Pharmuno — Katalog aptek w Polsce

Ulotki i ChPL, ceny i refundacja, interakcje leków, oficjalne dawkowanie i godziny otwarcia aptek — w jednym miejscu.

Pharmuno — Katalog aptek w Polsce

Ulotki i ChPL, ceny i refundacja, interakcje leków, oficjalne dawkowanie i godziny otwarcia aptek — w jednym miejscu.

Aviorexan

Substancja czynna: Dimenhydrinatum 50 mg + Coffeinum 50 mg
Kod ATC: A04AD
Nr w Rejestrze Produktów Leczniczych: 100434994

Co to jest lek i w jakim celu się go stosuje

Aviorexan jest lekiem złożonym, zawierającym dwie substancje czynne: dimenhydraminę i kofeinę. Dimenhydramina należy do grupy leków przeciwhistaminowych. Kofeina działa pobudzająco na układ nerwowy. Obie substancje wpływają na zmniejszenie objawów w przebiegu choroby lokomocyjnej. Kofeina łagodzi działanie uspokajające dimenhydraminy. Lek jest wskazany w zapobieganiu i leczeniu objawów w przebiegu choroby lokomocyjnej (nudności, wymioty, zawroty głowy). Początek działania występuje po 15 – 30 minutach. Efekty lecznicze obserwowane są przez 3 do 6 godzin po podaniu leku. 2.

Informacje ważne przed przyjęciem leku Aviorexan

Kiedy nie przyjmować leku Aviorexan: – jeśli pacjent ma uczulenie na dimenhydraminę, kofeinę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). – jeśli u pacjenta występują: – porfiria, – ostry atak astmy, – ciężkie zaburzenia sercowo-naczyniowe, – niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, – bezsenność i stany lękowe, – padaczka, – wrzody żołądka i (lub) dwunastnicy, – ciężkie zaburzenia wątroby, – jaskra z wąskim kątem przesączania, – guz chromochłonny nadnerczy.

Aviorexan nie jest wskazany do stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 12 lat. Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Aviorexan należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą. Należy zachować ostrożność podczas stosowania u pacjentów z nadwrażliwością na inne leki przeciwhistaminowe, ponieważ może wystąpić reakcja krzyżowa. Należy zachować ostrożność, u pacjentów: – z nadwrażliwością na leki stosowane w łagodzeniu alergii (leki przeciwhistaminowe) lub leki z grupy pochodnych ksantyny (m.in. teofilina i aminofilina stosowane w leczeniu astmy i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc), – z rozrostem gruczołu krokowego, – z trudnościami w oddawaniu moczu, – ze zwężającym wrzodem trawiennym lub zwężeniem odźwiernika, – z nadczynnością tarczycy, – z jaskrą z zamkniętym kątem przesączania, – z chorobami oskrzeli i (lub) płuc: przewlekłym zapaleniem oskrzeli, astmą oskrzelową, obturacyjną chorobą płuc, rozedmą płuc, – z zaburzeniami rytmu serca, – z chorobą niedokrwienną serca, – z cukrzycą. Pacjenci w podeszłym wieku mogą być bardziej narażeni na wystąpienie działań niepożądanych spowodowanych przez dimenhydraminę. Aviorexan a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Leku Aviorexan nie należy stosować w poniższymi lekami: – barbiturany (leki często stosowane jako środki uspokajające), środki uspokajające i kojące (leki stosowane w leczeniu napięcia nerwowego, depresji i lęków), atropina (lek zwiotczający mięśnie, często stosowany podczas badań okulistycznych) – równoczesne stosowanie może powodować uczucie zmęczenia lub senność; – trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (stosowane w leczeniu depresji i lęków) – lek Aviorexan może nasilać ich działanie; – leki o działaniu fotouczulającym (leki zwiększające wrażliwość skóry na słońce i powodujące reakcje alergiczne w wyniku ekspozycji na słońce) – lek Aviorexan może nasilać ich działanie; – aminoglikozydy (rodzaj antybiotyków) – mogą one uszkadzać ucho wewnętrzne, a podczas stosowania leku Aviorexan takie uszkodzenie może być maskowane; – disulfiram (stosowany w leczeniu choroby alkoholowej) – kofeina może powodować nasilenie zespołu odstawienia alkoholu; – inhibitory MAO (stosowane w leczeniu depresji) – równoczesne stosowanie może powodować wzrost ciśnienia tętniczego i przyspieszenie rytmu serca (tachykardię); – lit (stosowany w leczeniu zaburzenia dwubiegunowego) – kofeina może nasilać wydalanie litu przez nerki; – teofilina (stosowana w leczeniu astmy i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc) – kofeina może zmniejszać jej wydalanie. Leki antykoncepcyjne spowalniają metabolizm kofeiny w wątrobie. Ponadto lek Aviorexan może zmieniać reakcje skórne na alergeny podczas testów skórnych. Nie należy stosować leku Aviorexan przynajmniej przez trzy dni przed planowanymi testami alergicznymi. Aviorexan z jedzeniem i piciem Przyjmowanie leku Aviorexan z posiłkiem może zmniejszać ryzyko podrażnienia przewodu pokarmowego. Podczas stosowania leku Aviorexan należy unikać spożywania alkoholu, gdyż może on zmieniać i nasilać

działanie składników leku. Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Nie należy stosować leku Aviorexan w trzecim trymestrze ciąży. W pierwszym i drugim trymestrze ciąży, a także w trakcie karmienia piersią lek można stosować tylko, gdy w opinii lekarza korzyści z leczenia przewyższają potencjalne ryzyko dla dziecka. Lek przenika do mleka kobiecego, należy stosować go ostrożnie, tylko po dokładnym rozważeniu stosunku korzyści dla matki do ryzyka dla karmionego dziecka. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Dimenhydramina ogranicza sprawność psychofizyczną, dlatego nie należy jej stosować u osób prowadzących pojazdy i obsługujących maszyny. 3.

Jak przyjmować lek Aviorexan

Ten lek należy zawsze stosować dokładnie tak, jak to opisano w tej ulotce dla pacjenta lub według zaleceń lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Dorośli i młodzież w wieku powyżej 12 lat Zalecana dawka wynosi 1-2 tabletki. W razie konieczności dawkę można powtórzyć po 4-6 godzinach. Nie należy przekraczać dawki 8 tabletek na dobę. W profilaktyce objawów choroby lokomocyjnej pierwszą dawkę należy zażyć nie później niż 30 minut przed planowaną podróżą. Stosowanie u dzieci w wieku poniżej 12 lat Nie zaleca się stosowania leku u dzieci w wieku poniżej 12 lat. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek i pacjenci w podeszłym wieku Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i (lub) nerek oraz u pacjentów w podeszłym wieku. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby. Sposób przyjmowania leku Podanie doustne. Tabletkę należy połykać w całości, popijając wodą lub mlekiem. Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Aviorexan W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku Aviorexan lub przypadkowego przyjęcia leku przez dziecko, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Pominięcie przyjęcia dawki leku Aviorexan W razie pominięcia przyjęcia dawki leku Aviorexan należy kontynuować jego przyjmowanie zgodnie z regularnym schematem dawkowania. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Przerwanie przyjmowania leku Aviorexan W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. 4.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Podczas leczenia lekiem Aviorexan mogą wystąpić następujące działania niepożądane: Działania niepożądane związane ze stosowaniem dimenhydraminy: Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 osób) niedokrwistość, leukopenia (zmniejszenie liczby krwinek białych), trombocytopenia (zmniejszenie liczby płytek krwi), pancytopenia (zmniejszenie liczby wszystkich rodzajów krwinek tj. białych, czerwonych i płytek krwi), agranulocytoza (znaczne zmniejszenie liczby pewnego rodzaju krwinek białych – granulocytów lub brak granulocytów we krwi). Bardzo rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 osób) paradoksalne pobudzenie (szczególnie u dzieci mogą wystąpić reakcje paradoksalne, takie jak bezsenność, nerwowość, zmieszanie, drgawki, drażliwość, euforię, delirium, kołatanie serca i drgawki), tachykardia (przyspieszone bicie serca)*, zaburzenia rytmu serca* (m.in. esktrasystolie – dodatkowe skurcze serca, blok serca), zwiększenie ciśnienia tętniczego, obniżenie ciśnienia tętniczego, nasilenie wydzielania wydzieliny oskrzelowej mogące prowadzić do trudności w oddychaniu. *reakcje zazwyczaj związane z przedawkowaniem dimenhydraminy Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) reakcje anafilaktyczne, reakcje alergiczne, zmniejszenie apetytu, pobudzenie, zaburzenia snu, niepokój, drżenie, senność, uspokojenie (sedacja), zawroty głowy, bóle głowy, zaburzenia widzenia, zwiększenie ciśnienia w oku, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, ból brzucha, suchość w ustach, skórne reakcje alergiczne, nadwrażliwość skóry na światło słoneczne, zapalenie skóry, świąd, wysypka, rumień, trudności w oddawaniu moczu, zaburzenia funkcji seksualnych, nasilenie porfirii, uczucie zmęczenia. Działania niepożądane związane ze stosowaniem kofeiny:

Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób) bezsenność, pobudzenie, zwiększenie ciśnienia tętniczego, obniżenie ciśnienia tętniczego, Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób) zmniejszenie poziomu glukozy we krwi, zwiększenie poziomu glukozy we krwi, niepokój (stosowanie dużych dawek może powodować nerwicę i lęk), drażliwość, bóle głowy, szumy uszne, uderzenia gorąca, tachykardia (przyspieszone bicie serca), zaburzenia rytmu serca, kołatanie serca (nieprzyjemne uczucie nieregularnego i (lub) mocnego bicia serca), przyspieszona częstość oddechów, nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, częstomocz (konieczność oddawania moczu częściej niż zwykle). Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa Tel.: +48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku. 5.

Jak przechowywać lek

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku po: Termin ważności (EXP). Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko. 6.

Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Aviorexan Substancją czynną leku są dimenhydramina i kofeina. Każda tabletka powlekana zawiera 50 mg dimenhydraminy (Dimenhydrinatum) i 50 mg kofeiny (Coffeinum).

Pozostałe składniki to: Rdzeń tabletki: celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon Typ A, powidon K 29/32, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian. Otoczka tabletki: hypromeloza, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 6000, talk.

Jak wygląda lek Aviorexan i co zawiera opakowanie Lek Aviorexan to białe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane z wytłoczonym „NC” po jednej stronie. Blistry PA/Aluminium/PVC/Aluminium umieszczone w tekturowym pudełku. Opakowanie zawiera: 10 tabletek powlekanych. Podmiot odpowiedzialny Biofarm Sp. z o.o. ul. Wałbrzyska 13 60-198 Poznań Tel. + 48 61 66 51 500 e – mail: [email protected] Wytwórca Laboratorios Normon, S.A. Ronda de Valdecarrizo 6 28760 Tres Cantos – Madryt Hiszpania Data ostatniej aktualizacji ulotki:

Źródło: oficjalna ulotka w Rejestrze Produktów Leczniczych (URPL)

Najczęściej zadawane pytania o Aviorexan

W jakim celu stosuje się lek Aviorexan?

Zapobieganie i leczenie objawów w przebiegu choroby lokomocyjnej (nudności, wymioty, zawroty głowy).

Jaka jest substancja czynna leku Aviorexan?

Substancją czynną leku Aviorexan jest Dimenhydrinatum 50 mg + Coffeinum 50 mg. Kod ATC: A04AD.

Jak stosować lek

Dawkowanie Dorośli i młodzież w wieku powyżej 12 lat Zalecana dawka wynosi 50-100 mg dimenhydraminy i 50-100 mg kofeiny (1-2 tabletki). W razie konieczności dawkę można powtórzyć po 4-6 godzinach. Nie należy przekraczać dawki 8 tabletek na dobę. W profilaktyce objawów choroby lokomocyjnej pierwszą dawkę należy zażyć nie później niż 30 minut przed planowaną podróżą. Pełne dawkowanie znajduje się w punkcie 4.2 ChPL.

Czy lek Aviorexan można stosować w ciąży i podczas karmienia piersią?

Ciąża Dimenhydramina podawana w ostatnich tygodniach ciąży oraz podczas porodu, może wywołać hiperstymulację macicy i bradykardię u płodu, niekiedy zagrażającą życiu, dlatego nie należy jej stosować w trzecim trymestrze ciąży. Stosowanie dimenhydraminy w pierwszym i drugim trymestrze ciąży jest dozwolone jedynie, gdy korzyści z leczenia przewyższają ryzyko.

Odpowiedzi pochodzą z oficjalnej ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego (URPL). Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.

Substancja czynna: Dimenhydrinatum (5 leków)
Zobacz wszystkie leki zawierające tę substancję lub pełną listę substancji czynnych.
⚕Dla profesjonalistów — Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)Pełna charakterystyka: dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia+
Informacje techniczne przeznaczone dla pracowników ochrony zdrowia (lekarzy i farmaceutów). Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL) to oficjalny dokument zatwierdzony przez URPL/EMA. Nie zastępuje ulotki ani porady lekarza.

4.1. Wskazania do stosowania

Zapobieganie i leczenie objawów w przebiegu choroby lokomocyjnej (nudności, wymioty, zawroty głowy).

4.2. Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie Dorośli i młodzież w wieku powyżej 12 lat Zalecana dawka wynosi 50-100 mg dimenhydraminy i 50-100 mg kofeiny (1-2 tabletki). W razie konieczności dawkę można powtórzyć po 4-6 godzinach. Nie należy przekraczać dawki 8 tabletek na dobę. W profilaktyce objawów choroby lokomocyjnej pierwszą dawkę należy zażyć nie później niż 30 minut przed planowaną podróżą. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i (lub) nerek. Produkt jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby. Pacjenci w podeszłym wieku Należy zachować ostrożność u pacjentów w podeszłym wieku. Dzieci i młodzież Produkt nie jest zalecany dla dzieci w wieku poniżej 12 lat.

Sposób podawania Podanie doustne. Tabletkę należy połykać w całości, popijając wodą lub mlekiem. Przyjmowanie produktu leczniczego Aviorexan z posiłkiem zmniejsza podrażnienie przewodu pokarmowego.

4.3. Przeciwwskazania

          

4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Porfiria. Ostry atak astmy. Ciężkie zaburzenia sercowo-naczyniowe. Niekontrolowane nadciśnienie tętnicze. Bezsenność i stany lękowe. Padaczka. Wrzody żołądka i (lub) dwunastnicy. Ciężkie zaburzenia wątroby. Jaskra z wąskim kątem przesączania. Guz chromochłonny nadnerczy. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Należy zachować ostrożność podczas stosowania u pacjentów z nadwrażliwością na inne leki przeciwhistaminowe, ponieważ może wystąpić reakcja krzyżowa. Należy zachować ostrożność, u pacjentów z: rozrostem gruczołu krokowego, zatrzymaniem moczu, zwężającym wrzodem trawiennym, zwężeniem odźwiernika, zwężeniem szyi pęcherza, nadczynnością tarczycy, jaskrą z zamkniętym kątem przesączania, astmą oskrzelową, obturacyjną chorobą płuc, rozedmą płuc, przewlekłym zapaleniem oskrzeli czy zaburzeniami rytmu serca. Działanie przeciwcholinergiczne dimenhydraminy może nasilać objawy wymienionych chorób. Pacjenci w podeszłym wieku mogą być bardziej narażeni na działanie przeciwcholinergiczne dimenhydraminy. U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca w wywiadzie produkt leczniczy należy stosować ostrożnie, szczególnie podczas wysiłku fizycznego czy przebywania na dużych wysokościach. Kofeina może powodować zwiększenie poziomu glukozy we krwi, dlatego produkt należy stosować ostrożnie u pacjentów z cukrzycą.

4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Należy unikać spożywania alkoholu podczas stosowania produktu leczniczego Aviorexan, gdyż może on zmieniać i nasilać działanie dimenhydraminy. Dimenhydramina może nasilić działanie przeciwcholinergiczne innych leków przeciwcholinergicznych (np.: atropiny, trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych) oraz działanie hamujące na OUN barbituranów, środków nasennych, uspokajających i kojących. Dimenhydramina może nasilać działanie substancji działających depresyjnie na układ nerwowy.

Dimenhydramina może nasilać działanie fotouczulające innych leków. Dimenhydramina może maskować działanie ototoksyczne podczas leczenia antybiotykami aminoglikozydowymi. Stosowanie dimenhydraminy należy przerwać przynajmniej trzy dni przed planowanymi testami alergicznymi, ze względu na możliwość otrzymania wyników fałszywie ujemnych. Pacjentów z chorobą alkoholową, którzy powracają do zdrowia w wyniku leczenia disulfiramem, należy przestrzec, aby unikali stosowania kofeiny w celu uniknięcia ryzyka wystąpienia pogorszenia zespołu odstawienia alkoholu wskutek pobudzenia sercowo-naczyniowego oraz mózgowego wywołanego kofeiną. Równoczesne przyjmowanie inhibitorów MAO i kofeiny może powodować wzrost ciśnienia tętniczego i tachykardię. Odstawienie kofeiny zwiększa stężenie litu w surowicy, ponieważ kofeina może zwiększać klirens nerkowy litu; w związku z tym w przypadku odstawienia kofeiny konieczna może być redukcja dawki litu. W związku z tym nie zaleca się jednoczesnego stosowania. U pacjentów z nadwrażliwością na pochodne ksantyny (m.in. teofilina, aminofilina) może występować również nadwrażliwość na kofeinę. Kofeina może zmniejszać wydalanie teofiliny. Leki antykoncepcyjne spowalniają metabolizm kofeiny w wątrobie.

4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża Dimenhydramina podawana w ostatnich tygodniach ciąży oraz podczas porodu, może wywołać hiperstymulację macicy i bradykardię u płodu, niekiedy zagrażającą życiu, dlatego nie należy jej stosować w trzecim trymestrze ciąży. Stosowanie dimenhydraminy w pierwszym i drugim trymestrze ciąży jest dozwolone jedynie, gdy korzyści z leczenia przewyższają ryzyko. Karmienie piersią Dimenhydramina przenika do mleka kobiecego. U kobiet karmiących piersią, produkt należy stosować ostrożnie, tylko po dokładnym rozważeniu stosunku korzyści dla matki do ryzyka dla karmionego dziecka.

4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Dimenhydramina ogranicza sprawność psychofizyczną, dlatego nie należy jej stosować u osób prowadzących pojazdy i obsługujących maszyny.

4.8. Działania niepożądane

Działania niepożądane zostały uszeregowane według terminologii MedDRA, zgodnie z następującą klasyfikacją częstości występowania: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (≤1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Działania niepożądane obserwowane po stosowaniu dimenhydraminy: Działania niepożądane najczęściej były łagodne i miały charakter przejściowy – ustępowały po kilku dniach stosowania.

Klasyfikacja układów i narządów MedDRA

Rzadko

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Niedokrwistość hemolityczna, agranulocytoza, leukopenia, trombocytoza, pancytopenia

Zaburzenia układu immunologicznego Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Zaburzenia psychiczne Zaburzenia układu nerwowego

Bardzo rzadko

Reakcje anafilaktyczne, reakcje alergiczne Zmniejszenie łaknienia

Paradoksalne pobudzenie1

Zaburzenia oka Zaburzenia serca

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Zaburzenia żołądka i jelit

Częstość nieznana

Tachykardia2,3, zaburzenia rytmu serca (m.in. ekstrasystolie, blok serca)2,3, niedociśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze Nasilenie wydzielania wydzieliny oskrzelowej mogące prowadzić do trudności w oddychaniu

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Zaburzenia nerek i dróg moczowych Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Wady wrodzone, choroby rodzinne i genetyczne Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Pobudzenie, zaburzenia snu, niepokój, drżenie1 Senność, sedacja, zawroty głowy, bóle głowy Zwiększenie ciśnienia wewnątrzgałkowego, zaburzenia widzenia2

Nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, bóle brzucha, suchość błony śluzowej jamy ustnej4 Skórne reakcje alergiczne, nadwrażliwość skóry na światło słoneczne, zapalenie skóry, świąd, wysypka, rumień Trudności w oddawaniu moczu2 Zaburzenia funkcji seksualnych2 Nasilenie porfirii Uczucie zmęczenia

Długotrwałe stosowanie dimenhydraminy może prowadzić do zależności lekowej.

Szczególnie u dzieci, podczas stosowania dimenhydraminy, mogą wystąpić reakcje paradoksalne

(bezsenność, nerwowość, zmieszanie, drgawki, drażliwość, euforię, delirium, kołatanie serca i drgawki). Może być związane z aktywnością przeciwcholinergiczną dimenhydraminy Zazwyczaj związane z przedawkowaniem Przyjmowanie leku z posiłkiem może złagodzić objawy

Działania niepożądane obserwowane po stosowaniu kofeiny: Często

Niezbyt często

Bezsenność, pobudzenie

Zaburzenia układu nerwowego

Zmniejszenie poziomu glukozy we krwi, zwiększenie poziomu glukozy we krwi Niepokój (duże dawki mogą powodować nerwicę i lęk), drażliwość Bóle głowy

Zaburzenia ucha i błędnika

Szumy uszne

Zaburzenia naczyniowe

Uderzenia gorąca

Klasyfikacja układów i narządów MedDRA

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Zaburzenia psychiczne

Zaburzenia serca Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Zaburzenia żołądka i jelit Zaburzenia nerek i dróg moczowych

Niedociśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze

Tachykardia, zaburzenia rytmu serca, kołatanie serca Przyspieszony oddech Nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha Częstomocz

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181 C 02 - 222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

4.9. Przedawkowanie

Pierwsze objawy przedawkowania występują po około 30 minut do 2 godzin od przyjęcia dawki toksycznej dimenhydraminy (25 mg/kg mc.) i polegają głównie na: bólach i zawrotach głowy, narastającym uczuciu zmęczenia i senności. Po pewnym czasie mogą wystąpić dodatkowo: świąd skóry, rozszerzenie naczyń krwionośnych skóry, rozszerzenie źrenic z ich zwolnioną reakcją na światło i porażeniem akomodacji, oczopląs, osłabienie siły mięśniowej, odruchów ścięgnistych i zatrzymanie moczu. Czynność serca jest wyraźnie przyśpieszona, ciśnienie krwi podwyższone lub obniżone. W dalszym przebiegu stopniowo narastają objawy zahamowania czynności OUN (zaburzenia mowy, zaburzenia orientacji w czasie i przestrzeni, ataksja i śpiączka) lub pobudzenia czynności OUN (napady drgawkowe, omamy). Wyżej wymienione objawy są typowe dla zespołu

cholinolitycznego. Przedawkowanie kofeiny może skutkować bólem w okolicy nadbrzusza, wymiotami, diurezą, tachykardią lub zaburzeniami rytmu serca, pobudzeniem OUN (bezsenność, niepokój, podniecenie, pobudzenie, drżączka, drżenie oraz napady drgawek). Nie jest dostępne żadne swoiste antidotum, ale można stosować środki wspomagające, takie jak antagoniści beta adrenoreceptorów, w celu odwrócenia działania kardiotoksycznego. W przypadku przedawkowania, należy zastosować intensywne leczenie objawowe.

Asystent Pharmuno
Odpowiedzi generowane automatycznie na podstawie oficjalnej ulotki tego leku. W żadnym wypadku nie zastępują one porady farmaceuty ani lekarza. W nagłym przypadku dzwoń pod numer 112.