Diphereline 0,1 mg
Leki z tą samą substancją czynną
Te leki zawierają tę samą substancję czynną (Triptorelinum 0.1 mg), kod ATC L02AE04 i mogą być stosowane zamiennie po konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.
Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika Diphereline 0,1 mg 0,1 mg, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań Triptorelinum Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta. − Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać. − Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty w razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości. − Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same. − Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Spis treści ulotki 1. Co to jest lek Diphereline 0,1 mg i w jakim celu się go stosuje 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Diphereline 0,1 mg 3. Jak stosować lek Diphereline 0,1 mg 4. Możliwe działania niepożądane 5. Jak przechowywać lek Diphereline 0,1 mg 6. Zawartość opakowania i inne informacje
Co to jest lek i w jakim celu się go stosuje
Ten lek zawiera triptorelinę. Triptorelinę zalicza się do grupy leków znanych jako analogi hormonu uwalniającego gonadotropinę (GnRH). Jednym z jej działań jest zmniejszenie wytwarzania hormonów płciowych w organizmie. Długotrwałe podawanie tryptoreliny, po początkowej stymulacji, powoduje zahamowanie wydzielania hormonów gonadotropowych, co w konsekwencji prowadzi do zahamowania czynności gonad (jąder lub jajników). Rak gruczołu krokowego z przerzutami Podawanie jednej dawki leku może na początku leczenia doprowadzić do zwiększenia stężenia testosteronu. Kontynuacja leczenia doprowadza do zmniejszenia stężenia hormonów steroidowych w ciągu 2-3 tygodni do poziomu odpowiadającego kastracji. Stan ten zależy od czasu podawania leku. Niepłodność u kobiet Długotrwałe leczenie preparatem powoduje zahamowanie wydzielania hormonów gonadotropowych. Leczenie to poprawia przebieg folikulogenezy, zwiększając liczbę dojrzewających pęcherzyków co doprowadza do zwiększonej liczby ciąż na cykl. Wskazania do stosowania leku Diphereline 0,1 mg − Rak gruczołu krokowego z przerzutami Leczenie początkowe przed zastosowaniem postaci o przedłużonym uwalnianiu. Pacjenci, którzy nie byli uprzednio poddawani innej terapii hormonalnej, lepiej reagują na leczenie tryptoreliną. − Niepłodność u kobiet Leczenie uzupełniające w połączeniu z podawaniem gonadotropin (hMG, FSH, hCG) w celu wywołania jajeczkowania, w przygotowaniu do zapłodnienia zewnątrzustrojowego i przeniesienia zarodka do macicy.
Informacje ważne przed zastosowaniem leku
Kiedy nie stosować leku Diphereline 0,1 mg − W przypadku uczulenia (nadwrażliwości) na tryptorelinę, gonadoliberynę (GnRH), inne analogi GnRH lub którykolwiek z pozostałych składników leku Diphereline 0,1 mg − W przypdadku ciąży lub okresu karmienia piersią Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Diphereline 0,1 mg należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą. Podczas leczenia lekiem Diphereline 0,1 mg może ujawnić się powiększenie (łagodny guz) przysadki mózgowej, którego pacjent nie był świadomy. Objawy obejmują nagły ból głowy, wymioty, zaburzenia widzenia oraz porażenie mięśni oczu. Istnieją doniesienia o występowaniu depresji, w tym przypadków ciężkiej depresji u pacjentów przyjmujących lek Diphereline 0,1 mg. Jeśli w trakcie przyjmowania leku Diphereline 0,1 mg wystąpią nastroje depresyjne, należy poinformować o tym lekarza. U dorosłych, długotrwałe leczenie tryptoreliną może powodować osłabienie kości (osteoporozę) związane ze zwiększonym ryzykiem złamań kości. Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występuje którykolwiek z poniższych czynników ryzyka, ponieważ lekarz może zalecić przyjmowanie bisfosfonianów (leków stosowanych w leczeniu osteoporozy) w celu leczenia utraty masy kostnej. Czynniki ryzyka mogą obejmować: – wystąpienie osteoporozy u pacjenta lub w najbliższej rodzinie pacjenta; – nadużywanie alkoholu, palenie papierosów, niedożywienie; – przyjmowanie przez długi czas leków, które mogą powodować utratę masy kostnej, na przykład leków stosowanych w leczeniu padaczki lub kortykosteroidów (takich jak hydrokortyzon, prednizolon). Jeśli wystąpią drgawki, należy natychmiast poinformować lekarza. Zgłaszano drgawki u pacjentów przyjmujących triptorelinę lub podobne leki. Występowały one u pacjentów z wcześniej stwierdzoną padaczką lub bez niej. Mężczyźni Na początku leczenia obserwowano zwiększone stężenie testosteronu w organizmie. Może to spowodować nasilenie objawów, związanych z nowotworem. W takim przypadku należy skontaktować się z lekarzem. Lekarz może zalecić dodatkowy lek (antyandrogen), aby zapobiec nasileniu tych objawów. Jeżeli u pacjenta wystąpi niedrożność dróg moczowych lub ucisk na rdzeń kręgowy z powodu rozprzestrzeniania się nowotworu, lekarz będzie ściśle nadzorował pacjenta przez pierwsze kilka tygodni leczenia. W przypadku trudności z oddawaniem moczu, bólu kości, osłabienia kończyn dolnych lub uczucia mrowienia, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, który oceni stan pacjenta i wdroży odpowiednie leczenie. Tryptorelina nie indukuje dalszego zmniejszenia stężenia testosteronu u pacjentów po orchidektomii (usunięcie jądra). Wyniki badań diagnostycznych gonadalnej czynności przysadki i narządów rozrodczych, wykonywane w czasie leczenia lub po zaprzestaniu terapii lekiem Diphereline 0,1 mg mogą być mylące. Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występuje choroba serca lub naczyń krwionośnych, w tym zaburzenia rytmu serca (arytmia) lub jeśli pacjent przyjmuje leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca. Ryzyko zaburzeń rytmu serca może być zwiększone podczas stosowania leku Diphereline 0,1 mg.
Leki obniżające poziom testosteronu mogą powodować zmiany w EKG związane z zaburzeniami rytmu serca (wydłużenie odstępu QT). Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent ma cukrzycę i (lub) choroby serca. Leczenie analogami GnRH, w tym lekiem Diphereline 0,1 mg, może zwiększać ryzyko wystąpienia niedokrwistości (definiowanej jako zmniejszenie liczby czerwonych krwinek). Kobiety Podczas leczenia niepłodności gonadotropiny (hormony stymulujące jajniki) w połączeniu z lekiem Diphereline 0,1 mg mogą wywołać powiększenie jajników lub hiperstymulację jajników, co może powodować ból w obrębie miednicy i (lub) brzucha oraz trudności w oddychaniu. W takim przypadku należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem. W przypadku obaw, związanych z sytuacjami opisanymi powyżej, należy porozmawiać z lekarzem. Inne leki i Diphereline 0,1 mg Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Mężczyźni: Lek Diphreline 0,1 mg może wpływać na działanie innych leków stosowanych w leczeniu zaburzeń rytmu serca (np. chinidyna, prokainamid, amiodaron, sotalol) lub może zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca w przypadku jednoczesnego przyjmowania innych leków (np. metadon stosowany w leczeniu bólu oraz jako element detoksykacji w przypadku uzależnienia lekowego), moksyfloksacyna (antybiotyk), leki przeciwpsychotyczne stosowane w leczeniu ciężkich chorób psychicznych). Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Należy potwierdzić, że pacjentka nie jest w ciąży przed przepisaniem leku Diphereline 0,1 mg. Leku Diphereline 0,1 mg nie wolno stosować w ciąży i w okresie karmienia piersią. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Podczas przyjmowania leku mogą wystąpić zawroty głowy, zmęczenie lub problemy ze wzrokiem, np. zamazane widzenie. Objawy te mogą być działaniami niepożądanymi leczenia lub wynikać z choroby podstawowej. W przypadku wystąpienia któregokolwiek z wymienionych działań niepożądanych, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać żadnych maszyn. Lek Diphereline 0,1 mg zawiera sód Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
Jak stosować lek
Lek stosuje się podskórnie. Rak gruczołu krokowego z przerzutami Jedno wstrzyknięcie podskórne leku Diphereline 0,1 mg jeden raz na dobę przez 7 dni przed zastosowaniem postaci o przedłużonym uwalnianiu. Niepłodność u kobiet Podawać podskórnie jedną dawkę leku (0,1 mg) na dobę od drugiego dnia cyklu. Po uzyskaniu zmniejszenia wrażliwości przysadki (tj. około 15. dnia od początku leczenia) rozpoczyna się stymulację gonadotropinami i kontynuuje ją, podając jednocześnie tryptorelinę, aż do dnia poprzedzającego dzień wyznaczony na dzień podania hCG (gonadotropina kosmówkowa).
Sposób przygotowania leku: Przenieść rozpuszczalnik do fiolki zawierającej proszek. Wstrząsnąć do uzyskania całkowitego rozpuszczenia i podać natychmiast. Zużyte strzykawki należy wyrzucić do odpowiedniego pojemnika na ostre przedmioty. Wszelkie resztki leku należy usunąć. Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Diphereline 0,1 mg Nie obserwowano działań niepożądanych po przedawkowaniu leku.
Możliwe działanie niepożądane
Jak każdy lek, Diphereline 0,1 mg może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. W rzadkich przypadkach może pojawić się ciężka reakcja alergiczna. Jeśli rozwiną się takie objawy, jak trudności w połykaniu lub oddychaniu, obrzęk warg, twarzy, gardła lub języka, wysypka lub zawroty głowy należy niezwłocznie powiadomić lekarza. Mężczyźni Można spodziewać się, że wiele z działań niepożądanych spowodowanych będzie zmianą stężenia testosteronu w organizmie. Działania te obejmują: uderzenia gorąca, impotencję i zmniejszenie libido. Bardzo często – działania niepożądane występujące u więcej niż 1 na 10 pacjentów − Uderzenia gorąca − Osłabienie − Intensywne pocenie się − Ból pleców − Uczucie kłucia w kończynach dolnych − Zmniejszenie popędu płciowego − Impotencja Często – działania niepożądane występujące u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów − Nudności, suchość w jamie ustnej − Ból, zasinienie, zaczerwienienie i obrzęk w miejscu wstrzyknięcia − Ból mięśni i kości, ból ramion i nóg − Obrzęk (gromadzenie płynu w tkankach) − Ból w podbrzuszu − Wysokie ciśnienie krwi − Reakcja alergiczna − Zwiększenie masy ciała − Zawroty głowy, ból głowy − Utrata popędu płciowego, depresja, zmiany nastroju Niezbyt często – działania niepożądane występujące u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów − Zwiększenie liczby płytek krwi − Uczucie bicia serca − Szum w uszach, zawroty głowy, niewyraźne widzenie − Ból brzucha, zaparcie, biegunka, wymioty − Ospałość, dreszcze, senność, ból − Zmiany wyników niektórych badań (w tym zwiększenie wartości parametrów określajacych czynność wątroby), podwyższone ciśnienie krwi − Zmniejszenie masy ciała − Utrata apetytu, zwiększenie apetytu, dna moczanowa (silny ból i obrzęk stawów, najczęściej dotyczący palucha), cukrzyca, duże stężenie tłuszczów we krwi − Ból stawów, skurcz mięśni, osłabienie mięśni, ból mięśni, obrzęk kostek, stóp lub palców, ból kości
− Mrowienie i drętwienie − Problemy ze snem, drażliwość − Powiększenie gruczołów sutkowych u mężczyzn, ból sutków (piersi), zmniejszenie wielkości jąder, ból jąder − Duszność − Trądzik, wypadanie włosów, świąd, wysypka, zaczerwienienie skóry, pokrzywka − Częste oddawanie moczu w nocy, zaburzenia w oddawaniu moczu − Krwawienie z nosa Rzadko – działania niepożądane występujące u nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów − Czerwone lub purpurowe przebarwienia skóry − Nietypowe odczucia w oku, zamazane lub zaburzone widzenie − Uczucie pełności w jamie brzusznej, wzdęcie, zaburzenia smaku − Ból w klatce piersiowej − Trudność w utrzymaniu pozycji stojącej − Objawy grypopodobne, gorączka − Ciężka reakcja alergiczna (reakcja anafilaktyczna), która może powodować zawroty głowy lub trudności w oddychaniu, obrzęk twarzy lub gardła − Zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gardła − Sztywność stawów, obrzęk stawów, sztywność szkieletowo-mięśniowa, zapalenie kości i stawów − Utrata pamięci − Uczucie splątania, zmniejszenie aktywności, podniecenie − Duszność w pozycji leżącej − Pęcherze na skórze − Niskie ciśnienie tętnicze Działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu leku do obrotu (częstość nieznana): − Ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy, języka i szyi, zawroty głowy lub trudności w oddychaniu (obrzęk Quinckego, wstrząs anafilaktyczny) − Zmiany w EKG (wydłużenie odstępu QT) − Ogólne złe samopoczucie, niepokój − Nietrzymanie moczu − W przypadku istniejącego guza przysadki, zwiększone ryzyko krwawienia do przysadki − Niedokrwistość (zmniejszenie liczby czerwonych krwinek) Podobnie jak w przypadku innych analogów GnRH, u pacjentów leczonych lekiem Diphereline 0,1 mg można stwierdzić zwiększenie liczby białych krwinek. Kobiety Można spodziewać się, że wiele z działań niepożądanych spowodowanych będzie zmianą stężenia estrogenów w organizmie. Bardzo często – działania niepożądane występujące u więcej niż 1 na 10 pacjentów − Ból głowy − Zmniejszenie popędu płciowego, wahania nastroju, problemy ze snem − Dolegliwości ze strony piersi − Zespół hiperstymulacji jajników (z powiększeniem jajników i zatrzymywaniem płynów) − Ból w czasie lub po stosunku płciowym, krwawienie z dróg rodnych − Ból w obrębie miednicy − Przerost jajników, suchość pochwy − Intensywne pocenie, trądzik, łojotok − Uderzenia gorąca Często – działania niepożądane występujące u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów − Ból piersi
− Skurcze mięśni, ból stawów − Zwiększenie masy ciała, nudności, ból lub dyskomfort brzucha − Depresja (przy długotrwałym leczeniu), nerwowość − Bolesność, zasinienie, zaczerwienienie i obrzęk w miejscu wstrzyknięcia − Obrzęk kostek, stóp lub palców − Reakcja alergiczna − Bóle rąk i nóg − Zawroty głowy Niezbyt często – działania niepożądane występujące u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów − Uczucie bicia serca − Zawroty głowy − Suchość oczu, niewyraźne widzenie − Wzdęcia, wymioty, biegunkę, wzdęcia z oddawaniem wiatrów − Suchość jamy ustnej, owrzodzenia jamy ustnej − Zmniejszenie masy ciała, zmniejszenie apetytu − Zatrzymywanie wody − Ból pleców, ból mięśni − Zaburzenia smaku − Utrata czucia − Tymczasowa utrata świadomości, utrata pamięci, brak koncentracji − Mrowienie lub drętwienie, mimowolne ruchy mięśni − Zmiany nastroju, lęk, dezorientacja, depresja − Krwawienie po stosunku, przepuklina pęcherza, nieregularne miesiączki, bolesne miesiączki, obfite krwawienie podczas miesiączki − Małe torbiele na jajnikach, które mogą powodować ból, upławy z pochwy − Trudności w oddychaniu, krwotok z nosa − Wypadanie włosów, suchość skóry, nadmierny wzrost włosów na ciele, łamliwość paznokci, świąd, wysypka Działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu leku do obrotu (częstość nieznana): − Ogólne złe samopoczucie, gorączka − Drgawki − Podwyższone ciśnienie tętnicze krwi − Biegunka − Ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy, języka i szyi, zawroty głowy lub trudności w oddychaniu (obrzęk Quinckego, wstrząs anafilaktyczny) − Zmiany niektórych parametrów badań krwi (w tym zwiększenie aktywności niektórych enzymów) − Osłabienie mięśni − Stan splątania, zaburzenia widzenia − Brak miesiączki − W przypadku istniejącego guza przysadki, zwiększone ryzyko krwawienia do przysadki Podczas leczenia niepłodności, gonadotropiny w skojarzeniu z lekiem Diphereline 0,1 mg mogą powodować ból miednicy małej i (lub) brzucha oraz duszność. W przypadku wystąpienia takich objawów, należy niezwłocznie powiedzieć o tym lekarzowi. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można również zgłaszać podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
Jak przechowywać lek
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca. Termin ważności (EXP). Numer serii (Lot). Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera Diphereline 0,1 mg Substancją czynną leku jest tryptorelina w postaci tryptoreliny octanu. Jedna fiolka zawiera 0,1 mg tryptoreliny. Pozostałe składniki to: – fiolka z proszkiem zawiera mannitol – ampułka z rozpuszczalnikiem zawiera sodu chlorek, wodę do wstrzykiwań. Jak wygląda lek Diphereline 0,1 mg i co zawiera opakowanie Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Fiolka (szklana) zawierająca proszek i ampułka (szklana) zawierająca rozpuszczalnik. Opakowanie zawiera 7 fiolek z proszkiem i 7 ampułek z rozpuszczalnikiem. Podmiot odpowiedzialny i wytwórca Podmiot odpowiedzialny Ipsen Pharma 70 rue Balard 75015 Paris Francja Wytwórca Ipsen Pharma Biotech Parc d’Activités du Plateau de Signes Chemin départemental nr 402 83870 Signes Francja W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego: Ipsen Poland Sp. z o.o. ul. Chmielna 73 00-801 Warszawa tel.:22 653 68 00 fax: 22 653 68 22 Data ostatniej aktualizacji ulotki: kwiecień 2025 r.
Źródło: oficjalna ulotka w Rejestrze Produktów Leczniczych (URPL)
Najczęściej zadawane pytania o Diphereline 0,1 mg
W jakim celu stosuje się lek Diphereline 0,1 mg?
?? Rak gruczołu krokowego z przerzutami Leczenie początkowe przed zastosowaniem postaci o przedłużonym uwalnianiu. Pacjenci, którzy nie byli uprzednio poddawani innej terapii hormonalnej, lepiej reagują na leczenie tryptoreliną.
Jaka jest substancja czynna leku Diphereline 0,1 mg?
Substancją czynną leku Diphereline 0,1 mg jest Triptorelinum 0.1 mg. Kod ATC: L02AE04.
Podanie podskórne. − Rak gruczołu krokowego z przerzutami Jedno wstrzyknięcie podskórne preparatu Diphereline 0,1 mg jeden raz na dobę przez 7 dni przed zastosowaniem postaci o przedłużonym uwalnianiu. − Niepłodność u kobiet Podawać podskórnie jedną dawkę leku (0,1 mg) na dobę od drugiego dnia cyklu. Po uzyskaniu zmniejszenia wrażliwości przysadki (stężenie estrogenów w osoczu poniżej 50 pg/ml, tj. około 15. Pełne dawkowanie znajduje się w punkcie 4.2 ChPL.
Kiedy nie stosować leku Diphereline 0,1 mg?
Nadwrażliwość na GnRH, jej analogi lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciąża i okres karmienia piersią.
Czy lek Diphereline 0,1 mg można stosować w ciąży i podczas karmienia piersią?
Ciąża Należy potwierdzić, że pacjentka nie jest w ciąży przed przepisaniem tryptoreliny. Tryptoreliny nie należy stosować w okresie ciąży, jako że stosowanie analogów GnRH jest związane z teoretycznym ryzykiem poronienia lub wystąpienia nieprawidłowości u płodu. Przed leczeniem potencjalnie płodne kobiety należy starannie zbadać w celu wykluczenia ciąży.
Odpowiedzi pochodzą z oficjalnej ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego (URPL). Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.
⚕Dla profesjonalistów — Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)Pełna charakterystyka: dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia+
4.1. Wskazania do stosowania
− Rak gruczołu krokowego z przerzutami Leczenie początkowe przed zastosowaniem postaci o przedłużonym uwalnianiu. Pacjenci, którzy nie byli uprzednio poddawani innej terapii hormonalnej, lepiej reagują na leczenie tryptoreliną. − Niepłodność u kobiet Leczenie uzupełniające w połączeniu z podawaniem gonadotropin (hMG, FSH, hCG) w celu wywołania jajeczkowania, w przygotowaniu do zapłodnienia zewnątrzustrojowego i przeniesienia zarodka do macicy.
4.2. Dawkowanie i sposób podawania
Podanie podskórne. − Rak gruczołu krokowego z przerzutami Jedno wstrzyknięcie podskórne preparatu Diphereline 0,1 mg jeden raz na dobę przez 7 dni przed zastosowaniem postaci o przedłużonym uwalnianiu. − Niepłodność u kobiet Podawać podskórnie jedną dawkę leku (0,1 mg) na dobę od drugiego dnia cyklu. Po uzyskaniu zmniejszenia wrażliwości przysadki (stężenie estrogenów w osoczu poniżej 50 pg/ml, tj. około 15. dnia od początku leczenia) rozpoczyna się stymulację gonadotropinami i kontynuuje ją, podając jednocześnie tryptorelinę, aż do dnia poprzedzającego dzień wyznaczony na dzień podania hCG.
4.3. Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na GnRH, jej analogi lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciąża i okres karmienia piersią.
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
W rzadkich przypadkach stosowanie analogów GnRH może ujawnić obecność wcześniej nierozpoznanego gruczolaka wywodzącego się z komórek gonadotropowych przysadki. U pacjentów tych może wystąpić udar przysadki, objawiający się nagłym bólem głowy, wymiotami, zaburzeniami
widzenia i porażeniem mięśni oka. Istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia epizodu depresyjnego (z możliwymi przypadkami ciężkiej depresji) u pacjentów będących w trakcie leczenia agonistami hormonu uwalniającego gonadotropinę, takich jak tryptorelina. Pacjentów należy odpowiednio poinformować i leczyć w zależności od występujących objawów. Pacjenci z depresją powinni być ściśle kontrolowani podczas terapii. W związku ze stosowaniem analogów GnRH zgłaszano drgawki, szczególnie u kobiet. U niektórych z tych pacjentów występowały czynniki ryzyka napadów drgawkowych (takie jak padaczka w wywiadzie, guzy wewnątrzczaszkowe lub jednoczesne przyjmowanie produktów leczniczych, o których wiadomo, że powodują ryzyko napadów drgawkowych). Drgawki zgłaszano również u pacjentów, u których nie występowały takie czynniki ryzyka. Mężczyźni Stosowanie agonistów GnRH może powodować zmniejszenie gęstości mineralnej kości. Wstępne dane sugerują, że u mężczyzn zastosowanie bisfosfonianu w połączeniu z agonistą GnRH może zmniejszać utratę minerałów kostnych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka osteoporozy (np. przewlekłe nadużywanie alkoholu, palenie tytoniu, długotrwała terapia lekami zmniejszającymi gęstość mineralną kości, np. lekami przeciwdrgawkowymi lub kortykosteroidami, osteoporoza w wywiadzie rodzinnym, niedożywienie). Na początku leczenia tryptorelina, podobnie jak inne analogi GnRH, powoduje przemijający wzrost stężenia testosteronu w surowicy. W rezultacie sporadycznie, w pierwszych tygodniach leczenia, w pojedynczych przypadkach rozwijało się przemijające nasilenie przedmiotowych i podmiotowych objawów raka gruczołu krokowego. W początkowej fazie leczenia należy rozważyć dodatkowe podanie odpowiedniego antyandrogenu, aby przełamać początkowy wzrost stężenia testosteronu w surowicy i nasilenie objawów klinicznych. U niewielkiej liczby pacjentów może dojść do przejściowego nasilenia podmiotowych i przedmiotowych objawów raka gruczołu krokowego (przejściowe zaostrzenie objawów nowotworu) i przejściowego nasilenia bólu związanego z chorobą nowotworową (ból związany z przerzutami), które można leczyć objawowo. Podobnie jak w przypadku innych analogów GnRH obserwowano izolowane przypadki ucisku (kompresji) rdzenia kręgowego lub niedrożności cewki moczowej. Jeżeli rozwinie się ucisk (kompresja) rdzenia kręgowego lub niewydolność nerek, należy wdrożyć standardowe leczenie, a w ekstremalnych przypadkach należy rozważyć wykonanie pilnej orchidektomii (usunięcie jądra). W pierwszych tygodniach leczenia wskazane jest staranne monitorowanie terapii, szczególnie u pacjentów z przerzutami do kręgosłupa, narażonych na ryzyko ucisku rdzenia kręgowego oraz u pacjentów z niedrożnością układu moczowego. Z tego samego powodu należy zachować szczególną ostrożność rozpoczynając leczenie pacjentów z objawami poprzedzającymi ucisk rdzenia kręgowego. Po kastracji chirurgicznej tryptorelina nie indukuje dalszego zmniejszenia stężenia testosteronu w surowicy. Długotrwała deprywacja androgenu, zarówno po obustronnej orchidektomii (usunięcie jądra), jak i po podaniu analogów GnRH, związana jest ze zwiększonym ryzykiem utraty masy kostnej i może prowadzić do osteoporozy oraz wzrostu ryzyka złamań kości. Deprywacja androgenowa może wydłużać odstęp QT. U pacjentów z występującym w wywiadzie wydłużeniem odstępu QT lub z czynnikami ryzyka jego wystąpienia, jak również u pacjentów otrzymujących leczenie towarzyszące, które może powodować wydłużenie odstępu QT (patrz punk 4.5), lekarz powinien oszacować stosunek korzyści do ryzyka, w tym możliwość wystąpienia zaburzeń rytmu serca typu torsade de pointes, przed włączeniem tryptoreliny. Ponadto, w badaniach epidemiologicznych obserwowano, że u pacjentów może dojść do zmian
metabolicznych (np. nietolerancja glukozy, stłuszczenie wątroby) lub może zwiększać się ryzyko choroby układu krążenia w czasie terapii z deprywacją androgenu. Jednakże prospektywne dane nie potwierdziły związku pomiędzy analogami GnRH i wzrostem śmiertelności z przyczyn sercowych. Pacjentów z dużym ryzykiem chorób metabolicznych i chorób układu krążenia należy starannie ocenić przed włączeniem leczenia i w odpowiedni sposób kontrolować w czasie terapii z deprywacją androgenu. Podawanie tryptoreliny w dawkach terapeutycznych powoduje supresję osi przysadkowo-gonadalnej. Normalna funkcja powraca zwykle po zaprzestaniu leczenia. Dlatego testy diagnostyczne gonadalnej funkcji przysadki w czasie leczenia i po zaprzestaniu terapii za pomocą analogów mogą być mylące. Na początku leczenia stwierdza się przemijające zwiększenie aktywności fosfatazy kwaśnej. W czasie leczenia zaleca się przeprowadzać ocenę reakcji układu kostnego za pomocą scyntygrafii i (lub) tomografii komputerowej, natomiast ocenę reakcji gruczołu krokowego na leczenie przeprowadza się za pomocą USG i (lub) tomografii komputerowej oraz badania klinicznego i per rectum. Skuteczność leczenia może być monitorowana poprzez oznaczanie stężenia testosteronu i antygenu specyficznego dla prostaty w surowicy krwi. Ze względu na deprywację androgenową, leczenie analogami GnRH może zwiększać ryzyko niedokrwistości. Ryzyko to należy ocenić u pacjentów otrzymujących leczenie i odpowiednio kontrolować. Kobiety Utrata gęstości mineralnej kości Stosowanie analogów GnRH prawdopodobnie powoduje zmniejszenie gęstości mineralnej kości, o przeciętnie 1% na miesiąc w okresie sześciomiesięcznego leczenia. Każde zmniejszenie gęstości mineralnej kości o 10% wiąże się z około dwu-trzykrotnym wzrostem ryzyka złamań kości. Nie są dostępne specyficzne dane, dotyczące pacjentów z rozpoznaną osteoporozą lub z czynnikami ryzyka osteoporozy (np. przewlekłe nadużywanie alkoholu, palenie papierosów, długoterminowa terapia lekami zmniejszającymi gęstość mineralną kości, np. leki przeciwdrgawkowe lub kortykosteriody, dodatni wywiad rodzinny w kierunku osteporozy, niedożywienie np. jadłowstręt psychiczny). Ponieważ zmniejszenie gęstości mineralnej kości jest prawdopodobnie bardziej szkodliwe u tych pacjentów, leczenie za pomocą tryptoreliny należy rozważyć u danego pacjenta i rozpoczynać je po bardzo starannym zbadaniu pacjenta tylko wówczas, gdy korzyści terapii przeważają nad ryzykiem. Należy rozważyć podjęcie dodatkowych działań w celu przeciwdziałania zmniejszeniu gęstości mineralnej kości. Przed rozpoczęciem leczenia produktem Diphereline 0,1 mg należy upewnić się, że pacjentka nie jest w ciąży. Rekrutacja pęcherzyków, indukowana podawaniem analogów GnRH i gonadotropin może być istotnie zwiększona u niewielkiej liczby predysponowanych pacjentek, szczególnie u pacjentek ze stwierdzonym zespołem policystycznych jajników. Podobnie jak w przypadku innych analogów GnRH zgłaszano przypadki zespołu nadmiernej stymulacji jajników (ang. ovarian hyperstimulation syndrome, OHSS), związanego ze stosowaniem tryptoreliny w skojarzeniu z gonadotropinami. Reakcja jajników na jednoczesne zastosowanie tryptoreliny i gonadotropiny może się różnić u poszczególnych pacjentek, nawet jeśli stosuje się takie same dawki, a w niektórych przypadkach może się różnić u tej samej pacjentki w trakcie różnych cyklów miesiączkowych. Podczas leczenia pacjentka powinna być kontrolowana przez lekarza, z wykorzystaniem dokładnych i regularnych badań sprawdzających parametry biochemiczne i kliniczne: szybkiego badania stężenia estrogenów i badania USG (patrz punkt Działania niepożądane).
W przypadku nadmiernej odpowiedzi jajników należy przestać wstrzykiwać gonadotropiny. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby tryptorelina ma średni końcowy okres półtrwania wynoszący 7-8 godzin w porównaniu do 3-5 godzin u zdrowych osób. Pomimo tej przedłużonej ekspozycji, tryptorelina nie powinna być obecna w krążeniu w czasie transferu zarodka. Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Nie zgłoszono żadnych klinicznie istotnych interakcji z innymi produktami leczniczymi. Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego podawania tryptoreliny z lekami wpływającymi na wydzielanie gonadotropin; zaleca się kontrolowanie stanu hormonalnego pacjenta. Ponieważ deprywacja androgenowa może wydłużać odstęp QT, należy starannie rozważyć jednoczesne stosowanie tryptoreliny z innymi produktami wydłużającymi odstęp QT lub produktami leczniczymi powodującymi zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes takimi, jak leki przeciwarytmiczne z grupy IA (np. chinidyna, prokainamid) lub z grupy III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid), metadon, moksyfloksacyna, leki przeciwpsychotyczne itp. (patrz punkt 4.4).
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża Należy potwierdzić, że pacjentka nie jest w ciąży przed przepisaniem tryptoreliny. Tryptoreliny nie należy stosować w okresie ciąży, jako że stosowanie analogów GnRH jest związane z teoretycznym ryzykiem poronienia lub wystąpienia nieprawidłowości u płodu. Przed leczeniem potencjalnie płodne kobiety należy starannie zbadać w celu wykluczenia ciąży. W czasie leczenia tryptoreliną należy stosować niehormonalne metody antykoncepcji do czasu powrotu miesiączek. Karmienie piersią Tryptoreliny nie należy stosować w okresie karmienia piersią. Płodność Przed zastosowaniem tryptoreliny w leczeniu niepłodności należy wykluczyć ciążę. Nie ma danych klinicznych wskazujących na związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy stosowaniem tryptoreliny w tym wskazaniu a jakimikolwiek nieprawidłowościami w rozwoju oocytów, przebiegu ciąży lub jej zakończeniu.
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Nie prowadzono badań nad wpływem produktu leczniczego na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednakże, zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn może być upośledzona, jeśli u pacjenta wystąpią zawroty głowy, senność i zaburzenia widzenia, będące działaniami niepożądanymi leczenia lub wynikające z choroby podstawowej.
4.8. Działania niepożądane
Ogólna tolerancja u mężczyzn (patrz punkt 4.4) Ponieważ pacjenci z miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym zależnym od hormonów rakiem gruczołu krokowego są zazwyczaj osobami w starszym wieku i występują u nich inne choroby typowe dla wieku podeszłego, działania niepożądane leku zgłosiło ponad 90% pacjentów uczestniczących w badaniach klinicznych, ocena istnienia związku przyczynowego między stosowanym lekiem a występującym objawem jest trudna. Podobnie jak w przypadku leczenia z udziałem innych agonistów GnRH lub po kastracji chirurgicznej, najczęściej obserwowane działania niepożądane związane z leczeniem tryptoreliną spowodowane były przewidywanym działaniem
farmakologicznym. Działania te obejmowały uderzenia gorąca i spadek libido. Wszystkie zdarzenia niepożądane z wyjątkiem reakcji immuno-alergicznych (rzadko) oraz odczynów w miejscu podania wstrzyknięcia (<5%), są związane ze zmianą stężenia testosteronu. Uznano, że zgłoszone następujące działania niepożądane były prawdopodobnie związane ze stosowaniem tryptoreliny. O większości z nich wiadomo, że są związane z biochemiczną lub chirurgiczną kastracją. Częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana w następujący sposób: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1000). Klasyfikacja Bardzo często Często układów i narządów ≥ 1/10 ≥ 1/100 do < 1/10
Niezbyt często Rzadko ≥ 1/1000 do < 1/100 ≥ 1/10 000 do < 1/1000
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Zaburzenia serca
Trombocytoza
Zaburzenia ucha i błędnika Zaburzenia endokrynologiczne Zaburzenia oka
Szum w uszach Zawroty głowy
Kołatanie serca
Wydłużenie odstępu QT* (patrz punkty 4.4 i 4.5)
Udar przysadki** Upośledzenie widzenia
Zaburzenia żołądka i jelit
Uczucie suchości w jamie ustnej Nudności
Zaburzenia ogólne Osłabienie i stany w miejscu podania
Odczyn w Letarg miejscu Obrzęki obwodowe wstrzyknięcia Ból (w tym rumień, Dreszcze zapalenie i ból) Senność Obrzęk
Zaburzenia układu immunologicznego
Nadwrażliwość
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Dodatkowe działania niepożądane stwierdzone w okresie po wprowadzeniu do obrotu Częstość nieznana Niedokrwistość
Ból brzucha Zaparcie Biegunka Wymioty
Nieprawidłowe uczucie w obrębie oczu Zaburzenia widzenia Wzdęcia Zaburzenia smaku Wzdęcia z oddawaniem gazów Ból w klatce Złe samopoczucie piersiowej Trudność w utrzymaniu pozycji stojącej Objawy grypopodobne Gorączka Reakcja Wstrząs anafilaktyczna anafilaktyczny Zapalenie jamy nosowej i gardła
4.9. Przedawkowanie
W przypadku przedawkowania wskazane jest postępowanie objawowe.
