Pharmuno — Katalog aptek w Polsce

Ulotki i ChPL, ceny i refundacja, interakcje leków, oficjalne dawkowanie i godziny otwarcia aptek — w jednym miejscu.

Pharmuno — Katalog aptek w Polsce

Ulotki i ChPL, ceny i refundacja, interakcje leków, oficjalne dawkowanie i godziny otwarcia aptek — w jednym miejscu.

Axonalgin

Leki z tą samą substancją czynną

Te leki zawierają tę samą substancję czynną (Metamizolum natricum monohydricum 1000 mg), kod ATC N02BB02 i mogą być stosowane zamiennie po konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.

Substancja czynna: Metamizolum natricum monohydricum 1000 mg
Kod ATC: N02BB02
Nr w Rejestrze Produktów Leczniczych: 100468405

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika Axonalgin, 1000 mg, tabletki powlekane Metamizolum natricum monohydricum Lek Axonalgin może powodować nieprawidłowo niski poziom białych krwinek (agranulocytoza), co może prowadzić do poważnych i zagrażających życiu zakażeń (patrz punkt 4). Należy przerwać przyjmowanie leku i natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpi którykolwiek z następujących objawów: gorączka, dreszcze, ból gardła, bolesne owrzodzenia w nosie, jamie ustnej i gardle lub w okolicy narządów płciowych lub odbytu. Jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpiła agranulocytoza podczas stosowania metamizolu lub podobnych leków, nie wolno mu już nigdy przyjmować tego leku (patrz punkt 2). Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta. Lek ten należy zawsze stosować dokładnie tak, jak to opisano w tej ulotce dla pacjenta lub według zaleceń lekarza lub farmaceuty. Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać. Jeśli potrzebna jest rada lub dodatkowa informacja, należy zwrócić się do farmaceuty. Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Patrz punkt 4. Jeśli po upływie 3-5 dni pacjent czuje się gorzej, należy skontaktować się z lekarzem.

Co to jest lek i w jakim celu się go stosuje

Axonalgin zawiera substancję czynną – metamizol sodowy jednowodny, który należy do grupy leków nazywanych pochodnymi pirazolonu, o działaniu przeciwbólowym i obniżającym temperaturę. Lek Axonalgin jest wskazany do stosowania u młodzieży w wieku od 15 lat lub starszej i dorosłych w leczeniu: ostrego i silnego bólu po urazach lub po operacjach skurczowego bólu brzucha (kolka) bólu nowotworowego innego ostrego lub przewlekłego i ciężkiego bólu, gdy zastosowanie innych środków jest przeciwwskazane wysokiej gorączki, gdy inne metody leczenia są nieskuteczne. 2.

Informacje ważne przed zastosowaniem leku

Kiedy nie stosować leku Axonalgin

jeśli pacjent ma uczulenie na metamizol lub inne pirazolony (np. propyfenazon, fenazon), lub pirazolidyny (np. fenylobutazon, oksyfenylobutazon) lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6) jeśli wcześniej u pacjenta wystąpił znaczny spadek liczby białych krwinek zwanych granulocytami, który był spowodowany przez metamizol lub jakiekolwiek podobne leki zwane pirazolonami lub pirazolidynami

jeśli u pacjenta wystąpiły problemy ze szpikiem kostnym lub schorzenia mające wpływ na sposób wytwarzania lub działania krwinek jeśli u pacjenta występuje stwierdzona nietolerancja na leki przeciwbólowe (zespół astmy analgetycznej lub nietolerancja leków przeciwbólowych objawiająca się pokrzywką i (lub) obrzękiem naczynioruchowym). Dotyczy to pacjentów, u których po ekspozycji na działanie leków przeciwbólowych, takich jak: salicylany, paracetamol lub inne nieopioidowe leki przeciwbólowe, takie jak: salicylany i paracetamol lub diklofenak, ibuprofen, indometacyna czy naproksen, występuje skurcz oskrzeli (nagłe zwężenie dolnych dróg oddechowych) lub inne objawy reakcji nadwrażliwości, takie jak: swędzenie, katar i obrzęk (pokrzywka, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy). jeśli kiedykolwiek u pacjenta wystąpiła reakcja alergiczna na metamizol, taka jak ciężkie reakcje skórne (patrz punkt 4) jeśli u pacjenta występuje wada wrodzona wiążąca się z ryzykiem rozpadu krwinek czerwonych (uwarunkowany genetycznie niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej) jeśli u pacjenta występuje choroba dziedziczna wiążąca się z zaburzeniami syntezy hemoglobiny (ostra przerywana porfiria wątrobowa) jeśli pacjentka jest w trzech ostatnich miesiącach ciąży

Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Axonalgin należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą. Nieprawidłowo niska liczba białych krwinek (agranulocytoza) Lek Axonalgin może powodować agranulocytozę, bardzo niski poziom białych krwinek zwanych granulocytami, które są ważne w zwalczaniu infekcji (patrz punkt 4). Należy przerwać przyjmowanie metamizolu i natychmiast udać się do lekarza, jeśli wystąpią następujące objawy, ponieważ mogą one wskazywać na możliwą agranulocytozę: dreszcze, gorączka, ból gardła i bolesne owrzodzenia błony śluzowej (wilgotne powierzchnie ciała), szczególnie w jamie ustnej, nosie i gardle lub w okolicy narządów płciowych lub odbytu. Lekarz wykona badanie laboratoryjne w celu sprawdzenia poziomu krwinek. Jeśli metamizol jest stosowany w leczeniu gorączki, niektóre objawy rozwijającej się agranulocytozy mogą pozostać niezauważone. Dodatkowo objawy mogą być również maskowane, jeśli pacjent otrzymuje terapię antybiotykową. Agranulocytoza może rozwinąć się w dowolnym momencie leczenia lekiem Axonalgin, a nawet wkrótce po jego zakończeniu. Agranulocytoza może wystąpić, nawet jeśli w przeszłości pacjent bez problemów stosował metamizol. Należy przerwać stosowanie leku Axonalgin i natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli u pacjenta wystąpią objawy pancytopenii (takie jak ogólna niedyspozycja, zakażenie, utrzymująca się gorączka, siniaki, krwawienia i bladość) lub trombocytopenii (takie jak zwiększona skłonność do krwawień, małe czerwone plamki na skórze i błonach śluzowych spowodowane krwawieniem) (patrz punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”). Ciężkie reakcje nadwrażliwości Lek Axonalgin zawiera metamizol, którego stosowanie wiąże się z rzadkim, ale zagrażającym życiu, ryzykiemciężkiej reakcji nadwrażliwości. Pacjenci, u których występuje nadwrażliwość (reakcje anafilaktyczne) na lek Axonalgin są szczególnie narażeni na wystąpienie podobnych reakcji również po zastosowaniu innych środków przeciwbólowych. Pacjenci, u których występują reakcje alergiczne lub inne (immunologicznie zależne) reakcje obronne (np. agranulocytoza) na lek Axonalgin są również szczególnie narażeni na wystąpienie podobnych reakcji na inne pirazolony i pirazolidyny (substancje chemicznie podobne) (leki przeciwbólowe takie jak: fenazon, propyfenazon, fenylobutazon, oksyfenbutazon). Jeśli u pacjenta występują reakcje alergiczne lub inne reakcje układu immunologicznego na inne pirazolony, pirazolidyny lub inne leki przeciwbólowe, istnieje również duże ryzyko reakcji na lek Axonalgin w ten sam sposób.

Ryzyko wystąpienia ciężkich reakcji nadwrażliwości na lek Axonalgin może znacznie wzrosnąć, jeśli u pacjenta występuje którekolwiek z poniższych zaburzeń i (lub) nietolerancji: nietolerancja niesteroidowych leków przeciwzapalnych (stosowanych w leczeniu bólu, schorzeń reumatycznych), z objawami takimi jak: świąd i obrzęk (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy). W takim przypadku nie wolno przyjmować leku Axonalgin (patrz punkt 2 „Kiedy nie stosować leku Axonalgin”). napady bezdechu z powodu zwężenia oskrzelików (astma oskrzelowa), zwłaszcza jeśli u pacjenta występuje również zapalenie błony śluzowej nosa i zatok oraz polipy nosa. przewlekła pokrzywka nadwrażliwość na substancje barwnikowe (np. tartrazyna) lub środki konserwujące (np. benzoesany). nietolerancja alkoholu, w wyniku której pacjent reaguje kichaniem, łzawieniem oczu i silnym zaczerwienieniem twarzy nawet na niewielkie ilości alkoholu. Taka nietolerancja alkoholu może być oznaką dotychczas nierozpoznanej nietolerancji leków przeciwbólowych (patrz punkt 2 „Kiedy nie stosować leku Axonalgin”). U pacjentów z podwyższonym ryzykiem wystąpienia reakcji nadwrażliwości, lek Axonalgin może być zastosowany wyłącznie po starannym rozważeniu możliwych zagrożeń i spodziewanych korzyści. Jeśli lek Axonalgin jest podawany w takich przypadkach, pacjent musi być pod ścisłym nadzorem medycznym, z łatwym dostępem do sprzętu ratowniczego. U pacjentów ze szczególnie silną nadwrażliwością może wystąpić reakcja anafilaktyczna. Z tego względu u pacjentów chorych na astmę lub ze skłonnością do reakcji nadwrażliwości (atopia) należy zachować szczególną ostrożność. Ciężkie reakcje skórne Podczas stosowania metamizolu zgłaszano zagrażające życiu ciężkie reakcje skórne – zespół Stevensa-Johnsona (ang. Stevens-Johnson syndrome, SJS) i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, reakcja na lek z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS). W razie pojawienia się objawów związanych z tymi ciężkimi reakcjami skórnymi, opisanych w punkcie 4, należy niezwłocznie przerwać leczenie lekiem Axonalgin i poszukać pomocy medycznej. Jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpiły ciężkie reakcje skórne, nie należy nigdy w przyszłości ponawiać leczenia lekiem Axonalgin (patrz punkt 4). Spadek ciśnienia krwi (reakcja hipotensyjna) Lek Axonalgin, może wywoływać spadek ciśnienia krwi (reakcje hipotensyjne, patrz punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”). Ryzyko wystąpienia takich reakcji jest większe: jeśli pacjent ma niskie ciśnienie krwi, jest silnie odwodniony lub ma słabe krążenie krwi, lub u pacjenta występuje wczesne stadium niewydolności krążenia (np. w przypadku zawału serca lub ciężkich urazów). jeśli pacjent ma wysoką gorączkę. Lekarz starannie rozważy potrzebę podania leku Axonalgin takim pacjentom i będzie prowadził ścisły nadzór nad pacjentem. Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia spadku ciśnienia krwi, konieczne może okazać się podjęcie działań zapobiegawczych (wyrównanie zaburzeń krążenia). Należy koniecznie unikać obniżenia ciśnienia krwi, (np. w przypadku ciężkiej choroby wieńcowej lub istotnych zwężeń naczyń krwionośnych (stenoza), tj. ograniczających przepływ krwi do mózgu). Lek Axonalgin można stosować tylko pod ścisłą kontrolą parametrów układu krążenia. Dolegliwości dotyczące wątroby U pacjentów przyjmujących metamizol występowały przypadki zapalenia wątroby, którego objawy pojawiały się w okresie od kilku dni do kilku miesięcy po rozpoczęciu leczenia. Należy przerwać stosowanie leku Axonalgin i skontaktować się z lekarzem, jeśli u pacjenta wystąpią dolegliwości dotyczące wątroby, takie jak: złe samopoczucie (nudności lub wymioty), gorączka,

uczucie zmęczenia, utrata apetytu, ciemne zabarwienie moczu, jasno zabarwione stolce, zażółcenie skóry lub białkówek oczu, swędzenie, wysypka lub ból w górnej części brzucha. Lekarz skontroluje u pacjenta prawidłowość funkcjonowania wątroby. Pacjent nie powinien przyjmować leku Axonalgin, jeśli stosował wcześniej jakiekolwiek leki zawierające metamizol i miał dolegliwości ze strony wątroby. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby Jeśli czynność nerek lub wątroby jest zaburzona, lek Axonalgin należy stosować wyłącznie po starannym rozważeniu możliwych zagrożeń i spodziewanych korzyści, z uwzględnieniem odpowiednich środków ostrożności (patrz punkt 3 „Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby”). Dzieci i młodzież Nie należy stosować leku Axonalgin u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 15 lat. Lek Axonalgin a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Jest szczególnie ważne, aby poinformować lekarza, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków: metotreksat, lek stosowany w leczeniu nowotworu lub niektórych schorzeń reumatycznych. Jednoczesne stosowanie metamizolu i metotreksatu może nasilać szkodliwe działanie metotreksatu na proces krwiotwórczy, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. Dlatego też należy unikać jednoczesnego stosowania obu tych leków. chloropromazyna, lek stosowany w leczeniu chorób psychicznych. Stosowanie leku Axonalgin równocześnie z chloropromazyną może powodować poważne obniżenie temperatury ciała. cyklosporyna, lek stosowany w celu osłabienia układu immunologicznego. kwas acetylosalicylowy. Metamizol może zmniejszać działanie kwasu acetylosalicylowego na płytki krwi. Jeśli pacjent przyjmuje kwas acetylosalicylowy w małej dawce, w celu zapobiegania chorobom serca, lek Axonalgin powinien być stosowany z zachowaniem szczególnej ostrożności. bupropion, lek stosowany w leczeniu depresji albo wspomagająco podczas rzucania palenia. efawirenz, lek stosowany w leczeniu zakażenia HIV (AIDS). metadon, lek stosowany w leczeniu uzależnienia od niedozwolonych środków odurzających (tzw. opioidów). walproinian, lek stosowany w leczeniu padaczki lub zaburzenia afektywnego dwubiegunowego. takrolimus, lek stosowany w zapobieganiu odrzucenia narządu u pacjentów po przeszczepieniu. sertralina, lek stosowany w leczeniu depresji. Substancje czynne należące do grupy pirazolonów (do której należy również metamizol) wykazują znany potencjał powodowania interakcji z następującymi lekami: leki zapobiegające krzepnięciu krwi (doustne leki przeciwzakrzepowe), leki obniżające wysokie ciśnienie krwi i leki stosowane w niektórych chorobach serca (kaptopryl), lek stosowany w leczeniu chorób psychicznych (lit), lek zwiększający ilość wydalanego moczu (triamteren), leki przeciwnadciśnieniowe (stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego). Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych Przed wykonaniem badań laboratoryjnych należy powiedzieć lekarzowi, że pacjent przyjmuje lek Axonalgin, ponieważ metamizol może wpływać na wyniki niektórych badań (np. oznaczenie poziomu kreatyniny, trójglicerydów, cholesterolu frakcji HDL lub kwasu moczowego w surowicy krwi). Lek Axonalgin z alkoholem Podczas leczenia lekiem Axonalgin nie należy spożywać alkoholu.

Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. –

Ciąża Dostępne dane dotyczące stosowania metamizolu w pierwszych trzech miesiącach ciąży są ograniczone, ale nie wskazują na szkodliwy wpływ na zarodek. W wybranych przypadkach, gdy nie ma innych możliwości leczenia, przyjmowanie pojedynczych dawek metamizolu w pierwszym i drugim trymestrze ciąży może być dopuszczalne po konsultacji z lekarzem lub farmaceutą oraz po dokładnym rozważeniu korzyści i ryzyka stosowania metamizolu. Jednak ogólnie nie zaleca się stosowania metamizolu w pierwszym i drugim trymestrze ciąży. Nie wolno przyjmować leku Axonalgin w ostatnich trzech miesiącach ciąży ze względu na zwiększenie ryzyka powikłań u matki i dziecka (krwotoki, przedwczesne zamknięcie ważnego naczynia tzw. przewód tętniczy Botalla, u nienarodzonego dziecka, które w sposób naturalny zamyka się dopiero po urodzeniu).

Karmienie piersią Metabolity metamizolu przenikają do mleka matki w znacznych ilościach i nie można wykluczyć zagrożenia dla karmionego piersią niemowlęcia. W związku z tym, należy szczególnie unikać wielokrotnego stosowania metamizolu w okresie karmienia piersią. W razie jednorazowego przyjęcia metamizolu, zaleca się matkom odciągać i wyrzucać pokarm przez 48 godzin od przyjęcia leku.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn W zalecanym zakresie dawkowania nie stwierdzono żadnych działań niepożądanych wpływających na zdolności reagowania lub koncentracji. Ze względów ostrożności należy jednak rozważyć możliwość wystąpienia takich działań niepożądanych – przynajmniej przy większych dawkach – i powstrzymać się od obsługiwania maszyn, prowadzenia pojazdów i innych czynności obciążonych ryzykiem. Dotyczy to szczególnie pacjentów spożywających alkohol. Lek Axonalgin zawiera sód Lek zawiera 71,3 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdej tabletce. Odpowiada to 3,56% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych. 3.

Jak stosować lek

Ten lek należy zawsze stosować dokładnie tak, jak to opisano w ulotce dla pacjenta lub zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Dawkowanie zależy od natężenia bólu lub gorączki oraz indywidualnej odpowiedzi pacjenta na lek Axonalgin. Zawsze należy stosować najmniejszą dawkę konieczną do łagodzenia bólu i gorączki. Dorośli i młodzież w wieku od 15 lat lub starsza (o masie ciała powyżej 53 kg) mogą zażywać do 1000 mg metamizolu w pojedynczej dawce (1 tabletka 1000 mg), do 4 razy na dobę, w odstępach 6 – 8 godzin. Maksymalna dawka dobowa wynosi 4000 mg (co odpowiada 4 tabletkom po 1000 mg). Wyraźnego działania leku należy się spodziewać 30 – 60 minut po doustnym podaniu leku. Pacjenci w podeszłym wieku, pacjenci osłabieni i (lub) pacjenci z obniżonym klirensem kreatyniny U pacjentów w podeszłym wieku, pacjentów osłabionych i pacjentów z osłabioną czynnością nerek należy zmniejszyć dawkę, ponieważ eliminacja produktów metabolizmu metamizolu może być wydłużona. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby

Należy unikać dużych dawek podawanych wielokrotnie, gdy czynność nerek lub wątroby jest zaburzona, z uwagi na zmniejszoną szybkość eliminacji. Krótkotrwałe stosowanie nie wymaga zmniejszenia dawki. Brak jest doświadczenia w zakresie długotrwałego stosowania. Stosowanie u dzieci i młodzieży Młodzież w wieku 15 lat i powyżej (o masie ciała powyżej 53 kg): patrz dawkowanie u pacjentów dorosłych. Lek Axonalgin nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 15 lat. Dla młodszych dzieci dostępne są inne postacie i moce tego leku; należy zapytać o to lekarza prowadzącego lub farmaceutę. . Sposób podawania Podanie doustne. Tabletek nie należy rozgryzać. Tabletki przyjmować popijając dostateczną ilością płynu (np. szklanką wody). Tabletkę można podzielić na równe dawki. Czas stosowania Czas trwania leczenia zależy od charakteru i ciężkości choroby, i zostanie ustalony przez lekarza prowadzącego. Nie zaleca się stosowania leków przeciwbólowych dłużej niż 3-5 dni bez konsultacji z lekarzem lub stomatologiem. Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Axonalgin W przypadku wystąpienia następujących objawów przedawkowania należy wezwać lekarza lub udać się do najbliższego szpitalnego oddziału ratunkowego: nudności, wymioty, ból brzucha, zaburzenie czynności nerek, w tym ostra niewydolność nerek (np. z objawami śródmiąższowego zapalenia nerek), zawroty głowy, senność (ospałość), utrata przytomności, drgawki, spadek ciśnienia krwi, który może prowadzić do niewydolności krążenia (wstrząs), zaburzenia rytmu serca (tachykardia – częstoskurcz). W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, aby można było rozpocząć odpowiednie leczenie. Po przyjęciu bardzo dużych dawek, wydalanie nieszkodliwego metabolitu (kwasu rubazonowego) może powodować czerwone zabarwienie moczu. Pominięcie przyjęcia leku Axonalgin Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. 4.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Poniżej wymienione działania niepożądane mogą mieć poważne konsekwencje; należy przerwać stosowanie leku Axonalgin i niezwłocznie zgłosić się do lekarza: Jeśli poniższe działania niepożądane pojawią się nagle lub rozwiną się szybko, należy natychmiast zgłosić się do lekarza, gdyż niektóre reakcje na lek (np. ciężkie reakcje nadwrażliwości, ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona lub toksyczne martwicze oddzielanie się

naskórka, agranulocytoza, pancytopenia) mogą zagrażać życiu. W takich przypadkach nie wolno stosować leku Axonalgin bez nadzoru lekarza. Natychmiastowe odstawienie leku może być kluczowe dla wyzdrowienia. Należy zaprzestać stosowania leku Axonalgin i natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów: nudności (nudności lub wymioty), gorączka, uczucie zmęczenia, utrata apetytu, ciemne zabarwienie moczu, jasne zabarwienie stolca, zażółcenie skóry lub białkówek oczu, swędzenie, wysypka lub ból w górnej części brzucha. Objawy te mogą świadczyć o uszkodzeniu wątroby. Patrz także punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”. Reakcje nadwrażliwości (reakcje anafilaktyczne lub anafilaktoidalne) – rzadko występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 1000 pacjentów). Typowe oznaki łagodnych reakcji obejmują objawy, takie jak: pieczenie oczu, kaszel, katar, kichanie, uczucie ucisku w klatce piersiowej, zaczerwienienie skóry (zwłaszcza w okolicach twarzy i głowy), pokrzywka i obrzęk twarzy oraz rzadziej nudności i skurcze brzucha. Szczególne objawy ostrzegawcze to uczucie pieczenia, swędzenie i zaczerwienienie na języku i pod językiem, a zwłaszcza na dłoniach i podeszwach stóp. Takie łagodne reakcje mogą przechodzić w ciężką uogólnioną pokrzywkę, ciężki obrzęk naczynioruchowy (obrzęk, w tym krtani), ciężki skurcz oskrzeli (skurczowe zwężenie dolnych dróg oddechowych), częstoskurcz (zwiększone tętno), arytmię serca, spadek ciśnienia krwi (czasem z wcześniejszym wzrostem ciśnienia krwi), utratę przytomności i wstrząs krążeniowy. Reakcje te mogą także wystąpić nawet wtedy, gdy metamizol był wcześniej stosowany bez powikłań i mogą mieć ciężkie lub zagrażające życiu nasilenie, a w pewnych przypadkach nawet śmiertelne skutki. U pacjentów z zespołem astmy analgetycznej, reakcje nadwrażliwości zwykle przybierają postać napadów astmy (patrz punkt 2 „Kiedy nie stosować leku Axonalgin”). –

Czerwonawe, płaskie, tarczowate lub okrągłe plamy na tułowiu, często z pęcherzami pośrodku, łuszczeniem się skóry, owrzodzeniami jamy ustnej, gardła, nosa, narządów płciowych i oczu. Te poważne wysypki skórne mogą być poprzedzone gorączką i objawami grypopodobnymi (zespół Stevensa-Johnsona lub toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka) – bardzo rzadko występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 000 pacjentów).

Rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała i powiększone węzły chłonne (zespół DRESS lub zespół nadwrażliwości na lek) – częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Znaczne obniżenie liczby niektórych białych krwinek (agranulocytoza), w tym przypadki śmiertelne lub zmniejszenie liczby płytek krwi (małopłytkowość) – bardzo rzadko występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 000 pacjentów). Reakcje te prawdopodobnie zależą od układu odpornościowego. Reakcje te mogą także wystąpić nawet wtedy, gdy metamizol był wcześniej stosowany bez powikłań. Objawami agranulocytozy są: wysoka gorączka, dreszcze, ból gardła, trudności w połykaniu i zmiany zapalne błon śluzowych w jamie ustnej, nosie, gardle, oraz narządach płciowych lub okolicach odbytu. Jednakże u pacjentów stosujących antybiotyki (leki zwalczające zakażenie) objawy te mogą być minimalne. Szybkość opadania erytrocytów (OB) wzrasta znacząco, natomiast obrzęk węzłów chłonnych może być łagodny lub wcale nie występować. Typowe oznaki małopłytkowości to między innymi: zwiększona skłonność do krwawień i wybroczyn (wybroczyny krwawe skóry i błon śluzowych). W razie wystąpienia objawów agranulocytozy, pancytopenii (patrz poniżej) lub małopłytkowości, należy natychmiast przerwać stosowanie leku Axonalgin i wykonać morfologię krwi (z rozmazem) pod kontrolą lekarza. Należy przerwać stosowanie leku Axonalgin, zanim będą dostępne wyniki badań laboratoryjnych.

Zmniejszona objętość krwi z równoczesnymi zaburzeniami funkcji szpiku kostnego (anemia aplastyczna), zmniejszenie liczby krwinek białych i czerwonych, i zmniejszenie liczby płytek

krwi we krwi (pancytopenia), w tym przypadki śmiertelne – częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Objawy pancytopenii i niedokrwistości aplastycznej obejmują: ogólne złe samopoczucie, zakażenie, utrzymującą się gorączkę, krwiaki, krwawienie i bladość. Inne możliwe działania niepożądane Niezbyt często (mogą dotyczyć do 1 na 100 pacjentów) fioletowa do ciemnoczerwonej wysypka skórna czasami z pęcherzykami (wysypka polekowa). spadek ciśnienia krwi (izolowana reakcja hipotensyjna), który prawdopodobnie jest spowodowany bezpośrednim działaniem leku i nie towarzyszą mu inne objawy reakcji nadwrażliwości. Taka reakcja powoduje silny spadek ciśnienia krwi jedynie w rzadkich przypadkach. Ryzyko wystąpienia spadku ciśnienia krwi może być zwiększone u pacjentów z bardzo wysoką gorączką. Typowe objawy znacznego spadku ciśnienia krwi to: zwiększone tętno, bladość, drżenie, zawroty głowy, nudności i utrata przytomności. Rzadko (mogą dotyczyć do 1 na 1000 pacjentów) zmniejszenie liczby krwinek białych we krwi (leukopenia) wysypka skórna (np. wysypka grudkowo-plamista) Bardzo rzadko (mogą dotyczyć do 1 na 10 000 pacjentów) napad astmy (bezdech w wyniku zwężenia dróg oddechowych, oskrzelików). ostre pogorszenie czynności nerek, czasem objawiające się zbyt małym wydalaniem moczu lub bezmoczem, wydalaniem białek krwi w moczu (białkomocz) lub ostrą niewydolnością nerek; zapalenie nerek (ostre śródmiąższowe zapalenie nerek). Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) wstrząs anafilaktyczny. zawał serca, jako część reakcji alergicznej (zespół Kounisa). zapalenie wątroby, zażółcenie skóry i białkówek oczu, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych we krwi. krwawienie z przewodu pokarmowego. Czerwone zabarwienie moczu może być spowodowane obecnością nieszkodliwego produktu rozkładu metamizolu (kwas rubazonowy). Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: 22 49-21-301, fax: 22 49-21-309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku. 5.

Jak przechowywać lek

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na blistrze i pudełku po EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko. 6.

Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Axonalgin Substancją czynną leku jest metamizol sodowy jednowodny. Każda tabletka zawiera 1000 mg metamizolu sodowego jednowodnego. Pozostałe składniki to: kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian, hypromeloza 2910 (6±2 mPa∙s), tytanu dwutlenek (E171), makrogol 8000 i talk. Jak wygląda lek Axonalgin i co zawiera opakowanie Tabletki powlekane w kolorze białym do prawie białego, obustronnie wypukłe, podłużne, z linią podziału po jednej stronie. Tabletkę można podzielić na równe dawki. Blistry z nieprzezroczystej folii PCV/Aluminium lub PVC/PE/PVDC/Aluminium w tekturowym pudełku. Opakowania zawierają 6 tabletek powlekanych. Podmiot odpowiedzialny i wytwórca Podmiot odpowiedzialny Aristo Pharma Sp. z o.o. ul. Baletowa 30 02-867 Warszawa tel: +48 22 855 40 93 Wytwórca Rontis Hellas Medical and Pharmaceutical Products S.A. P.O Box 3012, Larissa Industrial Area 41500 Larissa Grecja Aristo Pharma GmbH Wallenroder Strasse 8-10 13435 Berlin Niemcy Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami: Hiszpania Niemcy Polska Portugalia Węgry

Turbet 1000 mg comprimidos recubiertos con película Metamizol Aristo 1000 mg Filmtabletten Axonalgin Turbet 1000 mg comprimidos revestidos por película Metamizole Aristo 1000mg filmtabletta

Data ostatniej aktualizacji ulotki

październik 2025 9

Źródło: oficjalna ulotka w Rejestrze Produktów Leczniczych (URPL)

Najczęściej zadawane pytania o Axonalgin

W jakim celu stosuje się lek Axonalgin?

Produkt leczniczy Axonalgin jest wskazany do stosowania u młodzieży w wieku 15 lat i powyżej oraz pacjentów dorosłych w: ostrym i ciężkim bólu po urazach lub po operacjach kolkach bólu nowotworowym innym ostrym lub przewlekłym i ciężkim bólu, gdy zastosowanie innych środków jest przeciwwskazane wysokiej gorączce, gdy inne metody leczenia są nieskuteczne.

Jaka jest substancja czynna leku Axonalgin?

Substancją czynną leku Axonalgin jest Metamizolum natricum monohydricum 1000 mg. Kod ATC: N02BB02.

Dawkowanie Dawkę ustala się w zależności od natężenia bólu lub gorączki oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta na produkt leczniczy Axonalgin. Istotne jest, aby zastosować najmniejszą dawkę skuteczną w łagodzeniu bólu i (lub) gorączki. Pełne dawkowanie znajduje się w punkcie 4.2 ChPL.

Kiedy nie stosować leku Axonalgin?

Nadwrażliwość na substancję czynną, pochodne pirazolonu i pirazolidyny. Dotyczy to również pacjentów, u których po zastosowaniu któregoś z tych leków wystąpiła agranulocytoza lub ciężkie reakcje skórne (patrz punkt 4.4 i 4.8). Nadwrażliwość na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Czy lek Axonalgin można stosować w ciąży i podczas karmienia piersią?

Ciąża Istnieją jedynie ograniczone dane dotyczące stosowania metamizolu u kobiet w ciąży. Na podstawie opublikowanych danych dotyczących kobiet w ciąży narażonych na działanie metamizolu w pierwszym trymestrze (n=568), nie zidentyfikowano dowodów na występowanie działania teratogennego lub toksycznego na zarodek.

Odpowiedzi pochodzą z oficjalnej ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego (URPL). Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.

Substancja czynna: Metamizolum natricum monohydricum (22 leków)
Zobacz wszystkie leki zawierające tę substancję lub pełną listę substancji czynnych.
⚕Dla profesjonalistów — Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)Pełna charakterystyka: dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia+
Informacje techniczne przeznaczone dla pracowników ochrony zdrowia (lekarzy i farmaceutów). Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL) to oficjalny dokument zatwierdzony przez URPL/EMA. Nie zastępuje ulotki ani porady lekarza.

4.1. Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy Axonalgin jest wskazany do stosowania u młodzieży w wieku 15 lat i powyżej oraz pacjentów dorosłych w: ostrym i ciężkim bólu po urazach lub po operacjach kolkach bólu nowotworowym innym ostrym lub przewlekłym i ciężkim bólu, gdy zastosowanie innych środków jest przeciwwskazane wysokiej gorączce, gdy inne metody leczenia są nieskuteczne.

4.2. Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie Dawkę ustala się w zależności od natężenia bólu lub gorączki oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta na produkt leczniczy Axonalgin. Istotne jest, aby zastosować najmniejszą dawkę skuteczną w łagodzeniu bólu i (lub) gorączki. Dorośli Dorośli i młodzież w wieku 15 lat lub powyżej (>53kg) można podawać maksymalnie do 1000 mg metamizolu w dawce pojedynczej, przyjmowanej do 4 razy na dobę, w odstępach co 6–8 godzin, co odpowiada maksymalnej dawce dobowej 4000 mg. Wyraźnego działania produktu leczniczego należy się spodziewać 30-60 minut po podaniu doustnym.

Poniższa tabela zawiera informacje dotyczące zalecanych pojedynczych dawek i maksymalnych dawek dobowych, w zależności od masy ciała lub wieku:

Masa ciała (kg) >53

Dawka pojedyncza

Maksymalna dawka dobowa

Wiek (lata)

tabletki

mg

tabletki

≥15 lat

pół tabletki 1000 mg do jednej tablet ki 1000 mg

500-1000

4 tabletki (po 4000 1000 mg)

mg

Czas stosowania Czas trwania leczenia zależy od rodzaju i nasilenia oobjawów. W przypadku długotrwałego leczenia metamizolem, wymagane są regularne wykonywanie badania morfologii krwi, w tym morfologii krwi z rozmazem. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku, pacjenci osłabieni i pacjenci z obniżonym klirensem kreatyniny U pacjentów w podeszłym wieku, pacjentów osłabionych i pacjentów z obniżoną wartościa klirensu kreatyniny należy zmniejszyć dawkę, ponieważ eliminacja produktów metabolizmu metamizolu może być wydłużona. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby i nerek Należy unikać dużych dawek podawanych wielokrotnie, ponieważ czynność nerek lub wątroby jest zaburzona, z uwagi na zmniejszoną szybkość eliminacji. Krótkotrwałe stosowanie leku nie wymaga zmniejszenia dawki. Dotychczas, brak jest wystarczającego doświadczenia w długotrwałym stosowaniu metamizolu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i nerek. Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Axonalgin u pacjentów w wieku poniżej 15 lat, z uwagi na zawartość stałej ilości 1000 mg metamizolu w jednej tabletce. Dostępne są inne postacie i (lub) moce produktów leczniczych zawierające metamizol, których dawkę można odpowiednio dostosować u mniejszych dzieci. Sposób podawania Podanie doustne. Tabletek nie należy rozgryzać. Tabletki należy przyjmować popijając dostateczną ilością płynu (np. szklanką wody).

4.3. Przeciwwskazania

-

Nadwrażliwość na substancję czynną, pochodne pirazolonu i pirazolidyny. Dotyczy to również pacjentów, u których po zastosowaniu któregoś z tych leków wystąpiła agranulocytoza lub ciężkie reakcje skórne (patrz punkt 4.4 i 4.8). Nadwrażliwość na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Pacjenci z rozpoznanym zespołem astmy analgetycznej lub znaną nietolerancją na leki przeciwbólowe objawiające się pokrzywką, obrzękiem naczynioworuchowym, tj. pacjenci, którzy reagują skurczem oskrzeli lub inną reakcją anafilaktoidalną na salicylany, paracetamol lub inne nieopioidowe leki przeciwbólowe, takie jak: diklofenak, ibuprofen, indometacyna lub naproksen. Zaburzenia czynności szpiku kostnego (np. po leczeniu cytostatykami) oraz choroby układu krwionośnego. Wrodzony niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (zagrożenie hemolizą). Ostra przerywana porfiria wątrobowa (ryzyko wywołania napadu porfirii).

-

-

-

Trzeci trymestr ciąży (patrz punkt 4.6).

4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Produkt leczniczy Axonalgin zawiera pochodną pirazolonu, metamizol i jego stosowanie wiąże się z rzadkim, ale zagrażającym życiu ryzykiem wystąpienia wstrząsu i agranulocytozy (patrz punkt 4.8). Pacjenci, u których wystąpiła reakcja anafilaktoidalna na metamizol są szczególnie narażeni na wystąpienie podobnych reakcji również po zastosowaniu innych nieopioidowych leków przeciwbólowych. Pacjenci, u których wystąpiła reakcja anafilaktyczna lub inna immunologicznie zależna reakcja (np. agranulocytoza) na metamizol, są również szczególnie narażeni na wystąpienie podobnych reakcji na inne pirazolony i pirazolidyny. Pacjenci, u których wystąpiła reakcja anafilaktyczna lub inna immunologicznie zależna reakcja na inne pirazolony, pirazolidyny lub inne nienarkotyczne leki przeciwbólowe, są również narażeni na wysokie ryzyko wystąpienia takiej samej reakcji na metamizol. Agranulocytoza Gdy tylko wystąpią objawy neutropenii (<1500 neutrofili/mm3), leczenie musi zostać natychmiast przerwane i należy kontrolować morfologię krwi, aż do czasu unormowania się wyników badań. Pacjentom należy zalecić, aby natychmiast zaprzestali stosowania tego produktu leczniczego i zwrócili się o pomoc medyczną w przypadku wystąpienia następujących objawów przedmiotowych i podmiotowych: nieoczekiwane pogorszenie stanu ogólnego (takie jak: gorączka, dreszcze, ból gardła, trudności w połykaniu), utrzymująca się lub nawracająca gorączka i bolesne zmiany na błonach śluzowych, szczególnie w jamie ustnej, nosie i gardle oraz w okolicy narządów płciowych i odbytu. Należy natychmiast przerwać stosowanie produktu leczniczego Axonalgin i wykonać badanie morfologii krwi (w tym rozmaz krwi). Nie należy odkładać przerwania leczenia do momentu uzyskania wyników badań laboratoryjnych (patrz punkt 4.8). Trombocytopenia Jeśli wystąpią objawy trombocytopenii, takie jak zwiększona skłonność do krwawień oraz wybroczyny na skórze i błonach śluzowych (patrz punkt 4.8), stosowanie produktu leczniczego Axonalgin musi zostać natychmiast przerwane i należy wykonać badanie morfologii krwi (w tym rozmazu). Nie wolno zwlekać z przerwaniem leczenia do czasu uzyskania wyników badań laboratoryjnych. Pancytopenia Jeśli wystąpią objawy pancytopenii, leczenie musi zostać natychmiast przerwane i należy kontrolować morfologię, aż do czasu unormowania się wyników badań (patrz punkt 4.8). Należy poinformować wszystkich pacjentów, aby zgłosili się niezwłocznie do lekarza, jeżeli podczas leczenia wystąpią objawy przedmiotowe i podmiotowe wskazujące na dyskrazję krwi (np. pogorszenie stanu ogólnego, infekcja, utrzymująca się gorączka, krwiaki, krwawienia, bladość). Reakcje anafilaktyczne i (lub) anafilaktoidalne Ryzyko wystąpienia potencjalnie ciężkich reakcji anafilaktoidalnych na metamizol wyraźnie wzrasta u pacjentów z: zespołem astmy analgetycznej lub nietolerancją leków przeciwbólowych objawiającą się pokrzywką i (lub) obrzękiem naczynioruchowym (patrz punkt 4.3) astmą oskrzelową, szczególnie u pacjentów z współistniejącym zapaleniem zatok przynosowych i polipami nosa przewlekłą pokrzywką nietolerancją barwników (np. tartrazyna) lub konserwantów (np. benzoesany)

-

nietolerancją alkoholu. U takich pacjentów nawet minimalne ilości napojów alkoholowych wywołują objawy takie jak: kichanie, łzawienie oczu i silne zaczerwienienie twarzy. Taka nietolerancja alkoholu może wskazywać na nierozpoznaną wcześniej astmę analgetyczną (patrz punkt 4.3).

U pacjentów z uczuleniem może dojść do wstrząsu anafilaktycznego. Podczas stosowania metamizolu należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z astmą lub atopią. Przed podaniem produktu leczniczego Axonalgin należy przeprowadzić odpowiedni wywiad lekarski. U pacjentów ze zwiększonym ryzykiem reakcji rzekomoanafilaktycznych produkt leczniczy Axonalgin należy stosować wyłącznie po dokładnym rozważeniu potencjalnego ryzyka w stosunku do oczekiwanych korzyści (patrz także punkt 4.3). Jeżeli w takich przypadkach stosowany jest produkt leczniczy Axonalgin, pacjent powinien być ściśle monitorowany pod względem medycznym i mieć dostęp do pomocy doraźnej. Ciężkie reakcje skórne Podczas stosowania metamizolu zgłaszano występowanie ciężkich niepożądanych reakcji skórnych (SCARs) w tym zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN) oraz reakcję polekową z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS), które mogą zagrażać życiu i prowadzić do zgonu. Pacjentów należy poinformować o objawach przedmiotowych i podmiotowych oraz ściśle monitorować czy nie występują u nich reakcje skórne. Jeżeli pojawią się objawy przedmiotowe i podmiotowe wskazujące na te reakcje, należy natychmiast odstawić metamizol i nie wolno go ponownie podawać w żadnym momencie (patrz punkt 4.3). Polekowe uszkodzenie wątroby U pacjentów leczonych metamizolem zgłaszano przypadki ostrego zapalenia wątroby, przebiegającego głównie z uszkodzeniem komórek wątrobowych i pojawiającego się w okresie od kilku dni do kilku miesięcy po rozpoczęciu leczenia. Objawy przedmiotowe i podmiotowe obejmują zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych w surowicy, z żółtaczką lub bez, często w kontekście innych reakcji nadwrażliwości na produkty lecznicze (np. wysypka skórna, dyskrazje komórek krwi, gorączka i eozynofilia) lub z towarzyszącymi cechami autoimmunologicznego zapalenia wątroby. Większość pacjentów wyzdrowiała po zaprzestaniu leczenia metamizolem, niemniej jednak w pojedynczych przypadkach zgłaszano progresję do ostrej niewydolności wątroby z koniecznością jej przeszczepienia. Mechanizm powodujący uszkodzenie wątroby na skutek stosowania metamizolu nie jest jasno określony, ale dane wskazują na występowanie mechanizmu immunologiczno-alergicznego. Pacjentów należy informować o konieczności kontaktu z lekarzem w przypadku wystąpienia objawów świadczących o uszkodzeniu wątroby. U takiego pacjenta należy przerwać leczenie metamizolem i wykonać badania czynności wątroby. Nie należy ponownie wdrażać leczenia metamizolem, jeśli u pacjenta nastąpiło uszkodzenie wątroby podczas stosowania metamizolu, w przypadku gdy nie stwierdzono innych przyczyn uszkodzenia wątroby. Izolowane reakcje przebiegające ze spadkiem ciśnienia tętniczego Metamizol może wywoływać reakcje hipotensyjne (patrz także punkt 4.8). Reakcje te mogą zależeć od dawki. Jest to bardziej prawdopodobne w przypadku podawania metamizolu pozajelitowo niż dojelitowo. Ryzyko wystąpienia takich reakcji jest również zwiększone w przypadku: pacjentów z istniejącym wcześniej niedociśnieniem, hipowolemią lub odwodnieniem, niestabilnym krążeniem lub początkową niewydolnością krążenia (np. u pacjentów z zawałem mięśnia sercowego lub urazem mnogim) pacjentów z wysoką gorączką. Dlatego u tych pacjentów należy dokładnie rozważyć konieczność stosowania produktu, a w razie jego zastosowania prowadzić ścisły nadzór. Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia reakcji hipotensyjnych, konieczne może okazać się podjęcie działań zapobiegawczych (np. wyrównanie zaburzeń krążenia).

U pacjentów, u których koniecznie należy unikać obniżenia ciśnienia krwi, np. w przypadku ciężkiej choroby wieńcowej lub istotnych zwężeń naczyń domózgowych, metamizol można stosować tylko pod ścisłą kontrolą parametrów hemodynamicznych. Zaburzenia czynności nerek lub wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, metamizol należy stosować wyłącznie po starannym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka i tylko w przypadku podjęcia odpowiednich środków ostrożności (patrz punkt 4.2). Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych Podczas leczenia metamizolem, zgłaszano wpływ na wyniki badań laboratoryjnych opartych na reakcji Trindera lub reakcjach podobnych do reakcji Trindera (takich jak: oznaczenie poziomu kreatyniny, trójglicerydów, cholesterolu frakcji HDL lub kwasu moczowego w surowicy krwi). Sód Produkt leczniczy zawiera 71,3 mg sodu na tabletkę, co odpowiada 3,56% zalecanej przez WHO maksymalnej dawki dobowej sodu u osób dorosłych, która wynosi 2 g.

4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Farmakokinetyczna indukcja enzymów metabolizujących: Metamizol może indukować enzymy metabolizujące, w tym CYP2B6 i CYP3A4. Jednoczesne podawanie metamizolu i bupropionu, efawirenzu, metadonu, walproinianu, cyklosporyny, takrolimusu lub sertraliny może zmniejszyć stężenie tych leków w osoczu i ograniczyć ich skuteczność kliniczną. Dlatego też zaleca się ostrożność podczas jednoczesnego podawania z metamizolem; w stosownych przypadkach należy monitorować odpowiedź kliniczną i (lub) stężenie leku. Jednoczesne stosowanie metamizolu i chloropromazyny może wywołać ciężką hipotermię. Jednoczesne stosowanie metamizolu i metotreksatu może nasilać hemotoksyczność metotreksatu, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Z tego względu należy unikać jednoczesnego stosowania obu tych leków. Metamizol może zmniejszać działanie przeciwpłytkowe małych dawek kwasu acetylosalicylowego podczas jednoczesnego stosowania. Dlatego też metamizol należy stosować ostrożnie u pacjentów przyjmujących małe dawki kwasu acetylosalicylowego w celu kardioprotekcji. Wiadomo, że pochodne pirazolonu mogą wchodzić w interakcjie z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, kaptoprylem, litem, metotreksatem i triamterenem oraz wpływają na skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych i moczopędnych. Nie ustalono, w jakim stopniu metamizol powoduje takie interakcje.

4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża Istnieją jedynie ograniczone dane dotyczące stosowania metamizolu u kobiet w ciąży. Na podstawie opublikowanych danych dotyczących kobiet w ciąży narażonych na działanie metamizolu w pierwszym trymestrze (n=568), nie zidentyfikowano dowodów na występowanie działania teratogennego lub toksycznego na zarodek. W wybranych przypadkach, pojedyncze dawki metamizolu w pierwszym i drugim trymestrze mogą być dopuszczalne, w razie braku innych opcji leczenia. Jednak, z zasady, stosowanie metamizolu w pierwszym i drugim trymestrze ciąży nie jest wskazane. Stosowanie metamizolu w trzecim trymestrze powiązane jest z ryzykiem toksycznego działania na płód (zaburzenie czynności nerek i zwężenie przewodu tętniczego) i dlatego stosowanie metamizolu jest przeciwwskazane w trzecim trymestrze ciąży (patrz punkt 4.3). W razie niezamierzonego przyjęcia metamizolu w trzecim trymestrze

4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

W zalecanym zakresie dawkowania metamizol nie wpływa na koncentrację i zdolność reagowania. Ze względów ostrożności należy jednak, przynajmniej w razie stosowania większych dawek, uwzględnić możliwość zaburzenia tych zdolności i zrezygnować z obsługi maszyn, prowadzenia pojazdów lub wykonywania czynności obciążonych ryzykiem. Dotyczy to szczególnie stosowania w połączeniu z alkoholem.

4.8. Działania niepożądane

Częstość występowania działań niepożądanych określono wg następujących kategorii: bardzo często (≥1/10) często (≥1/100 do <1/10) niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) bardzo rzadko (<1/10 000) częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Główne działania niepożądane metamizolu wynikają z reakcji nadwrażliwości. Najbardziej istotnymi są wstrząs i agranulocytoza. Reakcje te występują rzadko lub bardzo rzadko, ale zagrażają życiu i mogą również wystąpić u pacjentów, którzy stosowali wcześniej metamizol bez żadnych powikłań.

W związku z leczeniem metamizolem zgłaszano ciężkie niepożądane reakcje skórne (SCAR), w tym zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczną nekrolizę naskórka (TEN) i reakcję polekową z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS) (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia krwi i układu chłonnego Rzadko: leukopenia. Bardzo rzadko: agranulocytoza w tym przypadki śmiertelne lub trombocytopenia. Częstość nieznana: niedokrwistość aplastyczna, pancytopenia, w tym przypadki śmiertelne. Reakcje te mogą także wystąpić nawet wtedy, gdy wcześniejsze podanie metamizolu przebiegało bez powikłań. Istnieją pewne dowody potwierdzające, że ryzyko agranulocytozy zwiększa się, jeśli metamizol jest podawany przez okres dłuższy niż jeden tydzień. Reakcja ta nie zależy od wielkości dawki i może wystąpić w dowolnej chwili w trakcie leczenia. Charakteryzuje się wysoką gorączką, dreszczami, bólem gardła, trudnościami w połykaniu, a także stanami zapalnymi w okolicy ust, nosa, gardła oraz okolicy narządów płciowych lub odbytu. U pacjentów otrzymujących antybiotyki objawy te mogą być jednak minimalne.

Obrzęk węzłów chłonnych lub śledziony jest niewielki lub nie występuje wcale. Szybkość opadania erytrocytów (ang. erythrocyte sedimentation rate, ESR) jest znacznie przyspieszona, granulocyty są znacznie zmniejszone lub całkiem nieobecne. Na ogół, chociaż nie zawsze, wartości hemoglobiny, erytrocytów i płytek krwi są prawidłowe (patrz punkt 4.4). Natychmiastowe przerwanie stosowania ma kluczowe znaczenie dla wyzdrowienia. Dlatego stanowczo zaleca się natychmiastowe przerwanie stosowania metamizolu, bez oczekiwania na wyniki badań laboratoryjno-diagnostycznych, w przypadku nieoczekiwanego pogorszenia stanu ogólnego, utrzymywania się lub ponownego pojawienia się gorączki, lub pojawienia się bolesnych zmian na błonach śluzowych (głównie w okolicy jamy ustnej, nosa i gardła). Typowe objawy trombocytopenii obejmują zwiększoną skłonność do krwawień i (lub) wybroczyn na skórze i błonach śluzowych. W przypadku wystąpienia pancytopenii, należy natychmiast przerwać leczenie i kontrolować pełną morfologię krwi, aż do momentu unormowania się wyników badań (patrz punkt 4.4). Zaburzenia układu immunologicznego Rzadko: reakcje anafilaktoidalne lub anafilaktyczne*. Bardzo rzadko: zespół astmy analgetycznej. U pacjentów z zespołem astmy analgetycznej, reakcje nietolerancji zazwyczaj przybierają postać napadów astmy. Częstość nieznana: wstrząs anafilaktyczny* * Te reakcje mogą wystąpić głównie podczas pozajelitowego podawania metamizolu i mogą mieć ciężkie lub zagrażające życiu nasilenie, a w pewnych przypadkach nawet śmiertelne skutki. Reakcje te mogą wystąpić, nawet jeśli wcześniej metamizol był tolerowany bez powikłań. Takie reakcje na produkty lecznicze mogą wystąpić podczas wstrzyknięcia, natychmiast po podaniu lub mogą również rozwinąć się kilka godzin później; jednakże w większości przypadków występują one w ciągu pierwszej godziny po podaniu. Łagodniejsze reakcje zwykle występują w postaci zmian skórnych i w obrębie błon śluzowych (np.: świąd, uczucie pieczenia, zaczerwienienie, pokrzywka, obrzęk), duszności, oraz rzadziej, zaburzeń żołądka i jelit (np. nudności, niestrawność, wymioty). Takie łagodne reakcje mogą przechodzić w cięższe formy z uogólnioną pokrzywką, ciężkim obrzękiem naczynioruchowym (w tym obrzękiem krtani), ciężkim skurczem oskrzeli, zaburzeniami rytmu serca, spadkiem ciśnienia tętniczego (niekiedy również poprzedzonym jego wzrostem) i wstrząsem krążeniowym. U pacjentów z zespołem astmy analgetycznej, reakcje nietolerancji zazwyczaj przybierają postać napadów astmy. Przy pierwszych oznakach wstrząsu, takich jak zimny pot, zawroty głowy, uczucie pustki w głowie, bladość skóry, uczucie dyskomfortu wokół serca, należy podjąć niezbędne środki stosowane w stanach zagrożenia. Dlatego też w przypadku wystąpienia reakcji skórnych, leczenie metamizolem musi zostać przerwane. Zaburzenia serca Częstość nieznana: zespół Kounisa. Zaburzenia naczyniowe Niezbyt często: reakcje hipotensyjne występujące podczas lub po podaniu, które mogą być uwarunkowane farmakologicznie i nie towarzyszą im objawy reakcji anafilaktoidalnych lub anafilaktycznych. Takie reakcje mogą prowadzić do ciężkiego spadku ciśnienia krwi. W zależności od wielkości dawki, do ciężkiego spadku ciśnienia krwi może również dojść w razie gorączki wysokiej, bez dodatkowych objawów nadwrażliwości. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe Częstość nieznana: krwawienie z przewodu pokarmowego.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Częstość nieznana: polekowe uszkodzenie wątroby, w tym ostre zapalenie wątroby, żółtaczka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (patrz punkt 4.4). Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Niezbyt często: stwierdzona wysypka polekowa. Rzadko: wysypka (osutka plamisto-grudkowa). Bardzo rzadko: zespół Stevensa-Johnsona (ang. Stevens-Johnson syndrome, SJS) lub toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (ang. toxic epidermal necrolysis, TEN). Częstość nieznana: reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms, zespół DRESS). Zaburzenia nerek i dróg moczowych Bardzo rzadko: ostre pogorszenie czynności nerek, które bardzo rzadko może się rozwinąć w białkomocz, skąpomocz lub bezmocz lub ostrą niewydolność nerek, ostre śródmiąższowe zapalenie nerek. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Zgłaszano czerwone zabarwienie moczu Można to przypisać nieszkodliwemu metabolitowi metamizolu, kwasowi rubazonowemu, który występuje w niskim stężeniu. Opis wybranych działań niepożądanych W związku z leczeniem metamizolem zgłaszano ciężkie niepożądane reakcje skórne (SCAR), w tym zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN) i reakcję polekową z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS) (patrz punkt 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49-21-301, fax: +48 22 49-21-309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

4.9. Przedawkowanie

Objawy W związku z ostrym przedawkowaniem obserwowano nudności, wymioty, ból brzucha, zaburzenie czynności nerek i (lub) ostrą niewydolność nerek (np. w postaci śródmiąższowego zapalenia nerek) oraz, rzadziej, objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, senność, śpiączka, drgawki) i spadek ciśnienia krwi, który może przejść we wstrząs i częstoskurcz. Po podaniu bardzo dużych dawek, wydalanie kwasu rubazonowego może powodować czerwone zabarwienie moczu. Leczenie Nie jest znana swoista odtrutka na metamizol. Jeśli przyjęcie metamizolu nastąpiło niedawno, można podjąć próbę zmniejszenia wchłaniania do organizmu poprzez pierwotną detoksykację (np. płukanie żołądka) lub środki zmniejszające wchłanianie (np. węgiel aktywny). Główny metabolit (4-N-metyloaminoantypiryna) można wyeliminować drogą hemodializy, hemofiltracji, hemoperfuzji lub filtracji osocza. Leczenie zatrucia i zapobieganie ciężkim powikłaniom może wymagać ogólnej i specjalistycznej opieki medycznej na oddziale intensywnej terapii oraz leczenia.

Natychmiastowe postępowanie w przypadku wystąpienia ciężkich reakcji nadwrażliwości (wstrząsu). Leczenie metamizolem należy przerwać w przypadku wystąpienia pierwszych objawów nadwrażliwości (np. reakcji skórnych, takich jak: pokrzywka i uderzenia gorąca, niepokój, ból głowy, napady pocenia, nudności). Należy założyć dostęp żylny. Oprócz typowych środków doraźnych, takich jak pozycja Trendelenburga, utrzymanie drożności dróg oddechowych i podanie tlenu, może okazać się konieczne podanie sympatykomimetyków, leków zwiększających objętość krwi lub glikokortykosteroidów.

Asystent Pharmuno
Odpowiedzi generowane automatycznie na podstawie oficjalnej ulotki tego leku. W żadnym wypadku nie zastępują one porady farmaceuty ani lekarza. W nagłym przypadku dzwoń pod numer 112.