Cefuroxime Kalceks
Leki z tą samą substancją czynną
Te leki zawierają tę samą substancję czynną (Cefuroximum 1500 mg), kod ATC J01DC02 i mogą być stosowane zamiennie po konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.
Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika Cefuroxime Kalceks, 750 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji Cefuroxime Kalceks, 1500 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji Cefuroximum Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta. – Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać. – W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki. – Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. Patrz punkt 4. Spis treści ulotki 1. 2. 3. 4. 5. 6.
Co to jest lek i w jakim celu się go stosuje
Cefuroxime Kalceks jest antybiotykiem stosowanym u dorosłych i dzieci. Lek działa niszcząc bakterie wywołujące zakażenia. Należy do grupy leków nazywanych cefalosporynami. Lek Cefuroxime Kalceks jest stosowany do leczenia zakażeń: – płuc lub oskrzeli; – dróg moczowych; – skóry i tkanek miękkich; – brzucha. Lek Cefuroxime Kalceks jest również stosowany: – w celu zapobiegania zakażeniom podczas operacji. Lekarz może zbadać, jaki rodzaj bakterii wywołał u pacjenta zakażenie, a także sprawdzać w trakcie leczenia, czy bakterie są wrażliwe na cefuroksym.
Informacje ważne przed zastosowaniem leku
Kiedy nie stosować leku Cefuroxime Kalceks
– jeśli pacjent ma uczulenie na jakiekolwiek antybiotyki z grupy cefalosporyn; – jeśli u pacjenta kiedykolwiek stwierdzono ciężką reakcję alergiczną (nadwrażliwość) na jakikolwiek inny rodzaj antybiotyków beta-laktamowych (peniciliny, monobaktamy lub karbapenemy); – jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpiła ciężka wysypka skórna lub łuszczenie się skóry, pęcherze i (lub) owrzodzenia jamy ustnej po leczeniu cefuroksymem lub innymi antybiotykami z grupy cefalosporyn; – jeśli pacjent ma uczulenie na lidokainę i ma otrzymać cefuroksym zrekonstytuowany w roztworze lidokainy we wstrzyknięciu domięśniowym.
Jeśli pacjent sądzi, że którakolwiek z powyższych okoliczności dotyczy pacjenta, należy o tym powiedzieć lekarzowi przed rozpoczęciem stosowania leku. Pacjentowi nie wolno podać cefuroksymu. Ostrzeżenia i środki ostrożności W trakcie leczenia tym lekiem należy zwrócić uwagę, czy nie występują takie dolegliwości, jak reakcje alergiczne, wysypki skórne, zaburzenia żołądka i jelit takie jak biegunka lub zakażenia grzybicze. Zmniejszy to ryzyko pojawienia się powikłań. Patrz „Objawy, na które należy zwrócić uwagę” w punkcie 4. Jeżeli u pacjenta występowały jakiekolwiek reakcje alergiczne na inne antybiotyki, takie jak penicylina, może być on uczulony również na cefuroksym. W związku z leczeniem cefuroksymem występowały ciężkie skórne działania niepożądane, takie jak: zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz polekowa reakcja z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS, ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms). W razie zauważenia któregokolwiek z objawów związanych z ciężkimi reakcjami skórnymi opisanymi w punkcie 4., należy natychmiast zgłosić się do lekarza. Badania krwi i moczu Cefuroksym może wpływać na wyniki badań wykrywających cukier w moczu lub we krwi oraz badania krwi znane jako test Coombs’a. Jeśli pacjent ma mieć przeprowadzone takie badania, powinien powiedzieć osobie pobierającej próbki do badań, że przyjmuje cefuroksym. Lek Cefuroxime Kalceks a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub pielęgniarce o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Niektóre leki mogą wpływać na działanie cefuroksymu lub mogą zwiększać ryzyko pojawienia się działań niepożądanych. Należą do nich: antybiotyki z grupy zwanej aminoglikozydami; tabletki moczopędne (diuretyki), takie jak furosemid; probenecyd; doustne antykoagulanty. Jeśli dotyczy to pacjenta, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Podczas stosowania tego leku może być konieczne przeprowadzenie u pacjenta dodatkowej kontroli pracy nerek. Doustne środki antykoncepcyjne Cefuroksym może zmniejszać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych. Jeśli podczas stosowania cefuroksymu pacjentka przyjmuje doustne środki antykoncepcyjne, należy dodatkowo stosować mechaniczną metodę zapobiegania ciąży (np. prezerwatywę). Należy zwrócić się do lekarza o radę. Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Lekarz oceni, czy korzyści dla pacjentki, wynikające ze stosowania cefuroksymu, przeważają nad ryzykiem dla dziecka. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Jest mało prawdopodobne, aby ten lek miał wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Nie należy jednak prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, jeśli pacjent nie czuje się dobrze. Lek Cefuroxime Kalceks zawiera sód Cefuroxime Kalceks, 750 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji Ten lek zawiera 40,6 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdej fiolce. Odpowiada to 2% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.
Cefuroxime Kalceks, 1500 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji Ten lek zawiera 81,3 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdej fiolce. Odpowiada to 4,1% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.
Jak stosować lek
Cefuroksym jest zwykle podawany przez lekarza lub pielęgniarkę. Może być podawany w kroplówce (infuzja dożylna) lub jako wstrzyknięcie podane bezpośrednio do żyły lub do mięśnia. Zwykle stosowana dawka Lekarz zdecyduje o odpowiedniej dla pacjenta dawce cefuroksymu, biorąc pod uwagę ciężkość i rodzaj zakażenia, przyjmowanie przez pacjenta wszelkich innych antybiotyków; jego masę ciała i wiek; prawidłowość pracy nerek. Noworodki (w wieku 0-3 tygodni) Na każdy kilogram masy ciała niemowlęcia podaje się dawkę od 30 do 100 mg cefuroksymu w ciągu doby, podzieloną na dwie lub trzy dawki. Noworodki (w wieku powyżej 3 tygodni), niemowlęta i dzieci Na każdy kilogram masy ciała niemowlęcia lub dziecka podaje się dawkę od 30 do 100 mg cefuroksymu w ciągu doby, podzieloną na trzy lub cztery dawki. Dorośli i młodzież Od 750 mg do 1500 mg cefuroksymu dwa, trzy lub cztery razy na dobę. Maksymalna dawka: 6 g na dobę. Pacjenci z chorymi nerkami Jeżeli pacjent ma chore nerki, lekarz może zmienić dawkowanie leku. Jeśli pacjenta to dotyczy, powinien powiedzieć o tym lekarzowi. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Objawy, na które należy zwrócić uwagę (częstość nieznana) U niewielkiej liczby osób przyjmujących cefuroksym odnotowano reakcję alergiczną lub potencjalnie ciężką reakcję skórną. Ich objawy mogą być następujące: Ciężka reakcja alergiczna. Objawy obejmują wypukłą i swędzącą wysypkę, obrzęk, czasami twarzy lub ust, mogący utrudniać oddychanie. Wysypka na skórze, mogąca przekształcać się w pęcherze i wyglądać jak małe tarcze (ciemna plamka w środku otoczona jaśniejszą obwódką z ciemnym pierścieniem wokół krawędzi) (Mogą to być objawy rumienia wielopostaciowego). Rozległa wysypka, z pęcherzami i łuszczącym się naskórkiem (Może być to objaw zespołu Stevensa-Johnsona lub toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka). Rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała i powiększone węzły chłonne (zespół DRESS lub zespół nadwrażliwości na lek). Ból w klatce piersiowej powiązany z reakcją alergiczną, mogący być objawem zawału serca wywołanego alergią (zespół Kounisa). Inne dolegliwości, na które należy zwrócić uwagę w trakcie przyjmowania cefuroksymu (częstość nieznana):
Zakażenia grzybicze. Leki takie, jak cefuroksym, mogą rzadko powodować nadmierny wzrost drożdżaków (Candida) w organizmie, co może prowadzić do zakażenia grzybiczego (np. pleśniawek). Ryzyko wystąpienia tego działania niepożądanego jest większe, jeśli cefuroksym stosuje się przez dłuższy czas. Ciężka biegunka (Pseudomembranous colitis, Rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego). Leki takie, jak cefuroksym, mogą powodować zapalenie okrężnicy (jelita grubego), powodujące ciężką biegunkę, zwykle z krwią i śluzem, bólem brzucha i gorączką. Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z objawów wymienionych powyżej, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub pielęgniarką. Inne działania niepożądane Częste działania niepożądane (mogą występować nie częściej niż u 1 na 10 pacjentów) ból w miejscu wstrzyknięcia, obrzęk i zaczerwienienie wzdłuż żyły. Częste działania niepożądane mogące ujawnić się w wynikach badań krwi: zwiększenie aktywności substancji (enzymów) wytwarzanych w wątrobie; zmiana liczby białych krwinek (neutropenia lub eozynofilia); zmniejszenie liczby krwinek czerwonych (anemia). Niezbyt częste działania niepożądane (mogą występować nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów) wysypka skórna, swędząca, grudkowata wysypka (pokrzywka); biegunka, nudności, ból brzucha. Niezbyt częste działania niepożądane mogące ujawnić się w wynikach badań krwi: zmniejszenie liczby krwinek białych (leukopenia); zwiększenie stężenia bilirubiny (substancji wytwarzanej przez wątrobę); dodatni wynik testu Coombs’a. Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) wysoka temperatura (gorączka); reakcje alergiczne; zapalenie nerek i naczyń krwionośnych; zbyt szybki rozpad krwinek czerwonych (niedokrwistość hemolityczna). Działania niepożądane mogące ujawnić się w wynikach badań krwi: zmniejszenie liczby płytek krwi – komórek biorących udział w krzepnięciu krwi (małopłytkowość); zwiększenie stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny w surowicy krwi. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
Jak przechowywać lek
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie i pudełku po EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Przechowywać fiolki w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Wstrzyknięcie dożylne lub domięśniowe Okres ważności po rekonstytucji w fiolce: Wykazano stabilność chemiczną i fizyczną roztworu przez 6 godzin w temperaturze 25°C i przez 72 godziny w temperaturze od 2 do 8°C, po rekonstytucji w wodzie do wstrzykiwań (patrz „Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego” poniżej). Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt leczniczy po rekonstytucji powinien zostać zużyty natychmiast. Jeżeli nie zostanie zużyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed użyciem odpowiada użytkownik. Czas przechowywania nie powinien być dłuższy niż 24 godziny w temperaturze od 2 do 8°C, z wyjątkiem rekonstytucji wykonywanej w kontrolowanych i walidowanych warunkach aseptycznych. Infuzja dożylna Zrekonstytuowany roztwór należy rozcieńczyć natychmiast po rekonstytucji. Okres ważności po rekonstytucji i rozcieńczeniu: Wykazano stabilność chemiczną i fizyczną rozcieńczonego roztworu po rekonstytucji przez 6 godzin w temperaturze 25°C i przez 72 godziny w temperaturze od 2 do 8°C, jeśli do dalszego rozcieńczenia używany jest jeden ze zgodnych rozpuszczalników (patrz „Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego” poniżej). Z mikrobiologicznego punktu widzenia rozcieńczony produkt leczniczy należy zużyć natychmiast. Jeżeli nie zostanie zużyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed użyciem odpowiada użytkownik. Czas przechowywania nie powinien być dłuższy niż 24 godziny w temperaturze od 2 do 8°C, z wyjątkiem rekonstytucji/rozcieńczenia wykonywanych w kontrolowanych i walidowanych warunkach aseptycznych. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek Cefuroxime Kalceks – Substancją czynną leku jest cefuroksym. Cefuroxime Kalceks, 750 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji Każda fiolka zawiera 750 mg cefuroksymu (w postaci cefuroksymu sodowego). Cefuroxime Kalceks, 1500 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji Każda fiolka zawiera 1500 mg cefuroksymu (w postaci cefuroksymu sodowego).
Jak wygląda lek Cefuroxime Kalceks i co zawiera opakowanie Lek Cefuroxime Kalceks to biały lub prawie biały proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, umieszczony w fiolce z bezbarwnego szkła, z gumowym korkiem i aluminiowym uszczelnieniem oraz niebieską (750 mg) lub pomarańczową (1500 mg), plastikową nakładką typu flip-off. Fiolki umieszczone są w tekturowych pudełkach. Wielkości opakowań: 1, 5, 10 lub 100 fiolek Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. Podmiot odpowiedzialny i wytwórca AS KALCEKS Krustpils iela 71E LV-1057 Rīga Łotwa Tel.: +371 67083320 e – mail: [email protected] Data ostatniej aktualizacji ulotki: ——————————————————————————————————————-Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego: Wyłącznie do jednorazowego użytku. Sposób podawania Cefuroksym należy podawać we wstrzyknięciach dożylnych trwających od 3 do 5 minut bezpośrednio do żyły lub w infuzji kroplowej, lub w infuzji trwającej od 30 do 60 minut, albo w głębokim wstrzyknięciu domięśniowym. Wstrzyknięcia domięśniowe należy wykonywać głęboko w stosunkowo duże mięśnie. Nie należy wstrzykiwać w jedno miejsce więcej niż 750 mg. Należy zachować ostrożność w przypadku podawania dawki 1500 mg we wstrzyknięciu domięśniowym: należy wstrzyknąć 2 dawki po 750 mg, każdą w inne miejsce. Dawki większe niż 1500 mg należy podawać dożylnie. Jeśli rozpuszczalnikiem użytym do rekonstytucji cefuroksymu do wstrzykiwań domięśniowych jest lidokaina, to rozpuszczonego produktu leczniczego nigdy nie należy podawać dożylnie. Należy wziąć pod uwagę informacje zawarte w Charakterystyce Produktu Leczniczego lidokainy. Instrukcje dotyczące rekonstytucji Objętości dodawanej wody i stężenia przydatne, gdy konieczne jest stosowanie dawek cząstkowych. Objętości dodawanej wody i stężenia przydatne, gdy konieczne jest stosowanie dawek cząstkowych Wielkość Drogi podania Stan fizyczny Objętość wody Przybliżone fiolki do wstrzykiwań, stężenie którą należy cefuroksymu dodać (mL) (mg/mL)** 750 mg domięśniowo zawiesina 3 mL 234 wstrzyknięcie dożylne roztwór co najmniej 6 mL 122 infuzja dożylna roztwór 122 6
co najmniej 6 mL* co najmniej 15 mL 15 mL* 6 mL
wstrzyknięcie dożylne roztwór 99 infuzja dożylna roztwór 99 w razie potrzeby można zawiesina 238 również podać domięśniowo *** * Zrekonstytuowany roztwór należy dodać do 50 lub 100 mL zgodnego płynu do infuzji (informacje dotyczące zgodności, patrz poniżej). ** Otrzymana objętość roztworu cefuroksymu w podłożu do rekonstytucji jest zwiększana ze względu na współczynnik przesuwu fazowego substancji czynnej, z czego wynikają przedstawione stężenia w mg/mL. *** Sposób przygotowania obu dawek 750 mg do podania w tym samym czasie powinien być zgodny ze standardowymi wymaganiami dotyczącymi jakości (patrz powyżej „Sposób podawania”). 1500 mg
Zgodność 1500 mg cefuroksymu sodowego rozpuszczonego w 15 mL wody do wstrzykiwań można dodać do roztworu metronidazolu (500 mg/100 mL). 1500 mg cefuroksymu sodowego jest zgodne z 1 g azlocyliny (w 15 mL roztworu) lub 5 g azlocyliny (w 50 mL roztworu). Cefuroksym sodowy (5 mg/mL) może być użyty w 5% lub 10% roztworze ksylitolu do wstrzykiwań. Cefuroksym sodowy jest zgodny w roztworami wodnymi zawierającymi nie więcej niż 1% chlorowodorku lidokainy (tylko do wstrzyknięć domięśniowych). Lidokainy nigdy nie należy podawać dożylnie. Cefuroksym sodowy wykazuje zgodność z wymienionymi niżej płynami infuzyjnymi: 9 mg/mL (0,9%) roztwór chlorku sodu 50 mg/mL (5%) roztwór glukozy 40 mg/mL (4%) roztwór glukozy i 1,8 mg/mL (0,18%) roztwór chlorku sodu 50 mg/mL (5%) roztwór glukozy i 9 mg/mL (0,9%) roztwór chlorku sodu 50 mg/mL (5%) roztwór glukozy i 4,5 mg/mL (0,45%) roztwór chlorku sodu 50 mg/mL (5%) roztwór glukozy i 2,25 mg/mL (0,225%) roztwór chlorku sodu 100 mg/mL (10%) roztwór glukozy mleczanowy roztwór Ringera (roztwór Hartmanna) Stabilność cefuroksymu sodowego w 9 mg/mL (0,9%) roztworze chlorku sodu i w 50 mg/mL (5%) roztworze glukozy nie ulega zmianie w obecności soli sodowej fosforanu hydrokortyzonu. Cefuroksym sodowy wykazuje również zgodność, jeśli jest zmieszany w infuzji dożylnej z: heparyną (10 i 50 jednostek/mL) w 9 mg/mL (0,9%) roztworze chlorku sodu do infuzji chlorekiem potasu (10 i 40 mEq/L) w 9 mg/mL (0,9%) roztworze chlorku sodu do infuzji Po dodaniu określonej ilości rozpuszczalnika do wstrzyknięcia domięśniowego powstaje zawiesina. Barwa zawiesiny jest prawie biała do żółtawobiałej. Po dodaniu określonej ilości rozpuszczalnika do wstrzyknięcia lub infuzji dożylnej powstaje klarowny żółtawy roztwór. Intensywność zabarwienia roztworu po rekonstytucji/rozcieńczeniu może się różnić w zależności od czasu przechowywania i stężenia, ale nie wpływa to na skuteczność produktu leczniczego. Roztwór należy obejrzeć przed użyciem. Należy używać wyłącznie klarownych, żółtawych roztworów, które nie zawierają cząstek stałych. Usuwanie Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
Źródło: oficjalna ulotka w Rejestrze Produktów Leczniczych (URPL)
Najczęściej zadawane pytania o Cefuroxime Kalceks
W jakim celu stosuje się lek Cefuroxime Kalceks?
Produkt leczniczy Cefuroxime Kalceks jest wskazany w leczeniu wymienionych poniżej zakażeń u dorosłych i dzieci, w tym u noworodków (od urodzenia) (patrz punkt 4.4 oraz 5.1).
Jaka jest substancja czynna leku Cefuroxime Kalceks?
Substancją czynną leku Cefuroxime Kalceks jest Cefuroximum 1500 mg. Kod ATC: J01DC02.
Dawkowanie Tabela 1. Dorośli i dzieci o masie ciała ≥40 kg Wskazanie Dawkowanie Pozaszpitalne zapalenie płuc i nagłe zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli Zakażenia tkanek miękkich: zapalenie tkanki łącznej, róża oraz zakażenia ran Zakażenia w obrębie jamy brzusznej Powikłane zakażenia dróg moczowych, w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek Ciężkie zakażenia 750 mg co 8 godzin (dożylnie lub domięśniowo) 1500 mg… Pełne dawkowanie znajduje się w punkcie 4.2 ChPL.
Kiedy nie stosować leku Cefuroxime Kalceks?
Nadwrażliwość na cefuroksym. Pacjenci, u których stwierdzono wcześniej nadwrażliwość na antybiotyki cefalosporynowe. Ciężka nadwrażliwość (np. reakcja anafilaktyczna) na jakikolwiek inny rodzaj antybiotyków betalaktamowych (penicyliny, monobaktamy i karbapenemy) w wywiadzie.
Czy lek Cefuroxime Kalceks można stosować w ciąży i podczas karmienia piersią?
Ciąża Dane o stosowaniu cefuroksymu u kobiet ciężarnych są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wykazały toksycznego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Cefuroksym można przepisać kobiecie ciężarnej jedynie wtedy, gdy spodziewane korzyści przeważają ryzyko.
Odpowiedzi pochodzą z oficjalnej ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego (URPL). Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.
⚕Dla profesjonalistów — Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)Pełna charakterystyka: dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia+
4.1. Wskazania do stosowania
Produkt leczniczy Cefuroxime Kalceks jest wskazany w leczeniu wymienionych poniżej zakażeń u dorosłych i dzieci, w tym u noworodków (od urodzenia) (patrz punkt 4.4 oraz 5.1). – Pozaszpitalne zapalenie płuc; – Nagłe zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli; – Powikłane zakażenia dróg moczowych, w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek; – Zakażenia tkanek miękkich: zapalenie tkanki łącznej, róża oraz zakażenia ran; – Zakażenia w obrębie jamy brzusznej (patrz punkt 4.4); – Zapobieganie zakażeniom po operacjach w obrębie przewodu pokarmowego (w tym przełyku), ortopedycznych, układu sercowo-naczyniowego, ginekologicznych (w tym po cięciu cesarskim). W leczeniu i zapobieganiu zakażeniom, w których ryzyko wystąpienia bakterii beztlenowych jest bardzo duże, cefuroksym należy podawać wraz z dodatkowymi, odpowiednimi lekami przeciwbakteryjnymi. Należy wziąć pod uwagę oficjalne zalecenia dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
4.2. Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie Tabela 1. Dorośli i dzieci o masie ciała ≥40 kg Wskazanie
Dawkowanie
Pozaszpitalne zapalenie płuc i nagłe zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli Zakażenia tkanek miękkich: zapalenie tkanki łącznej, róża oraz zakażenia ran Zakażenia w obrębie jamy brzusznej Powikłane zakażenia dróg moczowych, w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek Ciężkie zakażenia
750 mg co 8 godzin (dożylnie lub domięśniowo)
1500 mg co 8 godzin (dożylnie lub domięśniowo) 750 mg co 6 godzin (dożylnie) 1500 mg co 8 godzin (dożylnie) 1500 mg podczas wprowadzania do znieczulenia. Dawkę można uzupełnić po 8 i 16 godzinach dwiema dawkami 750 mg (domięśniowo) 1500 mg podczas wprowadzania do znieczulenia, następnie 750 mg (domięśniowo) co 8 godzin przez następne 24 godziny
Zapobiegawczo w chirurgii przewodu pokarmowego, po operacjach ginekologicznych (w tym w cięciu cesarskim) i ortopedycznych Zapobiegawczo po operacjach układu sercowonaczyniowego i przełyku Tabela 2. Dzieci o masie ciała <40 kg
Niemowlęta i małe dzieci w wieku >3 tygodnie i dzieci o masie ciała <40 kg Pozaszpitalne zapalenie płuc Powikłane zakażenia dróg moczowych, w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek Zakażenia tkanek miękkich: zapalenie tkanki łącznej, róża oraz zakażenia ran Zakażenia w obrębie jamy brzusznej
30 do 100 mg/kg mc./dobę (dożylnie) podane w 3 lub 4 dawkach dzielonych, dawka 60 mg/kg mc./dobę jest wystarczająca w większości zakażeń
Niemowlęta (od urodzenia do 3 tygodni)
30 do 100 mg/kg mc./dobę (dożylnie) podane w 2 lub 3 dawkach dzielonych (patrz punkt 5.2)
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Cefuroksym jest wydalany głównie przez nerki. Dlatego, tak samo jak podczas leczenia innymi podobnymi antybiotykami, u pacjentów ze znacznymi zaburzeniami czynności nerek zalecane jest zmniejszenie dawki cefuroksymu, aby zrównoważyć jego wolniejsze wydalanie. Tabela 3. Zalecane dawki produktu leczniczego Cefuroxime Kalceks u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek Klirens kreatyniny >20 mL/min/1,73 m2
T1/2 (godziny) 1,7-2,6
10-20 mL/min/1,73 m2 <10 mL/min/1,73 m2 Pacjenci hemodializowani
4,3-6,5 14,8-22,3 3,75
Dawka (mg) Nie jest konieczne zmniejszenie dawki typowej (750 mg do 1500 mg trzy razy na dobę) 750 mg dwa razy na dobę 750 mg raz na dobę Kolejną dawkę 750 mg należy podać dożylnie lub domięśniowo po zakończeniu każdej dializy; jako uzupełnienie podawania parenteralnego cefuroksym sodowy może być dodany do płynu do dializy otrzewnowej (zazwyczaj 250 mg na każde 2 litry płynu do dializy)
Pacjenci z niewydolnością nerek poddawani ciągłej tętniczo-żylnej hemodializie (CAVH, ang. continuous arteriovenous hemofiltration) lub wysokoprzepływowej hemofiltracji (HF, ang. hemofiltration) na oddziałach intensywnej terapii
7,9-12,6 (CAVH) 1,6 (HF)
750 mg dwa razy na dobę; w przypadku niskoprzepływowej hemofiltracji należy stosować dawkowanie zalecane w zaburzeniach czynności nerek
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Cefuroksym jest wydalany głównie przez nerki. Dlatego uważa się, że występowanie zaburzeń czynności wątroby nie ma wpływu na farmakokinetykę cefuroksymu. Sposób podawania Cefuroksym należy podawać we wstrzyknięciach dożylnych trwających od 3 do 5 minut bezpośrednio do żyły lub w infuzji kroplowej, lub w infuzji trwającej od 30 do 60 minut, albo w głębokim wstrzyknięciu domięśniowym. Wstrzyknięcia domięśniowe należy wykonywać głęboko w stosunkowo duże mięśnie. Nie należy wstrzykiwać w jedno miejsce więcej niż 750 mg. Należy zachować ostrożność w przypadku podawania dawki 1500 mg we wstrzyknięciu domięśniowym: należy wstrzyknąć 2 dawki po 750 mg, każdą w inne miejsce. Dawki większe niż 1500 mg należy podawać dożylnie. Jeśli rozpuszczalnikiem użytym do rekonstytucji cefuroksymu do wstrzykiwań domięśniowych jest lidokaina, to rozpuszczonego produktu leczniczego nigdy nie należy podawać dożylnie (patrz punkt 4.3). Należy wziąć pod uwagę informacje zawarte w Charakterystyce Produktu Leczniczego lidokainy. Po dodaniu określonej ilości rozpuszczalnika do wstrzyknięcia domięśniowego powstaje zawiesina. Barwa zawiesiny jest prawie biała do żółtawobiałej. Po dodaniu określonej ilości rozpuszczalnika do wstrzyknięcia lub infuzji dożylnej powstaje klarowny żółtawy roztwór. Intensywność zabarwienia roztworu po rekonstytucji/rozcieńczeniu może się różnić w zależności od czasu przechowywania i stężenia, ale nie wpływa to na skuteczność produktu leczniczego (patrz punkt 6.6). Instrukcja dotycząca rekonstytucji/rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
4.3. Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na cefuroksym. Pacjenci, u których stwierdzono wcześniej nadwrażliwość na antybiotyki cefalosporynowe. Ciężka nadwrażliwość (np. reakcja anafilaktyczna) na jakikolwiek inny rodzaj antybiotyków betalaktamowych (penicyliny, monobaktamy i karbapenemy) w wywiadzie. Jeśli jako rozpuszczalnik stosowany jest roztwór lidokainy, należy wykluczyć przeciwwskazania do podania lidokainy przed domięśniowym wstrzyknięciem cefuroksymu (patrz punkt 4.4). Patrz na informacje w Charakterystyce Produktu Leczniczego lidokainy, zwłaszcza na przeciwwskazania. Lidokainy nigdy nie należy podawać dożylnie.
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Reakcje nadwrażliwości
Podobnie jak w przypadku wszystkich antybiotyków beta-laktamowych, notowano występowanie ciężkich reakcji uczuleniowych, sporadycznie kończących się zgonem. Donoszono o występowaniu reakcji nadwrażliwości, mogącej doprowadzić do rozwinięcia się zespołu Kounisa (ostrego alergicznego skurczu tętnic wieńcowych, mogącego spowodować zawał mięśnia sercowego, patrz punkt 4.8). W razie wystąpienia ciężkiej reakcji nadwrażliwości, należy bezzwłocznie przerwać leczenie cefuroksymem i podjąć odpowiednie działania ratunkowe. Przed rozpoczęciem leczenia należy ustalić, czy u pacjenta nie występowały w przeszłości ciężkie reakcje alergiczne na cefuroksym, inne cefalosporyny lub jakikolwiek inny antybiotyk betalaktamowy. Należy zachować ostrożność, jeśli cefuroksym podaje się pacjentowi, u którego wcześniej występowała lekka lub umiarkowana nadwrażliwość na inne antybiotyki beta-laktamowe. Ciężkie skórne działania niepożądane (SCARS, ang. severe cutaneous adverse reactions) W związku z leczeniem cefuroksymem notowano występowanie ciężkich skórnych działań niepożądanych, takich jak: zespół Stevensa-Johnsona (SJS, ang. Stevens-Johnson syndrome), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN, ang. toxic epidermal necrolysis) oraz reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS, ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms), mogące zagrażać życiu bądź prowadzić do zgonu (patrz punkt 4.8). Przepisując produkt leczniczy należy poinformować pacjenta o objawach przedmiotowych i podmiotowych oraz uważnie obserwować reakcje skórne. Jeśli pojawią się objawy przedmiotowe i podmiotowe wskazujące na wystąpienie tych reakcji, należy bezzwłocznie odstawić cefuroksym i rozważyć wdrożenie alternatywnego sposobu leczenia. Jeśli po zastosowaniu cefuroksymu u pacjenta wystąpiła ciężka reakcja, taka jak SJS, TEN lub DRESS, nigdy u tego pacjenta nie należy wznawiać leczenia cefuroksymem. Jednoczesne stosowanie z silnymi lekami moczopędnymi lub antybiotykami aminoglikozydowymi Należy zachować ostrożność stosując antybiotyki cefalosporynowe w dużych dawkach jednocześnie z lekami moczopędnymi, takimi jak furosemid, lub z antybiotykami aminoglikozydowymi. Notowano zaburzenia czynności nerek podczas jednoczesnego stosowania tych leków. U osób w podeszłym wieku, a także u osób, u których w przeszłości występowała niewydolność nerek, należy monitorować czynność nerek (patrz punkt 4.2). Nadmierny wzrost drobnoustrojów niewrażliwych Stosowanie cefuroksymu może powodować nadmierny wzrostem Candida. Przedłużone stosowanie cefuroksymu może również powodować nadmierny wzrost drobnoustrojów niewrażliwych (np. Enterococcus i Clostridioides difficile), na skutek czego może być konieczne przerwanie leczenia (patrz punkt 4.8). Podczas leczenia cefuroksymem odnotowano przypadki rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego, związanego ze stosowaniem leków przeciwbakteryjnych. Może ono mieć przebieg od postaci łagodnej do zagrażającej życiu. To rozpoznanie należy wziąć pod uwagę u pacjentów z biegunką, która wystąpiła podczas lub po zakończeniu stosowania cefuroksymu (patrz punkt. 4.8). Należy rozważyć przerwanie leczenia cefuroksymem oraz zastosowanie leczenia właściwego przeciwko Clostridioides difficile. Nie należy podawać leków hamujących perystaltykę. Podanie do przedniej komory oka i zaburzenia oka Produkt leczniczy Cefuroxime Kalceks nie jest przeznaczony do podania do przedniej komory oka. Pojedyncze przypadki oraz grupy działań niepożądanych dotyczących oczu zgłaszano po niezgodnym z zatwierdzonymi wskazaniami podaniu do przedniej komory oka cefuroksymu sodu z fiolek zatwierdzonych do podawania dożylnego lub domięśniowego. Działania te obejmowały obrzęk plamki żółtej, obrzęk siatkówki, odwarstwienie siatkówki, toksyczne uszkodzenie siatkówki, zaburzenie widzenia, zmniejszoną ostrość widzenia, niewyraźne widzenie, zmętnienie rogówki oraz obrzęk rogówki.
Zakażenia w obrębie jamy brzusznej Ze względu na spektrum działania, nie należy stosować cefuroksymu w leczeniu zakażeń wywołanych bakteriami Gram-ujemnymi niefermentującymi (patrz punkt 5.1). Wpływ na testy diagnostyczne Wystąpienie dodatniego wyniku testu Coombs’a, związanego ze stosowaniem cefuroksymu, może zaburzać wyniki prób krzyżowych (patrz punkt 4.8). Można zaobserwować nieznaczne oddziaływanie z metodami opartymi na redukcji związków miedzi (Benedicta, Fehlinga, Clinitest). Jednak nie powinno to prowadzić do fałszywie dodatnich wyników, jakie mogą występować podczas stosowania innych cefalosporyn. Mogą występować fałszywie ujemne wyniki testu z cyjanożelazianami, dlatego do oznaczania stężenia glukozy w krwi i (lub) surowicy u pacjentów leczonych cefuroksymem sodowym zaleca się stosowanie metod z użyciem oksydazy glukozowej lub z heksokinazy. Stosowanie lidokainy W razie stosowania roztworu lidokainy jako rozpuszczalnika produkt leczniczy po rekonstytucji należy stosować wyłącznie do wstrzyknięć domięśniowych. Przed użyciem konieczne jest wzięcie pod uwagę przeciwwskazań do stosowania lidokainy, ostrzeżeń i innych istotnych informacji wyszczególnionych w Charakterystyce Produktu Leczniczego lidokainy (patrz punkt 4.3). Lidokainy nigdy nie należy podawać dożylnie. Sód Cefuroxime Kalceks, 750 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji Produkt leczniczy zawiera 40,6 mg sodu na fiolkę co odpowiada 2% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Cefuroxime Kalceks, 1500 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji Produkt leczniczy zawiera 81,3 mg sodu na fiolkę co odpowiada 4,1% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Cefuroksym może wpływać na florę jelitową, prowadząc do zmniejszenia wchłaniania estrogenów i do zmniejszenia skuteczności złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych. Cefuroksym jest wydalany w procesie przesączania kłębuszkowego i wydzielania cewkowego. Nie jest zalecane jednoczesne stosowanie probenecydu. Jednoczesne zastosowanie probenecydu wydłuża wydalanie antybiotyku i zwiększa maksymalne stężenie w surowicy. Leki potencjalnie nefrotoksyczne i diuretyki pętlowe Należy zachować ostrożność podczas prowadzenia leczenia wysokimi dawkami cefalosporyn u pacjentów przyjmujących silnie działające leki moczopędne (takie jak furosemid) albo leki potencjalnie nefrotoksyczne (takie jak antybiotyki aminoglikozydowe), ponieważ nie można wykluczyć zaburzenia czynności nerek w wyniku jednoczesnego stosowania takich leków. Inne interakcje Określanie stężenia glukozy we krwi i (lub) osoczu: patrz punkt 4.4. Jednoczesne stosowanie z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi może powodować zwiększenie międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (INR, ang. international normalised ratio).
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża Dane o stosowaniu cefuroksymu u kobiet ciężarnych są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wykazały toksycznego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Cefuroksym można przepisać kobiecie ciężarnej jedynie wtedy, gdy spodziewane korzyści przeważają ryzyko. Wykazano, że cefuroksym przekracza barierę łożyskową i uzyskuje terapeutyczne stężenia w płynie owodniowym i w krwi pępowinowej po podaniu matce drogą domięśniową lub dożylną. Karmienie piersią Cefuroksym jest wydzielany w niewielkich ilościach w mleku ludzkim. Nie jest spodziewane wystąpienie działań niepożądanych podczas stosowania dawek terapeutycznych, jednak nie można wykluczyć ryzyka biegunki i zakażenia grzybiczego błon śluzowych. W związku z tym należy podjąć decyzję czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać/wstrzymać leczenie cefuroksymem, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z leczenia dla matki. Płodność Brak danych na temat wpływu cefuroksymu sodu na płodność u ludzi. Badania nad rozrodczością u zwierząt wykazały brak wpływu na płodność.
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Nie przeprowadzono badań nad wpływem cefuroksymu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak biorąc pod uwagę znane działania niepożądane, jest mało prawdopodobne, aby cefuroksym miał wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn.
4.8. Działania niepożądane
Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są neutropenia, eozynofilia, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych lub zwiększenie stężenia bilirubiny, szczególnie u pacjentów z wcześniej zdiagnozowaną chorobą wątroby, jednak nie ma dowodów szkodliwego działania na wątrobę ani reakcji w miejscu wstrzyknięcia. Kategorie częstości przypisane do poniższych działań niepożądanych są przybliżone, ponieważ dla większości działań niepożądanych nie są dostępne odpowiednie dane do wyliczenia częstości występowania. Ponadto częstość działań niepożądanych kojarzonych z cefuroksymem sodowym może zmieniać się w zależności od wskazania do stosowania. Dane z badań klinicznych zostały użyte do określenia częstości od bardzo częstych do rzadkich działań niepożądanych. Częstości występowania wszystkich innych działań niepożądanych (tj. tych, które występują <1/10 000) zostały w większości określone na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu produktu do obrotu i odzwierciedlają raczej częstość ich zgłaszania niż rzeczywistą częstość występowania. Działania niepożądane związane z lekiem, wszystkich stopni, są wymienione poniżej według klasyfikacji układów i narządów MedDRA, częstości oraz stopnia ciężkości. Zastosowano następujące zasady przedstawiania częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko(≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Tabela 4. Zestawienie działań niepożądanych Klasyfikacja układów i narządów Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Często
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Neutropenia Eozynofilia Zmniejszone stężenie hemoglobiny
Niezbyt często
nadmierny wzrost Candida nadmierny wzrost Clostridioides difficile Leukopenia Dodatni wynik testu Coombs’a
Zaburzenia serca
Zaburzenia żołądka i jelit
Zaburzenia żołądkowo-jelitowe Przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
Rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego (patrz punkt 4.4)
Przemijające zwiększenie stężenia bilirubiny Wysypka skórna Pokrzywka Świąd
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Małopłytkowość Niedokrwistość hemolityczna Gorączka polekowa Śródmiąższowe zapalenie nerek Anafilaksja Zpalenie naczyń skóry Zespół Kounisa
Zaburzenia układu immunologicznego
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Częstość nieznana
Reakcje w miejscu wstrzyknięcia, w tym ból i zakrzepowe zapalenie żył
Rumień wielopostaciowy Toksyczne martwicze oddzielania się naskórka Zespół StevensaJohnsona Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS) Obrzęk naczynioruchowy Zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy krwi Zwiększenie stężenia azotu mocznikowego krwi Zmniejszenie klirensu kreatyniny (patrz punkt 4.4)
Opis wybranych działań niepożądanych Cefalosporyny, jako grupa leków, wykazują skłonność do przylegania do powierzchni błon komórkowych krwinek czerwonych i reagowania z przeciwciałami skierowanymi przeciwko lekowi, powodując wystąpienie dodatniego wyniku testu Coombs’a (który może zaburzać próbę krzyżową krwi) i powodować bardzo rzadko niedokrwistość hemolityczną. Zaobserwowano przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych i stężenia bilirubiny. Ból w miejscu wstrzyknięcia domięśniowego jest bardziej prawdopodobny po podaniu wyższych dawek. Jednak jest mało prawdopodobne, aby było to podstawą przerwania leczenia. Dzieci i młodzież Profil bezpieczeństwa dla cefuroksymu sodowego u dzieci jest zgodny z profilem u dorosłych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
4.9. Przedawkowanie
Przedawkowanie może prowadzić do następstw neurologicznych, w tym do encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, jeśli dawki nie są odpowiednio zmniejszone u pacjentów z niewydolnością nerek (patrz punkt 4.2 i 4.4). Stężenie cefuroksymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.