Atgam
Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika Atgam, 50 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji immunoglobulina końska przeciw ludzkim limfocytom T (eATG) Niniejszy produkt leczniczy będzie dodatkowo monitorowany. Umożliwi to szybkie zidentyfikowanie nowych informacji o bezpieczeństwie. Użytkownik leku też może w tym pomóc, zgłaszając wszelkie działania niepożądane, które wystąpiły po zastosowaniu leku. Aby dowiedzieć się, jak zgłaszać działania niepożądane – patrz punkt 4. Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zażyciem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta. Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać. W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki. Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Patrz punkt 4. Spis treści ulotki 1. 2. 3. 4. 5. 6.
Co to jest lek i w jakim celu się go stosuje
Atgam wytwarzany jest poprzez wstrzyknięcie ludzkich komórek grasicy koniom. Zawiera on immunoglobuliny (przeciwciała), które przyłączają się do pewnych komórek układu odpornościowego organizmu i niszczą je. Jest stosowany w leczeniu schorzenia o nazwie niedokrwistość aplastyczna. Do niedokrwistości aplastycznej dochodzi, gdy układ odpornościowy organizmu przez pomyłkę atakuje własne komórki i szpik kostny nie wytwarza wystarczającej liczby krwinek czerwonych, krwinek białych i płytek krwi. Atgam, gdy jest stosowany z innymi lekami, wspomaga szpik kostny w ponownym rozpoczęciu wytwarzania tych komórek krwi. Może również pomóc w uniknięciu transfuzji krwi. Leki hamujące aktywność układu odpornościowego nie leczą anemii aplastycznej. Mogą one jednak złagodzić objawy tej choroby i ograniczyć powikłania. Leki te są często stosowane u osób, które nie kwalifikują się do przeszczepienia komórek macierzystych krwi i szpiku lub oczekują na przeszczepienie szpiku kostnego. Lek Atgam można stosować u dzieci w wieku 2 lat i starszych oraz u dorosłych. 2.
Informacje ważne przed przyjęciem leku Atgam
Kiedy nie przyjmować leku Atgam
Jeśli pacjent ma uczulenie na substancję czynną (immunoglobulinę końską przeciw ludzkim limfocytom T) lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). Jeśli pacjent ma uczulenie na jakikolwiek inny produkt zawierający gamma-globulinę końską.
Ostrzeżenia i środki ostrożności Tylko lekarz mający doświadczenie w leczeniu immunosupresyjnym może podjąć się leczenia pacjenta lekiem Atgam. Dana placówka medyczna powinna dysponować przeszkolonym personelem z dostępem do niezbędnych zasobów medycznych. Podczas terapii lekiem Atgam pacjenci będą nieprzerwanie monitorowani. Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Atgam należy omówić to z lekarzem lub pielęgniarką. –
Jeśli pacjent podejrzewa, że występuje u niego zakażenie, lub ma objawy mogące wskazywać na zakażenie, jak gorączka, pocenie się, dreszcze, ból mięśni, kaszel, duszność, zwiększona temperatura skóry lub zaczerwieniona skóra, albo bolesność skóry lub owrzodzenia na ciele, biegunka lub ból brzucha (albo jakiekolwiek inne objawy wymienione w punkcie 4). Jeśli pacjent musi zostać poddany szczepieniu. Skuteczność szczepionek może być obniżona, jeśli są podawane podczas leczenia lekiem Atgam. Lekarz ustali, kiedy najlepiej będzie podać pacjentowi szczepionkę.
Gdy leki wytwarzane są z krwi lub osocza, podejmuje się określone środki zapobiegające przenoszeniu zakażeń na pacjentów. Należą do nich:
- staranny dobór dawców krwi i osocza, aby zapewnić wykluczenie osób mogących przenosić zakażenia;
- badanie każdej donacji i puli osocza pod kątem oznak obecności wirusów/zakażeń;
- wdrożenie do procesu przetwarzania krwi lub osocza etapów mających na celu inaktywowanie lub usuwanie wirusów. Mimo tych środków nie można całkowicie wykluczyć możliwości przeniesienia infekcji przy podawaniu leków przygotowywanych z krwi lub osocza. Dotyczy to również nieznanych lub nowo wykrytych wirusów i innych rodzajów zakażeń. Podczas leczenia lekiem Atgam należy zachować szczególną ostrożność Należy natychmiast powiedzieć lekarzowi, jeśli u pacjenta wystąpi którekolwiek z niżej wymienionych ciężkich i potencjalnie zagrażających życiu działań niepożądanych leku Atgam (objawy wymagające natychmiastowego kontaktu z lekarzem powtórzono w punkcie 4): –
wszelkie zakażenia o ciężkim przebiegu, których objawami mogą być: gorączka, pocenie się, dreszcze, ból mięśni, kaszel, duszność, zwiększona temperatura skóry lub zaczerwieniona skóra albo bolesność skóry lub owrzodzenia na ciele, biegunka lub ból brzucha; reakcje alergiczne, których objawami mogą być: wysypka uogólniona, przyspieszone tętno, trudności w oddychaniu, zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi i osłabienie; choroba posurowicza: reakcja alergiczna powodująca gorączkę, ból stawów, wysypkę skórną i obrzęk węzłów chłonnych; oddzielanie się naskórka (górnej warstwy skóry) w dowolnym miejscu na ciele; gorączka, obrzęk, dreszcze, przyspieszone tętno, zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi i trudności w oddychaniu. Objawy te mogą sugerować działanie niepożądane o nazwie zespół uwalniania cytokin.
Dodatkowe badania Przed rozpoczęciem stosowania leku Atgam u pacjenta, w trakcie leczenia i po jego zakończeniu lekarz zleci wykonanie badania krwi, aby ustalić, czy u pacjenta jest zmniejszona liczba krwinek białych, zmniejszona liczba krwinek czerwonych lub zmniejszona liczba płytek krwi. W przypadku poważnych nieprawidłowości w liczbie komórek krwi leczenie lekiem Atgam może zostać przerwane.
Aby ustalić, czy u pacjenta istnieje zwiększone ryzyko ciężkich reakcji alergicznych, przed rozpoczęciem leczenia mogą być wykonane testy skórne. Na podstawie wyników tych testów będzie można stwierdzić, czy pacjent ma uczulenie na którykolwiek ze składników leku Atgam. Wyniki te pomogą lekarzowi podjąć decyzję, czy pacjentowi można podać Atgam. U pacjentów z niedokrwistością aplastyczną otrzymujących Atgam mogą wystąpić nieprawidłowości w wynikach badań czynności wątroby i nerek. Atgam a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Gdy dawka kortykosteroidów i innych leków immunosupresyjnych jest zmniejszana, mogą pojawić się ukryte wcześniej reakcje na lek Atgam. Podczas infuzji leku Atgam pacjenci będą uważnie monitorowani pod kątem występowania tych reakcji. Ciąża i karmienie piersią Ciąża Jeśli pacjentka przypuszcza, że może być w ciąży, powinna powiedzieć o tym lekarzowi. Nie wiadomo, czy Atgam ma wpływ na płód. W związku z tym zaleca się unikanie stosowania leku Atgam w okresie ciąży. Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę podczas przyjmowania tego leku, powinna natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi. Pacjentki w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji podczas przyjmowania leku Atgam i przez maksymalnie 10 tygodni po przyjęciu jego ostatniej dawki. W celu uzyskania informacji na temat odpowiednich metod antykoncepcji należy porozmawiać z lekarzem. Karmienie piersią Jeśli pacjentka karmi piersią lub planuje karmić piersią, powinna powiedzieć o tym lekarzowi. Nie wiadomo czy Atgam przenika do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć ryzyka dla dzieci karmionych piersią. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią czy przerwać stosowanie leku Atgam. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Atgam może wywierać wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podczas stosowania tego leku należy zachować ostrożność przy prowadzeniu pojazdów lub obsługiwaniu maszyn.
Atgam zawiera sód Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na całkowitą dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”. Może być on jednak przygotowywany do podania z roztworem zawierającym sód. Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent stosuje dietę o niskiej zawartości soli (sodu). 3.
Jak przyjmować lek Atgam
Atgam zostanie podany w infuzji dożylnej przez lekarza lub członka fachowego personelu medycznego. W celu uzyskania dodatkowych informacji należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Szczegółowe instrukcje dotyczące przygotowania i infuzji leku Atgam znajdują się na końcu tej ulotki. Informacje te przeznaczone są dla fachowego personelu medycznego. Zalecenia dotyczące dawkowania oparte są na masie ciała (mc.). Zalecana dawka całkowita to 160 mg/kg masy ciała, w ramach dodatkowego leczenia immunosupresyjnego. Pacjent może otrzymywać Atgam według następujących schematów:
- 16 mg/kg mc./dobę przez 10 dni lub
- 20 mg/kg mc./dobę przez 8 dni lub
- 40 mg/kg mc./dobę przez 4 dni. Przed podaniem leku Atgam pacjentowi mogą zostać podane inne leki (w tym kortykosteroid i lek przeciwhistaminowy) w celu zapobieżenia możliwym działaniom niepożądanym związanym z infuzją. Pacjent może również otrzymać lek zmniejszający gorączkę. Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Atgam Ponieważ Atgam będzie podawany przez lekarza lub pielęgniarkę, jest bardzo mało prawdopodobne, że zostanie podana większa niż zalecana dawka tego leku. Jeśli pacjent przypuszcza, że otrzymał dawkę leku Atgam większą niż przepisana, powinien natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki. Pominięcie zastosowania leku Atgam Ponieważ Atgam będzie podawany pacjentowi przez lekarza lub pielęgniarkę, jest bardzo mało prawdopodobne, że pacjent nie otrzyma leku we właściwym czasie. Jeśli pacjent przypuszcza, że Atgam nie został podany w odpowiednim czasie, powinien natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Należy natychmiast powiedzieć lekarzowi, jeśli u pacjenta wystąpi którekolwiek z następujących ciężkich i potencjalnie zagrażających życiu działań niepożądanych leku Atgam (objawy wymagające natychmiastowego kontaktu z lekarzem powtórzono w punkcie 2 powyżej):
zakażenia o ciężkim przebiegu (bardzo częste), których objawami mogą być: gorączka, pocenie się, dreszcze, ból mięśni, kaszel, duszność, zwiększona temperatura skóry lub zaczerwieniona skóra, ból skóry, owrzodzenia na ciele, biegunka lub ból brzucha; reakcje alergiczne (niezbyt częste), których objawami mogą być: wysypka uogólniona, przyspieszone tętno, trudności w oddychaniu, zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi i osłabienie; choroba posurowicza (bardzo częste): reakcja alergiczna powodująca gorączkę, ból stawów, wysypkę skórną i obrzęk węzłów chłonnych; oddzielanie się naskórka (górnej warstwy skóry) w dowolnym miejscu na ciele (częstość nieznana).
Inne działania niepożądane Bardzo często (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 osób)
- mała liczba krwinek białych
- wysypki skórne, zaczerwienienie skóry, swędzenie skóry, podrażnienie skóry
- ból, w tym ból stawów, pleców, klatki piersiowej, mięśni, dłoni i stóp, w boku
- gorączka, dreszcze, ból głowy
- zakażenia (bakteryjne i wirusowe)
- zwiększone lub zmniejszone ciśnienie krwi
- biegunka, ból brzucha, nudności, wymioty
- obrzęk rąk lub nóg
- nieprawidłowości w wynikach testów czynnościowych wątroby Często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób)
- rozpad krwinek czerwonych
- powiększenie lub obrzęk węzłów chłonnych
- zawroty głowy, omdlenia, złe samopoczucie
- napady padaczkowe
- mrowienie lub drętwienie kończyn górnych lub dolnych
- przyspieszone lub zwolnione tętno
- obrzęk i ból w części ciała, spowodowany miejscowym zakrzepem krwi w żyle
- duszność lub trudności w oddychaniu, chwilowe zatrzymanie oddechu
- pokrzywka
- krwawienie z nosa
- kaszel
- gromadzenie się płynu w płucach
- krwawienie z żołądka lub jelit
- owrzodzenia w jamie ustnej, obrzęk jamy ustnej, ból jamy ustnej
- zwiększony poziom cukru we krwi
- nieprawidłowe funkcjonowanie nerek, niewydolność nerek
Niezbyt często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób)
- pobudzenie
- zaczerwienienie, obrzęk, ból w miejscu infuzji
- obrzęk wokół oczu
- mała liczba płytek krwi Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- bolesny obrzęk mózgu, bolesny obrzęk naczyń krwionośnych
- trudności w poruszaniu się, sztywność mięśni
- stan splątania, drżenie
- niewydolność serca
- zakrzepy w naczyniach krwionośnych jelit, przedziurawienie (perforacja) jelita
- skurcz gardła, czkawka
- nadmierne pocenie się, nocne poty
- rozejście się brzegów rany
- brak rozwoju komórek
- utrata siły lub energii Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku. 5.
Jak przechowywać lek
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Poniższe informacje są przeznaczone dla lekarza lub pielęgniarki odpowiedzialnych za przechowywanie, przygotowanie i usuwanie leku Atgam. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku po: „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Przechowywać ampułki w lodówce (2°C – 8°C). Nie zamrażać. Przechowywać ampułki w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Rozcieńczony roztwór można przechowywać w temperaturze pokojowej (20°C – 25°C). Roztwór należy zużyć w ciągu 24 godzin (wliczając w to czas infuzji).
Z mikrobiologicznego punktu widzenia otwarte ampułki lub lek przechowywany w strzykawkach należy zużyć natychmiast, chyba że metoda otwierania/rozcieńczania wyklucza ryzyko skażenia mikrobiologicznego. Jeśli lek nie zostanie natychmiast zużyty, za czas i warunki przechowywania przed użyciem odpowiada użytkownik. Rozcieńczenie należy przeprowadzać w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. 6.
Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek Atgam
Substancją czynną jest immunoglobulina końska przeciw ludzkim limfocytom T. Każda ampułka koncentratu jałowego zawiera 250 mg immunoglobuliny końskiej przeciw ludzkim limfocytom T. Pozostałe składniki to: glicyna, woda do wstrzykiwań, sodu wodorotlenek (do ustalenia pH) oraz kwas solny (do ustalenia pH) (patrz punkt 2 „Atgam zawiera sód”).
Jak wygląda lek Atgam i co zawiera opakowanie Atgam jest przezroczystym do lekko opalizującego, bezbarwnym do jasnoróżowego lub jasnobrązowego, jałowym roztworem wodnym. Podczas przechowywania może się w nim wytrącić niewielka ilość ziarnistego lub kłaczkowatego osadu. Dostępny w pudełku tekturowym mieszczącym 5 ampułek, przy czym każda zawiera 5 ml koncentratu jałowego. Podmiot odpowiedzialny Pfizer Europe MA EEIG Boulevard de la Plaine 17 1050 Bruxelles Belgia Wytwórca Pfizer Service Company BV Hermeslaan 11 1932 Zaventem Belgia W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego. Pfizer Polska Sp. z o.o. tel. 22 335 61 00 Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego i w Zjednoczonym Królestwie (Irlandii Północnej) pod następującymi nazwami: Austria, Belgia, Dania, Finlandia, Francja, Niemcy, Irlandia, Łotwa, Luksemburg, Holandia, Norwegia, Polska, Rumunia, Słowenia, Szwecja, Wielka Brytania (Irlandia Północna)
Atgam
Włochy
Equingam 7
Data ostatniej aktualizacji ulotki
09/2025 Inne źródła informacji Szczegółowa informacja o tym leku jest dostępna na stronie internetowej: http://www.urpl.gov.pl/ —————————————————————————————————————————-Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego: Przygotowanie roztworu do infuzji Ponieważ produkt leczniczy Atgam jest gammaglobuliną, przed podaniem zarówno koncentrat, jak i rozcieńczony roztwór należy sprawdzić wzrokowo pod kątem obecności cząstek stałych i zmiany zabarwienia, o ile pozwala na to roztwór i pojemnik. Koncentrat i rozcieńczony roztwór są przezroczyste do lekko opalizujących, bezbarwne do jasnoróżowych lub jasnobrązowych, i podczas przechowywania może się w nich wytrącić niewielka ilość ziarnistego lub kłaczkowatego osadu. Produktu leczniczego Atgam (zarówno rozcieńczonego, jak i nierozcieńczonego) nie należy wstrząsać, gdyż może to spowodować nadmierne pienienie się i (lub) denaturację białka. Przed podaniem infuzji koncentrat produktu leczniczego Atgam należy rozcieńczyć poprzez odwrócenie pojemnika z jałowym rozcieńczalnikiem w taki sposób, aby nierozcieńczony roztwór produktu leczniczego Atgam nie miał kontaktu z powietrzem znajdującym się wewnątrz. Dodać całkowitą dawkę dobową produktu leczniczego Atgam do odwróconej butelki lub worka zawierającego jeden z następujących jałowych rozcieńczalników: – 0,9% roztwór chlorku sodu – roztwór glukozy / roztwór chlorku sodu – 50 mg/ml (5%) glukozy w 0,45% (4,5 mg/ml) roztworze chlorku sodu – 50 mg/ml (5%) glukozy w 0,225% (2,25 mg/ml) roztworze chlorku sodu. Ze względu na możliwość wytrącenia się produktu leczniczego Atgam nie zaleca się rozcieńczania samym roztworem glukozy. Zalecane stężenie rozcieńczonego roztworu produktu leczniczego Atgam to 1 mg/ml w wybranym rozcieńczalniku. Stężenie produktu leczniczego Atgam nie powinno przekraczać 4 mg/ml. Rozcieńczony roztwór produktu leczniczego Atgam należy delikatnie obracać rotacyjnie lub delikatnie zawirować zawartością, by go dokładnie wymieszać. Po rozcieńczeniu produkt przeznaczony jest wyłącznie do podawania dożylnego. Przed rozpoczęciem infuzji rozcieńczony roztwór produktu leczniczego Atgam powinien osiągnąć temperaturę pokojową (20°C – 25°C). Podczas infuzji można stosować objętości wynoszące od 250 ml do 500 ml. Produkt leczniczy Atgam należy podawać do dużej żyły centralnej przez filtr (0,2–1,0 mikrona) wbudowany w linię. Podczas każdej infuzji produktu leczniczego Atgam należy używać wbudowanego filtra (nie jest on dostarczany), aby zapobiec wprowadzeniu do krwiobiegu nierozpuszczalnych cząstek, które mogą wytworzyć się w produkcie podczas przechowywania.
Zaleca się, aby po rozcieńczeniu roztwór został natychmiast użyty. Rozcieńczony roztwór produktu leczniczego Atgam należy przechowywać w temperaturze pokojowej (20°C – 25°C), jeśli nie został użyty natychmiast. Całkowity czas od rozcieńczenia do użycia nie powinien przekraczać 24 godzin (łącznie z czasem wlewu). Z mikrobiologicznego punktu widzenia, o ile metoda otwierania i rozcieńczania nie wyklucza ryzyka zanieczyszczenia mikrobiologicznego, produkt ten powinien zostać natychmiast użyty. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
Źródło: oficjalna ulotka w Rejestrze Produktów Leczniczych (URPL)
Najczęściej zadawane pytania o Atgam
W jakim celu stosuje się lek Atgam?
Produkt leczniczy Atgam jest wskazany do stosowania u dorosłych i dzieci w wieku 2 lat i starszych w leczeniu umiarkowanej lub ciężkiej postaci nabytej niedokrwistości aplastycznej o znanej lub podejrzewanej etiologii immunologicznej, w ramach standardowej terapii immunosupresyjnej u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepienia krwiotwórczych komórek macierzystych (HSCT, ang.
Jaka jest substancja czynna leku Atgam?
Substancją czynną leku Atgam jest Immunoglobulina końska przeciw ludzkim limfocytom T (eATG) 50 mg/ml. Kod ATC: L04AA03.
Jak stosować lek
Produkt leczniczy Atgam może być podawany wyłącznie przez lekarzy mających doświadczenie w leczeniu immunosupresyjnym. Produkt ten należy stosować w placówkach medycznych wyposażonych w niezbędne laboratoryjne i szpitalne zasoby medyczne, oraz dysponujących odpowiednio przeszkolonym personelem medycznym. Pełne dawkowanie znajduje się w punkcie 4.2 ChPL.
Kiedy nie stosować leku Atgam?
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Nadwrażliwość na jakikolwiek inny produkt zawierający gamma-globulinę końską.
Czy lek Atgam można stosować w ciąży i podczas karmienia piersią?
Ciąża Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania immunoglobuliny końskiej przeciw ludzkim limfocytom T u kobiet w okresie ciąży. Nie można ustalić wyniku ciąż. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Działanie to nie jest jednak uważane za istotne dla ludzi.
Odpowiedzi pochodzą z oficjalnej ulotki i Charakterystyki Produktu Leczniczego (URPL). Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.
⚕Dla profesjonalistów — Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)Pełna charakterystyka: dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia+
4.1. Wskazania do stosowania
Produkt leczniczy Atgam jest wskazany do stosowania u dorosłych i dzieci w wieku 2 lat i starszych w leczeniu umiarkowanej lub ciężkiej postaci nabytej niedokrwistości aplastycznej o znanej lub podejrzewanej etiologii immunologicznej, w ramach standardowej terapii immunosupresyjnej u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepienia krwiotwórczych komórek macierzystych (HSCT, ang. haematopoietic stem cell transplantation) lub w przypadku których nie dobrano odpowiedniego dawcy HSC (HSCs, ang. haematopoietic stem cells).
4.2. Dawkowanie i sposób podawania
Produkt leczniczy Atgam może być podawany wyłącznie przez lekarzy mających doświadczenie w leczeniu immunosupresyjnym. Produkt ten należy stosować w placówkach medycznych wyposażonych w niezbędne laboratoryjne i szpitalne zasoby medyczne, oraz dysponujących odpowiednio przeszkolonym personelem medycznym.
Dawkowanie Dorośli i dzieci w wieku 2 lat i starsze Zalecenia dotyczące dawkowania oparte są na masie ciała (mc.). Zalecana dawka całkowita to 160 mg/kg mc., podawana w ramach standardowego leczenia immunosupresyjnego, jak przedstawiono poniżej (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.1):
- 16 mg/kg mc./dobę przez 10 dni lub
- 20 mg/kg mc./dobę przez 8 dni lub
- 40 mg/kg mc./dobę przez 4 dni. Monitorowanie pacjentów pod kątem zdarzeń niepożądanych i postępowanie w przypadku ich wystąpienia Pacjentów należy uważnie monitorować pod kątem zdarzeń niepożądanych w trakcie leczenia i po jego zakończeniu. Zalecenia dotyczące monitorowania pacjentów pod kątem zdarzeń niepożądanych i postępowania w przypadku ich wystąpienia przedstawiono w Tabeli 1. Leczenie zdarzeń niepożądanych należy rozpocząć zgodnie z lokalnymi wytycznymi. Tabela 1. Zalecenia dotyczące monitorowania pacjentów pod kątem zdarzeń niepożądanych i postępowania w przypadku ich wystąpienia Zdarzenie niepożądane
Zalecenia dotyczące monitorowania i postępowania
Anafilaksja, w tym niewydolność oddechowa
W celu wyodrębnienia pacjentów najbardziej narażonych na ryzyko anafilaksji ogólnoustrojowej, zwłaszcza tych z chorobami atopowymi, przed rozpoczęciem leczenia zdecydowanie zaleca się wykonanie badań skóry u potencjalnych biorców. Pacjentów należy uważnie monitorować pod kątem anafilaksji, w tym niewydolności oddechowej, a w przypadku jej wystąpienia leczenie należy przerwać (patrz punkt 4.4).
Zespół uwalniania cytokin (CRS, ang. cytokine release syndrome)
W przypadku wystąpienia CRS należy rozważyć przerwanie leczenia (patrz punkt 4.4).
Małopłytkowość i neutropenia
Jeśli potwierdzono występowanie ciężkiej i nieustępującej małopłytkowości lub neutropenii, należy rozważyć przerwanie leczenia (patrz punkt 4.4).
Szczególne grupy pacjentów Zaburzenia czynności nerek i wątroby Nie przeprowadzono specjalnych badań klinicznych mających na celu ocenę wpływu zaburzeń czynności nerek lub wątroby na farmakokinetykę produktu leczniczego Atgam. Dzieci i młodzież Aktualnie dostępne dane dotyczące stosowania tego produktu u dzieci w wieku poniżej 18 lat opisano w punktach 4.8 i 5.1.
Pacjenci w podeszłym wieku (> 65 lat) Doświadczenie kliniczne nie wskazuje na różnice w odpowiedzi na leczenie u pacjentów w podeszłym wieku w porównaniu z młodszymi pacjentami. W związku z tym nie zaleca się dostosowywania dawki u pacjentów w podeszłym wieku. Sposób podawania Produkt leczniczy Atgam jest przeznaczony do podawania dożylnego i zaleca się podawać go do dużej żyły centralnej. Premedykacja Przed podaniem wlewu produktu leczniczego Atgam zaleca się premedykację kortykosteroidami oraz lekami przeciwhistaminowymi zgodnie z lokalnymi wytycznymi dotyczącymi leczenia. Leki przeciwgorączkowe również mogą zwiększyć tolerancję infuzji produktu leczniczego Atgam (patrz punkt 4.4). Podawanie Przed infuzją Atgam należy rozcieńczyć i podawać z zastosowaniem odpowiedniej techniki aseptycznej (patrz punkty 6.3 i 6.6). Przed rozpoczęciem wlewu rozcieńczony roztwór produktu leczniczego Atgam powinien uzyskać temperaturę pokojową (20°C–25°C). Atgam należy podawać do dużej żyły centralnej przez filtr (0,2-1,0 mikrona) wbudowany w linię. Podczas każdej infuzji produktu leczniczego Atgam, należy używać wbudowanego filtra (nie jest on dostarczany), aby zapobiec wprowadzeniu do krwiobiegu nierozpuszczalnych cząstek, które mogą wytrącić się podczas przechowywania. Podawanie wlewu do dużych żył zmniejszy ryzyko zapalenia żył i zakrzepicy. Zalecany czas trwania infuzji przy schemacie dawkowania 40 mg/kg mc. wynosi od 12 do 18 godzin. Produktu leczniczego Atgam nie należy podawać w czasie krótszym niż 4 godziny. Wydłużenie czasu trwania infuzji może ograniczyć działania niepożądane. Podczas infuzji i po jej zakończeniu pacjenta należy stale monitorować pod kątem możliwych reakcji alergicznych (patrz punkty 4.4 i 4.8). Po podaniu zaleca się przepłukanie linii dożylnej. Ustalając objętość rozcieńczonego roztworu do infuzji, należy uwzględnić stan hemodynamiczny pacjenta, jego wiek i masę ciała. Jednoczesne leczenie immunosupresyjne Atgam jest najczęściej podawany z cyklosporyną A.
4.3. Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Nadwrażliwość na jakikolwiek inny produkt zawierający gamma-globulinę końską.
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Identyfikowalność W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu. Szczególne uwagi dotyczące infuzji produktu Atgam Atgam należy podawać do dużej żyły centralnej przez filtr wbudowany w linię (nie jest on dostarczony). Produktu leczniczego Atgam nie należy podawać w czasie krótszym niż 4 godziny.
Wydłużenie czasu trwania infuzji może ograniczyć działania niepożądane. Podczas infuzji i po jej zakończeniu pacjenta należy stale monitorować pod kątem możliwych reakcji alergicznych (patrz punkt 4.8). Zakażenie Ze względu na charakter choroby i immunosupresyjne działanie produktu leczniczego Atgam zakażenia oportunistyczne (bakteryjne i grzybicze) są bardzo częste. Zgłaszano również przypadki posocznicy. Ryzyko zakażeń zwiększa się, gdy Atgam jest stosowany w skojarzeniu z innymi lekami immunosupresyjnymi. Istnieje zwiększone ryzyko reaktywacji wirusa [np. wirusa cytomegalii (CMV), wirusa Epsteina-Barr (EBV), wirusa opryszczki pospolitej (HSV)]. Pacjentów należy uważnie obserwować pod kątem objawów zakażenia, a leczenie należy rozpocząć zgodnie z lokalnymi wytycznymi. Reakcje o podłożu immunologicznym W rzadkich przypadkach podczas stosowania produktu leczniczego Atgam zgłaszano ciężkie reakcje immunologiczne. Zgłaszano objawy kliniczne kojarzone z anafilaksją, a także inne reakcje związane z infuzją, chorobę posurowiczą oraz objawy towarzyszące, takie jak wysypka, ból stawów, gorączka, dreszcze i ból (patrz punkt 4.8). Pojawienie się reakcji ogólnoustrojowej, w tym wysypki uogólnionej, tachykardii, duszności, niedociśnienia lub anafilaksji, wyklucza dalsze podawanie produktu leczniczego Atgam. Przed rozpoczęciem infuzji produktu leczniczego Atgam zaleca się podanie kortykosteroidów i leków przeciwhistaminowych (patrz punkty 4.2 i 4.5). Leki przeciwgorączkowe mogą również zwiększyć tolerancję infuzji produktu leczniczego Atgam. Zespół uwalniania cytokin Istnieje ryzyko wystąpienia zespołu uwalniania cytokin, który może zakończyć się zgonem (patrz punkt 4.2). Anafilaksja/testy skórne W celu wyodrębnienia pacjentów najbardziej narażonych na ryzyko anafilaksji ogólnoustrojowej, zwłaszcza tych z chorobami atopowymi, przed rozpoczęciem leczenia zdecydowanie zaleca się wykonanie badań skóry u potencjalnych biorców. Konserwatywne, konwencjonalne podejście polegałoby na wykonaniu najpierw testów skórnych nierozcieńczonym produktem leczniczym Atgam. Jeśli po dziesięciu minutach od nakłucia u pacjenta nie wystąpi reakcja skórna w postaci bąbla, należy przeprowadzić test śródskórny z zastosowaniem 0,02 ml roztworu produktu leczniczego Atgam rozcieńczonego solą fizjologiczną (w stosunku 1:1000 obj./obj.), wykonując jednocześnie oddzielne wstrzyknięcie kontrolne samego płynu fizjologicznego o podobnej objętości. Wynik należy odczytać po upływie 10 minut. Pojawienie się w miejscu wstrzyknięcia produktu leczniczego Atgam bąbla o średnicy co najmniej 3 milimetry większej niż w miejscu kontrolnego wstrzyknięcia soli fizjologicznej (czyli dodatni wynik punktowego testu skórnego) sugeruje wrażliwość kliniczną i zwiększone prawdopodobieństwo ogólnoustrojowej reakcji alergicznej. Wartość predykcyjna tego testu nie została jednak potwierdzona klinicznie. Reakcje alergiczne mogą wystąpić także u pacjentów z ujemnym wynikiem testu skórnego. Ponadto testy skórne wykonywane w sposób opisany wyżej nie pozwalają przewidzieć przyszłego rozwoju choroby posurowiczej. W razie uzyskania miejscowo dodatniego wyniku testu skórnego na Atgam należy starannie rozważyć zastosowanie innych form leczenia. Należy dokładnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka. Jeśli terapia produktem leczniczym Atgam zostanie uznana za właściwą po uzyskaniu miejscowo dodatniego wyniku testu skórnego, leczenie należy prowadzić w placówkach z oddziałami intensywnej terapii wyposażonymi w dostępny na miejscu sprzęt ratujący życie i przy zapewnieniu
opieki lekarza mającego doświadczenie w leczeniu reakcji alergicznych zagrażających życiu (patrz punkt 4.2). Małopłytkowość i neutropenia Leczenie produktem leczniczym Atgam może nasilać objawy małopłytkowości i neutropenii (patrz punkt 4.2). Badania czynnościowe nerek i wątroby U pacjentów z niedokrwistością aplastyczną i innymi zaburzeniami hematologicznymi, którzy otrzymywali Atgam, obserwowano nieprawidłowości w wynikach badań czynnościowych wątroby i nerek. Jednoczesne stosowanie szczepionek Nie badano bezpieczeństwa ani skuteczności immunizacji i jednoczesnego leczenia produktem leczniczym Atgam. Nie zaleca się jednak stosowania szczepionek podczas leczenia produktem leczniczym Atgam, ponieważ skuteczność szczepionek może zostać osłabiona. Należy zapoznać się z zaleceniami dotyczącymi przepisywania danej szczepionki w celu ustalenia odpowiedniego odstępu czasu między szczepieniem w odniesieniu do leczenia immunosupresyjnego. Substancje pomocnicze Zawartość sodu Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na całkowitą dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”. Atgam może być dalej przygotowywany do podania z roztworami zawierającymi sód (patrz punkt 6.6). Należy wziąć to pod uwagę w odniesieniu do całkowitej zawartości sodu ze wszystkich źródeł, które zostaną podane pacjentowi. Czynniki zakaźne Atgam jest wytwarzany z osocza końskiego. W procesie tym używa się również odczynniki zawierające substancje pochodzące z ludzkiej krwi. W procesie wytwarzania produktu leczniczego Atgam wdrożono efektywne etapy produkcji mające na celu inaktywację/usuwanie wirusów. Etapy te zwalidowano pod kątem likwidacji szerokiego spektrum wirusów pochodzących zarówno z ludzkiej krwi, jak i z osocza końskiego, metodą panelu wirusowego. Obejmuje ona pełne spektrum wirusów, od niewielkich wirusów bezotoczkowych, jak parwowirusy i wirusy zapalenia wątroby typu A, po duże wirusy otoczkowe, jak wirus opryszczki pospolitej. Mimo to podczas podawania produktów leczniczych sporządzonych z krwi końskiej i ludzkiej nie można całkowicie wykluczyć możliwości przeniesienia czynników zakaźnych. Dotyczy to także nieznanych lub nowo pojawiających się wirusów i innych patogenów.
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Przy zmniejszaniu dawki kortykosteroidów i innych leków immunosupresyjnych mogą pojawić się ukryte wcześniej reakcje na Atgam. W takich okolicznościach należy uważnie monitorować pacjentów podczas leczenia produktem leczniczym Atgam i po jego zakończeniu.
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania immunoglobuliny końskiej przeciw ludzkim limfocytom T u kobiet w okresie ciąży. Nie można ustalić wyniku ciąż. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Działanie to nie jest jednak uważane za istotne dla ludzi. W celu zachowania ostrożności zaleca się unikanie stosowania produktu leczniczego Atgam w okresie ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie i do 10 tygodni po okresie leczenia. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy immunoglobulina końska przeciw ludzkim limfocytom T przenika do mleka ludzkiego. Na podstawie dostępnych danych toksykologicznych dotyczących zwierząt nie wykazano, aby immunoglobulina końska przeciw ludzkim limfocytom T przenikała do mleka (patrz punkt 5.3). Ponieważ nie można wykluczyć ryzyka dla dziecka karmionego piersią, należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy zakończyć/przerwać terapię produktem leczniczym Atgam, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Płodność Podawanie immunoglobuliny końskiej przeciw ludzkim limfocytom T makakom krabożernym (Macaca fascicularis) w dawkach porównywalnych ze stosowanymi w badaniach klinicznych nie wiązało się z zaburzeniem płodności samców ani samic (patrz punkt 5.3).
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Immunoglobulina końska przeciw ludzkim limfocytom T wywiera umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Biorąc pod uwagę potencjalne działania niepożądane, które mogą wystąpić (np. zawroty głowy, drgawki, stan splątania, omdlenie), należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.
4.8. Działania niepożądane
Najczęściej zgłaszane w badaniach klinicznych działania niepożądane (występujące u ponad 10% pacjentów) to: zakażenia, neutropenia, choroba posurowicza, ból głowy, nadciśnienie tętnicze, biegunka, wysypka, ból stawów, gorączka, dreszcze, ból, obrzęki oraz nieprawidłowości w wynikach badań czynnościowych wątroby (patrz punkt 4.4). Działania niepożądane wymienione w kategorii „częstość nieznana” pochodzą z okresu po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Informacje dotyczące bezpieczeństwa w odniesieniu do czynników zakaźnych podano w punkcie 4.4. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych W poniższej tabeli działania niepożądane zostały wyszczególnione według klasyfikacji układów i narządów oraz preferowanej terminologii MedDRA. Uwaga: Kategorie częstości działań niepożądanych określono zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000) i częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości
występowania działania niepożądane wymieniono zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Tabela 2. Działania niepożądane Klasyfikacja Bardzo często układów i narządów Zakażenia zakażenia, i zarażenia zakażenia pasożytnicze miejscowe
posocznica, opryszczka pospolita
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
neutropenia
hemoliza, leukopenia, limfadenopatia
Zaburzenia układu immunologiczneg o Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Zaburzenia psychiczne Zaburzenia układu nerwowego
choroba posurowicza
Małopłytkowość
reakcja anafilaktyczna
pobudzenie ból głowy
Zaburzenia serca
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Niezbyt często
Częstość nieznana wirusowe zapalenie wątroby, wirus EpsteinaBarr, zakażenie wirusem cytomegalii pancytopenia, granulocytope-nia, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość, eozynofilia
hiperglikemia
Zaburzenia oka
Zaburzenia naczyniowe
Często
drgawki, omdlenia, parestezje, zawroty głowy
bradykardia, tachykardia nadciśnienie tętnicze
niedociśnienie tętnicze, zakrzepowe zapalenie żył wysięk opłucnowy, duszność, krwawienie z nosa, kaszel
obrzęk okołooczodołow y
stan splątania, dezorientacja zapalenie mózgu, dyskineza, drżenie
zastoinowa niewydolność serca zapalenie naczyń, zamknięcie żyły biodrowej, zakrzepica żył głębokich skurcz krtani, obrzęk płuc, bezdech, ból jamy ustnej i gardła, czkawka
Tabela 2. Działania niepożądane Klasyfikacja Bardzo często układów i narządów Zaburzenia biegunka żołądka i jelit
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
wysypka
Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej Zaburzenia nerek i dróg moczowych
ból stawów
Wady wrodzone, choroby rodzinne i genetyczne Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Badania diagnostyczne
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach
Często krwotok z przewodu pokarmowego, ból brzucha, ból w nadbrzuszu, wymioty, zapalenie jamy ustnej, nudności świąd, pokrzywka
Niezbyt często
perforacja przewodu pokarmowego, ból jamy ustnej
alergiczne zapalenie skóry
toksyczna nekroliza naskórka, nocne poty, nadmierna potliwość sztywność mięśni, ból w boku, ból kończyny ostra niewydolnoś ć nerek, zakrzepica tętnicy nerkowej, powiększenie nerek aplazja
rumień w miejscu infuzji
obrzęk w miejscu infuzji, ból w miejscu infuzji, astenia
ból mięśni, ból pleców białkomocz
obrzęk, gorączka, ból, dreszcze
ból w klatce piersiowej, złe samopoczucie
Nieprawidłowośc i w wynikach badań czynnościowych wątroby
nieprawidłowośc i w wynikach badań czynnościowych nerek
Częstość nieznana
pęknięcie nerki, zakrzepica przetoki tętniczożylnej, rozejście się rany
Dzieci i młodzież Dane z opublikowanych wyników badań o różnej metodyce wskazują na to, że profil bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Atgam u pacjentów pediatrycznych z niedokrwistością aplastyczną, leczonych dawkami porównywalnymi z tymi stosowanymi u dorosłych przez podobne okresy leczenia, jest podobny do profilu obserwowanego u dorosłych.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego.
4.9. Przedawkowanie
Ze względu na biologiczny charakter produktu oczekuje się, że maksymalna tolerowana dawka produktu leczniczego Atgam będzie się różnić w zależności od pacjenta. Ponieważ nie ustalono maksymalnej dawki terapeutycznej, definicja przedawkowania produktu leczniczego Atgam nie została wyraźnie sformułowana. Niektórzy pacjenci z niedokrwistością aplastyczną otrzymali nawet 21 dawek podawanych co drugi dzień przez kolejne 14 dni w ramach dodatkowej terapii. Częstość objawów toksykologicznych nie wzrosła w żadnym z tych schematów; zaleca się jednak ścisłe monitorowanie pacjenta. Po podaniu jednemu biorcy nerki, który był leczony produktem leczniczym Atgam, pojedynczej dawki wynoszącej 7000 mg nie zaobserwowano u niego żadnych objawów ostrego zatrucia ani późniejszych następstw. Nie jest znana odtrutka. Należy zastosować leczenie objawowe.