacjenci poddawani hemodializie Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania i skuteczności ertapenemu u pacjentów hemodializowanych są niewystarczające, aby można było określić odpowiednie dawkowanie. Z tego względu ertapenemu nie należy stosować u tych pacjentów. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Nie zaleca się zmiany dawkowania ertapenemu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2). Pacjenci w podeszłym wieku Należy stosować zalecaną dawkę produktu leczniczego Ertapenem Fresenius Kabi z wyjątkiem pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (patrz Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek). Sposób podawania Podanie dożylne. Ertapenem Fresenius Kabi należy podawać w infuzji dożylnej trwającej 30 minut. Leczenie produktem leczniczym Ertapenem Fresenius Kabi zazwyczaj trwa od 3 do 14 dni. Czas leczenia może się jednak różnić w zależności od rodzaju i stopnia nasilenia zakażenia oraz od wywołującego je patogenu bądź patogenów. O ile jest to wskazane, po stwierdzeniu poprawy klinicznej ertapenem można zmienić na odpowiedni lek przeciwbakteryjny przyjmowany doustnie. Roztwór produktu leczniczego Ertapenem Fresenius Kabi jest bezbarwny do jasnożółtego. Instrukcja dotycząca przygotowania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
4.3. Przeciwwskazania
−
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1; Nadwrażliwość na którykolwiek lek przeciwbakteryjny z grupy karbapenemów; Ciężka nadwrażliwość (np. reakcja anafilaktyczna, ciężka reakcja skórna) na inny lek przeciwbakteryjny z grupy beta-laktamów (np. penicyliny lub cefalosporyny).
− −
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Nadwrażliwość U pacjentów przyjmujących antybiotyki z grupy beta-laktamów opisywano ciężkie reakcje nadwrażliwości (anafilaktyczne), niekiedy prowadzące do zgonu. Ryzyko wystąpienia takich reakcji jest większe u pacjentów z nadwrażliwością na liczne alergeny w wywiadzie. Przed rozpoczęciem NL/H/3681/001/IB/010
leczenia ertapenemem należy zebrać szczegółowy wywiad dotyczący występowania w przeszłości reakcji nadwrażliwości na penicyliny, cefalosporyny i inne antybiotyki beta-laktamowe oraz na inne alergeny (patrz punkt 4.3). W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej na ertapenem (patrz punkt 4.8) należy natychmiast przerwać podawanie produktu leczniczego. Ciężkie reakcje anafilaktyczne wymagają podjęcia natychmiastowego leczenia. Nadkażenie Podczas długotrwałego stosowania ertapenemu może dojść do nadmiernego namnożenia drobnoustrojów niewrażliwych na tę substancję. Ważne jest regularne ocenianie stanu pacjenta. Jeśli podczas terapii wystąpi zakażenie innym drobnoustrojem, należy podjąć odpowiednie leczenie. Zapalenie jelita grubego związane z przyjmowaniem ertapenemu Podczas stosowania ertapenemu obserwowano występowanie zapalenia jelita grubego i rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego o stopniu nasilenia od łagodnego do zagrażającego życiu związane z przyjmowaniem tej substancji. Z tego względu istotne jest, aby brać pod uwagę powyższą diagnozę u pacjentów, u których po podaniu leków przeciwbakteryjnych występuje biegunka. W takim przypadku należy rozważyć przerwanie leczenia produktem leczniczym Ertapenem Fresenius Kabi i zastosowanie swoistego leczenia przeciwko Clostridium difficile. Nie należy podawać leków, które hamują perystaltykę jelit. Napady drgawek Podczas badania klinicznego u dorosłych pacjentów leczonych z zastosowaniem ertapenemu (1 g raz na dobę) obserwowano napady drgawek w czasie leczenia lub w okresie 14 dni dalszej obserwacji. Napady drgawek występowały najczęściej u pacjentów w podeszłym wieku oraz z wcześniejszymi zaburzeniami ośrodkowego układu nerwowego (OUN) (np. zmiany chorobowe mózgu lub przebyte napady drgawek) i (lub) z zaburzoną czynnością nerek. Podobne obserwacje odnotowano po wprowadzeniu ertapenemu do obrotu. Encefalopatia Zgłaszano przypadki encefalopatii związane ze stosowaniem ertapenemu (patrz punkt 4.8). Jeśli podejrzewa się występowanie encefalopatii indukowanej ertapenemem (np. na podstawie mioklonii, drgawek, zaburzeń stanu psychicznego, obniżonego poziomu świadomości), należy rozważyć przerwanie stosowania ertapenemu. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek są bardziej narażeni na wystąpienie encefalopatii indukowanej ertapenemem, której ustępowanie może być długotrwałe. Jednoczesne stosowanie z kwasem walproinowym Nie zaleca się jednoczesnego stosowania ertapenemu i kwasu walproinowego i (lub) walproinianu sodowego (patrz punkt 4.5). Suboptymalna ekspozycja Na podstawie dostępnych danych nie można wykluczyć, że podczas zabiegów chirurgicznych trwających dłużej niż 4 godziny, co miało miejsce tylko w kilku przypadkach, pacjenci mogli być narażeni na suboptymalne stężenie ertapenemu i w konsekwencji na ryzyko ewentualnego niepowodzenia leczenia. Z tego względu należy zachować ostrożność w tak wyjątkowych przypadkach. Uwagi dotyczące stosowania w szczególnych populacjach Doświadczenie kliniczne w zakresie stosowania ertapenemu w leczeniu ciężkich zakażeń jest ograniczone. W badaniach klinicznych dotyczących leczenia pozaszpitalnego zapalenia płuc u dorosłych pacjentów, u 25% spośród ocenianych pacjentów leczonych ertapenemem przebieg choroby był ciężki (zdefiniowany wskaźnikiem nasilenia zapalenia płuc >III). W badaniu klinicznym dotyczącym leczenia ostrych zakażeń ginekologicznych u dorosłych pacjentów, u 26% ocenianych pacjentów leczonych ertapenemem przebieg choroby był ciężki (zdefiniowany jako gorączka ≥39ºC i (lub) bakteriemia), u 10 pacjentek występowała bakteriemia. W badaniu klinicznym dotyczącym leczenia zakażeń występujących w obrębie jamy brzusznej u osób dorosłych, u 30% spośród ocenianych pacjentów leczonych ertapenemem występowało uogólnione zapalenie otrzewnej, a u 39% zakażenia o innym umiejscowieniu niż wyrostek robaczkowy, w tym żołądka, dwunastnicy, jelita NL/H/3681/001/IB/010
cienkiego, jelita grubego i pęcherzyka żółciowego. Liczba pacjentów włączonych do badania ze wskaźnikiem APACHE II ≥15 była ograniczona. Skuteczność leczenia w tej grupie pacjentów nie została określona. Nie określono skuteczności stosowania ertapenemu w leczeniu pozaszpitalnego zapalenia płuc wywołanego przez penicylinooporne szczepy Streptococcus pneumoniae. Skuteczność ertapenemu w leczeniu zakażeń rozwijających się w przypadku stopy cukrzycowej z jednoczesnym zapaleniem szpiku kostnego nie została ustalona. Jest stosunkowo mało doświadczeń dotyczących stosowania ertapenemu u dzieci w wieku poniżej dwóch lat. W tej grupie wiekowej wskazana jest szczególna ostrożność podczas określania wrażliwości organizmów chorobotwórczych na ertapenem. Brak dostępnych danych dotyczących stosowania u dzieci w wieku poniżej 3 miesięcy. Substancja pomocnicza Produkt leczniczy zawiera 137 mg sodu na fiolkę, co odpowiada 6,9% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Interakcje z innymi produktami leczniczymi będące wynikiem hamowania klirensu zależnego od glikoproteiny P lub cytochromu P (CYP) są mało prawdopodobne (patrz punkt 5.2). Zgłaszano przypadki zmniejszenia stężenia kwasu walproinowego poniżej zakresu wartości terapeutycznych podczas stosowania kwasu walproinowego jednocześnie ze środkami należącymi do grupy karbapenemów. Zmniejszenie stężenia kwasu walproinowego może prowadzić do niedostatecznej kontroli napadów padaczkowych, dlatego nie zaleca się jednoczesnego stosowania ertapenemu i kwasu walproinowego i (lub) walproinianiu sodowego i należy rozważyć podanie innych leków przeciwbakteryjnych lub przeciwdrgawkowych.
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża Nie przeprowadzono odpowiednich, dobrze kontrolowanych badań klinicznych dotyczących stosowania ertapenemu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka i płodu, poród i rozwój noworodków. Niemniej jednak ertapenemu nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że potencjalne korzyści przeważają nad ewentualnym zagrożeniem dla płodu. Karmienie piersią Ertapenem przenika do mleka ludzkiego. Ze względu na możliwość niekorzystnego oddziaływania na noworodka, kobiety nie powinny karmić piersią w okresie przyjmowania ertapenemu. Płodność Brak odpowiednich, dobrze kontrolowanych badań klinicznych dotyczących wpływu stosowania ertapenemu na płodność u mężczyzn i kobiet. W badaniach przedklinicznych nie stwierdzono występowania jakiegokolwiek bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na płodność (patrz punkt 5.3).
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu leczniczego na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Ertapenem może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy poinformować pacjentów, że zgłaszano występowanie zawrotów głowy i senności po zastosowaniu ertapenemu (patrz punkt 4.8).
NL/H/3681/001/IB/010
4.8. Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Pacjenci dorośli Całkowita liczba pacjentów leczonych ertapenemem w badaniach klinicznych przekraczała 2200, z których ponad 2150 otrzymywało ertapenem w dawce 1 g. Działania niepożądane (tzn. uznane przez badacza za przypuszczalnie, prawdopodobnie lub na pewno związane z przyjmowanym ertapenemem) występowały u około 20% pacjentów leczonych tą substancją. Z powodu działań niepożądanych leczenie przerwano u 1,3% pacjentów. Dodatkowo w badaniach klinicznych dotyczących zapobiegania zakażeniom miejsca operowanego po zabiegu chirurgicznym okrężnicy lub odbytnicy 476 pacjentów otrzymywało ertapenem, w postaci pojedynczej dawki wynoszącej 1 g przed zabiegiem chirurgicznym. U pacjentów przyjmujących wyłącznie ertapenem działaniami niepożądanymi, które najczęściej występowały podczas leczenia oraz do 14 dni po zakończeniu leczenia były: biegunka (4,8%), powikłania dotyczące żyły, do której podawano ertapenem (4,5%) oraz nudności (2,8%). U pacjentów, którzy przyjmowali wyłącznie ertapenem, podczas leczenia oraz 14 dni po zakończeniu leczenia najczęściej występowały następujące zmiany w wynikach badań laboratoryjnych: zwiększenie aktywności AlAT (4,6%), AspAT (4,6%), fosfatazy alkalicznej (3,8%) i liczby płytek krwi (3,0%). Dzieci i młodzież (w wieku od 3 miesięcy do 17 lat) W badaniach klinicznych podawano ertapenem 384 pacjentom. Całkowity profil bezpieczeństwa porównywalny jest z profilem u dorosłych pacjentów. Działania niepożądane (tzn. uznane przez badacza za przypuszczalnie, prawdopodobnie lub na pewno związane z przyjmowanym ertapenemem) zaobserwowano u około 20,8% pacjentów leczonych tą substancją. Leczenie po pojawieniu się działań niepożądanych przerwano u 0,5% pacjentów. U pacjentów, którzy przyjmowali wyłącznie ertapenem, podczas leczenia oraz 14 dni po zakończeniu leczenia najczęściej występowały następujące działania niepożądane: biegunka (5,2%) i ból w miejscu infuzji (6,1%). U pacjentów, którzy przyjmowali wyłącznie ertapenem, podczas leczenia oraz 14 dni po zakończeniu leczenia najczęściej występowały następujące zmiany w wynikach badań laboratoryjnych: zmniejszenie liczby białych krwinek obojętnochłonnych (3,0%), zwiększenie aktywności AlAT (2,9%) i AspAT (2,8%). Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych Wśród pacjentów przyjmujących wyłącznie ertapenem, podczas leczenia oraz do 14 dni po zakończeniu leczenia zgłoszono następujące działania niepożądane: Często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000); częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Pacjenci dorośli w wieku 18 lat i starsi Niezbyt często: kandydoza jamy ustnej, kandydoza, zakażenia grzybicze, rzekomobłoniaste zapalenie jelita cienkiego i okrężnicy, stan zapalny pochwy
Dzieci i młodzież (w wieku od 3 miesięcy do 17 lat)
Rzadko: zapalenie płuc, grzybica skóry, zakażenie rany pooperacyjnej, zakażenie dróg moczowych
NL/H/3681/001/IB/010
4.9. Przedawkowanie
Brak konkretnych danych dotyczących leczenia w przypadku przedawkowania ertapenemu. Przedawkowanie ertapenemu nie jest prawdopodobne. Ertapenem podawany dożylnie zdrowym, dorosłym ochotnikom w dawce dobowej 3 g przez 8 dni nie wywierał istotnego działania toksycznego. W badaniach klinicznych u osób dorosłych po niezamierzonym podaniu ertapenemu w dawce do 3 g na dobę nie obserwowano istotnych klinicznie działań niepożądanych. W badaniach klinicznych NL/H/3681/001/IB/010
u dzieci i młodzieży pojedyncza dożylna (iv.) dawka 40 mg/kg mc. aż do maksymalnej dawki 2 g nie wywierała działania toksycznego. Niemniej jednak, w przypadku przedawkowania, należy przerwać podawanie produktu leczniczego Ertapenem Fresenius Kabi i do czasu eliminacji produktu leczniczego przez nerki stosować leczenie objawowe. Ertapenem może być częściowo usunięty z organizmu za pomocą hemodializy (patrz punkt 5.2), niemniej jednak, brak danych dotyczących zastosowania hemodializy w leczeniu przedawkowania ertapenemu.
