Azculem
Co to jest lek i w jakim celu się go stosuje
Co to jest lek Azculem Azculem jest lekiem przeciwnowotworowym, który należy do grupy leków zwanych „antymetabolitami”. Lek Azculem zawiera substancję czynną o nazwie azacytydyna. W jakim celu stosuje się lek Azculem Lek Azculem stosuje się u osób dorosłych, u których nie można wykonać przeszczepu komórek macierzystych, w leczeniu: ● zespołów mielodysplastycznych (MDS) wyższego ryzyka; ● przewlekłej białaczki mielomonocytowej (CMML); ● ostrej białaczki szpikowej (AML). Są to choroby, które atakują szpik kostny i mogą powodować problemy z prawidłowym wytwarzaniem krwinek. Jak działa lek Azculem Działanie leku Azculem polega na hamowaniu wzrostu komórek nowotworowych. Azacytydyna zostaje wbudowana w materiał genetyczny komórek [kwas rybonukleinowy (RNA) i kwas deoksyrybonukleinowy (DNA)]. Uważa się, że jej działanie polega na zmianie sposobu aktywacji i deaktywacji genów komórki, jak również zaburzaniu wytwarzania nowych RNA i DNA. Uznaje się, że te działania korygują problemy z dojrzewaniem i wzrostem młodych krwinek w szpiku kostnym powodujące zaburzenia mielodysplastyczne oraz że zabijają komórki nowotworówe w białaczce. W razie jakichkolwiek pytań dotyczących sposobu działania leku Azculem lub powodów, dla których ten lek został przepisany pacjentowi, należy zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki.
Informacje ważne przed zastosowaniem leku
Nie należy stosować leku Azculem
- jeśli pacjent ma uczulenie na azacytydynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku 1
- ●
(wymienionych w punkcie 6); jeśli u pacjenta występuje zaawansowany rak wątroby; jeśli pacjentka karmi piersią.
Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Azculem należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, jeśli: ● u pacjenta występuje zmniejszona liczba płytek krwi, czerwonych krwinek lub białych krwinek; ● u pacjenta występuje choroba nerek; ● u pacjenta występuje choroba wątroby; ● u pacjenta w przeszłości występowała choroba serca, zawał serca lub jakakolwiek choroba płuc. Lek Azculem może powodować ciężką reakcję immunologiczną zwaną „zespołem różnicowania” (patrz punkt 4). W przypadku zauważenia jakichkolwiek objawów krwawienia, wystąpienia gorączki lub zmniejszenia częstości oddawania moczu należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Patrz także punkt 4. Badanie krwi Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Azculem oraz na początku każdego okresu leczenia (zwanego „cyklem”) zostaną wykonane badania krwi. Ma to na celu sprawdzenie, czy pacjent ma wystarczającą liczbę krwinek oraz czy wątroba i nerki pracują prawidłowo. Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania leku Azculem u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Lek Azculem a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Lek Azculem może bowiem wpływać na działanie innych leków. Niektóre inne leki również mogą wpływać na działanie leku Azculem. Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Ciąża Nie należy stosować leku Azculem w okresie ciąży, ponieważ może on być szkodliwy dla dziecka. Kobiety mogące zajść w ciążę powinny stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie przyjmowania leku Azculem i przez 6 miesięcy po zaprzestaniu leczenia tym lekiem.Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli pacjentka zajdzie w ciążę w trakcie leczenia. Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży, lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Karmienie piersią Nie należy karmić piersią podczas stosowania leku Azculem. Nie wiadomo, czy lek przenika do mleka ludzkiego. Płodność Mężczyźni powinni unikać poczęcia dziecka w trakcie leczenia lekiem Azculem. Mężczyźni powinni stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie przyjmowania leku Azculem i przez 3 miesiące po zaprzestaniu leczenia lekiem Azculem. Pacjent powinien skonsultować się z lekarzem, jeżeli chciałby przechować nasienie, przed rozpoczęciem tego leczenia.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Jeśli u pacjenta wystąpią działania niepożądane, takie jak zmęczenie, nie należy prowadzić pojazdów, posługiwać się narzędziami ani obsługiwać maszyn.
Jak stosować lek
Przed podaniem leku Azculem lekarz poda pacjentowi inny lek zapobiegający nudnościom i wymiotom na początku każdego cyklu leczenia. ● ●
Zalecana dawka to 75 mg na m2 powierzchni ciała. Lekarz określi dawkę tego leku w zależności od ogólnego stanu pacjenta, jego wzrostu i masy ciała. Lekarz sprawdzi postępy leczenia i w razie konieczności może zmienić dawkę. Lek Azculem jest podawany codziennie przez jeden tydzień, po czym następuje okres odpoczynku trwający 3 tygodnie. Ten „cykl leczenia” będzie powtarzany co 4 tygodnie. Zazwyczaj pacjent otrzyma co najmniej 6 cykli leczenia.
Ten lek będzie podawany w postaci wstrzyknięcia pod skórę (podskórnie) przez lekarza lub pielęgniarkę. Lek można podawać podskórnie w udo, brzuch lub ramię. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Należy natychmiast powiadomić lekarza w przypadku wystąpienia któregokolwiek z poniżej wymienionych działań niepożądanych: ● Senność, drżenia, żółtaczka, wzdęcia brzucha i łatwe siniaczenie. Mogą to być objawy niewydolności wątroby, która może zagrażać życiu. ● Opuchlizna nóg i stóp, ból pleców, zmniejszone wydalanie wody, zwiększone pragnienie, szybkie tętno, zawroty głowy i nudności, wymioty lub zmniejszony apetyt oraz uczucie dezorientacji, niepokój ruchowy lub zmęczenie. Mogą to być objawy niewydolności nerek, która może zagrażać życiu. ● Gorączka. Przyczyną może być zakażenie wskutek małej liczby białych krwinek, które może zagrażać życiu. ● Ból w klatce piersiowej lub duszność, którym może towarzyszyć gorączka. Przyczyną może być zakażenie płuc zwane zapaleniem płuc, które może zagrażać życiu. ● Krwawienie. Takie jak krew w stolcu z powodu krwawienia z żołądka lub jelit lub krwawienie wewnątrz głowy. Mogą to być objawy małej liczby płytek krwi. ● Trudności w oddychaniu, obrzęk warg, swędzenie lub wysypka. Może to być spowodowane reakcją alergiczną (nadwrażliwością). Inne działania niepożądane: Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób) ● Zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (niedokrwistość). U pacjenta może występować zmęczenie i bladość. ● Zmniejszenie liczby białych krwinek. Może temu towarzyszyć gorączka. Pacjent jest również bardziej narażony na zakażenia.
● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ●
Mała liczba płytek krwi (małopłytkowość). Pacjent jest bardziej podatny na krwawienie i powstawanie siniaków. Zaparcia, biegunka, nudności, wymioty. Zapalenie płuc. Ból w klatce piersiowej, duszność. Uczucie zmęczenia. Reakcja w miejscu wstrzyknięcia, w tym zaczerwienienie, ból lub odczyn skórny. Utrata apetytu, anoreksja. Bóle stawów. Siniaki. Wysypka. Czerwone lub fioletowe plamki pod skórą. Ból brzucha. Świąd. Gorączka. Ból nosa i gardła. Zawroty głowy. Ból głowy. Trudności ze snem (bezsenność). Krwawienie z nosa. Bóle mięśni i kości (w tym pleców, kości i kończyn). Osłabienie (astenia). Spadek masy ciała. Małe stężenie potasu we krwi.
Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób) ● Krwawienie wewnątrz czaszki. ● Zakażenie krwi wywołane bakteriami (posocznica). Może to być spowodowane małą liczbą białych krwinek we krwi. ● Niewydolność szpiku kostnego. Może to powodować zmniejszenie liczby czerwonych i białych krwinek oraz płytek krwi. ● Rodzaj niedokrwistości, w którym zmniejsza się liczba czerwonych i białych krwinek oraz płytek krwi. ● Zakażenie układu moczowego. ● Zakażenie wirusowe powodujące opryszczkę wargową. ● Krwawienie z dziąseł, krwawienie z żołądka lub jelit, krwawienie z okolicy odbytu z powodu hemoroidów, krwawienie z oka, krwawienia pod skórą lub w skórze (krwiaki). ● Krew w moczu. ● Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej lub języka. ● Zmiany skórne w miejscu wstrzyknięcia. Należą do nich: obrzęk, twardy guzek, siniak, krwawienie w skórze (krwiak), wysypka, świąd i zmiany koloru skóry. ● Zaczerwienienie skóry (rumień), purpurowe plamki na skórze (plamica), płaska wysypka na skórze (wysypka plamista). ● Zakażenie skóry, zapalenie tkanki łącznej pod skórą (zapalenie tkanki łącznej). ● Zakażenie nosa i gardła lub ból gardła albo zapalenie gardła (zakażenie górnych dróg oddechowych). ● Zapalenie oskrzeli. ● Ból nosa lub katar (nieżyt nosa), lub ból zatok (zapalenie zatok). ● Wysokie lub niskie ciśnienie krwi (nadciśnienie lub niedociśnienie). ● Zadyszka podczas poruszania się. ● Ból gardła i krtani. ● Niestrawność. ● Letarg.
● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ● ●
Ogólne złe samopoczucie. Lęk. Dezorientacja. Wypadanie włosów Niewydolność nerek. Odwodnienie. Biały nalot na języku, wewnętrznej stronie policzków oraz niekiedy na podniebieniu, dziąsłach i migdałkach (grzybica jamy ustnej). Omdlenie. Spadek ciśnienia krwi przy wstawaniu (niedociśnienie ortostatyczne) prowadzący do zawrotów głowy podczas zmiany pozycji na stojącą lub siedzącą. Senność, ospałość. Krwawienie w miejscu wkłucia cewnika. Choroba atakująca jelita, która może objawiać się gorączką, wymiotami i bólem brzucha (zapalenie uchyłków jelita). Płyn wokół płuc (wysięk opłucnowy). Dreszcze. Skurcze mięśni. Wypukła, swędząca wysypka na skórze (pokrzywka). Gromadzenie się płynu wokół serca (wysięk osierdziowy) Bóle mięśni (mialgia). Zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy (wykazane w badaniach laboratoryjnych).
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób) ● Reakcja alergiczna (nadwrażliwości). ● Niewydolność wątroby. ● Duże, fioletowe, wypukłe, bolesne plamy na skórze z gorączką. ● Bolesne owrzodzenie skóry (ropne zgorzelinowe zapalenie skóry). ● Stan zapalny błony otaczającej serce (zapalenie osierdzia). ● Śpiączka, która może wystąpić w ciężkich przypadkach choroby wątroby (postępująca śpiączka wątrobowa). ● Stan chorobowy, w którym dochodzi do nagromadzenia kwasu w organizmie z powodu niewydolności nerek do odpowiedniego zakwaszenia moczu (nerkowa kwasica cewkowa). Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 osób) ● Suchy kaszel (śródmiąższowa choroba płuc). ● Zespół rozpadu guza – powikłania metaboliczne, które mogą wystąpić podczas leczenia nowotworu, a czasem nawet bez leczenia. Powikłania te spowodowane są przez produkt obumierających komórek nowotworowych i mogą obejmować: zmiany w składzie chemicznym krwi; duże stężenia potasu, fosforu, kwasu moczowego oraz małe stężenie wapnia prowadzące w konsekwencji do zaburzeń czynności nerek, rytmu serca, wystąpienia drgawek, a czasem śmierci. ● Martwica w miejscu wstrzyknięcia. Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) ● Zakażenie głębszych warstw skóry, które szybko się rozprzestrzenia, powodując uszkodzenie skóry i tkanek, które może zagrażać życiu (martwicze zapalenie powięzi). ● Ciężka reakcja immunologiczna (zespół różnicowania), która może powodować gorączkę, kaszel, trudności w oddychaniu, wysypkę, zmniejszenie wydalania moczu, niskie ciśnienie tętnicze (niedociśnienie), obrzęk rąk lub nóg i nagłe zwiększenie masy ciała. Zapalenie naczyń krwionośnych w skórze, mogące prowadzić do powstania wysypki (zapalenie naczyń skóry).
Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49-21-301, faks: +48 22 49-21-309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
Jak przechowywać lek
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie fiolki i pudełku tekturowym po skrócie „Termin ważności (EXP)”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Lekarz, farmaceuta lub pielęgniarka są odpowiedzialni za przechowywanie leku Azculem. Są oni również odpowiedzialni za prawidłowe przygotowanie i usunięcie niezużytego leku Azculem. Nieotwarte fiolki tego leku – brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania. W przypadku natychmiastowego użycia Po przygotowaniu zawiesiny należy ją podać w ciągu 45 minut, a temperatura przechowywania nie powinna być wyższa niż 25°C. Do późniejszego użycia Jeśli zawiesina leku Azculem została przygotowana z wykorzystaniem nieschłodzonej wody do wstrzykiwań, zawiesinę należy umieścić w lodówce (2°C – 8°C) natychmiast po sporządzeniu i przechowywać w lodówce maksymalnie przez 8 godzin. Jeśli zawiesina leku Azculem została przygotowana z wykorzystaniem schłodzonej (2°C – 8°C) wody do wstrzykiwań, przygotowaną zawiesinę należy umieścić w lodówce (2°C – 8°C) natychmiast po sporządzeniu i przechowywać w lodówce maksymalnie przez 22 godziny. Do 30 minut przed podaniem należy pozostawić zawiesinę do osiągnięcia temperatury pokojowej (20°C – 25°C). Nie stosować przygotowanej zawiesiny, jeśli w zawiesinie obecne są duże cząstki.
Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek Azculem ● Substancją czynną leku jest azacytydyna. Jedna fiolka zawiera 100 mg azacytydyny. Po przygotowaniu poprzez dodanie 4 ml wody do wstrzykiwań przygotowana zawiesina zawiera 25 mg/ml azacytydyny. ● Pozostały składnik to mannitol (E 421). Jak wygląda lek Azculem i co zawiera opakowanie Lek Azculem to biały lub białawy liofilizowany proszek do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań,
dostarczany w bezbarwnej szklanej fiolce zamkniętej szarym korkiem z gumy bromobutylowej i aluminiowym kapslem z zielonym krążkiem polipropylenowym, zawierającej 100 mg azacytydyny. Każda fiolka jest opcjonalnie osłonięta cienką przezroczystą folią. Każde opakowanie zawiera jedną fiolkę leku Azculem. Podmiot odpowiedzialny i wytwórca Podmiot odpowiedzialny: Onkogen Kft. 1037 Budapeszt, Bécsi Road 77-79. Węgry Importer: Seacross Pharma (Europe) Limited POD 13, The Old Station House 15A Main Street, Blackrock Dublin, A94 T8P8 Irlandia Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami: Słowenia Węgry Republika Czeska
Vidaculem 25 mg/ml prašek za suspenzijo za injiciranje Vidaculem 25 mg/ml por szuszpenziós injekcióhoz Vidaculem
Rumunia
Vidaculem 25 mg/ml pulbere pentru suspensie injectabilă
Polska Portugalia Włochy
Azculem Azacitidina Seacross 25 mg/ml pó para suspensão injetável Azacitidina Seacross 25 mg/mL polvere per sospensione iniettabile
Data ostatniej aktualizacji ulotki
11/12/2023 ——————————————————————————————————————–Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego: Zalecenia dotyczące bezpiecznego postępowania Azculem jest cytotoksycznym produktem leczniczym i – podobnie jak w przypadku innych potencjalnie toksycznych związków – należy zachować ostrożność podczas obchodzenia się z zawiesinami azacytydyny i ich przygotowywania. Należy przestrzegać procedur właściwego przygotowania i usuwania przeciwnowotworowych produktów leczniczych. W przypadku kontaktu rozpuszczonej azacytydyny ze skórą należy natychmiast dokładnie przemyć skórę wodą z mydłem. W przypadku kontaktu z błonami śluzowymi spłukać je dokładnie wodą. Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych poniżej (patrz „Procedura rekonstytucji”). Procedura rekonstytucji Produkt leczniczy Azculem należy rozpuścić w wodzie do wstrzykiwań. Okres ważności przygotowanego
produktu leczniczego można przedłużyć, rozpuszczając go w schłodzonej (2°C do 8°C) wodzie do wstrzykiwań. Szczegółowe informacje dotyczące przechowywania produktu po rekonstytucji podano poniżej. 1.
2. 3. 4.
Należy przygotować następujące materiały: Fiolka(-i) azacytydyny; fiolka(-i) wody do wstrzykiwań; niejałowe rękawice chirurgiczne; waciki nasączone alkoholem; strzykawka(-i) o poj. 5 ml do wstrzykiwań z igłą(-ami). Do strzykawki należy pobrać 4 ml wody do wstrzykiwań, upewniając się, czy ze strzykawki usunięto powietrze. Igłę strzykawki zawierającej 4 ml wody do wstrzykiwań należy wprowadzić przez gumowy korek fiolki zawierającej azacytydynę, a następnie wstrzyknąć wodę do wstrzykiwań do fiolki. Po wyjęciu strzykawki i igły energicznie wstrząsać fiolką aż do uzyskania jednorodnej mętnej zawiesiny. Po rekonstytucji każdy ml zawiesiny zawiera 25 mg azacytydyny (100 mg/4 ml). Sporządzony produkt jest jednorodną, mętną zawiesiną, bez aglomeratów. Produkt należy usunąć, jeśli zawiera duże cząstki lub aglomeraty. Nie filtrować zawiesiny po rekonstytucji, ponieważ może to spowodować usunięcie substancji czynnej. Należy wziąć pod uwagę, że w niektórych adapterach, iglicach oraz systemach zamkniętych występują filtry, dlatego nie należy używać takich systemów do podawania produktu leczniczego po rekonstytucji. Należy oczyścić gumowy korek i wprowadzić do fiolki nową strzykawkę z igłą. Następnie obrócić fiolkę do góry dnem, upewniając się, że końcówka igły znajduje się poniżej poziomu płynu. Następnie należy odciągnąć tłok, aby pobrać ilość produktu leczniczego potrzebną do podania właściwej dawki, upewniając się, czy ze strzykawki zostało usunięte powietrze. Następnie należy wyjąć strzykawkę z igłą z fiolki i wyrzucić igłę. Następnie należy mocno nałożyć na strzykawkę świeżą igłę do wstrzyknięć podskórnych (zalecana 25 G). Nie należy przepłukiwać igły przed wstrzyknięciem, aby zmniejszyć częstość występowania miejscowych reakcji w miejscu wstrzyknięcia. Jeśli potrzebna jest więcej niż 1 fiolka, należy powtórzyć wszystkie powyższe kroki w celu przygotowania zawiesiny. W przypadku dawek wymagających więcej niż 1 fiolki dawkę należy równo podzielić, np. dawka 150 mg = 6 ml, 2 strzykawki po 3 ml w każdej strzykawce. Ze względu na retencję w fiolce i igle pobranie całości zawiesiny z fiolki może nie być możliwe. Bezpośrednio przed podaniem z zawartości strzykawki dozującej należy ponownie uzyskać zawiesinę. Temperatura zawiesiny w czasie wstrzyknięcia powinna wynosić około 20ºC-25ºC. W celu ponownego uzyskania zawiesiny energicznie toczyć strzykawkę między dłońmi, aż do uzyskania jednorodnej, mętnej zawiesiny. Produkt należy usunąć, jeśli zawiera duże cząstki lub aglomeraty.
Przechowywanie produktu po rekonstytucji Do natychmiastowego użycia Zawiesinę leku Azculem można przygotować bezpośrednio przed użyciem, a sporządzoną zawiesinę należy podać w ciągu 45 minut. Temperatura przechowywania nie powinna być wyższa niż 25°C. Jeśli minęło więcej niż 45 minut, przygotowaną zawiesinę należy odpowiednio usunąć i przygotować nową dawkę. Do późniejszego użycia Podczas rekonstytucji w nieschłodzonej wodzie do wstrzykiwań przygotowaną zawiesinę należy umieścić w lodówce (2°C do 8°C) natychmiast po sporządzeniu i przechowywać w lodówce nie dłużej niż 8 godzin. Jeśli minęło więcej niż 8 godzin przechowywania w lodówce, zawiesinę należy odpowiednio usunąć i przygotować nową dawkę. Podczas rekonstytucji w schłodzonej wodzie do wstrzykiwań (2°C do 8°C) przygotowaną zawiesinę należy umieścić w lodówce (2°C do 8°C) natychmiast po sporządzeniu i przechowywać w lodówce nie dłużej niż 22 godziny. Jeśli minęło więcej niż 22 godziny przechowywania w lodówce, zawiesinę należy odpowiednio usunąć i przygotować nową dawkę.
Z mikrobiologicznego punktu widzenia otrzymaną zawiesinę należy natychmiast użyć. Jeśli produkt nie zostanie zużyty natychmiast, użytkownik jest odpowiedzialny za okres użycia i warunki przechowywania przed użyciem, które nie mogą być dłuższe niż 8 godzin w temperaturze 2°C-8°C dla produktu przygotowanego w nieschłodzonej wodzie do wstrzykiwań lub 22 godziny dla produktu przygotowanego w schłodzonej (2°C-8°C) wodzie do wstrzykiwań. Przez maksymalnie 30 minut przed podaniem strzykawkę wypełnioną przygotowaną zawiesiną należy pozostawić do osiągnięcia temperatury około 20°C-25°C. Jeśli minęło więcej niż 30 minut, zawiesinę należy odpowiednio usunąć i przygotować nową dawkę. Obliczanie indywidualnej dawki Całkowitą dawkę można obliczyć na podstawie powierzchni ciała (pc.) w następujący sposób: Dawka całkowita (mg) = dawka (mg/m2) × pc. (m2) Poniższa tabela stanowi jedynie przykład wyliczenia indywidualnych dawek azacytydyny na podstawie średniej wartości pc. wynoszącej 1,8 m2. Dawka mg/m2 (% zalecanej dawki początkowej)
Całkowita dawka w oparciu o wartość pc. wynoszącą 1,8 m2
Liczba potrzebnych fiolek
Wymagana całkowita objętość przygotowanej zawiesiny
75 mg/m2 (100%) 37,5 mg/m2 (50%) 25 mg/m2 (33%)
135 mg 67,5 mg 45 mg
2 fiolki 1 fiolka 1 fiolka
5,4 ml 2,7 ml 1,8 ml
Sposób podawania Nie filtrować zawiesiny po rekonstytucji. Przygotowany produkt leczniczy Azculem należy wstrzyknąć podskórnie (wprowadzić igłę pod kątem 4590°) przy użyciu igły o rozmiarze 25 G w ramię, udo lub brzuch. Dawki większe niż 4 ml należy wstrzykiwać w dwa różne miejsca. Należy zmieniać miejsca wstrzyknięcia. Nowe wstrzyknięcia należy wykonywać w odległości co najmniej 2,5 cm od poprzedniego miejsca i nigdy nie wstrzykiwać w miejsca tkliwe, zasinione, zaczerwienione lub stwardniałe. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami dla leków cytotoksycznych.
Źródło: oficjalna ulotka w Rejestrze Produktów Leczniczych (URPL)
Najczęściej zadawane pytania o Azculem
W jakim celu stosuje się lek Azculem?
Produkt leczniczy Azculem jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów, niekwalifikujących się do przeszczepienia krwiotwórczych komórek macierzystych (ang. haematopoietic stem cell transplantation, HSCT) z: zespołami mielodysplastycznymi (ang. myelodysplastic syndromes, MDS) o pośrednim-2 i wysokim ryzyku, zgodnie z Międzynarodowym Punktowym Systemem Rokowniczym (ang.
Jaka jest substancja czynna leku Azculem?
Substancją czynną leku Azculem jest Azacitidinum 100 mg/ml/1 fiolka. Kod ATC: L01BC07.
Leczenie produktem leczniczym Azculem powinno zostać rozpoczęte, a następnie kontrolowane przez lekarza posiadającego doświadczenie w stosowaniu chemioterapeutyków. Aby zapobiec wystąpieniu nudności i wymiotów, pacjentom należy podać premedykację w postaci leków przeciwwymiotnych. Pełne dawkowanie znajduje się w punkcie 4.2 ChPL.
Kiedy nie stosować leku Azculem?
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Zaawansowane nowotwory złośliwe wątroby (patrz punkt 4.4). Karmienie piersią (patrz punkt 4.6).
Czy lek Azculem można stosować w ciąży i podczas karmienia piersią?
Kobiety w wieku rozrodczym / Antykoncepcja u mężczyzn i kobiet
Odpowiedzi pochodzą z oficjalnej ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego (URPL). Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.
⚕Dla profesjonalistów — Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)Pełna charakterystyka: dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia+
4.1. Wskazania do stosowania
Produkt leczniczy Azculem jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów, niekwalifikujących się do przeszczepienia krwiotwórczych komórek macierzystych (ang. haematopoietic stem cell transplantation, HSCT) z: zespołami mielodysplastycznymi (ang. myelodysplastic syndromes, MDS) o pośrednim-2 i wysokim ryzyku, zgodnie z Międzynarodowym Punktowym Systemem Rokowniczym (ang. International Prognostic Scoring System, IPSS), przewlekłą białaczką mielomonocytową (ang. chronic myelomonocytic leukaemia, CMML) z 10-29% blastów w szpiku, bez choroby mieloproliferacyjnej, ostrą białaczką szpikową (AML) z 20-30% blastów i dysplazją wieloliniową, zgodnie z klasyfikacją Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), AML z >30% blastów w szpiku, zgodnie z klasyfikacją WHO.
4.2. Dawkowanie i sposób podawania
Leczenie produktem leczniczym Azculem powinno zostać rozpoczęte, a następnie kontrolowane przez lekarza posiadającego doświadczenie w stosowaniu chemioterapeutyków. Aby zapobiec wystąpieniu nudności i wymiotów, pacjentom należy podać premedykację w postaci leków przeciwwymiotnych. Dawkowanie Zalecana dawka początkowa w pierwszym cyklu leczenia dla wszystkich pacjentów, bez względu na początkowe hematologiczne wartości laboratoryjne, wynosi 75 mg/m2 powierzchni ciała, podawane jako wstrzyknięcie podskórne, codziennie przez 7 dni, po czym następuje okres odpoczynku trwający 21 dni (28-dniowy cykl leczenia). Zaleca się leczenie pacjentów przez co najmniej 6 cykli. Leczenie należy kontynuować tak długo, jak pacjent odnosi z niego korzyści, lub do czasu wystąpienia progresji choroby.
Pacjentów należy obserwować w kierunku odpowiedzi hematologicznej/toksyczności i nefrotoksyczności (patrz punkt 4.4); może być konieczne opóźnienie rozpoczęcia kolejnego cyklu lub zmniejszenie dawki w sposób opisany poniżej. Produktu Azculem nie należy podawać zamiennie z azacytydyną podawaną doustnie. Ze względu na różnice w ekspozycji, zalecenia dotyczące dawki i schematu dawkowania azacytydyny podawanej 3 doustnie różnią się od zaleceń dla azacytydyny do wstrzykiwań. Pracownikom opieki zdrowotnej zaleca się sprawdzenie nazwy produktu leczniczego, dawki i drogi podania. Badania laboratoryjne Przed rozpoczęciem leczenia i przed każdym cyklem leczenia należy wykonać próby czynnościowe wątroby oraz oznaczyć stężenie kreatyniny i wodorowęglanów w surowicy. Pełną morfologię krwi należy wykonywać przed rozpoczęciem leczenia oraz tak często, jak to jest konieczne, aby obserwować odpowiedź i toksyczność, lecz nie rzadziej niż przed każdym cyklem leczenia. Dostosowanie dawki z powodu toksyczności hematologicznej Toksyczność hematologiczna jest zdefiniowana jako najniższa wartość (nadir) osiągnięta w danym cyklu, jeśli liczba płytek krwi ≤50,0 × 109/l i (lub) bezwzględna liczba neutrofilów (ang. absolute neutrophil count, ANC) ≤1 × 109/l. Regeneracja jest zdefiniowana jako zwiększenie linii komórkowej(-ych), dla której(-ych) zaobserwowano toksyczność hematologiczną, przynajmniej o połowę bezwzględnej różnicy między nadirem a wartością początkową plus wartość nadiru (tzn. liczba krwinek w momencie regeneracji ≥ wartość nadiru + (0,5 × [|wartość początkowa – wartość nadiru|]). Pacjenci bez obniżonej początkowej liczby krwinek [tj. liczba krwinek białych (ang. white blood cells, WBC) ≥3,0 × 109/l i ANC ≥1,5 × 109/l oraz liczba płytek krwi ≥75,0 × 109/l] przed pierwszym leczeniem W przypadku zaobserwowania toksyczności hematologicznej po leczeniu produktem leczniczym Azculem następny cykl leczenia należy opóźnić do czasu regeneracji liczby płytek krwi i ANC. Jeśli regeneracja nastąpi w ciągu 14 dni, modyfikacja dawki nie jest konieczna. Jeśli jednak regeneracja nie nastąpi w ciągu 14 dni, dawkę należy zmniejszyć zgodnie z poniższą tabelą. Po modyfikacji dawki czas trwania cyklu powinien wynosić ponownie 28 dni. Wartość nadiru w cyklu ANC (× 10 /l)
Płytki krwi (× 10 /l)
Dawka w następnym cyklu, jeśli regeneracja* nie nastąpi w ciągu 14 dni (%)
≤1,0
≤50,0
50%
>1,0
>50,0
100%
*Regeneracja = wartości ≥ wartość nadiru + (0,5 × [wartość początkowa – wartość nadiru])
Pacjenci z obniżoną początkową liczbą krwinek [tj. liczba krwinek białych (WBC) <3,0 × 109/l lub ANC <1,5 × 109/l lub liczba płytek krwi <75,0 × 109/l] przed pierwszym leczeniem Po leczeniu produktem leczniczym Azculem, jeśli zmniejszenie liczby WBC lub ANC lub płytek, w porównaniu z wartościami przed leczeniem, wynosi ≤50%, lub więcej niż 50%, ale z poprawą w różnicowaniu którejkolwiek z linii komórkowych, nie należy opóźniać następnego cyklu ani modyfikować dawki. Jeśli zmniejszenie liczby WBC lub ANC lub płytek, w porównaniu z wartościami przed leczeniem,
wynosi więcej niż 50%, bez poprawy w różnicowaniu linii komórkowych, należy opóźnić następny cykl leczenia produktem leczniczym Azculem do osiągnięcia regeneracji liczby płytek i ANC. Jeśli regeneracja nastąpi w ciągu 14 dni, modyfikacja dawki nie jest konieczna. Jeśli jednak regeneracja nie nastąpi w ciągu 14 dni, należy oznaczyć komórkowość szpiku kostnego. Jeśli komórkowość szpiku kostnego wynosi >50%, nie należy modyfikować dawki. Jeżeli komórkowość szpiku kostnego wynosi ≤50%, leczenie należy opóźnić i zredukować dawkę zgodnie z poniższą tabelą: Komórkowość szpiku kostnego
15-50%
Dawka w następnym cyklu, jeśli regeneracja nie nastąpi w ciągu 14 dni (%) Regeneracja* ≤21 dni
Regeneracja* >21 dni
100% · 50%
<15% 100% 33% *Regeneracja = wartości ≥ wartość nadiru + (0,5 × [wartość początkowa – wartość nadiru]) Po modyfikacji dawki czas trwania następnego cyklu powinien wynosić ponownie 28 dni. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma konieczności specjalnego dostosowania dawki u osób w podeszłym wieku. Ponieważ w przypadku pacjentów w podeszłym wieku bardziej prawdopodobne jest występowanie osłabionej czynności nerek, użyteczne może być kontrolowanie czynności nerek. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Azacytydynę można podawać pacjentom z zaburzeniami czynności nerek bez początkowego dostosowania dawki (patrz punkt 5.2). Jeśli wystąpi niewyjaśnione zmniejszenie stężenia wodorowęglanów w surowicy do poziomu poniżej 20 mmol/l, w następnym cyklu dawkę należy zmniejszyć o 50%. Jeśli wystąpi niewyjaśnione zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy lub azotu mocznikowego we krwi (ang. blood urea nitrogen, BUN) do ≥2-krotności wartości początkowych i powyżej górnej granicy normy (GGN), należy opóźnić następny cykl aż do powrotu wartości do normy lub do wartości początkowych i zmniejszyć dawkę o 50% w następnym cyklu leczenia (patrz punkt 4.4). Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Nie przeprowadzono formalnych badań u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.4). Pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby należy uważnie obserwować w kierunku zdarzeń niepożądanych. W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie zaleca się szczególnej modyfikacji dawki początkowej przed rozpoczęciem leczenia; późniejsze modyfikacje dawek powinny być oparte na hematologicznych wartościach laboratoryjnych. Produkt leczniczy Azculem jest przeciwwskazany dla pacjentów z zaawansowanymi nowotworami złośliwymi wątroby (patrz punkty 4.3 i 4.4). Dzieci i młodzież Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Azculem u dzieci w wieku 0-17 lat. Aktualne dane przedstawiono w punktach 4.8, 5.1 i 5.2, ale brak zaleceń dotyczących dawkowania. Sposób podawania Podanie podskórne Środki ostrożności, które należy podjąć przed użyciem lub podaniem produktu leczniczego
Przygotowany produkt leczniczy Azculem należy wstrzykiwać podskórnie w ramię, udo lub brzuch. Należy zmieniać miejsca wstrzyknięcia. Nowe wstrzyknięcia należy wykonywać w odległości co najmniej 2,5 cm od poprzedniego miejsca i nigdy nie wstrzykiwać w miejsca tkliwe, zasinione, zaczerwienione lub stwardniałe. Po rekonstytucji zawiesiny nie należy filtrować. Instrukcja dotycząca rekonstytucji produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
4.3. Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Zaawansowane nowotwory złośliwe wątroby (patrz punkt 4.4). Karmienie piersią (patrz punkt 4.6).
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Toksyczność hematologiczna Leczenie azacytydyną jest związane z występowaniem niedokrwistości, neutropenii i małopłytkowości, szczególnie podczas pierwszych 2 cykli (patrz punkt 4.8). W razie potrzeby należy wykonywać pełną morfologię krwi, aby obserwować odpowiedź i toksyczność, jednak co najmniej przed każdym cyklem leczenia. Po podaniu zalecanej dawki w pierwszym cyklu należy zmniejszyć dawkę w kolejnych cyklach lub opóźnić jej podanie w zależności od wartości nadiru i odpowiedzi hematologicznej (patrz punkt 4.2). Pacjentom należy zalecić niezwłoczne zgłaszanie epizodów gorączkowych. Zaleca się również, aby pacjenci i lekarze zwracali uwagę na objawy przedmiotowe i podmiotowe krwawienia. Zaburzenia czynności wątroby Nie przeprowadzono formalnych badań u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów z rozległym obciążeniem nowotworem z powodu choroby przerzutowej zgłaszano występowanie postępującej śpiączki wątrobowej i śmierci podczas leczenia azacytydyną, w szczególności u pacjentów z początkowym stężeniem albuminy w surowicy <30 g/l. Azacytydyna jest przeciwwskazana u pacjentów z zaawansowanymi nowotworami złośliwymi wątroby (patrz punkt 4.3). Zaburzenia czynności nerek U pacjentów leczonych azacytydyną w postaci dożylnej w skojarzeniu z innymi chemioterapeutykami zgłaszano zaburzenia czynności nerek, począwszy od podwyższonego stężenia kreatyniny w surowicy do niewydolności nerek i zgonu. Ponadto u 5 pacjentów z przewlekłą białaczką szpikową (ang. chronic myelogenous leukaemia, CML) leczonych azacytydyną i etopozydem rozwinęła się nerkowa kwasica cewkowa, zdefiniowana jako zmniejszenie stężenia wodorowęglanów w surowicy do <20 mmol/l w połączeniu z zasadowym moczem i hipokaliemią (stężenie potasu w surowicy <3 mmol/l). Jeśli wystąpi niewyjaśnione zmniejszenie stężenia wodorowęglanów w surowicy (<20 mmol/l) lub zwiększenie stężenia kreatyniny lub BUN w surowicy, należy zmniejszyć dawkę lub opóźnić podanie leku (patrz punkt 4.2). Pacjentom należy zalecić niezwłoczne zgłaszanie fachowemu personelowi medycznemu występowanie skąpomoczu i bezmoczu. Chociaż nie zaobserwowano klinicznie istotnych różnic w częstości występowania działań niepożądanych pomiędzy pacjentami z prawidłową czynnością nerek a pacjentami z zaburzeniami czynności nerek, pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy ściśle obserwować w kierunku toksyczności, ponieważ azacytydyna i (lub) jej metabolity są wydalane głównie przez nerki (patrz punkt 4.2).
Badania laboratoryjne Przed rozpoczęciem leczenia i przed każdym cyklem leczenia należy wykonać próby czynnościowe wątroby oraz oznaczyć stężenie kreatyniny i wodorowęglanów w surowicy. Pełną morfologię krwi należy wykonywać przed rozpoczęciem leczenia oraz tak często, jak to jest konieczne, aby obserwować odpowiedź i toksyczność, lecz nie rzadziej niż przed każdym cyklem leczenia, patrz także punkt 4.8. Choroby serca i płuc Pacjenci z ciężką zastoinową niewydolnością serca, klinicznie niestabilną chorobą serca lub chorobą płuc w wywiadzie byli wykluczeni z głównych badań rejestracyjnych (AZA PH GL 2003 CL 001 oraz AZAAML-001) i z tego powodu nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności azacytydyny u tych pacjentów. Najnowsze dane z badań klinicznych z udziałem pacjentów z chorobami układu krążenia lub płuc w wywiadzie wykazały istotnie zwiększoną częstość występowania zdarzeń dotyczących serca związanych ze stosowaniem azacytydyny (patrz punkt 4.8). Dlatego zaleca się zachowanie ostrożności przy przepisywaniu azacytydyny tym pacjentom. Przed leczeniem oraz w jego trakcie należy rozważyć przeprowadzenie oceny wydolności krążeniowo-oddechowej. Martwicze zapalenie powięzi U pacjentów leczonych azacytydyną zgłaszano przypadki martwiczego zapalenia powięzi, w tym przypadki zakończone zgonem. U pacjentów, u których wystąpi martwicze zapalenie powięzi, należy przerwać podawanie produktu leczniczego Azculem oraz bezzwłocznie wdrożyć właściwe leczenie. Zespół rozpadu guza Ryzyko zespołu rozpadu guza dotyczy pacjentów z dużym rozmiarem guza przed zastosowaniem leczenia. Tacy pacjenci powinni być ściśle monitorowani i należy podjąć u nich odpowiednie środki ostrożności. Zespół różnicowania U pacjentów otrzymujących azacytydyny do wstrzykiwań zgłaszano przypadki zespołu różnicowania (znanego także jako zespół kwasu retinowego). Zespół różnicowania może skutkować zgonem, a objawy kliniczne mogą obejmować niewydolność oddechową, nacieki w płucach, gorączkę, wysypkę, obrzęk płuc, obrzęk obwodowy, szybki przyrost masy ciała, wysięk do opłucnej, wysięk do osierdzia, niedociśnienie i zaburzenia czynności nerek (patrz punkt 4.8). Należy rozważyć leczenie dużymi dawkami dożylnych kortykosteroidów i monitorowanie parametrów hemodynamicznych w razie pierwszego wystąpienia objawów przedmiotowych i podmiotowych, wskazujących na zespół różnicowania. Należy rozważyć czasowe przerwanie stosowania produktu azacytydyny do wstrzykiwań do czasu ustąpienia objawów i w razie ponownego ich wystąpienia należy zachować ostrożność.
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
W oparciu o dane z badań in vitro nie wydaje się, by w metabolizmie azacytydyny uczestniczyły izoenzymy cytochromu P450 (CYP), UDP-glukuronozylotransferazy (UGT), sulfotransferazy (SULT) ani transferazy glutationowe (GST). Z tego powodu uznaje się, że interakcje in vivo związane z tymi enzymami metabolizującymi są mało prawdopodobne. Klinicznie istotne działanie hamujące lub indukujące azacytydyny na enzymy cytochromu P450 jest mało prawdopodobne (patrz punkt 5.2). Nie przeprowadzono formalnych badań klinicznych dotyczących interakcji azacytydyny z innymi lekami.
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Kobiety w wieku rozrodczym / Antykoncepcja u mężczyzn i kobiet
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkt leczniczy Azculem wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podczas stosowania azacytydyny zgłaszano uczucie zmęczenia. Zaleca się zatem ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
4.8. Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Dorośli pacjenci z MDS, CMML i AML (20-30% blastów w szpiku) Działania niepożądane uważane za możliwie lub prawdopodobnie związane ze stosowaniem azacytydyny wystąpiły u 97% pacjentów. Najczęstsze ciężkie działania niepożądane odnotowane w kluczowym badaniu (AZA PH GL 2003 CL 001) obejmowały gorączkę neutropeniczną (8,0%) i niedokrwistość (2,3%), które zgłaszano również w badaniach uzupełniających (CALGB 9221 i CALGB 8921). Inne ciężkie działania niepożądane w tych 3 badaniach obejmowały zakażenia, takie jak posocznica neutropeniczna (0,8%) i zapalenie płuc (2,5%) (niektóre ze skutkiem śmiertelnym), małopłytkowość (3,5%), reakcje nadwrażliwości (0,25%) i zdarzenia krwotoczne [np. krwotok mózgowy (0,5%), krwotok z przewodu pokarmowego (0,8%) i krwotok śródczaszkowy (0,5%)]. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi podczas leczenia azacytydyną były reakcje hematologiczne (71,4%), w tym małopłytkowość, neutropenia i leukopenia (zazwyczaj stopnia 3.-4.), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (60,6%), w tym nudności, wymioty (zwykle stopnia 1.-2.) lub reakcje w miejscu wstrzyknięcia (77,1%; zwykle stopnia 1.-2.). Dorośli pacjenci w wieku 65 lat lub starsi z AML z >30% blastów w szpiku Najczęstszymi ciężkimi działaniami niepożądanymi (≥10%) odnotowanymi w badaniu AZA-AML-001 w grupie leczonej azacytydyną były gorączka neutropeniczna (25,0%), zapalenie płuc (20,3%) i gorączka
(10,6%). Inne, rzadziej zgłaszane ciężkie działania niepożądane w grupie leczonej azacytydyną obejmowały posocznicę (5,1%), niedokrwistość (4,2%), posocznicę neutropeniczną (3,0%), zakażenie układu moczowego (3,0%), małopłytkowość (2,5%), neutropenię (2,1%), zapalenie tkanki łącznej (2,1%), zawroty głowy (2,1%) i duszność (2,1%). Najczęściej zgłaszanymi (≥30%) działaniami niepożądanymi podczas leczenia azacytydyną były zdarzenia żołądkowo-jelitowe, w tym zaparcia (41,9%), nudności (39,8%) i biegunka (36,9%; zazwyczaj stopnia 1.-2.), zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania, w tym gorączka (37,7%; zazwyczaj stopnia 1.-2.) i zdarzenia hematologiczne, w tym gorączka neutropeniczna (32,2%) i neutropenia (30,1%; zazwyczaj stopnia 3.-4.). Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych Tabela 1 poniżej przedstawia działania niepożądane związane z leczeniem azacytydyną, obserwowane w głównych badaniach klinicznych dotyczących MDS i AML oraz po wprowadzeniu azacytydyny do obrotu. Częstość występowania określono jako: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Działania niepożądane przedstawiono w poniższej tabeli zgodnie z największą częstością występowania obserwowaną w którymkolwiek z głównych badań klinicznych. Tabela 1: Działania niepożądane zgłaszane u pacjentów z MDS lub AML leczonych azacytydyną (badania kliniczne i po wprowadzeniu azacytydyny do obrotu) Klasyfikacja Bardzo często układów i narządów Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
zapalenie płuc* (w tym bakteryjne, wirusowe i grzybicze), zapalenie nosogardzieli
Często
Niezbyt często
posocznica* (w tym bakteryjna, wirusowa i grzybicza), posocznica neutropeniczna*, zakażenie dróg oddechowych (w tym górnych dróg oddechowych i oskrzeli), zakażenie dróg moczowych, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie uchyłków, grzybica jamy ustnej, zapalenie zatok, zapalenie gardła, zapalenie śluzówki nosa, opryszczka pospolita, zakażenie skóry
Częstość nieznana martwicze zapalenie powięzi*
zezpół różnicowania *, a
Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy) Zaburzenia krwi i
Rzadko
gorączka neutropeniczna*,
pancytopenia*,
układu chłonnego
neutropenia, leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość
niewydolność szpiku kostnego
Zaburzenia układu immunologicznego
reakcje nadwrażliwości
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
anoreksja, zmniejszony apetyt, hipokaliemia
odwodnienie
Zaburzenia psychiczne
bezsenność
stan splątania, lęk
Zaburzenia układu zawroty głowy, ból głowy nerwowego
krwotok śródczaszkowy*, omdlenie, senność, letarg
Zaburzenia oka
krwotok oczny, krwotok spojówkowy
Zaburzenia serca
wysięk osierdziowy
Zaburzenia naczyniowe
Niedociśnienie tętnicze*, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, krwiak
zespół rozpadu guza
zapalenie osierdzia
Zaburzenia układu duszność, krwawienie wysięk opłucnowy, duszność wysiłkowa, oddechowego, klatki z nosa ból gardła i krtani piersiowej i śródpiersia Zaburzenia żołądka biegunka, wymioty, zaparcia, nudności, i jelit ból brzucha (w tym uczucie dyskomfortu w nadbrzuszu i w obrębie brzucha)
choroba śródmiąższ owa płuc
krwotok żołądkowojelitowy* (w tym krwotok z jamy ustnej), krwotok hemoroidalny, zapalenie jamy ustnej, krwawienie z dziąseł, dyspepsja niewydolność wątroby*, postępująca śpiączka wątrobowa
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Zaburzenia skóry i wybroczyny tkanki podskórnej punktowe, świąd (w tym uogólniony), wysypka, podskórne wylewy krwawe
plamica, łysienie, pokrzywka, rumień, wysypka plamkowa
bóle stawów, bóle Zaburzenia mięśniowomięśniowoszkieletowe i tkanki szkieletowe (w tym pleców, kości i łącznej kończyn)
skurcze mięśni, ból mięśni
Zaburzenia nerek i
niewydolność nerek*,
ostra gorączkowa dermatoza neutrofilowa, ropne zgorzelinowe zapalenie skóry
nerkowa kwasica
zapalenie naczyń skóry
dróg moczowych
krwiomocz, cewkowa podwyższone stężenie kreatyniny w surowicy
Zaburzenia ogólne i gorączka*, zmęczenie, siniaki, krwiaki, astenia, ból w klatce stwardnienie, wysypka, stany w miejscu piersiowej, rumień w świąd, stan zapalny, podania miejscu odbarwienie, guzki i wstrzyknięcia, ból w krwotok (w miejscu miejscu wstrzyknięcia), złe wstrzyknięcia, reakcja samopoczucie, w miejscu dreszcze, krwawienie w wstrzyknięcia miejscu wkłucia (nieokreślona) cewnika Badania diagnostyczne
martwica w miejscu wstrzyknię cia
zmniejszenie masy ciała
* = zgłaszano rzadkie przypadki śmiertelne a
= patrz punkt 4.4
Opis wybranych działań niepożądanych Hematologiczne działania niepożądane Najczęściej zgłaszane (≥10%) hematologiczne działania niepożądane związane z leczeniem azacytydyną obejmują niedokrwistość, małopłytkowość, neutropenię, gorączkę neutropeniczną i leukopenię, które były zazwyczaj stopnia 3. lub 4. Ryzyko wystąpienia tych zdarzeń jest większe w trakcie pierwszych 2 cykli leczenia, po czym występują one z mniejszą częstością u pacjentów z przywróconą czynnością układu krwiotwórczego. W przypadku większości hematologicznych działań niepożądanych zastosowano rutynowe kontrole pełnej morfologii krwi i opóźnienie podania azacytydyny w następnym cyklu, profilaktyczne podanie antybiotyków i (lub) w miarę potrzeb wspomaganie czynnikami wzrostu (np. GCSF) w neutropenii oraz przetoczenia krwi w niedokrwistości lub małopłytkowości. Zakażenia Mielosupresja może prowadzić do neutropenii i zwiększonego ryzyka wystąpienia zakażeń. U pacjentów otrzymujących azacytydynę zgłaszano ciężkie działania niepożądane, takie jak posocznica, w tym posocznica neutropeniczna, i zapalenie płuc, niektóre ze skutkiem śmiertelnym. Zakażenia można leczyć, stosując leki przeciwzakaźne oraz wspomaganie czynnikami wzrostu (np. G-CSF) w przypadku neutropenii. Krwawienie U pacjentów otrzymujących azacytydynę może wystąpić krwawienie. Zgłaszano ciężkie działania niepożądane, takie jak krwotok z przewodu pokarmowego i krwotok śródczaszkowy. Pacjentów należy obserwować pod kątem objawów przedmiotowych i podmiotowych krwawienia, w szczególności pacjentów z istniejącą uprzednio bądź związaną z leczeniem małopłytkowością. Nadwrażliwość U pacjentów otrzymujących azacytydynę zgłaszano ciężkie reakcje nadwrażliwości. W przypadku wystąpienia reakcji rzekomoanafilaktycznej należy natychmiast przerwać stosowanie azacytydyny i rozpocząć odpowiednie leczenie objawowe. Działania niepożądane dotyczące skóry i tkanki podskórnej Większość działań niepożądanych dotyczących skóry i tkanki podskórnej była związana z miejscem wstrzyknięcia. Żadne z tych działań niepożądanych nie prowadziło do przerwania leczenia azacytydyną ani do zmniejszenia dawki azacytydyny w badaniach głównych. Większość działań niepożądanych wystąpiła podczas pierwszych 2 cykli leczenia i zwykle zmniejszała się w kolejnych cyklach. Działania
niepożądane dotyczące tkanki podskórnej, takie jak wysypka/stan zapalny/świąd w miejscu wstrzyknięcia, wysypka, rumień i zmiany skórne, mogą wymagać równoczesnego zastosowania produktów leczniczych, takich jak leki przeciwhistaminowe, kortykosteroidy i niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ). Te reakcje skórne należy odróżnić od zakażeń tkanek miękkich, występujących czasami w miejscu wstrzyknięcia. Po wprowadzeniu azacytydyny do obrotu zgłaszano występowanie zakażeń tkanek miękkich, w tym zapalenia tkanki łącznej i martwiczego zapalenia powięzi, w rzadkich przypadkach wiodącego do zgonu. Leczenie zakaźnych działań niepożądanych, patrz punkt 4.8 Zakażenia. Działania niepożądane dotyczące przewodu pokarmowego Najczęściej zgłaszane działania niepożądane dotyczące żołądka i jelit związane z leczeniem azacytydyną obejmowały zaparcia, biegunkę, nudności i wymioty. Te działania niepożądane leczono objawowo lekami przeciwwymiotnymi w przypadku nudności i wymiotów, lekami przeciwbiegunkowymi w przypadku biegunki oraz lekami przeczyszczającymi i (lub) środkami zmiękczającymi stolec w przypadku zaparć. Działania niepożądane dotyczące nerek U pacjentów leczonych azacytydyną zgłaszano zaburzenia czynności nerek, począwszy od podwyższonego stężenia kreatyniny w surowicy oraz krwiomoczu, aż po nerkową kwasicę cewkową, niewydolność nerek i zgon (patrz punkt 4.4). Działania niepożądane dotyczące wątroby U pacjentów z rozległym obciążeniem nowotworem z powodu choroby przerzutowej zgłaszano występowanie niewydolności wątroby, postępującej śpiączki wątrobowej i przypadki zgonu podczas leczenia azacytydyną (patrz punkt 4.4). Zdarzenia dotyczące serca Dane z badania klinicznego umożliwiającego włączenie pacjentów z chorobą układu sercowonaczyniowego lub chorobą płuc w wywiadzie wykazały zwiększenie częstości zdarzeń dotyczących serca u pacjentów z nowo rozpoznaną ostrą białaczką szpikową (AML) leczonych azacytydyną (patrz punkt 4.4). Pacjenci w podeszłym wieku Dostępne są ograniczone informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania azacytydyny u pacjentów w wieku ≥85 lat [dla 14 (5,9%) pacjentów w wieku ≥85 lat leczonych w badaniu AZA-AML-001]. Dzieci i młodzież W badaniu AZA-JMML-001 28 dzieci i nastolatków (w wieku od 1 miesiąca do poniżej 18 lat) leczono azacytydyną z powodu MDS (n = 10) lub młodzieńczej białaczki mielomonocytowej (ang. juvenile myelomonocytic leukaemia, JMML) (n = 18) (patrz punkt 5.1). U wszystkich 28 pacjentów wystąpiło co najmniej 1 zdarzenie niepożądane, a u 17 (60,7%) wystąpiło co najmniej 1 zdarzenie związane z leczeniem. Najczęściej zgłaszanymi zdarzeniami niepożądanymi w całej populacji dzieci i młodzieży były gorączka, zdarzenia hematologiczne, w tym niedokrwistość, małopłytkowość i gorączka neutropeniczna, oraz zdarzenia żołądkowo-jelitowe, w tym zaparcia i wymioty. U trzech (3) pacjentów wystąpiło zdarzenie zaobserwowane w czasie leczenia, prowadzące do przerwania przyjmowania leku (gorączka, progresja choroby i ból brzucha). W badaniu AZA-AML-004 7 dzieci (w wieku od 2 do 12 lat) było leczonych azacytydyną z powodu AML w celu leczenia nawrotu molekularnego po pierwszej całkowitej remisji [CR1] (patrz punkt 5.1). U wszystkich 7 pacjentów wystąpiło co najmniej 1 zdarzenie niepożądane związane z leczeniem. Najczęściej zgłaszanymi zdarzeniami niepożądanymi były neutropenia, nudności, leukopenia,
małopłytkowość, biegunka i zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT). U dwóch pacjentów wystąpiło zdarzenie związane z leczeniem prowadzące do przerwania podawania leku (gorączka neutropeniczna, neutropenia). Nie stwierdzono nowych sygnałów dotyczących bezpieczeństwa u ograniczonej liczby dzieci i młodzieży leczonych azacytydyną w trakcie badania klinicznego. Ogólny profil bezpieczeństwa był zgodny z profilem bezpieczeństwa populacji osób dorosłych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: 22 49-21-301, faks: 22 49-21309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
4.9. Przedawkowanie
W badaniach klinicznych zgłoszono jeden przypadek przedawkowania azacytydyny. U pacjenta wystąpiła biegunka, nudności i wymioty po otrzymaniu pojedynczej dawki dożylnej około 290 mg/m2 pc., blisko 4krotności zalecanej dawki początkowej. W przypadku przedawkowania należy monitorować stan pacjenta, wykonując odpowiednie badania morfologii krwi, i w razie konieczności zastosować leczenie wspomagające. Nie jest znana swoista odtrutka na przedawkowanie azacytydyny.