Pharmuno — Katalog aptek w Polsce

Ulotki i ChPL, ceny i refundacja, interakcje leków, oficjalne dawkowanie i godziny otwarcia aptek — w jednym miejscu.

Pharmuno — Katalog aptek w Polsce

Ulotki i ChPL, ceny i refundacja, interakcje leków, oficjalne dawkowanie i godziny otwarcia aptek — w jednym miejscu.

Colivia

Leki z tą samą substancją czynną

Te leki zawierają tę samą substancję czynną (Colistimethatum natricum 160 mg), kod ATC J01XB01 i mogą być stosowane zamiennie po konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.

Substancja czynna: Colistimethatum natricum 160 mg
Kod ATC: J01XB01
Nr w Rejestrze Produktów Leczniczych: 100476814

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta Colivia, 1 000 000 j.m., proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji Colivia, 2 000 000 j.m., proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji Colivia, 3 000 000 j.m., proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji Colistimethatum natricum Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta. – Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać. – W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki. – Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same. – Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. Patrz punkt 4. Spis treści ulotki

Spis treści ulotki

  • Co to jest lek i w jakim celu się go stosuje
  • Informacje ważne przed zastosowaniem leku
  • Jak stosować lek
  • Możliwe działania niepożądane
  • Jak przechowywać lek
  • Zawartość opakowania i inne informacje

Lek Colivia zawiera jako substancję czynną kolistymetat sodowy (kolistynę), który należy do grupy antybiotyków polimiksynowych. Lek Colivia 1 000 000 j.m., 2 000 000 j.m. oraz 3 000 000 j.m. jest podawany we wstrzyknięciu dorosłym, dzieciom (w tym noworodkom) w leczeniu niektórych rodzajów ciężkich zakażeń wywołanych przez określone bakterie. Lek Colivia stosuje się, gdy inne antybiotyki nie są odpowiednie. Lek Colivia 1 000 000 j.m. oraz 2 000 000 j.m. jest podawany wziewnie dorosłym i dzieciom z mukowiscydozą w leczeniu przewlekłych zakażeń płuc. Lek Colivia jest stosowany, gdy te zakażenia są wywołane przez określone bakterie o nazwie Pseudomonas aeruginosa. Lek Colivia 1 000 000 j.m., 2 000 000 j.m. oraz 3 000 000 j.m. może być podawany dooponowo i do komory mózgowej w przypadku zakażeń ośrodkowego układu nerwowego.

Kiedy nie stosować leku Colivia

  • jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na kolistymetat sodowy, kolistynę lub polimyksynę B. Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Colivia należy omówić to z lekarzem, jeśli: ✓ pacjent ma bądź miał zaburzenia czynności nerek; ✓ pacjent choruje na miastenię; ✓ pacjent choruje na porfirię (rzadka, najczęściej dziedziczna choroba metaboliczna); ✓ pacjent choruje na astmę. v17

Jeśli u pacjenta wystąpią skurcze mięśni, zmęczenie lub zwiększone wydalanie moczu, należy niezwłocznie powiadomić o tym lekarza, ponieważ zdarzenia te mogą być związane z chorobą znaną jako rzekomy zespół Barttera. Jeśli u pacjenta w czasie stosowania lub po stosowaniu kolistymetatu sodowego wystąpiła biegunka, należy wziąć pod uwagę wystąpienie choroby o nazwie rzekomobłoniaste zapalenie jelit. W takim przypadku należy powiadomić o tym lekarza, który rozważy przerwanie leczenia i podanie swoistego leczenia przeciwko Clostridioides difficile. Nie należy przyjmować leków hamujących perystaltykę/przeciwbiegunkowych. U niektórych pacjentów podczas stosowania leku Colivia w postaci nebulizacji może wystąpić uczucie ucisku w klatce piersiowej z powodu zwężenia dróg oddechowych. Lekarz może wówczas przepisać inne leki do nebulizacji do stosowania bezpośrednio przed użyciem lub po użyciu leku Colivia w celu profilaktyki lub leczenia tego objawu. U wcześniaków, noworodków i niemowląt należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania leku Colivia, ponieważ nerki nie są u nich jeszcze w pełni rozwinięte. Lek Colivia a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. W szczególności należy poinformować lekarza, jeśli pacjent stosuje którykolwiek z niżej wymienionych leków: – leki, które mogą mieć wpływ na czynność nerek, takie jak antybiotyki aminoglikozydowe (np. gentamycyna, amikacyna, tobramycyna, netylmycyna) i cefalosporyny. Przyjmowanie takich leków i leku Colivia w tym samym czasie, może zwiększać ryzyko uszkodzenia nerek. – leki, które mogą mieć wpływ na układ nerwowy, takie jak antybiotyki aminoglikozydowe (np. gentamycyna, amikacyna, tobramycyna, netylmycyna) i cefalosporyny. Przyjmowanie takich leków i leku Colivia w tym samym czasie, może zwiększać ryzyko działań niepożądanych dotyczących układu nerwowego. – leki nazywane lekami zwiotczającymi mięśnie, które są często podawane podczas znieczulenia ogólnego. Lek Colivia może nasilać działanie tych leków. Jeśli pacjent ma mieć znieczulenie ogólne, powinien powiedzieć anestezjologowi o tym, że przyjmuje lek Colivia. Stosowanie leku Colivia może nie być wskazane, jeśli pacjent stosuje którykolwiek z wyżej podanych leków. W niektórych przypadkach lekarz może zadecydować o przerwaniu ich stosowania (również tymczasowo) lub obniżeniu dawki leku Colivia lub może obserwować pacjenta w związku ze stosowaniem leku Colivia. Również w niektórych przypadkach może być konieczne kontrolowanie stężenia leku Colivia we krwi w celu sprawdzenia, czy jest podawana właściwa dawka. Jeśli pacjent choruje na miastenię i przyjmuje jednocześnie inne antybiotyki nazywane makrolidami (takie jak azytromycyna, klarytromycyna lub erytromycyna) lub antybiotyki nazywane fluorochinolonami (takie jak ofloksacyna, norfloksacyna i cyprofloksacyna), przyjmowanie leku Colivia zwiększa ryzyko osłabienia mięśni i wystąpienia trudności z oddychaniem. Jednoczesne przyjmowanie leku Colivia z innymi postaciami kolistymetatu sodowego, może zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

2 v17

Nie zaobserwowano, aby lek Colivia miał szkodliwy wpływ na nienarodzone dziecko, jednak podobnie jak w przypadku wszystkich leków, ciężarnej pacjentce zostanie podany tylko gdy w opinii lekarza będzie to bezwzględnie konieczne. Lek przenika do mleka ludzkiego. Lek zostanie podany kobiecie karmiącej piersią tylko wtedy, gdy w opinii lekarza będzie to bezwzględnie konieczne. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Lek Colivia podawany dożylnie może prowadzić do wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy, dezorientacja czy zaburzenia widzenia. W razie ich wystąpienia pacjent nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn (patrz punkt 4. „Możliwe działania niepożądane”). Colivia zawiera sód Lek Colivia zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na fiolkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”. Lek Colivia zawiera około 63 mg sodu na dawkę 12 mln j.m. (dawka nasycająca w podaniu dożylnym), co odpowiada 3,15% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Należy wziąć to pod uwagę, u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Dawkę leku oraz czas trwania leczenia określi lekarz w zależności od ciężkości zakażenia, wrażliwości drobnoustroju wywołującego zakażenie oraz stanu zdrowia, wieku i masy ciała pacjenta. Dawka jest wyrażana w jednostkach międzynarodowych [j.m.] kolistymetatu sodowego. Informacja przeznaczona wyłącznie dla fachowego personelu medycznego zawiera tabelę do przeliczania dawki, wyrażonej w [j.m.] kolistymetatu sodowego, na – wyrażone w [mg] – kolistymetat sodowy oraz aktywną formę kolistyny (ang. colistin base activity, CBA). Lek Colivia 1 000 000 j.m., 2 000 000 j.m. oraz 3 000 000 j.m. Podanie dożylne Dorośli i młodzież Zwykle stosowana dawka dobowa u dorosłych to 9 milionów j.m., podzielonych na dwie lub trzy dawki. U pacjentów w stanie krytycznym będzie podana jednorazowo na początku leczenia większa dawka wynosząca 9 milionów j.m.. W niektórych przypadkach lekarz może zdecydować o podaniu większej dawki dobowej do 12 milionów j.m. Noworodki, niemowlęta i dzieci o masie ciała 40 kg lub mniejszej Zwykle stosowana dawka dobowa u dzieci o masie ciała do 40 kg wynosi 75 000 do 150 000 j.m. na kilogram masy ciała, podzielonych na trzy dawki. W mukowiscydozie podawano niekiedy większe dawki. U dzieci o masie ciała większej niż 40 kg lekarz rozważy zastosowanie zaleceń dotyczących dawkowania jak u dorosłych. Szczególne grupy pacjentów U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek, noworodków oraz pacjentów z mukowiscydozą lekarz zaleci częste kontrolowanie stężenia kolistyny we krwi.

3 v17

Dzieci i dorośli z zaburzeniami czynności nerek, w tym osoby poddawane dializie, zazwyczaj otrzymują mniejsze dawki. Lekarz będzie regularnie kontrolować czynność nerek podczas otrzymywania leku Colivia przez pacjenta. Należy zachować ostrożność podczas podawania kolistymetatu sodowego u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Sposób podania Lek Colivia jest podawany głównie w szpitalach, zwykle dożylnie we wstrzyknięciach lub w infuzji dożylnej przez 30-60 minut. Jeżeli pacjent leczy się sam w domu, lekarz lub pielęgniarka pouczy pacjenta o tym, jak rozpuścić proszek i wstrzykiwać właściwą dawkę roztworu. Czas trwania leczenia Czas trwania leczenia określa lekarz w zależności od ciężkości zakażenia. W przypadku zakażeń bakteryjnych ważne jest przyjęcie całego cyklu leczenia, tak by nie doszło do pogorszenia istniejącego zakażenia. Lek Colivia 1 000 000 j.m., 2 000 000 j.m. oraz 3 000 000 j.m. Podanie we wstrzyknięciu do płynu mózgowo-rdzeniowego (do komory mózgowej lub dooponowo-przestrzeni podpajęczynówkowej rdzenia kręgowego) Przedstawioną poniżej dawkę zaleca się dla dorosłych, na podstawie ograniczonych danych. Dawkowanie 125 000 j.m./dobę. W przypadku tej drogi podania, zwykle dawka jednorazowa odpowiada dawce dobowej. U dzieci nie można podać szczególnych zaleceń dotyczących dawkowania w podaniu dooponowym i do komory mózgowej. Sposób podania Podanie dooponowe i do komory mózgowej Lek Colivia 1 000 000 j.m. oraz 2 000 000 j.m. Podanie wziewne Zwykle stosowana dawka dla dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku 2 lat lub starszych to 1-2 miliony j.m. dwa do trzech razy na dobę (maksymalnie 6 milionów j.m. na dobę). Zwykle stosowana dawka dla dzieci w wieku poniżej 2 lat to 0,5-1 milion j.m. dwa razy na dobę (maksymalnie 2 miliony j.m. na dobę). Lekarz może zdecydować o modyfikacji dawki, w zależności od stanu zdrowia pacjenta. Jeśli pacjent przyjmuje inne leki wziewne, lekarz poinformuje pacjenta, w jakiej kolejności należy je przyjmować. Sposób podawania Do podania wziewnego. Jeżeli pacjent leczy się samodzielnie, lekarz lub pielęgniarka poinstruują go na początku leczenia, jak stosować lek Colivia w nebulizatorze. Należy usiąść prosto i oddychać normalnie podczas nebulizacji. W celu sporządzenia roztworu do nebulizacji, lek Colivia w dawce 1 mln j.m. należy rozpuścić w 3 mL 0,9% roztworu chlorku sodu lub wody do wstrzykiwań, a lek Colivia w dawce 2 mln j.m. należy rozpuścić w 4 mL 0,9% roztworu chlorku sodu lub wody do wstrzykiwań. Aby zapobiec pienieniu,

4 v17

należy delikatnie potrząsać fiolką, aż cały proszek rozpuści się. Sporządzony roztwór należy wlać do nebulizatora. Lek Colivia jest przeznaczony do nebulizacji przy użyciu odpowiedniego nebulizatora (np. PARI LC Plus, PARI LC Sprint, eFlow rapid, Microlife NEB200). Przed rozpoczęciem leczenia ważne jest, aby nebulizator działał prawidłowo. Przeczytaj uważnie instrukcję obsługi nebulizatora, aby uzyskać więcej informacji na temat obsługi tego urządzenia. Otrzymany roztwór do nebulizacji powinien być klarowny i ostrożnie przelany do zbiornika na lek w nebulizatorze. W przypadku zauważenia widocznych cząstek w przygotowanym roztworze , nie należy stosować leku. Po przygotowaniu roztwór musi być natychmiast zużyty. Więcej informacji na temat warunków przechowywania roztworu znajduje się w sekcji: „Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego” Nebulizację należy przeprowadzić w dobrze wywietrzonym pomieszczeniu. Po nebulizacji leku Colivia, należy wyczyścić i zdezynfekować nebulizator zgodnie z instrukcją producenta. Leku Colivia nie należy jednocześnie mieszać z żadnym innym lekiem podawanym w nebulizatorze. Czas trwania leczenia O czasie trwania leczenia zadecyduje lekarz. Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Colivia Jeśli pacjent uważa, że przyjął dawkę leku Colivia większą niż zalecana, powinien poinformować o tym lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę i zwrócić się do nich o radę, a w razie niemożności skontaktowania się z nimi, powinien skontaktować się z najbliższą izbą przyjęć. Przypadkowe przedawkowanie leku Colivia może mieć poważne działania niepożądane, takie jak problemy z nerkami, osłabienie mięśni i problemy z oddychaniem (włącznie z zatrzymaniem oddechu). Pacjenci leczeni w szpitalu lub w domu przez lekarza albo pielęgniarkę, którzy podejrzewają, że być może pominęli dawkę lub otrzymali zbyt dużą dawkę leku Colivia, powinni skonsultować się z lekarzem, pielęgniarką lub farmaceutą. Pominięcie zastosowania leku Colivia Jeżeli pacjent leczy się samodzielnie i pominął dawkę leku, powinien przyjąć pominiętą dawkę niezwłocznie po uświadomieniu sobie tego faktu, a następnie odczekać 8 godzin do podania kolejnej dawki, jeśli przyjmuje lek Colivia trzy razy na dobę lub odczekać 12 godzin, jeśli przyjmuje lek Colivia dwa razy na dobę. Dalej należy postępować zgodnie z zaleceniami. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Przerwanie stosowania leku Colivia Nie należy przerywać leczenia, dopóki nie zadecyduje o tym lekarz. Czas trwania leczenia określa lekarz. W razie jakichkolwiek wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Reakcja alergiczna Niezależnie od tego, czy lek Colivia jest podawany dożylnie czy drogą wziewną, może wystąpić reakcja alergiczna. Poważne reakcje alergiczne mogą wystąpić już po podaniu pierwszej dawki leku i obejmują szybko rozwijające się wysypki, opuchliznę twarzy, języka i gardła, bezdech wskutek zwężenia dróg oddechowych oraz utratę świadomości.

5 v17

W razie wystąpienia reakcji alergicznej należy niezwłocznie przerwać stosowanie leku i natychmiast skontaktować się z lekarzem . Do mniej poważnych reakcji alergicznych należy wysypka skórna, która pojawia się w trakcie leczenia. Działania niepożądane mogące wystąpić po dożylnym podaniu leku Colivia we wstrzyknięciu Działania niepożądane na układ nerwowy występują z większym prawdopodobieństwem w razie podania zbyt wysokiej dawki leku Colivia u osób z niewydolnością nerek lub przyjmujących leki zwiotczające mięśnie lub inne leki o podobnym działaniu na funkcję nerwów. Do najpoważniejszych możliwych działań niepożądanych związanych z układem nerwowym należy bezdech wskutek paraliżu mięśni klatki piersiowej. Jeżeli pacjent zacznie odczuwać problemy z oddychaniem, powinien niezwłocznie przerwać stosowanie leku i natychmiast skontaktować się z lekarzem . Inne możliwe działania niepożądane obejmują zaburzenia czucia lub opuchliznę (zwłaszcza w okolicy twarzy), zawroty głowy, utratę równowagi, szybkie zmiany ciśnienia tętniczego lub przepływu krwi (w tym mdłości i zaczerwienienie skóry), niewyraźną mowę, problemy z widzeniem, dezorientację, problemy psychiczne (w tym utratę poczucia rzeczywistości). Mogą wystąpić reakcje w miejscu wkłucia, takie jak podrażnienia. Po podaniu dożylnym mogą wystąpić następujące objawy, które mogą być związane z chorobą znaną jako rzekomy zespół Barttera (częstość nieznana – częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) (patrz punkt 2): – skurcze mięśni – zwiększone wydalanie moczu – zmęczenie. Mogą wystąpić problemy z nerkami. Są to problemy, które z większym prawdopodobieństwem mogą wystąpić u pacjentów cierpiących na zaburzenia czynności nerek lub u pacjentów, którzy przyjmują lek Colivia wraz z innymi lekami mogącymi wywoływać podobne zaburzenia czynności nerek, lub u pacjentów, którzy przyjmują zbyt wysoką dawkę leku Colivia. Są to problemy, które zwykle ustępują po przerwaniu leczenia lub obniżeniu dawki leku Colivia. Działania niepożądane mogące wystąpić po podaniu wziewnym leku Colivia (nebulizator). Możliwe działania niepożądane obejmują kaszel, uczucie ucisku w klatce piersiowej wskutek zwężenia dróg oddechowych, ból gardła lub jamy ustnej, który może być spowodowany nadwrażliwością lub zakażeniem drożdżakami (Candida). Objawem nadwrażliwości może być również wysypka skórna. W razie jej wystąpienia należy przerwać leczenie. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301; Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

6 v17

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nieotwarta fiolka: Przechowywać w temperaturze poniżej 25˚C. Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku tekturowym i blistrze po EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

Co zawiera lek Colivia Substancją czynną leku jest kolistymetat sodowy (kolistyna). Jedna fiolka zawiera 1 000 0000 j.m. lub 2 000 000 j.m. lub 3 000 000 j.m. kolistymetatu sodowego. Jak wygląda lek Colivia i co zawiera opakowanie Sterylny, biały lub prawie biały proszek. Opakowanie: Lek Colivia jest zapakowany w fiolki o pojemności 20 mL, z bezbarwnego szkła typu III. Fiolki zamknięte są szarymi korkami z gumy chlorobutylowej i zabezpieczone wieczkami aluminiowymi . Fiolki pakowane są w tekturowe pudełko. Opakowanie zawiera 1 fiolkę, 10 fiolek lub 20 fiolek Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. Podmiot odpowiedzialny i wytwórca Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne „Polfa” Spółka Akcyjna ul. A. Fleminga 2 03-176 Warszawa Nr telefonu: 22 811-18-14 W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do podmiotu odpowiedzialnego. Data zatwierdzenia ulotki: Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego W celu uzyskania dodatkowych informacji patrz Charakterystyka Produktu Leczniczego. Dawkowanie u pacjentów dorosłych z zaburzeniami czynności nerek Nie określono zaleceń dotyczących dawkowania u dzieci z zaburzeniami czynności nerek. W zaburzeniach czynności nerek u dorosłych konieczne jest dostosowanie dawki, ale dostępne dane farmakokinetyczne dotyczące pacjentów z zaburzeniami czynności nerek są bardzo ograniczone. Następujący sposób dostosowywania dawki proponuje się jako wytyczną. U pacjentów z klirensem kreatyniny <50 mL/min zaleca się zmniejszenie dawki.

7 v17

Zaleca się podawanie dwa razy na dobę. Klirens kreatyniny [mL/min] <50-30 <30-10 <10 mln j.m. = milion j.m.

Dawka dobowa 5,5 do 7,5 mln j.m. 4,5 do 5,5 mln j.m. 3,5 mln j.m.

Hemodializa i ciągła hemofiltracja lub hemodiafiltracja Wydaje się, że kolistyna podlega dializie przeprowadzanej za pomocą konwencjonalnej hemodializy i ciągłej dożylnej hemofiltracji lub hemodiafiltracji (ang. Continuous venovenous haemofiltration, CVVHF, ang. Continuous venovenous haemodiafiltration, CVVHDF). Dostępne dane pochodzące z badań populacyjnych farmakokinetyki z udziałem bardzo małej liczby pacjentów poddawanych leczeniu nerkozastępczemu, są skrajnie ograniczone. Nie można podać dokładnych zaleceń dotyczących dawkowania. Można rozważyć poniższe schematy. Hemodializa Dni bez HD: 2,25 mln j.m./dobę (2,2 do 2,3 mln j.m./dobę). Dni z HD: 3 mln j.m. w dniach z hemodializą, do podawania po sesji HD. Zalecane jest podawanie dwa razy na dobę. CVVHF lub CVVHDF Jak u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Zalecane jest podawanie trzy razy na dobę. Sposób podawania i sporządzania roztworów Roztwór można podać tylko wtedy, jeśli jest przezroczysty i jest praktycznie wolny od cząstek widocznych gołym okiem. Lek Colivia 1 000 000 j.m., 2 000 000 j.m. oraz 3 000 000 j.m. Podanie dożylne Roztwór do wstrzykiwań dożylnych Zawartość fiolki (1 mln j.m., 2 mln j.m. lub 3 mln j.m.) należy rozpuścić w nie więcej niż 10 mL wody do wstrzykiwań lub 0,9% chlorku sodu. Przygotowany roztwór podawać w powolnym wstrzyknięciu dożylnym (od 3 do 5 minut). Roztwór do infuzji Zawartość fiolki po rekonstytucji (1 mln j.m., 2 mln j.m. lub 3 mln j.m.) można rozcieńczyć, zwykle 50 mL 0,9% chlorku sodu. Roztwór sporządza się w worku/pojemniku poliolefinowym. Lek Colivia 1 000 000 j.m., 2 000 000 j.m. oraz 3 000 000 j.m. Podanie dooponowe i do komory mózgowej Objętość sporządzonego roztworu nie może przekraczać 1 mL, a stężenie po rozpuszczeniu nie może być wyższe niż 125 000 j.m./mL. Rozpuszczalnikiem odpowiednim do sporządzenia roztworu jest 0,9% roztwór chlorku sodu.

8 v17

Lek Colivia 1 000 000 j.m. oraz 2 000 000 j.m. Podanie wziewne Roztwór do nebulizacji Zawartość fiolki należy rozpuścić w wodzie do wstrzykiwań lub w 0,9% roztworze chlorku sodu. Kolistymetat sodowy jest bardzo dobrze rozpuszczalny w podłożu do rekonstytucji. Zawartość fiolki 1 mln j.m. należy rozpuścić w 3 mL wody do wstrzykiwań lub 0,9% roztworze chlorku sodu. Zawartość fiolki 2 mln j.m. należy rozpuścić w 4 mL wody do wstrzykiwań lub 0,9% roztworze chlorku sodu. Podawać w nebulizatorze. Ze względu na możliwość pienienia się, należy unikać energicznego wstrząsania. Otrzymany roztwór do nebulizacji powinien być klarowny i ostrożnie przelany do zbiornika na lek w nebulizatorze. Nebulizację należy przeprowadzić w dobrze wywietrzonym pomieszczeniu. Tabela przeliczenia dawek W UE dawka kolistymetatu sodowego musi być przepisywana i podawana wyłącznie w jednostkach międzynarodowych (j.m.). Na oznakowaniu produktu podana jest liczba j.m. w fiolce. Z powodu różnych sposobów wyrażania dawki w odniesieniu do mocy, dochodziło do zamieszania i błędów w leczeniu. W Stanach Zjednoczonych i innych częściach świata dawka jest wyrażana w miligramach dotyczących aktywnej formy kolistyny (mg CBA). Zarówno j.m., jak i mg CBA, nie reprezentują ilości ani wagi kolistyny, lecz jej aktywność antybakteryjną mierzoną za pomocą metod mikrobiologicznych. Jednostkę aktywnej formy kolistyny definiuje się jako minimalne stężenie, które hamuje wzrost bakterii Escherichia coli 95 I.S.M.* w 1 mL bulionu o pH 7,2. Czystej kolistynie przypisano moc 1000 µg aktywności podstawowej/mg (30 000 j.m./mg). *(Mikroskopia In Situ (ISM) to optyczna, nieinwazyjna technika monitorowania komórek w procesach biologicznych w czasie rzeczywistym). Poniższa tabela przeliczeniowa jest przygotowana w celach informacyjnych, a wartości należy traktować tylko jako nominalne i przybliżone. Tabela przeliczenia kolistymetatu sodowego Moc ≈ masa kolistymetatu sodowego [mg]* j.m. ≈ mg CBA 12 500 0,4 1 150 000 5 12 1 000 000 34 80 4 500 000 150 360 9 000 000 300 720 * Nominalna moc substancji czynnej = 12 500 j.m./mg Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Okres ważności po sporządzeniu roztworu Hydroliza kolistymetatu znacznie wzrasta po rekonstytucji i rozcieńczeniu poniżej krytycznego stężenia miceli około 80 000 j.m. na mL. W przypadku roztworów do infuzji, które zostały rozcieńczone powyżej pierwotnej objętości fiolki i/lub o stężeniu < 80 000 IU/mL oraz do podawania dooponowego i do komory mózgowej, należy użyć od razu po sporządzeniu. Z perspektywy mikrobiologicznej roztwory należy zużyć od razu po sporządzeniu. Jeżeli roztwór nie zostanie zużyty od razu po sporządzeniu, za okres i warunki przechowywania po otwarciu odpowiada użytkownik i nie powinny być dłuższe niż 8 godzin w temperaturze 2-8°C, chyba że

9 v17

rekonstytucja/rozcieńczenie miało miejsce w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania produktu leczniczego Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Niezgodności farmaceutyczne Należy uważać, by infuzja, zastrzyk i roztwory do nebulizacji zawierające kolistymetat sodowy nie zmieszały się.

10 v17

Źródło: oficjalna ulotka w Rejestrze Produktów Leczniczych (URPL)

Najczęściej zadawane pytania o Colivia

W jakim celu stosuje się lek Colivia?

Produkt leczniczy Colivia 1 000 000 j.m., 2 000 000 j.m. oraz 3 000 000j.m. w postaci roztworu do wstrzykiwań i infuzji jest wskazany do stosowania u dorosłych i dzieci, w tym u noworodków, w leczeniu ciężkich zakażeń wywołanych wybranymi tlenowymi drobnoustrojami chorobotwórczymi Gram-ujemnymi, u pacjentów z ograniczonymi opcjami leczenia (patrz punkty 4.2, 4.4, 4.8 i 5.1). Produkt leczniczy Colivia 1 000 000 j.m.

Jaka jest substancja czynna leku Colivia?

Substancją czynną leku Colivia jest Colistimethatum natricum 160 mg. Kod ATC: J01XB01.

Dobierając dawkę do podawania i czas trwania leczenia należy uwzględniać ciężkość zakażenia i odpowiedź kliniczną. Zaleca się, aby kolistymetat sodowy (CMS) był podawany pod nadzorem lekarzy posiadających odpowiednie doświadczenie w jego stosowaniu Należy przestrzegać wytycznych dotyczących leczenia. Dawka jest wyrażana w jednostkach międzynarodowych [j.m.] kolistymetatu sodowego. Pełne dawkowanie znajduje się w punkcie 4.2 ChPL.

Kiedy nie stosować leku Colivia?

Nadwrażliwość na kolistymetat sodowy, kolistynę lub polimyksynę B.

Czy lek Colivia można stosować w ciąży i podczas karmienia piersią?

Nie są dostępne odpowiednie dane dotyczące stosowania kolistymetatu sodowego u kobiet w ciąży. Badania dotyczące pojedynczej dawki u kobiet w ciąży wykazują, że kolistymetat sodowy przenika przez barierę łożyskową. Może wystąpić ryzyko toksycznego działania na płód, jeśli pacjentkom w ciąży podaje się wielokrotne dawki.

Odpowiedzi pochodzą z oficjalnej ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego (URPL). Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.

Substancja czynna: Colistimethatum natricum (10 leków)
Zobacz wszystkie leki zawierające tę substancję lub pełną listę substancji czynnych.
⚕Dla profesjonalistów — Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)Pełna charakterystyka: dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia+
Informacje techniczne przeznaczone dla pracowników ochrony zdrowia (lekarzy i farmaceutów). Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL) to oficjalny dokument zatwierdzony przez URPL/EMA. Nie zastępuje ulotki ani porady lekarza.

4.1. Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy Colivia 1 000 000 j.m., 2 000 000 j.m. oraz 3 000 000j.m. w postaci roztworu do wstrzykiwań i infuzji jest wskazany do stosowania u dorosłych i dzieci, w tym u noworodków, w leczeniu ciężkich zakażeń wywołanych wybranymi tlenowymi drobnoustrojami chorobotwórczymi Gram-ujemnymi, u pacjentów z ograniczonymi opcjami leczenia (patrz punkty 4.2, 4.4, 4.8 i 5.1). Produkt leczniczy Colivia 1 000 000 j.m. oraz 2 000 000 j.m., w postaci roztworu do nebulizacji jest wskazany u dorosłych oraz dzieci i młodzieży z mukowiscydozą w leczeniu przewlekłych zakażeń płuc wywołanych przez Pseudomonas aeruginosa (patrz punkt 5.1). Produkt leczniczy Colivia 1 000 000 j.m., 2 000 000 j.m. oraz 3 000 000j.m. może być podawany dooponowo i do komory mózgowej w przypadku zakażeń ośrodkowego układu nerwowego. Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.

4.2. Dawkowanie i sposób podawania

Dobierając dawkę do podawania i czas trwania leczenia należy uwzględniać ciężkość zakażenia i odpowiedź kliniczną. Zaleca się, aby kolistymetat sodowy (CMS) był podawany pod nadzorem lekarzy posiadających odpowiednie doświadczenie w jego stosowaniu Należy przestrzegać wytycznych dotyczących leczenia.

Dawka jest wyrażana w jednostkach międzynarodowych [j.m.] kolistymetatu sodowego. Na końcu tego punktu załączono tabelę do przeliczania dawki, wyrażonej w [j.m.] kolistymetatu sodowego, na - wyrażone w [mg] – kolistymetat sodowy oraz aktywną formę kolistyny (ang. colistin base activity, CBA). LECZENIE OGÓLNOUSTROJOWE Produkt leczniczy Colivia 1 000 000 j.m., 2 000 000 j.m. oraz 3 000 000 j.m. Podanie dożylne: Dawkowanie Poniższe zalecenia dotyczące dawkowania opracowano na podstawie ograniczonych populacyjnych danych farmakokinetycznych u pacjentów w stanie krytycznym (patrz punkt 4.4). Dorośli i młodzież Dawka podtrzymująca wynosi 9 mln j.m./dobę, w 2-3 dawkach podzielonych. U pacjentów w stanie krytycznym należy podać dawkę nasycającą 9 milionów j.m. Nie określono, jaki powinien być najwłaściwszy odstęp czasu do podania pierwszej dawki podtrzymującej. Modelowanie wskazuje, że w niektórych przypadkach, u pacjentów z dobrą czynnością nerek, może być konieczne podawanie dawki nasycającej i podtrzymującej do 12 mln j.m. Doświadczenie kliniczne z takimi dawkami jest jednak skrajnie ograniczone i nie określono bezpieczeństwa stosowania. Dawka nasycająca dotyczy pacjentów z prawidłową czynnością nerek i z zaburzeniami czynności nerek, w tym pacjentów poddawanych leczeniu nerkozastępczemu. Zaburzenia czynności nerek W zaburzeniach czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawki, ale dostępne dane farmakokinetyczne dotyczące pacjentów z zaburzeniami czynności nerek są bardzo ograniczone. Następujący sposób dostosowywania dawki proponuje się jako wytyczną. U pacjentów z klirensem kreatyniny <50 mL/min zaleca się zmniejszenie dawki. Zaleca się podawanie dwa razy na dobę. Klirens kreatyniny [mL/min] <50-30 <30-10 <10 mln j.m. = milion j.m.

Dawka dobowa 5,5 do 7,5 mln j.m. 4,5 do 5,5 mln j.m. 3,5 mln j.m.

Hemodializa i ciągła hemofiltracja lub hemodiafiltracja Wydaje się, że kolistyna podlega dializie przeprowadzanej za pomocą konwencjonalnej hemodializy i ciągłej dożylnej hemofiltracji lub hemodiafiltracji (ang. Continuous venovenous haemofiltration, CVVHF, ang. Continuous venovenous haemodiafiltration, CVVHDF). Dostępne dane pochodzące z badań populacyjnych farmakokinetyki z udziałem bardzo małej liczby pacjentów poddawanych leczeniu nerkozastępczemu, są skrajnie ograniczone. Nie można podać dokładnych zaleceń dotyczących dawkowania. Można rozważyć poniższe schematy. Hemodializa Dni bez HD: 2,25 mln j.m./dobę (2,2 do 2,3 mln j.m./dobę). Dni z HD: 3 mln j.m. w dniach z hemodializą, do podawania po sesji HD. v17

Zalecane jest podawanie dwa razy na dobę. CVVHF lub CVVHDF Jak u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Zalecane jest podawanie trzy razy na dobę. Zaburzenia czynności wątroby Brak danych dotyczących pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Należy zachować ostrożność podczas podawania kolistymetatu sodowego u tych pacjentów. Osoby w podeszłym wieku Uważa się, że u pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek modyfikacja dawkowania nie jest konieczna. Dzieci i młodzież Dane potwierdzające dawkowanie u dzieci i młodzieży są bardzo ograniczone. Podczas doboru dawki należy uwzględnić dojrzałość nerek. Dawkę należy określić na podstawie beztłuszczowej masy ciała. Należy zachować ostrożność podczas podawania kolistymetatu sodowego dzieciom poniżej 1 roku życia, ponieważ czynność nerek w tej grupie wiekowej nie jest w pełni dojrzała. Ponadto nie jest znany wpływ niedojrzałej czynności nerek i metabolizmu na przekształcanie kolistymetatu sodowego w kolistynę. Noworodki, niemowlęta i dzieci o masie ciała ≤40 kg 75 000 do 150 000 j.m./kg mc./dobę, w 3 dawkach podzielonych. U dzieci o masie ciała większej niż 40 kg należy rozważyć zastosowanie zaleceń dotyczących dawkowania u dorosłych. Stosowanie dawek >150 000 j.m./kg mc./dobę zgłaszano u dzieci z mukowiscydozą. Brak danych dotyczących stosowania lub wielkości dawki nasycającej u dzieci w stanie krytycznym. Nie określono zaleceń dotyczących dawkowania u dzieci z zaburzeniami czynności nerek. Sposób podawania Podanie dożylne Produkt leczniczy Colivia w postaci roztworu do wstrzykiwań i infuzji można podawać dożylnie (we wstrzyknięciach lub w powolnej infuzji trwającej 30-60 minut). Sposób sporządzania roztworów - patrz punkt 6.6 Kolistymetat sodowy w roztworze wodnym ulega hydrolizie do substancji czynnej, kolistyny. W celu przygotowania dawki do podania, zwłaszcza jeśli jest konieczne połączenie wielu fiolek, rekonstytucja koniecznej dawki musi być wykonana z zastosowaniem techniki ściśle aseptycznej (patrz punkt 6.6).

PODANIE MIEJSCOWE: Produkt leczniczy Colivia 1 000 000 j.m., 2 000 000 j.m. oraz 3 000 000 j.m. Podanie dooponowe i do komory mózgowej Przedstawioną poniżej dawkę zaleca się dla dorosłych, na podstawie ograniczonych danych. Dawkowanie 125 000 j.m./dobę. v17

W przypadku tej drogi podania, zwykle dawka jednorazowa odpowiada dawce dobowej. Sposób podania Podanie dooponowe i do komory mózgowej U dzieci nie można podać szczególnych zaleceń dotyczących dawkowania w podaniu dooponowym i do komory mózgowej. Produkt leczniczy Colivia 1 000 000 j.m. oraz 2 000 000 j.m. Podanie wziewne Zaleca się podawanie kolistymetatu sodowego w postaci roztworu do nebulizacji, pod nadzorem lekarzy z odpowiednim doświadczeniem w zakresie jego stosowania. Dawkowanie Dawkowanie w postaci nebulizacji należy dostosować w zależności od ciężkości choroby i odpowiedzi klinicznej. Poniżej przedstawiono zalecany zakres dawek: Dorośli, młodzież i dzieci w wieku ≥2 lat Od 1 do 2 mln j.m. dwa do trzech razy na dobę (maksymalnie 6 mln j.m./dobę). Dzieci w wieku <2 lat Od 0,5 do 1 mln j.m. dwa razy na dobę (maksymalnie 2 mln j.m./dobę). Należy przestrzegać odpowiednich wytycznych klinicznych dotyczących schematów leczenia, w tym czasu trwania leczenia, częstości i jednoczesnego podawania innych leków przeciwbakteryjnych. Osoby w podeszłym wieku Uważa się, że dostosowanie dawki nie jest konieczne. Zaburzenia czynności nerek Uważa się, że modyfikacja dawki nie jest konieczna, jednak zaleca się zachowanie ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkty 4.4 i 5.2). Zaburzenia czynności wątroby Uważa się, że modyfikacja dawki nie jest konieczna. Sposób podania Do podania wziewnego. Produkt leczniczy Colivia w dawce 1 mln j.m. i 2 mln j.m. jest przeznaczony do podawania metodą nebulizacji przy użyciu odpowiednich nebulizatorów (np. PARI LC Plus, PARI LC Sprint, eFlow rapid, Microlife NEB200). Kolistymetat sodowy jest bardzo dobrze rozpuszczalny w podłożu do rekonstytucji. Zalecaną metodą rozpuszczenia produktu leczniczego jest dodanie 3 mL 0,9% roztworu chlorku sodu lub wody do wstrzykiwań do fiolki zawierającej produkt leczniczy Colivia w dawce 1 000 000 j.m. i 4 mL 0,9% roztworu chlorku sodu lub wody do wstrzykiwań do fiolki zawierającej produkt leczniczy Colivia w dawce 2 000 000 j.m.. Ze względu na możliwość pienienia się roztworu należy unikać energicznego wstrząsania. Otrzymany roztwór do nebulizacji powinien być klarowny. Należy go ostrożnie przenieść do zbiornika na lek w nebulizatorze. Podczas nebulizacji pacjent powinien siedzieć w pozycji wyprostowanej i oddychać normalnie. Nebulizacja powinna odbywać się bez przerywania normalnego oddychania. v17

Po użyciu nebulizator należy wyczyścić i zdezynfekować w sposób opisany w instrukcji obsługi danego nebulizatora. Podczas użytkowania nebulizator należy przechowywać zgodnie z dołączoną instrukcją. Kolistymetat sodowy w roztworze wodnym ulega hydrolizie do substancji czynnej, kolistyny. Specjalne ostrzeżenia dotyczące przechowywania i postępowania z przygotowanymi roztworami, patrz punkt 6.6. Jeśli pacjent stosuje inne rodzaje leczenia, powinien je stosować w kolejności zalecanej przez lekarza. Tabela przeliczania dawek W UE dawka kolistymetatu sodowego musi być przepisywana i podawana wyłącznie w jednostkach międzynarodowych (j.m.). Na oznakowaniu produktu podana jest liczba j.m. w fiolce. Z powodu różnych sposobów wyrażania dawki w odniesieniu do mocy, dochodziło do zamieszania i błędów w leczeniu. W Stanach Zjednoczonych i innych częściach świata dawka jest wyrażana w miligramach dotyczących aktywnej formy kolistyny (mg CBA). Zarówno j.m., jak i mg CBA, nie reprezentują ilości ani wagi kolistyny, lecz jej aktywność antybakteryjną mierzoną za pomocą metod mikrobiologicznych. Jednostkę aktywnej formy kolistyny definiuje się jako minimalne stężenie, które hamuje wzrost bakterii Escherichia coli 95 I.S.M.* w 1 ml bulionu o pH 7,2. Czystej kolistynie przypisano moc 1000 µg aktywności podstawowej/mg (30 000 j.m./mg). *(Mikroskopia In Situ (ISM) to optyczna, nieinwazyjna technika monitorowania komórek w procesach biologicznych w czasie rzeczywistym). Poniższa tabela przeliczeniowa jest przygotowana w celach informacyjnych, a wartości należy traktować tylko jako nominalne i przybliżone.

Tabela przeliczania kolistymetatu sodowego ≈ masa kolistymetatu sodowego [mg]* j.m. ≈ mg CBA 12 500 0,4 150 000

4.3. Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na kolistymetat sodowy, kolistynę lub polimyksynę B.

4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Należy rozważyć podawanie dożylne kolistymetatu sodowego razem z innym lekiem przeciwbakteryjnym, gdy jest to możliwe, biorąc pod uwagę pozostałą wrażliwość drobnoustroju lub drobnoustrojów objętych leczeniem. Ze względu na to, że zgłaszano rozwój oporności na kolistynę podawaną dożylnie (w szczególności w przypadku monoterapii), aby zapobiec rozwojowi oporności należy rozważyć jednoczesne podawanie z innym lekiem przeciwbakteryjnym.

4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Jednoczesne stosowanie dożylne kolistymetatu sodowego z innymi lekami, które mogą być nefrotoksyczne lub neurotoksyczne, należy przeprowadzać z zachowaniem dużej ostrożności. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania z innymi postaciami kolistymetatu sodowego, ze względu na małe doświadczenie i prawdopodobieństwo sumarycznej toksyczności. Nie przeprowadzono badań in vivo dotyczących interakcji. Mechanizm przekształcania kolistymetatu sodowego w substancję czynną, kolistynę, nie jest opisany. Mechanizm klirensu kolistyny, w tym w nerkach, jest w równym stopniu nieznany. Kolistymetat sodowy ani kolistyna nie indukowały aktywności żadnego z badanych enzymów P 450 (CYP) (CYP1A2, 2B6, 2C8, 2C9, 2C19 i 3A4/5) w badaniach in vitro w ludzkich hepatocytach. Należy brać pod uwagę możliwość występowania interakcji lekowych podczas jednoczesnego podawania produktu leczniczego Colivia z lekami o znanym hamującym lub indukującym działaniu na enzymy metabolizujące leki lub z lekami, o których wiadomo, że są substratami nerkowych mechanizmów nośnikowych. Ze względu na wpływ kolistyny na uwalnianie acetylocholiny, u pacjentów otrzymujących kolistymetat sodowy, należy z zachowaniem ostrożności stosować niedepolaryzujące leki zwiotczające mięśnie, ponieważ ich działanie może być wydłużone (patrz punkt 4.4). U pacjentów z miastenią należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania kolistymetatu sodowego z makrolidami, takimi jak azytromycyna i klarytromycyna, lub fluorochinolonami, takimi jak norfloksacyna i cyprofloksacyna (patrz punkt 4.4).

4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Nie są dostępne odpowiednie dane dotyczące stosowania kolistymetatu sodowego u kobiet w ciąży. Badania dotyczące pojedynczej dawki u kobiet w ciąży wykazują, że kolistymetat sodowy przenika przez barierę łożyskową. Może wystąpić ryzyko toksycznego działania na płód, jeśli pacjentkom w ciąży podaje się wielokrotne dawki. Badania na zwierzętach są niewystarczające do oceny działania kolistymetatu na rozmnażanie i rozwój (patrz punkt 5.3). Kolistymetat sodowy powinien być stosowany w ciąży tylko wtedy, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Kolistymetat sodowy przenika do mleka matki. Należy go podawać kobietom karmiącym piersią tylko wtedy, gdy jest to bezwzględnie konieczne.

4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

v17

W trakcie leczenia pozajelitowego kolistymetatem sodowym mogą wystąpić objawy neurotoksyczności, w tym zawroty głowy, dezorientacja lub zaburzenia widzenia. Należy ostrzec pacjentów, aby nie prowadzili pojazdów i nie obsługiwali maszyn, jeśli wystąpią takie objawy.

4.8. Działania niepożądane

Leczenie ogólnoustrojowe Prawdopodobieństwo wystąpienia zdarzeń niepożądanych może być związane z wiekiem, czynnością nerek i stanem pacjenta. Po dożylnym podaniu kolistymetatu sodowego wystąpienie rzekomego zespołu Barttera zgłaszano z częstością nieznaną (patrz punkt 4.4). Aż u 27 % pacjentów z mukowiscydozą odnotowano zaburzenia neurologiczne. Na ogół są one łagodne i ustępują w trakcie lub krótko po leczeniu. Neurotoksyczność może być wynikiem przedawkowania, braku obniżenia dawki u pacjentów z niewydolnością nerek, przyjmowania jednocześnie leków blokujących przekaźnictwo nerwowomięśniowe lub innych leków o podobnym działaniu neurologicznym. Obniżenie dawki może złagodzić objawy. Do objawów mogą należeć bezdech, zaburzenia zmysłów (takie jak parestezje i zawroty głowy) oraz rzadziej niestabilność naczynioruchowa, niewyraźne mówienie, zaburzenia widzenia, dezorientacja czy psychoza. Zgłaszano działania niepożądane dotyczące czynności nerek u pacjentów stosujących wyższe niż zalecane dawki dla osób z prawidłową czynnością nerek lub w przypadku niezmniejszania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub podczas równoczesnego stosowania innych leków nefrotoksycznych. Te działania są zwykle odwracalne po przerwaniu leczenia. U pacjentów z mukowiscydozą leczonych w zalecanych granicach dawkowania, nefrotoksyczność występowała rzadko (mniej niż 1%). U ciężko chorych, hospitalizowanych pacjentów (niechorujących na mukowiscydozę), objawy nefrotoksyczności zgłaszano u około 20% przypadków. Podczas leczenia zgłaszano reakcje nadwrażliwości, w tym wysypkę skórną i gorączkę polekową. W przypadku wystąpienia tych objawów należy przerwać leczenie. W miejscu wstrzyknięcia może pojawić się miejscowe podrażnienie. Podanie w postaci nebulizacji Nebulizacja może wywołać kaszel lub skurcz oskrzeli. Zgłaszano ból gardła lub jamy ustnej, który może być spowodowany zakażeniem Candida albicans lub nadwrażliwością. Objawem nadwrażliwości może być również wysypka skórna. W razie jej wystąpienia należy przerwać leczenie. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C; 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 v17

strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

4.9. Przedawkowanie

Przedawkowanie może prowadzić do blokady nerwowo-mięśniowej, która może spowodować osłabienie mięśni, bezdech czy zatrzymanie czynności oddechowej. Ponadto przedawkowanie kolistymetatu sodowego może spowodować ostrą niewydolność nerek objawiającą się zmniejszeniem objętości oddawanego moczu, zwiększeniem stężenia azotu pozabiałkowego (BUN) i kreatyniny w surowicy krwi. Nie istnieje swoiste antidotum, zalecane jest leczenie podtrzymujące. Można podjąć próbę zwiększenia tempa eliminacji kolistyny, np. poprzez zastosowanie wymuszonej diurezy z podaniem mannitolu, długotrwałą hemodializę czy dializę otrzewnową, jednak ich skuteczność nie jest znana.

Asystent Pharmuno
Odpowiedzi generowane automatycznie na podstawie oficjalnej ulotki tego leku. W żadnym wypadku nie zastępują one porady farmaceuty ani lekarza. W nagłym przypadku dzwoń pod numer 112.